‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(นกหนุ่ม)
‎(ปัญหา - วิธีแก้ ‎ไม่ได้อยู่ในตัวเลือก)
‎(ฉันจะไปเอามีดมาจากไหน)
‎นี่ เดาซิว่าฉันเพิ่งทำอะไรมา
‎อะไรน่ะ
‎(ไม่รู้สิ ฉันเจอมันที่พื้น ‎บอกตรงๆ ผักตกพื้นน่ะอร่อยทุกอย่างเลย)
‎เปล่า หมายถึงนี่น่ะ อะไร
‎(ไดอารี่ของบี)
‎(นี่มันของส่วนตัวนะ)
‎ใช่สิ ฉันรู้ ก็นี่มันไดอารี่ของฉัน
‎(ไม่ใช่ไดอารี่ของบีอีกต่อไป)
‎แหม น่ารักแต่ลักทรัพย์นะนั่น
‎(มันคือความลับของฉัน)
‎ก็ได้ๆ
‎(เคารพความเป็นส่วนตัวฉันด้วย)
‎โอเค เข้าใจแล้ว เดี๋ยวนะ
‎อี๋ หยะแหยง
‎โทษที
‎ขอโทษที
‎สติ๊กกี้ ไม่
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ เมอร์ลิน
‎(มันฝรั่งไร้รสชาติ)
‎(เพิ่มพลังให้การทำงาน)
‎ดูโอเคอยู่นะ
‎ไม่เอาน่า ติดสิ
‎ไม่นะ ขอร้อง ฉันต้องมีข้ออ้างอยู่ห้องทั้งวัน
‎แคส เธอเป็นคนฉลาดที่สุดที่ฉันรู้จัก
‎อืม ฉันรู้
‎ฉันมีเรื่องให้ช่วย
‎ฉันกำลัง…
‎วุ่นอยู่กับอะไรบางอย่าง
‎ขอร้องล่ะ
‎ฉันไม่ว่าง
‎ไม่ว่างและฉลาด
‎ตายจริง พังซะแล้ว
‎ไม่ มันแค่ง่วง เห็นไหม โหมดสลีป
‎เอาละ มาสู้กัน
‎ฮะ
‎อ๋อ ไม่ได้ยินฉันเรอะ
‎ให้ฉันตะเบ็งเสียงแห่งความเป็นแม่ให้ไหม
‎(แคสขี้เหร่)
‎"แคสขี้…"
‎ช่างเถอะ ฉันไม่นิยมซ้อมคนท้อง
‎ถ้าเธอไม่สู้กับฉัน ฉันก็จะสู้กับห้องเธอ
‎เพราะตอนนี้ฉันกำลังสู้เพื่อสองเรา เย่
‎ก็ได้ ไปกับเธอละกัน
‎กะแล้ว
‎ตอบโต้ฉันกับลูกสิ
‎แปลกแฮะ
‎ฉันไม่เคยเข้ามาข้างในจริงๆ สักที ‎กลิ่นมันเหมือน…
‎เหมือนเธอเลย
‎เธอเคยมาแล้วนะ
‎ไม่นะ ไม่เคย
‎เหรอ… โอเค
‎แก้ให้หน่อย
‎ตัวอะไรเนี่ย
‎พักหลังตัวมันปวกเปียกๆ
‎แต่วันนี้มันน่าขยะแขยง…
‎เป็นพิเศษ
‎(อย่าหันมามองความอับอายของฉัน)
‎(ไม่ต้องมาจับด้วย ‎มันเหมือนโดนจิ้มด้วยเข็มพันเล่ม)
‎(อัลมอนด์เม็ดนั้นฝุ่นเกาะเต็มจนดูเหมือนลูกพลัม)
‎เธอทำอะไรลงไป บี
‎เธอคงทำอะไรแผลงๆ เพื่อทำลายแมวตัวนี้สินะ
‎(ฉันไม่ใช่แมวนะ)
‎ฉัน… หรือว่าฉันกลิ้งตัวทับมันตอนหลับอยู่
‎คนเรามักทำอะไรน่ากลัวๆ ตอนหลับซะด้วยสิ
‎(ฉันชอบอัลมอนด์คลุกฝุ่น ‎เหมือนช็อกโกแลตสอดไส้ที่ข้างในมีอะไรให้ลุ้น)
‎เพื่อนฉันจะทำให้แกดีขึ้น
‎คายออกมานะ
‎อาฮะ แปลกจริงด้วย
‎(ให้อยู่แบบนี้ทั้งวันยังได้)
‎เสียงอะไรน่ะ
‎โอ้โฮ เจ๋งดีแฮะ
‎ลองเอาน้ำสาดดีไหม
‎(อย่ามาแตะต้องตัวฉัน พวกวิตถาร)
‎รู้ไหม เมอร์ลินเป็นหมอ ‎แต่ฉันว่าเขาช่วยเจ้าสิ่งนี้ไม่ได้หรอก
‎(ฉันเป็นคนนะ)
‎แต่ก็นะ มันก็ดูแฮปปี้ดี
‎เห็นไหม ยิ้มซิ
‎งั้นไปนะ ฉันจัดการให้แล้ว เจอกัน
‎วันนี้ฉันจะทำอะไรดีในเมื่อไม่มีคอมพิวเตอร์
‎อย่าทุ่มเจ้าเด็กเวรนั่นใส่ฉันนะ
‎กลัวน้ำหนักลูกฉันสินะ แคส
‎อย่าทำนะ คริสปิน
‎ทำแน่อยู่แล้ว นายหยุดฉันไม่ได้หรอก
‎ไม่นะ พี่จะทำมันพัง มันสมบูรณ์แบบของมันแล้ว
‎ก็นายไม่อยู่ทำให้ฉันนี่ ถูกไหมล่ะ
‎ไม่นะ
‎โอ้โฮเฮะ
‎บำรุงครรภ์ดี
‎ฉันจะทำให้กระดูกเธอหัก แคสตาสเปลล่า
‎ด้วยท่ามดลูกบีบรัด
‎ทำไมฉันถึงยังยืนกินมันฝรั่งอยู่
‎จะออกไปตอนนี้ก็กระอักกระอ่วน
‎ไอ้บื้อคริสปินเอ๊ย
‎ซื่อบื้อ!
‎โอ ดีจัง พวกนั้นไปแล้ว
‎อย่าเอาท้องโย้ดิ้นดุ๊กดิ๊กมาใกล้ฉัน
‎เตะเลย ลูกเอ๋ย เอาเลย
‎(ไม่ใช่ไดอารี่ของบีอีกต่อไป)
‎(อะไร)
‎ฉันกลัวแกจะเป็นอีกน่ะสิ
‎(จะเป็นอะไรอีก)
‎ที่ร่างกายเปลี่ยนน่ะ
‎ส่วนหัวยังเหมือนเดิม แต่ตัวเป็นอย่างอื่น
‎(ฉันยังไม่อิ่ม)
‎(ที่พื้นมีอย่างอื่นให้กินไหม ‎นั่นแป้งทาโก้หรือเปล่า)
‎ไม่ใช่
‎(นี่มันมะนาวที่น้ำเหือดแห้ง)
‎เพราะกินของตกพื้นนี่เอง
‎กินของจากพื้นทำให้ตัวแกพิลึก
‎แกต้องกินอาหารจากในจาน
‎(ไม่มีวัน)
‎(ใช่ ไม่มีวันซะหรอก)
‎อย่างน้อยแคสก็ทำให้เรารู้ว่าจะคืนร่างยังไง
‎ที่เขาว่าคนเป็นแม่ ‎มักจะแกร่งเป็นพิเศษน่ะจริงไหม
‎ไม่รู้สินะ แคส บอกสิว่าเธอคิดยังไง
‎เราควรซื้อแล็ปท็อปใหม่ให้แคส
‎ไม่รู้ว่าเธอจะรู้ไหม แต่แล็ปท็อป ‎ที่ฉันเห็นเธอใช้วันนี้มันเสีย
‎แต่เธอช่วยแกนะ
‎เยี่ยม คอมพิวเตอร์เครื่องใหม่ ทำดีมาก
‎โว้ว ดูนี่สิปั๊บปี้แคท หยิบไป มันอาจกินได้นะ
‎ช้าก่อน
‎ฉันลืมไป เราต้องกินจากในจานเท่านั้น
‎(สายไปแล้ว เมื่อกี้เธอให้ฉันกินได้)
‎ไอ้นี่มันอะไรกัน
‎ฉันรู้สึกเหมือนมีสลัดเต็มท้องแน่นมาก
‎พนักงานเทมป์หลายคนได้รับมอบหมาย
‎ให้ไปช่วยกู้วิกฤติบนดาวเพาะพรรณพืช
‎ถอยไปเพื่อรับมอบอุปกรณ์
‎อ๊ะ ดูสิ ตรงนี้มีพนักงานเทมป์คนอื่นๆ ด้วย
‎ฉันอยากกลับแล้ว
‎(ปั๊มเงินกันก่อน)
‎ทำเหมือนที่พวกนั้นทำกันเถอะ
‎- เฮ่ย ‎- อุ๊ย น่ารัก
‎ดูสิ
‎มาแล้วๆ ดูเขาเดินซิ
‎จะมาเป็นคู่หูคนใหม่ของฉันเหรอ
‎ไปซะ
‎จะไปดีๆ หรือจะให้ใช้กำลัง
‎ฉัน… อะไรนะ
‎น่ารัก
‎อืม คงงั้น
‎นี่ ขยับเท้าหน่อย ฉันแค่จะ…
‎อ้าว นึกว่ารากไม้ซะอีก ‎นี่อะไรละเนี่ย กิ่งไม้เหรอ
‎ออกไปเลยนะ เราจะไม่จ่ายเงินนาย
‎ไม่ใช่ทุกอย่างจะเกี่ยวกับการหาเงินสักหน่อย
‎บางครั้งเราก็แค่ต้องทำงานเพื่อตัวเราเอง
‎หรือไม่ก็เพื่อคนอื่น
‎ดูสิว่าสจ๊วร์ตคนนี้ทำผลงานออกมาดีแค่ไหน
‎นี่ เรามีพลังจิตอ่านความคิดได้
‎อย่าบอกนะว่านายแคร์พวกเรา
‎ในหัวนายมีแต่เรื่องภาษีกับปวดขี้เต็มไปหมด
‎ฉันไม่เคยคิดถึงเรื่องพวกนั้นเลยเหอะ
‎ฉันรู้นายคิด
‎ฉันก็เคยคิดเรื่องหาห้องน้ำน่ะนะ
‎ถ้ารู้ว่าห้องน้ำอยู่ไหน…
‎จะอึตรงไหนก็ได้ทั้งนั้นแหละ
‎สจ๊วร์ต
‎เมื่อกี้นายว่า…
‎อย่าทำนะ
‎เมื่อกี้นายว่า…
‎น่าขยะแขยงมาก
‎ฉันรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ ‎ซึ่งไม่ เธอจะไม่ได้สักแดง
‎(ถ้างั้นเราจะกลับละ)
‎อะไรกันเนี่ย
‎นี่ สกปรกนะ วางเดี๋ยวนี้
‎ตัวอะไรไล่ตามเรามา
‎ปั๊บปี้แคท นี่แก…
‎เลิกหยิบของบนพื้นใส่ปากได้แล้ว
‎นี่ แกกินอะไรเข้าไป
‎(เปล่าซะหน่อย อย่ามามองฉัน)
‎ให้ตายสิโว้ย
‎ไม่อยากเชื่อว่านั่นคือจูบแรกของฉัน
‎นี่ บอกมาว่ามันกินอะไรเข้าไป
‎พวกเราไม่ช่วยเธอหรอก ‎เราไม่อยากให้เธอมาที่นี่ด้วยซ้ำ
‎ฉันก็ไม่ได้อยากอยู่นักหรอก ‎แต่เราคงติดแหง็กอยู่ที่นี่
‎จนกว่าเพื่อนฉันจะผ่านปากนั้นออกไปได้
‎ห้ามใครไปไหนทั้งนั้นจนกว่าจะถอนวัชพืชออกหมด
‎อย่าแตะต้องมัน ทุกอย่างปกติดี
‎มันต้องได้รับการดูแล ไม่งั้นมันจะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
‎ตอนนี้มันกระจายเข้าไปในเทมป์สเปซแล้ว
‎ดูสิ สจ๊วร์ตเสร็จแล้ว แจ๋ว
‎อะไรยะ
‎เก่งมาก
‎ขอยืมเสานั่นได้ไหม
‎ยาวไม่พอแฮะ นี่ ขอยืมเสาของนายได้ไหม
‎ให้ฉันเสร็จก่อนนะ
‎แต่คงอีกนานกว่าจะเสร็จ
‎ฉันไม่อยากทำงานฟรี ‎เพราะฉะนั้นฉันจะไม่รีบร้อน
‎เวลาเป็นเงินเป็นทอง
‎และฉันก็อยากได้เงิน
‎- ใช่ เราก็เหมือนกัน ‎- ฉันด้วย
‎ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นเหมือนสจ๊วร์ต
‎มันงอกไวเกินกว่าที่เราจะถอนทัน
‎ทำไงได้
‎ก็ได้ ฉันจะทำเอง
‎หลีก!
‎ลืมทำไม้พายซะงั้น
‎อ้าว แคสนี่นา
‎เวสลี่ย์ นั่นแคส
‎ดีเลย โทรหาอยู่สินะ
‎แคส!
‎แคส
‎ไม่นะ เธอทำเป็นหูทวนลมอีกแล้ว
‎แคส
‎พายเร็วจัง
‎หวัดดี แคส
‎อ้าว ไง เมอร์ลิน มาตั้งแต่เมื่อไหร่
‎เวสลี่ย์สอนพี่ตกปลาน่ะ
‎เป็นกิจกรรมของพ่อ มันน่าเบื่อ ‎อยากมาร่วมวงกับเราไหม
‎ไม่ ฉันพยายามจะกลับไปทำงาน ‎แต่ถูกไอ้นี่ขัดขวาง
‎เออใช่ ฉันก็เจออะไรแบบนั้น ‎เวสลี่ย์บอกว่ามันเป็นของบี
‎อืม พอจะดูออก หน้าตามันเหมือนของในห้องเธอ
‎งั้นลาล่ะนะ
‎เดี๋ยว พวกเราไปส่งได้นะ
‎ฉันอยากมีใจให้อาชีพหมอ
‎เหมือนกับที่แคสมีใจให้การนั่งหน้าคอม
‎ไปให้พ้น!
‎เกือบถึงแล้ว แค่ต้องใช้เสาอีกสองสามต้น
‎อ้าว ไม่มีเหลือแล้ว
‎ฉันทำแล้ว ทำงานเสร็จหมด
‎ถึงจะทำทุกอย่างไปหมดแล้ว มันก็ยังไม่พอ
‎เราติดอยู่ที่นี่
‎(แต่เธอก็ตัวเล็กพอที่จะออกไปได้นี่)
‎ไม่สำคัญหรอก ตอนนี้ที่นี่คือบ้านเราแล้ว
‎ขอทางหน่อย
‎ดูเปลือกใหม่ของฉันสิ พวกเราชอบมากเลย
‎ขอโทษที่สร้างความยุ่งยากให้เธอ
‎เธอจะไปก็ได้นะ
‎ไม่ ฉันไปไม่ได้
‎ไปได้สิ ไปซะไป๊
‎อี๋
‎อ๋อ เธอไปไม่ได้จริงๆ ด้วย ‎เพราะเพื่อนตัวใหญ่ของเธอ
‎ฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
‎ไม่รู้จะทำให้เขาคืนสภาพยังไง
‎ไม่รู้ทำไมเขาถึงเอาแต่กินของพวกนี้
‎ที่ทำให้ตัวเขาเหลวเละพิลึก
‎ฉัน…
‎อ๋อ
‎เราบอกได้นะ
‎ไม่ได้
‎ไม่ต้องบอกฉัน เหตุผลที่เขากินตอนเครียด ‎เป็นความลับของเขา
‎ถ้าเขาอยากบอก เขาจะบอกฉันเอง
‎ก็นะ อย่างน้อยเราก็บอกได้ว่า ‎สิ่งที่เขากินเข้าไปคือถุงเท้าเก่าๆ
‎(คนโกหก มันคือเส้นบะหมี่ต่างหาก)
‎พวกเราไม่โกหก
‎พวกเราไม่สามารถทำสิ่งที่เรียกว่า… โกหกได้
‎ฉันโกหกตลอดแหละ สนุกดี
‎มันทำให้ฉันสนุก คนที่ฉันโกหกใส่ก็สนุกไปด้วย
‎ฉันบอกคนอื่นว่าฉันป่วย ‎แล้วก็แอบย้ายไปเมืองอื่นโดยไม่บอกใคร
‎จากนั้นพอผ่านไปสักพัก ‎เพื่อนเก่าที่คิดว่าฉันตายไปแล้วก็เห็นฉันในทีวี
‎พร้อมหมวกใบใหม่และสีสันที่เข้ากันดีกับฉัน
‎(พวกนายขี้โกหกกันทุกคน)
‎ปั๊บปี้แคท แกไม่จำเป็นต้องบอก ‎ในสิ่งที่แกไม่อยากบอกนะ
‎ฉันแค่กังวลว่าความลับของแก ‎จะยิ่งทำให้แกเครียดแล้วก็จะยิ่งกิน
‎และทำให้ร่างกายเจ็บป่วย
‎ฉันแค่อยากให้แกรู้
‎ไม่มีอะไรที่แกบอกฉัน ‎แล้วจะเปลี่ยนความรู้สึกที่ฉันมีต่อแกได้
‎เพราะฉันออกจะโง่
‎นั่นแหละความลับหนึ่งเดียวของฉัน
‎ทีนี้แกก็รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับฉันแล้ว
‎(นั่นไม่ใช่ความลับสักหน่อย)
‎(เธอโง่แค่ในบางครั้ง ในบางเรื่อง)
‎(อีกอย่าง ใครๆ ก็โง่กันทั้งนั้น)
‎(ในแบบของแต่ละคน ‎ดังนั้นมันไม่ใช่ความลับอะไร)
‎(ก็แค่ความจริงที่เป็นสากล)
‎ฉันรักแกนะ ปั๊บปี้แคท
‎(ฮือ เราเจอปัญหาหนักมาก)
‎อะไรนะ
‎(ฉันเจอเรื่องยุ่งยากไม่หยุดหย่อน)
‎(แต่ตอนนี้มีเธออยู่ด้วย)
‎(และทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยไล่ตามฉัน ‎ตอนนี้มันไล่ตามเรา)
‎(และฉันไม่อยากบอกเธอ)
‎(แต่ตอนนี้ต้องบอกแล้ว)
‎โถ
‎ปั๊บปี้แคท แกนี่ร้องไห้ไม่ห่วงหน้าตาเลย
‎(เธอเป็นบ้าอะไรเนี่ย)
‎โอ ว้าว ตัวเบาขึ้นเยอะ
‎ดี ทีนี้ไปได้แล้ว
‎พวกนั้นไม่จ่ายเราจริงๆ สินะ
‎นี่ ฉันเจอไอ้นี่เลยหิ้วกลับมาให้
‎ฉันก็มีอะไรจะให้เธอเหมือนกัน
‎แบบว่าวันนี้เธอช่วยเราไว้จริงๆ ‎ทั้งที่จะไม่ทำใจดีก็ได้
‎ไม่ต้อง ขอบใจ ฉันไม่ต้องการ…
‎เดี๋ยว
‎จริงแหละ ฉันต้องการสิ่งนี้
‎ทั้งสองอันเลยเหรอ
‎อืม ได้สิ
‎ว่าแต่เธอเป็นไงบ้าง
‎ฉันไม่ได้คุยเป็นเรื่องเป็นราวกับเธอมาพักนึงแล้ว
‎นั่นสินะ
‎ฉันไม่ได้คุยกับใครเท่าไหร่ ‎ตั้งแต่เธอยุให้เดคการ์ดไป
‎อ่อ โอเค ไว้เจอกันละกัน
‎เดี๋ยวก่อน คือฉัน… จูบแรกของฉันเกิดขึ้นวันนี้
‎กับนกน่ะเหรอ
‎คือฉันว่าคงไม่นับเพราะนกมันไม่มีริมฝีปาก
‎ก็จริง
‎เธอฉลาดนะเนี่ย
‎ไว้เจอกันนะ
‎สติ๊กกี้ ไม่
‎เฮ้ย นั่นแฟนหนุ่มฉันนะ
‎หมายถึงนกหนุ่ม
‎สติ๊กกี้ แกจะเอาแต่คาบนก ‎มาสะสมไว้ในคุกของแกไม่ได้นะ
‎พวกมันส่วนใหญ่ไม่มีความผิด
‎ส่วนใหญ่น่ะนะ
‎(จบ)
‎คำบรรยายโดย พฤกษา รุ่งศิริทิพย์