(ซีรีส์จาก NETFLIX)
(ราวกับครั้งแรก)
(คาเฟ่แมว เปิด)
อี๋ ให้ตายสิ
พวกมันกอดกันอยู่ แต่แกก็ยังกินเข้าไปอีก
โอ้โฮ
พวกมันคงรักกันมากสินะ
เดคการ์ด กลิ่นเหมือนนายกำลังทำอะไรไหม้เลย
นายอบขนมอีกแล้ว
ช่วยฉันด้วย
ปุ๊บ
เฮ้ย!
อย่ามาแตะมือกับฉันนะ
ให้มันแตะมือนายเถอะ มันเป็นหนึ่งในตัวโปรดของฉันนะ
มันวุ่นวายและเอาใจยาก ถึงได้น่าสนใจมากไง
ห้ามสูบบุหรี่
ทุกคน ช่วยออกไปด้วย ครัวปิดแล้วครับ!
ทุกคนออกไปแล้วนี่ เยี่ยม
แจ๋ว
(พนักงานดีเด่นประจำเดือน)
(ฮาวเวลล์ ตำแหน่ง หัวหน้า)
(ชาร์ลส์ ตำแหน่ง นั่ง)
ฮาวเวลล์ นี่ ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจัดการแล้ว
ฉันจัดการทุกอย่างเรียบร้อย พวกแมวไม่เป็นไร แค่หงุดหงิดน่ะ
รอยย่นแรกของพี่ เด่นเชียว
พี่ดูฉลาดและเหนื่อยล้ามาก
อะไรน่ะ คำแนะนำของคนแก่หงำผู้รอบรู้เหรอ
ขอโทษที่ขอให้เธออบขนมนะ
ไม่เป็นไรครับ
เห็นเธอทำอาหารเก่งมาก ก็เลยคิดว่า…
คิดผิดแล้ว เพื่อน
เป็นเด็กเฒ่าที่น่ากลัวจริงๆ
การทำอาหารต่างจากการทำขนมนะ
ทำตามความฝันซะ เธอเป็นพ่อครัวที่เก่งที่สุดบนเกาะนี้ได้
เขารู้เรื่องนายเยอะเลยแฮะ
ใช่ ฉันว่ามันก็ดีนะ
นายทำขนมอีกครั้งสินะ ดีแล้ว
เพราะตาแก่นั่นขอให้ฉันทำน่ะ และเขาก็ตัวเล็กมาก
เราคงทำแบบนั้นแหละมั้ง
ยังคิดเรื่องเรียนทำอาหารอยู่เหรอ
โรงเรียนเจ้าชายยอดกุ๊กเหรอ ไม่ละ
มันอยู่ไกลจากเกาะมาก
ยังไงพวกเขาก็คงไม่รับรองฉัน ถ้าฉันอบขนมไม่ได้
มันก็แค่ชื่อหรูๆ ละมั้ง
ฉันบอกฮาวเวลล์แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
โอ๊ะโอ ฉันซวยไหม
นายไม่เป็นไรหรอก
ฮ่า ถ้าเป็นที่อื่น
ฉันคงถูกไล่ออกเพราะจุดไฟเผาครัวแล้ว
ใช่ สู้กับไฟก็ต้องใช้ไฟสิ
ที่จริงฉันไม่คิดว่าเคยมีใครถูกไล่ออกจากที่นี่นะ
พวกแมวผูกพันมาก
จะไม่อยู่ทำงานจนร้านปิดเหรอ
งั้นก็ไว้เจอกันนะ บอกลา "บ๊ายบาย" ย่าขาใหญ่หน่อยสิ
ไปก่อนนะ ย่าขาใหญ่
รู้เลยว่าย่าขาใหญ่อยู่กับชาร์ลส์มากไ…
ไปนะ เดคการ์ด
ลาก่อนตลอดไป
(บี ฉันไล่เธอออก ฉันอยากจะกรี๊ด แต่ไม่อยากให้ปากมีริ้วรอยเพิ่ม)
(ฮาวเวลล์)
วันนี้ฉันโดนไล่ออก ตอนนี้ฉันตกงานแล้ว
ฉันว่าฉันรู้สึกเหมือนพวกขี้แพ้ หรืออะไรสักอย่าง
ฉันจะคิดถึงแมวพวกนั้นแน่ๆ
(ถึงลูกชาย ไง เจ้าลูกชาย)
(อ่านแล้ว)
ให้ตาย เปลี่ยนสักที ไอ้ไฟงี่เง่า
แหม แมวตัวนั้นรู้ว่า มันอยากทำอะไร แล้วก็ทำมัน
เจ๋งสุดๆ เลย
ฉันอยากเป็นแมว… ไม่ เดี๋ยวนะ
ฉันคงอยากมีแมวสักตัว
ได้ดูแลอะไรสักอย่างก็ดีนะ
หือ แสงสีชมพูเหรอ
ไม่นะ
ดีแฮะ
ไม่นะ
ว้าว แมวนี่
หรืออาจจะเป็นหมานะ
ฉันชกท้องตัวเอง โอ๊ย ท้องฉัน
อ้าว เดคการ์ด
ไง บี
ฉันทำไข่เจียวมาฝาก
แจ๋ว
เธอจะไม่บอกฉันเหรอว่าเธอโดนไล่ออก
ฉันแค่จะไม่เข้าไปแถวนั้นของเกาะอีกแล้วน่ะ
ฉันพูดถึงการถูกไล่ออกเพราะเรื่องไฟ
แต่เธอก็ไม่พูดอะไรเลย
ว้ายตายแล้ว
ว้ายตายแล้ว เป้านาย ฉันมีน้ำแข็งนะ!
ปกติฉันใช้ที่หน้า
แต่นายเอาไปใช้ได้…
สวัสดี
ตื่นแล้วเหรอ ดูสิ ฉันเจออาหารเย็นที่พื้น
ดูดีเนอะ
ต่อให้แกแตะมันทั้งหมด ฉันก็ยังจะกินอีกครึ่งอยู่ดี
แคส!
ถุงมือต่อสู้คู่เก่านี่ เธอคิดถึงมวยปล้ำไหม
ฉันไม่อยากพูดเรื่องนั้น
เราถูกฝึกมาเพื่อช่วย เรื่องการบาดเจ็บในโรงเรียนมวยปล้ำ
แต่ก็มักจะเลี่ยงตรงจุดนั้นเพราะมันน่าอายจะตาย
ฉันรู้ว่าเธอจะช่วยฉันได้
บีบังเอิญฟาดฉันตอนที่ฉันแวะไปส่งมื้อเย็นให้
เดี๋ยวนะ นี่มันเวลางานของนายนี่
ทำไมถึงไปส่งข้าวให้ยัยเด็กเฒ่านั่น แทนที่จะไปทำงานล่ะ
ไม่ อย่าเรียกเธอแบบนั้นสิ
กะนายยังไม่หมดนะ
พวกนายทิ้งงานเพื่อจะได้เที่ยวกัน โดยไม่มีฉันเหรอ ไม่ใช่ว่าฉันเที่ยวนะ
แต่นายกำลังติดนิสัยการทำงานแย่ๆ ของเธอ
และนายกำลังขาดงานโดยไม่บอกพวกแมว
และพวกมันก็ผูกพันกับทุกคนมาก
เดี๋ยวๆ ใจเย็น คาเฟ่แมวปิดแล้ว เผลอจุดไฟเผาครัวน่ะ
บีช่วยฉันไว้
ขอบใจ เดคการ์ด ตอนนี้ฉันรู้สึกแย่เลย สิ่งที่ฉันพูดมันใจร้ายจริงๆ
ไม่เป็นไร ฉันไม่บอกใครหรอก
บางครั้งเธอก็แค่โกรธแทนที่จะเศร้า
แล้วบีก็จบแล้วด้วย
ที่หน้าเลยเหรอ
ไม่ แบบ "สิ้นสุด" น่ะ
ใช่ ด้วยไฟ
น่าเศร้าจัง
ไม่ใช่
ไหนๆ ก็ตายไปแล้ว ไปสู่สุคตินะ
เทอมนี้นายอาจเข้าโรงเรียนเจ้าชายยอดกุ๊กได้…
ไม่ ฉันจะล้มเลิกความฝันของฉัน
เหมือนที่เธอเคยทำ
เอาถุงมือมวยปล้ำฉันคืนมา เดี๋ยวนี้!
ใช่
นั่นมือที่ฉันใช้เขียนนะ
(สายแล้ว!)
(สำนักงานจัดหางานชั่วคราว)
คุณไม่ได้เขียนทักษะไว้ในประวัติเลย แต่คุณก็ยัง
ถูกว่าจ้างและโดนไล่ออก จากทุกรายชื่อที่เราได้รับมาเลย
แฟ้มของคุณแปลกนะ
โดยทั่วไปคุณต้องเก่งอะไรสักอย่างถึงจะได้งาน
แม้แต่ฟอนต์ในไฟล์นี้ยังน่าเกลียดเลย
มันหยึยๆ แล้วก็แปลกๆ
ทำไมถึงมีคนเลือกนะ
ผมไม่สนถ้าคุณจะเอาอะไรไป นี่ไม่ใช่ออฟฟิศผม
ฉันอยากได้อย่างอื่นด้วย
กลับมาแล้ว
ฉันมีของมาฝาก ของสัตว์เลี้ยงน่ะ
(อะไรเนี่ย)
นี่คือซุปถั่ว
(ฉันว่ามันออกเสียงว่า "ซุปถั่ว" นะ)
นี่แกพูดด้วย ประมาณนั้นน่ะ
แบบมีสำเนียง
ไม่เป็นไร ฉันไม่ต้องกินหรอก
(ไม่หิวเหรอ)
หิวสิ แต่แบบว่า
แกเป็นสัตว์เลี้ยงที่ฉันอยากได้ ฉันอยู่ที่นี่เพื่อดูแลแก
(สัตว์เลี้ยงคืออะไร)
เหมือนเพื่อนร่วมห้องน่ะ แต่เราปล่อยให้พวกมันกินอะไรก็ได้
พวกมันจะนอนได้ทั้งวันก็ได้
และอึทุกที่ที่…
(ทุกที่เหรอ)
และส่วนที่ดีที่สุดคือพวกมันไม่ต้องจ่ายอะไรเลย
(ใครจ่ายล่ะ)
ฉันไง ตอนนี้ฉันยังจ่ายไม่ไหว
คราวนี้ฉันขโมยมา แต่ถ้ามีงานฉันก็คงใช้เงินซื้อ
ก็ได้
"ถึงปั๊บปี้แคท" นั่นแกเหรอ
"ช่วยรายงานตัวกับเทมป์สเปซ สำหรับงานต่อไป เซ็นข้างล่าง"
เดี๋ยวไปเอาปากกาให้
(ถ้าฉันจะเป็นสัตว์เลี้ยง เธอต้องมีงานทำ)
มาแล้ว
สวัสดี ปั๊บปี้แคท และสวัสดี ผู้บุกรุกที่ไม่รู้จัก
ตามมาตรการรักษาความปลอดภัยในระบบของฉัน
ฉันจะต้องกำจัดคุณเดี๋ยวนี้
ทำไมวันนี้ไฟถึงตามฉันไปทุกที่เลยนะ
(เดี๋ยวก่อน)
(เธอ… เป็นผู้ช่วยของฉัน)
อ๋อ พนักงานใหม่
ฉันไม่อยากทำงาน ฉันยังเศร้ากับงานเก่าอยู่เลย
พนักงานใหม่ต้องดูวิดีโอฝึกสอนงาน
ฉันได้ค่าจ้างจากการดูไหม
ไม่ค่ะ
สวัสดี ขอต้อนรับสู่เทมป์สเปซ การมอบหมายงานเริ่มจากตรงนี้
ฉันชื่อเทมป์บอต หน้าที่ของฉันคือทำให้คุณมีงานทำ
เทมป์บอตแต่ละตัวเชื่อมต่อกับโครงข่ายส่วนกลาง
ซึ่งแปลว่าเทมป์บอตทุกตัว มีความทรงจำและข้อมูลเดียวกัน
การมอบหมายงานแต่ละครั้ง ต้องให้คุณใส่เครื่องแบบ
ที่เหมาะกับงานบนดาวนั้นๆ ที่สุด หลังจากใส่เครื่องแบบแล้วก็ไปได้
ไม่นะ
ถ้าอยากได้เงินก็พยายามให้เต็มที่นะ
แต่ถ้าไม่ ก็อาจจะมี…
ขอบคุณค่ะ
ยินดีด้วย ตอนนี้คุณเป็นเจ้าหน้าที่เทมป์สเปซแล้ว
(นี่เป็นครั้งแรกของบี เราของานแบบเด็กๆ ได้ไหม)
ได้เลย ตามคำขอของคุณ งานแรกของคุณคือ… เด็ก
(เดี๋ยวนะ หมายความว่าไง ฉันหมายถึงงานง่ายๆ สำหรับเด็ก)
(เธอจงใจตีมึน…)
แบร่
(ฉันไม่ได้เครื่องแบบ)
ใช่ เพราะคุณดูเหมือนเด็กอยู่แล้ว
กรุณาไปที่ดาวเลี้ยงเด็กด้วย
(ไม่ ไม่เอาที่นั่น!)
เสร็จแล้วบอกด้วยนะคะ
เราทำอะไรกันที่นี่ ปั๊บปี้แคท
(บนดาวเลี้ยงเด็ก เราเลี้ยงเด็กกัน)
เด็กน้อย น่ารักจัง
(ฉันรู้จักเด็กคนนี้)
(แต่คราวก่อนมีหลายส่วนกว่านี้นะ)
ฉันชอบเด็กมินิมอลนะ มีแค่ปากที่ต้องทำความสะอาด
ไงจ๊ะ หนูน้อย เป็นอะไรจ๊ะ
หนูอยากให้แม่จ๋าเปลี่ยนผ้าอ้อม หนูว่าหนูอึ๊เต็มผ้าอ้อมแล้ว
ยังไงเหรอ
ช่างมันเถอะ แกนี่เอง ปู๊บปี้แคท
("ปั๊บปี้แคท" ต่างหาก)
รู้ไหมว่าแม่จ๋าของหนูอยู่ไหน ปู๊บปี้แคท
(เธอไปแล้ว)
หนูน้อยอยากกอดเหรอ
หนูอยากได้แม่จ๋า
หนูน้อยอยากงีบเหรอ
ไม่ หนูอยากได้แม่จ๋า
หนูน้อยอยากกินขนมเหรอ ฉันว่าฉันมีหมากฝรั่งอยู่ในกระเป๋านะ
คุณให้หมากฝรั่งกับเด็กไม่ได้นะ
นี่คู่หูคนใหม่ของแกเหรอ ปู๊บปี้แคท เธอไม่ได้เรื่องพอๆ กับแกเลย
หนูน้อยอยากเล่นกับสัตว์เลี้ยงเหรอ
(คนทรยศ)
นี่ ดูสิ ดีกว่าแม่จ๋าอีก
หน้าตาน่าเกลียด
ไม่นะ ปั๊บปี้แคท แกทำให้หนูน้อยกลัว
(ให้ตาย ฉันเกลียดเด็กคนนี้)
(เงียบ!)
(ฟังเพลงซะ)
(กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีอาชญากรอวกาศ)
(ที่ตกหลุมรักลูกสาวของราชาอวกาศ)
(พวกเขาต่างรู้ว่าพวกเขาเกิดมาคู่กัน)
(เจ้าหญิงจึงยอมหนีตามกัน)
(พวกเขานัดพบกันที่ทุ่งหญ้าโปรด)
(แต่มันเป็นกับดัก เจ้าหญิงโกหก)
(อาชญากรถูกล้อมโดยกองทัพนักเวทของราชา)
(ความโกรธจุกอกด้วยถูกเธอหักหลัง)
(เวทมนตร์ที่ตั้งใจจะจับอาชญากร)
(ได้เปลี่ยนเขาให้กลายเป็นสัตว์ประหลาด)
แล้วยังไงต่อเหรอ
(แค่นั้นแหละ)
นั่นคือตอนจบของแกเหรอ มันแย่มาก
แล้วก็…
น่าสนใจมาก
ว่าแล้วว่าต้องเป็นแก
แกล้งทำเป็นว่ามันเป็นแค่นิทาน
โกหกเด็กๆ และทำให้พวกเขาบูชาฮีโร่
ซึ่งที่จริงแล้วก็เป็นแค่สัตว์ประหลาดตัวน้อย
อี๋
มานี่ เจ้าเด็กอวดดี
(ฉันไม่ใช่เด็กนะ ฉันโตเต็มที่แล้ว)
แต่แกก็ยังไร้ค่าไม่เปลี่ยน
(อย่ามาแตะต้องฉัน!)
ปั๊บปี้แคท ปล่อยเขาไป!
(บี กระดิ่งของเธอ!)
หา กระดิ่งฉันทำไม
(บี!)
ฉันจะฆ่าแก!
อา ลา ลา ลา…
(อย่าตี หยุดนะ)
(ใช้ดาบสิ)
(ใช้ดาบให้เหมือนดาบสิ!)
อย่ามาสั่งฉันนะ!
(อุ้มฉันที)
เหมือนเด็กเลย
(ทีนี้ก็ง้างหางฉัน)
ทำไมล่ะ ง้างแล้วจะทำไม
ช่างเถอะ
โอ้โฮ ให้ตายสิ
มันยังไม่จบหรอก ปั๊บปี้แคท ไม่ได้มีแค่ฉันที่ตามล่าแก
แกหนีไปตลอดชีวิตไม่ได้หรอก
นี่ เรื่องที่แกเล่าให้เด็กนั่นฟังเป็นเรื่องจริงไหม
ลืมวิธีพูดอีกแล้วเหรอ
เงินจ๋า!
เงินค่าดูแลเด็กที่มีผู้หญิงน่ากลัวอยู่ในตัว
นี่ ปั๊บปี้แคท ฉันจะไปซื้อขนมที่ร้านสะดวกซื้อ
อยากได้อะไรไหม
(ถึงเดคการ์ด ไง บี ไว้ไปเที่ยวกันไหม)
(เดี๋ยวนี้เลย!)
(เย่! โอเค แล้วเจอกัน!)
นั่นใครน่ะ!
อ๋อ พวกนายสองคนนี่เอง
ทำอะไรกันน่ะ
ดูสิ เตรียมอาหาร
ด้วยของที่บีซื้อมาจาก ร้านสะดวกซื้อ 24 ชั่วโมง
ครึ่งหนึ่งหมดอายุแล้วน่ะ
พวกนายนี่… พิลึก
(ลดครึ่งราคา)
เราอาจทำหมึกยักส์น่ารักๆ จากฮอตดอกพวกนี้ได้นะ
คำว่า "หมึกยักส์" มันผิดนะ บี ต้องสะกดว่า "หมึกยักษ์"
แปลว่าเกมที่ร้านเกมของพ่อฉันผิดน่ะสิ
เกมอะไร
ก็แค่เกมไวยากรณ์ที่ฉันเคยเล่นตอนเด็กๆ น่ะ
(กลิตช์กอร์จ)
ขอบคุณที่บ่ายนี้ดูแลเธอให้นะ เธอพลังงานเยอะจริงๆ
เธอไม่ได้นอนมาสองสามวันแล้ว
เธอชอบแกมากเลย
ขอโทษที่ยานของแกยังไม่เสร็จนะ
เราจะหาทางบอกแกเมื่อเสร็จแล้วนะ
(จบ)
คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี