EEN NETFLIX-SERIE
NU BEN IK ALLEEN
Pardon.
Dat is ook niet aardig.
Toch?
Nu ben ik alleen. Dat is erger.
Die is nu van mij. Jij steelt mijn tijd, dus ik jouw sieraden.
Maar nu ben ik echt alleen.
Ik kan nu doen wat ik wil. Voor het eerst.
O, ik had de hele tijd gezelschap zonder het door te hebben. Hallo.
Wacht, wat?
Nu is er echt niets om naar te kijken.
Zonder iets om me op te concentreren, word ik gek.
O ja. Dat was ik bijna vergeten.
Blijft die gast ons op de vingers kijken? Ik vind hem een engerd.
Aardig zijn, hoor.
Wat zeg je ervan?
Het is uit de kunst.
Weet je dat zeker? Het lijkt totaal niet op het plaatje.
Zie je? Kijk nou. Ik denk dat ik niet alle onderdelen had.
Welnee, het is prima. Ik vind het enig. Je bent hier een kei in.
Bedankt. Nou, dan gaan we maar weer.
Ja, dat spreekt.
Ik kan haast niet wachten om rond te vertellen wat je hebt gepresteerd.
Zeg, zal ik je ding misschien hiermee versieren?
Ze zijn heel decoratief.
Wat leuk. Vooruit dan maar.
Die vuilniszakbellen neem ik wel van je over.
Bedankt, daar heb ik echt veel aan. Tot ziens.
Wat een leuk uitzendklusje was dat.
Ik heb nog nooit zoveel complimenten ontvangen. Wat een fijn gevoel.
En dan komt nu het hoogtepunt: zoet, goed, zoet geld.
Is dit een cheque? Wat is dit?
Zo ziet geld er toch niet uit?
Dit is niet zo best.
Ja. Oké. Geweldig.
Het is naadje.
Geweldig. Oké, zei ik.
We krijgen gedwongen herscholing.
Wat?
Maar ik ben een kei. Kattenkop zei…
Kattenkop nam ons in de maling.
Maar het klonk zo welgemeend, met al die aardige opmerkingen.
Ja, dat zal gerust.
Prima, prima.
Kijk eens aan. Nergens te bekennen, en we horen er nooit meer wat van.
Je doet expres alsof je neus bloedt.
En nu hebben we een werkverbod.
We liggen eruit tot de herscholing is afgerond.
Werk. Ver. Bod.
Ik heb ons dus een vakantie bezorgd.
Zo los jij alles op. Met de bips.
Ja. Inderdaad.
Ik heb ergens nog wat geld liggen waarmee we het tenminste uitzingen tot…
Nee, het komt wel goed, zolang er niets…
Molly.
Mijn muur.
Nou ja. We hoeven hem pas te repareren als het gaat regenen.
En zo krijgen we een lekker briesje, telkens als de deur opengaat.
Maar laten we niet bekvechten waar Molly bij is.
Ik zei niks.
Je kent Molly toch wel?
Nee, Molly zou ik me wel herinneren.
Molly, dit is PuppyCat.
Nou, aangenaam.
Molly is een kanjer. Vertel PuppyCat maar eens iets over jezelf.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Molly is altijd zo bescheiden.
Molly is… Hoe zeg ik dat in het kort?
Hij is…
Jij bent voor mij die lieve lobbes die wensen laat uitkomen.
Dat komt altijd van pas.
O, Bee, dat is erg aardig. Veel te aardig, eigenlijk.
Tot voor kort had ik het voorrecht om donuts met haar te maken.
Wensen of donuts? Ik wil ze allebei.
Waar kwam je voor, Molly? Ik maakte me zorgen om je.
Ik had vooruit moeten bellen.
Nee. Deze gast, moet je horen…
De laatste keer dat ik hem zag, werd hij door die handen de leegte in gesleurd.
Boeien.
Bee was heel aardig tegen me.
Super boeien.
Je hebt nog steeds de pleister die je van mij kreeg.
Die zal nu wel vies zijn.
Het is genezen.
We hebben elkaar alweer een tijdje niet gezien.
Dat is zo.
Ik wilde ook iets doen omdat je zo aardig voor me was. Iets.
Maar eerst doen we wat aan dit gat. Deze planeet draait om geld, toch?
Ja. Die van jou niet?
Niet echt, maar geldplaneten vind ik wel geinig.
Verdiende je dan niets met die donuts?
Nee. Ik maakte donuts voor de lol.
Donuts weggeven was lollig. Zelfs het woord 'donut' zeggen is lollig.
Kreeg je niet betaald voor je tijd?
Dat gaf niet. Ik besta al best wel lang. Ik heb tijd te over.
Kan ik op het eiland misschien klussen?
Vast wel. Ik help je zoeken.
Ik heb ook tijd te over. PuppyCat ook.
Niet, PuppyCat?
JE MAG NIET WERKEN, WEET JE NOG? LAAT JE OMSCHOLEN.
Ja. Molly, we gaan door dat gat naar buiten en we halen wat spullen.
Juist, ja. Het gat. Sorry. -Ben je mal. Het is best handig.
Het is lekker groot en heeft een heel esthetische vorm.
Het is fijn om naar te kijken, ik weet niet waarom.
Jij komt toch mee, PuppyCat?
Nee.
Okidoki.
Dag, PuppyCat. Ik ga.
Ik voel me schuldig, maar ik doe er wel iets aan. Maar misschien niet naar je zin.
Ik herken iets. Hier is iets van me.
Wat? Die had ik net gewied.
Wesley.
Een idee. Wesley. Wesley, dit is m'n vriend Molly.
Hij maakt heel lekkere donuts. Die kun je vast verkopen in het Cat Café.
Howell werkt vandaag niet.
We zijn vandaag gesloten. Ik kwam alleen schoonmaken.
Maar je krijgt m'n dagloon als jij het voor me doet.
Ik hou toezicht. Dat komt in orde.
Hij is echt dol op vissen.
Wat is vissen?
Ja.
Howell wil vast dat we voor al dat gebroken servies betalen.
Wat heb je toch mooie handen.
Sorry, we zijn gesloten.
Ik wil niets eten. Ik kom alleen voor de katten.
Nou ja. Goed dan.
Ik wilde even weg bij mijn hond. -Geen probleem.
Voor de moeite en je stilzwijgen.
Tof.
Kijk eens. We hebben net genoeg verdiend…
…om te betalen voor alle schade die we hebben aangericht.
CODE DEADLINE OVER TWEE UUR
Misschien kan ik om uitstel vragen.
Alweer.
Wat is dat? Nee.
Hoi, Cas.
Wat is dat? Jij bent ook zo'n rare. Er gebeurt altijd iets raars met jou.
En nu heb je een rare, enorme vriend.
Molly, dit is Cas. Cas, dit is Molly. Hij maakt donuts.
Ja, maar nu gaat het me om quiche.
Cash.
Ga weg. Ik moet m'n opdracht afmaken.
ENERGIEDRANK
Dat voelt licht aan. Is het light?
We halen er wel een paar terwijl je werkt. -Deze waren speciaal.
Het duurt een week om ze naar dit stomme eiland te sturen.
We kunnen extra snel zijn, voor een toeslag.
Maar dan wel binnen twee uur, dat is de deadline.
Geen probleem.
Ik haat dit.
ENERGIEDRANK
Hier zijn ze. Een hele pallet nog wel.
Cas vindt deze sleutelhanger vast tof, en die knuffel, en dit jasje.
Er zijn zoveel dingen die ze tof vindt.
Kijk. Een exclusieve perzikversie in beperkte zomeroplage.
En de beperkte zomeroplage exclusieve perzik mascottetoaster.
Ik kan niet blijven treuzelen.
We hebben je blikjes, en ook nog cadeaus.
Aanvankelijk vond ik je maar raar.
Jij met je rare plee en je rare manier van altijd jong blijven.
En met je rare gast die duidelijk geen mens is.
Maar nu ik van alles krijg wat ik wil, kan het me niet schelen. Bedankt.
Hiervan kan ik nooit de muur repareren.
Dit verscholen plekje bevalt me goed. -Dat zegt iedereen.
Zou deze gebruikte parasol nog iets opleveren?
Hé. Dat zijn mijn wenskristallen.
Je kunt gewoon wensen dat het gat wordt gedicht.
O, jee, er is wat af.
Doet er niet toe, ik eet 't zo wel.
Nou, maar als je hem niet helemaal opeet, vallen de wensen raar uit.
Soms komen ze helemaal niet uit. Soms wel, maar dan gewoon raar, snap je?
Nee, niet echt.
Je moet het grotendeels ophebben. Anders werkt het gewoon minder goed uit.
Vind je die mooi? -Wat een leuke verrassing.
Ja, dat zijn spullen van mij. -Hoe bedoel je?
Gewoon, spullen, van mij. Ik moet ze ooit eens oppikken.
Waarom niet nu? We zijn er nu toch.
Je hebt me zo goed geholpen en ik maak het je graag naar je zin.
Ik vind water niks. Om te zien is het wel wat.
Maar zelfs dat is ook niet heel leuk. En onder water is zeker niks gedaan.
Ik snap het.
Maar goed. Ik hoef nergens te wezen.
Ik heb letterlijk alle tijd van de wereld.
Er is dus geen haast bij.
Muurgips.
Deze tuin had gewied moeten worden. Alweer een boete.
Hij is mooi bij maanlicht.
Maar morgen moet ik er echt iets aan doen.
Of later.
Er is geen haast bij.
O, nee. Cardamon slaapt weer buiten.
Molly, kun jij hem oppakken? Ik heb de handen vol.
Arme jongen.
Ze verschijnen sneller dan we ervanaf kunnen komen.
Ik gaf Cardamon een wensdonut.
Dan kon hij wensen dat zijn ma zou ontwaken.
Je kunt m'n kristallen niet gebruiken om mensen dingen te laten doen.
Je kunt alleen dingen voor jezelf wensen.
De hond heeft er wat van op.
En in haar tranen zitten ook kristallen. Ze kreeg er dus wat van binnen.
Ze hebben 'm gedeeld. Daarom kreeg niemand echt wat ze wilden.
Ik weet niet hoe ik hem kan helpen. Ik wou dat z'n moeder wakker werd.
Ze slaapt al zo lang. En ik kom maar niet van die stomme tranen af.
Ik stel een ruil voor. Het muurgat tegen de tranen meenemen.
Echt? Maar niet de tranen waar hij op rust.
Ja. Afgesproken.
Als ik iets krijg, kan ik gaan naar waar diegene is.
Ik kon naar jou komen omdat je mijn vinger had verbonden.
Dus misschien…
Tot gauw?
Ga er daarom nooit van uit dat je weet waar iemands mond zit.
Nee.
Correct, Bee. Het antwoord is nee.
Juist, juist.
Wie weet wat de grondregel is bij het accepteren van 'n nieuwe opdracht?
Mij een biet.
Je bent lekker op dreef, Bee. Ik hoop dat iedereen alles netjes noteert.
Bee heeft helemaal gelijk.
Emotionele betrokkenheid uit zich in verhoogde hartslag en trillende hand.
Ergens om geven leidt alleen maar tot slecht vakmanschap en tegenslag.
Wat dan ook.
Ja.
Heel goed, Bee. Wat je dan ook doet, het blijft zo.
Ik heb niets geleerd.
Ik laat me niet omkopen.
Ik kan de vloer zien.
Wauw. Hardhout.
Dan is het nu zover, verdikkie.
Tijd om al m'n troep uit de oceaan te vissen.
Bedankt voor je hulp. En bedankt voor al die andere dingen.
Ik ben erg moe van zo lang m'n linkerhand ophouden.
Waarom je linkerhand?
Doet dat ertoe?
EINDE
Ondertiteld door: Jolanda van den Berg