SERIAL NETFLIX
NIE ZOSTAWIĘ CIĘ BEZ NIKOGO
Pobudka!
Nie jesteś dość dobry, by spać na lekcjach.
Tak. Dzięki. Wiem.
Chyba jeszcze się nie poznaliśmy.
Znam tu wszystkich,
ale ty jakoś mi umykałeś przez cały semestr.
No wiem. Staram się nie oblać.
Jestem tu dla ciast, nie dla przyjaźni.
Wiesz, że możesz mieć jedno i drugie?
Nie mogę.
Inaczej nie odwalałbym takich rzeczy.
Ugotowałem je i przypaliłem jednocześnie.
Trzeba pamiętać tyle liczb! Nienawidzę mierzenia!
Myślałem, że lubię gotować!
Wiedziałem, że pieczenie to inna bajka, ale to zbyt trudne!
Bzdura. Wystarczy trzymać się przepisu.
Nawet dzieci to potrafią.
Obyś załapał do egzaminów.
Poznajmy się. Mogę nauczyć cię piec.
Egzaminy to 60% oceny. Jeśli je zdasz, to cię nie obleją.
Piekę najlepiej w szkole. Tak zdobyłem tytuł „Księcia Gotowania”.
Dlaczego nie „Księcia Pieczenia”?
Cóż…
Nie wiem.
Gdzie się podziały łzy?
Co do ****?
Kto…?
Brać go!
Ty!
Jesteś znajomy w dotyku.
Już raz cię złapaliśmy.
Nie wydaje mi się. Pamiętałbym waszą trójkę.
Mój pierścień.
Zgubiłem go, gdy zacząłem tu pracować.
Kiedy tamten wykitował.
Tak, masz rację!
Byłeś tam, gdy prawie złapaliśmy tego gościa.
A teraz przyniosłeś to.
To jasne, że chcesz nam pomóc.
Nie chcę.
Zabierz nas do niego.
Teraz.
No co? Pomożesz?
Nie ma więcej dziur.
- Co? Pewnie, że są. - Będę nadzorować.
Zabierz nas do tego… jak mu tam było?
Teraz.
Jak masz na imię?
Ja ci powiedziałem.
Auć.
„Auć” to chyba nie jest imię, co?
Na pewno nie.
Co z twoją głową?
Pokaż.
Źle to wygląda?
Chyba tak.
A do tego masz po prostu dziwny kształt głowy.
Jak wielki brązowy melon.
Dobra, dość tego.
Wracam do domu. Odchodzę.
O nie. Co?
To przez to, co powiedziałem?
Nie, odchodzę, bo boli mnie głowa i mam dość poniżania się przed ludźmi.
Nie dam rady nauczyć się do egzaminów.
Nie masz żadnych przyjaciół?
Mam przyjaciół w domu i właśnie tam wracam.
Teraz.
Zaraz, wciąż nie…
Jak masz na imię?
Wybrałeś najgorszy akademik.
Nie lubisz podejmować świadomych decyzji?
Ale tu ciasno.
Nie umiesz porządkować rzeczy.
Ile skarpetek.
Z dziurami.
Masz dużo odcisków albo długie paznokcie?
Poproszę bilet na następny pociąg na wyspę.
Zostawiłem portfel w domu.
Mogę być dłużny?
Nie kupię ci biletu, żebyś ze mną pojechał.
Jeden bilet w to samo miejsce, do którego jedzie mój znajomy.
Jednak miałeś portfel?
Nie, to jest portmonetka.
Głupio płacić samymi monetami.
Zawstydziłem się dla ciebie.
Doceń to.
Nienawidzę wody. Nienawidzę tego robić.
To okropnie nudne!
Mam pełne ręce. Wracajmy na statek.
Dawno tu nie byłam.
Odwlekałam to.
Nie, to ma być tam.
No tak, racja.
Dzięki.
W piwnicy jest więcej rzeczy.
Chodźmy po nie.
No dobra. Jak chcesz.
A co tam robią?
A co to wszystko robi na dnie oceanu?
ENERGIA DO PRACY!
ZAMORDUJĘ TOAST.
A ONA NIE JEST W CIĄŻY? TAK NIE MOŻNA.
WŁOŻĘ DZIECKO DO INKUBATORA I WYCHOWAM NA LUDZI
JADĘ POCIĄGIEM. BĘDĘ W DOMU PO PÓŁNOCY. ODBIERZESZ MNIE?
WRACASZ DO DOMU?! PRZYJADĘ Z KRYSPINEM
Tu jest czyściej.
To dobrze.
Spadająca gwiazda.
Chciałbym już nie być gospodarzem budynku.
I żeby mama się obudziła.
I żeby wszyscy dorośli zachowywali się tak, jak powinni.
Podnieś to.
Zabierzmy go na statek.
Ale się rządzisz!
Rób, co mówię!
Bo przeniosę nas na łajno.
Co to?
Czy to…?
Moully!
Nie, musimy pomóc Moully’emu!
PuppyCat!
Chcę, żeby fotel stał… tutaj.
Uważaj na mój fotel!
Powinieneś uporządkować swoje priorytety!
Mam priorytety.
Mnie!
I mój statek.
To chyba podłącza się do statku?
Może ten kabel?
O, już prawie jesteśmy.
Moully!
Słyszysz mnie?
Po co ci te kable?
Co to?
Bee!
Deckard! Wróciłeś!
Jak było w szkole?
Powiesz jej, że oblejesz?
Co…?
To wszystko moja wina. Tak myślę.
Pomyślałem życzenie i…
teraz wszyscy zginą.
O nie.
Już dobrze, nie płacz.
Późno już.
Tęskniłam za tobą, Kardamonie.
O rety, ale wiatr.
Zamknij drzwi.
Żeby wiatr się tu nie dostał?
PIĘKNY PATRYK
To niebezpieczne.
Spadajmy stąd.
Deck…
Hej, Dagger. Czy tam Dorber.
To nie jest imię, prawda? Czy jest?
Słuchaj…
Co tu się dzieje?
Powinniśmy tu być?
To dziwne.
Myślisz, że to dziwne?
Tak. To nie jest normalne.
W końcu.
W końcu ktoś powiedział, że to dziwne.
To nie jest normalne.
Uspokój się.
Ktoś mnie uderzył.
Możesz wrócić do jego oka?
Chyba nie.
Wy dwaj, kontrolujcie go mocniej. Przegońcie tego natręta.
Złapiemy tamtego gościa i w końcu rzucimy tę głupią robotę.
Moully! Wiem, że masz rękę w ustach.
Ale jeśli cię to boli, spróbuj mi powiedzieć!
Zaraz, to była Bee.
O nie. To bebechy Bee.
Wystarczy.
Mam was dość.
Jeśli mnie nie zostawicie,
to ja was też nie.
Co za bałagan.
Coś ty narobił?
Spadaj, Violet.
Nie wiem, z którą z was powinnam teraz porozmawiać,
ale musimy ściągnąć waszego tatę, żeby to naprawił.
Dasz radę pilotować?
Nie mów tak do mnie!
Uwaga!
Do wszystkich mieszkańców wyspy!
Jeśli chcecie zostać na tej planecie,
wskoczcie do wody i zacznijcie płynąć w stronę brzegu.
W innym razie przywiążcie się do czegoś.
Cześć.
Co robisz później?
Podasz mi swoje imię?
Deckard.
Nie pasuje ci.
Tak mam na imię. Więc nieważne.
Odlatujemy.
Co chcesz zabrać?
Przyniosę ci, cokolwiek zechcesz.
Utknąłem.
Ja nie.
Pomogę ci.
I to będzie absolutnie fantastyczne.
Nie wiem, jak się uwolnił, ale oboje wracamy do łóżka.
Proszę.
Wepnij mi to w szyję.
Odłącz mnie, gdy znajdziemy twojego głupiego tatę.
Czas ruszać.
KONIEC!
Napisy: Marta Racka
DZIĘKUJEMY! (ZA TO, ŻE OGLĄDALIŚCIE!)