W 2012 ROKU USA MIAŁY 294 PLACÓWKI DYPLOMATYCZNE NA ŚWIECIE.
DWANAŚCIE Z NICH BYŁO W MIEJSCACH TAK NIEBEZPIECZNYCH,
ŻE DEPARTAMENT STANU OKREŚLIŁ ICH STOPIEŃ ZAGROŻENIA JAKO "KRYTYCZNY".
DWIE ZNAJDOWAŁY SIĘ W LIBII.
W TRYPOLISIE I BENGAZI.
PAŹDZIERNIK 2011: USA, FRANCJA I WLK. BRYTANIA ATAKUJĄ LIBIĘ Z POWIETRZA.
W CZASIE, GDY TRWAJĄ NALOTY,
LIBIJCZYCY OBALAJĄ MU'AMMARA KADAFIEGO PO 42 LATACH TYRANII.
To koniec
długiego i bolesnego rozdziału dla libijskiego społeczeństwa,
które ma szanse samo pokierować własnym losem
w nowej demokratycznej Libii.
Grupy bojowników zajęły składy broni Kadafiego.
Grupy bojowników zajęły opuszczone składy broni Kadafiego.
W dwóch największych miastach Libii trwają zacięte walki.
Wybuchły krwawe walki terytorialne.
Bengazi stało się jednym z najbardziej niebezpiecznych miejsc świata.
Zamknięto wszystkie ambasady,
poza placówką dyplomatyczną USA i tajną bazą CIA.
CIA zajmowało się poszukiwaniem broni,
żeby nie trafiła ona na czarny rynek.
Baza CIA była chroniona
przez sześciu byłych komandosów.
Kryptonim operacji: G.R.S.
Film oparty na faktach.
13 GODZIN
BENGAZI, LIBIA PORT LOTNICZY BENINA
PRZYJAZD
Jest naładowany.
- Co to za zespół? - Dobry.
Trzech byłych marines, jeden ranger.
Dobrze mieć wsparcie w okolicy.
Dobrze cię widzieć, bracie.
Miło tu wrócić.
Ale upał!
- Jak dzieciaki, Jack? - Dobrze.
Przesyłają uściski.
Uwierzysz, że Emily idzie do przedszkola?
- Chodzi na randki? - Uważaj, co mówisz.
Dziękuję Bogu, że mam trzech chłopaków.
Ciebie czeka niezła jazda.
Zemsta to dziwka, a jej pseudo to Karma.
Sam to wymyśliłeś?
Widziałem na koszulce w Meksyku.
Spójrz tylko.
Zgliszcza rewolucji.
Becky nadal jest na mnie wściekła, że cię tu wyciągnąłem?
Jest wściekła na mnie, nie na ciebie.
Należę do starej brygady.
A Jack teraz nosi pieluchy, a nie M4.
I to mówi ten, który pomaga żonie dentystce?
Ale nie w Bengazi.
A co słychać we nieruchomościach?
Kiepsko.
- Jak kiepsko? - Tak, że trafiłem tutaj.
To kompletne zadupie. Nie dość, że jest gorąco,
to nie wiadomo, kto jest dobry a kto zły.
Cholera. Nie jest dobrze.
Kurwa!
Co to za goście?
Kto to?
Nasi sprzymierzeńcy to Męczennicy 17 lutego.
To nie oni.
Cholera, otoczyli nas.
Wycofujemy się.
Rone zgłasza się do bazy.
Tu Rone. Zgłoście się. Odbiór.
Tu baza. O co chodzi?
Utknąłem na piątej obwodnicy.
Widzę ośmiu uzbrojonych.
Przyjąłem. Zaczekaj.
„Zaczekaj". Świetna rada.
Mają karabin maszynowy.
Baza, nie możemy czekać cały dzień.
Rone, dostaniecie wsparcie od Męczenników, a my już jedziemy.
Oz, utknąłem na piątej obwodnicy.
Ty.
Powiadomiliśmy ich siły szybkiego reagowania.
Pieprzę to.
Chcę tu widzieć moich chłopaków.
Nie. Wezwij Męczenników.
Wyślijcie mi moich chłopaków.
Przekaż im, że nie mogą opuszczać bazy.
Odmawiam, Rone. Czekajcie tam.
Chyba nie wyraziłem się jasno.
Widzę grupę bojowników z kałachami i karabinem maszynowym,
którzy chcą posłać moją brykę do Zimbabwe. Odbiór.
To nie ode mnie zależy.
No to jazda.
Witamy w Bengazi.
Salam.
Libijska wiza.
Od libijskiego rządu.
Przyjaciele?
Odstaw wóz do inspekcji.
Nie.
Odstaw go!
Przykro mi, ale nie mogę.
Spójrz w górę.
Śmiało. Widzisz drona?
Nie? To dobrze, bo dron widzi ciebie.
Widzą twoją twarz.
Wiemy, kim jesteś.
Jeśli coś nam się stanie, twój dom
i rodzina wylecą w powietrze.
Każ im nas puścić.
Dawajcie samochód!
Nie ma mowy.
Słuchaj,
mam prawo decydować o przyszłości mojego kraju.
Nie do mnie ta mowa.
Masz ochotę umrzeć za kraj?
Możemy to od razu załatwić.
Odjedźcie, póki możecie.
Mamy wsparcie z powietrza?
Nie mamy żadnego wsparcia.
TAJNA BAZA CIA W BENGAZI
UWAGA ZAKAZ WSTĘPU
Spójrz na te wozy. Kadafi urządził wyprzedaż
samochodów pancernych.
Pełne wyposażenie.
Rzadka okazja.
Wszystkie kradzione.
Sprawdźcie ten wóz.
Witam, szefie!
Nie mam ochoty tego słuchać, Tyrone.
To zrozumiałe.
Przejrzałem twoje plany.
Tajna baza szpiegowska za wysokim murem, z kamerami
i niebieskookimi białasami,
kręcącymi się tu cały dzień.
Ale jeśli chcesz uniknąć...
To nie było miłe.
Nie wierzę, że mi to zrobił.
Jeśli chcesz uniknąć konfliktu na wysokim szczeblu,
wysyłasz moich ludzi, gdy o to proszę!
Lokalne konflikty powinni rozwiązywać miejscowi.
Jesteśmy tu gośćmi.
Niepożądanymi.
My jesteśmy szpiegami, wy ochroną.
Macie nas chronić, a nie pakować się w kłopoty.
To mi pomóż i przydziel mi ludzi.
Wiesz, w czym jesteście dobrzy?
W trenowaniu i jedzeniu pięciu gorących posiłków dziennie.
Ale nie w słuchaniu rozkazów.
Za pięć minut chcę widzieć raport na temat śladów uranu.
Już się robi.
Blokadę drogi urządziła Ansar al-Szaria.
To już nie jest banda dzikusów.
Jak masz cenne informacje, umieść je w służbowej notatce.
Stacjonujecie tutaj,
ale nie jesteście z CIA.
Macie nam pomagać.
Wywiązujcie się z tego.
Gdzie moje maniery?
Jack Silva, to szacowny szef naszej bazy.
Tig, jak bliźniaki?
- Słodkie. - Super.
- Masz dziś patrol. - A nie rekonesans?
Jesteście oddziałem specjalnym,
a nie umiecie wykonać prostych poleceń.
Przyjemniaczek.
Niezły ubaw.
Rozstawia nas po kątach, bo ma taką możliwość.
W szkole wojskowej mieliśmy dowódcę,
z którego był kawał gnoja.
Ostatniej nocy ukradliśmy mu beret.
Każdy w koszarach sobie w niego wytarł.
- "Wytarł"? - Tak, fiuta.
Przywódca siedział w Guantanamo.
Oni rzadko żywią urazę.
Jack. Mark Geist.
- Oz. - Miło mi.
Wybacz, bracie. To Jack Silva.
To nasz trzeci kontrakt, więc zna procedury.
Trenowaliśmy w Coronado.
A potraficie żonglować piłką?
To trudne.
Mamy trzech byłych marines i jednego byłego trepa,
który lubi wycierać sobie fiuta.
Kris Paronto. Mówcie mi Tanto.
Hej, stary. Jestem Tig.
Tig jest tu najdłużej, więc opowie wam o okolicy.
To Boon. Snajper i mistrz zen,
którzy trzyma Tanto na smyczy.
Witaj w klubie.
Nie padało od czerwca
i nie będzie padać do września.
Mieszkacie w dwójkach. Oprócz mnie, bo jestem dowódcą.
Siłownia kiepska, ale żarcie jest dobre.
Szef bazy to skończony kretyn.
Dziś zachował się jak fiut.
Może chce nowy beret.
Nie zachęcaj go.
Gość robi, co do niego należy.
Ma spięte poślady, ale fakty są takie,
że Bob swego czasu sporo namieszał.
Dobra, tu masz tablicę,
która przez 60 dni będzie rządziła twoim życiem.
Sprawdzaj ją co godzinę,
bo w każdej chwili może pojawić się nowa informacja,
w stylu, za trzy godziny jedziemy z eskortą.
Za trzy godziny. Niebawem podam szczegóły.
To była prywatna posiadłość
pewnego bogatego Libijczyka, który po rewolucji zbiegł z miasta
i przekazał ją CIA.
Bystrzak z niego.
Trochę tu cuchnie.
To świetny kamuflaż.
Kto się spodziewał, że Amerykanie
schowają się obok śmierdzącej rzeźni?
Mówimy na to Zombieland.
Budynek A, B, C, D.
- Hesham! - Idę.
Jestem.
Dziękuję.
To dobry człowiek, ale kilku musimy mieć na oku,
więc zawsze miej przy sobie broń.
Cholerne dzieciaki!
Tu jest łazienka.
To twoje łóżko.
Tu moje.
Dzięki tej zasłonie nie będziesz się do mnie przytulał.
Tatusiu, co robisz w pracy?
Nie możesz pracować tutaj?
Moglibyśmy budować domki na drzewie.
Świetny pomysł.
Moglibyśmy zawsze być razem.
Dzieci nie potrzebują domku na drzewie.
Potrzebują ciebie.
Mam nadzieję, że pewnego dnia nie obudzisz się z myślą,
że straciłeś najlepszy okres swego życia.
Przecież macie żony i dzieci.
Dlaczego nie nosicie obrączek?
Mamy rozpracowywać ludzi.
Nie możemy się zdradzić, zwłaszcza przed bandziorami.
Wiem, że znacie się z Tyronem. Powiem szczerze.
CIA was tu chce. Ja się z tym nie zgadzam.
Tu nie ma prawdziwych zagrożeń.
Wygraliśmy rewolucję dla tych ludzi.
Im więcej żołnierzy,
tym więcej nieporozumień.
To moja ostatnia misja.
Nie chcę tu żadnych awantur.
Zrozumiano?
Tak jest.
To twoje referencje i kasa.
Wydaj ją szybko.
W Bengazi nic nie jest pewne.
Pracują tu najlepsi specjaliści,
absolwenci Harvarda i Yale.
Lepiej nie wchodź im w drogę.
Kurwa!
Cisza!
Zachowujecie się jak zwierzęta!
Mamy misję w restauracji.
Zadanie jest proste.
Spotkanie w miejscu publicznym.
Szef libijskiej rafinerii z żoną.
To sprawa Vaynera i Jillani.
Jillani pracowała nad gościem od miesięcy.
Chodzi o misję szpiegowską.
Jack, jesteś tu nowy,
to będziesz odgrywał męża Jillani.
- Wiozłem tę jędzę tydzień temu. - Bywa dość ostra.
Oz i Tig jadą w limuzynie. Boon i Tanto za nimi.
A ty?
Ja prowadzę.
Jack, to Sona.
Amerykanka wychowana we Francji,
dzięki czemu jest bardzo miła.
Miło poznać.
Uważaj, Jack. Ona z tobą flirtuje.
Odpuśćmy te uprzejmości.
Chcę go dzisiaj pozyskać.
On chce z nami pracować.
Jak go przyciśniesz, to go spłoszysz.
Znam się na tej robocie!
- On jest nowy. - Nie w tej branży.
Nie rozumiem.
Czemu zmieniają ochronę?
Myślą, że trzeba nas niańczyć.
Ty tylko pij kawę. Nie próbuj pomagać.
Nie odzywaj się.
Mam na imię "Nazia". Lobbuję na rzecz Exxon Mobil.
Brit to mój szef, "Peter". A ty jesteś moim mężem, "Jackiem".
Zaczekajcie.
Jack to moje prawdziwe imię.
Serio?
Fantastycznie.
Miło znów cię widzieć, Fahreed.
Poznaj mojego szefa, Petera.
- Cześć. - Witam.
- A to mój mąż, Jack. - Witam. Miło mi poznać.
- To moja żona. - Bardzo mi miło.
To najlepsza włoska restauracja. Chodźmy.
Świetnie.
- Proszę iść przodem. - Dziękuję.
Hej.
O co chodzi?
Oz. Weszli. Widzisz ich?
Tak, popijam włoską kawę.
Nie odróżniłbyś dobrej kawy
od wiewiórczego gówna, wieśniaku.
Przy wyjściu weź dla mnie
pełnoziarnistą Arabicę Intenso.
Fahreed, dzwoń do nas z tego telefonu.
Dobrze.
Jeśli zadzwonicie za trzy dni,
chętnie zobaczę manifest okrętowy,
i omówimy szczegóły.
- Doskonale. - Świetnie.
Co szef nam zawsze powtarza?
Nie wysiadaj z samochodu?
No to wysiadam.
Wysiadł z wozu.
Kair jest wspaniały!
To niedoceniane miasto.
Uwielbiam dolinę Nilu.
Dolina Nilu jest piękna.
Jest piękna, ale zbyt zatłoczona.
Posprzeczaliśmy się rano.
Wcale nie.
Dobra cena. Dwa.
Granatnik.
Rosyjski.
Dalej, Oz. Odbierz telefon.
Chcemy wejść na syryjski rynek.
Musimy już iść.
Dlatego potrzebujemy wsparcia w zakresie transportu.
Wybaczcie. Musimy zająć się dzieckiem.
Przepraszam, będziemy w kontakcie.
Proszę wybaczyć.
Chodźmy.
Szybciej.
Wsiadaj.
Nigdy mnie tak nie traktuj!
Za kogo ty się, kurwa, masz?
Masz siedzieć w samochodzie!
Spieprzyłeś całe spotkanie.
Mamy ogon.
Widzisz zieloną furgonetkę? Śledzi nas.
Zaraz ich zgubimy.
Zielony van za wami. Jest nasz.
Skręć dwa razy w lewo.
To moja druga tura! Dobrze wiem, co robię.
A moja dwunasta.
Jeśli zrobią nam zdjęcia, musimy je skonfiskować.
Chętnie, ale to nie nasza broszka.
„Chronić i nie angażować się". To rozkaz.
Są tuż za nami.
Z drogi!
- Ostrożnie. - Rone, masz go z lewej!
Przepraszam.
Przepraszam. Zamieńmy się miejscami.
Zbliża się. Zaczyna szarżować.
Widzę go.
Jak podjedzie za blisko, zepchnij go.
Uważaj!
Nie studiowałem na Harvardzie, ale chyba mieliśmy ogon.
PIĘĆ TYGODNI PÓŹNIEJ
Cześć, dzieciaki.
Cześć, tatusiu!
Miło was widzieć.
Spójrzcie. To mój nowy przyjaciel.
- Wspaniały, co? - Fuj!
To mistrz w łapaniu much.
Siedzi tu cały dzień i łapie je jedna za drugą.
Zgolisz kiedyś brodę, tato?
To zależy, co myśli mama.
- Beck, co o niej sądzisz? - Jesteś bardzo przystojny.
Co w przedszkolu, Em?
Dzisiaj ja karmię Winstona.
Wspaniale.
A kto to jest Winston?
To nasza złota rybka w przedszkolu!
Mamusia mówi, że na weekend mogę wziąć go do domu.
Dobrze mieć mężczyznę w domu, co?
- Jasne. - Możemy się iść bawić?
GRS, stawcie się w sali odpraw.
- Coś się stało? - Skarbie, muszę lecieć.
To Tyrone?
To tylko odprawa. Pewnie nic wielkiego.
- Dobrze. - Wybacz.
Przekaż dziewczynkom, że je kocham, dobrze?
Zadzwonię jutro.
Kocham cię. Pa.
Silva! Jak zwykle się spóźniłeś.
Glen Doherty. Jak leci, bracie?
Rone mówił, że jesteś w Trypolisie. Co to za okazja?
Ambasador Chris Stevens przyjeżdża z Trypolisu
w poniedziałek rano.
Będziesz już w domu.
Jeszcze nie. Trzech z nas przedłużyło kontrakt.
Ambasador zatrzyma się w konsulacie
na własne życzenie.
Wiem, że to problem.
Zrobimy tak.
Ambasador nie urwał się z choinki.
To niezła szycha.
Urodzony dyplomata.
Przybywa, by zjednać sobie ludzi.
A nie zrobi tego z tajnej bazy,
która oficjalnie nie istnieje.
Jeśli siedzi w konsulacie ze swoim oddziałem,
to co my mamy z tym wspólnego?
Jedzie bez obstawy. Tylko dwóch ochroniarzy.
Agenci nie znają miasta, tak jak wy.
Ambasador chciał dostać lokalnych kierowców,
ale wybiliśmy mu to z głowy.
- Czyli zostaliśmy szoferami. - Tak.
Wyszkolonymi i dobrze opłacanymi.
Szef na to nie pójdzie.
Nie chce, byśmy się w to mieszali.
Nie zgodził się, ale nie ma nic do gadania.
Ambasador zasługuje na to, co najlepsze,
czyli na GRS.
To ci kolesie.
Tu zawinęła furgonetka, która nas śledziła.
Uśmiech, skurwiele.
Dwie przecznice od konsulatu.
NIEDZIELA, 9 WRZEŚNIA 2012 PLACÓWKA DYPLOMATYCZNA USA
Dobra. W czym problem?
Każ im się uspokoić.
Niech się zamkną.
W czym problem?
Nasi Męczennicy 17 lutego. Same przyjemniaczki.
Żadnych strajków. Wracajcie do pracy.
Nie dość, że chronią Amerykanów za 28 dolców dniówki,
to muszą mieć swoją amunicję.
Bo po co zatrudniać zawodowców?
Panowie!
Witamy w domu.
Wybraliście kiepski miesiąc na konkurs najgorszego wąsa.
- Jest stówa do wygrania. - Już jest moja.
- Scott Wickland. - Tyrone Woods.
Dave Ubben.
Oprowadzę was.
Da się żyć.
Wygląda tu jak w Las Vegas.
- Cholera! - Niezła miejscówka.
Można zapomnieć, że to Bengazi.
Cześć. Jestem agent Alec.
Musiałem pogadać ze strażnikami Teksasu
przy bramie.
To jacyś krzykacze.
Co tu się znajduje?
Ta część rezydencji ambasadora jest pilnie strzeżona.
Pancerne drzwi.
Kraty na oknach.
Tam jest nasz schron.
Ambasador ma doświadczenie w walce?
Nie, ale ma nas.
Dziewięć akrów terenu otwartego na przestrzał,
od tego miejsca
aż do tylnej bramy.
Zaprowadzę was tam.
Ambasador ma łączność z Waszyngtonem i Trypolisem.
- To centrum dowodzenia? - Tak.
Tylna brama?
Otwierana od wewnątrz. To wyjście ewakuacyjne.
Strzegą ją miejscowi bojownicy i kamery.
Jest zamknięta.
Jaką bronią dysponujecie, poza karabinami szturmowymi?
Mamy sporo broni przenośnej.
Amunicja jest w centrum dowodzenia za kantyną.
Tędy.
To wszystko?
Myślałem, że w ambasadach są surowe zasady bezpieczeństwa.
Zasieki na samochody-pułapki, obstawa marines.
Tak powinno być.
Ale to nie jest ambasada.
Jesteśmy tymczasową placówką dyplomatyczną.
Wprowadzono cięcia budżetowe,
więc normalne zasady bezpieczeństwa nie mają zastosowania.
Co za biurokratyczna bzdura.
To nasz mały ośrodek wypoczynkowy.
Nie chcę was martwić, panienki,
ale pięciu kolesi z M4 to zdecydowanie za mało.
Miejscowi przy bramie są bezużyteczni,
łatwo się tu dostać,
a ta miejscówka to raj dla snajpera.
Jak wjedzie tu jakaś ekipa,
wystrzela was jak kaczki.
To mnie pocieszyłeś.
No co?
Bez urazy.
Jesteśmy niedaleko.
Jakby coś, dzwonicie do nas,
a ja wysyłam Boona i sprawa załatwiona.
Trzymajcie się.
Co o tym myślisz?
Powaliło mnie ich doświadczenie.
Zapowiada się ciekawy tydzień.
PONIEDZIAŁEK, 10 WRZEŚNIA 2012
Dżibuti, przekieruj drona.
Przyjąłem. Widzę cały obszar.
Oz, snajper na stanowisku. Przejdź na pozycję.
Amahl, mieszkasz tu całe życie?
Tak.
Czy to prawda, że Kadafi zatrudniał kobiety do ochrony?
Tak było.
Może i był z niego dupek, ale nie był głupi.
Nie znoszę tego.
Do roboty.
Dajcie czadu.
Z prawej jest jakiś chudzielec.
Ja zajmę się tym odmieńcem.
Amahl, każ mu się uspokoić.
Spokojnie.
Każe ci opuścić broń.
On chce swoją kasę.
Dobra.
To twoja kasa.
Amahl, każ mu się uspokoić, do cholery.
To jakiś świr.
To twoja kasa.
Hej, olbrzymie!
Hej! Jambo.
Znasz ten gest?
Wyluzuj.
Spokojnie, dobra?
Gra gitara.
Chodźcie.
Koleś prawie stracił głowę.
Baza, transakcja udana.
Najemnicy znają procedury, Amahl.
Kolesie są w porządku.
Baza, mamy sporo rosyjskich pocisków rakietowych.
Niech nie spuszcza wzroku z ciężarówki.
Znajdziemy jego arsenał
i zrównamy go z ziemią.
Witam, Chris Stevens.
- Sona. - Miło cię poznać. Bob.
- Dziękuję, że to robisz. - Z przyjemnością.
- To wiele znaczy. - Miło tu być.
To szef bazy, Alan. Brit Vayner.
Alan, Chris Stevens. Brit, miło mi.
Witam, panowie. Chris Stevens.
Miło pana poznać, ambasadorze.
Mnie również. Zapraszam.
Między tym, co się dzieje z Morsim w Egipcie,
a obecną destabilizacją Syrii,
łatwo sobie wyobrazić
każdy możliwy scenariusz.
Moim zdaniem
popełnilibyśmy wielki błąd, nie traktując tego momentu
jako szansy.
Stosunki międzyrządowe są ważne,
ale relacje między ludźmi są prawdziwą podstawą dyplomacji.
Uważam, że powinniśmy pomóc
mieszkańcom Bengazi utworzyć wolną, demokratyczną i zamożną Libię.
Dzięki.
Zapraszam do biura.
Nie przepraszaj. Ja to zrobię.
Nie będę.
Słyszałem te komunały o polityce i wzroście
setki razy.
- Złożę na ciebie skargę. - Cudownie.
Szefie, ten gość spał tylko dwie godziny.
Wieczorem był na patrolu, a rano kupował broń.
Ze składów broni Kadafiego.
Równie dobrze możemy zająć się liczeniem piasku na pustyni.
Te 30 rakiet zgarniętych z czarnego rynku,
to 30 samolotów, które nie zostaną zestrzelone.
Mam dość tych bzdur, Tanto.
Jak nie umiesz działać jak zawodowiec,
na twoje miejsce czeka dziesięciu kandydatów.
W domu czeka cię szczęście
i praca doradcy ubezpieczeniowego.
To ostatnia szansa, Tyrone.
Słuchajcie, GRS.
Ambasador jest na spotkaniu w gabinecie burmistrza.
Musimy zachować dyskrecję.
Mamy wesprzeć Departament Stanu, więc nie wychylajcie się.
Wchodzi ambasador. Dave, obstaw prawą flankę.
To chyba jakieś żarty.
I to ma być dyskretne spotkanie.
Kurwa, kto ich wpuścił?
Ameryka jest tu dla was.
Tak jest.
To właśnie wkurza moją żonę.
Każdy z tych kolesi może się wysadzić.
Przynajmniej to nie potrwa długo.
Nie zachowuj się jak dupek.
Sporo krajów zgłosiło się z propozycją pożyczki.
Ostatnio zrobiła to Turcja.
Dziękuję, panowie.
Jakie plany na jutro?
Z uwagi na normy bezpieczeństwa polecono mi,
żebym nie opuszczał murów budynku
w związku z rocznicą 11 września. Kierowcy nie będą potrzebni.
Dobranoc.
Te bojówki mają nieograniczony dostęp do broni
i ze sobą współpracują.
Musicie go bardziej pilnować.
Spotkanie miało się odbyć za zamkniętymi drzwiami.
Ktoś z rady miasta powiadomił media.
Sean Smith,
poznaj Rone'a, Jacka i Tiga z bazy CIA.
- Witam. - Jak się masz?
Seana przysłano, żeby zabezpieczył sieć ambasadora.
Podkręcił też prędkość wi-fi.
Mógłby u nas podziałać.
Mam odpowiednie przepustki.
Mogę wlecieć w drugiej połowie tygodnia.
Panowie, damy sobie radę.
Będziemy w kontakcie. Miłego dnia.
- Jak leci? - To prawdziwa gwiazda.
Całe Bengazi wiedziało, że tam będzie.
Chwila.
To tekst Downeya. Jak to szło?
Ja? Wiem, kim jestem!
Jestem kolesiem, który gra kolesia udającego innego kolesia.
Klasyka.
Od Departamentu Stanu.
„Uwaga. W przyszłym tygodniu zachodnie budynki
lub obiekty amerykańskie mogą stać się celem ataków".
11.09 DO UZGODNIENIA MINUTA CISZY - CAŁA BAZA
Przeczytaj i zniszcz.
WTOREK, 11 WRZEŚNIA 2012
Miło wrócić do Bengazi.
Jestem bardziej związany z tym miejscem.
Sporo zieleni, przestronnie, piękna placówka.
Połączyliśmy się z Męczennikami...
Bezpieczeństwo to ważna kwestia.
Widziałem dziś ludzi fotografujących budynek.
Nie jest bezpiecznie. Moi ludzie się martwią.
...broń na bazarach...
Przekazałem to Trypolisowi.
To szaleństwo.
Nick?
Drugi raz to zauważyłem.
Nick, Dave? Sprawdźcie, czy miejscowi...
11.32, TYLNA BRAMA
...widzieli kogoś przy tylnej bramie.
Ściągnijcie kogoś, kto zna arabski, żeby ich zapytać.
Podaj ją do telefonu.
Cześć, skarbie.
Mała odkryła, że lubi doritos.
Tak!
W porządku.
Zajadaj sobie.
Ale masz wzrok.
Kogo on przypomina?
Co?
Moja córka pije.
- Jak miałeś 15 lat też piłeś. - Dziewczynki nie piją.
Disneyland? Ale z was szczęściarze.
- Na czym będziecie jeździć? - Na Jumbo.
Na Dumbo, nie na Jumbo.
Podziękowałyście mamie?
- Tak. - Tak.
Nie wydaje mi się.
Pokażę im. Zaczekaj. Skarbie, to nie ja.
Ostro. Spójrzcie na to.
...kopulują przez 1,2 sekundy i akt seksualny dobiega końca.
Po co to wysyłasz?
I tak byłyby to najlepsze trzy sekundy mojego życia.
Tęsknimy za tobą. Uważaj na siebie. Kochamy cię.
Ja też cię kocham.
Co on wyprawia?
Mam ochotę schrupać te serdelki!
A co z ubezpieczeniem na życie?
To drugie zawiadomienie.
Musisz je zapłacić.
Dobrze. Zajmę się tym.
A co ze starym dębem przed domem?
Wycięcie kosztuje 700 dolarów... Nie, 1200, albo 700.
Chcą ze mnie zedrzeć.
Becky, posłuchaj. Za dwa tygodnie będę w domu.
Sam go zetnę.
Tym bardziej będziemy potrzebować ubezpieczenia.
Wiem.
Staram się. Niedługo wrócę do domu.
- Witamy w McDonald's. - McDonald's!
Uspokójcie się!
Ciszej. Mamusia prowadzi.
Zamówimy 25 zestawów Happy Meals.
Nie potrzebujemy aż tyle.
Może pan chwilę zaczekać?
Jesteśmy głodni!
Wiem. Jeszcze momencik.
Chcemy zabawki.
Dajcie mi cokolwiek, byle było sześć porcji.
Mam szóstkę głodnych dzieci.
- To tak nie działa. - Podaj, co tam masz.
Tatusiu, będziemy mieć dzidziusia!
- Co? - Emily!
Becky, co ona powiedziała?
Będziemy mieć dziecko.
- Kolejne? - Tak.
Ile Happy Meals podać?
Ile chcecie! Mam to gdzieś.
Kurczak McNuggets czy cheeseburgery?
Będziemy mieć siostrzyczkę!
To wszystko, dziękuję.
Przed amerykańską ambasadą w Kairze
zebrało się 1500 osób...
Co nowego w domu?
...aby wyrazić niezadowolenie
z powodu amatorskiego filmu,
który obraża proroka Mahometa.
I co?
Nic?
Miła pogawędka.
Choć to film amatorski,
bardzo znieważa
proroka Mahometa.
Co słychać?
Słyszałeś o Kairze?
JOSEPH CAMPBELL POTĘGA MITU
Oświeć mnie, Boon.
„Wszyscy bogowie, niebiosa
i piekła są w tobie".
- We mnie? - W tobie.
Muszę o tym pomyśleć.
- Masz na to całą noc. - Dobra.
Mam spluwę w szafce i nie zawaham się jej użyć.
Powodzenia.
Je obiad ze swoim kontaktem.
Będzie z powrotem o 22.00.
Kompleks Misji Specjalnych Stany Zjednoczone Ameryki
Tak.
Nadal czekam na informacje z Departamentu Stanu.
Posłuchaj, chciałbym przeprosić
za tę dzisiejszą akcję.
Nie wiem, co mi strzeliło do głowy.
Biorąc pod uwagę naszą sytuację,
chciałem temu jakoś zaradzić.
Miałem dobre intencje.
Jestem bardzo szczęśliwy.
Nie mogę w to uwierzyć.
Bardzo za wami tęsknię.
Chciałbym być w domu.
I to bardzo.
Wybije ci zęby.
Dobra szisza.
Mam cię.
To frontowa brama?
- Kurwa mać! - Bierzcie sprzęt!
- Lecę do ambasadora! - A ja do centrum dowodzenia!
Za mną, Vinnie! Uważaj na szóstej.
Co się dzieje?
Chris! Bierz kamizelkę kuloodporną! Leć do schronu!
Dalej!
Szybko!
Boże, oni są wszędzie.
Co robimy?
Gdzie M4?
Sean!
Dave, bierz broń i leć do willi.
Ilu ich jest?
Do całej ochrony, mamy trzydziestu...
może 40 intruzów wchodzących przez bramę Charlie-1.
Halo?
Nie działa. Dajcie mi telefon!
Alex, dzwoń do bazy CIA!
GRS, zbierzcie się na stanowisku dowodzenia.
Myślałem, że to będzie spokojna noc.
Obiekt został zaatakowany!
Obiekt został zaatakowany! Chodźmy.
Scott, masz już ambasadora?
Prowadzę go z gościem do schronu.
Schowaj się tam.
Potrzebuję więcej informacji.
Ilu ich jest, szefie?
Od 20 do 40.
Personel jest rozproszony w kilku miejscach.
- Co to? - Słyszę kałachy.
Granatniki.
Niedobrze.
- Co mam robić? - Kładź się na ziemię!
Wracamy.
Co tam się dzieje?
Słuchajcie.
Nie musicie tam iść.
Ale tylko my możemy im pomóc.
Przygotujcie dwa samochodu. Prędzej!
Nadciągają?
Jezu! Nie ma się gdzie schować!
Do drugiego pokoju! Szybko!
Trypolis?
Bengazi zostało zaatakowane.
Ambasador jest w schronie.
Zostaliśmy zaatakowani.
Potrzebujemy natychmiastowego wsparcia.
Przyślijcie nam pomoc, do cholery!
TRYPOLIS, AMBASADA USA, 650 KM OD BENGAZI
Magariaf już odebrał?
Mam centrum dowodzenia w Waszyngtonie.
AFRICOM czeka na linii.
Tak, AFRICOM.
Strzelają i krzyczą.
Od frontu. Miejscowi uciekli.
Siły przeciwnika są spore.
Musimy tam natychmiast iść.
Nie mamy uprawnień.
To nie jest nasza jurysdykcja.
Nie powinniśmy tam wchodzić.
Ale już tu jesteśmy.
Współpracujemy z miejscowymi.
Wyślemy ich na pierwszą linię.
Nie ma mowy.
Narażacie życie amerykańskiego ambasadora.
Musi pan wysłać nas.
Ambasador jest w schronie
ze swoją ochroną.
Nie jesteście Grupą szybkiego reagowania,
tylko ostatnią deską ratunku.
Zaczekacie.
Nie mamy sił wojskowych w tym kraju.
Mamy tu dwa oddziały paramilitarne.
Jeden jest kilometr od ambasadora.
A druga?
Przygotujcie worek pieniędzy i transport lotniczy do Bengazi.
Scott,
przy drzwiach po prawej są siły wroga.
Nie ruszaj się. Siedź cicho.
- Amahl! - Tak?
Możemy wziąć do pomocy miejscowych, ale nikt nie zna języka.
Potrzebujemy cię. Chodź.
Tanto, nie jestem tłumaczem wojskowym!
Nie mam przeszkolenia.
- Co to? - Już masz przeszkolenie.
Bierz hełm i kamizelkę. Chodźmy.
Ten koleś już nie wróci.
Próbujecie mnie wyrolować?
Nie o to mi chodzi. Zaczekaj!
Posłuchaj.
- Tracimy inicjatywę. - Zaczekasz chwilę?
Zna pan konsekwencje?
Nie ponaglaj mnie!
Czekaj na rozkaz!
Obserwujmy chociaż sytuację.
Będziemy wiedzieć, co robić.
A jeśli to pułapka i zostaniecie otoczeni?
Kto was uratuje?
Ja?
Oz, posłuchaj mnie bardzo uważnie.
Musisz się zwijać.
Nie zbliżaj się do ambasady.
Przepraszam za najście. Musimy iść.
- Właśnie zaczęliśmy jeść. - To pilne.
Niech was szlag! Zawsze, gdy zbliżam się...
Zakładaj chustę!
Potrzebne mi twoje oczy i uszy, a nie czcza gadanina.
Baza, na teren kompleksu wdarł się nieprzyjaciel.
Natychmiast potrzebujemy pomocy. Zostaliśmy zaatakowani.
SIEDZIBA AFRICOM STUTTGART, NIEMCY
Zbierzcie wszystkie oddziały specjalne.
Zmobilizujcie je natychmiast.
Przerzućcie je do Sigonelli we Włoszech.
Przygotujcie F-16
i raportujcie przebieg sytuacji co 5 minut.
Za 46 minut będziemy widzieć bazę.
Po wejściu w przestrzeń powietrzną, mamy 45 minut na akcję.
Musimy zorganizować jego lot.
Nie wychylamy się do wsparcia z powietrza.
PENTAGON - WASZYNGTON
Obok mamy tajną bazę CIA,
w której jest pełno Amerykanów.
Niebawem poinformujemy prezydenta.
Jest kuloodporna.
Co się dzieje?
Może się wycofują.
Scott, przeprowadzisz ambasadora do wozu pancernego?
Spadajmy stąd!
To może być początek świętej wojny.
Będziesz walczył w szortach?
Odważna decyzja.
Na co czekamy, do cholery?
Utrzymujemy pozycję.
Znowu dogaduje się z miejscowymi.
Nie chce wyjawić istnienia bazy.
Co za bajzel.
Niezłe fajerwerki.
Gdyby konsulat
zamówił pizzę, zdążyliby ją dowieźć.
Nie. Pieprz się.
Scott, oni zwożą pod willę beczki z ropą.
Wchodzą do środka.
Chcą was stąd wykurzyć.
Dobra.
Wchodź do łazienki. Szybko!
Wylewają ropę pod drzwiami.
Nie.
Nawet o tym nie myśl.
Nie rób tego.
Boże.
Cholera.
Bierzcie ręczniki.
Gdzie maski gazowe?
Boże.
Nie mogę oddychać!
Za dużo dymu.
Chris, za mną.
AMBASADA USA, TRYPOLIS
Sprawdzić, czy w okolicy są
jakieś inne siły szybkiego reagowania.
Tak jest.
Za mną!
Jack, jak sytuacja?
GRS, gdzie jesteście?
Pomocy.
Umacniają się na pozycjach, Rone.
Potrzebne wsparcie z powietrza.
Spectre, dron rozpoznawczy...
Amerykańska siła ognia.
Wiem, czego nam trzeba.
- Szefie! - Minęło dwadzieścia minut.
Misja ratunkowa zamienia się w samobójczą.
Proszę nas posłać do akcji. Chodzi o ludzkie życie.
Nie bierzecie bezpośredniego udziału w walce.
Proszę się zastanowić.
Jeśli pozwolicie im zająć konsulat,
jaki będzie ich kolejny krok?
Baza, potrzebujemy waszej pomocy.
Jeśli szybko się nie zjawicie, wszyscy zginiemy.
Amahl, wsiadaj do wozu. Szybko!
Jedziemy!
Amahl, stój! Nie opuszczaj kompleksu.
Wsiadaj, Amahl. Jedziemy!
Amahl, nie wolno ci jechać.
Cholera! Nikt nie może opuszczać bazy!
Pożegnaj się z kontraktem.
Nie ma nic cenniejszego
niż życie według własnych zasad.
Trypolis, potrzebujemy wsparcia.
Sprowadźcie pomoc, do cholery!
Te dupki nie mają pojęcia, co ich czeka.
Cholera. To jakiś obłęd.
Zgubiłem soczewkę.
Cholera! Nie mogę tam jechać bez niej.
Lepiej ją znajdź, i to szybko.
Żartownisiu.
- Wiesz, dokąd jedziesz. - Stul gębę.
- To nie żarty. - Trzymajcie się.
Miejscowi wiedzą, że jedziemy?
Jak ich rozpoznamy?
Rone, co tam widzisz?
Jesteśmy 300 metrów od frontowej bramy.
Nie ma tu żadnych zasieków.
Ci lokalni bojownicy są przyjaźni?
Próbuję się zorientować,
ale nikt tu nie nosi mundurów.
Szybko.
Nie przyjechałem tu po to, żeby nasi nas odstrzelili.
Weź broń.
Dowiedz się, kto tu dowodzi
i zorganizuj jakiś oddział.
Biegnij.
Stać!
Amahl, kryj się!
- Szefie! - Prosimy o pomoc.
Łącz mnie z szefem!
- Nie ma ich? - Nie ma.
Reszta personelu schowała się w swoich kwaterach.
Bob, posłuchaj.
Chcę wiedzieć, gdzie kto jest.
Zabarykadujemy się w tym budynku.
To nasz plan awaryjny.
Zamknąć budynek! Ty i ty, chodźcie.
- Śmiało. - Jak mogę pomóc?
ODDZIAŁ SPECJALNY PRZERZUT DO WYSUNIĘTEJ BAZY
BAZA AVIANO, WŁOCHY ESKADRA F-16
Posuwamy się naprzód.
Prędzej.
Przy frontowej bramie od 8 do 10 żołnierzy.
Mamy 50 procent szans, że to wróg.
Tanto! Wejdźmy wyżej.
Rone!
Droga jest wąskim gardłem.
Zajmiemy pozycję.
Damy znać, gdy będzie czysto.
Skoczymy po ciężki sprzęt i wracamy.
Tig, ściągnij Amahla.
Każ miejscowym zamknąć tę drogę.
Niech nikt tu nie przyjeżdża.
- Chodźmy! - Przyjąłem.
Sprawdź tego gościa.
Dobrze, że jest po naszej stronie.
- Sprawdźcie ich. - Cześć.
- Męczennicy 17 lutego? - Tak.
Przyłączajcie się do nas.
Czterech gości to już zespół ogniowy.
Tylko nie strzelajcie nam w plecy.
Scott!
Chris!
Nie mogę oddychać.
Chris!
Wróg się zbliża.
- Tanto, wracaj. Musimy spadać. - Widzę wroga!
Granatnik przeciwpancerny.
Uwaga!
Cholera!
- Kryć się! - Na prawo!
Na lewo! Za drzewami!
Ty, na prawo!
Ruchy!
- Tanto, ruszaj się. - Prędzej!
Przebijamy się do frontowej bramy.
Może wejdziemy do środka.
Ciekawe, czy ściągają tu mecze Broncos.
Jeszcze wyżej.
Jestem za stary, żeby wspinać się po ścianach.
Dalej.
Chryste, zabierz mi spluwę sprzed nosa.
Co za amatorszczyzna.
Ambasador jest w środku?
Sean jest w środku? Scott, pomyśl. Gdzie go ostatnio widziałeś.
Wejdźmy na dach budynku.
Tędy przejdziemy na wyższy budynek.
Potrzebny mi wasz raport.
Przyjąłem, Rone. Idziemy tak szybko, jak się da.
Spokojnie. Widzę czterech żołnierzy.
Co to za goście, do cholery?
Jesteście Amerykanami?
Tak.
Ci kolesie oglądają piłkę nożną.
Kolejny wtorkowy wieczór w Bengazi.
Potrzebny nam snajper. Ruszajcie się szybciej!
Budynek zasłania nam widok. Nic nie widać.
Rone, ta miejscówka jest spalona. Musimy iść dalej.
Przedzieramy się do frontowej bramy.
Idą z nami miejscowi.
Sprawdź kolesi na lewo.
Tig, wyeliminuj ten karabin!
Zniszcz go, do cholery!
Zniszcz go albo zginiemy!
Ruchy!
Rone, przebiegliśmy już ponad kilometr.
Obejdziemy kompleks i kierujemy się do tylnej bramy.
Gdzie są nasze zespoły na GPS-ie? Powinny iść tędy.
Są tutaj.
Tanto i Boon są z tyłu na drodze.
Oddział Rone'a ma wejść frontową bramą.
Witaj, Kapitanie Ameryko. Walczę dla mojego kraju.
Nie ma za co.
Możemy wchodzić.
Jesteśmy na obiekcie!
Departament Stanu, weszliśmy!
DELTA PRED LIBIJSKA PRZESTRZEŃ POWIETRZNA
Delta Pred lecę na miejsce. Za dwie minuty będziemy mieć wizję.
Zdawajcie relację. Gdzie oni są?
Szukałem wszędzie. Nie widzę ich. Chyba nadal tu są.
Siły wroga są w środku?
Rozdzieliliśmy się. Nie mogę ich znaleźć.
- To nasi? Ilu ich jest? - Dwóch.
Boże!
Jest za gorąco! Przejdź tędy. To ten pokój.
- Tu? - Tam.
Chris! Cholera.
Jack, chodź tu!
Wchodzimy.
Gotowy? Ruszamy.
- Chris! - Biegiem!
Nikt by tego nie przeżył.
Chodźmy.
- Ambasadorze! - Chris Stevens!
- Ambasadorze! - Chris!
Muszę więcej trenować.
- Tu może czaić się wróg. - Może już się tu wdarli.
Phantom Cyclops.
Widzę dwóch naszych przy tylnej bramie.
Podchodzimy do tylnej bramy. Nie strzelajcie.
Ci kolesie, których minęliśmy przy kafeterii są z nami?
- Sprzymierzeńcy? - Nie.
- Przechodzimy przez mur. - Tak jest.
- Jeśli będą do nas strzelać... - Tak.
- ...zabij ich. - Dobrze.
Chris!
Boże!
Chris Stevens!
Tanto, tam jest niezła impreza.
Chodź tu, stary.
Jesteś od Męczenników?
- Jestem dowódcą. - Gratuluję.
Jak już wszyscy przejdziecie, zamknijcie bramę, dobra?
- Jasne? - Dobra.
Czekaj, z kim rozmawiasz?
Kto jest na linii?
Dobra.
Rozmawiam z napastnikami. Może się poddadzą.
Z kim? Masz ich telefon?
Skąd masz ich numer, kurwa?
Teraz jestem dobry.
Ale znam tych złych.
- Co? - Tanto, chodź. Potrzebujemy cię.
Wiem, już idę.
Chodź tu, skąd dochodzi mój głos!
- Jack, nie przestawaj mówić! - Ty, idź za głosem!
- Gdzie jesteś? - Idź za głosem!
Jack! Nic nie widzę!
Ty!
Szybciej.
Amahl!
Przyprowadziłem miejscowych.
Ale wydaje mi się,
że te dupki chciały ukraść nasz wóz.
To oni mieli iść na pierwszą linię.
Tak.
No to się porobiło.
Rone, jesteśmy na tyłach, idziemy do centrum dowodzenia.
Cholera.
Chryste, wszystko się pali.
Co to za goście?
Amerykanie mają kłopoty!
Wasi Amerykanie mają kłopoty!
Dalej.
Szybciej.
Kto to?
Sean Smith, nasz informatyk.
Podnieś go.
Daj apteczkę!
Szedłem razem z nim.
Szedłem z nim.
GRS przesuwają się w stronę centrum dowodzenia.
Jesteśmy przed budynkiem. Jest zamknięty. Ktoś tam jest? Odbiór.
Przykro mi. Nie udało się.
- Nie żyje. - Nie!
Nie żyje. Nie pora na to.
- Weź się w garść. - Nie.
Nie trać energii. Już po nim.
Jack, zanieśmy jego ciało do wozu.
Bierz go.
Idziemy.
Jak to możliwe, że wszyscy ci goście są z nami.
- Zabawne, nie wiem. - To nie jest zabawne.
Kim jesteś?
Co robisz? Jak możesz tak wychodzić?
Czy ktoś w budynku nas widzi? Musimy wejść.
Ten pierwszy atak
to tylko podstęp, by odciągnąć ludzi od głównego uderzenia.
Chryste.
Otwórzcie drzwi albo je wysadzimy!
- Niebieski. - CIA!
Spokojnie, Forreście Gumpie! Jesteś nam potrzebny.
- Ktoś jeszcze jest w środku? - Nie.
- Dobrze, że tu jesteś, bracie. - Spoko.
Oni wracają!
Napastnicy się przegrupowują. Właśnie się dozbrajają.
Wracają, żeby dokończyć misję?
Jack, pomóż wynieść tajne dokumenty.
Ja wyprowadzę ochronę rządową.
Pospiesz się.
Amahl, za mną. Idziemy.
Tanto, za chwilę będzie gorąco.
Agencie, wsiadaj do wozu.
Tanto, kod niebieski!
Boon jest w środku.
Jack, co tam się dzieje?
Jest ciężko.
Mamy jednego trupa. Napastnicy się pochowali.
Ani śladu ambasadora.
Wróg nadal tam jest.
Wszędzie ich pełno.
Pożar to tylko podpucha.
Opanowali cały teren. Czemu tak szybko się wycofali?
Sytuacja jest dramatyczna.
Będą ciągnąć po ulicach jego ciało.
Amahl.
Weź się w garść.
Przestań wymachiwać gnatem!
Gotowi?
- Do mnie. Idziemy. - Chodźmy, Amahl.
Cholera! Pieprzony gnojek!
Dowódca Męczenników to taktyczny geniusz.
Zostawił otwartą tylną bramę.
Boon, to nowy obwód.
Ukryj się i pilnuj go. My wyprowadzimy agentów.
Idziemy!
Wracajcie do środka.
Wchodźcie do budynku! Natychmiast!
Wyprzedaż po pożarze. Wszystko musi zejść.
W naszą stronę zmierza spory oddział wroga.
Nie czekamy na ambasadora.
Wycofajcie się po cichu.
Dwóch ludzi brakuje.
Mam dwóch agentów. Nie zostawię ich.
Tanto, co się dzieje? Musimy iść.
Ty durniu!
Chcesz nas wysadzić w powietrze?
17 lutego?
Tak!
Kurwa.
Cholera!
Boon! Wynośmy się stąd!
Jack, uważaj na szóstej!
Posłuchaj mnie!
Gdy wyjedziesz za bramę, skręć w lewo, jasne?
- Tak. - Zrozumiano?
Zabierać się stąd!
Szybciej!
Biegiem!
Ruszajcie się!
Po prawej jest wróg. Ty jedź w lewo.
Zajedziesz od tyłu do bazy CIA.
- Jasne? - Tak.
Niech ktoś inny prowadzi.
Nie, ja prowadzę!
Niebieski!
Nie strzelać!
Prędzej.
Nadciąga druga fala!
Wchodzą przez tylną bramę!
- Wycofujemy się! - Niech nas ktoś osłania z dachu!
Amahl, idź z Tigiem! Wyprowadźmy ich stąd.
Jestem na dachu. Nie zostawiajcie mnie.
Zgłaszam, że opuszczamy teren. Nie mamy ambasadora.
On powiedział w lewo.
W lewo!
- Scott, w lewo. - Nie, on mówił w prawo.
Zawracaj.
- Z drogi! - Zawróć.
Jedź w lewo!
- Biegiem! - Ruchy.
Co to za koleś?
Nie wiem. Może jest z 17 lutego.
Może jest z nami. Może mówi, żeby jechać w drugą stronę.
Nie! W lewo!
Jedź w lewo!
Nie wierzę, że wracamy bez niego.
Jedziesz w złym kierunku.
Jack, wchodź na dach.
Tig, po prawej.
Na końcu drogi, tylna brama.
Wróg na lewo.
Raczej nie wybierają się do domu.
Mają posmak zwycięstwa. Następna jest baza.
Tanto, Boon, wracajcie do nas. Spadamy stąd.
Idziemy!
Wycofujemy się!
Otwórz drzwi!
Gruba akcja.
Zapomniałem granatnika.
Widzę rządowy wóz pancerny, który opuszcza teren.
Widzę jadący pojazd. 22 stopnie od centrum. Czekam na rozkazy.
Kręcimy się w kółko, Scott.
- Co to za cholerstwo? - Kto to jest?
Co on mówi?
To kiepski pomysł. Jedź.
Cel się zatrzymał. Wróg otacza go ze wszystkich stron.
Co to za koleś?
Coś ty za jeden?
Robi ten gest. Chyba ma dobre zamiary.
Nie znamy ich. To niebezpieczne.
Nie jesteśmy bezpieczni.
Dwóch gości na balkonie.
Musimy się stąd wydostać.
Kto to jest?
To pułapka, Dave! Musimy uciekać!
Może chce nas wyprowadzić z zasadzki.
Ktoś ty?
Wycofaj się, póki można.
Kim jesteś?
Z drogi!
Szybko! Przebij się!
Nie zatrzymuj się!
Jedź w prawo!
Cholera.
Rozjedź ich!
Zbliżają się do nas trzy samochody!
Gaz do dechy!
Ostrzał pojazdu pół kilometra na południe od bazy.
Zostaliśmy ostrzelani! Mamy przebite opony!
Kałach na ósmej! To okno długo nie wytrzyma!
Strzelaj do skurwiela!
Strzelaj!
Granatnik!
Uwaga!
Zwolnij, Rone. Wtop się w otoczenie.
Przecież to robię.
Z trupem na tylnym siedzeniu i uzbrojoną po zęby ekipą,
jedziemy się schować w naszej tajnej bazie CIA.
Mamy ogon.
Widzę dwóch.
Baza, mamy ogon. Jadą za nami dwa lub trzy wozy.
Przygotować dokumenty do zniszczenia. Planowana ewakuacja.
Gaz do dechy, Rone.
Jak sytuacja?
Zgubiłeś ich. Jesteś dobry.
- Na pewno? - Tak.
Dlatego, że wie, dokąd jedziemy.
Strażnik, na wieżę!
Szefie, jest pan gotowy do walki?
Jeśli ktoś dziś przejdzie przez mur, skopiemy mu tyłek.
Nie zatrzymuj się.
Znów mamy ogon!
Zbliżamy się do celu.
Jesteśmy sto metrów od celu.
Wjeżdżajcie! Zamknąć bramę!
Wchodźcie do środka!
Do środka.
Vinnie, podaj rękę. Zabierzmy go do lekarza.
Bierz go.
Trzeba ją opatrzyć?
Nie. To powierzchowna rana.
- Pomogę wam. - Potrzeba ludzi od wschodu.
Idź do budynku D.
Mamy niezbędną ochronę. Chodźmy.
Możecie otworzyć bramę?
Przywiozłem amunicję na dach.
Libijscy strażnicy są na wieżach.
Trzeba było skręcić w lewo.
Bierzcie wodę i amunicję!
Kto go wprowadzi do środka?
Zostanie tutaj, szefie.
Musimy się szybko wycofać.
A co z ambasadorem?
Nikt by tego nie przeżył.
Potrzebujemy ludzi na dach.
Spróbuję dotrzeć na lotnisko.
Może nie zauważyłeś,
ale w Bengazi trwa sezon polowań na Amerykanów.
Rone.
Załadujcie wszystkie magazynki.
Nie spuszczajcie z oczu zewnętrznych kamer.
Rone, zdajesz sobie sprawę, że mamy tu przerąbane.
To może załatw jakąś pomoc, Bob.
Poinformuj AFRICOM, że nadajesz z tajnej bazy,
o której istnieniu nie mieli pojęcia.
Podaj im dokładne dane. Poproś o Spectre i Predatora.
Nad nami wisi dron z Derny.
Samolot jest poza zasięgiem. Tak mi powiedziano.
Nakazuję ewakuację.
Nie wydajesz już rozkazów, tylko ich słuchasz.
Teraz ja tu rozkazuję.
Próbowałem go znaleźć.
Nie ściągniemy samolotu?
Sześć godzin do świtu. Całe miasto wie, że siedzimy.
Gdy tu przyjdą, wyładują na nas całą nienawiść.
Ustalmy priorytety.
Będziemy kontynuować protokół zniszczenia bazy
aż do zakończenia.
Wycofamy się stąd za około 40 minut.
Udamy się prosto na lotnisko i odlecimy samolotem.
Jeśli to się nie uda,
udamy się do portu i ukradniemy łódź.
Jeśli oddzielicie się od grupy,
zapamiętajcie ten numer.
Satelity CIA was namierzą.
Niech podniosą rękę ci, którzy pracują z miejscowymi.
Musicie mi zagwarantować, że ci ludzie są godni zaufania.
Zabezpieczą nas odwrót i będą nas eskortować.
Zadzwońcie do nich natychmiast.
Wezwijcie całe dowództwo.
Urządźmy tu pokój narad. Musimy ustalić plan działania.
Słuchajcie. Jesteście wyszkoleni.
To wasza praca. Dacie radę.
Odpowiadamy za nasze życie,
a to, co zrobicie zadecyduje, czy przeżyjemy czy umrzemy.
GODZINA 00.06, LOTNISKO W TRYPOLISIE 650 KM OD BAZY
Trypolis, zgłaszam się. Tankujemy rządowy odrzutowiec.
GRS ocaleni. Straciliśmy placówkę. Nadal nie wiadomo, co z ambasadorem.
Departament Stanu podejrzewa, że to Al-Szaria.
Jesteście Delta? Tylko wy dwaj?
- Zgadza się. - Dobra.
Fatalnie.
Leci ptaszek! Idziemy.
AFRICOM BAZA W TRYPOLISIE
To miał być numer telefonu, a nie jest.
Musisz to przetłumaczyć.
Masz je?
Zniszcz je.
Słuchaj! Słabo cię słyszę,
ale nasi ludzie sprawdzają wszystkie szpitale.
DEPARTAMENT STANU USA LANGLEY
Powiadomiłeś Pentagon i CIA? Rozmawiają?
Amahl!
Amahl, co widziałeś? Jesteś ranny?
Amahl, co tam się dzieje?
- Jest bardzo źle. - Amahl!
Amahl, mogę dostać broń?
Wybacz. Będę jej potrzebował.
Cholera.
Jak wygląda sytuacja?
Weź broń i chodź na dach. Zdam ci relację.
On nie mówi poważnie, co?
To jego robota, nie moja.
On mówi poważnie.
Chodźcie na górę!
Słuchajcie!
Ja wchodzę do budynku C. Jack, Tig, wy idźcie do budynku D.
Budynek A, Tanto, Boon. Budynek B, agenci ochrony.
Oz, wieża nr 1. Zombieland.
Idziemy.
- Ruchy! - Pospieszcie się!
Rone, ja obstawiam wieżę! Biorę budynek C!
To tylko lokalni pasterze.
Co się dzieje?
Sąsiad przy bramie narzeka na oświetlenie.
Myśli, że mamy tu imprezkę?
Mówi, że jest za jasno. Oni was dopadną.
„Oni"?
A niby kim są "oni"? Zapytaj go.
Już poszedł.
Musimy coś zrobić z tymi światłami.
Musimy je wyłączyć.
Włączcie podczerwień dla samolotu,
który, miejmy nadzieję, nadleci.
Nie musimy się już ukrywać.
Viper, oświetlajcie cały teren.
Wyłączcie światła w środku.
Przyjąłem. Dalej.
W Iraku na takie okoliczności mieliśmy Black Hawki.
Tu nie mamy żadnego wsparcia.
Wyłączcie światła w środku!
- Wystawiamy się na odstrzał. - Próbuję.
Cześć.
Surrealistyczne.
To inny świat.
Kto to?
Amahl, te wozy jadą z domu sąsiada?
Gdzie oni się wybierają?
Straciliśmy libijską obstawę.
Czy mi się zdaje,
czy wszyscy wiedzą, co tu się dzieje, poza nami?
Na to wygląda.
Zaznaczam pozycję dla Predatora.
Nie chcę cię martwić,
ale nie sądzę, żeby przyleciał.
Nie ma mowy. Wsparcie z powietrza? To byłoby zbyt proste.
Viper, wyłącz te cholerne światła
albo je powystrzelam.
Pracuję nad tym.
- Ma ciężką noc. - Współpracuj ze mną.
- Cholera. - Dalej.
Wybaczcie. Jestem trochę nerwowy.
Dziękuję.
Rone, jak myślisz, skąd nadejdą?
Jeśli przyjdą, przejdą przez Zombieland.
Dziwne. Gliniarz zwolnił, a potem przyspieszył.
Czuję się, jakbym grał w horrorze.
- Szefie? - Tak?
Proszę to tam odłożyć.
Zejść na dół i upewnić się, że wszyscy są bezpieczni.
Jasne.
Oz? Tu podejmiemy walkę!
- Tam jest ciemno. - Rone,
idziemy do budynku B. To lepszy punkt obserwacyjny.
Przenieś tam agentów ochrony.
Ochrona!
Przenieście się do budynku C.
Ustalmy pole rażenia tak, żeby częściowo się pokrywały.
Tig, przydasz mi się na wieży nr 3.
Oz, co tam masz?
Kilku wędrujących pasterzy.
Ochrona, zajmiemy się tym. To spory teren do pokrycia.
- Weźcie noktowizory. - Tak jest.
Szefie, czy spodziewamy się pomocy miejscowych?
Nic mi o tym nie wiadomo. Dlaczego?
Bo po wschodniej stronie zbierają się samochody.
Na parkingu przed domem,
gdzie dzieciaki na podwórku rzucały petardy.
No to możemy siadać do pokera.
Zaczekaj.
Widzę dwa radiowozy.
Spodziewamy się wizyty lokalnych mundurowych?
Sprawdzę. Zaczekajcie.
Nie ma pośpiechu.
Alan, sprawdź teren.
Sprawdź, czy to policja z Bengazi.
Założę się, że policjanci są w zmowie z wrogiem.
Wyglądają na 17 lutego?
Skąd mam wiedzieć?
Wszyscy są źli, z drobnymi wyjątkami.
Kolejne radiowozy.
Wróg się przemieszcza. Widzicie?
Widzę.
Boon, ilu widzisz?
Widzę nieznany oddział, który idzie na parking.
Piętnastu ludzi.
Oddzwonię do ciebie.
Mam tu dobry punkt widokowy.
Oz?
Kolejnych pięciu gości za pasterzami.
Jeden ma coś przewieszone przez ramię. Nie widzę, co to jest.
W Bengazi każdy ma broń.
Nie strzelaj, dopóki nie zobaczysz
broni w czyichś rękach.
Nie chcę, żeby ktoś poszedł siedzieć.
Przyjąłem.
Rozbili szyk. Czas na zabawę.
Zbliżają się.
Rzeczywiście są blisko.
Dalej.
Szefie, jeśli spodziewamy się sojuszników, muszę to teraz wiedzieć.
Nic o tym nie wiem. Nie mam potwierdzenia.
AFRICOM, ISR zbliża się do celu,
według wskazań podczerwieni.
Czekam na dalsze instrukcje.
ISR, raportuję, co widzę.
AFRICOM, nieznane siły zmierzają w stronę obiektu.
Kierują się przez otwarty teren od południowego wschodu.
Żadnych oznaczeń czy barw. Ruchy asymetryczne.
Nie widzę broni.
Cyclops zmienia pozycję na 140.
Otoczyły nas sił wroga.
Zaczyna się robić gorąco.
Przy słupach widzę siedmiu wrogów.
Widzę ich.
Niech podejdą.
Szefie, mamy pozwolenie na otwarcie ognia?
Powtarzam, możemy strzelać?
Jeśli zobaczycie broń. Strzelec decyduje.
Wstrzymać się. Nie strzelajcie bez mojego rozkazu.
Nie będę strzelał do dzieci, Boon.
Miejcie oczy otwarte.
Potraktuję ich podczerwienią, żebyśmy mieli ich na oku.
Wszyscy go widzą?
- Tak. - Tak, widzę go.
A tego?
- Widzę go. - Ja też.
A tego?
- Widzę go. - Widzę.
- A ten? - Trzeci.
Widzę go.
Spójrzcie na nich. Bawią się w chowanego.
Widzę kałacha.
Musicie ich podpuścić.
Podpuśćcie ich. Nie mogą was widzieć. Mamy noktowizory, oni nie.
Wyłączyć światła.
Jak blisko mają podejść?
Mają broń.
Rone, oni są już blisko.
Mamy około 25-30 żołnierzy wroga.
Biorę prawą stronę.
Tig, dostałeś?
- Jesteś cały? - Kamizelka wyłapała.
To błąd.
Skopaliśmy im tyłki!
Nie wiem, czy mam się cieszyć, czy nie.
Myśleli, że idą do kolejnej tymczasowej ambasady.
Nie tym razem.
Szefie, załatw wsparcie z powietrza. Cokolwiek!
GRS, meldujcie o sytuacji.
Wszystko dobrze. Boon, Tanto w budynku B.
D nie był atakowany.
Wieża nr 3, Tig i Oz. W świetnej formie.
Podnieśmy cię. Nie wstawaj.
Baza wroga nadal aktywna, Ty.
- Obserwujemy ją. - Przyjąłem.
Wyłączyli światła.
Pierwsza fala załatwiona.
Chcesz kawy? Ja na pewno.
Dron widział 30 gości, którzy do nas strzelają.
Dalej.
GODZINA 01.02
Zabezpieczam teren.
Czemu ten pastuch idzie na około po walce?
Dziwne.
Te owce mnie niepokoją.
Ktoś może się tam kryć.
To nie jest bezpieczne.
Spadajmy stąd.
Dave, musisz zwolnić. Za bardzo się forsujesz.
Nie mam innego wyboru.
Straciliśmy ambasadora.
To nasza wina.
Wiem, co sobie myślisz.
Ale gdyby Scott ich ostrzelał z kryjówki,
zdradziłby swoją pozycję.
Nie mielibyśmy żadnych szans,
żeby go stamtąd wyciągnąć.
Dlatego daję z siebie wszystko. Całą noc.
Wiem, że tak jest.
Rozumiem to.
GODZINA 01.28 LOTNISKO W BENGAZI
19 KM OD BAZY
Co się dzieje? Gdzie nasz transport?
To popieprzona libijska biurokracja.
Kto jedzie jako pierwszy. Kto ile za to dostanie.
Nie mamy na to czasu! Niech coś z tym zrobią.
Miej ich na oku.
Nie wiemy, kto jest dobry a kto zły.
Przyjąłem.
Wylądowaliśmy, ale mamy problem.
Co masz? Kawę.
- Amahl. - Tak.
Powiedz, żeby zebrał ludzi, tak szybko jak to możliwe.
Zapłacimy mu.
- Gotówka. - W porządku.
Kiedy mogą tu być?
Gdzie szef?
Niech tu sprowadzi swoich ludzi jak najszybciej
i wydostanie nas stąd.
Szabrują teren.
Rekiny poczuły krew.
Oddział z Trypolisu utknął na lotnisku.
Potrzebują eskorty. Nie znają miasta.
Libijski rząd nas nie wesprze?
Rozjechali się na noc do domów.
Albo nie odpowiadają.
A co z naszymi?
Odbierają telefony?
- Pracuję nad tym. - Dron to transmituje.
Widza wszystko to, co my. Nawet więcej.
PENTAGON CENTRUM DOWODZENIA MISJI
10. ODDZIAŁ SPECJALNY, PRZERZUT Z CHORWACJI
Zidentyfikowaliśmy siły, które mogą udać się do Bengazi.
Właśnie się szykują.
Departament Stanu
ma zdobyć pozwolenie od kraju macierzystego.
To może być wrogie lotnisko,
więc rozważamy każdą opcję.
To zrozumiałe. Sytuacja jest zmienna.
Ale utknęło tam sporo Amerykanów.
Jak wzbiją się w powietrze, podejmiemy decyzję.
Glen, czekamy tu od trzech godzin.
Nie możemy stąd po prostu odjechać?
Dotarcie tu to nie problem. Gorzej się stąd wydostać.
Możesz im wyjaśnić,
że jeśli zginą Amerykanie,
wrócę tu i osobiście poderżnę im gardła,
zaczynając od niego.
Powiedz mu to.
Co za cyrk.
Departament dostał raport z centrum medycznego w Bengazi.
Libijczycy przynieśli Amerykanina.
Żywego.
Dzwonili z telefonu Scotta Wicklanda. Podobno był w kieszeni Chrisa.
To może być podstęp.
Uważajcie na zasadzkę.
Co widzisz?
Nie wiem, co to jest.
Albo wróg czołga się pod owcami
albo owce się bzykają.
O 2.30 w nocy?
Nie znam się na owcach.
Ostrożnie.
Oz.
Nie wychylaj się.
Przyniosłam ci batoniki i coś do picia.
Jesteś ranna.
To nic takiego.
Potrzebujesz czegoś jeszcze?
Cóż,
przydałby się leżak.
Zaraz ci przyniosę.
I samolot szturmowy.
Raczej nie uda się go ściągnąć.
Niech będzie kilka F-16.
Niski przelot nad miastem
mógłby im napędzić niezłego stracha.
Zyskalibyśmy parę godzin.
Jak długo będziecie odpierać ataki?
Możemy mieć problem z dużymi siłami z ciężkim sprzętem.
Masz kontakty tutaj i w kraju?
Lepiej zacznij wydzwaniać.
Jest nasz striptizer.
- Masz ubrania. - Najwyższy czas.
Co u Jasona Bourne'a na dole?
Wszyscy się boją.
Dostałem wiadomość od kuzyna. Ostrzega mnie,
żebym się stąd zwijał, póki można.
Masz więcej dobrych wiadomości?
Możesz to rozwinąć?
Nie potrzebujemy już tłumacza.
Dobrze się spisałeś. Możesz iść.
Zostanę z wami.
Będę na dole.
Będę musiał z nim zerwać, zanim opuścimy Libię.
Czemu zostawiliście mnie w budynku D, gdy tutaj trwa impreza?
Jeśli chodzi o tę akcję z ambasadorem,
nie kupuję tego.
Jeśli nadal żyje, oddział Glena pierwszy do niego dotrze.
A jeśli tak, nie będą się nami przejmować.
Trzeba się przygotować, że trochę tu posiedzimy.
Podobno mówili o nas w wiadomościach.
O protestach ulicznych i filmach antyislamskich.
Nie było żadnych protestów.
Mówili o tym w wiadomościach.
Widzicie to?
Pod koniec Alei Przemytników. Spójrzcie.
Formuje się drugi front.
Albo mamy widownię.
Szefie.
Dzisiaj był pan istnym wizjonerem.
Spodziewamy się wojsk sojusznika?
Zrobił się spory ruch.
Pewnie znowu nas zaatakują.
Dave, zajmij się Zombielandem. Oz, chodź ze mną.
Weź tarczę.
Szefie, niech Predator ma Hellfire'a w gotowości.
Uwaga,
według ISR, po zachodniej stronie na parkingu
gromadzą się samochody i ludzie.
Przekazałem to przez radio dwie minuty temu.
Powiedz operatorom ISR, że to bez znaczenia.
Przemądrzały dupek.
Dalej!
Wyślij.
Szefie, zbliża się 30 ludzi.
To głośny sprzęt?
Tak.
Zapomniałem zatyczek.
Nie spuszczajcie z oczu swojego terenu.
Nie mogą nas zaskoczyć.
Gotowy, Tig?
- Jasne. - Uwaga na zmienną taktykę.
Oz?
Zgubiłeś tampon?
Tig, obserwuj sosny.
Co to jest?
Co ten kretyn wyprawia?
Nie wiedzą, że mamy noktowizory?
GRS, czekajcie na rozkazy.
Trzydzieści metrów.
Nie. Co ty wyprawiasz?
Nie rób tego.
Padnij!
Co? Głośniej!
Wstrzymać ogień!
17 lutego mówią, że do nich strzelają!
To nie my zaczęliśmy!
Nadal do nas strzelają!
Niech przestaną do nas strzelać, to my też przestaniemy.
Jeśli strzelają, to odpowiadajcie ogniem!
To właśnie mówię! Strzela do nas 30 gości!
Cholerne 17 lutego.
Tig, linia drzew.
Obchodzą nas od Zombielandu!
- Idziemy! - Ruchy!
Okno na górze.
Autobus.
Nadciąga artyleria.
Strzelaj w autobus!
To nam wyszło.
Tym razem nie uciekniecie!
Myślisz, że tracą zapał?
Zbierzcie się tutaj.
Znajdźcie wszystkie lotniska, które są w okolicy.
Znajdźcie oddziały szybkiego reagowania
i oddziały na lotniskowcach w pobliżu.
Podobno w Chorwacji jest kompania CIF.
To dwie godziny lotu.
Sigonella, Aviano, Bengazi.
- Jak daleko jest Aviano? - 1130 km.
Tam stacjonują F-16. To baza szybkiego reagowania.
Ściągniemy je z Sigonelli.
To rzut beretem z Włoch.
20 minut.
Nie zależy mi na sile ognia.
Chcę tylko, żeby dupki na zewnątrz
widziały, czym dysponujemy.
Na jakiej podstawie?
Na takiej,
że jeśli tego nie zrobicie, zginą Amerykanie.
Razem ze mną.
Widzisz tych gości? Tam na skałach.
Nic tam nie ma.
Wzrok cię zawodzi. Może lepiej odpocznij.
Nic mi nie jest.
Tig, odpocznij.
Idź na dół. Zaklinam cię.
Ach, ci agenci.
Dave na budynku C. Powinieneś zobaczyć jego wzrok.
Będą wspominać tę noc przez resztę życia.
Co o tym myślę? Nie można tak robić.
Nie można poddać się bez walki.
Jak się miewasz, bracie?
Najgorzej, gdy nic się nie dzieje.
Adrenalina wciąż krąży, a umysł zaczyna wariować.
Tak.
Nawet nie pomyślałem o swoich bliskich.
Teraz o nich myślę.
W tym całym bajzlu,
myślę o moich córkach.
Zastanawiam się,
co by o mnie powiedziały.
„Umarł w miejscu, w którym nie chciał być,
w bitwie o coś, czego nie rozumie,
w kraju, który nic dla niego nie znaczy".
Zawsze gdy wracam, myślę, że to już koniec.
Że zostanę.
Potem coś się dzieje i wracam do walki.
Dlaczego nie mogę wrócić do domu?
Dlaczego nie mogę tam zostać?
Wojownicy nie są stworzeni do emerytury.
Becky jest w ciąży.
Żartujesz?
Dzisiaj mi powiedziała.
To nie mogła być ostatnia rozmowa.
Nie może być ostatnia, bo siedzę tu
i myślę, że kto inny będzie je wychowywał.
Tak mi przykro.
- Nie... - Nie powinienem był...
W porządku.
Rozumiem, jasne?
Wróć do nich.
Wiem, jak to jest, być w takim miejscu,
gdy kto inny wychowuje twoje dzieci.
Gdy byłem młody, myślałem, że są ważniejsze sprawy.
Teraz inne sprawy są ważne.
Twój syn?
Kai to twoja druga szansa.
Może nie jestem takim złym ojcem.
„Wszyscy bogowie, niebiosa i piekła są w tobie".
Co to jest?
Boon mi to przeczytał.
Całą noc chodzi mi to po głowie.
Wyjaśniliśmy parę spraw.
Oddział z Trypolisu wyruszył z lotniska i jest w drodze.
Chyba żartujesz. W samą porę.
Mamy też potwierdzenie.
To ambasador Stevens.
Ale wcześniejsze doniesienia, że dotarł do szpitala żywy
były błędne.
Znaleziono go na tyłach willi.
Libijczycy przynieśli go do szpitala.
Udusił się od dymu.
Cholera.
Mogliśmy go uratować, gdybyśmy ruszyli na sygnał.
- Mogliśmy uratować obu. - Tak.
Wróg opracuje strategię.
Ruszą na nas z ciężkim sprzętem.
Trzeba będzie zejść z dachu i podjąć bezpośrednią walkę.
Wiem.
Nigdy się nie boję.
Czy to dziwne?
Gdy zaczynają świszczeć kule, czuję, że jestem bezpieczny.
Jakby...
Bóg mnie chronił, gdy postępuję właściwie.
Szaleństwo, co?
Nie większe niż cała reszta.
Mam nadzieję, że Bóg ma poczucie humoru.
Tak.
Niebawem się dowiemy.
Odbyłem dziś fajną rozmowę z rodziną.
Tak?
Rozmawiałem z dzieciakami.
Ja też.
Niech ktoś wejdzie na budynek A i obserwuje naszych gości.
Ja pójdę.
- Wszystko dobrze, bracie? - Tak.
Stary.
Miło było posiedzieć.
Tak.
Jasne.
Jak to nie wiedzą, gdzie to jest?
Nasi libijscy przyjaciele nie są zbyt pomocni.
Baza, zgubiliśmy się.
Google ani Siri nie wiedzą, gdzie jesteśmy.
Daj znać oddziałowi z Trypolisu, że świecę w niebo podczerwienią.
Strumień powinien być już widoczny.
Tam, przed nami. Widzę ich.
Mam ochotę na naleśniki.
Posmarowane masłem i bitą śmietaną.
Z kruszoną czekoladą. Zjadłbym każdą ilość.
Chłopaki.
Może to nie jest najlepszy moment,
ale muszę się wysrać.
Zachowaj to dla siebie.
Hej, szefie.
Przyjedzie więcej samochodów, tak?
Nie wiem nic o sojusznikach.
Trzech ludzi podjeżdża samochodem pod bramę wjazdową.
Są już blisko.
Zatrzymali się.
Dalej.
Lepiej, żeby miał broń.
Pokaż mi broń.
To może być samochód pułapka.
To tylko telefon.
Mam ochotę posłać gościowi kulkę w łeb.
Co on robi? Odwraca się?
Odjeżdża.
Zwija się.
Może ktoś użył telefonu,
by zdobyć współrzędne celu.
Zaczyna się robić dziwnie.
Mam dość tego bohaterskiego skakania w ogień.
Możemy stąd spadać?
Pękł mi bębenek w uchu,
ale czy oni skończyli śpiewać?
To nie może być nic dobrego.
Kiepska sprawa. Każdy ranger wie,
że o świcie atakują Francuzi i Indianie.
Czuję, że mam dzisiaj szczęście, Tanto.
Szefie.
Spodziewamy się ciężarówek albo ciężkiego sprzętu?
Niebieski! Nadciąga kawaleria!
Masz kiepską broń, ale zapraszamy na imprezę!
Bliski Wschód zawsze cię zaskoczy.
Miła organizacja, łatwo się tu odnaleźć.
Mam ochotę się napić!
- Gdzie mój towarzysz? - Budynek C, na górze!
Wycofujemy się?
Jak nas przerzucisz do Trypolisu, skujesz się na mój koszt.
Dowodzę libijskim oddziałem obronnym.
Dziękuję za przybycie.
Mamy zniszczyć poufne dokumenty.
- W samą porę. - Glen!
Ktoś zadzwoni po limuzynę?
Co tam, bracie Bub?
Dobrze cię widzieć, bracie.
Wybacz spóźnienie. Zasiedziałem się w sklepie z pamiątkami.
Ale zrobiliście bałagan.
Czekaliśmy na ciebie,
ale nawoływali nas przez radio.
Nie mogliśmy im odmówić.
Chciałbym, by było już po wszystkim, ale tak nie jest.
Mamy tu 24 ludzi z CIA,
pięciu z Departamentu Stanu i sześciu z GRS. Do tego my.
- Jasne. Zbyt wielu. - Nie ma miejsce w samolocie.
Zostaniecie tu jeszcze parę godzin.
Coś ci powiem.
To świetni żołnierze.
Będę ich zawsze bronił.
Dave!
Masz dziś szczęście. Schodź na dół.
- Bezpiecznej podróży. - Dzięki.
Wezmę swój sprzęt.
Gdzie jest Silva?
- Na budynku D. - Tak?
Nie sądziłem, że nam pomożecie. Myślałem, że macie ważniejsze sprawy.
Tak było.
Ale nie zostawia się żołnierza SEAL w potrzebie,
więc jestem.
Czeka nas długa droga na lotnisko. Sprawdzę, skąd to opóźnienie.
A wy dokąd?
Cykor!
Chłopaki.
Słyszycie to?
Czy to moździerz?
Atakują z moździerzy! Kryć się!
Dostałem!
Już idę, Oz!
Rone!
Tu Langley. Co u was?
W porządku? Źle to wygląda.
Bob, odpowiedz.
Budynek A. Co się dzieje? Raportuj.
Ściągnijcie Deltę na dach!
Niebieski. Idę na zewnątrz.
Sprawdźcie zachodnią stronę.
Jack, dasz wiarę?
Nie ruszaj się. Pogorszysz tylko sprawę.
Dobra. Gotowi?
Raz, dwa, trzy.
Jack, próbowałem.
Nie martw się.
Wydostaniemy cię stąd.
Podnieś mnie.
Możesz chodzić?
Tak, pomóż mi.
Już idę!
Dave, jestem po twojej stronie. Nie strzelaj.
W porządku. Już mam!
- Zaraz wracam. - Ja chcę żyć.
- Zaraz wrócę. - Nie!
Dajcie mi mój pistolet.
- Dajcie mi pistolet. - Dobrze.
Trzymaj.
Już po nas jadą. Trzymaj się.
Glen.
Boże, miej go w swojej opiece.
Zaprowadź go tam, gdzie powinien być.
Zadbaj o jego rodzinę.
Szefie.
Dave jest poważnie ranny.
Niech ktoś go zobaczy.
Rone, przyjdź do izby chorych.
Odezwij się! Rone!
Rone'a już nie ma z nami.
Oz, jak ci mogę pomóc?
Zawołaj sanitariuszy.
Dave się wykrwawi, jeśli się nim nie zajmiemy.
- Potrzebuję opaski uciskowej. - Sprzątnij stół.
Uciśnij ranę.
Rozetnij ubrania i opatrz rany.
Dobrze.
Nożyczki są na górze po prawej.
Ostrożnie.
Tylko mnie nie dźgnij.
Co robisz? Nie!
Nie pora na to!
Wróg ciągle tam jest!
Chodźmy!
Wezwałam wsparcie z powietrza.
Nie dotarło.
Pokaż.
Zawaliłem sprawę z ambasadorem.
Masz alergię na morfinę?
Ambasador nie żyje. Co mam zrobić?
Zamknij się i pilnuj drzwi.
Ale już!
Słyszysz ciężarówki, Boon?
Szefie.
Spodziewamy się wojsk sojusznika?
Boże.
Widzę jakieś 50 pojazdów, w tym ciężki sprzęt.
Nie wiem.
To koniec.
Jedzie ciężki sprzęt.
Odciągnij kurek.
Według mnie to jeszcze nie koniec.
Koniec będzie wtedy, gdy oni będą martwi, albo my.
Boże!
To chyba nasi sojusznicy.
To nasi!
Nasi!
Szybciej!
Tu nie jest bezpiecznie. Jedźcie dalej.
Szybko! Do ciężarówek! Wróg może się tu zaraz zjawić.
Wsiadajcie do ciężarówek.
Tu nie jest bezpiecznie. Jedziemy.
Wsiadać!
Szybciej!
Szefie, czas się stąd zwijać.
Ja zostaję.
To ostatni transport.
Wiem. Zostaję. Muszę zebrać dane wywiadu.
Jedźmy już!
Na co czekamy?
Szef nie chce się wycofać!
Tu nie jest bezpiecznie!
- Że co? - Mam robotę.
Zostaję.
Po co?
Żeby przyjechało tu więcej gości, takich jak Ty i Glen?
Żeby znów ratowali ci tyłek?
Tu nie ma nic do roboty.
Wsiadaj do pieprzonego wozu!
Amahl.
Udało nam się.
Wsiadaj do ciężarówki.
- Wracam do domu. - Co?
Przykro mi. To nie powinno się wydarzyć.
Twój kraj będzie musiał się tym zająć.
Przyszedłem tu o własnych siłach, to i sam stąd wyjdę.
Dziękuję.
Nie wiem, jak wyszedłeś z tego cało. Ale wiem, dlaczego myśmy przeżyli.
Świetnie się dziś spisaliście.
Przepraszam.
Za kilka godzin mamy samolot.
Ciało ambasadora zaraz tu będzie.
Witam.
Mogę dostać kluczyki do wozu?
Tak.
To niemożliwe.
Nie ma szans, by ten ostrzał z moździerzy był przypadkowy.
Musieli się na nas wcześniej szykować.
Słuchaj.
Nie wiem, czy inna ekipa dałaby radę.
Mieliśmy tego razem doświadczyć.
Ciekawe, jak szef to opisze w raporcie.
Dostanie medal. Zobaczycie.
A Delta?
Wszyscy zgarną medale.
A co z nami?
Mieliśmy cień szansy na przeżycie.
Co za to dostaniemy?
Pojedziemy do domu.
Libijski transport.
Nadal nie ma Amerykanów.
To ja.
Chciałem ci to pierwszy powiedzieć.
Mieliśmy tu mały problem.
Cokolwiek usłyszysz w wiadomościach, już po wszystkim.
Kończę z tym.
Wracam do domu.
Na dobre.
Nie.
Nie, mam szczęście.
Po prostu mam szczęście.
Jemu się nie udało.
Rone nie wróci.
Bardzo cię kocham.
„Wszyscy bogowie, niebiosa i piekła są w tobie".
Co to jest?
Boon mi to przeczytał.
Chodzi mi to po głowie całą noc.
DO DOMU POWRÓCIŁO BEZPIECZNIE 26 LUDZI I PIĘCIU AGENTÓW RZĄDOWYCH.
DZIESIĘĆ DNI PO ATAKU
STO TYSIĘCY LIBIJCZYKÓW OPŁAKIWAŁO AMBASADORA STEVENSA.
LIBIA ZOSTAŁA UTRACONA I OPANOWANA PRZEZ ISIS.
SZEF BAZY CIA W BENGAZI
DOSTAŁ PRESTIŻOWY MEDAL ZA WZOROWĄ SŁUŻBĘ OD CIA.
ZARAZ POTEM ODSZEDŁ NA EMERYTURĘ.
OPERATORZY GRS
ZOSTALI ODZNACZENI NA PRYWATNEJ CEREMONII.
„TIG" - JOHN TIEGEN ODSZEDŁ Z CIA.
MIESZKA Z ŻONĄ I CÓRKAMI W KOLORADO.
„BOON" - DAVE BENTON ODSZEDŁ Z CIA.
MIESZKA ZE SWOJĄ RODZINĄ.
„TANTO" - KRIS PARONTO ODSZEDŁ Z CIA.
MIESZKA W NEBRASCE Z ŻONĄ I DWÓJKĄ DZIECI.
PRACUJE JAKO AGENT UBEZPIECZENIOWY.
„OZ" - MARK GEIST ODSZEDŁ Z CIA.
SEKRETARZ OBRONY POWOŁAŁ GO DO WOJSKA,
ŻEBY MIAŁ LEPSZĄ OPIEKĘ MEDYCZNĄ.
PO PONAD 12 OPERACJACH ODZYSKAŁ WŁADZĘ W LEWEJ RĘCE.
MIESZKA W KOLORADO Z ŻONĄ I CÓRKAMI.
JACK SILVA ODSZEDŁ Z CIA.
MIESZKA SPOKOJNIE Z ŻONĄ I TRÓJKĄ DZIECI.
PRZEPRASZAMY AMERYKANIE,
ISLAM TAKI NIE JEST.
AMBASADOR CHRISTOPHER STEVENS
PAMIĘCI TYCH CZŁONKÓW
CENTRALNEJ AGENCJI WYWIADOWCZEJ,
KTÓRZY ODDALI ŻYCIE W SŁUŻBIE SWOJEMU KRAJOWI.
DLA RONE'A I GLENA
13 GODZIN: TAJNA MISJA W BENGAZI