‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(จมูกตัวตลกคู่)
‎แกเป็นอะไรหรือเปล่า
‎(น่าจะเป็นหวัด)
‎ไว้ค่อยทำพรุ่งนี้ละกัน
‎รู้ไหม ฉันรู้จักคนที่ชอบสถานที่แบบนี้มากๆ
‎เพราะมันมีของเกี่ยวกับตัวตลกบ้าๆ บอๆ
‎กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีเด็กชายคนหนึ่ง
‎ที่ตื่นขึ้นมาในวันเกิดปีที่ 12 ของตัวเอง
‎เขารอให้มีใครสักคน ‎ในครอบครัวแสนใหญ่ของเขาจำได้
‎และรอให้ปาร์ตี้วันเกิดเริ่มขึ้น
‎แต่เมื่อเวลาผ่านไป ‎ความหวังของเขาค่อยๆ จางหาย
‎ไม่มีคำว่า "สุขสันต์วันเกิด" ‎จากแม่ พ่อ พี่ชายน้องชายทั้งห้า
‎หรือจากน้องสาวสุดฉลาดและแข็งแกร่ง
‎สุดท้าย เมื่อนาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืน
‎เขาก็ยอมรับอย่างเศร้าใจว่า ‎ครอบครัวของเขาลืมวันเกิดเขา
‎เขาเก็บข้าวของล้ำค่าสองสามชิ้น
‎และเล่นใหญ่เกินเบอร์ ‎ด้วยการหนีไปอยู่คณะละครสัตว์สิบปี
‎เหมือนเป็นไอ้งั่ง ไอ้งั่งที่อายุ 12
‎และนั่นคือเหตุผลไง โทสท์
‎ใช่แล้ว ที่เราต้องจัดปาร์ตี้เซอร์ไพรส์ให้คริสปิน
‎ไม่เห็นเข้าใจว่าทำไมฉันต้องทำด้วย
‎ฉันไม่ได้ทำให้เขารู้สึกถูกทอดทิ้งนี่
‎เธอไม่เข้าใจเพราะไม่มีใครฉลองวันเกิด ‎ให้เธอน่ะสิ ยัยผู้อาศัยชั่วคราว
‎อันที่จริงวันเกิดฉันเป็นวันสำคัญนะ
‎ทุกๆ ปีฉันจะขุดหลุมใหญ่
‎เพื่อนจรจัดผู้เกรี้ยวกราดทุกคนของฉัน ‎ก็จะมาฉลองแบบนอนสต๊อป หลายวันติด
‎จนกว่าใครสักคนจะเหนื่อยตาย
‎และวันเกิดฉันก็คืออาทิตย์หน้า
‎ต้องขอบคุณการดัดแปลงของฉัน
‎รถคันนี้ถึงจุตัวตลก 30 คนได้สบายๆ
‎สามสิบห้าด้วยซ้ำ ถ้าพวกเขานั่งแนบชิดสนิทกันได้
‎คริสปิน นายนี่มัน…
‎(สุขสันต์วันเกิด)
‎ออกไปนะ ขยะแขยง
‎(ไปให้พ้น)
‎ปาร์ตี้เซอร์ไพรส์สินะ
‎(วันเกิด)
‎เดี๋ยวก็แผนแตกพอดี
‎เอาไป อย่างน้อยก็เอาลมจากการไอ ‎มาเป่าใส่ลูกโป่ง
‎มะ… ไม่ ไม่ ฉัน…
‎ฉันไม่… อยากช่วย
‎ฉันไม่อยากช่วย
‎ก็ช่วยอยู่นี่ ยัยเหลือขอ
‎ไม่มีวัน
‎(ความยุ่งเหยิงนี้พระเจ้าสร้าง)
‎ได้เวลาออกโรง
‎เซอร์ไพรส์… แว๊ก
‎นี่พวกเราเอง คริสปิน พวกเราเอง
‎ฉันรู้
‎เราจะสู้กันเหรอ
‎ผมฉัน
‎ดูสิ พังเละไปหมด พี่ชอบสินะ สุขสันต์วันเกิด
‎อะไร
‎ไง ฉันกำลังนึกถึงคุณอยู่พอดี
‎คริสปิน ฉันเจอที่ที่นึง คุณต้องมากับฉัน
‎คุณมีซากเค้กวันเกิดติดหน้าแน่ะ
‎วันเกิดใครเหรอ
‎มันเป็นแค่เค้กปกติธรรมดา ‎เค้กประจำบ่ายวันอังคาร
‎เข้าใจนะ
‎ไม่ นี่มันเค้กวันเกิด รสสัมผัสมันใช่
‎ที่ที่เธอพล่ามถึงนี่มันที่ไหน
‎เออจริงด้วย ฉันบอกอะไรไม่ได้มาก ‎เพราะมันเป็นที่ประหลาด
‎แต่ฉันอยากพาคุณไปจริงๆ นะ
‎เป็นการเดทสินะ
‎ถ้าเราไปที่ไหนสักที่ที่เธอวางแผนเอาไว้ ‎แปลว่านั่นคือเดท
‎ขำอะไร
‎เอ่อ ไม่รู้สิ มันรู้สึกพิกล
‎เอาสิ ไปเดทกัน จะเรียกยังไงก็เถอะ
‎เราเคยไปด้วยกันมาก่อนแล้วมันก็สนุกดี
‎ก็ได้ เพื่อเธอเลยนะ
‎ทีนี้ฉันจะได้เป็นฝ่ายหญิงบ้าง
‎ไม่ค่อยเข้าใจว่าหมายความว่าไง
‎พรุ่งนี้เช้าฉันมารับนะ
‎เช้าแบบเช้าจริงๆ หรือเช้าในแบบของเธอ
‎เช้าสายๆ
‎แปลว่าบ่ายเหรอ
‎บ่ายต้นๆ
‎ไม่ใช่ของของแก
‎ฉันได้กลิ่นเค้ก ได้กลิ่นเค้กวันเกิดที่โดนทุบเละ
‎(รูปภาพ ‎ดี - ดีเยี่ยม)
‎(แดง - น้ำเงิน - ม่วง ‎ส้ม - เหลือง - ชมพู)
‎(รหัสผ่าน ‎อุ๊ ย ต า เ ถ ร)
‎แน่ใจแล้วนะ
‎อะไร
‎แน่ใจแล้วนะว่าเก็บของทุกอย่างแล้ว
‎(คริสปิน)
‎แน่สิ
‎คือฉันย้ายกลับไปชั้นล่าง
‎ไม่ใช่ว่า…
‎แถ่นแท๊น
‎- เธอทำมันพัง ‎- โทษที
‎จริงๆ นะ เธอต้องเอาใจใส่ ‎งานศิลป์ของฉันให้มากกว่านี้
‎อย่างน้อยก็แกล้งทำเป็นเศร้าหน่อยได้ไหม
‎ฉันเศร้านะ
‎คือส่วนหนึ่งในใจฉันเศร้า แล้วส่วนที่เหลือก็สับสน
‎มันจั๊กจี้นะ
‎ใช่ ทุกคนจะรู้สึกจั๊กจี้ข้างในริมฝีปากบน
‎เป็นทุกคน
‎ยกเว้นฉัน
‎(แน่ใจหรือไม่)
‎(อยู่ด้วยกัน)
‎(ภาพ 006)
‎อะไ…
‎รู้ไหม ฉันนึกว่าแบบว่า… อ่ะนะ
‎อะไร
‎คนเขาเอาสัตว์เลี้ยงไปเดทด้วยเหรอ ‎มันเป็น… มันเป็นเรื่องปกติไหม
‎ปกติมั้ง
‎แถ่นแท๊น สำหรับท่านสุภาพบุรุษผู้มีทุกอย่างพร้อม
‎ตายจริง
‎เอาดอกไม้ออกไป
‎มันไม่ควรออกจากบ้าน ถูกไหม
‎เอายังไง ปั๊บปี้แคท อยากไปสนุกกันไหม
‎(ฉันไม่ชอบอยู่คนเดียวเวลาป่วย)
‎โอ ไม่นะ
‎(การอยู่กับคนอื่นๆ ช่วยแพร่กระจายไวรัส)
‎นั่นแหละสิ่งที่ไวรัสต้องการ
‎ช้าก่อน ฉันมีเซอร์ไพรส์ให้คุณ
‎จมูกตัวตลกสองอันเหรอ
‎อะไรกัน
‎นี่เป็นเซอร์ไพรส์เหรอ
‎ส่วนหนึ่ง
‎เกาะแน่นๆ นะ
‎ได้ยินเสียงเรียกเสนาะหูจากแม่น้ำไหม
‎อะไรนะ
‎จริงสิ จมูกตัวตลกอุดหูอยู่
‎ฉันทำแบบนั้นไปทำไมนะ
‎สัญญากับฉันว่ามันจะไม่พิลึก ‎และโรแมนติกจิกหมอน ฉันจะอ้วก
‎ไม่หรอก
‎หือ
‎ฉันรู้สึกพิลึก
‎สวัสดี เทมป์บอต
‎บี ฉันไม่คิดว่าจะเจอคุณวันนี้
‎แต่ฉันอาจจะมีงานที่เหมาะๆ อยู่
‎ไม่ๆ อันที่จริงฉันอยาก…
‎เมื่อวานฉันทำงานไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไหร่
‎ไม่ใช่ว่าไม่เรียบร้อย แต่แบบ ‎ก็นะ เวลาเราทำอะไรในวินาทีสุดท้ายน่ะ
‎ฉันรู้สึกแบบว่า…
‎ฉันต้องรู้สึกภูมิใจในงาน ‎ฉะนั้นฉันเลยต้องกลับไป
‎ไม่บอกก็คงรู้ว่านี่เป็นคำขอที่ประหลาดมาก
‎นี่ ว่าแต่… เดี๋ยวนะ ใครเนี่ย
‎นั่นคือ เอ่อ… เขาคือ…
‎ผู้ช่วยพิเศษยังไงล่ะ
‎เข้าใจละ ฉันชอบหน้าตาเขาอยู่นะ
‎เตรียมเปลี่ยนเครื่องแบบ
‎ฉันยังไม่มีเวลาซัก ดังนั้น…
‎เฮ้ย
‎เกิดอะไร
‎ตอนนี้เราอยู่ที่ไหน เราอยู่ไหน
‎เธอเปลี่ยนชุด… เธอเปลี่ยนชุดให้ฉันเหรอ
‎มาเถอะน่า
‎เดี๋ยวนะ เราเข้ามาที่ไหนกันเนี่ย หลงทางเหรอ
‎อันไหนดีนะ
‎งั้นก็…
‎(มันทำฉันอึดอัดเหลือเกิน)
‎ไม่ต้องห่วงเจ้าจิ๋วพวกนี้หรอก
‎พวกมันมีปฏิกิริยาตอบสนองไวมาก
‎ปั๊บปี้แคทอยู่ไหนเนี่ย
‎คิดว่ามันจะโอเคไหม
‎แน่นอน ก็นี่มันบ้านแสนสนุก ไม่ใช่บ้านสุดหลอน
‎นี่ไงทางออก
‎อ้าว ปั๊บปี้แคท แกโอเคไหม
‎เก้าอี้บนเพดาน แจ๋ว
‎นี่ ฉันมีบางอย่างต้องทำ ถ้าคุณไม่ว่าไร
‎เอาสิ
‎คุณถนัดตะโกน ฉันเลยอยากให้คุณ ‎ช่วยฉันตะโกนใส่ลูกโป่งพวกนี้
‎งานนี้สนุกเหมือนปาร์ตี้เซอร์ไพรส์เมื่อวานไหม
‎เมื่อวานไม่ใช่ปาร์ตี้ มันเป็นการซุ่มโจมตี
‎ฉันได้ชิมเค้กแล้ว มันอร่อยมากเลยนะ
‎ตอนนี้ฉันกำลังสนุกอยู่ คือฉันว่านี่เป็นช่วงเวลาที่ดี
‎เธอชวนฉันมาที่นี่เพราะเธอรู้ว่าฉันต้องชอบแน่
‎แล้วฉันก็ชอบ มากเลยด้วย
‎พวกนั้นทำทั้งหมดนั่น ‎แค่เพราะมันเป็นวันเกิดฉัน แล้วมันแปลกๆ
‎ไม่รู้เหมือนกัน ช่างมันเถอะ
‎(เอามืออกไปจากร่างกาย ‎อันแข็งแรงสมบูรณ์ของฉันนะ)
‎ก็เราทำเค้กทุกวันไม่ได้นี่นา ‎ยิ่งเดคการ์ดไม่อยู่ด้วยแล้ว
‎เค้กของเดคการ์ดน่ะไม่อร่อย ‎เขาทำเค้กได้ห่วยแตก
‎(ฉันต้องออกไปจากที่นี่)
‎ฉันรู้ว่ามันสวยดี สีชมพูอ่อน ‎แต่ยังไงมันก็เป็นน้ำมูก
‎ฉะนั้นระวังอย่าให้มันกระเด็นใส่ละกัน
‎ให้ฉันอยู่ที่นี่ตลอดกาลยังได้
‎แต่ว่าไม่ได้
‎อะไรกัน
‎โธ่ ฉันอุตส่าห์ชินกับชุดตัวตลกแล้ว
‎เธอทำอะไรกับฉันเนี่ย แม่สาวน้อย
‎นี่ เอาไอ้นี่แปะหัวมัน อาจทำให้รู้สึกดีขึ้น
‎ขอบคุณ
‎(อ้า)
‎อ้อ มีอาหารอยู่ในโถส้วมเพียบเลยนะ ‎เผื่ออยากกินอะไร
‎จริงด้วยสินะ
‎(ซุป)
‎ขอบคุณที่มาเที่ยวเล่นด้วยกันนะ
‎ฉันจะปล่อยคุณกลับบ้านละ พวกเขาถามหาแน่ะ
‎อุ๊ย ฉันทิ้งโทรศัพท์ไว้ที่บ้าน
‎ไม่เป็นไร ฉันกลับอู่ซ่อมรถก็ได้
‎ในวันเกิดคุณน่ะนะ
‎งั้นมาดูทีวีที่บ้านฉันแทนดีกว่า
‎เอาจริงเหรอ
‎เดี๋ยวนี้ยังดูรายการแย่ๆ อยู่อีกเหรอ
‎แค่เปิดให้มันมีเสียงน่ะ
‎ไม่รู้ว่าเธอนอนโซฟานี่ทุกคนได้ยั…
‎หวังว่าฉันคงไม่ได้แย่งผ้าห่มเขามาหมดนะ
‎ฉันมักจะทำตอนฉันหนาวกับตอนฉันโลภ
‎เหมือนเป็นลูกแมวกึ่งหมาตัวใหม่เลย
‎(อะไร)
‎หัวเดิมเป็นไงบ้าง
‎(ไม่รู้สิ สองวันที่ผ่านมามันเบลอไปหมด)
‎(ฉันฝันถึงตัวตลกกับกระสอบมันฝรั่งด้วย)
‎อ้าว กลับมาแล้วนี่
‎ฉันเจอโทรศัพท์พี่
‎กับนาฬิกาพี่
‎ฉันแค่อยากบอกว่าฉันเสียใจแค่ไหน ‎ที่ทำตัวไปเมื่อวาน
‎พี่ไม่ต้องเสียใจหรอก เรื่องที่พี่เหวี่ยงไม้น่ะตลกดี
‎เราขอโทษที่เราลืม…
‎เดี๋ยว
‎ฉันไม่ได้เสียใจที่ตัวเองเหวี่ยงไม้
‎ฉันเสียใจที่พวกเธอคิดว่า ‎ต้องจัดปาร์ตี้เล็กๆ พวกนั้นให้ฉัน
‎ไม่งั้นฉันอาจสติแตก
‎โอเค ก็จริง ฉันอายนิดหน่อยเรื่องที่หนีไป
‎เพราะพวกเธอลืมวันเกิดฉัน
‎แล้วฉันก็รู้สึกว่า ‎ฉันพลาดเรื่องสนุกๆ หลายอย่างแค่เพราะ
‎ดันไปหัวเสียกับเรื่องที่ไม่ได้สำคัญเท่าไหร่เลย
‎แต่ฉันแค่อยากให้พวกเธออยู่กับฉันด้วยใจ
‎ไม่ใช่รู้สึกว่าต้องทำ
‎อ๋อ นะ ก็ทั้งคู่
‎คงจะทั้งสองอย่าง
‎ไอ้นี่ดูสยองชะมัด
‎ใช่ ฉันว่าฉันทำให้มันดูน่ากินแล้วนะ
‎ฉันว่าโทสท์ก็กินอยู่ดี
‎(จบ)
‎คำบรรยายโดย พฤกษา รุ่งศิริทิพย์