Ich backupy są w Chinach.
- Tym zajmie się Dark Army. - Uderzmy!
Gdy nic nie zrobią, w Chinach pozostanie komplet danych.
- Gdybyśmy pogadali z Whiterosem... - Z nikim się nie spotyka.
Udało się wam. Dojdzie do spotkania.
Radziłbym ci ostrożność, ale to cię przerasta.
Jeszcze raz sprawdzili ten serwer. Nic nie było.
- Żadnych podstaw do podejrzeń. - Po co ci moja karta?
Włożyłem płytkę ze złośliwym oprogramowaniem. Zrób coś dla mnie.
Nowy dyrektor techniczny, Knowles.
Spotkajmy się na dachu.
Kamery nie działają od marca. Nikt się nie dowie.
Przestań!
A gdyby to wszystko zniknęło?
Miasto, pieniądze.
- Apokalipsa zombie? - Rewolucja.
Ustaliliśmy, że polityka zostaje za drzwiami.
Są już tylko bogaci I biedni.
Za poważny temat rano. Idę do pracy.
Rozwiążesz problemy świata na arkuszach kalkulacyjnych.
Tacy jak my albo rząd. A wiemy jak to załatwić.
- Świat nie może zająć się sam sobą? - Pełno w nim głupków.
Mnie płacą za to, że jestem mądrzejszy.
Są nie tylko bogaci I biedni.
Jeszcze ty pośrodku. Ocalona.
Jestem na balecie.
Ollie, nie mogę teraz rozmawiać.
Trudno.
Nieważne, co ci powiedział.
- Wybacz. - Nie zejdziesz się z nim?
W życiu. Sprawy służbowe.
- Rozmawiałaś z Elliotem? - Wczoraj.
Chyba się pozbierał, ale znasz go.
Ciągle się o niego martwię.
- Miał okropny miesiąc. - Albo dwadzieścia lat.
Czemu się stresujemy?
Obudź się w dziecięcej sypialni...
I jedź dwie godziny pociągiem, żeby zdążyć na balet o siódmej.
- I spotkałaś się ze mną. - Pierwsza pozycja.
Mr. ROBOT
Raniłem Kristę. Źle mi z tym.
Nie gniewasz się? Przyznaj, jest jak wszyscy.
Boi się zerknąć nad murem z obawy, co zobaczy.
Ja właśnie to robię.
Patrzę.
Wszystkich ściągnąłeś?
Niech wykona właściwe polecenia, inaczej sekwencja nie odpali.
- Wykorzystałem Raspberry Pi. - Długo nad tym siedziałeś?
Założyłem cztery tygodnie temu I codziennie monitorowałem.
Pracowity.
Sprawdzałem Steel Mountain przed spotkaniem z Whiterosem.
Goście z AirDream są głupi.
Kto podłącza wszystkie termostaty do jednej sieci?
Zgram pięć lokalizacji. Nagrzeją się równocześnie.
Ja się tym zajmę, ty ogarnij alarmy,
żeby nie sygnalizowały wzrostu temperatury w skarbcach.
Puśćcie inaczej połączenia AirDream, żeby usunąć nasze ślady.
Hakerzy w Allsafe.
- Gdzie byłaś? - Poczekaj.
- Wracam do pracy. - Kiepski pomysł.
- Co to? - Śledzą mnie. Ciebie pewnie też.
Byli w metrze. Cisco mnie ostrzegał, oni są groźni.
Rozmowa z Whiterosem może pójść źle.
Nie umiem strzelać. I czy ze mną będzie chciał się spotkać?
Na pewno. Wtedy musisz być ostrożny.
- Mówię poważnie. - Co robisz?
Dzwonię do siebie z twojej komórki. Będziemy mieli numery.
- Nie robimy tego. - Dla fsociety.
Teraz musimy ochronić siebie.
Wyrzuć numer Darlene. Ta zasada jest ważna.
Nie zadzwonię.
Będą rozmawiać z tobą,
więc myśl o tym.
Od razu mnie zabij.
Jesteś ślepy?! Co narobiłeś? Patrz, dokąd idziesz.
- Ale... - Dzień dobry.
Nie teraz. Nie łącz rozmów, odwołaj spotkania. Jestem zajęty.
Gideon Goddard czeka. Nalegał, nie chciał wyjść.
Dobrze.
- Dziękuję. - Może?
Chętnie napiję się kawy.
Jeden z moich pracowników...
przyznał się do naruszenia tajemnicy w sprawie akt Colby'ego.
Ten dowód zostanie odrzucony przez sąd I Colby będzie wolny.
Zanim pan coś powie, chcę zapewnić,
że Allsafe podwoiło wysiłki, aby znaleźć hakerów.
Potwierdzimy udział Colby'ego albo znajdziemy winnych.
Założyliśmy pułapkę w waszej sieci.
Zmieniliśmy konfigurację wszystkich zapór sieciowych.
- I systematycznie... - Chwileczkę. Pułapka? Po co?
Fsociety wykorzystało serwer CS-30.
Sprawdziliśmy go, ale jeżeli hakerzy są w sieci,
pułapka nie pozwoli, aby dokonali szkód.
Zalogują się do serwera, który przygotowaliśmy,
myśląc, że są w waszej głównej sieci. Osobiście sprawdzam cały ruch.
Padła sieć.
Dziękuję za szczerość.
- Rozumie pan? - Oczywiście.
Chciałbym przejrzeć informacje na temat tego serwera.
- Proszę mi je przesłać. - Oczywiście.
Jeszcze raz dziękuję za spotkanie.
Odmowa dostępu.
- Panie Wellick? - Prosiłem o spokój.
- Wiem, ale... - O co chodzi?
- Policja. To straszne. - Co z policją?
- Znaleźli ciało na dachu. - Czyje?
Nie mówią, ale detektywi chcą z panem rozmawiać.
Ze mną?
Przesłuchują wszystkich, którzy byli na przyjęciu.
To tragiczne, ale życie toczy się dalej.
- Nie powinien pan... - Niech się umówią.
Wtedy z nimi porozmawiam.
Daj mi centrum serwerów w Dulles. Łącz na komórkę.
- Nie mamy dostępu do plików klientów - Załatwię.
Sprawdź logi w zaporze.
Ollie, odwołaj wszystkie spotkania.
To nie może się wydać. Do roboty!
To włamanie to nic wielkiego. Hakerzy już nas mają.
Nie zależy im na cennych danych.
Odwracają uwagę, ale od czego?
Cześć.
- Gaduła. - Pocisz się.
Trochę, biegałem.
Musisz coś dla mnie załatwić. Co tu robisz?
Unieszkodliwiam złośliwe oprogramowanie.
Zostaw to...
I zabierz te dyski do "Blank's Disk" na rogu Trzydziestej Szóstej I Piątej
- Ja? Może technik? - Wszyscy harują.
Bez dyskusji.
Chciałem się z tobą dogadać ale...
jestem szefem.
To są dyski. Czekają o drugiej. Nie możesz się spóźnić.
Może już wyjdziesz?
Dopiero dwunasta.
Załatw to. Jasne?
Jest przerażony. Ciekawe, co ukrywa?
Dość! Włamanie to twoja wina.
Co Angela ma z tym wspólnego?
Co robisz w domu? Przyjęcie jest wieczorem.
Szantaż łączy się z niespodzianką I nie ma gwarancji.
Tak łatwo odebrała ci pewności siebie?
Tylko się z nią przespałeś, to nic wielkiego. Zrobiłeś zdjęcia?
Musimy zmienić cel ataku. Znaleźć inną drogę.
Mamy drogę. Scott wie, że firmy nie stać na kolejny skandal.
Zwłaszcza teraz. Świetnie wybraliśmy czas.
Zrezygnuje ze stanowiska.
Price będzie musiał ciebie mianować dyrektorem. Nie warto komplikować.
Ciężko pracowaliśmy, żeby to osiągnąć. Wytrzymaj.
- Czemu mi nie powiedziałaś? - O czym?
"Dupek chce wrzucić do Internetu moje rozebrane fotki."
- Pomógłbym ci. - Byłeś nieobecny.
Miałem ciężki miesiąc.
Wybacz.
Co się stało?
- Naciskał na nas. - Kto?
Jakiś gość. Dał Olliemu płytkę, która zawirusowała jego laptopa.
Ukradł mu zdjęcia, maile.
Kazał ją włożyć do komputerów w firmie albo wrzuci fotki.
Myślałam, że o nas zapomniał.
Hakerzy odwrócili naszą uwagę. Chodzi o mnie, tu będzie spotkanie.
Czemu do mnie nie przyszłaś?
Byłeś nieobecny. Nadal cię nie ma.
Coś się z tobą dzieje.
Zmieniłeś się kilka miesięcy temu, zanim zginęła Shayla.
- Mylisz się. - Kłamiesz. Nie rozmawiasz ze mną.
Powiedz, co robić? Teraz myślę tylko, żeby się poddać.
Powiedz coś.
Masz rację. Już nie gadamy.
To dziwne. Brakuje mi nas.
Czemu to dziwne?
Bo to zaskoczenie.
Hakerzy nie ufają nikomu.
Nigdy jej nie powiem.
Zawsze będzie dzielił nas mur, nad którym ona nie popatrzy.
Wie o tym.
Kwestia zaufania. Dark Army wychodzi ze skóry,
żeby spotkanie przebiegło tak, jak oni chcą.
Dlatego Whiterose to legendarny facet?
Bo ma większą paranoję niż my?
Elliot Alderson.
Klatka Faradaya,
pomieszczenie bez dostępu fal elektromagnetycznych.
Nie ma radia, sygnału Wi-Fi, nie ma co hakować.
Przyszedłem do ciebie.
Iść za tobą?
Będziesz stał, czy oddasz mi dyski?
Spotkanie się zaczęło. Starannie gospodaruję czasem, panie Alderson.
Każdy sygnał oznacza, że minęła minuta. Dałam panu trzy minuty.
- Naprawdę to zrobisz? - Radzę zmienić temat rozmowy.
Mam dzisiaj jeszcze siedemnaście spraw.
Włamanie do Evil Corp. Trzeba je przeprowadzić.
- Głęboko mnie pan rozczarował. - Mieliśmy wszystko przyszykowane.
- Marudzenie nic nie daje. - Wy się wycofaliście.
Marnujesz czas mówiąc o tym, co już wiem.
- Byliśmy gotowi. - Trzeci raz to mówisz.
- Zachowuje się jak troll. - Buksujemy.
- Posuniesz się dalej? - Miesiąc temu...
- Evil Corp przeniósł taśmy do... - Pięciu magazynów.
- Wiecie, jak je zniszczyć? - Tak.
- Wreszcie coś przekazałeś. - Jesteście gotowi?
Wy nie jesteście gotowi I polegliście.
Brakuje wam koncentracji. Zajęliście się Terrym Colbym.
To was osłabiło, wzbudziło podejrzeni zwłaszcza u Gideona Goddarda.
- Dlatego włamaliście się do Allsafe? - Aby monitorować jego działania.
Wtedy odkryliśmy, że zmienił wasz zarażony serwer w pułapkę.
Sześćdziesiąt sekund I po spotkaniu.
- Czekaj. - Ten koncept mnie zdumiewa.
Zawsze są terminy I cykają zegary, dlatego trzeba gospodarować czasem.
- Znajdę sposób usunięcia pułapki. - Usłyszałeś o niej 16 sekund temu.
To nie budzi zaufania.
- Czekaj. - Znowu to słowo.
Zajmiemy się tym. Mogliście nam powiedzieć o pułapce.
Każdy haker ma fiksację. Ty na punkcie ludzi, ja - czasu.
Jeżeli ustalam termin, to mam powód.
Dostaliście pięćdziesiąt godzin, dwadzieścia trzy minuty.
Wtedy wszystkie gotowe zespoły rozpoczną włamanie.
Zrobimy to.
- Może następnym razem... - Niech pan coś zrozumie.
Gdy wyjdę, więcej mnie pan nie zobaczy.
Dla niewielu znajduję czas na następne spotkanie. Nie dla pana.
Uwierz mi, to bez znaczenia.
Dlaczego się włamujecie?
I pracujecie z nami?
Zostało 50 godzin 20 minut. Muszę to rozwikłać.
Gideon cały czas mnie szpiegował. Zastawił pułapkę.
Cholera, muszę to zrobić. Jest mi potrzebny telefon Gideona.
Zostało 50 godzin 19 minut. Zaraziła mnie paranoją.
Żyjemy w cudzych paranojach. Z tym się zgodzisz.
Dlatego się unikamy? Muszę się uspokoić.
Szkoda, że nie mogę być obserwatorem, jak ty. Myślałbym spokojniej.
Wygodnie, bezstresowo.
Czuję, że widzę I wiem wszystko.
Wiesz więcej ode mnie? To nie w porządku.
Jesteś moim wymyślonym przyjacielem. Co byś zrobił?
Trzeba odwrócić uwagę Gideona I przejąć jego telefon.
Darlene, zrób coś dla mnie. Pomoże.
Mój szef w Allsafe, Gideon. Czasem trudno słuchać wyjaśnień,
nawet jeśli sam ich udzielam. Zwłaszcza, gdy ja to robię.
Byłoby łatwiej, gdybym sam uważał. Żeby...
dojść do wniosku.
To robisz?
Sto dużych plików MMS załatwi komórkę Gideona.
Teraz.
Korporacyjna chciwość dociera do końca łańcucha.
- Po co? Bogactwo? - Co to?
- Żałosna bajka. W Allsafe bronicie.. - Fsociety nas zna.
Skończył się wasz sen, rozpoczyna się koszmar.
- Ostrzegamy, że ci którzy... - Co się dzieje?
Wspierają tyrana, nie znajdą miejsca w nowym porządku.
Na krótko odwrócę jego uwagę. Oby wystarczyło.
Poznają naszą sprawiedliwość, nie okażemy miłosierdzia.
Gideonie Goddardzie, jesteś sługusem korporacji.
Wyłączcie to.
Bronisz tych którzy niszczą niewinnych. Służysz im.
Nie reaguje na pilota. Włamali się do Smart TV.
- Gratulujemy, panie Goddard. - Jest na naszej stronie.
- I na YouTubie. - Wkrótce cię załatwimy.
Za 90 sekund kod się zmieni. Jeżeli się nie zaloguję,
przegram z czasem.
- Obnażymy twoją rolę przed światem. - Niech skończy.
A świat się gniewa.
60 sekund. Whiterose ma rację, chodzi o terminy.
Gdzie Elliot?
- Co robisz? - Pracuję nad lokalnym backupem.
- Nie byłeś z nami? - Martwiłem się o...
Wszystko dzieje się, gdy jesteś albo znikasz.
- Gideonie. - Milcz.
Wszyscy pracownicy patrzyli, jak firmę spotyka nieszczęście,
a ty siedziałeś przed komputerem. Co robiłeś?
- Nie teraz. - Dzwoni Evil Corp.
Wrócę I dokończymy.
Myślałeś, że nie wpisałem hasła.
Musiałem szybko to ukryć, zanim Gideon zobaczy.
Proszę usunąć pułapkę I włączyć serwer CS-30.
Mówiłem ci, co zobaczyłem, kiedy włamałem się do Gideona...
I przejrzałem jego tajemnice? Dobrego, uczciwego człowieka.
Gideon się mylił, ja tu skończyłem. Nie pomogę jemu I firmie.
Chronił pracowników.
Ja robię to, aby ochronić wszystkich.
Ostatnio jesteś bardzo zajęty.
Mów, co planujesz. Mamy być sprzymierzeńcami.
Może pragniemy tego samego? Chcę się włączyć.
Mylisz się, przyjacielu. Nic nas nie łączy.
- Przejdź do rzeczy. - Czyli skończyliśmy.
Zapominasz, że znam twoją tajemnicę?
Bliscy nie będą zachwyceni, gdy ją odkryją.
Obaj jesteśmy zbyt mądrzy, żeby ulegać małostkowości.
Rozważ plusy I minus. Gdy sytuacja się wyklaruje, zobaczysz,
że ujawnienie tej tajemnicy nie posłuży żadnemu z nas.
Przekonasz się, że jeśli chodzi o mnie, lepiej nic nie robić.
Co to?
Miałam ci pogratulować, ale to nie budzi zaufania.
Pogratulować?
Dzwoniła twoja asystentka, odwołano galę.
Myślałam, że może to twoje dzieło...
I coś wczoraj osiągnąłeś, chociaż nic nie mówiłeś.
- Zrezygnował ze stanowiska? - To już nieważne.
- Nie? - Nie liczy się.
Nieistotne.
Zaślepieni skupiliśmy się na niewłaściwych graczach.
Kilka miesięcy temu rozmawiałem z programistą.
Nie podejrzewałabyś go, że wykorzysta szansę...
- Którą inni stworzyli jako skrót. - Skrót do czego?
Otóż to. Na początku myślałem, że to zemsta.
To był skrót do czegoś fantastycznego potężniejszego, pięknego.
Skupiliśmy się na tym, co mieliśmy przed nosem.
Nie patrzyliśmy na to, co jest nad nami.
- Co takiego? - Bóg.
Co się dzieje?
Ty mnie do tego popchnęłaś.
Wstań. Otwórz drzwi.
Dobry wieczór. Detektyw Quattlander, to detektyw Jones.
Chcieliśmy porozmawiać w biurze,
ale asystentka powiedziała, że pan wyszedł.
- O co chodzi? - Prowadzimy śledztwo.
W biurze pani męża doszło do morderstwa. Możemy wejść?
- Morderstwo? O co mu chodzi? - Zechce pani mówić po angielsku?
To niestosowne. Przychodzicie do domu I straszycie moją żonę.
- Jutro będę w biurze. - Domyśla się pan, że liczy się czas.
Musimy zadać kilka pytań wam obojgu.
Byliście razem na przyjęciu wczoraj wieczorem.
- Nie mamy żadnych informacji. - Potrwa chwilę.
Oboje znaliście zmarłą, Sharon Knowles.
- Znaliście ją? - Sharon Knowles?
To straszne.
Znaliśmy ją. Proszę wejść.
Usiądźcie. Coś podać?
- Kawę. - Herbatę ziołową.
O której widział pan wczoraj Sharon Knowles?
Dobrze się pan czuje?
Rodzi! Muszę ją zawieźć do szpitala.
Nie pozwolę, żeby cię zabrali. Nie zostawisz nas?
Jak poszło z klimatyzacją?
Załatwiłam. Jestem bystra, chociaż tobie to wisi.
Trzeba to uczcić.
Za czterdzieści trzy godziny...
nasz serwer nie będzie już pułapką...
I rootkit, który napisałaś, zniszczy Evil Corp.
Zrobiliśmy to. To się stanie.
Naprawdę to zrobimy?
Ciesz się. Ty to zrobiłeś.
Zmienisz świat.
Razem.
Chętnie przypisałabym sobie zasługę, ale nie mogę.
To ty.
Jesteś najlepszy. Wiesz?
Tak bardzo cię kocham.
Coś ty?
- Przepraszam. - Co ci odbiło?
Wybacz, myślałem... Przepraszam.
Znowu zapomniałeś...
kim jestem?
O czym zapomniałem?
Powiedz, za kogo mnie uważasz?
- O co pytasz? - Mów.
- Co to znaczy? - Elliocie.
Nie zapomniałem.
Jesteś Darlene.
- Elliocie. - Jesteś Darlene.
Wiem, co powie.
- Twoja... - Siostra.
Jesteś moją siostrą.
Chowaliśmy się w kinie. Darlene śpiewała "Frere Jacques".
Jeździła na skuterze przed domem. Oszalałem.
Nawiała w trzeciej klasie. Dlaczego tego nie pamiętałem?
Spaliśmy w jednym łóżku, kiedy mama źle nas traktowała.
Pamiętam jej głos. Jak mogłem zapomnieć? Zwariowałem.
Boisz się? Powiedz prawdę.
Siedziałeś w tym? Tak?
Myśl do cholery. Jak mogłem zapomnieć osobę, związek.
Czy to amnezja? Czego jeszcze nie pamiętam? Zwariowałem.
Czemu rzuciłem prochy? Wariat. Oszalał.
Dlaczego cię stworzyłem? I nie słuchałem Kristy?
Unikam siebie, dlaczego?
Boję się. Czego się boję?
Że dowiem się za mało, za dużo, nic? W ogóle istnieję?
Zobacz mnie, Elliocie Alderson. Tu jestem.
Już nie ma.
Musimy włamać się do mnie.
Rozszyfrowane.
Nic. Nie ma tożsamości. Jestem duchem.
Skasowałem siebie?
Wprowadź hasło.
Porozmawiajmy.
Wersja polska: platforma no+ Tekst: Danuta Dowjat