‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ราวกับครั้งแรก)
‎(คาเฟ่แมว ‎เปิด)
‎อี๋ ให้ตายสิ
‎พวกมันกอดกันอยู่ แต่แกก็ยังกินเข้าไปอีก
‎โอ้โฮ
‎พวกมันคงรักกันมากสินะ
‎เดคการ์ด กลิ่นเหมือนนายกำลังทำอะไรไหม้เลย
‎นายอบขนมอีกแล้ว
‎ช่วยฉันด้วย
‎ปุ๊บ
‎เฮ้ย!
‎อย่ามาแตะมือกับฉันนะ
‎ให้มันแตะมือนายเถอะ ‎มันเป็นหนึ่งในตัวโปรดของฉันนะ
‎มันวุ่นวายและเอาใจยาก ถึงได้น่าสนใจมากไง
‎ห้ามสูบบุหรี่
‎ทุกคน ช่วยออกไปด้วย ครัวปิดแล้วครับ!
‎ทุกคนออกไปแล้วนี่ เยี่ยม
‎แจ๋ว
‎(พนักงานดีเด่นประจำเดือน)
‎(ฮาวเวลล์ ‎ตำแหน่ง หัวหน้า)
‎(ชาร์ลส์ ‎ตำแหน่ง นั่ง)
‎ฮาวเวลล์ นี่ ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจัดการแล้ว
‎ฉันจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ‎พวกแมวไม่เป็นไร แค่หงุดหงิดน่ะ
‎รอยย่นแรกของพี่ เด่นเชียว
‎พี่ดูฉลาดและเหนื่อยล้ามาก
‎อะไรน่ะ คำแนะนำของคนแก่หงำผู้รอบรู้เหรอ
‎ขอโทษที่ขอให้เธออบขนมนะ
‎ไม่เป็นไรครับ
‎เห็นเธอทำอาหารเก่งมาก ก็เลยคิดว่า…
‎คิดผิดแล้ว เพื่อน
‎เป็นเด็กเฒ่าที่น่ากลัวจริงๆ
‎การทำอาหารต่างจากการทำขนมนะ
‎ทำตามความฝันซะ ‎เธอเป็นพ่อครัวที่เก่งที่สุดบนเกาะนี้ได้
‎เขารู้เรื่องนายเยอะเลยแฮะ
‎ใช่ ฉันว่ามันก็ดีนะ
‎นายทำขนมอีกครั้งสินะ ดีแล้ว
‎เพราะตาแก่นั่นขอให้ฉันทำน่ะ ‎และเขาก็ตัวเล็กมาก
‎เราคงทำแบบนั้นแหละมั้ง
‎ยังคิดเรื่องเรียนทำอาหารอยู่เหรอ
‎โรงเรียนเจ้าชายยอดกุ๊กเหรอ ไม่ละ
‎มันอยู่ไกลจากเกาะมาก
‎ยังไงพวกเขาก็คงไม่รับรองฉัน ‎ถ้าฉันอบขนมไม่ได้
‎มันก็แค่ชื่อหรูๆ ละมั้ง
‎ฉันบอกฮาวเวลล์แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
‎โอ๊ะโอ ฉันซวยไหม
‎นายไม่เป็นไรหรอก
‎ฮ่า ถ้าเป็นที่อื่น
‎ฉันคงถูกไล่ออกเพราะจุดไฟเผาครัวแล้ว
‎ใช่ สู้กับไฟก็ต้องใช้ไฟสิ
‎ที่จริงฉันไม่คิดว่าเคยมีใครถูกไล่ออกจากที่นี่นะ
‎พวกแมวผูกพันมาก
‎จะไม่อยู่ทำงานจนร้านปิดเหรอ
‎งั้นก็ไว้เจอกันนะ ‎บอกลา "บ๊ายบาย" ย่าขาใหญ่หน่อยสิ
‎ไปก่อนนะ ย่าขาใหญ่
‎รู้เลยว่าย่าขาใหญ่อยู่กับชาร์ลส์มากไ…
‎ไปนะ เดคการ์ด
‎ลาก่อนตลอดไป
‎(บี ฉันไล่เธอออก ฉันอยากจะกรี๊ด ‎แต่ไม่อยากให้ปากมีริ้วรอยเพิ่ม)
‎(ฮาวเวลล์)
‎วันนี้ฉันโดนไล่ออก ตอนนี้ฉันตกงานแล้ว
‎ฉันว่าฉันรู้สึกเหมือนพวกขี้แพ้ หรืออะไรสักอย่าง
‎ฉันจะคิดถึงแมวพวกนั้นแน่ๆ
‎(ถึงลูกชาย ‎ไง เจ้าลูกชาย)
‎(อ่านแล้ว)
‎ให้ตาย เปลี่ยนสักที ไอ้ไฟงี่เง่า
‎แหม แมวตัวนั้นรู้ว่า ‎มันอยากทำอะไร แล้วก็ทำมัน
‎เจ๋งสุดๆ เลย
‎ฉันอยากเป็นแมว… ไม่ เดี๋ยวนะ
‎ฉันคงอยากมีแมวสักตัว
‎ได้ดูแลอะไรสักอย่างก็ดีนะ
‎หือ แสงสีชมพูเหรอ
‎ไม่นะ
‎ดีแฮะ
‎ไม่นะ
‎ว้าว แมวนี่
‎หรืออาจจะเป็นหมานะ
‎ฉันชกท้องตัวเอง โอ๊ย ท้องฉัน
‎อ้าว เดคการ์ด
‎ไง บี
‎ฉันทำไข่เจียวมาฝาก
‎แจ๋ว
‎เธอจะไม่บอกฉันเหรอว่าเธอโดนไล่ออก
‎ฉันแค่จะไม่เข้าไปแถวนั้นของเกาะอีกแล้วน่ะ
‎ฉันพูดถึงการถูกไล่ออกเพราะเรื่องไฟ
‎แต่เธอก็ไม่พูดอะไรเลย
‎ว้ายตายแล้ว
‎ว้ายตายแล้ว เป้านาย ฉันมีน้ำแข็งนะ!
‎ปกติฉันใช้ที่หน้า
‎แต่นายเอาไปใช้ได้…
‎สวัสดี
‎ตื่นแล้วเหรอ ดูสิ ฉันเจออาหารเย็นที่พื้น
‎ดูดีเนอะ
‎ต่อให้แกแตะมันทั้งหมด ฉันก็ยังจะกินอีกครึ่งอยู่ดี
‎แคส!
‎ถุงมือต่อสู้คู่เก่านี่ เธอคิดถึงมวยปล้ำไหม
‎ฉันไม่อยากพูดเรื่องนั้น
‎เราถูกฝึกมาเพื่อช่วย ‎เรื่องการบาดเจ็บในโรงเรียนมวยปล้ำ
‎แต่ก็มักจะเลี่ยงตรงจุดนั้นเพราะมันน่าอายจะตาย
‎ฉันรู้ว่าเธอจะช่วยฉันได้
‎บีบังเอิญฟาดฉันตอนที่ฉันแวะไปส่งมื้อเย็นให้
‎เดี๋ยวนะ นี่มันเวลางานของนายนี่
‎ทำไมถึงไปส่งข้าวให้ยัยเด็กเฒ่านั่น ‎แทนที่จะไปทำงานล่ะ
‎ไม่ อย่าเรียกเธอแบบนั้นสิ
‎กะนายยังไม่หมดนะ
‎พวกนายทิ้งงานเพื่อจะได้เที่ยวกัน ‎โดยไม่มีฉันเหรอ ไม่ใช่ว่าฉันเที่ยวนะ
‎แต่นายกำลังติดนิสัยการทำงานแย่ๆ ของเธอ
‎และนายกำลังขาดงานโดยไม่บอกพวกแมว
‎และพวกมันก็ผูกพันกับทุกคนมาก
‎เดี๋ยวๆ ใจเย็น คาเฟ่แมวปิดแล้ว ‎เผลอจุดไฟเผาครัวน่ะ
‎บีช่วยฉันไว้
‎ขอบใจ เดคการ์ด ตอนนี้ฉันรู้สึกแย่เลย ‎สิ่งที่ฉันพูดมันใจร้ายจริงๆ
‎ไม่เป็นไร ฉันไม่บอกใครหรอก
‎บางครั้งเธอก็แค่โกรธแทนที่จะเศร้า
‎แล้วบีก็จบแล้วด้วย
‎ที่หน้าเลยเหรอ
‎ไม่ แบบ "สิ้นสุด" น่ะ
‎ใช่ ด้วยไฟ
‎น่าเศร้าจัง
‎ไม่ใช่
‎ไหนๆ ก็ตายไปแล้ว ไปสู่สุคตินะ
‎เทอมนี้นายอาจเข้าโรงเรียนเจ้าชายยอดกุ๊กได้…
‎ไม่ ฉันจะล้มเลิกความฝันของฉัน
‎เหมือนที่เธอเคยทำ
‎เอาถุงมือมวยปล้ำฉันคืนมา เดี๋ยวนี้!
‎ใช่
‎นั่นมือที่ฉันใช้เขียนนะ
‎(สายแล้ว!)
‎(สำนักงานจัดหางานชั่วคราว)
‎คุณไม่ได้เขียนทักษะไว้ในประวัติเลย ‎แต่คุณก็ยัง
‎ถูกว่าจ้างและโดนไล่ออก ‎จากทุกรายชื่อที่เราได้รับมาเลย
‎แฟ้มของคุณแปลกนะ
‎โดยทั่วไปคุณต้องเก่งอะไรสักอย่างถึงจะได้งาน
‎แม้แต่ฟอนต์ในไฟล์นี้ยังน่าเกลียดเลย
‎มันหยึยๆ แล้วก็แปลกๆ
‎ทำไมถึงมีคนเลือกนะ
‎ผมไม่สนถ้าคุณจะเอาอะไรไป นี่ไม่ใช่ออฟฟิศผม
‎ฉันอยากได้อย่างอื่นด้วย
‎กลับมาแล้ว
‎ฉันมีของมาฝาก ของสัตว์เลี้ยงน่ะ
‎(อะไรเนี่ย)
‎นี่คือซุปถั่ว
‎(ฉันว่ามันออกเสียงว่า "ซุปถั่ว" นะ)
‎นี่แกพูดด้วย ประมาณนั้นน่ะ
‎แบบมีสำเนียง
‎ไม่เป็นไร ฉันไม่ต้องกินหรอก
‎(ไม่หิวเหรอ)
‎หิวสิ แต่แบบว่า
‎แกเป็นสัตว์เลี้ยงที่ฉันอยากได้ ‎ฉันอยู่ที่นี่เพื่อดูแลแก
‎(สัตว์เลี้ยงคืออะไร)
‎เหมือนเพื่อนร่วมห้องน่ะ ‎แต่เราปล่อยให้พวกมันกินอะไรก็ได้
‎พวกมันจะนอนได้ทั้งวันก็ได้
‎และอึทุกที่ที่…
‎(ทุกที่เหรอ)
‎และส่วนที่ดีที่สุดคือพวกมันไม่ต้องจ่ายอะไรเลย
‎(ใครจ่ายล่ะ)
‎ฉันไง ตอนนี้ฉันยังจ่ายไม่ไหว
‎คราวนี้ฉันขโมยมา แต่ถ้ามีงานฉันก็คงใช้เงินซื้อ
‎ก็ได้
‎"ถึงปั๊บปี้แคท" นั่นแกเหรอ
‎"ช่วยรายงานตัวกับเทมป์สเปซ ‎สำหรับงานต่อไป เซ็นข้างล่าง"
‎เดี๋ยวไปเอาปากกาให้
‎(ถ้าฉันจะเป็นสัตว์เลี้ยง เธอต้องมีงานทำ)
‎มาแล้ว
‎สวัสดี ปั๊บปี้แคท ‎และสวัสดี ผู้บุกรุกที่ไม่รู้จัก
‎ตามมาตรการรักษาความปลอดภัยในระบบของฉัน
‎ฉันจะต้องกำจัดคุณเดี๋ยวนี้
‎ทำไมวันนี้ไฟถึงตามฉันไปทุกที่เลยนะ
‎(เดี๋ยวก่อน)
‎(เธอ… เป็นผู้ช่วยของฉัน)
‎อ๋อ พนักงานใหม่
‎ฉันไม่อยากทำงาน ฉันยังเศร้ากับงานเก่าอยู่เลย
‎พนักงานใหม่ต้องดูวิดีโอฝึกสอนงาน
‎ฉันได้ค่าจ้างจากการดูไหม
‎ไม่ค่ะ
‎สวัสดี ขอต้อนรับสู่เทมป์สเปซ ‎การมอบหมายงานเริ่มจากตรงนี้
‎ฉันชื่อเทมป์บอต หน้าที่ของฉันคือทำให้คุณมีงานทำ
‎เทมป์บอตแต่ละตัวเชื่อมต่อกับโครงข่ายส่วนกลาง
‎ซึ่งแปลว่าเทมป์บอตทุกตัว ‎มีความทรงจำและข้อมูลเดียวกัน
‎การมอบหมายงานแต่ละครั้ง ‎ต้องให้คุณใส่เครื่องแบบ
‎ที่เหมาะกับงานบนดาวนั้นๆ ที่สุด ‎หลังจากใส่เครื่องแบบแล้วก็ไปได้
‎ไม่นะ
‎ถ้าอยากได้เงินก็พยายามให้เต็มที่นะ
‎แต่ถ้าไม่ ก็อาจจะมี…
‎ขอบคุณค่ะ
‎ยินดีด้วย ตอนนี้คุณเป็นเจ้าหน้าที่เทมป์สเปซแล้ว
‎(นี่เป็นครั้งแรกของบี ‎เราของานแบบเด็กๆ ได้ไหม)
‎ได้เลย ตามคำขอของคุณ ‎งานแรกของคุณคือ… เด็ก
‎(เดี๋ยวนะ หมายความว่าไง ‎ฉันหมายถึงงานง่ายๆ สำหรับเด็ก)
‎(เธอจงใจตีมึน…)
‎แบร่
‎(ฉันไม่ได้เครื่องแบบ)
‎ใช่ เพราะคุณดูเหมือนเด็กอยู่แล้ว
‎กรุณาไปที่ดาวเลี้ยงเด็กด้วย
‎(ไม่ ไม่เอาที่นั่น!)
‎เสร็จแล้วบอกด้วยนะคะ
‎เราทำอะไรกันที่นี่ ปั๊บปี้แคท
‎(บนดาวเลี้ยงเด็ก เราเลี้ยงเด็กกัน)
‎เด็กน้อย น่ารักจัง
‎(ฉันรู้จักเด็กคนนี้)
‎(แต่คราวก่อนมีหลายส่วนกว่านี้นะ)
‎ฉันชอบเด็กมินิมอลนะ ‎มีแค่ปากที่ต้องทำความสะอาด
‎ไงจ๊ะ หนูน้อย เป็นอะไรจ๊ะ
‎หนูอยากให้แม่จ๋าเปลี่ยนผ้าอ้อม ‎หนูว่าหนูอึ๊เต็มผ้าอ้อมแล้ว
‎ยังไงเหรอ
‎ช่างมันเถอะ แกนี่เอง ปู๊บปี้แคท
‎("ปั๊บปี้แคท" ต่างหาก)
‎รู้ไหมว่าแม่จ๋าของหนูอยู่ไหน ปู๊บปี้แคท
‎(เธอไปแล้ว)
‎หนูน้อยอยากกอดเหรอ
‎หนูอยากได้แม่จ๋า
‎หนูน้อยอยากงีบเหรอ
‎ไม่ หนูอยากได้แม่จ๋า
‎หนูน้อยอยากกินขนมเหรอ ‎ฉันว่าฉันมีหมากฝรั่งอยู่ในกระเป๋านะ
‎คุณให้หมากฝรั่งกับเด็กไม่ได้นะ
‎นี่คู่หูคนใหม่ของแกเหรอ ปู๊บปี้แคท ‎เธอไม่ได้เรื่องพอๆ กับแกเลย
‎หนูน้อยอยากเล่นกับสัตว์เลี้ยงเหรอ
‎(คนทรยศ)
‎นี่ ดูสิ ดีกว่าแม่จ๋าอีก
‎หน้าตาน่าเกลียด
‎ไม่นะ ปั๊บปี้แคท แกทำให้หนูน้อยกลัว
‎(ให้ตาย ฉันเกลียดเด็กคนนี้)
‎(เงียบ!)
‎(ฟังเพลงซะ)
‎(กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีอาชญากรอวกาศ)
‎(ที่ตกหลุมรักลูกสาวของราชาอวกาศ)
‎(พวกเขาต่างรู้ว่าพวกเขาเกิดมาคู่กัน)
‎(เจ้าหญิงจึงยอมหนีตามกัน)
‎(พวกเขานัดพบกันที่ทุ่งหญ้าโปรด)
‎(แต่มันเป็นกับดัก เจ้าหญิงโกหก)
‎(อาชญากรถูกล้อมโดยกองทัพนักเวทของราชา)
‎(ความโกรธจุกอกด้วยถูกเธอหักหลัง)
‎(เวทมนตร์ที่ตั้งใจจะจับอาชญากร)
‎(ได้เปลี่ยนเขาให้กลายเป็นสัตว์ประหลาด)
‎แล้วยังไงต่อเหรอ
‎(แค่นั้นแหละ)
‎นั่นคือตอนจบของแกเหรอ มันแย่มาก
‎แล้วก็…
‎น่าสนใจมาก
‎ว่าแล้วว่าต้องเป็นแก
‎แกล้งทำเป็นว่ามันเป็นแค่นิทาน
‎โกหกเด็กๆ และทำให้พวกเขาบูชาฮีโร่
‎ซึ่งที่จริงแล้วก็เป็นแค่สัตว์ประหลาดตัวน้อย
‎อี๋
‎มานี่ เจ้าเด็กอวดดี
‎(ฉันไม่ใช่เด็กนะ ฉันโตเต็มที่แล้ว)
‎แต่แกก็ยังไร้ค่าไม่เปลี่ยน
‎(อย่ามาแตะต้องฉัน!)
‎ปั๊บปี้แคท ปล่อยเขาไป!
‎(บี กระดิ่งของเธอ!)
‎หา กระดิ่งฉันทำไม
‎(บี!)
‎ฉันจะฆ่าแก!
‎อา ลา ลา ลา…
‎(อย่าตี หยุดนะ)
‎(ใช้ดาบสิ)
‎(ใช้ดาบให้เหมือนดาบสิ!)
‎อย่ามาสั่งฉันนะ!
‎(อุ้มฉันที)
‎เหมือนเด็กเลย
‎(ทีนี้ก็ง้างหางฉัน)
‎ทำไมล่ะ ง้างแล้วจะทำไม
‎ช่างเถอะ
‎โอ้โฮ ให้ตายสิ
‎มันยังไม่จบหรอก ปั๊บปี้แคท ‎ไม่ได้มีแค่ฉันที่ตามล่าแก
‎แกหนีไปตลอดชีวิตไม่ได้หรอก
‎นี่ เรื่องที่แกเล่าให้เด็กนั่นฟังเป็นเรื่องจริงไหม
‎ลืมวิธีพูดอีกแล้วเหรอ
‎เงินจ๋า!
‎เงินค่าดูแลเด็กที่มีผู้หญิงน่ากลัวอยู่ในตัว
‎นี่ ปั๊บปี้แคท ฉันจะไปซื้อขนมที่ร้านสะดวกซื้อ
‎อยากได้อะไรไหม
‎(ถึงเดคการ์ด ‎ไง บี ไว้ไปเที่ยวกันไหม)
‎(เดี๋ยวนี้เลย!)
‎(เย่! โอเค แล้วเจอกัน!)
‎นั่นใครน่ะ!
‎อ๋อ พวกนายสองคนนี่เอง
‎ทำอะไรกันน่ะ
‎ดูสิ เตรียมอาหาร
‎ด้วยของที่บีซื้อมาจาก ‎ร้านสะดวกซื้อ 24 ชั่วโมง
‎ครึ่งหนึ่งหมดอายุแล้วน่ะ
‎พวกนายนี่… พิลึก
‎(ลดครึ่งราคา)
‎เราอาจทำหมึกยักส์น่ารักๆ ‎จากฮอตดอกพวกนี้ได้นะ
‎คำว่า "หมึกยักส์" มันผิดนะ บี ‎ต้องสะกดว่า "หมึกยักษ์"
‎แปลว่าเกมที่ร้านเกมของพ่อฉันผิดน่ะสิ
‎เกมอะไร
‎ก็แค่เกมไวยากรณ์ที่ฉันเคยเล่นตอนเด็กๆ น่ะ
‎(กลิตช์กอร์จ)
‎ขอบคุณที่บ่ายนี้ดูแลเธอให้นะ ‎เธอพลังงานเยอะจริงๆ
‎เธอไม่ได้นอนมาสองสามวันแล้ว
‎เธอชอบแกมากเลย
‎ขอโทษที่ยานของแกยังไม่เสร็จนะ
‎เราจะหาทางบอกแกเมื่อเสร็จแล้วนะ
‎(จบ)
‎คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี