"อ้างอิงจากเหตุการณ์จริง"
หมุนไปทางขวาค่ะ ท่านหญิง
ขอบคุณ
เรียบร้อย
"ปารีส - 29 ธันวาคม ค.ศ. 1386"
ฟังทางนี้ๆ
เหล่าขุนนาง อัศวิน สไควร์
และคนในทุกๆ ชนชั้น
ตามคำบัญชาของนายเหนือหัว กษัตริย์แห่งฝรั่งเศส...
มันจะถือเป็นความผิดร้ายแรง...
โทษคือการทารุณจนตายและสูญเสียที่ดิน...
หากใครสักคนในที่นี้มีอาวุธ...
หรือพกดาบ หรือดาบสั้น...
นอกจากว่า เขาเป็นผู้ซึ่งได้รับการยินยอมโดยตรง...
จากพระราชา
แต่ละคนจะต้องสู้...
บนหลังม้าและบนพื้น...
ตามวิธีที่ตนเองถนัด...
ด้วยอาวุธหรือเครื่องมือยุทธวิธีใดก็ได้
ยกเว้นอาวุธหรืออุปกรณ์ในรูปแบบเดียวกัน...
หรือสิ่งที่ทำจากเสน่ห์หรือเวทมนตร์...
หรือสิ่งใดที่เป็นสิ่งต้องห้ามต่อพระเจ้า และศาสนจักร...
สำหรับชาวคริสต์ทั้งหลาย
หากมีผู้ต่อสู้ฝ่ายใดเริ่มการประลองกัน...
ด้วยการนำอาวุธที่สร้างจากเวทมนตร์...
เสน่ห์ คำสาป หรือศาสตร์อันชั่วร้ายใดๆ...
งั้นก็ขอให้ผู้กระทำความผิด ถูกลงโทษในฐานะศัตรูของพระเจ้า...
หรือในฐานะคนทรยศ...
หรือในฐานะฆาตกร
แน่นอีกๆ
อัศวิน เริ่มได้
เริ่มได้
เริ่มประลองได้
ดวลชีวิต ลิขิตชะตา
"บทที่หนึ่ง ความจริงตามคำบอกเล่าของฌ็อง เดอ คาร์รูจ"
ดาหน้าเข้ามาสิ
พวกเจ้าต้องตายกันหมด
"สงครามลิโมจส์ - 19 กันยายน ค.ศ. 1370"
พวกเจ้าจะตายกันเหมือนหมู
บุกเข้ามาสิ
มาสิ ไอ้พวกสวะ...
เราจะนิ่งเฉยอย่างนี้ไม่ได้
และออกมาสู้ซะ
ฌ็อง เราได้รับคำสั่งจาก ปิแอร์ให้รักษาสะพานนี้ไว้
ช่างคำสั่งเถอะ แด่พระราชา
แด่พระราชา
ขอบคุณ
ข้าขอไม่พูดว่าวันนี้พวกท่านต่อสู้ยังไง
มันถือเป็นเกียรติที่ได้รบกับพวกท่าน
เราเสียลิโมจส์ไปแล้ว
และพันธมิตรของเรา เข้ายึดท่าเรือที่แบรสต์ล้มเหลว
เจ้านายใหม่ของเรา ปิแอร์...
ได้ออกคำสั่งให้พวกเราถอยทัพกลับบ้าน
เราออกตอนรุ่งสาง
ตามนั้น
แด่พระราชา
เห็นได้ชัดว่าปิแอร์ไม่พอใจ
เรารักษาชีวิตคนได้เยอะ
ไม่ใช่ที่ลิโมจส์
เรากลับบ้านกันเถอะ สหาย
วันนี้เจ้าช่วยชีวิตข้าไว้
ขอบคุณ
"ป้อมเบลเลม ค.ศ. 1377"
เอ่ยชื่อเจ้ามา
สไควร์ฌ็อง เดอ คาร์รูจ
ลูกชายของผู้คุมป้อมปราการนี้
เปิดประตู
มันถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ปิแอร์ เลือกปราสาทของพ่อเจ้าสำหรับพิธีนี้
ข้าควรเตรียมตัวรับตำแหน่งเจ้าเมือง ต่อจากพ่อข้าเมื่อท่านเสีย
ขอให้ไม่ต้องรอนานเป็นปี
ท่านพ่อ ท่านแม่
ท่านเจ้าเมือง ท่านหญิง
สไควร์
อย่าปล่อยให้ท่านปิแอร์รอ
ข้าคือคนของท่าน ขอรับใช้ท่านทั้งชีวิต
นายท่าน ข้าคือคนของท่าน ข้าสาบานว่าจะรับใช้ท่านตลอดชีวิต
นายท่าน ข้าคือคนของท่าน ข้าขอรับใช้ท่านชั่วชีวิต
นายท่าน ข้าคือคนของท่าน ข้าสาบานว่าจะรับใช้ท่านตลอดชีวิต
-นายท่าน... -ใกล้อีก
นายท่าน ข้าคือคนของท่าน
ข้าสาบานว่าจะรับใช้ท่านตลอดชีวิต
เอ่ยชื่อเจ้ามา
นี่ข้าเอง เฮเลนแห่งทรอย
เลอ กรี
ดีใจที่ได้เจอ สหายข้า
ถึงข้าจะไม่ได้มาแค่ในฐานะเพื่อน
ข้าเกรงว่ามันอาจจะมีสิ่งอื่น ยิ่งไปกว่าการเยี่ยมเยียน
ว่ามา
ปิแอร์มอบหมายหน้าที่ทวงหนี้ให้กับข้า
อย่างนั้นสินะ
ข้าได้ไปเยี่ยมลูกหนี้คนอื่น ในรายชื่อมาหมดแล้ว
และตอนนี้...
เจ้าจึงมาหาข้า
ข้าจึงมาหาเจ้า
ทรัพย์สินพวกนี้มีไว้สำหรับงบกลาโหม
และเจ้ารู้ดีเหมือนทุกคนว่าเรายังมีศัตรูอยู่
เราต้องพร้อมตลอดเวลา
มีครั้งไหนที่ข้าไม่พร้อมจะออกไปสู้ เพื่อราชาของข้า
ก็จริง
มากกว่าใครคนไหน
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ปิแอร์ต้องการ
ไม่ สิ่งที่ปิแอร์ต้องการ...
ปิแอร์ต้องการเงิน ที่เป็นของเขาโดยชอบธรรม
ข้าไม่มีหรอก
โรคระบาดนี้ฆ่าคนงานของข้าไปครึ่งหนึ่ง
ส่วยที่ข้าเก็บได้ก็น้อยลง
ผลผลิตลดลงไปครึ่งหนึ่ง
และค่าแรงงานสมัยนี้ก็สูงขึ้น
ใช่
เมืองอื่นจ่ายกันไหวได้ยังไง
พวกเขาจ่ายเพราะข้ายืนกรานให้จ่าย
อย่างนี้นี่เอง
และตอนนี้เจ้าจะมายืนกรานกับข้า
ให้ข้าคุยกับปิแอร์
เขาเป็นคนมีเหตุผล
ข้าจะอธิบายสถานการณ์ของเจ้า
เจ้าคือมิตรแท้
แต่ข้าจะกลับไปมือเปล่าไม่ได้
ไม่มือเปล่าแน่
ขอบคุณ
ขอข้าดูก่อนว่ามีอะไรให้ได้บ้าง
-คิดให้ดีสิ -ข้าคิดแล้ว
เจ้ายังไม่คิด
ข้าจะสู้ภายใต้นายพลเดอ เวียน
พวกอังกฤษกำลังปล้นสะดม ที่คาบสมุทรโคเตนทินอยู่ตอนนี้
โรคระบาดฆ่าลูกและเมียเจ้า
ข้าจะไม่นิ่งเฉยให้นอร์มังดีล่มสลาย
อย่าดื้อรั้นจนทำลายตัวเอง
เจ้าไม่มีทายาท
ถ้าเจ้าตาย ทุกอย่างของเจ้า จะกลายเป็นของเคานต์ปิแอร์
ปิแอร์รู้ข้อนั้นดี ข้าแน่ใจ
เขาไม่โปรดปรานข้าเท่าเจ้า
ชีวิตเจ้ายังมีความหมายอีกเยอะ
ข้าจะอยู่ไปเพื่ออะไร ที่นี่เหรอ อะไร
ชื่อเสียง
มันมีค่าและเรื่องราวมากเกินกว่า ที่จะทิ้งขว้างโดยไม่ยั้งคิด
พ่อเจ้าเป็นถึงเจ้าเมืองเบลเลม
เมื่อท่านตาย เจ้าจะได้รับสิทธิ์คุมกองรักษาการณ์ และทุกอย่างในนั้น
และข้าเป็นเพื่อนเจ้า
และมีคนอีกมากมายที่คิดเหมือนข้าว่า เจ้าไม่ควรพินาศ
ข้าไม่ได้เข้าร่วมสงครามโดยไม่ยั้งคิด
ข้าไม่ได้เข้าร่วมแค่เพื่อไปสู้
แล้วทำไมกัน
ฌาค
ข้าน่ะ...
หมดตัว
ข้าต้องการเงิน
"นอร์มังดี - ค.ศ. 1380"
ราชาจงเจริญ
-พวกเขากลับมาแล้ว -มาเร็ว พวกเขากลับมาแล้ว
-ส่งหมวกมาให้ข้าเถอะ -ข้าถือหมวกให้ท่านเอง
หันไปค่ะ
ยกแขนขึ้น
เอาขนมปังมาอีก
ตรงนี้ พวกเขาอยากได้เพิ่ม
โรแบร์ เดอ ธิบูวิลล์
เขาคอยเลี้ยงดูปูเสื่อพวกเรา
เดอ ธิบูวิลล์เหรอ
เขาอยู่ข้างอังกฤษตอนรบกับพวกเราที่ปัวติเยร์ ไม่ใช่เหรอ
ใช่ แต่เขาได้รับอภัยโทษพร้อมคนอื่น
เขาเป็นพวกเราแล้ว
และจะเป็นอย่างนั้นต่อไป ถ้าเขารู้ว่าอะไรดีกับตัวเอง
พูดระวังหน่อย ฌ็อง
เขาให้ที่คุ้มกะลาหัวเรา
อีกอย่าง...
ห้องเก็บไวน์ของเขาก็ใหญ่ใช่ย่อย
ช่างงดงามจริงๆ
นางคือตระกูลเดอ ธิบูวิลล์เหรอ
ใช่ นางมีชื่อเสียงมานานกว่าเจ้า
นางเป็นลูกสาวคนเดียว
พ่วงมาพร้อมกับสินสมรส
แน่นอน ฝ่ายชายต้องรับความอับอาย ของพ่อนางไป...
นึกไม่ถึงเลยว่าการไม่สามารถมีทายาทสืบสกุล มันช่างทุกข์ทรมานขนาดนี้
ขอต้อนรับ ท่านทั้งสอง
ท่านรบอย่างกล้าหาญ
ขอบคุณที่จัดงานให้พวกเรา
-ข้าขอแนะนำให้รู้จัก... -ฌ็อง เดอ คาร์รูจ
ข้าเคยได้ยินแต่ชื่อเสียงท่าน
ข้าก็เช่นกัน
ข้ายินดีที่ได้จัดงานเลี้ยงให้พวกท่าน
มันถือเป็นการสนับสนุนทุกคนที่ต่อสู้เพื่อพระราชา
เราจะได้บทเรียนชีวิตบางเรื่องเมื่อโตขึ้น
ข้าขอแนะนำลูกสาวข้าให้รู้จัก
มาร์เกอริต
มาร์เกอริต นี่สไควร์ฌ็อง เดอ คาร์รูจ
ท่านหญิง ยินดีที่ได้พบ
ยินดีเช่นกัน
สินสมรสนั้นรวมถึงที่ดินนี้ด้วย
เริ่มจากพื้นที่ล่าสัตว์
นี่คืออะไร ที่อยู่ทางเหนือ
ออนู เลอ ฟอก็อง
อย่างที่บอก เราเริ่มนับจากพื้นที่ล่าสัตว์
ข้าขอที่ดินผืนนั้นด้วย
ตกลง
อาเมน
ข้าเป็นคนขี้หึงมาก ท่านหญิง
คืนนี้เจ้าเป็นของข้าและห้ามเต้นรำกับผู้อื่น
และทุกคืนหลังจากนี้เป็นต้นไป
ไม่ต้องห่วง
ตรงนี้แหละ
ที่ดินเริ่มจากปากแม่น้ำ...
และแผ่ขยายออกไปจนสุดแถบภูเขา
นี่คือออนู เลอ ฟอก็องสินะ
ที่นี่ควรเป็นหนึ่งในสินสมรสจากมาร์เกอริต
นางชอบที่นี่มาก
และปิแอร์ยกให้เจ้าง่ายๆ เลย
เป็นการตอบแทนที่ข้ารับใช้เขา
การบัญชีของเขายุ่งเหยิงมาก
เมื่อข้าจัดระเบียบ และทวงส่วยที่ติดค้างได้...
ทุกอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทาง และเงินทองเพิ่มพูน
เขามอบที่นี่ให้กับข้าแทนคำขอบคุณ
ข้าไม่ใช่ต้นคิด
ท่านเคานต์นั้นใจกว้างและจู่ๆ ก็มอบให้ข้า
ไปกินกันเถอะ
ท่านน่าจะได้เห็นสวนที่ออนู เลอ ฟอก็อง
เรามีทั้งกุหลาบและลาเวนเดอร์
งั้นเราก็ควรปลูกที่นี่ด้วย
ข้าจำได้ว่าท่านพ่อทำชิงช้าไว้ บนต้นไม้ที่ใหญ่ที่สุดในคฤหาสน์
ข้าจะหาต้นไม้ที่ใหญ่ที่สุดและทำเหมือนกัน
ข้ามีความทรงจำฤดูร้อนอันงดงามที่นั่น
น่าเสียดายที่ปิแอร์ยึดที่ดินพ่อเจ้าไป
เจ้าคงคิดถึงมัน
มันเป็นทางเดียวที่จะจ่ายหนี้ที่ค้างไว้ได้
ปิแอร์กลับเอามันไปให้ฌาค เลอ กรีเป็นของขวัญ
ปกติสไควร์ได้รับของขวัญมีค่าขนาดนี้เหรอ
เลอ กรีได้มากกว่าคนส่วนใหญ่
เขากลายเป็นคนที่ปิแอร์ไว้ใจที่สุด
เราอาจจะยังไม่เสียออนู เลอ ฟอก็อง ไปซะทีเดียว
ข้าไม่ควรให้เรื่องนี้จบลงง่ายๆ
ฌ็อง
ข้าเสียเลือดเสียเนื้อเพื่อราชาองค์นี้
เขารู้จักข้าดี
ข้าอาจจะมีอำนาจมากกว่าที่เจ้าคิด
ข้ารู้ท่านมีอำนาจมากขนาดไหน
ที่ดินผืนนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของข้า ในฐานะสินสมรสของภรรยา
คำร้องถูกปฏิเสธ
นี่เป็นการตัดสินใจโดยตรงจากพระราชา
ใช่สไควร์ฌ็อง เดอ คาร์รูจหรือเปล่า
นั่นข้าเอง
มันเขียนไว้ว่าอะไร
มันเกี่ยวกับพ่อท่าน
เปิดประตู
ออกไปให้หมด
ข้าอยู่ที่ปารีสตอนได้รับข่าว
พ่อเจ้าจากไปอย่างสงบ
ขณะที่หลับอยู่
ข้าไม่รู้จะทำยังไงดี
พวกเขาให้ข้าย้ายออกไปภายในหนึ่งเดือน
ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น
ข้าจะรับหน้าที่เจ้าเมืองต่อ
ท่านจะได้ที่พักอาศัย คนรับใช้ ทุกอย่างจะเหมือนเดิม...
ฌ็อง เจ้าไม่รู้ข่าวเหรอ
เจ้าจะไม่ได้เจริญรอยตามพ่อเจ้า...
ในฐานะเจ้าเมืองเบลเลม
หมายความว่าไง
ทำไมเจ้าถึงไปฟ้องท่านเคานต์เพื่อที่ดินผืนหนึ่งด้วย
แค่ให้ภรรยาเจ้าประทับใจ
ข้ามีกรรมสิทธิ์ต่อที่ดินนั่น มันเป็นแค่การอุทธรณ์
เจ้ากลายเป็นศัตรูกับเคานต์ปิแอร์ไปแล้ว
มันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง
ความถูกต้องไม่มีจริงหรอก
โลกนี้มีแค่อำนาจของผู้ชาย
เจ้าฟ้องเขา และเขากลายเป็นศัตรูตัวฉกาจ
พ่อเจ้าเป็นคนแข็งกร้าว แต่มีเรื่องมากมายบนโลกนี้ที่เขายอมอ่อนข้อให้
แล้วใครจะมาเป็นเจ้าเมืองแทนท่านพ่อ
สวัสดี
มาร่วมด้วยสิ สไควร์ของข้า
วันนี้เหมาะแก่การเฉลิมฉลอง
ข้าคงไม่อยู่ร่วมงาน นายท่าน
ข้าไม่อยากขัดจังหวะโอกาสพิเศษเช่นนี้...
แต่เกียรติยศบังคับให้ข้าต้องพูด
ข้าโมโห แต่ก็ระวังคำพูด
ข้าพูดกับปิแอร์...
"ท่านสามารถยืนตรงนั้นอย่างชายผู้มีเกียรติ ผู้เป็นเจ้านายของข้า...
และพูดว่าข้าไม่เป็นลูกผู้ชายพอ ที่จะเป็นเจ้าเมือง...
ซึ่งปู่และพ่อของข้ารักษาไว้ ตลอด 20 ปีสุดท้ายของชึวิต...
และคอยบัญชาการป้อมปราการนั้น เพื่อรักษาเบลเลมให้พระราชาเหรอ"
และปิแอร์พูดว่าอะไร
เลอ กรีก็อยู่ด้วย...
ผู้ที่ข้าเคยช่วยชีวิตไว้ นั่งอยู่ข้างเขา...
ผู้ได้รับตำแหน่งเจ้าเมือง แต่ไม่กล้าพอที่จะสบตาข้า
เขาคอยให้คำแนะนำอันชั่วร้ายกับนายท่าน
พูดกรอกหูนายท่าน ทำให้ชื่อข้าต้องหมองหม่น
ท่านไม่ได้พูดอย่างนี้แน่นอน
ท่านพูด
เราไปที่สภาไม่ได้อีกแล้ว
ฌ็อง...
ก็ช่างปะไร
"หนึ่งปีต่อมา"
นายท่าน
ฌ็อง มีจดหมายเชิญมาถึงเรา
สหายท่าน ฌ็อง เครสแป็ง ได้เชิญพวกเราไปบ้านเขา
พวกเขาจะเลี้ยงฉลองการกำเนิดของลูกคนแรก
เป็นลูกชาย
ข่าวดีมากๆ
นี่ก็ปีนึงแล้วตั้งแต่เรื่องเบลเลม
เราน่าจะโผล่หน้าไป...
พวกเขาจะได้รู้ว่าเราเดินหน้าต่อไป ถึงแม้จะถูกเอาเปรียบ
เด็กที่มีสุขภาพแข็งแรงในช่วงเวลาแบบนี้...
เป็นเหตุผลที่น่าฉลอง
เจ้าคิดว่าข้าจะปฏิเสธโอกาส ที่สามัญชนแห่งอาร์เจนทาน...
จะได้เห็นโฉมหน้าของหญิงผู้สูงศักดิ์เหรอ
สั่งตัดชุดได้เลย
ตรงนี้พร้อมแล้ว เอาฟางมาใส่เพิ่ม
ข้าดีใจมากที่ท่านยอมมาร่วมงาน
ทำแบบนี้ถึงจะดี ที่รัก
ฌ็อง ดีใจมากที่เจ้ามา ไม่ได้เจอกันตั้งนาน
ยินดีด้วยนะ สหาย
-ท่านหญิง ท่านงดงามมาก -ขอบคุณ
มาเถอะ ยินดีต้อนรับอย่างยิ่ง
ขออภัย ท่านหญิง
-เลอ กรี -คาร์รูจ
สันติ ไชโย เยี่ยมยอด ทุกท่าน
ข้ารับใช้ของพระราชาไม่ควรบาดหมางกันเอง
ท่านต้องการเราทุกคน
เห็นด้วย พูดได้ดี สหายเก่า
มาร์เกอริต มานี่
จุมพิตสหายเก่าของเรา เพื่อแสดงเจตนาที่ดีของตระกูลคาร์รูจ
ข้าจะกลับมาในอีกไม่กี่เดือน ที่รัก
ข้าจะปลอดภัย และจะได้รับการดูแลจากอลิซกับแม่ท่าน...
แต่ข้าจะคิดถึงท่าน
มันเป็นหน้าที่ของข้า
ข้าต้องคอยหาเลี้ยงเจ้า
แล้วท่านล่ะ
ข้ามีทุกอย่างที่จำเป็นแล้ว
ยกเว้นทายาท
ที่รัก
ลูกจะมาตามประสงค์ของพระเจ้า
ขอแต่งตั้งท่านเป็นอัศวินในนามของพระเจ้า
ลุกขึ้น
ฌ็อง เดอ คาร์รูจ
เพื่อเป็นเกียรติที่ท่านรับใช้ราชาของเรา
เงียบ
ขอแต่งตั้งท่านเป็นอัศวินในนามของพระเจ้า
ลุกขึ้น
เอาล่ะ ทุกคน เตรียมการศึกได้แล้ว
"สกอตแลนด์ - ค.ศ. 1385"
นายท่าน
ทำไมพวกเขาวิ่งหนี
ทำไมถึงวิ่งหนีกัน
แด่พระราชา
นายท่านกลับมาแล้ว
พวกเขากำลังมา
นายท่านกลับมาแล้ว
เขามาแล้ว
ขอต้อนรับ นายท่าน
นายท่าน ท่านไม่สบาย
ข้ากลับมาพร้อมกับไข้ จากสถานที่น่ารังเกียจนั่น
และตำแหน่งอัศวิน
วันพรุ่งนี้ ข้าต้องไปปารีส
ข้าจะไปหนึ่งสัปดาห์
ท่านจะไปทำอะไร
กองคลังติดเงินข้าอยู่
ฌ็อง ท่านไม่สบาย
เขายังเดินทางไหว
ไปปารีสเชียวนะ
ต้องขี่ม้าถึงสามวัน
และอาร์เจนทาน
ข้ามีหน้าที่ต้องรายงานต่อปิแอร์
พวกเขาจะชื่นชมท่านเยี่ยงอัศวิน
และท่านจะทำให้คนที่หวังให้ท่านไม่กลับมา ได้ประหลาดใจ ท่านฌ็อง
"ปารีส ค.ศ. 1386"
ท่านฌ็อง เดอ คาร์รูจ
เซ็นตรงนี้
ทอง 300 เหรียญ
นายท่าน
ข้าจะเข้าห้องนอน
ราตรีสวัสดิ์
ที่รัก
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
ท่านแม่ทะเลาะกับเจ้าอีกแล้วเหรอ
เปล่า
ข้าคิดถึงเจ้า
เจ้าไม่คิดถึงข้าบ้างเหรอ
ข้าคิดถึงท่านมากกว่าที่ท่านรู้
งั้นไปนอนกันเถอะ
มีเรื่องอะไร ที่รัก
ช่วงที่ท่านไม่อยู่ มีอยู่วันหนึ่ง...
แม่ของท่านต้องไปทำธุระที่แซงต์ปิแอร์
ใช่
นางพาคนรับใช้ไปกับนาง และเหลือข้าอยู่เพียงลำพัง
นางพาอลิซไปด้วยเหรอ
ข้าบอกนางไว้ชัดเจนแล้ว
นางเอาคนรับใช้ไปหมด
หลังจากนั้นไม่นาน ชายผู้หนึ่งมาโดยไม่บอกกล่าว
ข้ารู้จักเขา ข้าจึงให้เขาเข้ามา
แต่เขาไม่ได้มาคนเดียว
เขาทำร้ายข้า
เขากดข้าลง ข้าขัดขืน
ข้ากรีดร้อง ข้าตะโกนจนสุดเสียง แต่ไม่มีใครอยู่ที่นี่
เขามีกำลังเหนือข้า ข้าขัดขืนอะไรไม่ได้เลย
ข้าถูกขืนใจ
ใครเป็นคนทำ
ใคร
ฌาค เลอ กรี
เจ้าพูดความจริงอยู่ใช่ไหม
ใช่
-เจ้าพูดความจริงอยู่ใช่ไหม -ข้าพูดความจริง
ท่านต้องเชื่อข้า
ท่านต้องเชื่อ
เจ้าเป็นสุดที่รักของข้า
มานี่
ข้าไม่ได้อยู่ปกป้องเจ้า
อภัยให้ข้าด้วย
ได้โปรด
ฌ็อง
ข้าอยากให้เขารับผิดชอบต่อสิ่งที่ทำไว้
แน่นอน
เขาต้องชดใช้
เก็บดาบ
นำทางพวกเขาด้วย
จูงม้าลงไป
พาพวกมันไปข้างๆ
นำทางพวกเขาด้วย
ข้าจึงมาขอให้ท่านช่วย
มาร์เกอริตเป็นภรรยาข้า และนางถูกประทุษร้าย
ข้าจะไม่ยอมให้เรื่องนี้ลอยนวล
ท่านต้องเรียกร้องสิทธิ์ ผ่านปิแอร์เท่านั้น
แต่คาดว่าเขาคงไม่จัดพิธีไต่สวนให้
เล่าเรื่องราวที่ท่านได้ยินมาในวันนี้
เล่ามันในทุกที่ที่ทำได้ และให้ผู้ที่รับฟังทุกคน
เราจะกลายเป็นหัวข้อซุบซิบนินทา
หากคนรู้เรื่องนี้ไปทั่วนอร์มังดี...
ปิแอร์ต้องยอมให้มีการไต่สวน
ข้ามีแผน
ข้าขอท้าดวลกันจนตาย
ประเพณีนี้มีกฎหมายห้ามเมื่อหลายปีก่อน
ก็ไม่เชิง ฝ่าบาท
จริงอยู่ที่ไม่มีการประลองจัดขึ้น ในช่วงชีวิตของท่าน...
แต่มันจะเป็นที่ยอมรับได้ หากว่าสถานที่...
มันจำเป็นต้องมีการชุมนุมของสภาในปารีส
สมาชิกทั้ง 32 คนของราชสำนัก
หนึ่งในพวกเราโกหก
ให้พระเจ้าตัดสินเถอะ
ท่านฌ็อง หากท่านแพ้การประลองนี้...
จะทำให้การกล่าวหาเหล่านี้เป็นเท็จ...
ภรรยาท่านจะได้รับผลลัพธ์ที่โหดร้าย
พระเจ้าจะไว้ชีวิตผู้ที่พูดความจริง
และความจริงจะได้รับชัยชนะ
ข้าไม่กลัว
ยอดเยี่ยม
"พระราชวังแห่งความยุติธรรม"
องค์ราชา พระเจ้าชาร์ลส์ที่หก
ท่านมีธุระอะไรที่ศาลในวันนี้
กษัตริย์ผู้เลิศเลอและทรงอำนาจที่สุด...
นายเหนือหัวของพวกเรา...
ข้าขอเบิกตัวข้าเอง...
ฌ็อง เดอ คาร์รูจ...
อัศวิน...
ในฐานะผู้อุทธรณ์ต่อศาลของท่าน...
และขอฟ้องร้องสไควร์ผู้นี้...
จากอาชญากรรมอันหยาบช้า...
ต่อภรรยาของข้า...
ท่านหญิงมาร์เกอริต เดอ คาร์รูจ
ในช่วงสัปดาห์ที่สาม ของเดือนมกราคมที่ผ่านมา...
ฌาค เลอ กรีผู้นี้...
ได้กระทำสิ่งชั่วร้าย...
ซึ่งเกิดจากตัณหาราคะ...
ขืนใจภรรยาข้าในบ้านของเรา
และหากฌาค เลอ กรีผู้นี้...
ปฏิเสธคำกล่าวหา...
ข้าขอยืนหยัด...
ที่จะพิสูจน์การฟ้องร้องโดยใช้ร่างกายข้า ต่อสู้กับเขา...
และปลิดชีพเขาในเวลาที่ตกลงกันไว้
"บทที่สอง ความจริงตามคำบอกเล่าของฌาค เลอ กรี"
ดาหน้าเข้ามาสิ
พวกเจ้าต้องตายกันหมด
พวกเจ้าจะตายกันเหมือนหมู
บุกเข้ามาสิ
มาสิ ไอ้พวกสวะ...
เราจะนิ่งเฉยอย่างนี้ไม่ได้
และออกมาสู้ซะ
ฌ็อง เราได้รับคำสั่งจากปิแอร์ ให้รักษาสะพานนี้ไว้
-ช่างคำสั่งเถอะ -พวกมันกำลังล่อเจ้า ฌ็อง
พวกมันอยากให้เราทิ้งสะพาน เพื่อยึดลิโมจส์
งั้นพวกมันจะได้ตามนั้นสมใจ
ลูกชายข้ามันโง่ ปล่อยเขาไป
ถ้าเขาไปคนเดียว เขาตายแน่
แด่พระราชา
ข้ารู้เขาเป็นคนดื้อรั้น
ใช่ ดื้อรั้น หัวแข็ง ขี้อิจฉา...
-ใจร้อน สมองทึบ โมโหร้าย สมองทึบ... -ใช่ ข้ารู้ นายท่าน
โง่ จ่ายส่วยไม่ตรงเวลา
แต่ข้านับเขาเป็นเพื่อน
เขาขัดคำสั่งข้า และปล่อยให้เสียลิโมจส์ไป
เขาเชื่อว่าเขาจะทำสำเร็จ เขาเจตนาดี
เขามันตัวปัญหา
เจ้าอยากเห็นเขามาอาละวาด ที่อาร์เจนทานนี้เหรอ
เขาชอบวางมาดและเตร็ดเตร่ไปเรื่อย เหมือนเมฆดำทมิฬ
นายท่าน ข้าเคยกรำศึกกับเขา และได้เห็นสิ่งเลวร้ายที่สุดพร้อมกับเขา
เขาจงรักภักดี
หมาของข้าก็เหมือนกัน
ตามสบายเลย เจ้าไปซะ เอาที่สบายใจ
เขาไม่ได้อยู่ในสายตาข้า
แต่ข้าเห็นหลายอย่างในตัวเจ้า
เจ้าน่ะมีคุณสมบัติสมคำร่ำลือ
แต่อย่าให้ความจงรักภักดีทำให้เจ้าตาบอด
-ขอบคุณ นายท่าน -ไปเถอะ
เลอ กรี
ทองหรือรองเท้า
-ทอง -ได้เลย
ทอง
"เคหสถานของปิแอร์ ดาเลนซ็อง"
ไม่ ข้ารู้ๆ...
ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน
ภายใต้สถานการณ์ปกติ เจ้าของบ้าน ภรรยาของท่านเคานต์...
ภรรยาข้า ท่านหญิงมารี ชามาญาร์ต...
จะร่วมชมพระอาทิตย์ขึ้นพร้อมพวกเรา
ร้องเพลงดังกว่านี้ เต้นรำมากกว่านี้...
และดื่มกับพวกท่านไปทั้งคืน
แต่นางกำลังทำหน้าที่อุ้มครรภ์ลูกคนที่แปด...
ใน 14 ปีของการแต่งงาน
ราตรีสวัสดิ์ สหายที่รัก
ข้าขอไม่อยู่รอใครเลยก็แล้วกัน
โดยเฉพาะสามีข้า
ราตรีสวัสดิ์ ที่รัก
ที่รัก
เยี่ยมมาก
ราตรีสวัสดิ์
เอาล่ะ ค่ำคืนนี้จะได้เริ่มจริงๆ สักที
เราคุยกันถึงไหน
ลาทัวร์ อ่านสิ
ข้าอ่านละตินไม่ออก
เจ้าอ่านไม่เป็นด้วยซ้ำ
ข้าอ่านเอง บันทึกแห่งความรัก
กฎข้อที่ 24
ใครแปลออกบ้าง
สไควร์
"รักใหม่ขับไล่รักเก่า"
จริงจนอึ้ง
ดูเหมือนเราจะมีสไควร์ที่มีพรสวรรค์ซ่อนอยู่
อ่านสิ
กฎข้อที่สี่ของความรัก
"ความรักมักจะเติบโต...
ไม่ก็ถดถอย"
ไอ้เด็กปีนเกลียว
เขารู้จักเจ้าไง
"ไม่มีสิ่งใดขัดขวางผู้หญิง จากการถูกชายสองคนรักได้"
"หรือขัดขวางผู้ชาย จากการถูกหญิงสองคนรักได้"
อ่านได้ดี
มานี่เลย
ถ้าเจ้าหนี ข้ามีแต่จะไล่เจ้า
เขาเอาจริงแล้ว
ไม่ๆ
ไม่
ไม่นะ ไม่
ไม่ๆ
ลูกค้าคนนี้ไม่เบามือ
ไม่
และแข็งแรง
มารับสิ่งชั่วร้ายไปสักหน่อยเถอะ
ปิแอร์
มานี่ ปิแอร์
เยี่ยม
ปิแอร์
ชีวิตดี
และแล้วหมาป่าก็ยังไม่หลับ
ภรรยาท่านใกล้จะตื่นแล้ว นายท่าน
ท่านเข้าไปก่อนนางตื่นจะดีกว่า
ตั้งท้องและขี้โวยวาย
ข้าขอเสี่ยงดวงอยู่กับหมาป่าดีกว่า
บอกข้ามาสิ สไควร์...
ชายผู้เชี่ยวชาญสงคราม อ่านหนังสือคล่องได้อย่างไร
ข้าไม่ได้เกิดมาพร้อมชื่อเสียงหรือสมบัติ
ข้าเตรียมตัวเข้าคณะสงฆ์ที่โบสถ์
ข้อกำหนดต่างๆ...
ไม่เหมาะกับข้า
ไม่เหมาะ
ทำตามที่ใจตนเองต้องการ
ข้ามักจะทำอย่างนั้น
ความรู้ที่เจ้ามีสามารถใช้กับตัวเลขได้ไหม
ได้ นายท่าน
งั้นข้าจะเล่าให้เจ้าฟัง เรื่องนี้รู้แค่ระหว่างเรา
แน่นอน
การบัญชีของข้าเละเทะไม่เป็นระเบียบ
เจ้ายินดีนำความชำนาญ มาใช้กับการเงินของข้าไหม
เป็นเช่นนั้นได้อย่างไร
คนจ่ายส่วยช้า สมุห์บัญชีไม่ใส่ใจ
นายท่าน ขุนนางเหล่านี้กำลังถือเงิน ที่ควรเอามาชดใช้ท่าน
กาฬโรคฆ่าแรงงานพวกเราไปครึ่งหนึ่ง
ผลผลิตลดลง ค่าแรงงานเพิ่มขึ้น
ข้าเข้าใจถึงภาระ และมันไม่ใช่เรื่องของท่านแม้แต่น้อย
ท่านต้องสามารถจัดทัพทันทีที่จำเป็น
แต่จะเป็นไปไม่ได้ถ้าขาดสภาพคล่อง
และถ้าพวกเขาบอกว่าไม่มีล่ะ
งั้นก็ให้มาบอกข้าด้วยตัวเอง
อย่างนั้นก็ดี
ข้ากำลังคุยกับนายของเจ้าอยู่
นี่เป็นเรื่องระหว่างเรา ห้ามขัดจังหวะข้าอีก
มาดูแผนที่กัน
ดีไหม
นี่คือที่ดินของข้าในบอร์ก
ไม่ดีกว่า ท่าน
นี่คืออะไร
ออนู เลอ ฟอก็อง
ไม่ได้
มันเป็นหนึ่งในคฤหาสน์ ที่มีค่ามากที่สุดของข้า
มันเป็นสินสมรสของลูกสาวข้า
ข้าจะมอบให้เขาง่ายๆ อย่างนี้ไม่ได้
สหายข้า ปิแอร์ไม่ได้ขอให้ท่าน มอบคฤหาสน์ที่ดีที่สุด
แต่ออนู เลอ ฟอก็อง มีค่ามากกว่าที่ข้าติดค้างไว้ถึงสองเท่า
ลองนึกดูว่ามันจะรู้สึกดีแค่ไหน ที่จะอยู่อย่างปลอดหนี้
รู้เรื่องหรือยัง ข่าวจากทางเหนือ
เขาบอกว่ามีพ่อคนหนึ่งจนตรอก...
ถึงขนาดยอมให้ลูกสาวแต่งงาน กับฌ็อง เดอ คาร์รูจ
จริงเหรอ
ใช่ โรแบร์ เดอ ธิบูวิลล์ คนทรยศ
คาร์รูจต้องการทายาท
นางเป็นตระกูลผู้ดีเดียว ในนอร์มังดีเหรอ
เขาต้องการเงินด้วย
มีเหตุผลมากมายที่เขาอยากได้นาง
นางทั้งรวย ทั้งยังสาว ผู้คนลือกันว่านางสวยมาก
ใช่ และพ่อนางกลับทรยศพระราชา
ข้าไม่มีวันญาติดีกับโรแบร์ เดอ ธิบูวิลล์
ใช่ น่าเสียดายที่เขาไม่โดนตัดหัวที่ก่อกบฏ
เขาจะได้ไม่ต้องมาทนอยู่ กับความอับอายแบบนี้
ค่อยๆ
นี่ เจ้าหนู
เลือดกวาง
สัญลักษณ์เกียรติยศ
เก่งมาก เอเตียน ชาร์ลส
อะไร
เขาจะฟ้องร้องข้า
เข้ามา ถอดกางเกงเจ้าด้วย
เขาจะฟ้องร้องข้า
-ใคร -ข้า
เรื่องที่ดินซึ่งเป็นของข้าโดยชอบธรรม
ฌ็อง เดอ คาร์รูจได้ยื่นฟ้องร้องสิทธิ์ เพื่อที่ดินผืนหนึ่ง
ทำไมเขาถึงฟ้องเจ้าเพื่อที่ดินหนึ่งผืน
เพราะท่านยกมันให้ข้า
เขาจะฟ้องท่านเหมือนกัน เขาฟ้องเราทั้งคู่
ข้าไม่เห็นว่ามันจะน่าขำตรงไหน
เราจะฟ้องร้อง เพื่อสิ่งที่ไม่เคยเป็นของเราได้อย่างไร
สไควร์ของข้า
เจ้าจะยอมรับได้หรือยัง ว่าข้าพูดถูกเรื่องฌ็อง เดอ คาร์รูจ
เขาบอกว่าเขาจะนำเรื่องนี้ไปทูลพระราชา
เขาเคยสู้ถวายชีวิตให้พระราชา
ญาติของข้า พระราชา
ปิแอร์
ข้าก็เคยสู้ถวายชีวิต เจ้าก็เช่นกัน
สหายข้า ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้หรอก
ข้าจะทำให้เจ้าแปลกใจตอนขึ้นศาล
อยู่ๆ เจ้าก็เข้ามาก่อกวนยามเย็นอันสดใส
ข้าจะบอกให้ฟัง
ฌ็อง เดอ คาร์รูจ จะไม่ได้เป็นเจ้าเมืองคนใหม่ของเบลเลม
เจ้าจะได้เป็นเจ้าเมืองคนใหม่ของเบลเลม
เหมือนกับเสกได้
คาร์รูจคงเลือดขึ้นหน้า
ใช่สิ ถอดกางเกงเจ้าออกซะ
เสียเวลาไปนิดหน่อย
ใครอยากช่วยข้ากลับไปเป็นอย่างเดิมบ้าง
มานี่
มานี่ เจ้าหนู เลอ กรี
ข้าจะปกป้องป้อมปราการเบลเลมแห่งนี้...
และบัญชาการด่านนี้ในฐานะเจ้าเมือง...
อย่างสุดความสามารถ...
เพื่อขับไล่ศัตรูของพระราชา ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม
ฌาค เลอ กรี
ท่านเจ้าเมือง ลุกขึ้นมาแสดงตัว
สวัสดี
มาร่วมด้วยสิ สไควร์ของข้า
วันนี้เหมาะแก่การเฉลิมฉลอง
ข้าคงไม่อยู่ร่วมงาน นายท่าน
ให้ตายเถอะ เจ้าคงไม่ได้มาฟ้องร้องข้าอีกรอบนะ
ท่านอยากล้อเลียนข้าก็เชิญ...
แต่ท่านไม่อาจแก้ผิดเป็นถูก หรือถูกเป็นผิดได้
บอกข้าหน่อยสิ สไควร์ของข้า ว่าอะไรคือสิ่งที่ถูก
จากที่ข้าเห็น ล่าสุดที่เจ้าโผล่มา ก็เพื่อฟ้องร้องข้า...
สำหรับที่ดินตามกฎหมายของข้า...
และได้มอบเป็นของขวัญ ให้สไควร์ที่ข้าไว้ใจที่สุด...
ตอบแทนความช่วยเหลือที่เขาให้กับข้า
เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาเรียกร้องที่ดินผืนนี้ เจ้าไม่เคยเป็นเจ้าของ
ข้ารู้เรื่องสไควร์ของท่านหมดแล้ว
คนที่ท่านมอบที่ดินให้เป็นของขวัญ
คนที่ได้รับตำแหน่งเจ้าเมือง ที่ควรเป็นของข้า
สหาย ได้โปรดเถอะ
-มา เราไปคุยกันเองดีกว่า -ไม่ๆ
ทุกคนควรรับรู้ไว้
ข้ารับเรื่องนี้ไม่ได้
พ่อข้า ตลอด 20 ปี พ่อข้า...
ข้ารอมา 20 ปี
ไม่มีใครในที่นี้จะพูดไม่ดีเกี่ยวกับพ่อเจ้า
ท่านมาทวงส่วย ข้าก็จ่ายให้
ในฐานะชายผู้มีเกียรติ...
ท่านจะบอกเหรอว่าข้าไม่ใช่เจ้าเมือง
ท่านจะบอกว่าข้าไม่ใช่เจ้าเมืองงั้นเหรอ
ข้าจะพูดอะไรกับเจ้าก็ได้
ข้าเป็นคนตัดสินว่าจะให้ใครคุมเบลเลม
เจ้าตั้งใจไว้แบบนี้
ไอ้คนชอบประจบประแจง
พวกชอบประจบประแจง
ข้าจะฟ้องท่านเพื่อสิ่งนี้
ในเวลาเพียงสามปี...
เจ้าได้แต่งงานกับลูกสาวคนทรยศ...
ฟ้องร้องข้าเพื่อที่ดินซึ่งไม่เคยเป็นของเจ้า...
และยังมายืนต่อหน้าข้า เป็นครั้งที่สองในเวลาหลายปี...
ข่มขู่ว่าจะฟ้องร้องอีกครั้ง...
ปากก็พูดถึงภาระหน้าที่ และเกียรติยศตลอดเวลา
เจ้ารับใช้ข้าแบบนี้เหรอ
ข้ารับใช้พระราชา
พระราชา
สวรรค์กับโลก
สวรรค์กับโลกอะไร
สิบสี่
สามสิบเจ็ด สี่สิบห้า
สิบห้า สิบเจ็ด ยืม...
เข้ามา
สวัสดี
นึกว่าท่านหลับไปแล้ว
ใช่ เยี่ยม...
มิตรแท้ ไม่ เกือบหลับแล้ว
แต่ข้าเห็นจากแสงเทียน และรู้ว่าต้องเป็นเจ้า
ข้าทำงานคนเดียวได้ดีกว่า
ท่านทำให้คนคนนึงทำงานลำบาก
ข้ามาเพื่อบอกเจ้าว่า ข้าจะไม่ไปร่วมงาน...
ที่งานเลี้ยงเครสแป็งกับเจ้า
นายท่าน
ไกลเกินที่จะขี่ม้า หนาวเกินไป
เราจะอยู่ที่นี่ และมีอะไรกับผู้หญิงของเราเอง
-ไม่ -ไม่
ไม่ ข้ารู้มาว่าฌ็อง เดอ คาร์รูจจะไปที่นั่น
ได้เวลาปรับความเข้าใจกัน
เขาไม่เปลี่ยนไปหรอก จะพยายามไปทำไม
เพราะความอาฆาตระหว่างบริวารของท่าน...
จะนำแค่ปัญหาและความว้าวุ่นใจมาให้
ให้ตายเถอะ
และเพราะข้าเคยเป็นพ่อทูนหัว ของลูกชายเขาที่ตายไป
ข้าเคยเป็นคนที่เขาไว้ใจ
จะทำอะไรก็เชิญ
เจ้าจะได้เห็นหน้าภรรยาอันลึกลับของเขา
อย่างที่เห็น เขายอมให้นางออกจากคุก เพียงครั้งเดียวเท่านั้น
เราคงได้แค่หวังว่า เขาจะไม่เอาหนังสือของนางไป
ภรรยาของคาร์รูจอ่านด้วยเหรอ
นางรู้ภาษามากมายพอๆ กับเจ้า มีคนบอกข้ามา
เป็นคู่ที่แปลกดี
ใช่ ความมหัศจรรย์ไม่เคยจบ
-มาร่วมงานฉลอง นายท่าน -ไม่
-มาเถอะ -ไม่
ดื่มไวน์เยอะไป ข้าฟังละตินไม่ออก
"เราให้อภัยต่อเด็กที่กลัวความมืด"
"ชายที่กลัวการแสดงตนนั้นคือภัยพิบัติ"
เจ้าบทเจ้ากลอนซะจริงๆ
ความเจ้าบทเจ้ากลอนของข้าไม่มีที่สิ้นสุด ไม่ นายท่าน
คำนวณใหม่อีกครั้ง
ขอโทษ
เจ้าน่าจะชอบ
เราจะขี่ม้าจากหุบเขาไปจนสุดแม่น้ำ
เราไปกินมื้อเย็นที่นั่นได้
คนรับใช้ของข้า จัดเตรียมอาหารสำหรับปิกนิกได้
ฌาค เลอ กรี อย่าเปลืองน้ำลายเลย
ข้าได้ยินเรื่องท่าน จากผู้หญิงที่สภาหมดแล้ว
พวกนางก็แค่โม้ไปเรื่อย
คาร์รูจ
ข้าขอตัวก่อน ท่านหญิง
คาร์รูจ
เลอ กรี
สันติ ไชโย เยี่ยมยอด ทุกท่าน
ข้ารับใช้ของพระราชา ไม่ควรบาดหมางกันเอง
ตอนนี้ฝ่าบาทต้องการเราทุกคน
เห็นด้วย พูดได้ดี
มาร์เกอริต มานี่
จุมพิตสหายเก่าของเรา
เพื่อแสดงเจตนาที่ดีของตระกูลคาร์รูจ
ไชโย
ถ้าเรา...
นั่นไง
น่าจะ... เสร็จเรียบร้อย
น่าเสียดายที่เราเพิ่งได้เจอกันคืนนี้
งั้นเหรอ
ข้าไม่รู้ว่าคาร์รูจทำบุญด้วยอะไร ถึงมีภรรยาที่งดงามขนาดนี้
จากที่ข้าได้ยินมา ท่านไม่มีปัญหาในการได้หญิงงามมาครอง
และจากที่ข้าได้ยินมา...
เรามีอะไรที่เหมือนกันมากๆ
เราจะมีอะไรที่เหมือนกันได้
การเห็นคุณค่าความหน้าตาดี ของกันและกัน
ท่านมีพรสวรรค์เรื่องคำเยินยอนะ
ข้าพูดแต่ความจริง
และอะไรอีก
เจ้าชอบอ่านหนังสือ
เหมือนอย่างข้า
โรมัน เดอ ลา โรส
ข้าว่ามันน่าเบื่อ
น่าเบื่อเหรอ มันไร้ค่าต่างหาก
ข้าชอบเพอร์ซิวัลส์ เคอร์เทอซี่ มากกว่า
มันเป็นนิยายที่ท้าทายและน่าสนใจกว่า
ฉลาดหลักแหลม
บอกข้าที
เขาช่างไร้เดียงสาและโง่เขลา
แต่จิตใจเขานั้นบริสุทธิ์ จนสามารถครองจอกศักดิ์สิทธิ์ได้
ข้าชื่นชมสิ่งนั้น
ข้าเข้าใจเขา
เขารู้สิ่งที่ตนต้องการ...
และไม่ยอมแพ้จนกว่าจะได้มันมา
คนหัวดีควรได้อยู่ด้วยกัน
อย่าเพิ่งด่วนคิดไปไกล
คาร์รูจ
ภรรยาเจ้าทำเอาข้าหลงเสน่ห์
แค่เพียงคิดก็บาปแล้ว นายท่าน
การที่นางเล่นด้วยมันก็บาปพอกัน
อภัยให้ข้าด้วย ข้าหวังว่า...
นายท่าน
ข้าไม่เคยเห็นท่านเป็นแบบนี้
ข้าเองก็ไม่เคย
ข่าวจากด่านหน้า สกอตแลนด์ไม่สู้ดีนัก
ท่านหญิงมาร์เกอริต อาจจะเป็นหม้ายไปแล้ว
ข้าคงไม่พนันตรงข้าม ฌ็อง เดอ คาร์รูจในสนามรบ
ท่านคิดว่าปกตินางกับฌ็องคุยเรื่องอะไรกัน
คิดว่าพวกเขาอ่านด้วยกันไหม
แต่เขาอ่านหนังสือไม่ออกไม่ใช่เหรอ
เราติดค้างสหายคนนี้ อย่างมากมายมหาศาล
มันมากกว่าความรักไหม
ข้าไม่ได้ฝึกให้เขาเต็มที่
ข้าผิดเอง
นายท่าน
ข้าขอนำท่านอัศวินฌ็อง เดอ คาร์รูจเข้าพบ
ข้ากลับมาจากการสู้รบในสกอตแลนด์ เพื่อมารายงานต่อท่าน
ลุกขึ้น ท่านอัศวิน ว่ามา
พวกเราพบว่า พันธมิตรชาวสกอตไม่ยินดีต้อนรับเรา
เราเข้าตีเมืองวอร์ก
พูดดังหน่อย ท่านอัศวิน พวกข้างหลังไม่ได้ยินท่าน
เราเข้าตีเมืองวอร์ก
นายท่าน ข้ากลับมา...
โดยไร้ทรัพย์เชลยหรือเชลยศึก
และเสียสไควร์ห้าจากเก้าคน ภายใต้คำบังคับบัญชาของข้าไป
จริงอยู่ ข้ากลับมาอย่างอัศวิน
ผู้ซึ่งสาปแช่งสกอตแลนด์ ตั้งแต่วินาทีแรกที่ไปถึง
ใช่แล้ว
ข้าได้ข่าวก่อนเจ้ามาถึง...
เรื่องความปราชัยในสนามรบของเจ้า
ช่างน่าสลดใจจริงๆ ฌ็อง...
แต่ข้าจะบอกได้ว่า ความพ่ายแพ้นี้ไม่เกี่ยวกับเจ้า
เห็นด้วย
เจ้าจะไปที่ไหนต่อ ฌ็อง
ข้าจะไปปารีส
ข้ามีธุระกับกองคลัง เกี่ยวกับค่าจ้างข้า
ดีมาก
ทหารที่ดีมักจะมีโชคลาภติดตัว
ข้ากลับมาเยี่ยงอัศวิน
นั่นเป็นครั้งที่สอง ที่เจ้าไม่เรียกข้าว่า "ท่าน"
มันจะไม่มีครั้งที่สาม
ข้าไม่มีเจตนาล่วงเกิน ท่านฌ็อง
ข้าจะไม่ยอมถูกเหยียดหยาม...
จากสไควร์คนนี้...
ผู้ที่อยู่เฉยๆ ในสภา...
รอคอยการตบรางวัล...
รางวัลแล้วรางวัลเล่า...
โดยไม่ต้องเสี่ยงอะไรเลย
แม้แต่น้อย
เขาอาจจะได้ทรัพย์สินอีกมากมาย ในโลกนี้...
ได้รับความโปรดปรานมากขึ้น...
กินมากขึ้น ดื่มมากขึ้น...
ได้นอนกับหญิงมากหน้าหลายตา...
และยังสามารถเรียกตนเอง ว่าชายชาติทหารได้
แต่ในห้องโถงแห่งนี้...
และไม่ว่าในที่ไหนๆ...
หากข้าอยู่ที่นั่น...
เขาจะเรียกข้าว่า "ท่าน"
ท่าน
ได้เลย...
ท่านผู้ดี
ขอให้ท่านสนุกกับปารีส...
ท่านฌ็อง
เท่านั้นแหละ ฌ็อง
นายท่าน
นั่นใคร
นี่ข้าเอง อดัม โลเวล ท่านหญิง
อดัม โลเวล
ข้ามีเรื่องมาขอรบกวนท่าน
เกือกของม้าข้าหลุดและ...
ไม่มีใครอยู่
ข้าไม่สามารถเปิดประตูให้ได้
แน่นอน
ข้าขออาศัยไออุ่นข้างใน ระหว่างรอติดเกือกม้าได้ไหม
ขออภัยด้วยที่ต้องรบกวนท่าน
เพียงแค่ครู่เดียว ข้าขอแค่นั้น
ท่านหญิง ข้าขอโทษที่มาบุกรุก
ข้ารักเจ้ามากกว่าใครทั้งนั้น และข้ายอมทุกอย่างเพื่อเจ้า
ทุกอย่างที่ข้ามีเป็นของเจ้า
ท่านมาพูดอย่างนี้กับข้าได้ยังไง
แล้วข้าควรพูดกับเจ้ายังไง
ขอให้รู้ไว้ว่า ของแบบนี้มันห้ามกันไม่ได้
ความรักที่มีต่อเจ้ามันกลืนกินข้า
กล้าดียังไง
ท่านหญิง เวลานายท่านปักใจรักใคร...
ไม่ต้องพูด
ท่านไปซะเถอะ ได้โปรด
เจ้าได้ยินนางแล้ว ออกไปซะ
นายท่าน
-ข้าแต่งงานแล้ว -ใช่
ชีวิตเจ้าต้องลำบากยากเข็ญ
ต้องอยู่กับชายใจดำ ผู้ที่รักเจ้าไม่เท่ากับที่ข้ารัก
ผู้ที่ไม่ชื่นชมความมหัศจรรย์ที่เจ้ามี
-ได้โปรด -ข้าแค่ต้องการให้เจ้ามีความสุข
ข้าทนไม่ได้ที่ต้องเห็นเจ้าลำบาก
ข้ารู้ว่าฐานะการเงินของบ้านนี้ย่ำแย่
สามีคอยเลี้ยงดูข้า
ใช่
แต่เขารู้ไหมว่าเจ้าเป็นผู้หญิงที่...
งดงาม...
และมีเสน่ห์มากที่สุด
ผู้หญิง...
ที่ข้ายอมทุ่มเททั้งชีวิตให้
ขอให้ข้าได้บอกรักเจ้าเถอะ
ข้ารู้เจ้าก็ต้องรักข้าเช่นกัน
ท่านไปซะเถอะ ได้โปรด
เจเน็ตต์
ถ้าเจ้าหนี ข้ามีแต่จะไล่ตาม
-ไม่ได้ -ได้
ไม่
ได้โปรด อย่า
เจ้ากลัวว่าตัวเองจะผิด แต่ที่รัก...
ข้าขอร้อง อย่าบอกเรื่องนี้กับใคร
เพื่อความปลอดภัยของเจ้าเอง
หากสามีเจ้ารู้เรื่องนี้...
เขาอาจฆ่าเจ้า
อย่าพูดอะไร
ข้าจะปิดปากเงียบเช่นกัน
อย่ารู้สึกแย่ไปเลย ที่รัก
พวกเราห้ามใจตัวเองไม่ไหว
โปรดให้อภัยต่อบาปที่ข้าก่อด้วย หลวงพ่อ
ว่ามาเถอะ
หัวใจข้าแบกรับบาปอันหนักหน่วง
เกิดอะไรขึ้น บุตรข้า
ข้าได้กระทำการผิดประเวณี...
ต่อชายผู้ที่ข้าเคยนับถือเป็นเพื่อน
เจ้ารู้ศีลที่พึงปฏิบัติไหม
ข้ารู้ หลวงพ่อ
ข้าขอให้ทรงให้อภัย
บุตรข้า แมทธิวบอกเรา...
ใครก็ตามที่มองหญิงสาว ด้วยตัณหาราคะ...
ได้กระทำการผิดประเวณี ในจิตใจไปเรียบร้อยแล้ว
แต่ความรักนั้นเป็นบาปเหรอ หลวงพ่อ
ข้าจะได้รับการอภัยโทษ จากความรักได้อย่างไร
นี่เป็นฝีมือของมาร
ความเย้ายวนใจทำให้เจ้าหลงทาง...
ดั่งที่อีฟล่อลวงอดัม ออกจากความบริสุทธิ์
นั่นไม่ใช่ความรัก
แล้วทำไม
พระผู้เป็นเจ้านั้นเต็มไปด้วยศรัทธา
ท่านจะไม่ปล่อยให้เจ้า ถูกยั่วยวนใจจนเกินจะทนไหว
นี่คือบททดสอบ
-สหายข้า -นายท่าน
นั่ง
เจ้าต้องนั่งลงก่อน
ดื่มนี่
เจ้าควรดื่มให้หมด
มันคงไม่มีวิธีพูดสิ่งนี้อย่างอ้อมค้อมได้
เจ้าถูกข้อกล่าวหา ที่ไม่มีใครสามารถเอ่ยถึงได้
ฌ็อง เดอ คาร์รูจ...
ได้ป่าวประกาศ...
ให้กับทุกคนที่ยอมรับฟังเขา...
ว่าเจ้า...
ขืนใจภรรยาของเขา
ข้าไม่รู้จะพูดอะไรดี
ทำไมนางถึงพูดอย่างนั้น
ฌาค ที่นี่มีแค่เจ้ากับข้า
ข้าจำเป็นต้องรู้ นี่เป็นเรื่องคอขาดบาดตาย
คำกล่าวหานั้นไม่เป็นจริง
แน่ล่ะ นางก็มีขัดขืนตามธรรมเนียม แต่นางเป็นผู้หญิง
มันไม่ใช่การขืนใจ
ทำไมข้าจำเป็นต้องทำอย่างนั้น
ท่านคิดว่า คนอย่างข้า ผู้หญิงจะขาดมืองั้นเหรอ
ไม่
แต่พักหลังเจ้าดูแปลกๆ ไป
ก็จริง ข้ายอมรับ ข้าไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้มาก่อน
ความรัก...
ที่ข้าไม่เคยพบเจอ
ข้าต้องยับยั้งใจตัวเอง ไม่ให้รักนางตอบ
เรารู้ว่ามันผิด...
ข้ายอมสารภาพ และสำนึกต่อบาปที่กระทำไป
แต่ข้าสาบานได้ ข้อกล่าวหาว่าข้าขืนใจนั้นไม่เป็นความจริง
แน่ล่ะที่มันไม่เป็นความจริง ตามที่ข้าคิดไว้เลย
แต่ข้าต้องปกป้องชื่อเสียง
ไม่ เจ้าห้ามทำอย่างนั้น
เพื่อเกียรติตัวเอง ข้าต้องทำ นายท่าน
ข้ารู้เจ้าปรารถนาที่จะปกป้อง ชื่อเสียงและเกียรติของตัวเอง...
แต่สามัญชน ไม่สามารถยอมรับเรื่องพรรค์นี้ได้
พวกเขาไม่เข้าใจโลกเหมือนพวกเรา
พวกเขาเห็นแค่ผู้ร้ายและวีรบุรุษ แค่นั้น
นายท่าน...
เจ้าต้องปฏิเสธอย่างเดียว
ในทุกสถานที่ ทุกๆ เวลา ต่อทุกคน
เจ้าไม่ได้กระทำการผิดประเวณี
มันไม่เคยเกิดขึ้น
ไม่มีหลักฐาน
มันจะเป็นคำพูดของเจ้า ที่ตอบโต้คำพูดของฌ็อง เดอ คาร์รูจ
ได้ นายท่าน
แต่เจ้าต้องถูกสอบสวนในที่สาธารณะ
เจ้าจะโดนกล่าวหาเรื่องข่มขืน...
และเจ้านายของเจ้า จะเป็นคนตัดสินข้อกล่าวหา...
ผู้วินิจฉัยเรื่องนี้ซึ่ง...
เหมือนโชคชะตาฟ้าลิขิต...
ที่คนคนนั้นก็คือข้า
ข้าพบว่า ท่านฌาค เลอ กรีนั้นบริสุทธิ์...
และไร้ซึ่งความผิดใดๆ
ข้าขอสั่งยกฟ้องข้อกล่าวหานี้...
และขีดฆ่าออกจากประวัติอาชญากรรม
ขออย่าให้มีใครถามถึงเรื่องนี้อีก
ขออย่าให้มีเสียงซุบซิบนินทาอีก...
มิเช่นนั้นข้าจะสั่งลงโทษด้วยตัวเอง
เข้าใจหรือยัง
ตามคำให้การของท่านหญิงมาร์เกอริต...
เราคงสามารถสรุปได้แค่ว่านางคงฝันไป
ส่งผลคำตัดสินนี้ไปที่ปารีสทันที...
ก่อนที่อัศวินสิ้นคิดจะเอาเรื่องไร้สาระนี้ ไปก่อกวนพระราชา
ว่ามา
นายท่าน ข้าได้ข่าวมา...
ว่าฌ็อง เดอ คาร์รูจ ได้เดินทางไปปารีสแล้ว
เขากำลังอุทธรณ์ต่อฝ่าบาท ในเวลาเดียวกันนี้
บ้าเอ๊ย
ประโยชน์ของการเข้าคณะสงฆ์
มันไม่จำเป็นต้องตัดสินใจอะไร
เจ้าจะได้เป็นพระในภาคีเล็กๆ
เจ้าจะรอดจากคำตัดสินของศาลทางโลก...
และให้ศาสนจักรตัดสินแทน...
ซึ่งเงื่อนไขต่างๆ เอื้อประโยชน์มากกว่า
คนที่อยู่ในศาสนจักร...
มีคนที่ถูกกล่าวหา คดีข่มขืนอยู่จำนวนมาก
พวกเขาหนีโทษหนัก โดยการใช้ประโยชน์จากการเป็นพระ ฉะนั้น...
เราจะให้ศาสนจักรไต่สวนคดีเจ้า และจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จ
แล้วชื่อเสียงของข้าล่ะ
มีความสัมพันธ์...
เชิงชู้สาวหรือไม่
ไม่มีอย่างแน่นอน
มันน่าแปลกที่นางจะฟ้องคดีข่มขืน และเสี่ยงชีวิตตัวเอง
ทำไมนางถึงทำอย่างนั้น
คนทั่วฝรั่งเศสคุยเรื่องนี้ให้แซ่ด และข้าบริสุทธิ์
ข้าบอกในที่สาธารณะแล้วว่า มันไม่เคยเกิดขึ้น
แต่แล้ว ภายใต้แรงกดดันและความเสี่ยงมหาศาล ต่อชื่อเสียงและกิตติศัพท์ของนาง...
ท่านหญิงมาร์เกอริตบอกว่า มันเกิดขึ้นจริง
จะว่าไปแล้วเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนาง
การข่มขืนไม่ได้ผิดศีลธรรมต่อผู้หญิง
มันเป็นการผิดศีลธรรมต่อสามีของนาง
ในกรณีนี้คือฌ็อง เดอ คาร์รูจ
มันไม่ใช่เรื่องที่ควรตัดสิน ด้วยการดวลกันจนตาย
มันควรได้รับการตกลงกันอย่างเงียบๆ
ใช้ประโยชน์ของคณะสงฆ์เถอะ
ข้าไม่ใช่คนขี้ขลาด
กษัตริย์ผู้เยี่ยมยอดและทรงอำนาจ นายเหนือหัวของพวกเรา...
ข้าขอเบิกตัวข้าเอง...
ฌาค เลอ กรี...
สไควร์และจำเลย...
และข้าขอปฏิเสธ...
ข้อกล่าวหาที่ว่ามาทั้งหมด...
โดยเฉพาะ...
ของฌ็อง เดอ คาร์รูจ...
ว่าข้าได้ทำผิดกฎหมาย...
และทำการผิดประเวณี...
ต่อภรรยาของเขา...
ท่านหญิงมาร์เกอริต เดอ คาร์รูจ...
ในสัปดาห์ที่สาม ของเดือนมกราคมที่ผ่านมา...
หรือในครั้งใดก็ตาม
และข้าขอรักษาเกียรติของฝ่าบาท...
ด้วยการบอกว่าอัศวินท่านนี้...
โป้ปดมดเท็จ...
ปั้นน้ำเป็นตัว
ซึ่งเขาทั้งชั่วร้าย...
และมีความผิดที่กล่าวสิ่งนี้ออกมา
และข้าขอยืนยัน...
พร้อมความเมตตาจากพระเจ้า...
และพระแม่ของพวกเรา...
ข้าขอสาบานว่าจะทำทุกอย่าง เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ใจของข้า
ท่านอัศวินและสไควร์กล่าวได้ดี
ขอสั่งให้ทั้งสองฝ่าย แสดงคำให้การเป็นลายลักษณ์อักษร...
ซึ่งศาลจะออกคำตัดสิน ภายในอีกสองสัปดาห์หลังจากนั้น
หากมีใครคนใดคนหนึ่ง...
พยายามหลบหนีจากปารีส...
มันจะบ่งบอกว่าเขาคนนั้นเป็นฝ่ายผิด
เราจะใช้กฎศาลเตี้ยในการจับกุมเขา...
และเขาจะถูกแขวนคอ
พระราชาจะตัดสินว่า ควรจะจัดการดวลกันหรือไม่
จากนี้เอายังไง
"บทที่สาม ความจริงตามคำบอกเล่าของท่านหญิงมาร์เกอริต"
"ความจริง"
ท่านจะได้เงิน 330 เหรียญ เครื่องเรือน เสื้อผ้าอาภรณ์ เพชรนิลจินดา...
รวมถึงคฤหาสน์ที่มองต์ อา กูดอต์และ...
แล้วออนู เลอ ฟอก็องล่ะ
ข้าจำเป็นต้องขายมัน ให้กับเคานต์ปิแอร์
ท่านตกลงกับข้าว่าที่ดินนี้จะมอบให้ แก่ใครก็ตามที่แต่งงานกับลูกสาวท่าน
เราตกลงกันแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
ข้าไม่มีปัญญาจ่ายส่วย
ท่านรับปากข้าแล้ว
เราเจรจากันแล้ว
ลูกสาวข้ามาพร้อมกับ เงินและที่ดินที่ข้าเสนอให้
ข้ามีทั้งหมดแค่นั้น
แล้วค่าสินสอดล่ะ
ข้าขอเสนอชื่อเสียงวงศ์ตระกูลให้ท่าน
ข้าหวังว่า นางจะสามารถทำหน้าที่ภรรยาได้ดี
ในการให้กำเนิดทายาท
ลูกสาวข้าทั้งแข็งแรงและสมบูรณ์...
และพร้อมจะตกลงกับการแต่งงานครั้งนี้
ทายาทผู้สืบทอดตระกูลคงจะมาในไม่ช้า
และจะมาอีกหลายคน
งั้นก็ตามนั้น
เราจะจัดงานแต่งงาน
พอดีตัวเลย
หวังว่าเจ้าจะมีอารมณ์ร่วมนะ
ใช่ค่ะ ท่าน มีมากๆ
คงไม่มีคืนวิวาห์ไหน น่าพอใจไปกว่านี้อีกแล้ว
เจ้าอาจจะตั้งครรภ์ในคืนนี้เลยก็ได้
เจ้าน่าจะชอบ เราจะขี่ม้า...
-จากหุบเขาไปจนสุด... -นายท่าน คาร์รูจ
คาร์รูจ
เลอ กรี
สันติ ไชโย เยี่ยมยอด ทุกท่าน
ข้ารับใช้ของพระราชา ไม่ควรบาดหมางกันเอง
มาร์เกอริต มานี่
จุมพิตสหายเก่าของเรา เพื่อแสดงเจตนาที่ดีของตระกูลคาร์รูจ
สไควร์คนนั้นคือใคร หล่อบาดตาบาดใจจริงๆ
เขามีชื่อเสียงเรื่องเจ้าชู้
หากสามีข้าไม่กลับมาจากสงคราม ข้าจะยินดีเพิ่มชื่อเสียงด้านนั้นให้เขา
เรื่องนั้นน่าจะจัดการให้ได้
-มารี -เจ้าพูดอย่างนี้ได้ยังไง
ข้าไม่ควรมานั่งคุยกับเจ้า ให้คนอื่นเห็นเลย
สามีคงได้ตัดหัวข้า
แต่เจ้าจะได้ตายอย่างมีความสุข
เขาหล่อนะ
ได้ยินว่ามีเสน่ห์ด้วย
จริง เขาทั้งหล่อ ทั้งมีเสน่ห์...
แต่สามีข้าไม่ไว้ใจเขา
ข้าภูมิใจในตัวท่าน
การปรองดองครั้งนี้คงทำให้ท่านลำบากใจ
เจ้าแนะนำข้าได้ดี
ท่านเมตตาต่อฌาค เลอ กรี
ชายผู้นั้นหลงตัวเองมากเกินไป
แต่เห็นไหม...
รอยยิ้มและคำพูดดีๆ ส่งผลดีมากกว่าการข่มขู่
ถึงแม้ท่านจะไม่เต็มใจก็ตาม
ช่วงที่ข้าไม่อยู่...
นอกจากการเก็บเกี่ยวมากมายนี้...
ความมั่งคั่งของเรา จะมาจากการเพาะพันธุ์ม้าพวกนี้
และจากการเก็บส่วย
ใช่ แน่นอน
เจ้าไปยืนตรงนั้น
ข้าซื้อม้าตัวนี้มาเพาะพันธุ์
มันโตมาจากตระกูลม้าศึก
มันจะออกลูกม้าที่มีค่าจำนวนมาก
บางครั้งความแตกต่าง...
ระหว่างชัยชนะและความพ่ายแพ้ ระหว่างความเป็นและความตาย...
อย่าขวางทาง
ปิดประตู
ไม่นะ
ระวัง
ไม่
ระวัง ยัยหนู
-ค่อยๆ -จับมันไว้
ไม่ใช่ตัวผู้ตัวนี้
ไม่ ไม่ใช่แก
อย่าทำม้าข้า
ปิดประตูตลอดเวลาสิ
ครับ นายท่าน
ม้ากำลังติดสัด
นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ
มันมีค่าใช้จ่าย
ถ้าไม่มีข้า งานแถวนี้คงไม่กระเตื้อง
หวังว่าการที่เจ้าเสียวแทบตาย จะเป็นสิ่งที่น่าจดจำและก่อให้เกิดผล
มันไม่เหมือนครั้งไหนๆ เลย
ทำไมข้าถึงยังไม่ตั้งครรภ์
ข้าอยากมีลูกเหลือเกิน
ความอยากมีลูกมันไม่ใช่ประเด็น มาร์เกอริต
เราต้องมีลูกชาย
ท่านคิดว่าข้าไม่รู้เหรอ
ข้าไม่คิดถึงเรื่องอื่นเลย
ข้าไม่มีปัญหานี้กับภรรยาคนแรก
ข้าจะกลับมาในอีกไม่กี่เดือน
เจ้าจะปลอดภัยที่นี่ กับท่านแม่และคนรับใช้
เจ้าต้องมีคนคอยดูแลอยู่ตลอดเวลา
และอย่าทำหน้าเศร้าไปเลย
ข้าอยากเห็นเจ้ายิ้มแย้มมากกว่า ขณะที่ข้าออกรบ
ข้าภูมิใจในตัวท่าน สามีข้า
เจ้าต้องคอยดูแลคฤหาสน์นี้
คอยคุมให้ทุกอย่างเป็นระเบียบ
แน่นอน
-อรุณสวัสดิ์ -ท่านหญิง
-อรุณสวัสดิ์
อรุณสวัสดิ์ อองรี
อรุณสวัสดิ์ ท่านหญิง
ลูกในท้องท่าทางจะไปได้ด้วยดี
ใช่ ท่านหญิง
แล้วทำไมถึงให้มันอยู่ในคอก
ก่อนนายท่านจะไป เขาสั่งให้ทำแบบนี้
สามีข้ามีความรู้เกี่ยวกับม้าเยอะ...
ในการขี่
หน้าที่เลี้ยงดู ข้ายกให้เจ้า
การปล่อยให้มันวิ่งเล่น จะดีต่อสุขภาพมากกว่า
งั้นมันจะได้ไปวิ่งเล่น
ขอบคุณ ท่านหญิง
นี่คือส่วยของเดือนที่แล้ว ท่านหญิง
เจ้าจ่ายไม่ไหวงั้นเหรอ
สามีท่านไม่เคยมาเรียกเก็บ
-เป็นแบบนี้ประจำไหม -ใช่
แต่มันไม่ใช่ปัญหา
ขอบใจ
อองรี
ครับ ท่านหญิง
พวกวัวไม่ช้าเกินไปเหรอ
ปีนี้อุ่นช้า
พวกมันจึงทำงานลำบาก
ถ้าเราจะหว่านเมล็ดข้าวโอ๊ตให้ทันเก็บเกี่ยว เราต้องไถเร็วกว่านี้
ข้าอยากให้ใช้ม้าแทน
ครับ แต่เราไม่เคยใช้ม้ามาไถนา
นายท่านรู้สึกว่าพวกมันมีค่าเกินไป
พวกมันจะกลายเป็นสิ่งไร้ค่า ถ้าอดตายในฤดูหนาวนี้
ไปจัดการให้เรียบร้อย
ทันทีครับ
ท่านหญิงออกไปตากแดดมาสินะ
-ท่านดูแข็งแรง -จริงเหรอ
ข้าไม่ชอบตากแดด
แต่วันนี้อากาศดี
สีสันบนใบหน้า บ่งบอกถึงความมีชีวิตชีวา
ไม่น่าใช่
ท่านได้ยินเรื่องที่ช่างตัดเสื้อจากปารีส จะมาหมู่บ้านนี้สัปดาห์หน้าหรือยัง
ท่านทำงานหนักมามากแล้ว ไม่ไปซื้อชุดใหม่สักตัวเหรอคะ
ไม่รู้สิ
เขาเลียนแบบชุดที่เคยเห็นราชินีอิซาโบใส่
ผู้คนกำลังนิยม
ข้าเคยเห็นชุดพวกนั้น
คอเสื้อลึกมาก
ลึกซะจนเกือบเห็นหัวนมที่เจาะของราชินี
นางไม่ได้เจาะ
-นางเจาะ -ไม่ได้เจาะ...
สวัสดี
ดูเหมือนทุกอย่างดำเนินไปด้วยดี
ข้าสนุกกับหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย
มันเป็นสิ่งที่ข้าชอบ
จนกว่าเขาจะกลับมาจากสกอตแลนด์...
แน่นอน
แต่มันก็น่าเสียดาย...
ที่เจ้าไม่สามารถหันเหสามีเจ้า จากความขัดแย้งกับผู้อื่นได้
ฌ็องทำทุกอย่างที่เขาคิดว่าจำเป็น
ข้าถามได้ไหมว่า ท่านทำอะไรอยู่ มันดูน่ารักดี
ข้าขอพูดด้วยความเศร้าโศก...
มันเป็นสิ่งที่...
ดูเหมือนว่าจะไร้ประโยชน์
ท่านใจร้ายมาก
ข้าเป็นภรรยาที่ดี
ตราบใดที่เจ้ายังทำหน้าที่ ของภรรยาไม่ได้
เจ้าก็จะไม่มีความสุข
การนอนของท่านเป็นยังไงบ้าง
หลับๆ ตื่นๆ
ข้อต่ออ่อนแอ
รู้สึกขมในปากหรือเปล่า
ข้าไม่รู้
ท่านหญิง ดูเหมือนว่าท่านกำลังเจอปัญหา ของเหลวไม่สมดุลในร่างกาย...
เกิดจากน้ำดีดำ
ท่านมีอาการเศร้าโศกร้ายแรง...
ร่างกายท่านเย็นและผิวแห้ง
บางทีสิ่งนี้...
รวมกับปัจจัยอื่นๆ...
รวมถึงประสงค์ของพระเจ้า
อาจเป็นสิ่งขัดขวางการตั้งครรภ์
มันจำเป็นที่ท่าน ต้องเสร็จสมอารมณ์หมาย...
เหมือนสามีของท่าน เพื่อที่จะปฏิสนธิ
ท่านรู้สึกแบบนั้นไหม
รู้สึก
การมีอะไรกับสามี เป็นสิ่งที่ท่านชอบหรือไม่
แน่นอนสิ ท่านหมอ
ถึงแม้ข้าจะไม่แน่ใจว่ารู้สึกถึง "ความเสียวแทบตาย" อย่างที่เขาว่ากัน
แต่ถ้าหากท่านเพลิดเพลินกับมัน ก็แสดงว่าใช่
งั้นก็ดี
ตอนฌ็องกลับมา เขาน่าจะดีใจ...
ที่ข้าจัดแจงเรื่องการเงิน และทุกอย่างในบ้านได้เป็นอย่างดี
เขาคงไม่ถือเรื่องค่าใช้จ่าย
เราสองคนซื้อชุดใหม่กันเถอะ
สามีใหม่เจ้าจะได้แปลกใจ
เขาคงไม่อนุญาต
เขาคงบอกว่าข้ามีเสื้อผ้าเยอะพอแล้ว
ข้าเพิ่งแต่งงานได้ไม่นาน...
แต่ข้าเข้าใจถึงภาระการจัดเตรียมนี้
เจ้าเพิ่งจะแต่งงาน
เจ้ายังไม่รู้สึกถึงภาระหรอก
เบอร์นาร์ดเป็นคนประหยัด...
และเขาไม่ชอบจูบข้า
ข้าเคยคิดว่าจะมีความสุขที่ได้เจอเขา...
แต่ตอนนี้กลับรู้สึกรังเกียจมากกว่า
งั้นข้าก็โล่งใจ...
เรื่องการจูบ
เขาไม่เหมือนฌ็อง ทั้งหล่อและใจกว้าง
ชีวิตคู่ของข้าใช่ว่าจะไม่มีปัญหา
เดี๋ยวข้าจะไปให้บริการ
ขอบคุณ
ถึงแม้ว่าเลอ กรีจะมีข้อบกพร่องเยอะ...
เราก็ไม่อาจมองข้ามหน้าตาเขาไปได้
เขาดูเถื่อนๆ
และก้าวร้าวด้วย
ผู้ชายนี่ช่างโง่เขลา
เห็นด้วย
ขอต้อนรับกลับมา นายท่าน
ขอต้อนรับกลับบ้าน ที่รัก
ข้าดีใจมากที่ได้เจอท่าน
ให้ตายเถอะ มาร์เกอริต...
เจ้าเสียศักดิ์ศรีไปแล้วเหรอ
ขึ้นข้างบนไป ก่อนที่คนอื่นจะคิดว่าเจ้าเป็นโสเภณี
ข้าเป็นภรรยาท่าน
ขอต้อนรับกลับบ้าน ลูกชายผู้กล้าหาญของแม่
ขอบคุณ
หากข้าเห็นชุดหรือรู้ว่านางสั่งตัด...
ข้าคงห้ามไปแล้ว
ท่านจะทำอย่างนั้นในบ้านข้าได้ยังไง
ข้าสงสัยจัง
เจ้าจะปล่อยให้ภรรยาพูดกับแม่ ด้วยน้ำเสียงแบบนี้เหรอ
มาร์เกอริตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ท่านแม่
นางตัดสินใจการกระทำของตัวเอง
รวมถึงบทเรียนที่ได้
วันพรุ่งนี้ข้าต้องไปปารีส
ข้าจะไม่อยู่หนึ่งสัปดาห์
แต่เจ้าปวย เจ้าต้องอยู่ในที่ร่ม
ใช่ อยู่พักก่อนสิ
มีคนติดเงินข้า
-ข้าตั้งใจจะไปเก็บ -แน่นอน
ท่านน่าจะไปเยี่ยมสหายเก่าสักหน่อย
เลอ กรีอยู่ที่อาร์เจนทาน
ทำไมต้องเลอ กรี
ให้อลิซอยู่กับนางช่วงที่ข้าไม่อยู่ด้วย
ข้าไม่ให้เจ้าไปที่ไหนทั้งนั้น
มันไม่ปลอดภัย
ข้าควรได้ไปเจอเพื่อนบ้าง
เราเก็บตัวกันเกินไป
ก็ใช่น่ะสิ
-ท่านจะไปแล้วเหรอ -ใช่
แล้วท่านจะกลับมาตอนไหน
หลังจากธุระข้าเสร็จแล้ว
ก่อนฟ้ามืด
ฌ็องยืนกรานไม่ให้ข้าอยู่เพียงลำพัง ท่านก็ได้ยิน
อองทวน
ยัยหมูสกปรก
แปด เก้า สิบ สิบเอ็ด สิบสอง...
อยู่เฉยๆ
นั่นใคร
นี่ข้าเอง
อดัม โลเวล ท่านหญิง
อดัม โลเวลน่ะ
สวัสดี
ข้ามีเรื่องมาขอรบกวนท่าน
เกือกม้าข้าหลุด
ไม่มีใครอยู่ ข้าไม่สามารถเปิดประตูให้ได้
แน่นอน ข้าเข้าใจ
ข้าอยากขอ...
ข้าขอเข้าไปข้างใน ระหว่างรอติดเกือกม้าใหม่ได้ไหม
แค่ขอไออุ่นสักครู่เดียว
ข้าจะไม่อยู่นานแน่
ข้าขอรบกวนแค่นิดเดียว
-ข้าขอโทษที่มารบกวน -เชิญ
ข้าไม่ได้มาคนเดียว
ท่านหญิง ข้าขอโทษที่มาบุกรุก
ข้ารักเจ้า
มากกว่าใครทั้งนั้น
และข้ายอมทำทุกอย่างเพื่อเจ้า
ทุกอย่างที่ข้ามีเป็นของเจ้า
ท่านมาพูดอย่างนี้กับข้าได้ยังไง
มาร์เกอริต แล้วข้าควรจะพูดกับเจ้ายังไง
ขอให้รู้ไว้ว่า ของแบบนี้มันห้ามกันไม่ได้
ความรักที่มีต่อเจ้ามันกลืนกินข้า
กล้าดียังไง
ท่านหญิง เวลานายท่านปักใจรักใคร...
ท่านไปซะเถอะ ได้โปรด
เจ้าได้ยินนางแล้ว ออกไปซะ
นายท่าน
-ข้าแต่งงานแล้ว -ใช่
ชีวิตเจ้าต้องลำบากยากเข็ญ
ต้องอยู่กับชายใจดำ ผู้ที่รักเจ้าไม่เท่ากับที่ข้ารัก
ผู้ที่ไม่ชื่นชมความมหัศจรรย์ที่เจ้ามี
ได้โปรด อย่าพูดถึงสามีข้า
ข้าแค่ต้องการให้เจ้ามีความสุข
ข้าทนไม่ได้ที่ต้องเห็นเจ้าลำบาก
ข้ารู้ว่าฐานะการเงินของบ้านนี้ย่ำแย่
สามีคอยเลี้ยงดูข้า
ใช่
แต่เขารู้ไหมว่า เจ้าเป็นผู้หญิงที่งดงาม...
และมีเสน่ห์มากที่สุด
ผู้หญิงที่ข้ายอมทุ่มเททั้งชีวิตให้
ขอให้ข้าได้บอกรักเจ้าเถอะ
และข้ารู้...
เจ้าก็ต้องรักข้าเช่นกัน
ท่านไปซะเถอะ ได้โปรด
มาร์เกอริต อย่าขัดขืนเลย
เจเน็ตต์
ถ้าเจ้าหนี ข้ามีแต่จะไล่ตาม
เจเน็ตต์
ไม่นะ ไม่
มานี่
ไม่
ไม่ๆ
ไม่
ไม่ ได้โปรด
ได้โปรด อย่าทำแบบนี้
ขอร้อง
นี่คือช่วงเวลาของเรา
ได้โปรด
เจ้ากลัวว่าตัวเองจะผิด
แต่ที่รัก ข้าขอร้อง อย่าบอกเรื่องนี้กับใคร
เพื่อความปลอดภัยของเจ้าเอง
หากสามีเจ้ารู้เรื่องนี้ เขาอาจฆ่าเจ้า
อย่าพูดอะไร
อย่ารู้สึกแย่ไปเลย ที่รัก
พวกเราห้ามใจตัวเองไม่ไหว
ท่านหญิง เรากลับมาแล้ว
นางกำลังลองสูตรอาหารใหม่ และรสชาติค่อนข้างอร่อย...
นอกเหนือจากชีส
ข้าไม่เคยชอบชีสชนิดนี้เลย แต่น่าเศร้าที่มันมีอยู่เกลื่อน
ขอบคุณ
มีอยู่ชนิดหนึ่ง...
และข้าลืมชื่อมันไปแล้ว...
มันมีสีสันหลากหลายอยู่ทั่วทั้งชิ้น
เจ้ารู้ชื่อชีสชนิดนี้หรือเปล่า
มันน่าจะเป็นชีสร็อกฟอร์
ไม่ๆ ไม่ใช่ร็อกฟอร์ มันไม่แรงเท่าร็อกฟอร์
แต่มันมีลักษณะบางอย่าง ที่นำมาปรุงอาหารได้ดี
ท่านหญิง
พักหลังท่านไม่ยอมกินอะไรเลย
ท่านป่วยหรือเปล่า
นายหญิงคาร์รูจถามถึงสภาพจิตใจท่าน
สภาพจิตใจข้าสบายดี ขอบใจ อลิซ
อย่าเปิดประตู
นี่มารี ข้ามาพบมาร์เกอริต นางอยู่ไหม
ก็ได้
นี่ข้าเอง
-เชิญค่ะ -สวัสดี
มาร์เกอริต
ข้าไม่เคยดีใจเท่านี้เลย ข้าตั้งครรภ์แล้ว
ข้าท้องแล้ว
เจ้าสบายดีหรือเปล่า
เจ้าดูไม่เป็นตัวของตัวเองเลย
เจ้าไม่ดีใจไปกับข้าเหรอ
ข้ายินดีกับเจ้ามากๆ
นายท่าน
ข้าคิดถึงเจ้า
เจ้าไม่คิดถึงข้าบ้างเหรอ
ข้าคิดถึงท่านมากกว่าที่ท่านรู้
-งั้นไปนอนกันเถอะ -ฌ็อง...
-มาร์เกอริต ข้าจากไปตั้งหลายวัน -ไม่ได้
หมายความว่ายังไง ไม่ได้
ข้ามีเรื่องจะบอกท่าน
อะไร
ช่วงที่ท่านไม่อยู่ มีอยู่วันหนึ่งแม่ท่านไปทำธุระ...
ที่แซงต์ปิแอร์
ใช่
หลังจากนั้นไม่นาน ชายผู้หนึ่งมาโดยไม่บอกกล่าว
ข้ารู้จักเขา ข้าจึงให้เขาเข้ามา
แต่เขาไม่ได้มาคนเดียว
ฌาค เลอ กรีเข้ามาในบ้านเรา โดยที่ข้าไม่ได้อนุญาตและ...
-เลอ กรีทำอะไร -เขาบังคับให้ข้าเข้ามาในห้องนี้
มาบนเตียงนี้
เขาขืนใจข้า
เจ้าพูดความจริงอยู่ใช่ไหม
ได้โปรด
เจ้าพูดความจริงอยู่ใช่ไหม
ฌ็อง ได้โปรด ข้ากำลังพูดความจริง ท่านต้องเชื่อข้า
ข้ากรีดร้อง
ข้าร้องจนเสียงแหบ
เขาบังคับเจ้าเหรอ
เขาขืนใจข้า
-เจ้าไม่ได้ยั่วเขาใช่ไหม -ไม่ ฌ็อง
เจ้าหนีไม่ได้เหรอ
ข้าถูกกดไว้ ข้าหายใจไม่ออก
ชายผู้นี้คิดแต่จะทำร้ายข้า อย่างเดียวใช่ไหม
ฌ็อง ข้าตั้งใจจะเปิดโปงเรื่องนี้
ข้าจะไม่ยอมนิ่งเฉย
ข้าไม่มีสิทธิ์ทางกฎหมาย หากท่านไม่ช่วย
และเจ้าจะได้รับสิทธิ์นั้น
มา
ข้าจะไม่ยอมให้เขาเป็นชายคนสุดท้าย ที่ได้ตัวเจ้า
-ฌ็อง... -มา
มานี่
ท่านหญิง...
ท่านยอมสาบานด้วยชีวิตหรือไม่...
ว่าสิ่งที่พูดเป็นความจริง
ข้าขอสาบาน
ท่านจะสาบานต่อหน้าพระเจ้า
และต่อฝรั่งเศสหรือเปล่า
ข้าขอสาบาน
งั้นเราจะสู้กัน
มาร์เกอริตเป็นภรรยาข้า...
และมีคนกระทำผิดต่อพวกเรา
ข้าจะไม่ยอมให้เรื่องนี้ลอยนวล
ท่านต้องเรียกร้องสิทธิ์ ผ่านปิแอร์เท่านั้น
แต่คาดว่าเขาคงไม่จัดพิธีไต่สวนให้
เล่าเรื่องราวที่ท่านได้ยินมาในวันนี้
เล่ามันในทุกที่ที่ทำได้ และให้ผู้ที่รับฟังทุกคน
เราจะกลายเป็นหัวข้อซุบซิบนินทา
หากคนรู้เรื่องนี้ไปทั่วนอร์มังดี...
ปิแอร์ต้องยอมให้มีการไต่สวน
พวกข้ามีแผน
มารี
รอก่อน
ทำไมเจ้าถึงไม่มองหน้าข้า
ข้าทำไม่ได้
มารี
เจ้าจำไม่ได้เหรอ
เจ้าเคยพูดอยู่ว่าเลอ กรีหล่อ
เจ้าก็พูดเช่นกัน
แต่ข้าไม่ได้ฟ้องว่าถูกข่มขืน
มารี
เจ้าไม่เชื่อข้า
ข้าต้องไปแล้ว
ไม่นะ ฌ็อง นี่ไม่ใช่สิ่งที่ข้าต้องการ
ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าต้องการเหรอ
เขาไม่สามารถถูกฟ้องร้อง ต่ออาชญากรรมที่เขาก่อในศาลได้เหรอ
ปิแอร์คือศาล
หากท่านอุทธรณ์เรื่องนี้กับพระราชา เขาจะเข้าข้างปิแอร์อย่างที่เคยทำในอดีต
ข้าจะไม่ไปอุทธรณ์ต่อพระราชา
ข้าจะอุทธรณ์ต่อพระเจ้า
มาร์เกอริต ทำไมเจ้าทำอย่างนี้
เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นกับข้ามันผิด
ผู้ชายอย่างเลอ กรี อยากได้ผู้หญิงตอนไหนก็ได้...
และบ่อยแค่ไหนก็ได้
เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใคร
ลูกชายข้าอาจตายได้
เขาเลือกเอง ไม่ใช่ข้า
เจ้าไม่ต่างอะไรกับชาวไร่ชาวนา ที่ทหารของเราข่มขืน...
ช่วงที่ไปทำสงคราม
พวกเขาเรียกร้องอะไรไหม
ข้าจะไม่ยอมปิดปากเงียบ ข้าต้องพูด
มาร์เกอริต
สิ่งที่เจ้าทำ มีแต่จะทำให้ตระกูลเราเสื่อมเสีย
ข้ากำลังพูดความจริง
ความจริงนั้นไม่สำคัญ
เจ้ามองข้าเหมือนกับว่า ข้าไม่เคยใช้ชีวิตวัยสาว
ข้าถูกข่มขืน
นอกจากการกล้ำกลืนฝืนทน ต่อความรู้สึกขยะแขยงนั่น...
ข้าได้ไปร้องไห้ต่อสามีข้า...
ผู้มีสิ่งที่สำคัญกว่ากวนใจอยู่ไหม
ไม่ ข้ายืนหยัดขึ้นมา...
ใช้ชีวิตของข้าต่อไป
แต่ต้องแลกมาด้วยอะไร
ต้องแลกมาด้วยอะไร
ข้ายังมีชีวิตอยู่
ท่านได้ใช้ชีวิตยืนยาว จากบทเรียนที่แสนแพง
ข้าได้ยินจากหลายแหล่งข่าวมาว่า ท่านเคยบอกคนอื่น...
ว่าท่านเลอ กรีหล่อเหลาเอาการ
บางทีท่านอาจจะฝันถึงเหตุการณ์นี้...
โดยหวังให้มันเกิดขึ้นจริง
ใช่ เมื่อนานมาแล้ว เพื่อนบางคนและข้ายอมรับ...
ว่าเขารูปหล่อ แต่ข้าบอกพวกนาง ว่าคนอย่างเขาไว้ใจไม่ได้
การเห็นว่าชายคนหนึ่งมีเสน่ห์ ไม่มีความหมายลึกซึ้งไปกว่านั้น
และถ้าหนึ่งในผู้หญิงเหล่านี้ คือเพื่อนรักเจ้า...
ทำไมนางถึงเอาข้อมูลนี้ มาเปิดเผยต่อศาล
ข้าไม่รู้
ท่านอยู่กับฌ็อง เดอ คาร์รูจมากี่ปี
ห้าปี
ระหว่างนั้น...
ท่านไม่เคยอุ้มท้อง...
ทายาทแห่งวงศ์ตระกูล
ไม่ค่ะ ท่าน ไม่เคย
แต่แล้ว ท่านก็มาอยู่ที่นี่...
หกเดือนหลังจากเหตุการณ์ ที่ท่านบอกว่าเกิดขึ้นจริง...
และท่านตั้งครรภ์ได้หกเดือน
ท่านอาจจะมีคนรักอีกคน...
และกล่าวหาเลอ กรีเพื่อปกปิด
อย่างที่ข้าบอก ข้าซื่อสัตย์ต่อสามีข้า
ท่านเพลิดเพลินกับ การมีเพศสัมพันธ์กับสามีท่านไหม
แน่นอน
มันไม่น่าใช่อย่างนั้น
ท่านรู้อยู่แก่ใจว่า ท่านไม่สามารถตั้งครรภ์ได้...
-เว้นแต่ท่านจะเสร็จสมอารมณ์หมาย -ใช่
ใช่
และท่านได้เสร็จสมอารมณ์หมายหรือไม่
ใช่
การข่มขืนไม่สามารถทำให้ตั้งครรภ์ได้
ตามหลักวิทยาศาสตร์
มันทำให้ศาลสงสัยว่า...
ถ้าหลังจากห้าปีของชีวิตแต่งงาน...
การตั้งครรภ์ของท่าน...
เป็นแค่เรื่องบังเอิญ
สมมติว่า เราเชื่อในสิ่งที่ท่านพูด...
และการกระทำดังกล่าวเกิดขึ้นจริง...
ท่านอาจจะเพลิดเพลินกับมัน...
มากกว่าที่ท่านจะยอมรับได้
ช่วยอธิบายให้ข้าทีว่า คนคนนึงจะเพลิดเพลินกับการข่มขืนได้ยังไง
ท่านมีอารมณ์ร่วมด้วยหรือเปล่า
ตอบคำถามมาก็พอ
ข้าไม่ได้มีอารมณ์ร่วมด้วย
ยังมีคำถามอื่นอีกไหม
ถ้าสามีท่านแพ้การดวลนี้ มันจะแสดงถึงการตัดสินของพระเจ้า...
และเปิดเผยว่าท่านเบิกความเท็จ
ข้าเข้าใจ
ข้าแน่ใจว่าสามีบอกท่านแล้ว...
โทษฐานที่ผู้หญิงเบิกความเท็จต่อผู้ชาย...
ในกรณีของการข่มขืน...
คือท่านจะต้องถูกเปลือยกาย และถูกโกนขน...
สวมปลอกคอเหล็ก...
ถูกจับมัดกับเสาไม้...
และถูกเผาทั้งเป็นในที่สุด
ท่านหญิงมาร์เกอริต...
มันเป็นเรื่องปกติ...
ที่ผู้ต้องหาจะถูกเผาอยู่อย่างนั้น 20-30 นาที...
ก่อนพวกเขาจะตาย
ข้ากำลังพูดความจริง
เราจะดำเนินการดวลกัน
เจ้าคิดว่าเลอ กรีหล่องั้นเหรอ
เจ้าทำให้ข้าอับอาย...
ต่อหน้าพระราชาและคนทั่วฝรั่งเศส
ท่านรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับข้า ถ้าท่านแพ้การดวลครั้งนี้
ท่านรู้และท่านไม่บอกข้า
พระเจ้าจะไม่ลงโทษคนที่พูดความจริง
ชะตาของข้ากับลูกเราจะต้องถูกจารึกไว้ ไม่ใช่โดยพระประสงค์...
แต่โดยชายแก่คนไหนที่จะหมดแรงก่อน
กล้าดียังไงมาพูดกับข้าแบบนี้
ข้ามีอะไรต้องเสีย
ข้าขอให้ท่านหาทางช่วย และตอนนี้ข้าอาจถูกเผาทั้งเป็น
ข้ากำลังเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเจ้า
ท่านกำลังเสี่ยงชีวิตข้า...
เพื่อที่ท่านจะได้สู้กับศัตรู และรักษาศักดิ์ศรีไว้
และนั่นอาจทำให้ลูกเรากำพร้าได้
หรือท่านไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้น
ท่านมันปากปราศรัยน้ำใจเชือดคอ
ความหยิ่งทะนงทำให้ท่านตาบอด
"28 ธันวาคม ค.ศ. 1386"
จัดเตรียมทุกอย่างพร้อมหมดแล้ว
ข้าพร้อมแล้ว
ข้าอยากอยู่นานอีกหน่อย
ศรัทธา มาร์เกอริต
ข้าได้ให้กำเนิดลูกชายที่ข้ารัก มากกว่าที่คิดไว้...
และข้าอาจไม่ได้อยู่ดูเขาโต
ลูกคือชีวิตข้า
หากข้ารู้ว่า ความจริงจะพรากความรักนี้จากข้าไป...
ข้าเชื่อว่าข้าคงทำ สิ่งที่ผู้หญิงหลายคนทำมาก่อนข้า
ไม่ทำอะไรเลย
เจ้าทำถูกแล้ว
คงไม่ถูกถ้าข้าตาย
ข้าไม่เหมือนท่าน ฌ็อง
เด็กต้องการแม่ของเขา...
มากกว่าการที่แม่คิดถูก
อัศวิน เริ่มได้
ท่านหญิง...
จากหลักฐานของท่าน...
ข้าเสี่ยงชีวิตข้า ในการต่อสู้กับฌาค เลอ กรี
ขอให้รู้ว่าข้าสู้เพื่อความยุติธรรม และความจริง
ข้าขอพูดต่อหน้าทุกคน...
ว่าข้าพูดความจริง
งั้นให้พระเจ้าตัดสินเถอะ
วันนี้จะมีความยุติธรรมอันโหดร้าย จากความเมตตาของพระเจ้า
ขอให้มันจบเหมือนการดวลกัน ที่แฟลนเดอร์ส
เลอ กรีต้องเล่นมวยปล้ำ และกระชากอัณฑะของคาร์รูจออกมาด้วยมือเปล่า
เริ่มได้
เริ่มประลองได้
เร็วเข้า ส่งมาให้ข้า
ส่งทวนมา เร็วเข้า
หลีกไปเร็ว
ทวน
ขวาน
คาร์รูจอาจเสียเลือดจนตาย
ขอให้เป็นแบบนั้น
ฆ่าเขาซะ
-ฆ่าเขาซะ -ฆ่าเขาซะ จัดการเลย
สารภาพมา
สารภาพต่อข้ามาซะ
คาร์รูจ ไม่มีการข่มขืน
ไม่มีการข่มขืน
ในนามของพระเจ้า...
และในขณะที่วิญญาณข้า กำลังถูกสาปแช่ง...
ข้าเป็นผู้บริสุทธิ์
งั้นจงฉิบหายไปซะ
เยี่ยม
ขอให้โชคดี ท่านหญิง
ไม่... ลุกขึ้น ลุกขึ้นเถอะ
ข้าขอน้อมรับท่านด้วยเกียรติ ท่านอัศวิน
พระเจ้าทรงตัดสินแล้ว...
พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า ท่านพูดความจริงและยุติธรรม
ท่านต้องต่อสู้กับอำนาจและความอับอาย
ขอให้พระเจ้าทรงอยู่กับท่านและภรรยา
ภรรยาท่าน
คาร์รูจจงเจริญ
คาร์รูจ
เกียรติยศแห่งคาร์รูจ
คาร์รูจ
ดูนั่นสิ
"ท่านฌ็อง เดอ คาร์รูจออกรบในสงครามครูเสด และตายในอีกไม่กี่ปีต่อมา"
"มาร์เกอริต เดอ คาร์รูจใช้ชีวิตอย่างรุ่งเรือง และมีสุขไปอีก 30 ปี"
"ในฐานะนายหญิงของคฤหาสน์ที่คาร์รูจ"
"นางไม่แต่งงานใหม่อีกเลย"
บรรยายไทยโดย ฟ้าลั่น สนั่นหล้า