(ซีรีส์จาก NETFLIX)
(ฉันก็จะไม่ปล่อยไปเหมือนกัน)
ตื่นๆ
นายไม่เก่งพอที่จะมาหลับกลางชั้นเรียน
อือ ขอบใจ ฉันรู้
ที่จริงฉันว่าเราไม่เคยเจอกันมาก่อนนะ
ฉันรู้จักทุกคนที่นี่
แต่นายกลับเล็ดลอดสายตาฉันไปได้ทั้งเทอม
ใช่ ฉันรู้ ฉันมัววุ่นกับการไม่ให้ตัวเองสอบตก
ฉันมาที่นี่เพื่อทำเค้ก ไม่ใช่หาเพื่อนใหม่
นายก็รู้ว่าทำทั้งสองอย่างได้ ถูกไหม
ไม่ ฉันทำไม่ได้
ถ้าทำสองอย่างพร้อมกันได้ ฉันคงไม่ทำอะไรแบบนี้ออกมา
ฉันไม่รู้ว่าฉันต้มและทำมันไหม้ ในเวลาเดียวกันได้ยังไง
มันมีตัวเลขต้องจำเยอะมาก
ฉันเกลียดการชั่งตวงวัด
ฉันนึกว่าฉันชอบทำอาหารเพื่อคนอื่นซะอีก
ก็รู้นะว่าการทำขนมไม่เหมือนการทำอาหาร แต่ไม่รู้ว่าทำขนมมันจะยากขนาดนี้
การทำขนมน่ะง่ายจะตาย แค่ทำตามขั้นตอน
เด็กทารกยังทำตามขั้นตอนได้เลย
นายต้องหาทางออกให้ได้ ก่อนสอบปลายภาคอาทิตย์หน้าแล้วล่ะ
มาทำความรู้จักกันเถอะ ฉันติวนายเรื่องทำขนมได้นะ
คะแนนสอบปลายภาคเป็น 60% ของเกรด ถ้าทำได้เต็มก็ผ่านแน่
ฉันอบขนมเก่งที่สุดในโรงเรียนนี้
ปีนี้ฉันถึงได้ฉายาว่า "เจ้าชายยอดกุ๊ก" ยังไงล่ะ
ทำไมไม่ใช่ "เจ้าชายยอดนักอบ"
ฉัน…
ฉันก็ไม่รู้
น้ำตาหายไปไหนหมด
อิหยังวะเนี่ย
นั่นใคร…
จับมัน
แกนี่เอง
จริงด้วย สัมผัสที่คุ้นเคย
เราเคยจับแกมาก่อน
ฉันว่าไม่นะ มั่นใจได้ว่าถ้าเคย ฉันต้องจำพวกนายสามคนได้
แหวนฉัน
ฉันทำหายไปตอนเริ่มทำงานที่นี่
ตอนที่หมอนั่นตาย
ใช่ จริงด้วย
ครั้งที่แล้วตอนที่เราเกือบจับเจ้านี่ได้ แกก็อยู่ที่นั่น
และตอนนี้แกก็โผล่มาพร้อมสิ่งนี้
เห็นได้ชัดว่าแกอยากช่วยเรา
เปล่าซะหน่อย
จงพาเราไปหาเจ้านี่
ณ บัดนี้
นี่จะช่วยกันไหมเนี่ย
ไม่มีรูแล้ว
- อะไร มีสิ - ฉันจะเป็นคนคุม
จงพาเราไปหาเจ้านี่ที่ฉันลืมชื่อไปแล้ว ณ บัดนี้
ว่าแต่นายชื่ออะไร
ฉันบอกชื่อฉันไปแล้ว
"โอ๊ย" ไม่ใช่ชื่อไม่ใช่เหรอ
แน่นอนว่าไม่ใช่ หัวนายเป็นอะไร
ไหนดูซิ
มันดูแย่ไหม
แย่นะ
ปกติหัวนายรูปทรงทะแม่งๆ อยู่แล้ว
เหมือนเมล่อนลูกโตสีน้ำตาล
เอาละ พอกันที ฉันจะกลับบ้าน ไม่เรียนแล้ว
ไม่นะ อะไรกัน
เป็นเพราะฉันบอกว่าหัวนายทะแม่งๆ เหรอ
เปล่า ฉันเลิกเรียนเพราะฉันเจ็บหัว
แล้วฉันก็เบื่อทำตัวเองขายหน้า ต่อหน้าคนแปลกหน้าพวกนี้ด้วย
ไม่มีทางที่ฉันจะจำทุกอย่างได้ทันสอบปลายภาค
แล้วนายไม่มีเพื่อนเลยสักคนเหรอ
มีสิ ฉันมีเพื่อนอยู่ที่บ้าน ซึ่งเป็นที่ที่ฉันกำลังจะกลับไป
เดี๋ยว ฉันยังไม่… นายชื่ออะไร
โห นายเลือกหอพักได้แย่สุดเลย
เป็นคนไม่ชอบหาข้อมูลก่อน แล้วค่อยตัดสินใจใช่ไหม
ในนี้แคบจังนะ
แถมนายยังจัดระเบียบอะไรไม่เป็นด้วย
โอ้โฮ ถุงเท้าเยอะมาก
มีรูด้วย
เท้านายเป็นตาปลาหรือว่าเล็บเท้ายาวหรือเปล่า
ขอตั๋วรถไฟหนูสูบบุหรี่กลับเกาะเที่ยวถัดไปครับ
อุ๊ย ฉันลืมกระเป๋าตังไว้ที่บ้าน นายจ่ายให้ทีได้ไหม
ฉันจะไม่ซื้อตั๋วให้นายตามฉันกลับบ้านหรอกนะ
ขอซื้อตั๋วไปที่เดียวกัน กับที่ที่เพื่อนที่ไม่ยอมบอกชื่อของผมไป
หนึ่งใบครับ
ไหนบอกไม่ได้เอากระเป๋าตังมา
ก็ไม่ได้เอามา นี่มันกระเป๋าเหรียญ จ่ายด้วยเหรียญมันน่าอายออก
ดูฉันสิ ยอมทำตัวเองขายหน้าต่อหน้านาย
สำนึกในบุญคุณด้วย
ฉันเกลียดน้ำ เกลียดที่ต้องมาทำสิ่งนี้ มันน่าเบื่อ
โอเค เต็มไม้เต็มมือฉันแล้ว กลับยานกันดีกว่า
ไม่ได้มาที่นี่ตั้งนานแน่ะ ฉันเลี่ยงมาตลอด
(ไม่ใช่ ต้องเอาไปใส่ตรงนั้น)
อ้อ ใช่จริงด้วย ขอบใจนะ
(ที่ชั้นใต้ดินของบ้านยังมีของอีก)
(ไปเอามากันเถอะ)
โอเค ก็ได้มั้ง แล้วเอาไปไว้ที่นั่นทำไม
(แล้วจะทิ้งทุกอย่าง ไว้ที่ก้นมหาสมุทรให้มันได้อะไร)
(เพิ่มพลังให้การทำงาน)
(ฉันจะฆ่าโทสท์)
(เขาท้องไม่ใช่เหรอ เธอทำแบบนั้นไม่ได้นะ)
(ฉันจะเอาเด็กใส่ตู้อบแล้วจะเลี้ยงดู ไม่ให้โตมาเป็นคนเถื่อนเหมือนแม่)
(ฉันกำลังนั่งรถไฟกลับบ้าน น่าจะถึงตอนเที่ยงคืนนิดๆ)
(มารับหน่อยได้ไหม)
(นายกลับบ้านเหรอ ได้สิ ฉันจะให้คริสปินขับไปส่ง)
ตรงนี้ดูสะอาดกว่า
ดีจัง
ดาวตก
ขอให้ผมไม่ได้เป็นเจ้าของบ้านเช่าอีกต่อไป
ขอให้แม่ผมฟื้น
อยากให้ผู้ใหญ่ทุกคนทำตัวให้สมกับที่ควรจะเป็น
(นี่ เอาอันนี้)
(กลับยานได้)
จู้จี้จริง
(ทำตามที่ฉันสั่ง)
(ไม่งั้นฉันจะใช้ปืนเคลื่อนสสาร เคลื่อนย้ายเราไปที่กองอึ)
นั่นอะไร
นั่นใช่…
มูลลี่นี่นา
ปั๊บปี้แคท เราต้องช่วยมูลลี่
ปั๊บปี้แคท!
(ฉันอยากให้เอาเก้าอี้ไว้… ตรงนี้)
(ระวังเก้าอี้ฉันด้วยสิ)
แกต้องจัดลำดับความสำคัญ
(ฉันมีลำดับความสำคัญอยู่แล้ว)
(ฉัน)
(กับยานของฉัน)
(สายนี้เชื่อมกับยานหรือเปล่านะ)
(หรืออาจเป็นเส้นนี้)
ดีเลย เกือบถึงแล้ว
มูลลี่!
ได้ยินฉันไหม นายทำอะไรกับไอ้เส้นๆ นั่น
นั่นอะไรน่ะ
บี!
อ้าว เดคการ์ด นายกลับมาแล้ว โรงเรียนทำอาหารเป็นยังไง
นายจะบอกเธอไหมว่ากำลังจะสอบตก
อะไ…
ทั้งหมดนี้เป็นความผิดฉันสินะ
ฉันอธิษฐานแล้ว…
ตอนนี้เราทุกคนกำลังจะตาย
โถ ไม่ร้องนะ
ไม่เป็นไร ไม่ต้องร้อง ดึกแล้ว
แม่คิดถึงลูกนะ คาร์ดาม่อน
แม่เจ้า ลมแรงจริง ล็อกประตูฝั่งเธอด้วยนะ
ล็อกประตูฝั่งฉันลมจะได้ไม่เข้ามางั้นเหรอ
(พริตตี้แพทริค)
โห อันตรายนะเนี่ย สละรถดีกว่า
เฮ้
เดค…
เออนี่ แด็กเกอร์ หรือดอร์เบอร์ มันเป็นชื่อเหรอเนี่ย
นี่ ถ้างั้น…
มันเกิดอะไรขึ้น เราควรอยู่ที่นี่เหรอ นี่มันแปลกๆ นะ
นาย… นายคิดว่ามันแปลกๆ เหรอ
เอ่อ ใช่ นี่มันไม่ปกติ
ในที่สุด
ในที่สุดก็มีคนพูดขึ้นมาว่ามันแปลกๆ มันไม่ปกติ
ใจเย็นๆ ยัยบ๊อง
ใครไม่รู้ตีมือฉัน
นายกลับไปล้วงลูกตาหมอนั่นได้ไหม
ไม่น่าได้นะ
นายสองคนคุมร่างเจ้าตัวนี้ให้ได้มากกว่านี้ ไล่ไอ้คนที่มาวุ่นวายกับเราออกไป
เราจะจับเจ้านี่ที่ฉันลืมชื่อไปแล้ว
และจะได้เลิกทำงานงี่เง่านี้สักที
มูลลี่ ฉันรู้ว่ามีแขนอยู่ในปากนาย
แต่ถ้าฉันทำนายเจ็บ พยายามบอกกันหน่อยนะ
เดี๋ยว บีนี่นา
(โอ๊ะโอ นั่นมันพุงกะทิของบี)
(โอเค พอกันที ฉันจะไม่ทนกับคนสารเลวอย่างแก)
(ถ้าไม่เลิกยุ่งกับฉัน ฉันก็จะยุ่งกับพวกแก)
ที่นี่เละเทะไปหมด แกทำอะไรลงไป
(ไม่ใช่เรื่องของเธอ ไวโอเล็ต)
ฉันไม่รู้ว่าฉันต้องคุยกับคนไหนในหมู่พวกเธอ
แต่เราต้องไปพาพ่อเธอ มาเก็บกวาดความเละเทะนี้
แกยังขับยานได้อยู่ไหม
(อย่ามาพูดจากับฉันแบบนั้นนะ)
โปรดทราบ ใครก็ตามที่ยังหลงเหลือ อยู่บนเกาะอันพังพินาศของฉัน
ถ้ายังอยากจะอยู่บนดาวเคราะห์ดวงนี้
พวกเธอควรกระโดดลงน้ำ แล้วเริ่มว่ายกลับมาเดี๋ยวนี้
ไม่อย่างนั้นก็ผูกตัวเองเข้ากับอะไรสักอย่าง
ไง คนสวย
หลังจากนี้จะทำอะไรต่อจ๊ะ
ขอแค่ชื่อนายได้ไหม
เดคการ์ด
ไม่เห็นเข้ากับนายเลย
ก็นะ ยังไงมันก็เป็นชื่อฉัน ช่างเถอะ
(นี่ เราจะไปกันแล้วนะ เธอจะเอาอะไรไปด้วยบ้าง)
(ฉันจะไปเอามาให้ อะไรที่เธออยากได้)
ฉันติด
ฉันไม่ติด
ฉันจะช่วยเอง
และมันจะต้องยอดมากๆ
ฉันไม่รู้ว่าเขาตื่นได้ยังไง แต่เราสองคนต้องกลับไปนอนแล้ว
ถือนี่
เอาเสียบคอฉันที
ถ้าเจอคุณพ่อจอมทึ่มของเธอแล้ว ก็ปลดสายให้ฉันด้วย
(ได้เวลาไปแล้ว)
(จบ)
คำบรรยายโดย พฤกษา รุ่งศิริทิพย์
(ขอบคุณที่รับชมกันนะ)