‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(คนโปรด)
‎อย่าตีฉันเลย คริสปิน
‎อย่าตีฉัน คริสปิน
‎อย่าตีฉัน เจ้าคนตัวใหญ่นิสัยพิลึก
‎พี่แตะผม
‎แกทำอะไร…
‎(การผจญภัยกับมื้อเที่ยงสุดพิเศษ ‎ของพริตตี้แพทริค)
‎ดีใจจังที่เขาให้เธอกินข้าวบนรถไฟได้
‎ฉันขอให้เขาเปลี่ยนข้าวเป็นมันบดด้วยแหละ
‎ของโปรดของฉัน
‎ไม่ได้ไปเที่ยวพักผ่อนมาตั้งนาน
‎บางครั้งงานมันก็เครียดอ่ะเนอะ
‎ยอดเลย
‎มาเที่ยวคราวนี้ได้เอาเบบี๋มาด้วย
‎เอาละ เราต้องลงสถานีนี้
‎เจอกันอีกทีมื้อเที่ยงนะครับ
‎บ๊ายบาย
‎(แต่ละตอนมันสั้นเกินไป)
‎แกจะไปไหน
‎อะไรเนี่ย
‎พริตตี้แพทริคมีลูกเหรอ
‎อะไรกัน
‎ไปเอาเด็กน้อยมาจากไหนในช่วงฤดูร้อนแบบนี้
‎(ยินดีต้อนรับกลับมา พริตตี้แพทริค)
‎(นายกเทศมนตรี)
‎(เขาเป็นนายกเทศมนตรีเหรอ)
‎แจ๋ว เราชอบเขามาก ‎ถึงขั้นต้องเปิดทีวีดูเขาตลอดเวลา
‎อู้ ชอบหนวดเคราเขาจัง
‎ตอนนี้เขากลายเป็น "เพอร์เฟกต์แพทริค"
‎(พาไปสถานีรถไฟหน่อย)
‎(ฉันจะไปแทนที่เด็กน้อยที่พริตตี้แพทริคอุ้มอยู่)
‎นั่นมันไม่มีมารยาทเท่าไหร่นะ
‎หยาบคายแถมขี้โกง
‎แต่คิดได้เยี่ยม
‎มอเตอร์ไซค์ฉันพังอยู่
‎หิมะกับดอกไลแล็คเข้าไปในตัวเครื่อง ‎จำได้ใช่ไหม
‎คริสปินอาจจะซ่อมเสร็จแล้วก็ได้
‎ไปดูกันเถอะ
‎หวัดดี แคส คริสปินอยู่ไหม
‎อ้อ ไม่ เขาอยู่ที่อู่เขาน่ะ
‎อ้อ จริงด้วยสิ
‎ช่วยไปส่งหน่อยได้ไหม
‎ก็อยากนะ แต่…
‎เธอกำลังทำตัวหยาบคายนะ
‎ฉันยุ่งอยู่
‎ไม่ยุ่งสักหน่อย
‎เห็นนั่งเล่นแคะขี้มูกอยู่
‎ฉันแค่ต้องเปลี่ยนเสื้อก่อน
‎ฉันไม่จำเป็นต้องทำอะไร ‎ที่ไม่อยากทำ นี่วันหยุดฉัน
‎บี
‎ไปกันเถอะ
‎เดี๋ยว รอฉันเปลี่ยนเสื้อก่อน
‎ฉันอยากไปด้วย
‎พวกมันชอบนั่งรถ
‎การนั่งรถคงทำให้พวกมัน ‎รู้สึกเหมือนได้เดินทางชั่วนิรันดร์
‎ข้างหลังดูสบายดีนะ
‎วันนี้พวกเธอจะทำอะไร
‎ไปสถานีรถไฟน่ะ
‎- พริตตี้แพทริคเพิ่งกลับมาจากหยุดยาว ‎- จริงเหรอ ช่วยเอา…
‎ที่สถานีมีขนมปังลูกพีช
‎ซื้อมาให้หน่อยได้ไหม ฉันมีเงินอยู่
‎ได้สิ ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฉันซื้อให้ ไม่ต้องห่วง
‎โอเค ขอบใจ
‎อย่าลืมขนมปังลูกพีชของฉันนะ
‎สวัสดีค่ะ คริสปิน
‎มอเตอร์ไซค์ฉันเสร็จหรือยัง
‎เธอทำรถที่ฉันทำให้พังยับเลย
‎ฉันถึงขั้นต้องแงะชิ้นส่วนออกหมด
‎ดูแลงานศิลป์ฉันให้มันดีๆ หน่อยสิ
‎เธอโชคดีนะที่รถนั่นเป็นผลงานชิ้นแรกๆ ของฉัน
‎ตอนนี้ฝีมือฉันดีกว่าเดิมมาก ‎เลยปรับปรุงมอเตอร์ไซค์ให้เธอเยอะเลย
‎ไม่นะ
‎นี่คุณ…
‎ถูกต้องแล้ว ฉันทำเพียบ ยกเครื่องเลย
‎(รถนี่มันเวอร์เกินไป)
‎นั่นสิ
‎ท่านนายกเทศมนตรี ดีใจที่ท่านกลับมาครับ
‎ท่านนายกเทศมนตรี เราชอบหนวดเคราท่าน
‎ท่านนายกเทศมนตรี ‎ผมไม่ชอบหนวดเครา แต่ผมชอบท่าน
‎อย่ากระแทกคนอื่น
‎(พริตตี้แพทริค)
‎(ฉันรักพริตตี้แพทริค)
‎(นายกเทศมนตรี)
‎(พริตตี้แพทริคตลอดไป)
‎สวัสดีค่ะ นายกเทศมนตรีพริตตี้แพทริค ‎นี่วันสำคัญของฉันเลย ฉันดูคุณ…
‎(ไม่ใช่เรื่องเธอสักหน่อย)
‎ก็ได้
‎แต่อย่ามาตีสิ
‎(สวัสดี พริตตี้แพทริค)
‎(เป็นเกียรติที่ได้พบนายในที่สุด)
‎(ฉันติดตามผลงานนายมานานแล้ว)
‎(อันที่จริงก็เกลียดซะเป็นส่วนใหญ่)
‎(แต่ฉันชอบกินข้าวเที่ยงกับนายทางหน้าจอ)
‎(ฉันคิดด้วยว่าหน้านายไม่เห็นจะน่ามอง…)
‎เนอะ มันทำเสียงตลกเหมือนเธอเลย
‎น่ารักใช่ไหมล่ะ
‎(ดูนี่ ฉันซื้อตุ๊กตุ่นรูปนายพวกนี้ ‎ด้วยเงินตัวเองเลยนะ)
‎(จะลองจับดูหน่อยไหมล่ะ)
‎(ดูอันนี้สิ)
‎(อันนี้ด้วย)
‎(ดูอันนี้)
‎ยอดเลย ดีมากเจ้าเหมียว… ผสมหมี
‎(ฉันดี นายดีกว่า)
‎มาอุ้มไหม
‎เฮ้
‎หมอนั่นไงที่ง้างปากผมจนบานไปหมด
‎คงเชื่อแหละ ตาแก่
‎(บ้าจริง)
‎เห็นไหม ดูสิว่าตอนนี้ปากผมกว้างแค่ไหน
‎อืม ไม่มีใครประทับใจหรอก ตาแก่
‎โอ้โฮ
‎นั่นกระเป๋าสตางค์ของผมหรือเปล่า
‎เอาแล้ว ติดคุกแน่นอน
‎นายกเทศมนตรีพริตตี้แพทริค ผมไม่รู้ว่าเป็นคุณ
‎ไม่เป็นไร
‎ผมจะเอามาคืนให้ในอีกวันสองวันนะ
‎ไม่เป็นไรไง
‎คุณเก็บไว้เถอะ
‎(ทั้งหมดเป็นความผิดฉัน)
‎(ทั้งที่เขาให้ของขวัญชิ้นนี้มาแท้ๆ)
‎นั่นโทรศัพท์ฉันหรือเปล่า
‎ไปซื้อของกันดีกว่า
‎(ไปกันเถอะ เรามีงานต้องทำ)
‎โห ฉันไม่เคยเห็นแกกระตือรือร้นที่จะ…
‎เทมป์บอต อะไรกันยะ นี่พวกเราเอง
‎เราทำงานที่นี่ไง เธอทำอะ…
‎ระบบเราถูกเจาะน่ะ
‎ขอโทษนะ ฉันต้องระแวดระวัง
‎คุณพระ น่ากลัวจริงๆ
‎(เอานี่ สิ่งนี้จะคุ้มครองเธอ)
‎ฉันรู้สึกสงบลงแล้ว
‎(ใช่ คนคนนี้ทำแบบนั้นแหละ)
‎ช่วยระวังตัวกันด้วย ‎เรามีงานที่ดาวแห่งการเที่ยวพักร้อน
‎นี่ มาทางนี้สิ ร่างเงือกของฉันจะได้ไม่เละเทะ
‎มหาสมุทรนี้คือบลูเบอร์รี่ฟรุ๊ตพันช์
‎ส่วนอันนี้เป็นชาดอกชบาครึ่งหนึ่ง นมข้นครึ่งหนึ่ง
‎(รสชาติเหมือนน้ำทะเลเค็มๆ เลย)
‎ใช่สิ ก็มันเป็นมหาสมุทร ฉันแค่ย้อมสีมัน
‎(นายไม่แคร์ด้วยซ้ำว่ามันจะทำให้ฉันท้องเสีย)
‎เอาละ ขวานอยู่ตรงนั้น
‎(เลิฟเลย)
‎มันดูเหมาะกับเธอนะ
‎มองไปทางโน้นสิ
‎ดีมาก โอเค
‎นั่นแหละห้องพัก และตอนนี้ได้เวลาเช็กเอาต์แล้ว
‎เอาขวานนั่นฟันมะพร้าวให้เปิดออก
‎และแขกก็จะโผล่ออกมา
‎ต้องฟันครั้งเดียวเท่านั้น ‎พวกเขามักโผล่ออกมาไว
‎ถ้าฟันสองครั้งอาจไปโดนพวกเขาได้
‎เตือนพวกเขาก่อนก็ดี ‎ว่าเธอจะฟันจากด้านไหน
‎หรือจะไม่ก็ได้
‎ยังไงพวกเขาก็จ่ายเงินฉันแล้ว
‎(ซ้ายนะ)
‎ซ้ายของฉันหรือซ้ายของ… ช่างเถอะ
‎พักร้อนเป็นไงบ้างจ๊ะ
‎ไม่ใช่กงการอะไรของเธอ ยัยนี่ ‎ฉันเครียดอีกแล้วเนี่ย
‎(ฟันทีละลูกมันใช้เวลานานเกินไป)
‎(เอามาเรียงกันแล้วฟันทีเดียวเลยดีกว่า)
‎นี่คือลูกๆ ของฉัน ฉันมีแฝดสาม
‎แต่ฉันชอบคนนี้ที่สุด เพราะคนนี้…
‎คนนี้เข้าใจฉัน
‎อีกสองคนก็ไม่แย่
‎พวกเขารู้ว่าไม่ใช่คนโปรดของฉัน ‎พวกเขาเลยพยายามอย่างมากที่จะเป็นคนดี
‎ลูกน้อยคนโปรดของฉันคงเติบโตมา ‎เป็นคนที่ไม่ได้ดีเด่อะไรเป็นพิเศษ
‎แต่ไม่เป็นไร ยังไงเขาก็เยี่ยมที่สุด
‎เจ้ารอสน้อย สักวัน ‎เธอจะเป็นอาชญากรสงครามใช่ไหม
‎ขวานนั่นมันสั้นเกินกว่าจะฟันทุกลูก ‎ในคราวเดียวได้ รู้ใช่ไหม
‎(เออ ฉันรู้)
‎แถวมันยาวเกินไปที่จะ…
‎(ใช่ รู้แล้ว)
‎ต่อให้…
‎(ก็บอกว่ารู้แล้ว)
‎นี่ ระวังไอ้นั่นหน่อย
‎แล้วก็ไอ้นี่ด้วย
‎จำไม่ได้แล้วว่าดุ๊กดิ๊กแบบนี้หมายความว่าไง
‎(ดึงหางฉัน)
‎อ๋อ จริงด้วยสิ
‎(ระวังแรงดีดกลับด้วยนะ)
‎อยากพูดอะไรก็พูด
‎ซ้ายนะทุกคน ทางซ้าย
‎ซ้ายของพวกเธอ
‎อุ๊ยตาย พวกนั้นคงได้พักร้อน ‎ตลอดปีตลอดชาติเลยสินะ ไชโย
‎(โรงแรม)
‎(ไม่ต้องมองไปไกล นี่เมนูของฉัน ‎จะกินหรือไม่กินก็ได้)
‎แจ๋ว รวดเดียวเลย
‎เลิกตามมาได้แล้ว
‎ไม่นะ
‎ทำไมไม่ไปโดนสองคนนั้น
‎ทำไมไม่เป็นรอสคนนั้น หรือรอสที่น่าเบื่อๆ
‎ไม่ก็ตัวฉันที่ชื่อรอส ตามลำดับ
‎(ฉันจะไปกัดมัน)
‎เราได้ข้อความเรื่องเจ้าสิ่งนี้เมื่อไม่กี่เดือนก่อน
‎พวกมันโผล่มาในทุกๆ ที่ ‎อะไรสักอย่างนี่แหละ ฉันอ่านไม่จบ
‎เอาละ พวกเธอทำได้ดีมาก ‎ไว้จะส่งเงินไปให้นะ
‎จิ้มซะ
‎เดี๋ยว อย่า
‎(เวลามีค่านะ)
‎ปั๊บปี้แคท เราต้องช่วยเขา
‎(ใช่ๆ เขาดูต้องการความช่วยเหลือ)
‎(แต่ไม่ใช่จากเรา ‎จากผู้ปกครองไม่ก็เข็มที่ใหญ่กว่านี้)
‎มันต้องโดนแบบนี้
‎ให้สาสมกับที่แกไม่ฆ่าเด็กสองคนที่ฉันไม่ชอบ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ฉันไม่รู้
‎ต้องรอให้ไอ้เหนียวๆ นี่หลุดออกก่อน
‎เย่ แขนกลับมาจิ๋วเหมือนเดิมแล้ว
‎ว๊ายตายแล้ว
‎นายแตะฉัน
‎พระเจ้า
‎ยังไม่เลิกสัมผัสฉันอย่างนิ่มนวลอีก
‎เจ็บไหมเนี่ย
‎เอามานี่
‎เราควรเอาศพนั่นไปทิ้ง
‎ไม่ต้องหรอก กลิ่นมันยังไม่เน่า
‎โอ้โฮ เข็มเลยเหรอ
‎ให้ตาย ไม่ยักรู้ว่างานนี้มันอันตราย
‎บอกไม่ได้เลยว่าฉันจะคว้าเจออะไร
‎แย่หน่อยที่เราเอาหน้ามุดเข้าไปไม่ได้
‎ก็ใช่ แต่แล้วยังไง
‎เราก็ใช้ใบหน้าจับพวกมันมาไม่ได้อยู่ดี
‎เราก็… ยื่นแขนเข้าไปด้วยสิ
‎นี่พวก ฉันไม่อยากทำงานนี้ด้วยซ้ำ
‎นี่เหมือนเป็นอะไรที่พ่อฉันจะทำมากกว่า
‎ฟังนะ ฉันมีเรื่องต้องไปทำ
‎ดังนั้นฉันจะกลับเร็วหน่อย ถ้าพวกนายไม่ว่าอะไร
‎จะไปหาแฟนเหรอ
‎ใช่
‎จะไปจ่ายตลาดกันหรือไง
‎ใช่ อาจจะนะ
‎เห่ยมาก โอเค ขอให้สนุก
‎ก็น่าจะสนุกแหละ อยู่กับแฟนสนุกอยู่แล้ว
‎กินข้าวก็สนุก
‎งั้นเราจะทำอะไรดี
‎คว้านู่นนี่นั่นกันต่อไหม
‎ไม่รู้สิ ฉันว่าฉันหิว
‎เอาสิ งั้นไปกินกันดีกว่า
‎กินข้าวๆ
‎เป็นบ้าอะไรไม่ชวนฉัน
‎ปั๊บปี้แคท ดูสิ เมล็ดข้างในใส่เหรียญได้ด้วย
‎(พริตตี้แพทริคไม่ชอบเมล่อน ฉันก็ไม่ชอบ)
‎อุ๊ย น่ารักจัง
‎ขอบพระคุณที่มาเยี่ยมชมร้านค้าของสถานี
‎ร้านกำลังจะปิดในอีกสิบนาที
‎ตายละ ขนมปังลูกพีชของแคส
‎นี่ เดี๋ยวฉันมานะ ‎ลืมที่รับปากไว้ว่าต้องไปซื้อบางอย่าง
‎ไง สวัสดี
‎สวัสดีค่ะ พริตตี้นายกเทศมนตรีแพทริค
‎จะกลับบ้านไปแกะกระเป๋าเหรอคะ
‎ใช่แล้ว
‎ใช้ช่างซ่อมรถคนเดียวกันกับเราสินะ
‎ยังมีอะไรอยู่ในนั้นอีก ฉันเอาไปทิ้งให้ไหม
‎(ฉันมีของมาให้เธอด้วย)
‎จริงเหรอ
‎คุณพระ มีของขวัญให้ด้วย
‎แกรักฉันสินะ
‎(เปล่า)
‎ฉันก็รักแกนะ
‎ฉันรักกระเป๋าใบนี้
‎(ไม่ใช่)
‎เข้ากับชุดฉันเลย
‎ปั๊บปี้แคท ดูสิ
‎ดูนี่ เอาไว้ใส่กุญแจก็ได้
‎(ฉันจะไม่ซื้อของขวัญให้อีกแล้ว)
‎แกมีรูปเหลือๆ ไหม ฉันจะเอามาเก็บไว้ ‎ในกระเป๋าแสนรักใบใหม่ของฉัน
‎(ไม่มี)
‎(น่ารักเกินป้าด)
‎เฮ้ย ฉันอยากกินส่วนไส้เยอะ
‎ไม่ได้
‎เธอนี่โลภชะมัด
‎เออสิ
‎(จบ)
‎คำบรรยายโดย พฤกษา รุ่งศิริทิพย์