(ซีรีส์จาก NETFLIX)
(คนโปรด)
อย่าตีฉันเลย คริสปิน
อย่าตีฉัน คริสปิน
อย่าตีฉัน เจ้าคนตัวใหญ่นิสัยพิลึก
พี่แตะผม
แกทำอะไร…
(การผจญภัยกับมื้อเที่ยงสุดพิเศษ ของพริตตี้แพทริค)
ดีใจจังที่เขาให้เธอกินข้าวบนรถไฟได้
ฉันขอให้เขาเปลี่ยนข้าวเป็นมันบดด้วยแหละ
ของโปรดของฉัน
ไม่ได้ไปเที่ยวพักผ่อนมาตั้งนาน
บางครั้งงานมันก็เครียดอ่ะเนอะ
ยอดเลย
มาเที่ยวคราวนี้ได้เอาเบบี๋มาด้วย
เอาละ เราต้องลงสถานีนี้
เจอกันอีกทีมื้อเที่ยงนะครับ
บ๊ายบาย
(แต่ละตอนมันสั้นเกินไป)
แกจะไปไหน
อะไรเนี่ย
พริตตี้แพทริคมีลูกเหรอ
อะไรกัน
ไปเอาเด็กน้อยมาจากไหนในช่วงฤดูร้อนแบบนี้
(ยินดีต้อนรับกลับมา พริตตี้แพทริค)
(นายกเทศมนตรี)
(เขาเป็นนายกเทศมนตรีเหรอ)
แจ๋ว เราชอบเขามาก ถึงขั้นต้องเปิดทีวีดูเขาตลอดเวลา
อู้ ชอบหนวดเคราเขาจัง
ตอนนี้เขากลายเป็น "เพอร์เฟกต์แพทริค"
(พาไปสถานีรถไฟหน่อย)
(ฉันจะไปแทนที่เด็กน้อยที่พริตตี้แพทริคอุ้มอยู่)
นั่นมันไม่มีมารยาทเท่าไหร่นะ
หยาบคายแถมขี้โกง
แต่คิดได้เยี่ยม
มอเตอร์ไซค์ฉันพังอยู่
หิมะกับดอกไลแล็คเข้าไปในตัวเครื่อง จำได้ใช่ไหม
คริสปินอาจจะซ่อมเสร็จแล้วก็ได้
ไปดูกันเถอะ
หวัดดี แคส คริสปินอยู่ไหม
อ้อ ไม่ เขาอยู่ที่อู่เขาน่ะ
อ้อ จริงด้วยสิ
ช่วยไปส่งหน่อยได้ไหม
ก็อยากนะ แต่…
เธอกำลังทำตัวหยาบคายนะ
ฉันยุ่งอยู่
ไม่ยุ่งสักหน่อย
เห็นนั่งเล่นแคะขี้มูกอยู่
ฉันแค่ต้องเปลี่ยนเสื้อก่อน
ฉันไม่จำเป็นต้องทำอะไร ที่ไม่อยากทำ นี่วันหยุดฉัน
บี
ไปกันเถอะ
เดี๋ยว รอฉันเปลี่ยนเสื้อก่อน
ฉันอยากไปด้วย
พวกมันชอบนั่งรถ
การนั่งรถคงทำให้พวกมัน รู้สึกเหมือนได้เดินทางชั่วนิรันดร์
ข้างหลังดูสบายดีนะ
วันนี้พวกเธอจะทำอะไร
ไปสถานีรถไฟน่ะ
- พริตตี้แพทริคเพิ่งกลับมาจากหยุดยาว - จริงเหรอ ช่วยเอา…
ที่สถานีมีขนมปังลูกพีช
ซื้อมาให้หน่อยได้ไหม ฉันมีเงินอยู่
ได้สิ ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฉันซื้อให้ ไม่ต้องห่วง
โอเค ขอบใจ
อย่าลืมขนมปังลูกพีชของฉันนะ
สวัสดีค่ะ คริสปิน
มอเตอร์ไซค์ฉันเสร็จหรือยัง
เธอทำรถที่ฉันทำให้พังยับเลย
ฉันถึงขั้นต้องแงะชิ้นส่วนออกหมด
ดูแลงานศิลป์ฉันให้มันดีๆ หน่อยสิ
เธอโชคดีนะที่รถนั่นเป็นผลงานชิ้นแรกๆ ของฉัน
ตอนนี้ฝีมือฉันดีกว่าเดิมมาก เลยปรับปรุงมอเตอร์ไซค์ให้เธอเยอะเลย
ไม่นะ
นี่คุณ…
ถูกต้องแล้ว ฉันทำเพียบ ยกเครื่องเลย
(รถนี่มันเวอร์เกินไป)
นั่นสิ
ท่านนายกเทศมนตรี ดีใจที่ท่านกลับมาครับ
ท่านนายกเทศมนตรี เราชอบหนวดเคราท่าน
ท่านนายกเทศมนตรี ผมไม่ชอบหนวดเครา แต่ผมชอบท่าน
อย่ากระแทกคนอื่น
(พริตตี้แพทริค)
(ฉันรักพริตตี้แพทริค)
(นายกเทศมนตรี)
(พริตตี้แพทริคตลอดไป)
สวัสดีค่ะ นายกเทศมนตรีพริตตี้แพทริค นี่วันสำคัญของฉันเลย ฉันดูคุณ…
(ไม่ใช่เรื่องเธอสักหน่อย)
ก็ได้
แต่อย่ามาตีสิ
(สวัสดี พริตตี้แพทริค)
(เป็นเกียรติที่ได้พบนายในที่สุด)
(ฉันติดตามผลงานนายมานานแล้ว)
(อันที่จริงก็เกลียดซะเป็นส่วนใหญ่)
(แต่ฉันชอบกินข้าวเที่ยงกับนายทางหน้าจอ)
(ฉันคิดด้วยว่าหน้านายไม่เห็นจะน่ามอง…)
เนอะ มันทำเสียงตลกเหมือนเธอเลย
น่ารักใช่ไหมล่ะ
(ดูนี่ ฉันซื้อตุ๊กตุ่นรูปนายพวกนี้ ด้วยเงินตัวเองเลยนะ)
(จะลองจับดูหน่อยไหมล่ะ)
(ดูอันนี้สิ)
(อันนี้ด้วย)
(ดูอันนี้)
ยอดเลย ดีมากเจ้าเหมียว… ผสมหมี
(ฉันดี นายดีกว่า)
มาอุ้มไหม
เฮ้
หมอนั่นไงที่ง้างปากผมจนบานไปหมด
คงเชื่อแหละ ตาแก่
(บ้าจริง)
เห็นไหม ดูสิว่าตอนนี้ปากผมกว้างแค่ไหน
อืม ไม่มีใครประทับใจหรอก ตาแก่
โอ้โฮ
นั่นกระเป๋าสตางค์ของผมหรือเปล่า
เอาแล้ว ติดคุกแน่นอน
นายกเทศมนตรีพริตตี้แพทริค ผมไม่รู้ว่าเป็นคุณ
ไม่เป็นไร
ผมจะเอามาคืนให้ในอีกวันสองวันนะ
ไม่เป็นไรไง
คุณเก็บไว้เถอะ
(ทั้งหมดเป็นความผิดฉัน)
(ทั้งที่เขาให้ของขวัญชิ้นนี้มาแท้ๆ)
นั่นโทรศัพท์ฉันหรือเปล่า
ไปซื้อของกันดีกว่า
(ไปกันเถอะ เรามีงานต้องทำ)
โห ฉันไม่เคยเห็นแกกระตือรือร้นที่จะ…
เทมป์บอต อะไรกันยะ นี่พวกเราเอง
เราทำงานที่นี่ไง เธอทำอะ…
ระบบเราถูกเจาะน่ะ
ขอโทษนะ ฉันต้องระแวดระวัง
คุณพระ น่ากลัวจริงๆ
(เอานี่ สิ่งนี้จะคุ้มครองเธอ)
ฉันรู้สึกสงบลงแล้ว
(ใช่ คนคนนี้ทำแบบนั้นแหละ)
ช่วยระวังตัวกันด้วย เรามีงานที่ดาวแห่งการเที่ยวพักร้อน
นี่ มาทางนี้สิ ร่างเงือกของฉันจะได้ไม่เละเทะ
มหาสมุทรนี้คือบลูเบอร์รี่ฟรุ๊ตพันช์
ส่วนอันนี้เป็นชาดอกชบาครึ่งหนึ่ง นมข้นครึ่งหนึ่ง
(รสชาติเหมือนน้ำทะเลเค็มๆ เลย)
ใช่สิ ก็มันเป็นมหาสมุทร ฉันแค่ย้อมสีมัน
(นายไม่แคร์ด้วยซ้ำว่ามันจะทำให้ฉันท้องเสีย)
เอาละ ขวานอยู่ตรงนั้น
(เลิฟเลย)
มันดูเหมาะกับเธอนะ
มองไปทางโน้นสิ
ดีมาก โอเค
นั่นแหละห้องพัก และตอนนี้ได้เวลาเช็กเอาต์แล้ว
เอาขวานนั่นฟันมะพร้าวให้เปิดออก
และแขกก็จะโผล่ออกมา
ต้องฟันครั้งเดียวเท่านั้น พวกเขามักโผล่ออกมาไว
ถ้าฟันสองครั้งอาจไปโดนพวกเขาได้
เตือนพวกเขาก่อนก็ดี ว่าเธอจะฟันจากด้านไหน
หรือจะไม่ก็ได้
ยังไงพวกเขาก็จ่ายเงินฉันแล้ว
(ซ้ายนะ)
ซ้ายของฉันหรือซ้ายของ… ช่างเถอะ
พักร้อนเป็นไงบ้างจ๊ะ
ไม่ใช่กงการอะไรของเธอ ยัยนี่ ฉันเครียดอีกแล้วเนี่ย
(ฟันทีละลูกมันใช้เวลานานเกินไป)
(เอามาเรียงกันแล้วฟันทีเดียวเลยดีกว่า)
นี่คือลูกๆ ของฉัน ฉันมีแฝดสาม
แต่ฉันชอบคนนี้ที่สุด เพราะคนนี้…
คนนี้เข้าใจฉัน
อีกสองคนก็ไม่แย่
พวกเขารู้ว่าไม่ใช่คนโปรดของฉัน พวกเขาเลยพยายามอย่างมากที่จะเป็นคนดี
ลูกน้อยคนโปรดของฉันคงเติบโตมา เป็นคนที่ไม่ได้ดีเด่อะไรเป็นพิเศษ
แต่ไม่เป็นไร ยังไงเขาก็เยี่ยมที่สุด
เจ้ารอสน้อย สักวัน เธอจะเป็นอาชญากรสงครามใช่ไหม
ขวานนั่นมันสั้นเกินกว่าจะฟันทุกลูก ในคราวเดียวได้ รู้ใช่ไหม
(เออ ฉันรู้)
แถวมันยาวเกินไปที่จะ…
(ใช่ รู้แล้ว)
ต่อให้…
(ก็บอกว่ารู้แล้ว)
นี่ ระวังไอ้นั่นหน่อย
แล้วก็ไอ้นี่ด้วย
จำไม่ได้แล้วว่าดุ๊กดิ๊กแบบนี้หมายความว่าไง
(ดึงหางฉัน)
อ๋อ จริงด้วยสิ
(ระวังแรงดีดกลับด้วยนะ)
อยากพูดอะไรก็พูด
ซ้ายนะทุกคน ทางซ้าย
ซ้ายของพวกเธอ
อุ๊ยตาย พวกนั้นคงได้พักร้อน ตลอดปีตลอดชาติเลยสินะ ไชโย
(โรงแรม)
(ไม่ต้องมองไปไกล นี่เมนูของฉัน จะกินหรือไม่กินก็ได้)
แจ๋ว รวดเดียวเลย
เลิกตามมาได้แล้ว
ไม่นะ
ทำไมไม่ไปโดนสองคนนั้น
ทำไมไม่เป็นรอสคนนั้น หรือรอสที่น่าเบื่อๆ
ไม่ก็ตัวฉันที่ชื่อรอส ตามลำดับ
(ฉันจะไปกัดมัน)
เราได้ข้อความเรื่องเจ้าสิ่งนี้เมื่อไม่กี่เดือนก่อน
พวกมันโผล่มาในทุกๆ ที่ อะไรสักอย่างนี่แหละ ฉันอ่านไม่จบ
เอาละ พวกเธอทำได้ดีมาก ไว้จะส่งเงินไปให้นะ
จิ้มซะ
เดี๋ยว อย่า
(เวลามีค่านะ)
ปั๊บปี้แคท เราต้องช่วยเขา
(ใช่ๆ เขาดูต้องการความช่วยเหลือ)
(แต่ไม่ใช่จากเรา จากผู้ปกครองไม่ก็เข็มที่ใหญ่กว่านี้)
มันต้องโดนแบบนี้
ให้สาสมกับที่แกไม่ฆ่าเด็กสองคนที่ฉันไม่ชอบ
เกิดอะไรขึ้น
ฉันไม่รู้
ต้องรอให้ไอ้เหนียวๆ นี่หลุดออกก่อน
เย่ แขนกลับมาจิ๋วเหมือนเดิมแล้ว
ว๊ายตายแล้ว
นายแตะฉัน
พระเจ้า
ยังไม่เลิกสัมผัสฉันอย่างนิ่มนวลอีก
เจ็บไหมเนี่ย
เอามานี่
เราควรเอาศพนั่นไปทิ้ง
ไม่ต้องหรอก กลิ่นมันยังไม่เน่า
โอ้โฮ เข็มเลยเหรอ
ให้ตาย ไม่ยักรู้ว่างานนี้มันอันตราย
บอกไม่ได้เลยว่าฉันจะคว้าเจออะไร
แย่หน่อยที่เราเอาหน้ามุดเข้าไปไม่ได้
ก็ใช่ แต่แล้วยังไง
เราก็ใช้ใบหน้าจับพวกมันมาไม่ได้อยู่ดี
เราก็… ยื่นแขนเข้าไปด้วยสิ
นี่พวก ฉันไม่อยากทำงานนี้ด้วยซ้ำ
นี่เหมือนเป็นอะไรที่พ่อฉันจะทำมากกว่า
ฟังนะ ฉันมีเรื่องต้องไปทำ
ดังนั้นฉันจะกลับเร็วหน่อย ถ้าพวกนายไม่ว่าอะไร
จะไปหาแฟนเหรอ
ใช่
จะไปจ่ายตลาดกันหรือไง
ใช่ อาจจะนะ
เห่ยมาก โอเค ขอให้สนุก
ก็น่าจะสนุกแหละ อยู่กับแฟนสนุกอยู่แล้ว
กินข้าวก็สนุก
งั้นเราจะทำอะไรดี
คว้านู่นนี่นั่นกันต่อไหม
ไม่รู้สิ ฉันว่าฉันหิว
เอาสิ งั้นไปกินกันดีกว่า
กินข้าวๆ
เป็นบ้าอะไรไม่ชวนฉัน
ปั๊บปี้แคท ดูสิ เมล็ดข้างในใส่เหรียญได้ด้วย
(พริตตี้แพทริคไม่ชอบเมล่อน ฉันก็ไม่ชอบ)
อุ๊ย น่ารักจัง
ขอบพระคุณที่มาเยี่ยมชมร้านค้าของสถานี
ร้านกำลังจะปิดในอีกสิบนาที
ตายละ ขนมปังลูกพีชของแคส
นี่ เดี๋ยวฉันมานะ ลืมที่รับปากไว้ว่าต้องไปซื้อบางอย่าง
ไง สวัสดี
สวัสดีค่ะ พริตตี้นายกเทศมนตรีแพทริค
จะกลับบ้านไปแกะกระเป๋าเหรอคะ
ใช่แล้ว
ใช้ช่างซ่อมรถคนเดียวกันกับเราสินะ
ยังมีอะไรอยู่ในนั้นอีก ฉันเอาไปทิ้งให้ไหม
(ฉันมีของมาให้เธอด้วย)
จริงเหรอ
คุณพระ มีของขวัญให้ด้วย
แกรักฉันสินะ
(เปล่า)
ฉันก็รักแกนะ
ฉันรักกระเป๋าใบนี้
(ไม่ใช่)
เข้ากับชุดฉันเลย
ปั๊บปี้แคท ดูสิ
ดูนี่ เอาไว้ใส่กุญแจก็ได้
(ฉันจะไม่ซื้อของขวัญให้อีกแล้ว)
แกมีรูปเหลือๆ ไหม ฉันจะเอามาเก็บไว้ ในกระเป๋าแสนรักใบใหม่ของฉัน
(ไม่มี)
(น่ารักเกินป้าด)
เฮ้ย ฉันอยากกินส่วนไส้เยอะ
ไม่ได้
เธอนี่โลภชะมัด
เออสิ
(จบ)
คำบรรยายโดย พฤกษา รุ่งศิริทิพย์