Çeviri: Talha EKİNCİ talhaekinci78@gmail.com İyi Seyirler
ATWATER'A HOŞ GELDİNİZ
O Marsha'nın kardeşi mi?
- Ona ne diyeceğiz? - Jean teyze.
- Marsha'dan daha nazik görünüyor. - Öyle.
Selam.
- Selam Libby. - Selam.
Bizi ağırladığın için teşekkürler.
Daima başımın üstünde yeriniz var.
Teşekkürler.
Bu şirin şeyler kim?
Ufaklık Tank, büyük olan da Abby.
Merhaba. Memnun oldum. Onlar sihirli değnek mi?
Şu keçiyi kaza dönüştürmeye çalışın.
İşe yarayabilir.
Sorun değil, gidin. Sadece dikkatli olun.
- Isırmazlar, değil mi? - Isırırlar tabii, keçi bunlar.
Parmaklarınıza dikkat edin!
Çok yumuşak.
Vay canına.
O en sevdiklerimden biri.
Frank kendini hep sanatçı olarak gördü, ben de öyle.
- Onu o yaptı. - Öyle mi? Frank kim?
Frank kocamdı.
Gerçi hiç evlenmedik.
On yıl önce öldü.
Başın sağ olsun.
Şunu da o yaptı.
Vay canına. Bu...
Bu çok...
Rustik. Bitirdiniz mi?
Frank kusurluluğun hayranıydı.
Evet, belli.
Hey, doydun mu?
Bulaşık makinen nerede?
- Karşında. - Bulaşık makinen yok mu?
Bulaşık makinesi yok, kurutucu yok, mikrodalga yok.
- Ya TV? - Hayır. TV de yok.
Pekâlâ, umarım banyon vardır
çünkü bu ikisinin yatma vakti geldi.
Sen bulaşıkları hallet, ben onlarla gideyim.
Hayır. Bizim... Bir rutinimiz vardır.
Sorun yok.
Gelin hadi.
Tamam.
Hey. Gel bakalım.
Uslu durun.
Deterjan tahmin ettiğin yerde.
Tamam.
- Yara izin havalıymış. - Babamla geçirdiğim kazada oldu.
Benim en sevdiğim de bu.
Hilale benziyor.
- Benimki nehre benziyor. - Evet, Büyük Mississippi.
Gidelim. Yatma vakti.
Teşekkürler.
- Hoşuna gider, dedim. - Evet.
Al bakalım.
Soğuk.
Buradaymış. Teşekkürler.
Bu çok uzun sürmez. Sadece kendimi toparlayana dek.
Evet. Çocuklarla zor oluyor, biliyorum.
Ama Danny'den sonra her şey altüst olmaya başladı.
Bir yıl içinde eşini ve tüm hayatını kaybetmek zor.
Bizi davet ettiğin için minnettarım.
Sanırım bir süre tuhaf olacak.
Beni pek tanımıyorsun.
Annen kafanı benim hakkımda bir sürü saçmalıkla doldurmuştur.
Yani...
Marsha'yı bilirsin. Birçok şey hakkında epey konuşur.
Ama seni hatırlıyorum. Büyükbabamın cenazesinde görmüştüm.
- Annemle tartışıyordunuz. - Evet, baş belasıydım.
Annen adilik etmek konusunda epey yetenekliydi.
Ama eski defterleri açıp tepemizi attırmayalım.
- Bir sürü evcil hayvanın var. - Onlara evcil hayvan demeyiz.
Çiftlikte sadece hayvanlardır.
Ve hepsinin bir işi vardır.
Tavuklar yumurtlar, kediler fareleri kovalar,
köpekler tavukları çakallardan korur ve keçiler süt verir.
Onun işi ne?
Şükran Günü.
Evet?
Belki üşürsün dedim.
Teşekkürler.
İyi seneler.
Evet... İyi seneler.
Harika gidiyorsunuz.
- Çok güzel! - Çok güzel!
- Teşekkürler. - Rica ederim.
İşte geldi.
Jean teyze krep yaptı ve rüyamda şirin, pembe bir keçiydim.
Tüm keçiler şirindir.
Reçeli tat. Jeanie yapmış.
Çilekler ve yaban mersinleri arkadaki bahçeden.
Yazın onları toplayabilirmişiz.
Bu da domuz Wiggy'ymiş.
Çok lezzetli.
İyi bir domuzdu. Espressonu nasıl içersin?
Dur, bulaşık makinen yok ama bu mu var?
Kahve söz konusuysa işimi riske atmam.
Bu James O'Connor, çiftlik müdürüm.
Şunu demeyi keser misin?
Ahırda masam varmış gibi oluyor.
Sen uzun zamandır kayıp olan yeğen olmalısın.
Evet, o benim.
Memnun oldum.
Bu güzel kız Abby,
uzun ve yakışıklı olan ise Tank.
- Nasılsınız? Sadece makine yağı. - Nerede yaşıyorsun?
Nerede mi? Şu gri kulübede yaşıyorum.
- Kurt adama benziyorsun. - Abby!
Belki de kurt adamımdır.
Merak etme, o bir insan.
O'Connor annene çiftlik işletmeyi öğretecek.
- Ne? - Pardon, ne?
- Ne? - Bana yardım, sana iş lazım.
O da sonsuza dek kalmayacak.
İşe ihtiyacım var ama çiftçiliğin bana göre olduğunu sanmıyorum.
Evet, aynı fikirdeyim.
- Beni tanımıyorsun. - Kendin söyledin.
- Yani... Belli oluyor. - Ne belli oluyor?
Demek istediğim, iyi bir fikir olmaz.
Bal gibi olur. Bardağını bitir, giyin ve dışarı gel.
- Ama bugün tatil. - Çiftlikte tatil olmaz.
Bugün uyumana izin verdim ama yarın bambaşka olacak.
Hadi çocuklar. Yem dükkânında Russ'ı görelim.
- Görüşürüz anne. - Durun.
Gidelim. Hoşça kal. Görüşürüz. Hadi.
Dikkatli olun!
- İki dakikaya ahırda ol. - Nerede?
Arka taraftaki büyük, kırmızı yapı.
Al bakalım.
Tamam.
- Ne bu şimdi? - Ne?
- Montun yok mu? - Annemde unuttum.
Bunlar tavuk.
Bunlar da keçi.
En baştan başlamamı istedi.
Şuradaki Liz Taylor.
Şuradaki Katy Perry.
Şu kimseyle geçinemeyen de Susan Sontag.
Bunlar Nubi keçisi, uzun, sarkık kulakları olur.
Alpin keçimiz yok, birkaç Lamancha var
ve onları göstermeyiz, sağarız.
- Hepsinin adı var mı? - Evet.
Var ama ben hepsine "keçi" diyorum.
Ona niye Jean teyze diyorsun? Akraba mısınız?
Hayır ama akrabam gibidir.
Bir şeyim yok.
İçeri gel.
Pekâlâ, önce sabitlemelisin.
Her yerini yani.
Önden arkaya doğru, arkadan öne doğru değil. Başlıyoruz.
Şuradaki hortumları uzat. Evet.
- Bunları takmalısın. - Nereye?
Tam olarak düşündüğün yere, memelerine.
Pekâlâ, yavaş ol bakalım.
Şarkı söylemelisin.
- Şaka mı bu? - Hayır.
Şarkı söylemeyeceğim. Keçilere şarkı söylemem.
Evet, işte böyle.
Gördün mü?
Önce onları ısındır.
Böylece bu kızlar en iyi sütlerini verirler, değil mi?
Tamam, oynata bas.
İşte böyle.
Ben... Hepsini elle yapmamız gerekeceğini düşünmüştüm.
Otuz keçimiz ve dört elimiz var.
Her şeyi Frank kurdu.
Şunu onarmalıyım.
Ve şu buzdolabını yerleştirdi.
Plan peynir işini büyütmekti ama sonra hastalandı, yani...
- Ne hastalığı? - Parkinson.
Jean'in eklem romatizması var, tahtın varisi sensin.
- Orasını bilemem. - Bir de bana sor.
Bu da buzdolabı.
Hepsi keçi peyniri mi?
- Güzel mi? - Evet.
Bu harika.
Jean bunlarla küçük bir peynir dükkânı açabilir.
Lütfen hipster peynir dükkânı fikrini günlüğüne sakla.
- Duymak istemiyorum. - Tam olarak öyle demeyecektim ama...
Tamam, açmak istediğin bir hipster peynir dükkânı varmış gibi geldi.
Önemi yok. Bugünlük buzdolabı turumuzun sonuna geldik.
Kapıların kuralı şöyle.
Onları daima bulduğun gibi bırak.
Açıksa açık bırak, kapalıysa da...
- Tahmin edeyim, kapalı bırak. - Güzel.
Birazcık çevir ve şöyle aç, tamam mı?
Al hadi.
Çevir.
- Çevirmelisin... - Çeviriyorum.
Çevirmelisin. Çevir...
Çeviriyorum!
Tamam, sanırım bunu onarmalıyım.
Peşinden mi geleceğim?
- Evet. - "Evet."
Bekler misin? Ben... Ayakkabım...
Güzel, değil mi?
Yaşıyormuş.
Yatağa oturmuştum, uyuyakalmışım.
Geciktin.
Hayır, horoz şimdi öttü.
Dooby mi?
- O keyfine göre öter. - Horoz bu.
Horozlar saati bilmez.
Peki, geleceğim. Ama çocukları uyandırmalıyım.
- Halloldu! Bahçeyi suluyorlar. - Öyle mi?
Onlara yağmur varilini kullanmayı öğrettim.
Pekâlâ, keçileri sağacağız.
Sana kasabadan birkaç şey aldıracağım.
Tamam, çabucak duş alayım, sonra gelip...
Niye? Duşa gerek yok. Güzellik yarışması cumartesi.
Yani, keçiler nasıl koktuğunu umursamaz. Değil mi?
- Dişlerimi fırçalayacağım. - Peki.
Evet, fena fikir olmaz.
Gerçek bir yardımcı tutmalıyız.
Öğrenecek.
ÇİFTÇİYİ TANI. BESİNİ TANI. ÇİFTÇİ YOK. BESİN YOK.
Tamam.
Buradaymış.
- Merhaba! - Merhaba.
Sadece bunlar var.
- Tamam. - Evet.
Güzel. Pekâlâ.
Evli misin?
Evliydim.
Boşandın mı yani?
Hayır.
Esrarengiz. Ne oldu?
Gitti.
Nereye gitti?
Borcum ne kadar?
Toplam 48,25.
Altmış.
"Gitti" derken öldü mü yani?
Bekle! Para üstün...
İşte geldin. İlk peynir dersimizi işleyeceğiz.
Jean, ben... Benim biraz zamana ihtiyacım var
çünkü üç gündür duş almadım
ve çok yorgunum.
- Biraz zamana ihtiyacım var. - Peki.
- Tamam. - Git.
Duşunu al. On dakikaya burada görüşürüz.
- Daha iyi misin? - Evet.
- Tulum için sağ ol. - Üstüne olacağını biliyordum.
Şimdi işe uygun göründün.
- Görünüş yanıltabilir. Ne yapıyoruz? - İlahi bir şey.
Chèvre yapacağız. Hadi.
- Zora benziyor. - Değil.
İşte, bu sütü tencereye dökmeni istiyorum.
- İşte. - Ağırmış.
Hepsini boşalt. Evet, güzel.
Pekâlâ, bu peynir mayası ve bakteri.
İki üç damla koymalısın.
Hepsini dökeceğim. Sütün koyulaşmasına yardımcı olacak.
- Kafam koyulaştı. - Şimdi karıştır.
İyice karıştır.
Jean, ben...
Kalmamıza izin verdiğin için tekrar teşekkür ederim.
Gerçekten harikasın ve çocukların da buraya bayıldıkları belli.
Teşekküre gerek yok. Burada çalışıyorsun.
Ben de onu konuşacaktım.
Bu işe uygun olduğumdan pek emin değilim.
Şunları alıp
şu yağlı kâğıdın üstüne koy, eşitçe dağıt.
Çıplak elle tut, hadi.
- Ben... - Sorun değil. Devam et.
Devam et, dinliyorum.
Burada ne kadar kalacağımızı bilmiyorum
ve bana bel bağlamanı istemiyorum
çünkü bu iş yürümeyebilir.
Ve ben... Sana gerçekten minnettarım.
- Tamam. Anlıyorum. - Tamam mı?
Seni tutabildiğim kadar tutacağım. Al.
Elinle yapabilirsin.
Birazcık at çünkü bitti sayılır. Sadece bir çay kaşığı.
Yemeğine biraz tuz atıyormuşsun gibi.
- İşte böyle. - Tamam.
Öyle yapabilirsin. Doğuştan yeteneklisin.
Bartley, anlaşılan dopdolu bir evimiz var.
Sırt çantanda ne var? Pekâlâ, gidelim. Acele edin.
Hadi Abby. Gecikmek istemiyorum.
Hadi bin. Tamam.
- Tatlım, harika bir iş çıkarmışsın. - Süt bardakları güzel, değil mi?
Gerçekten öyle. Başka ne güzel, biliyor musun? Sen.
- Misafirimiz olacak. - Öyle mi?
- Gidip temizlenseniz iyi olur. - Tamam.
Ekmeği getirir misin?
Sakın yıkma.
Tank'le bir tırtıl gördük.
Herkese iyi akşamlar.
Burada aşk kokusu alıyorum Jean.
Aldığım şu mum yüzündendir. Merhaba.
Libby, bu erkek arkadaşım Russ.
- Merhaba. - Sarıl bana. Sarılmak istiyorum.
Bu da güzel torunu Sunshine.
Merhaba. Nasıl gidiyor?
Merhaba.
- Bunlar senin. - Benim mi? Neden?
Sevdiğim kadının yeğenisin.
- Rüşvet. - Ona kulak asma.
Bu kadın konusunda yardıma ihtiyacım var.
Yanımda olmalısın.
O şu hippi liberallerden biri, ben ise muhafazakâr bir avukatım.
- Yem dükkânı senin değil mi? - Aynı zamanda girişimciyim.
Şu hippilerden veya liberallerden değilsin, değil mi?
Ne olduğumdan emin değilim.
Kararsız. Demek ki liberal.
- Benim tarafımda. - Ne?
Hadi ama. Bu doğru değil.
Üzgünüm Russ.
Jean, nasılsın?
Bugünlerde uyandığımda parmaklarım şiş oluyor.
Ağrıyorlar.
- Hayır Jean. - Öyle işte.
Nasıl hissettiğini soruyorum.
Bilmiyorum.
Endişeliyim. Umutluyum.
Nasıl hissetmeliyim?
Hep ne derim, bilirsin.
Evet, bilirim.
O hâlde söylememe gerek yok.
Hayır, gerek yok.
Belki de yine de söylemeliyim.
Ne yapacaksın? Eller yukarı. Güneş sinir ağı! Güzel.
Peşinden dirsek at, tamam mı?
Ya sen?
Tamam Abby, sataşırsa ne yapacağını biliyorsun.
Yatmaya gidin.
- İyi geceler. - İyi geceler.
- Nereye?
- Yukarı anne. - Peki.
Evet, bulaşıklar yıkandı.
Gördün mü? Hiçbir işe yaramadığın için sağ ol Dooby.
- Güzeldi. - Ne?
- Ev yemeği yemek. - Evet, seni anlıyorum.
Selam.
Dükkânda tepeni attırdığım için özür dilemek istiyorum.
Sorun değil.
Elini ver.
- Şimdi de tepesini attırıyorsun. - Hayır, sorun yok. Sorun değil.
- Falına bakacağım. - Gerek yok.
- İzin ver. - Peki.
Pekâlâ.
Çok güçlü bir hayat çizgin var.
Çok özgün.
Ona aldırma.
Vay canına. Geçmişin ve geleceğin
kesişmek üzere.
Kalp çizgin hayatının sevgi dolu olduğunu gösteriyor
ve iki aile halkan var.
O ne demek?
Yani iki ailen var.
Ve hayatındaki her şey değişmek üzere.
Sanırım çoktan değişti.
Pekâlâ, bu haberlerin ardından gidip yatacağım.
Jean, yemek için sağ ol. İyi geceler.
- İyi geceler. - İyi geceler.
İyi geceler.
Kocan.
Gittiğini söylemiştin.
Ama aslında gitmemiş.
Pekâlâ, aslına bakarsan şimdi beni korkutuyorsun.
Tatil mi yapacak?
Hastaysan tatilde değilsindir.
İyi hissetmiyorum.
- Günaydın güzel ailem. - Selam.
Tatil mi yapacak?
Abby'yi okula götürür müsün? Tank'i doktora götüreceğim.
Olur, buna üzüldüm.
- Beş dakikaya çıkıyorum. - Peki.
- Bankaya gidecek misin? - Abby'yi bırakacağım...
İyi hissetmiyorum.
Bir toplantım var, sonra da...
- Okul ücreti geldi. - ...bankaya gideceğim.
Fazla kafaya takıyorsun. Hepsi düzelecek.
Seni seviyorum.
Danny... Danny! Kötü bir şey olacak.
Halledeceğim. İzci sözü. Endişelenmeyi bırak.
Seni seviyorum.
Danny.
Ciddi bir sorum var. Kimi daha çok seviyorsun? Beni mi, anneni mi?
- Danny! - Buna cevap veremem.
Verebilirsin, hadi.
Danny!
Şaka yapıyor olmalısın.
Hayır!
Ne oldu?
Kötü haberi mi vereyim, kötü haberi mi?
Kötü haberi.
Mandal bozulmuş. Tamir etmeye çalışıyordum.
Beş saatten önce kimse kapıyı açmayacak.
Ne? Çekil...
Beş saatmiş!
- Pekâlâ. Sıkışmış. - Evet.
- Jean'i ara. - Telefonum kapının dışında.
- Seninki yanında mı? - Hayır.
Elbette değil.
- Diğer kötü haber ne? - Soğuk olacak.
- Ya çığlık atarsak? - Buzdolabı bu.
Yalıtkan. Yani, istersen deneyebilirsin.
Kablo, tornavida falan yok mu?
Belki kastırıp açabilirsin.
İyi fikir.
Bir parça sakız, bir tırnak törpüsü ve bir çorapla
45 saniye içinde bomba patlamadan kapıyı açarım.
Teşekkürler.
Al, seni sıcak tutar.
Kapılar hakkında ne demiştim?
- Nutuk atma vakti değil. - Bulduğun gibi bırak.
Kapı açıksa açık bırak.
Kapı kapalıysa kapalı bırak.
Patsy Cline harika bir ocak geçirdi.
Denemelisin.
Gerçekten güzelmiş.
Ya çişim gelirse?
Buraya işeyemezsin. Tutmak zorundasın.
Ya tutamazsam?
İlkokulda mıyız?
Tutmak... Tutmak zorundasın.
- Şimdi mi yapacaksın? - Hayır.
O hâlde neden konuşuyoruz?
Çişim gelirse diye endişelendim.
Buraya neden taşındın?
- Annemin evinden çıkmalıydım. - Öyle mi?
Evet, kocam öldü ve evimizi kaybettik.
Yani harika bir yıldı.
Sonra annemin yanına taşındım.
Ve Marsha kolay biri değildir.
Niye burada yaşıyorsun?
Müsait olduğu için.
Eski eşim evimi aldı.
- Eski karın mı? - Hayır, eski kocam.
- Yok artık. Cidden mi? - Hayır. Eski karım.
Boşanalı ne kadar oldu?
Marsha hakkında konuşmayı yeğlerim.
Marsha.
Çok güzeldir.
Hâlâ çok güzel.
Seyahat danışmanı. Dört kez evlendi. Baş belasının tekidir.
Sanırım altı yaşında falandım,
artık bakıcıya ihtiyacım olmadığına karar verdi.
Beni bırakıp gittiğinde çok korkardım.
Dolabımda saklanırdım.
Şeylerle... Şu at oyuncaklarını bilir misin?
Ucunda at kafası olan şu sopalar.
Onunla dolabımda otururdum.
Bazen orada uyanırdım
çünkü gelip bana bakmayı unuturdu.
Kötüymüş.
Evet ama çok da kötü değildi.
Hey, otursana.
Şuraya yaslan.
- Sağ ol. - Ne demek.
Tanrım.
Kokuyor bu.
Soğuk hava kampı mı yapıyorsunuz?
Tanrım!
Teşekkürler! Tanrım!
Çok üşüdüm!
Bizi içeri kilitledi.
- Kim gecenin köründe kapı tamir eder? - İş yapmayı bilen biri.
Her şeye bir cevabı var, değil mi?
Senin de her şeye bir cevabın var gibi.
LUA C. LYALL İLKOKULU
- Görüşürüz. - Görüşürüz.
O komik tişörtü nereden aldın yeni kız?
Öyle çirkinsin ki bir akbabayı bile korkutursun.
Ne yapacaksın topal?
- Bayan Moran? - Evet. Merhaba.
Merhaba.
Abby'nin suçu olduğuna emin misiniz? Kavgacı değildir.
Kimseye vurmuşluğu yoktur.
Yeni bir okula başlamak kolay olmaz.
Ama burada şiddete müsamaha göstermeyiz.
Abby'yle dalga geçildiğinde karate yerine kelimeleri kullanmalı.
Nasıl dalga geçilmiş?
Bayan Moran, Abby ilk değil ve son sakar öğrenci de olmayacak.
Kaza yüzünden topallıyor.
Babasının ölümüne yol açan kaza.
Kızım çok acı çekti...
- Bayan Moran... - ...ve çok çalıştı...
Bu yeni bir okula başlamak için iyi bir yol değil. Uzaklaştırma sebebi.
Neler oluyor? Yani... Bu sen değilsin.
Bana "topal" dedi.
Pekâlâ, o çocuk pisliğin teki ama insanlara vuramazsın.
Konuşmalısın, tamam mı?
Hem karateyi nereden öğrendin ki?
O'Connor'dan.
Ne?
- Evet. - Ben Libby.
Anne.
Selam. Selam Abby.
- Ona dövüşmeyi mi öğrettin? - Evet, birkaç hareket.
Sağ ol çünkü bir hafta uzaklaştırma aldı.
Sonunda Jimmy'nin canına okudun mu?
- Güneş sinir ağına vurdum. - İyi iş!
Hayır! Hayır, iyi iş falan değil.
O Jimmy'yi nereden biliyor? Bana niye söylemedin? Ben annenim.
- Çünkü gerilirdin. - Gerilmiyorum!
Anne, şu an gerginsin.
Abby, ben iyiyim! Baş edebilirim. İyiyim.
Bana söyleyebilirdin!
Odana gider misin?
- Odana git. - Evet.
- Yapma... Odana git. - Sakın bunu bir daha yapma.
- Ona niye kızdın? - Kızmadım.
Kızgınsın. Okula başladığından beri onunla alay ediliyor.
Sana kızgınım!
Sana söylemedi çünkü... Seni korumaya çalışıyor.
Neden korumaya çalışıyor?
Umarım o veledin canına okumuştur.
Selam.
O çocuğun söylediği berbat bir şeydi
ve muhtemelen hak ettiğini buldu.
Kendini savunduğun için seninle gurur duyuyorum.
Babamı özlüyorum.
Bak, biliyorum.
Biliyorum.
Ben de özlüyorum.
Çiftliği seviyorum.
Kalacak mıyız anne?
Bilmiyorum. Ama neyi biliyorum, biliyor musun?
Ne olursa olsun iyi olacağız.
Söz mü?
Söz.
- Burada kalabilir miyim? - Evet.
Ayaklarım çok soğuk.
- Tuz çok mu? - Evet, birazcık tuzla.
Çok güzel görünüyor.
Bu 8 dolara mal oluyor. Bu da el yapımı.
- 8 dolar mı? - El yapımı.
- Dükkânda satabiliriz... - Bu peyniri karşılayamayız.
"...beyaz bir önlüğü vardı
ve düzgün, kusursuz İngilizcesiyle kadına
körili karideslerin..."
- Bu nasıl söyleniyor? - Hangisi? Köri.
- Köri. - Körili karides.
Sevmezsin. Çok baharatlı.
Pekâlâ.
- Ne ekiyoruz? - İstek uyandıran bir şey değil.
Sadece yiyebileceğimiz şeyler. Yine boşu boşuna enginar ekmeyeceğim.
Burası çok güzel.
Seveceğini biliyordum.
Jean, bir şey sorabilir miyim?
Tabii.
Ne kadar zamanını aldı...
- Bunları ekmek mi? Çok değil. - Hayır, şey...
Şey... Frank'i atlatmak.
Başta Frank'i hiç atlatamayacak gibiydim.
Acımın içinde boğuldum,
nefeslenmeyi reddettim.
Sonra yavaş yavaş hayata döndüm.
Hoşumuza gitse de gitmese de hayat devam eder.
Bazen... Boğuluyor gibi hissediyorum, anlıyor musun?
Bu tür bir acı ve kayıp
içini parçalar.
Ama bizler büyülü ve dirayetli varlıklarız.
Sevdiğin birini kaybedince...
...o yaranın daima izi kalır.
Ama iyileşir.
Söz mü?
Yaşadıklarıma dayanarak konuşuyorum.
- Çok mu yakınlar? - Hayır, güzel...
Pazar işi kolaydır. Jean sana göstermek için niye bekledi, bilmiyorum.
Ben biliyorum. Eskiden Houston'da yaşıyordum.
Ayrıldığımızdan beri dönmedim.
- Geri mi taşınacaksın? - Bilmiyorum.
Gerçek bir iş bulmalıyım. Çiftlik işletemem. Para kazanmalıyım.
Anlamadım? Keçi sağmak gerçek bir iş değil mi?
Onu kastetmedim. Çocuklarım üniversiteye gidecek.
Üniversite şart değil.
- Üniversiteye gidecekler. - Niye?
İyi bir hayat sürmek için.
Tamam.
- Üniversiteye gittin mi? - Evet.
- İyi bir hayatın var mı? - Hayır çünkü üniversiteye gittim.
- Sen gittin mi? - Evet.
Peki nasıl sonuçlandı?
- Hayatım olması gerektiği gibi gitmedi. - Bu neredeyse herkes için geçerli.
- Yükseköğrenime karşı mısın? - Evet, boş bir curcuna.
Dünya zaten yıkılıyor.
Çocuklara düz kontak yapmayı,
avlanmayı, balık tutmayı, kendi başının çaresine bakmayı öğretmelisin.
Kıyamet koptuğunda bunlar faydalı olacak.
Deli gibi konuşuyorsun.
- Belki deliyimdir. - Evet.
Tank ve Abby'ye bir şey olmaz.
İkisi de savaşçı.
CURCUMA HEVESLİ YEMEK
JEAN'İN KEÇİ ÇİFTLİĞİ
Bir Doris, iki Angelina Jolie.
Güzel seçim. Oğlum da Angelina Jolie'ye bayılıyor.
Bütün çocuklarla arası çok iyi.
Değil mi? Tamam.
Çok komik.
Aman Tanrım. Libby Moran?
- Kızlar, bu Libby. - Aman Tanrım.
- Merhaba! - Bu Libby!
Merhaba! Şu hâline bak!
- Libby. - Merhaba.
- Cenazeden beri seni görmedik. - Evet.
Danny'yi çok özlüyorum. Nasılsın?
Sahiden nasılsın?
Ben... İyiyim. Bilirsiniz, çocuklar çok...
Peynir mi yapıyorsun?
Yardım ediyorum ve satıyorum.
- Her hafta alırız. - Çok hoş.
Bayılıyoruz.
Ben bir Rosie alacağım, bir de...
- Doris. - Tamam.
Rosie, Doris.
Tamam. Pekâlâ, on dolar.
- Üstü kalsın. - Bahşiş almıyoruz.
Kendi adına konuş.
Aslında bahşiş alıyoruz.
Sanırım bahşiş alıyormuşuz.
- Bir elma şarabı alacağım. - Bahşiş alıyormuşuz.
Yakışıklı çiftçiyle mi çalışıyorsun?
Kim?
Ona böyle diyoruz.
Ona mı?
Onun için buraya geliyoruz.
Adam yakışıklı. Acayip yakışıklı.
Evet.
- Evet, o... - Pekâlâ, dur.
Siz ikiniz... Birlikte peynir mi yapıyorsunuz?
- Hayır. - Yani...
Ne var?
- Öyle mi? - Hayır.
Hadi. Söyleyebilirsin.
- Ağzım sıkıdır. - Söyleyebilirsin.
Peynir yapmışlığımız var.
- Ara sıra. - Vay be!
- Vay be. - Aferin.
Hayatına devam etmişsin.
Ama Danny çok tatlı bir adamdı, değil mi?
- Çok zarifti. - İşlenmemiş bir cevherdi.
Ben... Biraz izin verir misiniz...
- Hemen dönerim. - Haber verdiğin için sağ ol.
Merhaba. Hoşça kal.
Güle güle. Hadi.
- Haftaya görüşürüz. - Evet.
Çok acıklıydı.
Bu kız neden bu kadar sinir bozucu?
- Böyle insanları bilirsiniz. - Aslında ona acıyorum.
Kocası trafik kazasında öldü, çulsuz kaldılar. İcra satışına gittim.
- Yok artık, gitmedin. - Gittim tabii.
Porselen takımı benimkiyle aynıydı. Yadırgamayın
ama tüm parçalarını satın aldım.
24 kişilik yemek takımım oldu.
- Bu harika. - İyi ki popülerim.
Pekâlâ, o yakışıklı çiftçiyle yatması imkânsız.
Sence yalan mı söylüyor?
Cadılar Bayramı kostümü giymiş gibi. Oduncu olmuş.
Kamyon durağından alınmış gibi!
- Sizce botoksa ihtiyacım var mı? - Ne?
- Şurası. - Çok güzelsin.
Hâlâ çok genç görünüyorsun.
- Sağ ol. Gidelim. - Ben çok geride kaldım.
Pekâlâ, teşekkürler. Evet, haftaya görüşürüz.
- Gitmeliyiz. - Ne?
- Ben gitmeliyim. - Dur, yavaş ol.
- Ne oldu? - Gitmeliyiz.
O kadınlar benden nefret ediyor. Seni yakışıklı buluyorlar.
Onlara kazara birlikte peynir yaptığımızı söylemiş olabilirim.
Onlar berbat insanlar ve eve gitmek istiyorum
ve korkuluk gibi giyindiğimi düşünüyorlar.
Tanrım...
Berbat insanlardan nefret ederim.
Buraya kadarmış.
Bu iğrençti.
- Gidelim mi? - Evet.
- Evet, gerçekten öyle. - Gayet iyi gidiyorsun.
Bunu sevdim.
Alo?
Ne zaman?
Tamam, geliyorum.
Hemen geliyorum. Tamam.
Ne oldu?
Erin.
Üzgünüm, ben... Gitmeliyim.
Sorun değil. Ben hallederim.
- Seninkini sevdim. - Ben de seninkini.
- Değiştirebiliriz. - Evet.
- Çocuklar... - Merhaba anne.
- Anne, şapka yaptık. - Tanrım!
Folyo beyin dalgalarımızı hızlandırıyor.
Bunu kim istemez ki?
Şu hâlinize bakın.
Yemek bitti mi? Tamam.
Yukarı çıkıp temizlenin ve dişlerinizi fırçalayın.
Burnunda ne var? Gelip size hikâye okuyacağım. Olur mu?
- Evet. - Gelin. Hadi!
- İyi geceler. - İyi geceler Jeanie teyze.
İyi geceler.
- Çok tatlı, değil mi? - Evet.
Pazar nasıldı?
Beklediğimden iyiydi.
O'Connor'ın gitmesi gerekti. Erin'le ilgili bir şey olmuş.
Tanrım. Arayıp öğrensem iyi olacak.
Erin kim?
Eski karısı. Yıllar önce felç geçirdi.
- Kaç yaşında? - Onunla aynı yaşta.
Onunla bir hemşire ilgileniyor ama hep oradadır.
Bu berbat.
Bu kim ki? Kapı çalan birini tanımıyorum.
- Atwater'da kimse kapı çalmaz. - Hayır.
Anlaşılan Kraken'i serbest bırakmışlar.
Kızımı ve torunlarımı görmeye geldim.
Burada ne yapıyorsunuz?
Şey...
Peynir yapıyoruz.
Keçi peyniri ve...
Hayır, yani burada ne işiniz var?
Burada ne işiniz var?
Artık eve dönebilirsin. Dönebilirsin. Seni affediyorum.
Ne için?
Gittiğin için.
Vademizin dolmak üzere olduğunu
açık bir dille dile getirmiştin.
- Altı aydır kanepemde yatıyordun. - Zor bir dönemdeydim.
Biliyorum, seni motive etmeye çalışıyordum
çünkü seni mağdur olman için yetiştirmedim.
- Hayatını çöpe atamazsın... - Marsha!
Çocukların yatması gerekiyor.
İyi geceler diyelim...
Ne? Daha...
- İyi geceler Marsha. - İyi geceler.
İyi geceler bebeklerim. Hey Abigail?
Evet, uzamışsın. Belli oluyor.
Bu iyi tatlım. O yüzden dik dur.
Hadi, görelim. İşte böyle.
Böyle nankörlük etmene inanamıyorum.
Sana her şeyimi verdim.
Sana eğitim verdim.
Güzel kıyafetler aldım,
harika tatillere çıkardım.
Anne... Beni otel odalarında bıraktın...
Güzel otellerdi.
Evet, tamam.
Ben... Sadece...
Bunu istemiyorsun.
Şimdilik burada kalıyorum, tamam mı?
Neden? Bu sen değilsin Libby. Bu sen değilsin.
Ben neyim? Söylesene, neyim ben?
Küçük bir kasaba, bir çiftlik sana göre değil.
Peki bana göre olan ne? Ben bilmiyorum.
Eve döndüğünde öğrenebiliriz.
Benim bir evim yok!
Nereye gideyim?
Tek çarem bu, yani burada kalacağım.
Tamam mı? Başka çarem yok.
Yanıma dön. Daha büyük bir yer buluruz.
Şu an bunu yapmak istemiyorum. Çocukları yatırmalıyım.
İyi. Tamam.
Hemen pes et.
Anne, şu an bunu yapamam!
Hayır. Zamanını sen seçeceksin.
Evinde kalmamıza izin verdiğin için çok sağ ol.
Oldu mu? Çok sağ ol. Eve dönüşte sana iyi yolculuklar.
Oldu mu? Al işte.
Libby?
Aptal.
- Yorgun görünüyorsun. - Aynısını senin için söyleyecektim.
Onu bana düşman etmeye çalıştığını biliyorum. Anlattın mı?
Henüz anlatmadım.
Sen de onu benim kadar düş kırıklığına uğratacaksın.
Olabilir.
Onu tanıyorum, bana geri dönecek.
Buradan nefret ediyorum.
Bu insanlardan.
Hepsi zavallılar.
Şanslıyız ki artık burada yaşamıyorsun.
Evet.
Yukarıda yaşayabilecekken niye burada yaşıyorsun?
Bir daha o evde yaşamam.
Çünkü inatçısın, babam gibi.
Beni hep kıskandın.
Seni hiç düşünmüyorum bile.
Aferin kızım. Gel hadi. Hadi.
- Selam. - Selam!
Selam. Affedersin. Sanırım yeni O'Connor benim.
Evet, Jean yardıma gelmemi istedi...
Bunları daha önce yaptın mı?
Ne kadar zor olabilir ki?
- Ayakkabıların güzelmiş. - Sağ ol.
- Yeniler. - Evet. Uzun süre öyle kalmayacaklar.
- Şu yemi al. - Tamam.
Acele et.
Uzun kulaklı olanlar ne?
- Nubi keçileri. - Evet!
Ya şuradaki kısa kulaklı olan?
- Lamancha. - Lamancha.
- Evet, anladım. - Anladın.
Bunun için doğmuşsun.
- Keyifli, değil mi? - Evet.
Ama pis bir iş.
Evet, LA'de geçirdiğim zamanı hatırlatıyor.
Birkaç yıl masa temizledim
ve her vardiyanın sonunda kir pasak içinde olurdum.
Her yerim yemek olurdu.
Orada ne kadar yaşadın?
Birkaç yıl.
Şarkıcıydım... Şarkıcı ve şarkı yazarı.
Artık şarkı söylemiyor musun?
Hayır. Pek sayılmaz.
- Başarılı olamadım, anlarsın ya. - Evet.
Ve şirketim beni kovdu.
Ve votkayla zararlı bir ilişkim vardı.
Ve her şey ters gitti.
Ben... Kendimi kaybettim.
Aslında oraya gitme sebebim...
Tanrım.
Oraya biri için gittim.
Sonra...
Kendimi burada bunu yaparken bulacağımı hiç düşünmemiştim.
Teselli olur mu, bilmem
ama bu kasabadaki en ışıltılı şey sensin.
Büyüyünce ne olacaksın? Çiftçi mi?
Tanrım. Büyüyünce ne olacağım, bilmiyorum.
Pusulamı kaybetmiş gibiyim.
Nasıl yani?
Kocamla bir şey yaşadım ve ben... Ben...
Ben... Onunla konuşmalıydım.
Yani, gerçek şu ki beş parasızdık
ve onunla neden konuşmadım, bilmiyorum...
- Çok aptalca. - Evet.
Bir fikrim var. Akşam ne yapıyorsun?
Birini kaybettin diye onunla konuşmayı bırakman gerekmez.
Büyükannemle konuşmak için hep buraya gelirim.
Bu kötü bir fikre benziyor.
Çok güzel olacak. Güven bana.
Burası...
...bana tanıdık geliyor.
Burada eskiden yol mu vardı?
Bilmem. Jean burada büyümüş.
Yıllardır burada kimse yaşamıyor. Herkes perili ev diyor.
Hadi gel.
Bekâretini kaybetmek veya ölülerle konuşmak istersen
geleceğin yer burasıdır.
Hadi.
Tamam. Burada yapıyoruz.
Beni buna ikna ettiğine inanamıyorum çünkü böyle şeylere inanmam.
Gözlerini kapat.
Derin bir nefes al.
Birlikte.
Daha derin.
Öbür dünyaya yer açmak için
bu çemberi temizliyoruz.
Ne için?
- Gözlerini kapat. - Kapalılar.
Tamam.
Umarım varlığına dair bir işaret alırız.
Danny, bizimle berabersen
hazır olduğunda bize katıl lütfen.
Gözlerimiz kapalıyken nasıl göreceğiz?
Bunu ciddiye almıyor gibisin.
Affedersin.
Deneyebilir miyim?
Evet, tabii. Keyfine bak.
Danny?
Duyabiliyor musun?
Seni özlüyorum.
Seni çok özlüyorum.
Seninle niye konuşmadım ki?
Neden sahip olduklarımızın kıymetini bilemedik?
Daha fazlasına ihtiyacımız yoktu.
Ölüp bizi terk ettiğin için niye sana bu kadar kızgınım?
O gün Abby'yi okula götürmeni ben istemiştim. Rutini ben değiştirdim.
Benim hatammış gibi geliyor.
Ve çok üzgünüm.
Ben...
...çok üzgünüm.
Ve seni seviyorum.
Çocuklar da seni seviyor.
Ve...
Ne diyebilirim, bilmiyorum.
Her neredeysen umarım iyisindir.
İşe yaradığını sanmıyorum.
Harikaydın.
Çok iyiydin.
Bana hazırlama. Ben ekmek yemem.
Jean, bana niye evden bahsetmedin?
Harikaymış. Çok güzel olabilir.
Oraya mı gittin?
Dün gece Sunshine'la gittik. Çılgıncaydı.
Beni mumlu bir seans yapmaya
- ikna etti... - Ruh çağırma seansı mı?
Evet. Bilmiyorum...
İşe yaradı mı?
Daha iyiyim.
O evi neden öyle bıraktın? Orada büyümek harika olmalı.
Abby ve Tank için öyle bir şey istiyorum.
- Abs, Tank, hadi! Gidelim! Gecikeceğiz! - Geliyoruz!
Bilirsin, gerçek bir yuva.
Marsha'ylayken şehirden şehre,
kocadan kocaya giderdik.
Hiçbir yere yerleşemedik. Öyle olmak istemiyorum.
Vay vay! Kimleri görüyorum?
Jeanie.
- Günaydın. - Selam.
Abby partide dans edileceğini söyledi. Dans etmeyi bilmiyorum.
Kolaydır. Hadi. Sadece numara yap.
- O'Connor partiye geliyor mu? - Umarım gelir.
- Jeanie? - Ne?
Elbette hediye isterim. Bu benim doğum günüm.
Ama bir kuralım var, kimse bana hediye alamaz.
Çalacak mıyız?
Neden bahsediyorsun? Sen delisin!
Kendin yapacaksın şapşal!
Hırsız mısın sen? Çalmak mı?
- Görüşürüz. - Güle güle.
- Görüşürüz Jeanie teyze. - Güle güle.
- Libby? - Evet.
Sen annen değilsin.
Umarım değilimdir.
- Selam. - Selam Libby.
- Yorgun görünüyorsun. - Sağ ol.
Nasılsın?
Yorgunum.
Erin nasıl?
Bu şartlar altında idare ediyor.
Ama böyle gitmez.
- Üzgünüm. Zor olmalı. - Yani...
Jean'in partisine gelecek misin?
Parti havamda olduğumu sanmıyorum.
- Anlıyorum. - Değil mi? Malum.
- Seni görmek güzeldi. - Seni de.
Toparla kendini.
Hey Libby?
Evet.
Çiftlik berbat görünüyor.
Berbat bir öğretmenim vardı.
Okuldan aradılar. Abby yaralanmış.
- Ne? - Ben bırakırım!
- İyi misin? - Evet.
Baş hep çok kanar, giysileri o yüzden kanlı.
- Yara derin değil. - Bana öyle görünmedi.
Tatlım, ne oldu? Bana anlatabilirsin.
Jimmy Grevoski beni tellere itti.
Hâlâ seninle uğraşıyor mu?
Evet. Kelimeleri kullandım ve beni itti.
- Kelime seçimi pek iyi değilmiş. - Hangi kelimeleri kullandın?
Ona defolup gitmesini söyledim.
HEMŞİRE
Harika.
Bayan Moran, ofisimde görüşebilir miyiz?
Tabii.
- Sağ ol. - Ben...
Çok güzeldi. Sağ ol.
Öyle mi dedin?
İyileşeceksin.
Bir uzaklaştırma daha alacak.
Şaka mı bu? Kötü konuştu diye mi?
Çocuk onu itmiş ve kızım kanlar içinde.
Jimmy de uzaklaştırma alacak.
İnanılmaz. Baksanıza...
İşinizi yaptığınızı sanmıyorum.
Çocuğumun okulda güvende olması gerekiyor.
Dediğiniz gibi kelimeleri kullandı
ve şimdi kötü konuştuğu için onu uzaklaştırıyorsunuz.
Nasıl bir okul yönetiyorsunuz siz?
Kızım her gün zorbalığa uğruyor, bir şey yapmıyorsunuz.
Bayan Moran, bir sistemimiz var.
Bayan Weeks, sisteminiz çürük.
Evet.
Şu kanları sileceğim.
Tamam, gidelim.
Bu o.
Abby'yle aranızda ne oldu?
- Oyun oynuyorduk. - Öyle mi?
Ben de seninle oynayayım mı?
Hayır bayım.
Ona bir daha dokunursan seni bulurum. Anladın mı?
Evet bayım.
Tamam.
Anne, hazırız!
Ayakkabılarınızı giyin. On dakikaya geliyorum.
Tamam!
Libby, yaş günümde herkes bir hediye alır. Sevgiler, Jean.
Bak, dans ediyorlar.
Bak, öğrenmişsin.
Sizce nerededir?
- Yaş günü kızını yakalayın. - Hâlinize bakın!
Mutlu yıllar!
- Çok şık olmuşsun. - Sen de.
Cicilerimi giymek için bana bahane gerekmez.
Jean, ne diyeceğimi bilmiyorum. Ben...
Bunun için teşekkürler.
Bazen sadece hoş bir elbise ve onu giyecek bir yer gerekir.
Mutlu yıllar. Çok güzel olmuş. Bayıldım.
- Aç mısın? - Evet.
Gel hadi.
Evet, her şey var.
Kaburgaları sevdim Jeanie teyze. Her gün yiyebilirim.
Bunu duyduğuma sevindim, bunlar çok özeldir
çünkü Larry Rourke'un dükkânından geliyorlar.
Epey gelen olmuş.
Bedava yemeği seven çok arkadaşım var.
Seni seven çok arkadaşın var çünkü nazik, cömert,
bağışlayıcı, cesur
- ve benim gibi güzelsin. - Delisin!
Pekâlâ, nal fırlatma vakti geldi.
Seni yeneceğim. Yaş günün olması umurumda değil.
Göreceğiz.
Sen de bir içki kap ve kendine bir dans partneri bul.
- Tecate alabilir miyim? - Tabii.
- Buyurun. - Teşekkürler.
Selam hanımefendi.
Merhaba.
Harika görünüyorsun.
Sağ ol. Sadece...
Kadınlar saçlarına saatler harcamasa
dünyaya etkileri ne kadar büyük olurdu?
Her şeyin tedavisini bulabilirdik.
- Kesinlikle. - Evet.
Pekâlâ, dans edelim.
- Cidden mi? - Evet.
Bana uyacaksın.
- Tanrım. - Güven bana.
- Ama her seferinde başım derde giriyor. - Biliyorum!
Hayır, affedersin!
Yapabilirim.
- Merhaba. - Merhaba.
Sizi görmek güzel.
Gelmeye karar vermişsin.
Evet.
- Oturabilir miyim? - Lütfen.
Güzel parti, değil mi?
Harika görünüyorsun.
Dans etmek ister misin?
Bilmem. İster miyim? Her şeyi biliyor gibisin...
- Her şeyi mi? Evet. - Tanrım!
Bak, ben...
Diğerlerinden farksızım. Güven bana.
Ne?
Bir şey soracak gibisin.
Erin hakkında mı?
Yani, konuşmak istersen tabii.
Konuşmak istemiyorum.
Hiçbir zaman istemeyeceğim ama...
Bir faydası olduğu da yok.
Ne kadar beraber oldunuz?
Beş yıl.
Kasabanın bu tarafındaki ailemin bana bıraktığı bir mülke taşındık.
Jersey ve Herefordlar yetiştirecektik.
Sığır türleri.
Sonra Austin'de biriyle tanıştı.
Haftada birkaç gün orada çalışırdı.
Boşanmak istedi, kabul ettim.
Sen istemiş miydin?
Hayır.
Birkaç ay sonra felç geçirdi.
Doğuştan kalp hastası.
İstediğin kadar sağlıklı beslen, yine de
kendini tekerlekli sandalyede bulabilirsin.
Yani... İronik olan da bu.
- Anlıyor musun? - Adama ne oldu?
Tüydü. Çekip gitti.
İyi günde kötü günde güvenebileceğin bir adam sayılmazdı.
Ailesi yardım ediyor mu? Onlar...
El Paso'da yaşıyorlar.
Onu yanlarına alacaklar. Öyle yapacaklarını düşünüyorum.
- Çok şey yaşamışsın. - Evet. Hem de nasıl.
Gel hadi.
Bekle, dur. Sanırım sıcak olacak.
Ne oldu?
Keşke bir ayı yavrusu olsaydım
Uyusaydım
Soluk kış çimlerinde
Güneş batarken
Keşke ayakkabılarımın içi boş olsaydı
Ve hâlâ yatağımda olsaydım
Yanı başımda sen
Kafanın içinde düşlerin
Keşke tüm dünya
Benim istediğimi yapsaydı
Ve keşke rüzgâr beni
Sana uçursaydı
Keşke annen çirkin olsaydı
Keşke baban da çirkin olsaydı
Çünkü o zaman senin kadar
Güzel bir kızları olmazdı
Keşke altın bacaklı
Bir ip cambazı olsaydım
Seni altın bacaklarıma saklar
Ve asla bırakmazdım
Keşke tüm dünya
Benim istediğimi yapsaydı
Ve keşke rüzgâr beni
Sana uçursaydı
Teşekkürler.
Alo?
Lütfen bunu yapma.
Jean?
Bu ne?
- Sen ve Frank ebeveynlerim misiniz? - Hayır. Öyle değil.
Ne o zaman?
Söylersem seni yine kaybederim diye korkuyorum.
Korkuyor musun? Ne bu? Ben...
Hiçbir şey mantıklı gelmiyor. Bu evi nereden tanıyorum?
Otursak iyi olacak.
O evin sana tanıdık gelmesinin sebebi
dört yaşına kadar orada büyümüş olman.
- Marsha orada mı yaşıyordu? - Hayır. Sadece sen.
Annem neredeydi?
İki aylık olana dek annem ve babamla yaşadın.
Annem hastalanınca Frank ve ben geldik.
- Ama annem neredeydi? - Bir armağan gibiydin.
- Sahip olamadığım bebektin. - Annem neredeydi?
Seni terk etti tatlım.
Seni bize bıraktı ama sorun olmadı, biz bir aileydik.
Hayır.
Neden hatırlamıyorum?
Benim için dönmedi mi?
Döndü.
Annem ölünce cenazeye geldi.
Ne kadar mutlu olduğumuzu gördü ve seni geri istedi.
Beni dört yıllığına bıraktı
ve geri almasına izin mi verdiniz?
Seni almasına engel olamazdım.
- Daha çok çabalamalıydın. - Deli olduğunu söyleyebilirdim.
Yalan söyleyebilirdim. Daha çok savaşabilirdim.
Ama o annendi! Yapabileceğimiz bir şey yoktu.
Bunca zamandır biliyordun.
Aylardır buradayım. Niye anlatmadın?
Büyükbaban ölünce annen evi satmak istedi.
Tüm güzel anılarım o evdeydi.
Ve uzunca bir zaman eve döneceğini umdum.
Bunun bana daha iyi hissettirmesi mi gerekiyor?
Sen de onun gibisin.
Ben...
Cildin kurumuş.
İcabına bakarım. Gel hadi.
Al bakalım.
Üzgünüm canım, yemek misafirim her an gelebilir.
Jerry, kaçırılmayacak adamdır.
Enerji işinde
ve indirimli içki saatinde kulüpte tanıştık.
- Çok umut vericiymiş. - Olabilir. Göreceğiz.
Neden hiç çocukluk resmimin olmadığını...
...nihayet öğrenmek sanırım iyi hissettiriyor.
Yeterince güzel olmadığım veya giysilerim uygun olmadığı için
resmimin olmadığını düşünürdüm.
- Pekâlâ, demek anlattı. - Evet, anlattı.
Ve şimdi bana kızgınsın.
Sana...
...kızgın değilim.
Güzel, kızmamalısın çünkü daha çocuktum.
Ve 18 yaşındaki hâlimi tanıyan herkes
bebek büyütmeye hazır olmadığımı bilirdi.
Senin gibi doğuştan anne değildim.
Ama döndüm.
Dönmedin. Cenazeye geldin.
Mağduru oynama Libby.
- Jean gibi konuşuyorsun. - Jean'le ilgisi yok.
Bu ikimizle ve beni istememenle ilgili.
Bu doğru değil!
Sadece Jean'in sahip olduğu şeyi istedin.
Vay canına.
Bu düpedüz saçmalık.
Beni dinle.
Berbat bir hâlde olduğumu bilmelisin.
Berbat bir hâldeydim ve olgunlaşmalıydım, tamam mı?
Sonra annem öldü ve senin için döndüm.
Doğru olanı yaptım.
Çünkü benimdin.
Benim kanımdın.
Ve orada büyümek zorunda kalmamanı sağladım.
- Benimle daha iyiydin. - Öyle miydim? Emin değilim.
Ve beni oradan aldığın için
seni affedebilir miyim, bilmiyorum.
Çünkü mutluydum ve bence bunu biliyordun.
Bu delilik.
Anne, lütfen dur.
Dur.
Hazırlanmalısın.
- Çok güzel olmuşsun. - Hadi ama.
Frank, al onu.
Tamam.
Hoşça kal bebeğim.
Üzgünüm.
Artık sır yok.
Başka sır kalmadı.
- Söz mü? - Gerçek bu.
Abby ve Tank'le birlikte burada yaşamak istiyorum.
Çiftliğini işleteceğim ve zamanla ödeyeceğim.
Tamam.
Burası benim evim.
Bak, orada bir kuş yuvası var. Acaba içinde küçük yumurtalar var mı?
Merhaba.
Al bakalım. Neye bakıyorsun?
Bu paskalyaydı. O gün dişin düştü.
Evet. Güzel bir gündü.
- Elbisen mavi miydi? - Evet.
Hatırlıyorum.
Bak, ne kadar küçüksün.
Ne yapıyorduk, bilmiyorum.
Her yerin kir pasak içinde.
- Ama... - Ne ektin?
Ne ektiğimizi hatırlamıyorum. Görünmüyor.
Tamirat işinde ilerliyorsun.
- O ne zaman oldu? - Bu mu?
Birkaç gün önce. El Paso'dan dönünce.
Nasıl gitti?
Sanırım böylesi daha iyi.
Peki işe döndün mü?
Evet.
- Çocuklar havalara uçacak. - Öyle mi?
- Seni özlediler. - Öyle mi?
Evet, özlediler.
Ya sen? Beni özledin mi?
Pek sayılmaz.
Ne kötü.
Çeviri: Talha EKİNCİ talhaekinci78@gmail.com