SERIAL NETFLIX
MOJE ULUBIONE
Nie bij mnie, Kryspin!
Nie bij mnie, ty stary dziwaku.
Nie dotykaj.
Co ty…?
PRZYGODA OBIADOWA PIĘKNEGO PATRYKA WYDANIE SPECJALNE
Fajnie, że pozwolili ci zjeść w pociągu.
Poprosiłem, by zastąpili ryż tłuczonymi ziemniakami.
To moje ulubione jedzenie.
Niedawno byłem na wakacjach.
Czasem praca bywa stresująca.
A, tak.
Wróciłem z dzieckiem.
No dobrze. To mój przystanek.
Widzimy się na obiedzie.
Pa, pa!
Te odcinki są za krótkie.
Dokąd idziesz?
Co?
Piękny Patryk ma dziecko?
Co?
Skąd on nagle wziął to dziecko?
W samym środku lata?
WITAJ, PATRYKU
BURMISTRZ
On jest burmistrzem?
Tak.
Uwielbiamy go, więc dostał własny program.
Podoba mi się ta broda.
Teraz to „Idealny Patryk”.
Zabierzesz mnie na dworzec?
Chcę zająć miejsce tego dziecka, które trzyma Piękny Patryk.
To chyba byłoby niegrzeczne.
Niegrzeczne i podstępne.
I fajne.
Mój motocykl wciąż jest zepsuty.
Pamiętasz śnieg i bzy w silniku?
Może Kryspin już go naprawił.
Sprawdźmy.
Cześć, Cas. Jest Kryspin?
Tak. Nie. Jest w warsztacie.
No tak, jasne.
A mogłabyś mnie tam podwieźć?
Chciałabym, ale…
Jesteś niemiła.
Jestem zajęta.
Nieprawda. Cały dzień tylko dłubiesz w nosie.
Muszę tylko zmienić koszulę.
Nie muszę nic robić. Jest weekend.
Bee!
- Jedziemy. - Zaraz. Przebiorę się.
Jadę z wami.
Lubią być w aucie.
Pewnie czują się, jakby były na wiecznej wycieczce.
Chyba ci tak wygodnie.
Co dziś robicie?
Jedziemy na dworzec.
- Patryk wrócił z wakacji. - O, a kupisz mi…
Mają tam te brzoskwiniowe chlebki. Kupisz mi kilka? Dam ci pieniądze.
Pewnie, nie ma sprawy. Kupię ci je. Nie przejmuj się.
Dobra, dzięki.
Pamiętaj o chlebkach!
Cześć, Kryspin.
Naprawiłeś mój motocykl?
Strasznie go zajechałaś.
Musiałem go wybebeszyć.
Powinnaś lepiej o niego dbać.
Na szczęście to było jedno z moich pierwszych dzieł.
Teraz mam większe doświadczenie. Znacznie ci go ulepszyłem.
O nie.
Czy ty go…?
Tak! I to bardzo. Całkowicie.
Ten motocykl jest zbyt szpanerski.
Tak.
Witamy z powrotem, burmistrzu.
Wspaniała broda, burmistrzu!
Broda mi się nie podoba, ale pan tak.
Bez bicia.
KOCHAM PIĘKNEGO PATRYKA
BURMISTRZ
PIĘKNY PATRYK NA ZAWSZE
Dzień dobry, Piękny Patryku! To dla mnie wielki dzień. Oglądam…
Tu nie chodzi o ciebie.
Dobra.
Ale bez bicia.
Witaj, Patryku.
To zaszczyt cię wreszcie poznać.
Od niedawna jestem twoim wielkim fanem.
Nienawidzę większości rzeczy,
ale uwielbiam jeść obiad, gdy w telewizji leci twój program.
A twoja twarz nie jest niemiła dla…
Tak, wydaje dziwne dźwięki, jak ty. Czy nie jest uroczy?
Patrz. Kupiłem twoje figurki za pieniądze.
Może mógłbyś ich dotknąć?
Spójrz na tę.
A teraz na tę.
Spójrz na tę.
Bardzo ładne.
Dobry kotek… misiek… czy coś.
Jestem dobry. Ale ty jeszcze lepszy.
Podnieść cię?
Hej!
To ten gość, który rozciągnął mi usta.
Jasne, staruszku.
Szlag!
Widzisz? Patrz, jak wielkie mam teraz usta.
Tak. Nikt nie jest pod wrażeniem.
O rety!
To był mój portfel?
Pójdziesz do więzienia.
Burmistrzu Patryku, nie wiedziałem!
- Nie szkodzi. - Oddam go panu jutro lub pojutrze.
Nie trzeba.
Zatrzymaj go.
To wszystko moja wina.
Tak mu się odpłaciłem za prezent.
Czy to mój telefon?
Chodźmy na zakupy.
Chodź. Musimy iść do pracy.
Nigdy nie byłeś tak skory do…
TymBot, co u licha? Przecież to my!
Pracujemy dla was. Co ty…?
Ktoś włamał się do systemu.
Wybaczcie! Muszę być ostrożna.
O rety! Tak się boję.
Proszę. To zapewni ci bezpieczeństwo.
Już jestem spokojna.
Tak, on tak działa.
Bądźcie ostrożni. Mamy zlecenie na Planecie Wakacyjnej.
Podejdźcie tutaj, żeby nie zniszczyć mojego ogona.
To jest jagodowy poncz.
A to herbata z hibiskusa z mlekiem skondensowanym.
Smakuje jak woda morska.
Bo to ocean. Tylko go zabarwiłem.
Dostanę rozwolnienia, a ty masz to gdzieś.
No dobra.
Tam macie toporek.
Podoba mi się.
Pasuje ci.
Spójrzcie tam.
Nieźle. Dobra.
To jest pokój hotelowy, a już czas się wymeldować.
Weźcie toporek i rozłupcie kokosy, a wyskoczą z nich goście.
Ale uderzajcie tylko raz, bo szybko wyskakują.
Za drugim razem możecie ich trafić.
Możecie ich ostrzec, z której strony uderzycie.
Ale nie musicie. Już mi zapłacili. Mrug, mrug.
Z lewej!
Z mojej lewej czy twojej? Nieważne.
Udał się państwu pobyt?
Nie twoja sprawa, paniusiu. Znów się zestresowałem.
Rozwalanie ich po kolei potrwa zbyt długo.
Ustawmy je w szeregu i otwórzmy wszystkie naraz.
To moje dzieci. Miałem trojaczki.
Ale to jest mój ulubieniec, bo on…
On mnie rozumie.
Pozostałe są w porządku.
Wiedzą, że nie są moimi ulubieńcami, więc starają się być dobre.
Mój ulubiony dzieciak pewnie wyrośnie na okropną osobę.
Ale to nic. Jest najlepszy.
Mały Ross zostanie kiedyś zbrodniarzem wojennym, prawda?
Ten topór jest za krótki, żeby otworzyć je wszystkie.
No wiem.
A ten szereg jest za długi, żeby…
Wiem.
- Nawet jeśli… - Tak, wiem!
Hej, uważaj z tym.
I z tym drugim też.
Nie pamiętam, co to znaczy.
Pociągnij mój ogon.
No jasne.
Uważaj na odrzut.
Nieważne.
Lewo! Wszyscy na lewo!
To drugie lewo!
Ups. Teraz będą mieli wieczne wakacje.
Hurra?
MOJE MENU SMACZNEGO LUB NIE
Nieźle! Wszystkie naraz.
Przestańcie mnie śledzić!
Nie!
Czemu nie tamta dwójka?
Ten Ross! Lub Ross nudziarz!
Albo ja Ross! W tej kolejności.
Ugryzę go.
Ostrzegali nas przed nimi kilka miesięcy temu.
Pojawiają się wszędzie czy coś. Nie skończyłem czytać.
No nic, dobra robota! Wyślę wam forsę!
Ciach!
- Nie, czekaj! - Pieniążki.
Musimy mu pomóc!
Fakt, gość potrzebuje pomocy.
Ale nie naszej.
Może pomocy rodzica albo większej igły.
Masz za swoje!
To za to, że nie zabiłaś dzieciaków, których nie lubię!
Co się stało?
Nie wiem.
Muszę zaczekać, aż spłynie maź.
Hurra!
Znów jestem mały.
O mój Boże.
Nie dotykaj.
Boże!
Wciąż mnie dotyka.
Czule.
Czy to boli?
Daj mi to.
Chyba powinniśmy pozbyć się ciała.
Nie trzeba. Wciąż dobrze pachnie.
Igła.
Nie sądziłem, że praca będzie tak niebezpieczna.
Trudno powiedzieć, co chwytam.
Szkoda, że nie możemy wsadzić tam twarzy.
I co wtedy?
Złapać ich naszymi długimi twarzami?
Moglibyśmy wsadzić tam też ręce.
Ja nawet nie chcę tego robić.
To raczej działka mojego taty.
Mam coś do załatwienia.
Więc jeśli pozwolicie, urwę się dziś wcześniej.
Idziesz do dziewczyny?
Tak.
Pójdziecie razem na zakupy?
Pewnie tak.
Co za głupota. No nic, baw się dobrze.
Pewnie tak będzie.
Moja dziewczyna jest fajna.
Jedzenie jest fajne!
To co robimy?
Wracamy do chwytania rzeczy?
Nie wiem. Trochę zgłodniałem.
No to chodźmy zjeść.
Jedzenie!
Czemu mnie, *****, nie zaprosili?
Spójrz, PuppyCat! W nasionach jest miejsce monety!
Piękny Patryk nienawidzi arbuzów, więc ja też.
Ale fajna!
Dziękujemy za zakupy na dworcu.
Za dziesięć minut zamykamy sklepy.
Szlag. Chlebki dla Cas.
Słuchaj, zaraz wrócę. Zapomniałam, że miałam coś kupić.
Hej! Cześć!
Dzień dobry, burmistrzu Patryku.
Wraca pan do domu?
Tak.
Mamy tego samego mechanika.
Co tam trzymasz?
Wyrzucić to za ciebie?
Kupiłem też coś dla ciebie.
Naprawdę?
O rety, prezent!
Kochasz mnie.
Nie.
Ja ciebie też.
I uwielbiam tę torebkę!
Nie!
Pasuje mi do stroju.
Spójrz, PuppyCat!
Mogę włożyć do niej klucze!
Nigdy więcej jej nic nie kupuj.
Masz jakieś zdjęcia, które mogę włożyć do mojej nowej torebki?
Nie!
SŁODZIACZEK
Też chcę kawałek tego dobrego!
Nie!
Ale jesteś chytra!
Tak.
KONIEC!
Napisy: Marta Racka