เวคทอร์ บ้านของเรากลุ่มผู้ต่อต้าน
ทำไมซอดถึงสนใจดวงจันทร์ดวงนี้นัก
เวคทอร์เป็นอาณานิคมที่มีการทำเหมือง ของแร่ที่ชื่อสเตลลาเรียม
ซอดใช้มันเป็นเชื้อเพลิงกองยานรบอวกาศ
ถึงเวลาที่คริปตัน จะทวงสิทธิ์อันชอบธรรมในจักรวาล
ในฐานะผู้พิชิตแล้ว
การทำให้ดาวอื่นเป็นอาณานิคมคือ อนาคตของเรา
และดูมสเดย์คือทางที่จะพาเราไปถึงฝั่ง
ช่วงที่ท่องอยู่ในอนาคต ข้าก็ได้เจอกับแบล็กเมอร์ซีย์
กำลังฉีดพิษของแบล็กเมอร์ซีย์
พิษได้ผล
ท่านแม่ หยุด! อย่าทำแบบนี้เลย!
เจ้าต้องเลือก
เคม ตามไปทำภารกิจอีกแล้วเหรอ เพื่อน
- ข้าเป็นหัวหน้าภารกิจ - ยอดมาก ผู้การ
- ไลต้า ซอดตายบนเวคทอร์ - ไม่
ข้าเสียใจ ท่านแม่ แต่ท่านทำให้ข้าไม่มีทางเลือก
ข้าสร้างร่างใหม่แทนนาง จากร่างโคลนที่โดนแปรสภาพโซมาติก
- ท่านแม่ - ไลต้า
ไลต้าตัวจริง
- ข้าจะไม่มีวันปล่อยเจ้าไปอีก - ดี
เราจะปล่อยยานเร็วขึ้น และเผด็จศึกกลุ่มต่อต้านเดี๋ยวนี้
เมื่อศึกนี้จบลง จะไม่มีใครรอดสักคนบนเวคทอร์
ทำไมเขาถึงทำแบบนี้
เขากลัวข้าท้าทายอำนาจของเขาอย่างเปิดเผย
เขาเลยสร้างแม่ ที่ยอมรับแนวคิดของเขามากกว่า
เขาบอกว่าทำไปเพราะรัก
เพราะเขารู้ว่าข้าน่าจะเป็นเช่นไร
ถ้าเขาทำกับคนที่เขารักแบบนี้
ข้าก็นึกไม่ออกเลยว่า เขาจะทำยังไงกับคนที่เหลือในกาแล็กซี
ไม่ต้องนึก
ข้ารู้ดีว่าเขาตั้งใจจะทำอะไร
เขาจะใช้ดูมสเดย์
ทำลายอารยธรรมต่างดาวทั้งหมด ที่ไม่ทำตามกฎของเขา
พอเขายึดเวคทอร์ และได้แร่สเตลลาเรียมที่ต้องการ
จะไม่มีอะไรขวางเขาได้
- เราต้องไปเวคทอร์เพื่อเตือนปู่ข้า - เป็นไปไม่ได้
ฐานลิฟต์อวกาศถูกทำแล้ว
การสื่อสารทั้งหมดกับเวคทอร์ใช้การไม่ได้
ไม่มีทางติดต่อเขาได้
อันที่จริงอาจพอมีทาง
มีผู้ลักลอบคนนึงบนเวคทอร์ ที่เคมแนะนำให้ข้า...
เอายานสกิมเมอร์ไปปรับแต่ง เพื่อเดินทางในอวกาศระยะสั้น
ข้าเอายานไปตอนหนีทหาร อาจเป็นกับดักถึงตาย
แต่ถ้าซาจิทาไรยังไม่เจอ มันก็อาจอยู่ที่เดิม
เอาล่ะ ก็คุ้มที่จะลอง
- ข้าไปด้วย - ไม่
อยู่นี่ปลอดภัยกว่า เจ้ายังไม่แข็งแรงพอ
- เจ้าต้องการ... - เขาพูดถูก
ถึงไปเจ้าก็ไม่มีประโยชน์
จะมีการสู้รบอีก ไลต้า
และเราต้องการให้ลูกแข็งแรง เพื่อสู้กับพวกเขา
ข้าไปเอง
ข้ารู้จักอุโมงค์พวกนั้น
ไม่มีข้าเจ้าจะไม่มีวันหาที่มั่นพวกเขาเจอ
ตกลง
ภาวนาให้เราไปถึงที่นั่น ก่อนยานรบของดรูทีเถอะ
กองยานรบของเราถูกขัดขวาง ไม่ให้ทำการโจมตี
กลุ่มกบฏหวังยื้อภารกิจเรา เพื่อสร้างความสับสน
และความขัดแย้งแต่พวกเขาล้มเหลว
การทรยศของพวกเขาทำได้เพียง
ทำให้เราแน่วแน่ขึ้น และผนึกชะตากรรมตัวเอง
สงครามบนเวคทอร์จะจบลงวันนี้
ไม่นานเราจะได้คุมแร่สเตลลาเรียม
ไม่นานโชคชะตาของเราจะเป็นจริง
และไม่นาน ทั้งจักรวาลจะเรียนรู้ที่จะกลัวเรา
เราจะปล่อยยานวันนี้
เพื่อคริปตัน!
มีอะไร
ตอนเจ้าอยู่ใต้การควบคุมของแบล็กเมอร์ซีย์
มันทำให้เจ้า ได้ใช้ชีวิตดั่งฝันจริง ๆ เหรอ
- การทิ้งมันไปคงเป็นเรื่องยาก - ใช่แล้ว
แต่มันทำให้ข้ารู้แน่ชัดว่า ข้าต้องการอะไรกันแน่
มันคืออะไร
เจ้า
มันทำให้ข้าได้เห็นความเป็นไปได้ ระหว่างเรา
มันเป็นชีวิตและความรัก ที่คุ้มค่าต่อการต่อสู้
เซค พร้อมรึยัง
- ข้าจะรอข้างนอกนะ - นิสซ่า เดี๋ยว
เซคบอกข้าแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับจอร์
ข้าเสียใจด้วย
ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อพาเขากลับมา
ขอบใจ
เจ้าเป็นไงบ้าง
สบายดี
ไม่หรอก
ตั้งแต่กลับมานี่เจ้าแทบไม่พูดสักคำ
ข้าขอโทษ
ข้าดีใจกับเจ้าด้วย เซค
จริง ๆ นะ
เจ้ากับไลต้ามีโอกาสอีกรอบ
มันคือปาฏิหาริย์
ที่ผ่านมาข้าไม่เชื่อเรื่องปาฏิหาริย์เลย
ข้าก็เช่นกัน
นางคือรักแท้ของเจ้าสินะ
ทำไมเจ้าถึงถามเรื่องนี้
เพราะข้ากลัวว่าเจ้าอาจเป็นรักแท้ของข้า
ไม่ต้องพูดอะไรนะ
ข้าพูดไปก็เหมือนเห็นแก่ตัวแต่...
พอได้เห็นเจ้ากับไลต้า...
นิสัยเก่าหายยากน่ะ
ตามที่เดฟบอก ยานสกิมเมอร์น่าจะอยู่แถว...
นี้นะ
เจ้าจะทำอะไร
ถ้าข้าไม่หลอนไปเอง ยานนี้ก็พรางตัวอยู่
เรามียานอวกาศแล้ว
ยานอวกาศที่สภาพดูไม่จืดเลย
ได้โปรดอย่าทำแบบนี้เลย
พิษแบล็กเมอร์ซีย์ในร่างกายเขา อาจไม่พอที่จะคุมเขาได้นะ
งั้นข้าแนะนำให้เจ้าสวดภาวนา ต่อพระเจ้าที่เจ้าเชื่อซะ
คุกเข่า
นางเป็นไงบ้าง
มีไข้
ปรสิตตัวนั้นคงทิ้งไวรัสบางอย่าง ไว้ในร่างกายนาง
ร้ายแรงรึเปล่า
นางไม่น่าจะมีอันตราย แต่เราต้องทำให้ไข้นางลดลง
สถานพยาบาลที่ใกล้ที่สุดอยู่ในแคนดอร์ และที่นั่นคงไม่ต้อนรับเรา
แล้วรากฮันทาล่ะ
เราใช้มันบนเวคทอร์เพื่อต้านการติดเชื้อ ในช่วงที่ขาดแคลนยา
ก็อาจจะได้ผล
ข้ามั่นใจว่ามีเก็บเอาไว้ที่โรงเหล้า
ข้าจะไปลองหาดู
ท่านมองข้าแบบนั้นได้ยังไง ทั้งที่ข้าเคยยิงท่าน
- ไลต้า เราไม่จำเป็นต้องพูด... - ข้าทำท่านผิดหวัง
ข้าทำให้ตัวเองและตระกูลเสื่อมเสีย
เจ้าทำตามที่ถูกสอนมา
ข้าเลี้ยงเจ้าให้เป็นนักรบ
- ไม่ปรานีและภักดีทุกเมื่อ - ไม่
ข้าจะไม่ให้ท่านโทษตัวเอง
ในอุโมงค์วันนั้น
ข้ามีทางเลือก ชีวิตเขาหรือท่าน
ข้าเลือกผิดและข้าต้องทนอยู่กับมัน
สิ่งที่ผ่านมาแล้วก็แล้วไป
เราทั้งคู่ต่างทำพลาด
และโชคชะตาให้โอกาสเราแก้ตัว
ถ้าเราช่วยกันฝังอดีตได้ เราก็สร้างคริปตันขึ้นใหม่
รวมถึงมรดกชิ้นใหม่ให้ราชวงศ์ซอดได้
เราเป็นที่จดจำได้มากกว่า แค่เรื่องการฆ่าและความตาย
ข้าขอโทษ ท่านแม่
ท่านให้อภัยข้าได้มั้ย
ไม่มีอะไรที่ต้องให้อภัย
เจ้าเป็นลูกสาวของข้า
ข้ารักเจ้า
เจ้าเป็นส่วนที่ดีที่สุดของข้า และจะเป็นตลอดไป
ถ้าเราสร้างตำแหน่งใหม่ บนอีกฟากของลีสตันเครเตอร์ได้
เราก็มีโอกาสที่จะต้านทานได้บ้าง
ท่านปู่!
กะแล้วว่าเจ้าต้องหาทางกลับมาได้
เรื่องนั้นต้องขอบคุณอดัม สเตรนจ์
ข้าคิดถึงเจ้านะ หลานรัก
ขอโทษที่เจ้าต้องกลับมาเจอแบบนี้
ข้ามีเรื่องบอกเจ้ามากมายเลย!
มีหลายอย่างที่เจ้าต้องรู้
เราไม่มีเวลาแล้ว
ท่านปู่ กองยานรบของซอดกำลังมา
เจ้าได้ข้อมูลนี้มาจากไหน
คราวก่อนที่เราลงมือตามข้อมูลที่เจ้าบอก
คนดี ๆ ทั้งชายหญิงต้องตายไปหลายคน
ซอด...
เขาหลอกใช้ข้า
ท่านไม่ต้องไว้ใจนิสซ่าก็ได้ แต่ไว้ใจข้าเถอะ
กองยานรบของซอดกำลังมา
และถ้าเราไม่ลงมือตอนนี้ เราจะตายกันหมด
เราเริ่มเตรียมพร้อมรับการโจมตีแล้ว
แต่เนื่องจากระบบสื่อสารพัง เราเลยไม่รู้ว่าจะมาเร็วขนาดนี้
เรายังไม่แข็งแกร่งพอ
แต่พวกเขาจู่โจม แบบไม่ให้ตั้งตัวไม่ได้แล้ว
ทำให้เราได้เปรียบด้านกลยุทธ์
พวกเขาคงไม่คิดว่าเราจะพร้อม
รวบรวมกองกำลังทั้งหมดที่หาได้
เสริมกำลังตำแหน่งสนามเพลาะบนพื้นผิวด้วย
ข้าจะไปการคุ้มกันทางเข้าทุกจุด
ดาค เวอร์ คาซ ไปช่วยตำแหน่งป้องกัน
ในอุโมงค์ข้างบนที่แกนพิกัดห้าและหก
ที่เหลือไปที่แกนพิกัดสองและสาม
- ห้ามให้ใครเข้า เข้าใจมั้ย - รับทราบ
สนามพลังที่วาลสั่งให้กาง ในจุดอันตรายทำงานแล้ว
ให้ทีมนั้นอยู่ข้างหลัง
เป็นกองหนุนแนวที่สอง เผื่อพวกเขาเจาะมาได้
โอ้โห ดูเจ้าสิ สั่งการเหมือนทหารจริง ๆ เลย
ฉันคงเป็นทหารไปแล้ว
ถ้ากฎไม่เยอะและอาหารห่วย ทำงานนาน การฆ่า
- การฆ่า เลือด - เลือด
- ส่วนใหญ่เป็นเพราะการฆ่าและเลือด - ใช่ เจ้าหนีไม่พ้นหรอก...
โอเค เจ็บนะเนี่ย
เซอร์ไพรส์
ด้วยแสงแห่งราโอ ดีใจจังที่เจอหน้าตาน่าเกลียดของเจ้า
- ข้าก็คิดถึงเจ้า สหาย - ให้ตายสิ
- กอดแน่น ๆ เลย - ใช่
- ไม่ต้องฝืน - กอดกันกลม
- รู้สึกดีใช่มั้ยล่ะ - โดนอะไรไม่รู้
เราสามคนเพื่อนกัน...
สนิทกันขึ้น
- ใช่ - แนบสนิทไปหน่อยนะ
เดี๋ยว ใช่
- มือเจ้านี่ไปทั่วเลยนะ - ดูเจ้าสิ
เป็นทหารเต็มด้วยเลยนะ
น่าประทับใจ
พวกเขาถึงขั้นให้ข้าพกปืน และสั่งคนด้วยนะ บ้าชะมัดเลย
รู้มั้ยปู่ข้าพูดว่าไง
เขาบอกว่าเจ้ากับอดัม มีค่าอย่างมากต่อกลุ่มต่อต้าน
เรื่องจริงเลย คุณน่าจะได้เห็นเขา ฟาดเรียบ
เจ้าน่ะเหรอฟาดเรียบ
- ยอดมาก - วาล เอลอยากเจอพวกท่าน
เขาบอกว่าเป็นเรื่องด่วน
หลังจากเจ้าฆ่าข้าในเอาท์แลนด์ส เจ้าบอกข้าว่าอะไรนะ
จำได้แล้ว
- "วีรบุรุษไม่มีวันหยุด" - ถูกต้อง
ไปกันเถอะ
เดี๋ยว ที่เจ้าบอกว่า "ฟาดเรียบ" คือ...
เจ้าหมายความว่า...
เดี๋ยว อดัม
ทำไมมีแค่ลำเดียว
เพราะแค่นั้นก็พอแล้ว
ยานลำเดียวก็ใหญ่พอ จะขนซาจิทาไรได้ห้ากองพัน
ผู้การลักซ์ มองเห็นยานรึเปล่า
เห็นครับ
แต่มันไกลเกินไปที่ปืนใหญ่เรา จะทำอะไรเกราะมันได้
เราต้องให้พวกมันมาหาเรา
มีใครเห็นเหมือนที่ข้าเห็นมั้ย
มีสัญญาณความร้อนผิดปกติ
- ไม่เข้าใจเลย - มีความเคลื่อนไหวแล้ว
เตรียมพร้อม ทุกคน!
- มีอะไร - ท่านนายพล ดูมสเดย์ประจำตำแหน่งแล้ว
เรารอคำสั่งท่านอยู่
ฆ่าให้เกลี้ยง
อย่าเพิ่งยิง
รอจนไอ้ตัวนั้นเข้ามาใกล้กว่านี้ก่อน
ทีนี้ยิงให้เต็มที่ไปเลย! ยิง!
หยุดยิง!
ผู้การลักซ์ รายงานซิ!
คิดว่าเราจัดการมันได้แล้ว
มันเสร็จเรา!
แจ๋ว!
ผู้การลักซ์ ได้ยินข้ามั้ย
ผู้การ
เกิดอะไรขึ้นที่นั่นนะ
ผู้การลักซ์
ทหารทุกคนถอย!
ประจำตำแหน่งไว้ ทหาร
ได้ยินข้ารึเปล่า ถอยทัพ!
ประจำตำแหน่งสิ โธ่เว้ย!
ทหารทุกนาย...
จะไม่มีการถอยกลับ ห้ามถอย
เราจะอยู่สู้!
เราปล่อยให้เจ้านั่นเข้าฐานเราไม่ได้!
- ได้ยินชัดมั้ย - ชัด!
- ข้าถามว่าได้ยินชัดมั้ย! - ชัด!
งั้นก็ตามข้ามา!
มาเร็ว!
พวกเขาหายไปแล้ว
หายไปกันหมดเลย
นั่นอะไร
มันคือดูมสเดย์
เขาเข้าอุโมงค์มาแล้ว
ถ้าเขามาถึงเรา ทุกอย่างที่เป็นเป้าหมายเราจะสูญสิ้น
สนามพลังทำให้เขาช้าลง แต่คงต้านเขาไปตลอดไม่ได้
- มันต้องมีทางที่เราทำได้สิ บางที... - ไม่มี
ไม่ว่าเราจะสู้มากแค่ไหนหรือซ่อนที่ไหน
เจ้านั่นจะไม่หยุดจนกว่ามันจะฆ่าเรา และทุกคนบนนี้ได้
- ข้ารับไม่ได้หรอก อดัม มันต้องมี... - คุณไม่เข้าใจ!
มันไม่มีหนทางอื่น!
คุณไม่เข้าใจเหรอว่า มันเป็นเครื่องจักรสังหาร
คนเดียวที่...
เคยหยุดดูมสเดย์ได้ในจักรวาลนี้ ไม่อยู่อีกแล้ว
เยี่ยม อดัม งั้นเราควรทำไงดี
- นั่งรอให้เขามาฆ่าเราเหรอ - ไม่!
เราจะวิ่งกันป่าราบ! นั่นแหละที่เราจะทำ!
และเราจะอยู่สู้ต่อไปอีกวัน
- เราต้องออกจากดวงจันทร์ดวงนี้ - เป็นความคิดที่ดีมาก อดัม
แต่เจ้าลืมไปว่าลิฟต์อวกาศพังไปแล้ว
และเราทุกคนไม่ได้มีลำแสงเซต้า
เราอาจไม่ต้องใช้ลำแสงเซต้า
มียานสภาพดีรอเราอยู่บนผิวดวงจันทร์
และมันใหญ่เกินพอจะจุหน่วยรบของเรา
รวมถึงพลเรือนที่เราหาเจอ
เราไปเอายานมาไม่ได้หรอก แถมมีซาจิทาไรอยู่เยอะด้วย
งั้นเหรอ
สัญญาณความร้อนที่เราเห็นก่อนหน้านี้ มันบางเบามาก
ทีแรกข้านึกว่าอาจเป็นเพราะ เซนเซอร์ถูกเกราะบังเอาไว้
แต่ถ้าดูมสเดย์
หยุดไม่ได้จริง ๆ เหมือนที่อดัมบอก
งั้นซอดก็ไม่จำเป็นต้องส่งซาจิทาไรมาเพิ่ม
อย่างมากก็มีซาจิทาไรไม่กี่คน
แล้วถ้าเกิดเจ้าคิดผิดล่ะ
ยังไงเราก็ตายอยู่ดี
แต่อย่างน้อยแบบนี้เราก็มีโอกาส
ฟังนะ ถ้าจะให้มันได้ผลก็ต้องลงมือตอนนี้
เราต้องการคนนำทีมจู่โจมไปยึดยาน
- ให้ตายสิ ผมทำ... - ข้าเอง
ท่านไว้ใจข้าได้ วาล
ก็ได้
อดัม ข้าอยากให้เจ้าไปดูแลการอพยพ
เตรียมทหารของเราและพลเรือนทุกคนให้พร้อม ที่ผิวดวงจันทร์เพื่อขึ้นยาน
เราสามคนจะพยายาม ยื้อสัตว์ประหลาดตัวนี้ไว้
ยื้อเวลาให้พวกเขา
ขอแสงแห่งราโอส่องถึงเราทุกคน
เอาล่ะ ดำเนินการได้
ขอทำความเข้าใจก่อนนะ ท่านอยากถล่มเหมืองเหรอ
ยกเว้นเหมืองในแกนพิกัดที่สาม
พอเจ้ากับเซคไปถึงที่นั่น
เจ้าก็แค่ต้องเอาระเบิด ไปวางบนสายแร่สเตลลาเรียมดิบ
เสร็จแล้วก็ขึ้นไปบนผิวดวงจันทร์
ข้าจะกดระเบิดจากที่อื่น แล้วไปเจอกันข้างบน
มันฟังดูอันตรายมากนะ ทำไมเราต้องทำแบบนี้ด้วย
มันอันตรายมาก
แต่อุโมงค์ทั้งหมด น่าจะระเบิดต่อกันเป็นทอด ๆ
ดูมสเดย์จะติดอยู่ในอุโมงค์
ซึ่งจะทำให้เรามีเวลาพาทุกคนขึ้นไปบนยาน
และออกจากดวงจันทร์นี้
เอาล่ะ
จากกันตรงนี้นะ
ถ้ามีปัญหาก็ติดต่อมา
ไม่ต้องห่วงเราหรอก เดี๋ยวเดียวเราก็ออกมาแล้ว
ใช่
ท่านช่วยพาทุกคนขึ้นยานด้วยนะ
ได้
แล้วเจอกัน หลานข้า
โอเค วาล
ปู่ของเจ้าบ้ามาก
- เราจะทำกันจริง ๆ เหรอ - ใช่สิ
เหมือนวันวานไง สหาย
เจ้า ข้า เด็ดหัวทหารของสมาคม ในร้านเกมที่เขตไร้ยศ
- มันไม่เหมือนแบบนั้นเลยสักนิด - ใช่ ก็จริง
แม้แต่นิดเดียว
แต่นี่ มันอาจสนุกก็ได้
ใช่ เห็นด้วยตรง "อาจ" นี่แหละ
มาเร็ว ทุกคน เตรียมพร้อม เราต้องฟาดให้เรียบ
ดื่มนี่สิ
จะทำให้รู้สึกดีขึ้น
รสชาติแย่มาก
เหมือนข้างในก้นของตัวรอนดอร์
ถ้าข้าบอกเจ้าก่อนเจ้าก็คงไม่ดื่ม
แล้วเจ้ารู้ได้ยังไงว่า ข้างในก้นตัวรอนดอร์รสชาติเป็นยังไง
ตั้งแต่ออกจากซาจิทาไร ข้าก็ได้พบการผจญภัยน่าตื่นเต้นมากมาย
นางเป็นยังไง
ร่างโคลนของข้าน่ะ
นางเป็นยังไง
นางเหมือนกับเจ้าทุกอย่าง
มีความทรงจำเดียวกัน
มีประกายในดวงตาตอนที่หัวเราะเหมือนกัน
อย่างเดียวที่แตกต่างคือ นางภักดีต่อลูกเจ้าไม่สั่นคลอน
ยังมีอีกอย่าง
เราได้ผูกพันกัน
เจ้าต้องการ...
นางต้องการ...
คนมาเติมช่องว่างที่เซคทำไว้
หลังจากเขาหายไปและข้าก็ปรารถนาอย่างยิ่ง
ข้าคิดเสมอว่าชะตาลิขิตให้เราคู่กัน ไลต้า
คิดว่าการอยู่กับเจ้าจะเติมเต็ม ช่องว่างในหัวใจข้าได้
แล้วมันก็กลายเป็นจริง
ในที่สุดข้าก็ได้สิ่งที่ต้องการ
คิดดูว่าข้าตกใจแค่ไหนเมื่อรู้ว่า ช่องว่างในหัวใจข้ายังอยู่
พวกเขาเจอเราแล้ว
มาตรวจตรงนี้กัน
มีความเคลื่อนไหว
คุกเข่า
คุกเข่าสิ!
ถอดหมวกออก
มีใครอีกมั้ยที่รู้ว่าเราอยู่นี่
เราไม่บอกแกหรอก พวกทรยศ
งั้นก็คงไม่ได้คุยกันยาวนัก
หยุดก่อน
เป็นไปได้ยังไง
เราเห็นท่านถูกฆ่า
นายพลซอดหลอกเจ้า
เขาสร้างร่างโคลน เอานางไปแปรสภาพโซมาติก
และยอมให้นางถูกฆ่า จากการที่ตัวเองผิดข้อตกลง
ถ้าเขาไม่หยุด
ชาวคริปตันอีกมากมายจะตาย เพราะวิสัยทัศน์ที่บิดเบือนของเขา
ชาวคริปตันที่เจ้าในฐานะซาจิทาไร ปฏิญาณว่าจะปกป้อง
ลูกชายข้าเป็นคนที่ไร้ซึ่งเกียรติ
เขาไม่คู่ควรกับความภักดีของเจ้า
ทำไมเราต้องเชื่อท่านด้วย
ซาจิทาไรเตอร์ใช่มั้ย
พี่ชายเจ้ากับข้า เคยเป็นนักเรียนทหารด้วยกัน
เขาช่วยหลายชีวิตที่สงครามมูรี รวมข้าด้วย
ในฐานะไพรมัส ข้าจำเป็น ต้องเรียนรู้ทุกอย่างที่ทำได้
เกี่ยวกับชายหญิงผู้กล้าที่ปกป้องคริปตัน
ไพรมัสซอด
จะให้เรารับใช้เช่นไร
ทีนี้ตั้งใจฟังให้ดี
และทำตามที่ข้าพูด
สัญญาณหายไปแล้ว
พยายามต่อไฟใหม่ผ่านระบบสำรองไฟ
การเชื่อมต่อไม่ตอบสนอง
เขาคงทำให้กริดไฟฟ้าหลักเสียหาย
ไฟของเรากำลังรั่ว!
เซค!
เซค ได้ยินข้ามั้ย
เซค รายงานด้วย!
ฟังนะ เจ้าไปได้แล้ว
- วาล... - ออกไปจากนี่เถอะ
- รักษาตัวด้วย - ข้าจะไม่ทิ้งท่านไป
ไปเถอะ
อีกเดี๋ยวข้าจะตามไป
- ได้โปรด - ต้องตามมานะ
เซค
- เซค - กระจายกำลัง
ได้ยินข้ามั้ย ช่วยตอบด้วย!
ปู่
เอาล่ะ สามคนไปทางนั้น สามคนทางนี้ ที่เหลือ...
- ไปกับข้า - ปู่
- เซค - ปู่ ทำไม มีอะไร
ฟังนะ
กริดไฟฟ้า...
การจะทำลาย ข้า...
ข้ากดระเบิด...
ไม่ได้
เจ้ากับเคมต้องขึ้นไปข้างบน
เซค เจ้าได้ยินข้ามั้ย
เจ้าต้องออกไปจากที่นั่น เซค!
- วาล! ๆ - เซค!
คุณยังอยู่ทำอะไรที่นี่
เซคกับเคมยังอยู่ในเหมือง ข้าต้องให้พวกเขาออกไป
ท่านควรขึ้นไปได้แล้ว
- ต้องให้พวกเขาออกไปก่อนข้าถึงจะไป - วาล ไม่มีเวลาแล้ว
- เขาเป็นหลานข้านะ! - วาล นี่
เราทำอะไรไม่ได้แล้ว
เราต้องไป
ก็ได้
เร็วเข้า พวก มีเวลาไม่เยอะนะ
หลังจากวางระเบิดแล้วก็เคลียร์พื้นที่ด้วย
- เข้าใจมั้ย - รับทราบ
นี่
เจ้าทำอะไรอยู่
ดูเหมือนข้าทำอะไรล่ะ
ดูเหมือนเจ้าเชื่อมโยงระเบิด เข้ากับตัวสั่งจุดระเบิดระยะสั้น
แต่ข้ารู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ เพราะมันไม่อยู่ในแผน
แผนเปลี่ยนแล้ว เคม
เจ้าพูดเรื่องอะไรน่ะ
เกิดปัญหาขึ้นกับระบบไฟฟ้า
วาลกดระเบิดระยะไกลไม่ได้
นั่นแหละ
ฟังนะ เจ้าต้องพาลูกน้องเจ้าขึ้นข้างบน
ข้าจะรอให้นานที่สุดก่อนจะกดระเบิด
เจ้าจะได้มีเวลาหนีพ้นอุโมงค์
อะไร จะให้ข้าปล่อยให้เจ้าตายเหรอ
เซค ไม่มีทางเด็ดขาด
- ข้าจะไม่... - เคม ฟังนะ...
อดัม
อดัม เจ้าอยู่ไหน
อดัม!
ได้โปรด อย่าทำแบบนั้นอีกนะ
ข้าแก่แล้ว
เอาล่ะ ลุกขึ้น
หมดเวลางีบแล้ว
มาเร็ว
ไม่ได้
- มีอะไร - ก็มันไม่ได้
ขาข้าไม่มีความรู้สึก
ลองใหม่ซิ
ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าตาย อดัม
ไม่ใช่ตอนนี้ ไม่เด็ดขาด
เกิดอะไรขึ้น
ดูมสเดย์มา
ทีมเราล่ะ
ให้ตายสิ
อะไร
ให้ตายสิ
ตัวจุดระเบิดหาย
ให้ตาย ข้าคงทำตกในเหมือง
- ข้าจะไปเอามา - อย่า ๆๆ
ไม่ได้ ข้าปล่อยให้เจ้าไปไม่ได้
เจ้าไม่ใช่คนตัดสินใจ สหาย ข้าต่างหาก
ฟังนะ
ถ้าข้าไม่ทำ
กลุ่มต่อต้านจะล่มสลาย และมีคนตายนับไม่ถ้วน
ข้าปล่อยให้เป็นแบบนั้นไม่ได้
เจ้าเข้าใจมั้ย
ข้าเข้าใจ
เคม
ไม่มีประโยชน์
ทำไมเจ้าถึงทำเรื่องโง่ ๆ แบบนี้
มันก็เห็นชัดอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
ข้าอยากตายและต้องมีคนช่วยเจ้า
ไม่
เคม นี่หน้าที่ข้า ความรับผิดชอบของข้าไม่ใช่เจ้า
ทำไม เพราะเจ้านามสกุลเอล และอยากทำตัวให้สมเกียรติตระกูลเหรอ
หรือเพราะซอดเป็นลูกชายเจ้า และคิดว่าทั้งหมดนี้เป็นความผิดเจ้า
แต่มันไม่ใช่ ทุกคนต่างก็มีหน้าที่ของตัวเอง
นายช่วยทุกคนไม่ได้ เซค ไม่ได้
ต้องมีคนอื่นมาช่วย
มันเป็นทางเดียวที่จะช่วยดาวคริปตัน
อีกอย่างยังมี...
มีเด็กที่หายไป...
ที่ต้องการพ่อ
- เคม อย่าทำแบบนี้เลย - นี่
จำสมัยเราเคยหลอกคนที่เขตไร้ยศได้มั้ย
มันโง่มากเลย
ตอนนี้ถึงเวลาที่ข้า ต้องรับเคราะห์บ้างแล้ว
ไม่ เจ้าต้องอยู่ เจ้าต้องอยู่กับข้า เคม
อยู่ต่อเถอะ
ข้ารักเจ้านะ
เคม
เคม!
- อดัม ไหวนะ - ไหว
วาล
- เกิดอะไรขึ้น - อุโมงค์ถล่ม
- ว่าไงนะ เซคอยู่ไหน - ข้าไม่รู้
- เกิดอะไรขึ้น - แร่สเตลลาเรียมระเบิด
เซคกับเคมคงกดระเบิดได้
ข้านึกว่าปฏิกิริยามันจะอยู่เฉพาะที่ แต่มันขยายตัว
ท่านพูดอะไรน่ะ
ดวงจันทร์นี้กำลังแตกสลาย
- เป็นความผิดข้าเอง - ไม่ เราต้องออกไปจากที่นี่
เซค
- เซค! - วาล เราต้องไปแล้ว!
เซค
เร็วเข้า
ติดสิ!
เยี่ยม