SERIAL NETFLIX
DLACZEGO MI NIE POMOŻESZ?
Co się stało?
Już ty dobrze wiesz.
Czy to dlatego, że twoje ręce są tam uwięzione od trzech dni?
Dlaczego mi nie pomożesz? Pomóż mi.
Wiesz, co myślę o dotykaniu.
Żeby ci pomóc, musiałbym obmacać twoją rękę
- aż do samej dłoni. - Ale z ciebie dzieciak.
Musiałbym cię dotykać, aż znajdę problem.
A potem musiałbym jeszcze obmacać ci palce i dłonie,
żeby cię stamtąd uwolnić.
To zbyt wiele!
Niech B to zrobi.
- Niedobrze mi. - Nie chcę, żeby mnie dotykał.
No to utknąłeś na dobre.
Poza tym ja też ostatnio utknąłem.
Ale mnie ukłuła jakaś igła.
Jeśli znów się skaleczę, dziewczyna mnie rzuci.
Wiesz, jak ciężko było mi nosić jej zakupy z przebitą ręką?
Spójrz. Wciąż widać dziurę.
Co to…? Ten dźwięk jest wkurzający!
Zamknijcie się!
Macie jedno zadanie.
To najłatwiejsza praca we wszechświecie.
Załatwili ją nam nasi ojcowie.
Nie zwolnią nas, póki nie znajdziemy…
Racja.
Mówiłem, że nie trzeba wyrzucać ciała.
Tak. Będziemy tu, póki nie znajdziemy…
tego gościa.
Myślałem, że wygląda raczej tak.
Nie, źle go rysujesz.
On wygląda…
Utknąłem.
Tak. Właśnie tak wygląda.
Nieprawda.
On…
Też chcę rysować.
Nie.
Bateria w czujniku dymu jest leniwa.
I wykrywacz dymu mi na nią naskarżył.
Właśnie nauczyłem się skarżyć i teraz to moje ulubione zajęcie.
Moja nauczycielka chyba to docenia.
Nie mogę cię już podnosić. Jest trzecia rano.
Muszę iść spać, bo nie będę miał siły na nikogo skarżyć.
Nie wiem, co to znaczy.
Mógłbym patrzeć ci w oczy przez tysiąc lat.
Harlequin Turtlebottom, sprawiasz, że się rumienię.
- Johnie Hammerbottom! - Lubię, gdy wymawiasz moje nazwisko.
Hammerbottom. Turtlebottom.
Są takie podobne.
Pani Kawa.
Nie mogę się doczekać, aż znajdę chłopaka.
No dobrze. Dokończymy ten odcinek później.
Kochani.
Jutro idziemy na plażę, by obejrzeć księżycówki.
Włóżcie nieprzemakalne buty i zabierzcie krem z filtrem.
Rodzic lub opiekun musi podpisać wam pozwolenie.
To tak naprawdę książę, na którego rzucono klątwę.
Zmienił się w plastik. Musimy go uratować.
Stać cię na więcej, Claire.
To nie książę, a zabawka konstrukcyjna.
Przeskoczyłaś dwie klasy. Wstyd mi za ciebie.
To nie było konieczne ani miłe.
Będę musiała cię ukarać, Kardamonie.
Niech pani robi swoje.
NIE BĘDĘ PONIŻAĆ KOLEŻANEK Z KLASY
JAK BYĆ NUDNYM
NIE BĘDĘ PONIŻAĆ KOLEŻANEK Z KLASY
Nie mam na to czasu. Jestem gospodarzem.
Spóźniłaś się.
Nie ruszaj się, Przylepo.
Wszyscy lokatorzy skarżą się na pnącza w kanalizacji.
Hej!
Tak, Przylepa!
Przylepa ma kitkę.
To roślina oczna. Moja ulubiona.
Twoja ulubiona roślina, którą wyciągnąłem z sedesu?
Nie, to tak ogólnie jedna z moich ulubionych roślin.
Naprawiliście to. Dzięki.
Wczoraj ich tu nie było.
W jeden dzień oplotły wszystkie rury.
To niedopuszczalne. Trzeba je zniszczyć.
Jeśli nie pójdę zaraz spać, nie dotrę rano do szkoły.
I znów będę miał kłopoty, i…
Dam ci zniżkę na czynsz, jeśli się tym zajmiesz.
Zajebiście! To znaczy, zarąbiście!
Pozbądź się ich. Na zawsze.
Nie chcę, żeby zniszczyły inne mieszkania.
To zagrożenie dla innych gospodarzy.
Jest zmęczony.
On ma siedem lat. Dopilnujmy, żeby wrócił do domu.
Proszę, Przylepo.
Nie jestem tu dla uprzejmości.
Cały mój.
Tu jesteś.
Ale jest śpiący.
Pomóż mi go położyć, Przylepo.
Czasem zapominam, że to dziecko, bo wciąż mi rozkazuje.
I zabiera mi forsę.
Jakie to urocze!
Nakarmiłeś Przylepę.
Dobrze, że Kardamon cię ma, Przylepo.
Chcesz więcej? Ja też wciąż jestem głodna.
Ale mamy robotę. Dobranoc, Przylepo.
Chodź, PuppyCat.
Co z nimi zrobimy?
Zadźgamy.
A potem wrzucimy do oceanu.
Fuj. Jesteś obrzydliwy.
No dobra. Wygląda nieźle.
Załatwione. Spadamy.
Droga TymBot, z tej strony Telefon.
Piszę, żeby ci powiedzieć, że moje uczucia do ciebie są prawdziwe.
Wiem, że nie znamy się za dobrze,
ale gdyby zsumować moje myśli o tobie, byłoby tego ze sto lat.
Dlatego tak trudno mi napisać ten list. Muszę odejść. Wyruszam na wojnę.
Twoje wspomnienie zawsze przy mnie będzie. Pamiętaj o mnie. Telefon.
SŁODZIACZEK
Co?
Nic nie mówiłem.
To rośliny Deckarda.
Nie patrz na mnie! Próbuję złożyć jaja!
Muszę wpaść do Tymczasu i coś sprawdzić.
Zarąbiście! Zajebiście!
WYCIECZKA NA PLAŻĘ
WYRAŻAM ZGODĘ NA WYJŚCIE DZIECKA
W psich latach jesteś dość dorosła, by podpisać mi pozwolenie.
Nie powinno być problemu.
Przylepo! Patrz, co zrobiłaś.
Kto mnie tak weźmie na poważnie?
Wrócę po trzeciej. Zaczekaj z obiadem do południa.
Opiszcie i narysujcie swoje znaleziska w dziennikach plażowych.
I nie zadepczcie księżycówek.
Skoro nie oglądasz Eskapad Harlequin Turtlebottom,
to co oglądasz?
Lubię program Pięknego Patryka.
Pewnie! Nie mogłabym być z kimś, kto go nie lubi.
- W pobliżu. - Pani Kawo.
Być w pobliżu kogoś, kto nie lubi Pięknego Patryka.
MUSZLA
Przegapiliście muszlę.
Różnica wynika z grubości mielenia,
ale już od jakiegoś czasu sam wypalam kawę.
- Przyniosę ci. - Tak, proszę.
Pani Kawo.
Pani Kawo, oni są niegrzeczni.
Jestem teraz trochę zajęta.
Niech to!
Pani Kawo?
Dobra. Pójdę po nich.
Słuchajcie, musimy wracać!
Przecież kazałem Bee je zniszczyć.
Słuchajcie, wracamy. Musimy uratować nauczycieli.
Claire.
Słuchajcie, chyba tu utknęliśmy.
Dzieciaki?
Jestem dinozaurem! Zjem was wszystkich!
- Puppy… - Musiała to usłyszeć.
Ach, Telefonie! Mój ukochany!
Coś ty narobił?
Powiedziałem to, co musiała usłyszeć.
Powinieneś ją przeprosić.
Nie. Tak jest lepiej.
Jakoś się z tym pogodzi.
Więcej nikogo nie pokocham.
Cześć.
Potrzebujecie pracy?
- Powiedz jej. - Nie!
W porządku. Już wszystko wiem.
Co?
Wojna to taka okropna rzecz.
A Telefon jest taki dzielny.
PuppyCat!
Ale musimy żyć dalej, prawda? Dobrze, że wpadliście.
Potrzebuję kogoś silnego do tego zlecenia.
Chyba muszę pobyć sama.
- Ale… - Dobra.
To nie było miłe, PuppyCat.
Bycie miłym nie pomoże na złamane serce.
Mylisz się.
Tutaj jestem!
Nareszcie!
Mamy tu poważną sytuację. Jesteśmy strasznie zapchani.
Musisz rozbić skrzepy w punktach dostępu.
Rury muszą być drożne, kiedy to otworzymy.
Dobra.
Musimy wspierać TymBot, dopóki Telefon jest na wojnie.
Telefon nie jest na wojnie. Mam go w kieszeni.
Czy to nie to samo?
Będzie zła, kiedy się dowie.
Nigdy się nie dowie!
Słuchajcie.
Znalazłem problem. Chodźcie.
Czy to ręka?
Tak.
Myślę, że to przyczyna problemu, ale nie mogę jej ruszyć.
Ach!
O rety. Znów to samo.
Chodźcie.
Naskarżę na was wszystkich, kiedy stąd wyjdziemy.
Nie interesuje nas twoje zdanie, Pierdamonie.
Powiem pani.
Tu jesteście. Patrzcie na to!
Planeta Złamane Serce to mobilna platforma obronna.
To było…
Teraz jestem głodna.
Mówiłem, że Telefon idzie na wojnę.
Musimy iść.
To wszystko wina Pierdamona.
Daj spokój! Już cię pokonaliśmy!
Nie chcemy tego!
Woda!
Jak się stąd wydostaniemy?
Dobre pytanie.
Cześć, roślinko.
Chyba mnie rozumiesz.
Wybacz, że się ciebie pozbyłem. Wypuścisz nas?
Fajny ten Kardamon, co?
My podziwialiśmy ryby, a on myślał o ważnych sprawach.
No dobra, jesteś w porządku.
Co się stało z mierzeją?
Jest tu tylko w czasie odpływu.
Rośliny są przyjazne. Utrzymają cię.
Możesz wypuścić pana Assama i panią Kawę?
Mam pani wiele do powiedzenia na temat okropnego zachowania obu klas.
Moja ręka!
Ohyda!
KONIEC!
Napisy: Marta Racka