1 00:01:25,085 --> 00:01:32,092 (มหานครซ้อนกล) 2 00:01:53,572 --> 00:01:55,198 ไปดูห้องนั้น 3 00:01:56,283 --> 00:01:57,783 ปล่อยฉันนะ 4 00:01:57,784 --> 00:01:59,785 - ทำอะไรน่ะ - ไม่เป็นไรครับ แม่ 5 00:01:59,786 --> 00:02:02,331 พวกแกเป็นใคร อย่ายุ่งกับเขานะ 6 00:02:05,334 --> 00:02:07,543 - คุณรัสเซล - คุณนายมอร์ริส 7 00:02:07,544 --> 00:02:08,794 นี่มันเรื่องอะไร 8 00:02:08,795 --> 00:02:12,882 ลูกชายคุณฆ่าผมไม่สำเร็จ ตอนนี้คุณโดนจับได้แล้ว มันจบแล้ว 9 00:02:12,883 --> 00:02:16,469 รู้สึกยังไงบ้างที่เห็นผมยืนอยู่ตรงหน้า ยังแข็งแรงดี 10 00:02:16,470 --> 00:02:18,095 ฉันไม่เข้าใจ 11 00:02:18,096 --> 00:02:19,973 เดี๋ยวนี้มีคนคุ้มกันแล้วสินะ 12 00:02:20,641 --> 00:02:24,518 แต่แค่นี้ไม่ช่วยให้รอด จากคนอื่นที่หมายเอาชีวิตแกหรอก 13 00:02:24,519 --> 00:02:26,270 นี่มันเรื่องอะไรกัน วิล 14 00:02:26,271 --> 00:02:29,940 เขาบีบให้พ่อฆ่าตัวตาย แต่ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรสักอย่าง 15 00:02:29,941 --> 00:02:31,568 ลูกทำอะไรลงไป 16 00:02:32,694 --> 00:02:33,945 คุณไม่รู้นี่เอง 17 00:02:35,989 --> 00:02:38,407 ดูซะว่าทำให้แม่แกเจ็บปวดแค่ไหน 18 00:02:38,408 --> 00:02:40,368 ฉันไม่มีทางเลือก แกฆ่าพ่อฉัน 19 00:02:40,369 --> 00:02:43,705 สิ่งที่ฉันทำคือธุรกิจ สิ่งที่แกพยายามทำคือฆาตกรรม 20 00:02:45,332 --> 00:02:47,708 - และตอนนี้แกต้องชดใช้ - ไม่ 21 00:02:47,709 --> 00:02:49,711 ไม่นะ วิล ลูกทำอะไร ลูกทำอะไรลงไป 22 00:02:52,422 --> 00:02:53,923 คุณรัสเซล อย่าค่ะ ได้โปรด 23 00:02:53,924 --> 00:02:56,425 - เขาไม่สบาย - อย่าตามมา 24 00:02:56,426 --> 00:02:58,928 วิล ได้โปรด 25 00:02:58,929 --> 00:03:00,347 ขอร้องล่ะ 26 00:03:15,696 --> 00:03:17,531 ขอต้อนรับกลับบ้านครับ คุณนาย 27 00:03:18,824 --> 00:03:19,908 ขอบคุณ เชิร์ช 28 00:03:21,868 --> 00:03:25,371 บอกแซนเดอร์สด้วยนะ ว่าอีกเดี๋ยวฉันจะขึ้นไปช่วยจัดของ 29 00:03:25,372 --> 00:03:29,458 พอฉันกลับลงมา ขอดูบัตรเชิญทั้งหมด ที่ส่งมาในช่วงที่ฉันไม่อยู่ 30 00:03:29,459 --> 00:03:32,128 ฉันต้องจัดตารางงานให้เสร็จ ก่อนที่ทุกอย่างจะทับถม 31 00:03:32,129 --> 00:03:33,671 ได้ครับ คุณนาย 32 00:03:33,672 --> 00:03:35,257 - แลร์รี่ - แม่ครับ 33 00:03:36,049 --> 00:03:37,466 ผมแวะมาทักทายแม่น่ะ 34 00:03:37,467 --> 00:03:41,137 แม่โล่งใจที่ได้กลับขึ้นบก ได้เห็นหน้าลูกอีกครั้งเสียที 35 00:03:41,138 --> 00:03:43,222 แกลดิสเป็นยังไงบ้าง แล้วหลานล่ะครับ 36 00:03:43,223 --> 00:03:46,475 แกลดิสปรับตัวเป็นแม่คน ได้อย่างที่แม่ไม่เคยทำได้ 37 00:03:46,476 --> 00:03:48,310 หลานชายลูกก็น่ารักน่าชัง 38 00:03:48,311 --> 00:03:49,729 ผมอยากเจอหน้าหลานจริงๆ 39 00:03:49,730 --> 00:03:51,439 พ่ออยู่ข้างบนหรือเปล่า 40 00:03:51,440 --> 00:03:53,358 ไม่ครับ พ่อกลับสโมสรยูเนียนแล้ว 41 00:03:54,401 --> 00:03:57,111 เรามีนัดประชุมสำคัญ กับคุณร็อกเกอเฟลเลอร์ 42 00:03:57,112 --> 00:03:59,071 พ่อคงกำลังเตรียมตัวอยู่ 43 00:03:59,072 --> 00:04:03,284 ผมเองก็ขอโทษที่ต้องไปแล้ว แต่ผมมีธุระต้องจัดการก่อน 44 00:04:03,285 --> 00:04:05,244 อย่าหักโหมทำงานเกินไปนักล่ะ 45 00:04:05,245 --> 00:04:06,370 ไม่ได้หักโหมหรอกครับ 46 00:04:06,371 --> 00:04:09,915 - อุตส่าห์ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน - แน่นอน 47 00:04:09,916 --> 00:04:11,209 ดีใจที่แม่กลับมานะครับ 48 00:04:12,461 --> 00:04:13,795 บ้านเราคิดถึงแม่นะ 49 00:04:15,922 --> 00:04:17,758 แม่ก็ดีใจที่มีคนคิดถึง 50 00:04:31,980 --> 00:04:33,064 แมเรียน 51 00:04:33,982 --> 00:04:35,192 ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม 52 00:04:35,942 --> 00:04:38,194 อีกเดี๋ยวอาฉันก็จะออกมาแล้ว 53 00:04:38,195 --> 00:04:40,404 คุณไปก่อนที่เรา จะมีโอกาสได้บอก... 54 00:04:40,405 --> 00:04:41,531 บอกอะไร 55 00:04:42,449 --> 00:04:46,786 แมเรียน อารมณ์มันพาไป เราไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนั้น 56 00:04:46,787 --> 00:04:48,622 ไม่ละอายใจบ้างเลยหรือไง 57 00:04:50,624 --> 00:04:53,083 คงไม่ละอายหรอก ชีวิตผู้ชายเรียบง่ายออกจะตาย 58 00:04:53,084 --> 00:04:55,586 คุณจะแหกกฎอะไรยังไงก็ได้ แต่กับฉัน 59 00:04:55,587 --> 00:04:57,922 ถือเป็นความเสื่อมเสีย 60 00:04:57,923 --> 00:05:00,674 - ไม่มีวันที่ใครจะรู้หรอก - แต่ฉันรู้ 61 00:05:00,675 --> 00:05:02,593 งั้นเราก็ใช้เรื่องนี้ให้เป็นประโยชน์ 62 00:05:02,594 --> 00:05:04,720 เป็นข้ออ้างให้เราแต่งงานกันเสียที 63 00:05:04,721 --> 00:05:08,349 - แต่งกับฉันต้องมีข้ออ้างด้วยเหรอ - ผมไม่ได้หมายความ... 64 00:05:08,350 --> 00:05:10,977 ฉันไม่อยากให้คุณ มาแต่งกับฉันเพราะสงสาร 65 00:05:12,062 --> 00:05:13,187 หรือรู้สึกผิด 66 00:05:13,188 --> 00:05:17,525 ไม่ใช่เพราะเรื่องนั้นสักหน่อย คุณเล่นบิดเบือนคำพูดผม 67 00:05:17,526 --> 00:05:19,610 ฉันอยากลืมๆ เรื่องคืนนั้นไปซะ 68 00:05:19,611 --> 00:05:21,947 แค่มองหน้าคุณ ก็ละอายแก่ใจจะแย่อยู่แล้ว 69 00:05:23,406 --> 00:05:24,657 คุณรัสเซล 70 00:05:24,658 --> 00:05:27,535 - อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์ครับ 71 00:05:27,536 --> 00:05:29,620 วันนี้คุณอาเอด้า จะไปที่ศูนย์ชุมชนด้วยกัน 72 00:05:29,621 --> 00:05:33,416 ฉันอยากไปดูให้เห็นกับตา ว่าแมเรียนใช้เวลาทำอะไรบ้าง 73 00:05:35,877 --> 00:05:37,212 งั้นผมไม่รบกวนแล้วครับ 74 00:05:49,015 --> 00:05:53,435 ฉันเขียนจดหมายขอบคุณลูกสะใภ้คุณ ที่อุตส่าห์บริจาคเงินก้อนโต 75 00:05:53,436 --> 00:05:55,187 นับว่ามีน้ำใจจริงๆ 76 00:05:55,188 --> 00:05:58,691 เธอเคารพขนบธรรมเนียม ของครอบครัวใหม่เหลือเกิน 77 00:05:58,692 --> 00:06:00,234 จริงแท้เลยค่ะ 78 00:06:00,235 --> 00:06:02,653 ทีนี้ ยังมีอีกเรื่อง 79 00:06:02,654 --> 00:06:06,283 ฉันหวังว่าคุณจะยินดี ให้สัมภาษณ์บ้างนิดๆ หน่อยๆ ค่ะ 80 00:06:07,409 --> 00:06:09,743 - สัมภาษณ์เหรอคะ - ใช่ค่ะ 81 00:06:09,744 --> 00:06:12,663 จะเป็นโอกาสให้เราได้เน้นย้ำ 82 00:06:12,664 --> 00:06:17,043 ถึงความสำคัญของสมาคมมรดก ที่มีต่อชาวนิวยอร์ก 83 00:06:18,044 --> 00:06:20,004 พวกเขาก็รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ 84 00:06:20,005 --> 00:06:22,298 คนที่สำคัญจริงๆ น่ะ 85 00:06:22,299 --> 00:06:25,593 พื้นที่ให้พัฒนามีได้เสมอ 86 00:06:25,594 --> 00:06:30,097 บทความที่มาถูกจังหวะเวลา จะช่วยให้งานนี้และสมาคมของเรา 87 00:06:30,098 --> 00:06:32,726 เป็นสิ่งที่ทุกคน ให้ความสนใจเป็นอันดับต้นๆ 88 00:06:33,810 --> 00:06:36,604 พ่อฉันบอกเสมอว่า มีแค่สามโอกาสเท่านั้น 89 00:06:36,605 --> 00:06:38,939 ที่ชื่อของสุภาพบุรุษ ควรปรากฏบนหน้าหนังสือพิมพ์ 90 00:06:38,940 --> 00:06:42,318 เมื่อเกิด เมื่อแต่งงาน และเมื่อตาย 91 00:06:42,319 --> 00:06:44,654 ฉันเดาว่าผู้หญิงก็คงเหมือนกัน 92 00:06:45,739 --> 00:06:49,408 ฉันน่ะหาคนอื่นมาสัมภาษณ์ได้อยู่แล้ว 93 00:06:49,409 --> 00:06:51,535 แค่คิดว่าเป็นงานของคุณทั้งที 94 00:06:51,536 --> 00:06:54,080 - คุณคง... - ถูกของคุณ ฉันยินดีค่ะ 95 00:06:56,249 --> 00:07:00,502 นักข่าวอยากสังเกตการณ์ สมาคมนิวยอร์กขณะดำเนินการ 96 00:07:00,503 --> 00:07:02,379 ก่อนสัมภาษณ์คุณ 97 00:07:02,380 --> 00:07:05,466 ฉันนัดไว้เย็นนี้ที่โรงโอเปร่า 98 00:07:05,467 --> 00:07:08,428 แต่ทางวิทยาลัยยกเลิก การแสดงฤดูกาลนี้แล้ว 99 00:07:09,054 --> 00:07:10,805 ฉันหมายถึงที่เดอะเมท 100 00:07:12,140 --> 00:07:15,017 - ฉันไม่นึกเลย... - ขออภัยที่ขัดจังหวะครับ 101 00:07:15,018 --> 00:07:18,103 แต่คนงานจากเอ.เอช. ดาเวนพอร์ตแอนด์คอมปานี 102 00:07:18,104 --> 00:07:20,147 มาวัดขนาดผ้าม่านใหม่ครับ 103 00:07:20,148 --> 00:07:21,191 ผ้าม่านใหม่อะไร 104 00:07:21,858 --> 00:07:24,527 คุณนายฟอร์เตสั่งผ้าม่าน ห้องรับแขกมาใหม่ครับ 105 00:07:26,529 --> 00:07:30,115 เราไม่จำเป็นต้องมีผ้าม่านใหม่ ผ้าม่านพวกนี้ไม่มีอะไรผิดปกติ 106 00:07:30,116 --> 00:07:31,742 ทำไมไม่ปรึกษาฉันก่อน 107 00:07:31,743 --> 00:07:35,330 เรื่องนั้นน่าจะต้องไปหารือ กับคุณนายฟอร์เตดูนะครับ 108 00:07:46,257 --> 00:07:49,385 หมายความว่ามีอาสาสมัครบางคน อาศัยอยู่ที่นี่จริงๆ น่ะเหรอ 109 00:07:49,386 --> 00:07:50,803 ใช่ค่ะ 110 00:07:50,804 --> 00:07:53,931 แนวคิดคือต้องอยู่ใกล้ชิดผู้ยากไร้ 111 00:07:53,932 --> 00:07:55,557 ให้เข้าใจว่าพวกเขาต้องการอะไร 112 00:07:55,558 --> 00:07:58,018 เป็นวิธีที่กล้าหาญจริงๆ 113 00:07:58,019 --> 00:08:00,813 มีคนที่เป็นดั่งแรงบันดาลใจมากมาย ที่อุทิศเวลาให้แก่ที่นี่ 114 00:08:00,814 --> 00:08:02,940 ส่วนใหญ่เรียนจบมหาวิทยาลัย 115 00:08:02,941 --> 00:08:06,276 งานของหลานที่นี่ต่างจาก ที่โรงเรียนฝึกวิชาชีพครูมากไหม 116 00:08:06,277 --> 00:08:09,697 มีหน้าที่มากมายกว่าเยอะค่ะ เราจัดหาปัจจัยในการดำรงชีวิต 117 00:08:09,698 --> 00:08:13,743 อาหาร การรักษาพยาบาล ช่วยเหลือเรื่องบุตร เรื่องกฎหมาย 118 00:08:14,452 --> 00:08:16,912 ฟังดูไม่ธรรมดาเลยจริงๆ 119 00:08:16,913 --> 00:08:19,165 - คงน่าอิ่มเอมใจมากแน่ - ใช่ค่ะ 120 00:08:19,916 --> 00:08:23,128 คนที่นี่หวังพึ่งเรา หนูเพิ่งจะเคยรู้สึก เป็นที่ต้องการขนาดนี้ 121 00:08:24,754 --> 00:08:25,879 - แมเรียน - คะ 122 00:08:25,880 --> 00:08:28,424 เวรเย็นวันนี้คงฝากฝังคุณได้นะ 123 00:08:28,425 --> 00:08:32,052 - ลิบบี้ยังไม่หายดี - ฉันตั้งตารอเลยค่ะ 124 00:08:32,053 --> 00:08:34,138 อาเอด้าคะ นี่คุณเวอร์จิเนีย ซาวิลล์ 125 00:08:34,139 --> 00:08:36,348 เป็นพยาบาลประจำที่นี่ 126 00:08:36,349 --> 00:08:38,434 - ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ - เช่นกันค่ะ 127 00:08:38,435 --> 00:08:42,062 ทางเราพึงพอใจกับกิจการดีงาม ที่หลานสาวคุณทำมากค่ะ 128 00:08:42,063 --> 00:08:44,481 นับเป็นบุคลากรทรงคุณค่า ต่อโครงการของเรา 129 00:08:44,482 --> 00:08:46,568 ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะคะ 130 00:08:48,528 --> 00:08:51,448 - หลานต้องอยู่เย็นแค่ไหน - คงกลับหลังมื้อค่ำเลยค่ะ 131 00:08:52,657 --> 00:08:57,202 แมเรียน ขนาดตอนกลางวัน ย่านนี้ยังอันตราย 132 00:08:57,203 --> 00:08:58,996 ตอนกลางคืนจะไม่ยิ่งแย่เหรอ 133 00:08:58,997 --> 00:09:01,499 คุณอาเพิ่งชื่นชมสิ่งที่เราทำกันแท้ๆ 134 00:09:02,208 --> 00:09:05,794 อาชื่นชมพันธกิจ แต่ก็อดห่วงความปลอดภัยไม่ได้ 135 00:09:05,795 --> 00:09:08,922 พอออกเวรแล้ว จะมีรถรับจ้างไปส่งหนูที่บ้านค่ะ 136 00:09:08,923 --> 00:09:12,135 หลานจ๊ะ นี่หลานมีเวลา ไปใช้ชีวิตของตัวเองบ้างหรือเปล่า 137 00:09:13,970 --> 00:09:16,221 ถ้านี่คือชีวิตหนูล่ะคะ 138 00:09:16,222 --> 00:09:18,599 ถ้าหนูเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ล่ะ 139 00:09:18,600 --> 00:09:20,517 ศูนย์ชุมชนแห่งนี้เป็นศูนย์ต้นแบบ 140 00:09:20,518 --> 00:09:22,603 หนูอาจมีส่วนช่วย ในการก่อตั้งศูนย์แห่งต่อๆ ไป 141 00:09:22,604 --> 00:09:25,899 - เราอย่าเถียงกันเรื่องนี้เลยนะคะ - ได้จ้ะ 142 00:09:26,983 --> 00:09:28,568 - นี่ค่ะ - ขอบคุณค่ะ 143 00:09:29,152 --> 00:09:30,987 - เจอกันที่บ้านนะ - ขอบคุณค่ะ 144 00:09:33,198 --> 00:09:34,490 "คุณร็อกเกอเฟลเลอร์" 145 00:09:34,491 --> 00:09:37,659 "ผมก็แทบจะขนส่ง น้ำมันสแตนดาร์ดออยล์ให้ฟรีๆ แล้ว" 146 00:09:37,660 --> 00:09:40,537 สำหรับสัญญาฉบับใหม่ ผมขอคิดบาร์เรลละ 35 เซนต์ 147 00:09:40,538 --> 00:09:43,040 - ราคานี้สมเหตุสมผล - ไม่มีทางหรอกครับ 148 00:09:43,041 --> 00:09:46,877 คุณรัสเซล คนทั้งประเทศ ได้รับผลจากข้อตกลงของเรา 149 00:09:46,878 --> 00:09:50,631 ซึ่งเป็นเงื่อนไขที่ทำให้ผม คุมราคาน้ำมันก๊าดให้อยู่ในระดับต่ำ 150 00:09:50,632 --> 00:09:52,299 และประชาชนซื้อหาได้ 151 00:09:52,300 --> 00:09:55,677 งั้นผลกำไร ก็คงไม่สำคัญต่อคุณขนาดนั้น 152 00:09:55,678 --> 00:09:58,556 ยิ่งผมหาเงินได้มาก ก็ยิ่งแจกจ่ายได้มาก 153 00:09:59,724 --> 00:10:01,266 นั่นคือปรัชญาของผม 154 00:10:01,267 --> 00:10:04,228 ถึงได้บีบคู่แข่งในคลีฟแลนด์ ให้ล้มละลายมานักต่อนัก 155 00:10:04,229 --> 00:10:08,565 ที่ผมตั้งราคาไว้ต่ำเตี้ยแบบนั้น ก็เพื่อช่วยลูกค้าประหยัดต่างหาก 156 00:10:08,566 --> 00:10:12,153 ไม่คิดเหรอว่าบ้านพวกเขาควรมี แสงส่องสว่างในราคาจับต้องได้ 157 00:10:12,737 --> 00:10:16,949 ที่ผมไม่เชื่อคือไอ้การเล่นละคร วางท่าเป็นพระผู้ไถ่ชีวิตชาวบ้าน 158 00:10:16,950 --> 00:10:18,451 ไม่ได้เล่นละคร 159 00:10:19,744 --> 00:10:22,205 หลายปีก่อน ผมตกรถไฟ 160 00:10:23,123 --> 00:10:24,707 ซึ่งเรื่องนั้นช่วยชีวิตผมไว้ 161 00:10:25,750 --> 00:10:29,128 ช่วยให้ผมตัดสินใจได้ ว่าจะใช้อิทธิพลในทางที่ถูกที่ควร 162 00:10:29,129 --> 00:10:32,756 ในทุกๆ วันใหม่ที่ได้รับโอกาสนี้มา 163 00:10:32,757 --> 00:10:35,843 เพื่อการนั้น ถ้าจะให้ข้อตกลงใหม่นี้ ดำเนินไปได้ด้วยดี 164 00:10:35,844 --> 00:10:40,473 ผมต้องขอลดราคาที่จ่ายให้คุณ เหลือบาร์เรลละ 20 เซนต์ 165 00:10:41,224 --> 00:10:45,269 นี่คุณเสนอจะจ่ายค่าขนส่งน้ำมัน ให้รัสเซลอินดัสทรีส์น้อยลงกว่าเดิม 166 00:10:45,270 --> 00:10:48,273 ทั้งที่ผมบอกอยู่ตลอด ว่าต้องให้คุณจ่ายเพิ่มขึ้น 167 00:10:49,107 --> 00:10:51,859 คุณก็ห่วงเรื่องผลกำไร ไม่ต่างจากคนอื่น 168 00:10:51,860 --> 00:10:53,318 ผมเองก็ห่วง 169 00:10:53,319 --> 00:10:55,697 เชิญไปหาทางลดต้นทุนจากที่อื่นเถอะ 170 00:10:56,656 --> 00:10:58,949 ถ้าตัวเลขที่ผมเสนอไป ไม่ตรงกับที่คุณต้องการ 171 00:10:58,950 --> 00:11:00,742 ผมก็คงต้องไปร่วมงานกับบริษัทอื่น 172 00:11:00,743 --> 00:11:02,744 - รถไฟของผม... - ทุกท่านครับ 173 00:11:02,745 --> 00:11:06,249 ถ้าเราหาทางออกร่วมกันได้ ก็ดีต่อทุกฝ่ายมากกว่าไม่ใช่เหรอครับ 174 00:11:11,588 --> 00:11:16,133 แลร์รี่ พ่อคุณโชคดี ที่มีคุณคอยกล่อมให้เย็นลง 175 00:11:16,134 --> 00:11:18,552 ถ้าคุณอยากร่วมงาน กับบริษัทรถไฟเจ้าอื่นนัก 176 00:11:18,553 --> 00:11:20,597 ก็เชิญได้เลย คุณร็อกเกอเฟลเลอร์ 177 00:11:21,514 --> 00:11:24,475 แต่ไม่มีบริษัทไหน เสนอให้คุณได้เท่าผม 178 00:11:26,019 --> 00:11:27,103 หมดธุระแล้ว 179 00:11:33,693 --> 00:11:35,069 คุณร็อกเกอเฟลเลอร์ 180 00:11:44,287 --> 00:11:47,080 พ่อครับ เดินออกมาจะดีเหรอ 181 00:11:47,081 --> 00:11:50,417 - เราต้องการข้อตกลงนี้นี่ครับ - ลูกไม่มีสิทธิ์พูดอะไรทั้งนั้น 182 00:11:50,418 --> 00:11:52,754 - ไม่ใช่หน้าที่ของลูก - คุณพ่อครับ ขอร้อง 183 00:11:53,546 --> 00:11:54,796 เขาเป็นลูกค้ารายใหญ่ที่สุดของเรา 184 00:11:54,797 --> 00:11:57,216 ผมแค่อยากให้ทั้งสองฝ่าย หาทางออกร่วมกัน 185 00:11:57,217 --> 00:11:59,927 สิ่งที่ลูกทำคือการแสดงความอ่อนแอ 186 00:11:59,928 --> 00:12:03,013 ถ้าไม่อยากให้ผมพูด แล้วจะพาผมมาด้วยทำไม 187 00:12:03,014 --> 00:12:04,640 ให้มาดูและเรียนรู้ 188 00:12:04,641 --> 00:12:07,851 ผมไม่ใช่เด็กฝึก ผมเองก็เป็นนักธุรกิจในแบบของผม 189 00:12:07,852 --> 00:12:11,773 นั่นเพราะพ่อให้โอกาส ที่คนส่วนใหญ่ไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึง 190 00:12:12,482 --> 00:12:16,027 พ่อสร้างรัสเซลอินดัสทรีส์ขึ้นจากศูนย์ โดยที่ไม่มีแต้มต่อใดๆ 191 00:12:17,695 --> 00:12:19,948 ลูกไม่รู้หรอกว่า ต้องแลกมาด้วยอะไรบ้าง 192 00:12:40,134 --> 00:12:41,385 คุณนายฟอร์เต 193 00:12:41,386 --> 00:12:45,222 ผู้สมัครตำแหน่งคนรับใช้ ใกล้จะมาถึงแล้วครับ 194 00:12:45,223 --> 00:12:48,308 ผมคัดรายชื่อออกบ้างแล้ว มีผู้สมัครที่มีแววอยู่พอสมควร 195 00:12:48,309 --> 00:12:51,187 ได้อย่างนั้นก็ดี แบนนิสเตอร์ ขอบคุณ 196 00:12:58,611 --> 00:13:02,240 ดีจังเลยนะ มีเงินจ้างคนรับใช้ใหม่ ซื้อผ้าม่านใหม่ 197 00:13:02,907 --> 00:13:07,661 แต่กลับไม่ช่วยจ่ายค่าจัดงานรับรอง ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา 198 00:13:07,662 --> 00:13:09,413 จำเป็นต้องค่อนแคะด้วยเหรอ แอกเนส 199 00:13:09,414 --> 00:13:11,331 ดูความเรียบร้อย ของรูปลักษณ์ภายนอกให้ดี 200 00:13:11,332 --> 00:13:13,583 เล็บมือบอกอะไรได้หลายอย่าง 201 00:13:13,584 --> 00:13:15,085 ฉันขอคำแนะนำจากเธอหรือไง 202 00:13:15,086 --> 00:13:17,921 เธอต้องพึ่งคำแนะนำฉัน ไม่ว่าจะขอหรือไม่ก็ตาม 203 00:13:17,922 --> 00:13:19,715 เธอขาดประสบการณ์จ้างคน 204 00:13:19,716 --> 00:13:21,384 ฉันจะทำตามสัญชาตญาณ 205 00:13:23,636 --> 00:13:26,471 สัญชาตญาณเดียวกับที่วางแผน จะเปลี่ยนผ้าม่านฉันน่ะเหรอ 206 00:13:26,472 --> 00:13:28,890 พู่แบบนั้นเลิกผลิตไปแล้วนะ 207 00:13:28,891 --> 00:13:30,184 เรื่องนั้นฉันรู้ 208 00:13:30,852 --> 00:13:34,564 แค่อยากได้อะไร ที่ดูโบราณน้อยลงหน่อย 209 00:13:35,356 --> 00:13:40,236 ทำไมถึงเลือกละทิ้งขนบธรรมเนียม แล้วไหลไปตามกระแสนิยมนักนะ 210 00:13:42,030 --> 00:13:44,156 นี่หมายถึงเรื่องผ้าม่านแน่นะ 211 00:13:44,157 --> 00:13:48,076 คุณนายฟอสเตอร์อยากให้ฉัน ไปดูโอเปร่าที่เมโทรโพลิแทน 212 00:13:48,077 --> 00:13:51,080 เพื่อประชาสัมพันธ์งานมื้อค่ำ ไร้สาระสิ้นดี 213 00:13:52,457 --> 00:13:53,665 ทำไมล่ะ 214 00:13:53,666 --> 00:13:57,587 เธอกับลีน่า แอสเตอร์ก็สมน้ำสมเนื้อ ถึงเวลาแล้วไม่ใช่เหรอ 215 00:13:58,463 --> 00:14:00,255 ฉันก็คงไม่มีทางเลือก 216 00:14:00,256 --> 00:14:03,676 ฉันจะไปด้วย ฉันก็อยากไปเห็นเดอะเมท 217 00:14:04,385 --> 00:14:07,763 ไม่จำเป็น นี่เป็นธุระของทางสมาคมมรดก 218 00:14:07,764 --> 00:14:09,514 แถมเธอก็แสดงออกชัดเจน 219 00:14:09,515 --> 00:14:11,809 ว่าไม่ได้อยากต้อนรับ ท่านประธานาธิบดี 220 00:14:26,991 --> 00:14:29,118 เรื่องนี้ไว้คุยกันตอนนัดครั้งหน้าก็ได้ 221 00:14:30,036 --> 00:14:34,873 หนังสือเล่มแรกของเพ็กกี้ จะตีพิมพ์หลังจากงานแต่งไม่นาน 222 00:14:34,874 --> 00:14:37,542 ฉันยังไม่เคยเจอนักเขียนหญิงเลย 223 00:14:37,543 --> 00:14:38,711 ตอนนี้ก็ได้เจอฉันแล้วนะคะ 224 00:14:39,921 --> 00:14:41,838 คุณเขียนด้วยหรือเปล่าคะ คุณนายสก็อต 225 00:14:41,839 --> 00:14:44,007 - ลูกสาวมีคุณเป็นแบบอย่างสินะคะ - เปล่าค่ะ 226 00:14:44,008 --> 00:14:46,551 เป็นพรสวรรค์ที่พระเจ้าประทานให้ ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย 227 00:14:46,552 --> 00:14:51,139 ตัดสินใจแหกขนบเองหรอกเหรอ พิลึกคนจริงๆ 228 00:14:51,140 --> 00:14:53,934 แล้วงานเขียนนี่ เขาทำกันยังไงเหรอคะ 229 00:14:53,935 --> 00:14:56,145 นั่งขบคิดไปวันๆ หรือเปล่า 230 00:14:57,563 --> 00:15:01,024 ก็ไม่ใช่เสียทั้งหมดหรอกค่ะ แต่จะมองแบบนั้นก็ได้เหมือนกัน 231 00:15:01,025 --> 00:15:02,610 ฟังดูโดดเดี่ยวจัง 232 00:15:03,236 --> 00:15:07,197 ป้าของสามีฉัน ก็เขียนหนังสือออกมาเล่มหนึ่ง 233 00:15:07,198 --> 00:15:09,033 รวมสูตรอาหารของตระกูล 234 00:15:10,118 --> 00:15:11,536 ดีจังเลยนะคะ 235 00:15:12,870 --> 00:15:15,455 แล้วหนังสือคุณเกี่ยวกับอะไร คุณสก็อต 236 00:15:15,456 --> 00:15:20,252 เพื่อนสนิทตัวติดกัน ที่โตมาด้วยกันทางใต้ 237 00:15:20,253 --> 00:15:22,129 แต่พอทั้งคู่โตเป็นผู้ใหญ่ 238 00:15:22,130 --> 00:15:25,757 ชีวิตทั้งคู่ก็ห่างเหินกันไป จนกลายเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน 239 00:15:25,758 --> 00:15:27,968 คนหนึ่งใช้ชีวิตที่คนอื่นคาดหวัง 240 00:15:27,969 --> 00:15:30,262 ขณะที่อีกคนยอมเสี่ยงมากกว่า 241 00:15:30,263 --> 00:15:33,557 เธอปฏิเสธประเพณีของครอบครัว เพื่อไล่ตามความฝัน 242 00:15:33,558 --> 00:15:35,351 ทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง 243 00:15:37,270 --> 00:15:38,604 น่าสนใจดีค่ะ 244 00:15:39,313 --> 00:15:42,691 ถึงฉันจะชอบอยู่สงบๆ ใต้ร่มประเพณีครอบครัวก็เถอะ 245 00:15:42,692 --> 00:15:46,653 ทำให้ชีวิตมีคุณค่า ข้อนั้นฉันเห็นด้วย 246 00:15:46,654 --> 00:15:48,864 คุณได้อ่านหรือยังคะ คุณนายสก็อต 247 00:15:48,865 --> 00:15:52,952 เพิ่งอ่านเมื่อไม่นานนี้ สร้างสรรค์ดีมาก 248 00:15:54,120 --> 00:15:55,621 ทุกท่าน 249 00:15:58,708 --> 00:16:02,294 แล้วผมก็ช่วยคุณเครตัน ตรวจนับคลังไวน์ทุกเดือนครับ 250 00:16:02,295 --> 00:16:06,548 - คุณล้างเครื่องเงินได้หรือเปล่า - ผมชอบเลยล่ะครับ 251 00:16:06,549 --> 00:16:10,177 แหม ดีเลิศประเสริฐอะไรอย่างนี้ 252 00:16:10,178 --> 00:16:12,889 ขอบคุณค่ะ คุณร็อดด์ ไว้เราจะติดต่อไป 253 00:16:20,438 --> 00:16:22,857 - กลับออกไปเองได้ใช่ไหมครับ - ได้ครับ 254 00:16:29,197 --> 00:16:30,322 ผมยังมาทันหรือเปล่า 255 00:16:30,323 --> 00:16:32,407 - ทันอะไร - สมัครตำแหน่งคนรับใช้น่ะครับ 256 00:16:32,408 --> 00:16:34,075 โอลิเวอร์ครับ โอลิเวอร์ คีป 257 00:16:34,076 --> 00:16:37,162 - มาเข้าทางประตูนี้ทำไม - ขอโทษครับ 258 00:16:37,163 --> 00:16:39,206 "คิดว่าถ้ามาทางนี้ น่าจะประหยัดเวลาได้" 259 00:16:39,207 --> 00:16:41,125 แบนนิสเตอร์ มีผู้สมัครมาอีกเหรอ 260 00:16:42,001 --> 00:16:44,586 - ไม่มีครับ - วันก่อนผมก็มานะ 261 00:16:44,587 --> 00:16:47,756 ผมได้ข่าวเรื่องตำแหน่งว่าง เลยถ่อมาจากอีกฟากตัวเมือง 262 00:16:47,757 --> 00:16:49,674 ถึงอย่างนั้น ผมก็เกรงว่า 263 00:16:49,675 --> 00:16:52,344 เรามีผู้สมัคร ที่ต้องพิจารณาครบถ้วนแล้ว 264 00:16:52,345 --> 00:16:55,388 ไม่เป็นไร แบนนิสเตอร์ 265 00:16:55,389 --> 00:16:59,268 เขาอุตส่าห์มาทั้งที เจอหน้ากันหน่อยก็ไม่เสียหาย 266 00:16:59,936 --> 00:17:01,062 เข้ามาสิ 267 00:17:03,189 --> 00:17:04,482 มาค่ะ 268 00:17:05,858 --> 00:17:08,402 - หมาน่ารักนะครับ - นั่นเจ้าพัมป์กินน่ะ 269 00:17:09,987 --> 00:17:10,988 นี่ครับ 270 00:17:12,073 --> 00:17:13,616 - ผมมีจดหมายแนะนำมาด้วย - ขอบคุณ 271 00:17:13,741 --> 00:17:14,950 - บัตรแนะนำตัว - วิเศษมาก 272 00:17:14,951 --> 00:17:16,284 - ขอบคุณ - ขอบคุณครับ 273 00:17:16,285 --> 00:17:17,954 - คุณโอลิเวอร์ คีป - ครับ 274 00:17:19,872 --> 00:17:22,874 - รู้กฎข้อแรกของการแต่งงานไหม - คืออะไรครับ 275 00:17:22,875 --> 00:17:26,546 ถ้าภรรยาไม่เอา เราก็อย่าไปเต้นตาม 276 00:17:28,256 --> 00:17:29,549 ผมจะจดไว้เลยครับ 277 00:17:31,425 --> 00:17:33,344 - ตรงนี้เจ็บไหมครับ - ไม่ครับ 278 00:17:37,682 --> 00:17:39,684 - มีอะไรเหรอ - ติดกระดุมได้ครับ 279 00:17:41,269 --> 00:17:43,062 อาจเป็นวัณโรค 280 00:17:44,021 --> 00:17:46,231 ดูเหมือนจะมีฝีเย็นใต้ผิวหนัง 281 00:17:46,232 --> 00:17:48,441 ลึกลงไปในเนื้อเยื่อผนังทรวงอก 282 00:17:48,442 --> 00:17:50,527 ต้องผ่าเปิดและระบายหนองออกทันที 283 00:17:50,528 --> 00:17:52,029 - ทำที่นี่ได้ไหม - ไม่ได้ครับ 284 00:17:52,989 --> 00:17:55,031 ต้องส่งตัวคุณเข้าโรงพยาบาลเบลวิว 285 00:17:55,032 --> 00:17:56,241 ให้พวกเขาตรวจดู 286 00:17:56,242 --> 00:17:58,619 ว่ามันอยู่ในกล้ามเนื้อหัวใจ หรือปอดหรือเปล่า 287 00:18:01,122 --> 00:18:02,582 ผมจะเขียนไปบอกภรรยาคุณเอง 288 00:18:08,879 --> 00:18:12,258 สมัยนั้นผมประสบการณ์ยังน้อย นึกว่าทรงเครื่องหมายถึงของกิน 289 00:18:13,551 --> 00:18:15,176 แต่ผมได้เรียนรู้อะไรๆ มามาก 290 00:18:15,177 --> 00:18:18,263 - ผมเป็นคนขยัน - ฉันก็ว่าอย่างนั้น 291 00:18:18,264 --> 00:18:21,975 คุณทำให้ฉันนึกถึงคนรับใช้เดิม ที่คุณจะมาแทน 292 00:18:21,976 --> 00:18:24,519 - หวังว่าคงไม่ใช่เรื่องไม่ดีนะครับ - ไม่เลยจ้ะ 293 00:18:24,520 --> 00:18:27,940 ตอนนี้เขากำลังไปได้ดี ในเส้นทางนักประดิษฐ์ 294 00:18:29,817 --> 00:18:34,529 ทีนี้ ขอถามหน่อยเถอะ ทำไมถึงลาออกจากงานที่เก่าล่ะ 295 00:18:34,530 --> 00:18:38,033 ผมทำงานให้พวกเขาได้ไม่นาน พวกเขาจะย้ายไปฟิลาเดลเฟีย 296 00:18:38,034 --> 00:18:41,329 และพ่อผมก็เพิ่งเสียครับ 297 00:18:42,246 --> 00:18:44,290 - เสียใจด้วยนะคะ - ขอบคุณครับ 298 00:18:44,957 --> 00:18:48,960 ผมอยากอยู่นิวยอร์กเป็นเพื่อนแม่ แม่คิดถึงพ่อมากครับ 299 00:18:48,961 --> 00:18:52,130 ผมนึกว่าแม่จะอยากย้ายไปอยู่ กับพี่สาวที่แมสซาชูเซตส์ 300 00:18:52,131 --> 00:18:54,467 แม้ว่าแม่จะมีบ้านหลังเล็กๆ แต่แม่ชอบ... 301 00:18:57,303 --> 00:18:59,429 หวังว่าผมคงไม่ได้รบกวน เวลาคุณมากไปนะครับ 302 00:18:59,430 --> 00:19:03,975 ไม่เลยจ้ะ ไม่เลย แล้วเราจะติดต่อไป 303 00:19:03,976 --> 00:19:05,686 แบนนิสเตอร์จะไปส่งคุณนะ 304 00:19:07,647 --> 00:19:09,815 - ทางนี้ - ขอบคุณครับ 305 00:19:17,239 --> 00:19:18,366 แบนนิสเตอร์ 306 00:19:23,120 --> 00:19:25,246 ฉันอยากจ้างโอลิเวอร์ 307 00:19:25,247 --> 00:19:27,874 แต่จอห์น เฮิร์ซ มีประสบการณ์มากกว่าเยอะนะครับ 308 00:19:27,875 --> 00:19:29,668 มากกว่าใช่ว่าจะดีกว่าเสมอไป 309 00:19:29,669 --> 00:19:31,044 ก็จริงครับ 310 00:19:31,045 --> 00:19:35,840 แต่คุณคีปก็ดูเป็นคนช่างพูด 311 00:19:35,841 --> 00:19:38,259 ฉันรู้สึกถูกชะตากับเขา 312 00:19:38,260 --> 00:19:41,763 จริงอยู่ว่าจะสั่งอะไร ต้องใช้คำง่ายๆ ไม่ซับซ้อน 313 00:19:41,764 --> 00:19:45,141 แต่ถ้าได้คนอย่างคุณ เป็นต้นแบบนะ แบนนิสเตอร์ 314 00:19:45,142 --> 00:19:49,939 ฉันมั่นใจว่าเขาจะเรียนรู้ได้เร็ว ทำงานได้ตามมาตรฐานของคุณแน่ 315 00:19:51,232 --> 00:19:54,110 - ได้ครับ คุณนาย - ขอบคุณ 316 00:19:57,029 --> 00:20:00,990 นับเป็นหนึ่งในเกียรติสูงสุดในชีวิต ที่ฉันได้เป็นประธาน 317 00:20:00,991 --> 00:20:02,659 สโมสรธิดาไมตรี 318 00:20:02,660 --> 00:20:04,869 และฉันขอต้อนรับ 319 00:20:04,870 --> 00:20:09,125 ว่าที่ลูกสะใภ้และแม่ของเธอ เข้าร่วมกลุ่มของเรา 320 00:20:12,795 --> 00:20:15,923 และขอให้ช่วงเวลานี้ 321 00:20:16,799 --> 00:20:20,094 เพื่ออวยพรให้คุณสก็อต และลูกชายสุดที่รักของฉัน 322 00:20:21,095 --> 00:20:23,012 มีชีวิตคู่ที่แสนสุขสม 323 00:20:23,013 --> 00:20:24,264 ดีงาม 324 00:20:24,265 --> 00:20:28,644 ขอให้ชานเรือนอยู่ยั้งยืนยง ขอให้ความรักมั่นคงไม่ผันแปร 325 00:20:33,149 --> 00:20:34,942 คุณสก็อตเองก็เป็นหม้ายนะคะ 326 00:20:35,860 --> 00:20:37,235 ใช่ค่ะ 327 00:20:37,236 --> 00:20:40,655 เธอรู้ว่าการก้าวผ่าน ความสูญเสียนั้นแสนยากเย็น 328 00:20:40,656 --> 00:20:42,741 แต่เธอก็ผ่านมันมาได้ 329 00:20:42,742 --> 00:20:45,619 เธอเป็นแบบอย่างให้แก่พวกเรา 330 00:20:54,628 --> 00:20:57,047 (รถพยาบาล) 331 00:20:58,674 --> 00:21:03,929 (โรงพยาบาลเบลวิว) 332 00:21:07,016 --> 00:21:10,602 - คนไข้เป็นใครครับ - นี่คุณเดวิสครับ 333 00:21:10,603 --> 00:21:12,854 - คุณเป็นญาติเหรอครับ - ผมหมอวิลเลียม เคิร์กแลนด์ 334 00:21:12,855 --> 00:21:14,522 ผมรักษาสุภาพบุรุษคนนี้และ... 335 00:21:14,523 --> 00:21:17,233 ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมจัดการตรวจเอง 336 00:21:17,234 --> 00:21:18,526 ให้ผมช่วยเถอะครับ 337 00:21:18,527 --> 00:21:20,236 ผมตรวจคนไข้รายนี้ไป ยังไม่ถึงชั่วโมงดี... 338 00:21:20,237 --> 00:21:21,362 ผมก็จะทำแบบเดียวกัน 339 00:21:21,363 --> 00:21:24,157 คุณพาเขามาส่งก็ดีแล้ว แต่เนื่องจากไม่ใช่ญาติ 340 00:21:24,158 --> 00:21:25,366 เพราะฉะนั้นคุณต้องไป 341 00:21:25,367 --> 00:21:27,327 - กฎของโรงพยาบาล - ผมแค่เสนอความเห็น... 342 00:21:27,328 --> 00:21:30,956 หมอผิวสีไม่มีคุณสมบัติ ที่จะรักษาที่โรงพยาบาลเบลวิว 343 00:21:32,833 --> 00:21:37,545 อย่างที่บอก ผมจะตรวจเอง ตามผมมาครับ 344 00:21:37,546 --> 00:21:39,714 ไว้เสร็จจากที่นี่แล้ว ผมค่อยติดตามอาการ 345 00:21:39,715 --> 00:21:41,467 ขอบคุณครับ หมอเคิร์กแลนด์ 346 00:21:52,353 --> 00:21:55,189 แม่นั่นหน้าไม่อายจริงๆ 347 00:21:55,898 --> 00:21:58,192 ที่โกหกคนทั้งห้อง 348 00:21:58,943 --> 00:22:01,402 ลับหลังแม่นั่นจะพูดอะไรบ้างก็ไม่รู้ 349 00:22:01,403 --> 00:22:04,197 คำว่าหม้าย คงเข้าปากเจ้าตัวมากกว่า 350 00:22:04,198 --> 00:22:07,784 คำว่าผู้หญิงที่การแต่งงานเป็นโมฆะ และเคยมีลูกมาก่อน 351 00:22:07,785 --> 00:22:11,871 ผู้หญิงที่มองหนูเหมือนตัวประหลาด เป็นคนในวงสังคมวิลเลียม 352 00:22:11,872 --> 00:22:13,207 ลูกเองก็เป็น 353 00:22:14,458 --> 00:22:17,837 เราไปคุยกับเจ้าตัวเลยดีกว่า ไปด้วยกันเถอะนะ 354 00:22:19,672 --> 00:22:21,172 คุณนายบราวน์จะจัดแจงเค้ก... 355 00:22:21,173 --> 00:22:24,342 ขอคุยด้วยหน่อยค่ะ คุณนายเคิร์กแลนด์ ไม่นานหรอก 356 00:22:24,343 --> 00:22:25,635 ว่ามาสิ 357 00:22:25,636 --> 00:22:29,347 ก่อนอื่น ขอบคุณที่จัดงานเลี้ยงน้ำชานี้ 358 00:22:29,348 --> 00:22:32,308 ฉันเองก็ดีใจมาก ที่พวกคุณตอบรับคำเชิญ 359 00:22:32,309 --> 00:22:35,855 แต่ใจจริงแล้วคุณอยากเชิญ เพ็กกี้คนไหนมากันแน่ 360 00:22:37,314 --> 00:22:38,773 ฉันไม่เข้าใจ 361 00:22:38,774 --> 00:22:42,861 ฉันดีใจมากนะคะที่จะได้แต่งงาน เข้าตระกูลเคิร์กแลนด์ 362 00:22:42,862 --> 00:22:44,947 แต่โปรดรู้ไว้ว่าฉันมา ในฐานะตัวของฉันเอง 363 00:22:45,698 --> 00:22:46,991 ฉันไม่ใช่แม่หม้าย 364 00:22:47,700 --> 00:22:51,578 ฉันช่วยคุณต่างหาก คุณสก็อต แบบนั้นเจ็บปวดน้อยกว่า 365 00:22:51,579 --> 00:22:54,372 หรืออยากให้ทุกคนรู้ รายละเอียดฉาวโฉ่ทั้งหลาย 366 00:22:54,373 --> 00:22:58,418 ฉันทำใจรับอดีตของตัวเองได้แล้ว ไม่มีอะไรต้องละอายใจ 367 00:22:58,419 --> 00:23:00,254 ฉันแค่พยายามจะช่วย 368 00:23:01,255 --> 00:23:04,215 ฉันเข้าใจว่าที่บรุกลิน ทำอะไรกันโผงผางกว่านี้ 369 00:23:04,216 --> 00:23:05,967 นั่นอาจเป็นวิธีของคุณ 370 00:23:05,968 --> 00:23:08,887 แต่ที่นิวพอร์ตเราอ่อนช้อยกว่านั้น 371 00:23:08,888 --> 00:23:11,848 ฉันก็แค่อยากเปิดตัวคุณอย่างราบรื่น 372 00:23:11,849 --> 00:23:13,183 แค่นั้นน่ะเหรอคะ 373 00:23:16,812 --> 00:23:18,856 คราวหน้าฉันจะคิดให้รอบคอบกว่านี้ 374 00:23:20,024 --> 00:23:21,108 ขอตัวนะคะ 375 00:23:25,404 --> 00:23:26,614 ไม่เป็นไรนะ 376 00:23:34,330 --> 00:23:35,623 คุณกลับมาแล้ว 377 00:23:36,540 --> 00:23:38,042 เพิ่งมาถึงเมื่อเช้า 378 00:23:39,168 --> 00:23:41,629 หวังว่าคุณคงดีใจที่ได้กลับมาเมืองนี้ 379 00:23:42,296 --> 00:23:43,839 นิวยอร์กต้องดีใจแน่ที่คุณกลับมา 380 00:23:44,632 --> 00:23:45,841 แค่นิวยอร์กเหรอคะ 381 00:23:48,886 --> 00:23:51,305 คุณยุ่งอยู่ ฉันขอเวลาไม่นานหรอก 382 00:23:52,222 --> 00:23:54,600 ฉันอยากให้คุณได้เห็นรูปนี้เหลือเกิน 383 00:23:55,559 --> 00:23:59,480 เฮกเตอร์ จอร์จ เบลลิงแฮม เวียร์ มาร์ควิสแห่งซิดมัธ 384 00:24:00,356 --> 00:24:02,106 ชื่ออลังการมากเลยนะคะ 385 00:24:02,107 --> 00:24:04,234 - หน้าเหมือนแกลดิสเลย - ใช่ 386 00:24:05,778 --> 00:24:08,489 แกลดิสเองก็กำลังฟื้นตัวได้ด้วยดี 387 00:24:09,490 --> 00:24:13,160 การคลอดออกจะสาหัสสากรรจ์ 388 00:24:15,287 --> 00:24:16,997 ขอบคุณพระเจ้าที่ลูกรอดมาได้ 389 00:24:18,958 --> 00:24:21,460 ก่อนฉันจะไป คุณตกลงว่าจะกลับมาอยู่บ้าน 390 00:24:23,504 --> 00:24:25,213 ไม่ว่าตอนนั้นเราจะพูดอะไร ผม... 391 00:24:25,214 --> 00:24:28,257 ตอนนี้ผมมีเรื่องด่วนกว่านั้น ให้ต้องกังวล 392 00:24:28,258 --> 00:24:30,176 สำคัญกว่าครอบครัวอีกน่ะเหรอ 393 00:24:30,177 --> 00:24:31,928 เราก้าวเข้าสู่บทใหม่แล้ว 394 00:24:31,929 --> 00:24:34,764 คุณก็ยังมัวหมกมุ่นอยู่กับอดีต 395 00:24:34,765 --> 00:24:38,226 - แกลดิสถามว่าหลังจากที่คุณอยู่... - ไม่ใช่ธุระอะไรของลูก 396 00:24:38,227 --> 00:24:40,771 ผมจะไม่ยอมถูกบีบบังคับ ไม่อีกแล้ว 397 00:24:41,689 --> 00:24:43,232 ได้โปรด จอร์จ กลับบ้านเถอะ 398 00:24:44,566 --> 00:24:45,943 คุณดูเหนื่อยนะ 399 00:24:47,027 --> 00:24:49,863 สมกับเป็นคุณจริงๆ มองหาจุดอ่อนเพื่อล่อผมกลับไป 400 00:24:51,198 --> 00:24:53,784 งั้นฉันจะกลับแล้ว หวังว่าคุณจะกลับด้วยกัน 401 00:25:00,916 --> 00:25:02,001 มีอะไร 402 00:25:03,127 --> 00:25:04,628 นัดต่อไปมาถึงแล้วครับ 403 00:25:06,714 --> 00:25:07,881 ฉันขอตัวก่อนนะคะ 404 00:25:28,736 --> 00:25:31,071 นั่นคุณนายแอสเตอร์ใช่ไหม 405 00:25:31,947 --> 00:25:33,991 เราอย่ากระดี๊กระด๊านักล่ะ 406 00:25:34,867 --> 00:25:37,202 ฉันจะเก็บอาการให้มิดชิดเชียวล่ะ 407 00:25:45,252 --> 00:25:48,464 สะดุดตาไม่เบา เรื่องนี้ต้องยอมรับ 408 00:25:49,089 --> 00:25:51,216 ดูฉูดฉาดไปหน่อยสำหรับรสนิยมฉัน 409 00:25:52,217 --> 00:25:53,968 ขอบคุณที่มาเป็นเพื่อนแม่ 410 00:25:53,969 --> 00:25:55,678 หวังว่าคราวหน้าพ่อเขาจะมาด้วยกัน 411 00:25:55,679 --> 00:25:58,973 ตอนนี้รับมือแม่น่ะ ง่ายกว่าพ่อเยอะเลยครับ 412 00:25:58,974 --> 00:26:00,433 สวัสดีค่ะ คุณนายรัสเซล 413 00:26:00,434 --> 00:26:02,769 แม่ครับ เราน่าจะจ้างช่างภาพ 414 00:26:02,770 --> 00:26:05,063 เพื่อพิสูจน์ว่าช่วงเวลา อันแสนงดงามนี้เกิดขึ้นจริง 415 00:26:05,064 --> 00:26:08,608 ก็แม่เคยบอกว่า จะไม่มาเหยียบโรงโอเปร่านี้อีก 416 00:26:08,609 --> 00:26:10,861 ลูกก็รู้ว่าแม่มาทำไม ออสการ์ 417 00:26:28,629 --> 00:26:30,379 - นี่ค่ะ - มีอาหารเหลือไหม 418 00:26:30,380 --> 00:26:32,965 - มีค่ะ ซุปอยู่ตรงนั้น - ได้โปรด ช่วยเราด้วยค่ะ 419 00:26:32,966 --> 00:26:34,717 - เกิดอะไรขึ้น - เขาคุมรางเท 420 00:26:34,718 --> 00:26:35,927 ในโรงหลอมเหล็กเฮคลา 421 00:26:35,928 --> 00:26:38,262 ท่อส่งความร้อนเกิดหลุดลงมา โดนแขนเข้าเต็มๆ 422 00:26:38,263 --> 00:26:40,599 โชคยังดีที่แขนไม่หัก แค่โดนไฟลวก 423 00:26:41,183 --> 00:26:42,226 ฉันจะไปตามพยาบาล 424 00:26:45,354 --> 00:26:47,522 ผู้ชมในเดอะเมทนี่คนละกลุ่มเลย 425 00:26:47,523 --> 00:26:50,108 - อย่างน้อยองก์แรกยังพอทน - ก็จริง 426 00:26:50,109 --> 00:26:51,651 คุณนายแอสเตอร์ 427 00:26:51,652 --> 00:26:53,277 คุณนายแวนไรน์ 428 00:26:53,278 --> 00:26:57,240 คุณนายออสการ์ แวนไรน์ ดีใจที่ได้เจอทุกคนที่นี่ค่ะ 429 00:26:57,241 --> 00:26:59,617 ถึงที่นี่จะไม่ใช่วิทยาลัยก็เถอะ 430 00:26:59,618 --> 00:27:01,702 วิทยาลัยจะกลับมาฤดูกาลหน้า 431 00:27:01,703 --> 00:27:04,413 ตอนนี้พวกเขา กำลังวางแผนรายการจัดแสดงกันอยู่ 432 00:27:04,414 --> 00:27:07,751 ดูสิว่าใครมา ขอตัวไปทักทายก่อนนะ 433 00:27:09,086 --> 00:27:14,048 ดัชเชสเป็นแม่คนแล้ว ยินดีด้วยนะคะ 434 00:27:14,049 --> 00:27:17,135 - หลานชายคุณศักดิ์สูงยิ่งกว่าเรา - ถูกต้อง 435 00:27:17,136 --> 00:27:20,888 เรียกว่าจ่ายหนึ่ง ได้ดยุกถึงสอง โชคดีจริงๆ 436 00:27:20,889 --> 00:27:24,851 คุณเองก็โชคดี ที่หาสามีใหม่ได้เร็วขนาดนี้ 437 00:27:24,852 --> 00:27:27,271 ถูกของคุณ ฉันโชคดี 438 00:27:28,272 --> 00:27:30,648 ว่าแต่คืนนี้สามีหายไปไหนล่ะคะ 439 00:27:30,649 --> 00:27:33,192 คุณรัสเซลมีธุระด่วนต้องไปจัดการ 440 00:27:33,193 --> 00:27:38,156 คนมากันเยอะจริงๆ นะ เรื่องนี้คงปฏิเสธไม่ได้ 441 00:27:38,157 --> 00:27:40,576 ที่นิวยอร์กเกิดอะไรขึ้นบ้างคะ ระหว่างที่ฉันไม่อยู่ 442 00:27:41,326 --> 00:27:44,246 - ไม่มีอะไรมากหรอก - คุณพลาดงานแต่งของเรา 443 00:27:45,247 --> 00:27:47,082 งานต้องวิเศษมากแน่ๆ 444 00:27:47,666 --> 00:27:50,334 และแม่สามีฉันก็จะเลี้ยงมื้อค่ำ ต้อนรับประธานาธิบดีคลีฟแลนด์ 445 00:27:50,335 --> 00:27:52,211 ในนามของสมาคมมรดก 446 00:27:52,212 --> 00:27:55,381 ประธานาธิบดีจะร่วมมื้อค่ำ กับคุณนายแวนไรน์งั้นเหรอ 447 00:27:55,382 --> 00:27:56,757 คุณเองก็คงได้รับเชิญด้วย 448 00:27:56,758 --> 00:27:59,844 แต่ติดข้อจำกัด เรื่องจำนวนแขกในงาน 449 00:27:59,845 --> 00:28:03,182 ก็อย่างที่คุณรู้ บ้านเราไม่ได้ใหญ่โตอะไรนัก 450 00:28:04,016 --> 00:28:05,683 ท่านประธานาธิบดีจะไปทานมื้อค่ำ 451 00:28:05,684 --> 00:28:08,269 ที่บ้านคุณนายแวนไรน์ บนถนนสาย 61 น่ะเหรอ 452 00:28:08,270 --> 00:28:11,231 ใช่แล้วล่ะ ตรงข้ามบ้านคุณเลย 453 00:28:12,900 --> 00:28:14,026 ขอตัวนะคะ 454 00:28:19,907 --> 00:28:21,032 อยู่นั่นไง 455 00:28:21,033 --> 00:28:22,867 ฤดูกาลหน้าเจอกันที่วิทยาลัยนะคะ 456 00:28:22,868 --> 00:28:25,578 คุณนายแวนไรน์คะ นี่คุณนายเคอร์ติส 457 00:28:25,579 --> 00:28:27,580 บรรณาธิการ "เดอะเลดี้ส์โฮมเจอร์นัล" 458 00:28:27,581 --> 00:28:30,625 ขอบคุณที่สนใจงานของเรานะคะ 459 00:28:30,626 --> 00:28:33,586 เราตื่นเต้นและดีใจมาก ที่คุณหาเวลามาได้ 460 00:28:33,587 --> 00:28:35,713 เราคาดว่าผู้อ่านของเราจำนวนมาก 461 00:28:35,714 --> 00:28:38,090 คงอยากรู้ว่าต้องทำอย่างไรบ้าง ในการจัดเลี้ยงมื้อค่ำ 462 00:28:38,091 --> 00:28:40,093 ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา 463 00:28:40,886 --> 00:28:42,303 แน่นอนค่ะ 464 00:28:42,304 --> 00:28:44,681 แต่คืนนี้ฉันแค่มาสังเกตการณ์ 465 00:28:45,474 --> 00:28:46,599 คือว่าฉันอยาก... 466 00:28:46,600 --> 00:28:49,144 ขอไปนั่งในที่นั่งส่วนตัวด้วยได้ไหมคะ 467 00:28:52,856 --> 00:28:54,274 ทำไมจะไม่ได้ล่ะ 468 00:28:55,317 --> 00:28:56,318 ทางนี้ค่ะ 469 00:28:58,946 --> 00:29:00,905 เราต้องรีบไปตอนที่พวกเขายังอยู่ 470 00:29:00,906 --> 00:29:04,492 - คุณแม่ต้องผิดหวังแน่ - ใช่ แต่นายจะไม่ผิดหวัง 471 00:29:04,493 --> 00:29:06,118 โอเปร่าน่าเบื่อขึ้นทุกวัน 472 00:29:06,119 --> 00:29:09,372 ผู้ชมต้องการอะไรที่ครื้นเครง ฮัมเพลงตามได้ 473 00:29:09,373 --> 00:29:12,041 นี่เป็นโอกาสให้นายได้ลงทุน กับอะไรใหม่ๆ ที่น่าตื่นเต้น 474 00:29:12,042 --> 00:29:14,877 แค่ดูแลกิจการตัวเอง กับเป็นผู้ช่วยพ่อ 475 00:29:14,878 --> 00:29:18,589 - ฉันก็แทบไม่มีเวลามาที่นี่เลย - โอกาสนี้กำไรงามมากนะ 476 00:29:18,590 --> 00:29:21,134 ปล่อยไปแล้วจะเสียใจ รัสเซล 477 00:29:24,346 --> 00:29:28,140 อยู่ที่นี่แม่คงมีเพื่อนมากพอ ให้ไม่เหงาแล้วแหละนะ 478 00:29:28,141 --> 00:29:29,351 ต้องอย่างนี้สิ 479 00:29:35,649 --> 00:29:37,191 กล้าหาญมากเลยจ้ะ 480 00:29:37,192 --> 00:29:39,485 พรุ่งนี้เขาต้องกลับไปทำงานไหมคะ 481 00:29:39,486 --> 00:29:42,238 ถ้าขาดงานแค่วันเดียว โรงหลอมเหล็กก็จะไล่เขาออก 482 00:29:42,239 --> 00:29:44,283 แล้วถ้าเขาบาดเจ็บซ้ำล่ะ 483 00:29:45,450 --> 00:29:48,202 คิดว่าตัวเองห่วงลูกชายฉัน มากกว่าฉันอีกหรือไง 484 00:29:48,203 --> 00:29:50,705 - เปล่าค่ะ ฉัน... - ฉันต้องอยู่ดูลูกเล็ก 485 00:29:50,706 --> 00:29:53,165 ถ้าลูกฉันไม่ทำงาน เราก็คงไม่มีอะไรกิน 486 00:29:53,166 --> 00:29:55,543 - เก่งมากจ้ะ - แค่นี้ชีวิตก็ยากมากพอแล้ว 487 00:29:55,544 --> 00:29:57,837 คุณควรเปลี่ยนผ้าพันแผล วันละสองครั้ง 488 00:29:57,838 --> 00:30:00,881 โดยเฉพาะหลังกลับจากทำงาน เพื่อให้สะอาดอยู่เสมอ 489 00:30:00,882 --> 00:30:02,008 ได้ค่ะ 490 00:30:02,009 --> 00:30:05,053 พวกคุณรอตรงนี้ก่อน เราจะหาอะไรให้กิน 491 00:30:06,305 --> 00:30:11,225 เด็กหลายคนที่มาที่นี่ช่วงค่ำ เช้ามาก็ต้องกลับไปทำงาน 492 00:30:11,226 --> 00:30:14,437 อย่าตัดสินแม่ลูกคู่นั้นเลยนะ 493 00:30:14,438 --> 00:30:17,898 - เธอมีทางเลือกน้อยมาก - รู้ค่ะ ฉันแค่แปลกใจ 494 00:30:17,899 --> 00:30:21,610 สบายใจเถอะว่าสิ่งที่เราทำ สร้างความเปลี่ยนแปลงได้จริง 495 00:30:21,611 --> 00:30:23,446 ฉันคงต้องเข้มแข็งขึ้นกว่านี้ 496 00:30:23,447 --> 00:30:27,409 เริ่มจากกลับมาเข้าเวรเย็น อีกสักวันก็ได้ 497 00:30:27,993 --> 00:30:29,536 คงต้องอย่างนั้นค่ะ 498 00:30:35,083 --> 00:30:36,793 ทำไมคุณไม่เป็นเจ้าภาพมื้อค่ำเองล่ะ 499 00:30:38,211 --> 00:30:39,962 ฉันมีเป้าหมายของฉัน 500 00:30:39,963 --> 00:30:42,423 แถมคุณนายแวนไรน์ ก็เป็นรองประธานสมาคม 501 00:30:42,424 --> 00:30:44,968 นี่เป็นช่วงเวลาของเธอ ตายจริง 502 00:30:46,803 --> 00:30:48,888 ทำไมถึงต่อต้านเขานักล่ะ 503 00:30:48,889 --> 00:30:51,182 บางคนในครอบครัวเขา ก็ได้แต่งงานกับคนดีๆ 504 00:30:51,183 --> 00:30:53,185 ก็ใช่น่ะสิ ปัญหาอยู่ตรงนั้น 505 00:30:53,852 --> 00:30:56,937 คนถึงได้เรียกพวกเขาว่า "บ้านวิลสันแต่งงานชุบตัว" 506 00:30:56,938 --> 00:31:00,608 ฉันต้องหาตัวเลือกอื่น ที่เหมาะสมให้เธอ 507 00:31:00,609 --> 00:31:03,611 - ฉันจนปัญญาแล้วล่ะ - เด็กๆ ก็สนใจแค่คนตรงหน้า 508 00:31:03,612 --> 00:31:05,404 เป็นหน้าที่เราที่ต้องคอยมองภาพรวม 509 00:31:05,405 --> 00:31:06,406 ถูกต้อง 510 00:31:07,407 --> 00:31:10,285 - แล้วพักนี้คุณมองไปทางไหน - หมายความว่ายังไงคะ 511 00:31:12,120 --> 00:31:15,581 ถึงเวลาทำอะไรที่ดีกว่า "ธุระเร่งด่วน" แล้วนะ 512 00:31:15,582 --> 00:31:18,959 ป่านนี้คุณแอสเตอร์ คงกำลังล่องเรือสำราญ 513 00:31:18,960 --> 00:31:21,670 แต่คุณรัสเซลมีธุระเร่งด่วนจริงๆ 514 00:31:21,671 --> 00:31:23,964 เขากำลังเจรจา กับคุณร็อกเกอเฟลเลอร์ 515 00:31:23,965 --> 00:31:25,424 คงอย่างนั้น 516 00:31:25,425 --> 00:31:29,178 ทั้งที่คุณหายหน้าหายตาไปพักใหญ่ แต่เขาก็ยังไม่ยอมมาด้วย 517 00:31:29,179 --> 00:31:32,182 กลับบ้านไปคืนนี้ก็คงไม่ได้เจอเขา 518 00:31:32,891 --> 00:31:36,061 - ถ้าเรื่องที่ได้ยินมาเป็นจริง - ได้ยินอะไรมาคะ 519 00:31:37,396 --> 00:31:38,897 ไม่เอาน่า คุณนายรัสเซล 520 00:31:39,481 --> 00:31:43,652 คุณกับฉันต่างก็รู้ว่า เราหลอกสังคมได้ไม่นานหรอก 521 00:31:45,570 --> 00:31:47,363 แน่นอนครับ ขอตัวนะครับ 522 00:31:47,364 --> 00:31:49,281 - คุณนายแวนไรน์ - ขออภัย 523 00:31:49,282 --> 00:31:52,743 ตอนขึ้นบันไดมา ผมเจอพวกบ้านฟริก 524 00:31:52,744 --> 00:31:54,161 - รู้จักพวกเขาไหม - ฉันรู้จัก 525 00:31:54,162 --> 00:31:55,287 ผมรู้จักเฮนรี่มาหลายปีแล้ว 526 00:31:55,288 --> 00:31:57,957 พวกเขาอยู่ที่พิตต์สเบิร์ก แต่มาดูโอเปร่า 527 00:31:57,958 --> 00:32:03,296 พวกเขาตื่นเต้นกันมากนะ เรื่องที่ว่าเราจะจัดงานชุมนุม 528 00:32:04,005 --> 00:32:05,340 ครั้งแรกและครั้งต่อๆ ไป 529 00:32:06,383 --> 00:32:07,967 "ลีน่า ฉันอยากบอกให้รู้ไว้" 530 00:32:07,968 --> 00:32:11,763 ว่าฉันไม่ใช่ต้นคิด เรื่องให้นักข่าวตามมาในที่นั่งส่วนตัว 531 00:32:12,347 --> 00:32:15,516 เจอเรื่องน่าสนใจ ให้เขียนถึงแล้วเหรอคะ 532 00:32:15,517 --> 00:32:18,645 แค่จดไว้เตือนใจตัวเองหน่อยน่ะค่ะ 533 00:32:26,945 --> 00:32:30,574 "จงมีใจเปี่ยมหวัง" 534 00:32:36,288 --> 00:32:40,124 "มารับดวงใจไป รับ..." 535 00:32:40,125 --> 00:32:43,794 ไม่ใช่อย่างที่คิดไว้เลย นี่น่ะเหรอธุรกิจใหม่ของนาย 536 00:32:43,795 --> 00:32:46,297 กิลเบิร์ตแอนด์ซัลลิแวน เป็นที่นิยมมากในลอนดอน 537 00:32:46,298 --> 00:32:48,883 และจะเป็นที่นิยมที่นี่ เมื่อเราเปิดทำการแล้ว 538 00:32:48,884 --> 00:32:51,969 รสนิยมคนอังกฤษ อาจไปไม่ได้กับคนอเมริกัน 539 00:32:51,970 --> 00:32:53,512 แต่ด้วยสิ่งนี้ไปได้แน่ 540 00:32:53,513 --> 00:32:57,850 ผู้คนโหยหาความบันเทิง ไม่ใช่ละครโศกยืดยาวแบบโอเปร่า 541 00:32:57,851 --> 00:32:59,602 หยุดก่อน หยุดๆ 542 00:32:59,603 --> 00:33:02,146 - ใส่อารมณ์กันหน่อย - เขาทำแบบนั้นบ่อยไหม 543 00:33:02,147 --> 00:33:04,231 - ขอร้องล่ะ เริ่มใหม่ - ตลอดเวลาเลย 544 00:33:04,232 --> 00:33:05,609 หนึ่ง สอง 545 00:33:06,610 --> 00:33:09,195 เหมือนสมัยเราแสดงละคร เฮสตี้พุดดิ้งที่ฮาร์วาร์ด 546 00:33:09,196 --> 00:33:10,446 ถูกต้องเลย 547 00:33:10,447 --> 00:33:12,865 และเป็นโชคดีของเรา ที่กิลเบิร์ตแอนด์ซัลลิแวน 548 00:33:12,866 --> 00:33:15,869 ไม่มีข้อตกลง เรื่องลิขสิทธิ์ระหว่างประเทศ 549 00:33:17,078 --> 00:33:18,621 แต่ก็ต้องมีข้อตกลงเรื่องอื่น 550 00:33:18,622 --> 00:33:21,457 เราจัดการแสดงที่นี่ได้ โดยไม่ต้องจ่ายค่าลิขสิทธิ์ 551 00:33:21,458 --> 00:33:23,501 งานนี้ทำเงินได้เป็นกอบเป็นกำ 552 00:33:23,502 --> 00:33:25,504 มาร่วมลงทุนด้วยกัน รับรองว่าไม่เสียใจทีหลัง 553 00:33:26,546 --> 00:33:30,133 ไม่แน่ใจว่าจะไหวหรือเปล่า แค่นี้ฉันก็งานล้นมือแล้ว 554 00:33:30,717 --> 00:33:35,388 คิดเสียว่าเป็นการพักผ่อน จากความกังวลทั้งปวง 555 00:33:40,560 --> 00:33:41,685 แบบนี้ล่ะ 556 00:33:41,686 --> 00:33:43,646 ดีเลิศ งดงามมาก 557 00:33:43,647 --> 00:33:44,689 เยี่ยมมาก 558 00:33:46,191 --> 00:33:49,736 - เราแค่คุยกัน - กับครอบครัวนั้นไม่มีทางแค่คุย 559 00:33:50,403 --> 00:33:51,695 ต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังทุกที 560 00:33:51,696 --> 00:33:53,739 พูดออกมาได้ยังไงคะ ไม่จริงเลย 561 00:33:53,740 --> 00:33:58,119 แคร์รี่ ลูกต้องการคนที่มีอนาคต ไม่ใช่มาหวังพึ่งลูกท่าเดียว 562 00:34:00,163 --> 00:34:02,540 อย่างพ่อหนุ่มรัสเซลล่ะเป็นไง 563 00:34:02,541 --> 00:34:03,750 แลร์รี่น่ะเหรอ 564 00:34:04,668 --> 00:34:07,253 เรารู้จักกันมาหลายปี หนูไม่ได้คิดกับเขาแบบนั้น 565 00:34:07,254 --> 00:34:09,089 อาจถึงเวลาที่ลูกต้องคิดแล้ว 566 00:34:09,798 --> 00:34:11,882 "ศิลปินวิลเลียม เมอร์ริตต์ เชส" 567 00:34:11,883 --> 00:34:15,594 ตอบตกลงเป็นแขกกิตติมศักดิ์ ในงานชุมนุมนัดแรกของเรา 568 00:34:15,595 --> 00:34:16,804 ทำได้ดี 569 00:34:16,805 --> 00:34:21,183 เขาไม่เสียใจแน่ ผมเชิญนักสะสมงานศิลปะมาหลายคน 570 00:34:21,184 --> 00:34:23,894 หวังว่าคงไม่ได้นับรวม คุณนายแอสเตอร์หรอกนะ 571 00:34:23,895 --> 00:34:26,272 น่าเสียดายที่รายนั้นไม่ได้รับเชิญ 572 00:34:26,273 --> 00:34:29,567 ใครๆ ก็อยากไปที่ที่ไม่ได้รับเชิญ 573 00:34:29,568 --> 00:34:31,444 ถูกต้องที่สุด ที่รัก 574 00:34:51,923 --> 00:34:53,674 คุณนายรัสเซล 575 00:34:53,675 --> 00:34:56,218 แอน มอร์ริสเหรอ มาทำอะไร 576 00:34:56,219 --> 00:34:58,387 - ฉันมาหาคุณรัสเซล - เขาไม่อยู่ที่นี่ 577 00:34:58,388 --> 00:35:00,848 คุณเองก็ไม่ควรมา แบบนี้ไม่งาม 578 00:35:00,849 --> 00:35:05,227 ฉันไม่ห่วงเรื่องความเหมาะสม ฉันมาตามหาลูกชาย 579 00:35:05,228 --> 00:35:07,187 แล้วเกี่ยวอะไรกับสามีฉัน 580 00:35:07,188 --> 00:35:08,897 คุณรัสเซลเอาตัวเขาไป 581 00:35:08,898 --> 00:35:11,483 เอาตัวเขาไปเหรอ พูดอะไรของคุณ 582 00:35:11,484 --> 00:35:14,528 - เขาต้องการอะไรจากลูกชายคุณ - ผลกรรม 583 00:35:14,529 --> 00:35:17,866 - คุณรัสเซลเชื่อว่าวิลยิงเขา - พอได้แล้ว 584 00:35:18,742 --> 00:35:20,368 เข้าบ้านเดี๋ยวนี้ 585 00:35:27,042 --> 00:35:28,876 ฉันช่วยคุณไม่ได้ และไม่อยากช่วยด้วย 586 00:35:28,877 --> 00:35:31,378 ถ้าลูกชายคุณทำอย่างที่ว่ามา เขาก็ต้องรับผลกรรมที่ก่อไว้ 587 00:35:31,379 --> 00:35:33,088 คุณนายรัสเซล เราไม่เหลืออะไรแล้ว 588 00:35:33,089 --> 00:35:35,966 - วิลโทษว่าเป็นความผิดสามีคุณ - ไม่บอกก็รู้ 589 00:35:35,967 --> 00:35:39,970 เขาจมอยู่กับความขมขื่น 590 00:35:39,971 --> 00:35:42,599 แต่ฉันไม่นึกเลยว่า เขาจะใช้วิธีนองเลือด 591 00:35:43,391 --> 00:35:45,476 ฉันเข้าใจดีที่คุณรักลูกชาย 592 00:35:45,477 --> 00:35:47,686 แต่ฉันไม่รู้จะช่วยอะไรได้ เรื่องนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับฉัน 593 00:35:47,687 --> 00:35:51,857 แต่คุณเกลี้ยกล่อมสามีได้ คุยกับเขาแทนฉันทีเถอะ 594 00:35:51,858 --> 00:35:54,652 คุณรัสเซลมีสิทธิ์ทุกประการ ที่จะลงโทษวิล 595 00:35:54,653 --> 00:35:59,031 ฉันเข้าใจ แต่ฉันเสียเขาไปไม่ได้ 596 00:35:59,032 --> 00:36:01,201 สามีตายไปทั้งคน ไหนจะลูกชาย... 597 00:36:01,868 --> 00:36:03,619 ฉันคงอยู่ต่อไปไม่ไหว 598 00:36:03,620 --> 00:36:07,164 คุณรัสเซลเองก็เกือบตาย เขาผิดเหรอที่ต้องการความยุติธรรม 599 00:36:07,165 --> 00:36:11,628 คุณนายรัสเซล ถ้าสถานการณ์กลับกัน คุณจะไม่ขอร้องฉันหรือไง 600 00:36:18,009 --> 00:36:19,969 ราตรีสวัสดิ์ คุณนายมอร์ริส 601 00:36:42,283 --> 00:36:43,952 ทำไมนอนดึกนักล่ะ 602 00:36:45,412 --> 00:36:46,705 คิดอะไรอยู่น่ะ 603 00:36:47,997 --> 00:36:49,541 จ้างให้บอกได้ไหม 604 00:36:50,792 --> 00:36:55,588 ทุกอย่างต้องเป็นเรื่องเงินหรือไง ขอฉันนั่งเงียบๆ คิดเท่าไร 605 00:36:56,464 --> 00:36:59,134 เธอยังไม่ได้พูดถึงผ้าม่านใหม่เลยนะ 606 00:37:00,051 --> 00:37:01,678 ก็ยังน่ะสิ 607 00:37:07,100 --> 00:37:09,853 คราวนี้อะไรอีกล่ะ พืชผัก แร่ธาตุ... 608 00:37:19,779 --> 00:37:23,657 ฉันได้บอกหรือยัง ว่าจะติดตั้งโทรศัพท์ด้วยนะ 609 00:37:23,658 --> 00:37:27,202 ใครที่ไหนจะใช้โทรศัพท์ติดต่อเธอกัน 610 00:37:27,203 --> 00:37:29,372 ก็คงต้องมีบ้างนั่นแหละ 611 00:37:30,623 --> 00:37:32,666 ดึกป่านนี้แล้วไปไหนมา 612 00:37:32,667 --> 00:37:36,795 แล้วแต่งตัวแบบนั้น อยู่ในช่วงไว้ทุกข์หรือไง 613 00:37:36,796 --> 00:37:38,756 - ศูนย์ชุมชนน่ะค่ะ - อะไรนะ 614 00:37:38,757 --> 00:37:42,760 หลานอยู่ที่ย่านโลเวอร์อีสต์ไซด์ หลังหนึ่งทุ่มเนี่ยนะ 615 00:37:42,761 --> 00:37:44,845 ทางนั้นต้องการอาสาสมัคร อยู่เวรเย็นน่ะค่ะ 616 00:37:44,846 --> 00:37:46,889 นี่มันจะชักแย่ลงทุกทีแล้วนะ 617 00:37:46,890 --> 00:37:50,350 - ฉันเองก็มีข้อกังวลเหมือนกัน - เธอเห็นดีเห็นงามด้วยนี่นะ 618 00:37:50,351 --> 00:37:53,771 แต่แมเรียนก็อธิบายได้น่าฟัง ว่าทำไมถึงควรใส่ใจดูแล 619 00:37:53,772 --> 00:37:55,397 เหล่าผู้ที่ด้อยโอกาสกว่าเรา 620 00:37:55,398 --> 00:37:58,025 ฟังแล้วนึกถึงตอนที่พระเยซู ช่วยเหลือผู้ป่วยโรคเรื้อน 621 00:37:58,026 --> 00:38:00,194 ที่พระเยซูทรงทำมันก็ดีอยู่หรอก 622 00:38:00,195 --> 00:38:02,739 แต่พระองค์ไม่ต้องลากสังขาร กลับมาอัปเปอร์อีสต์ไซด์ 623 00:38:04,449 --> 00:38:07,826 สิ่งที่หนูทำที่นั่น เป็นเรื่องสำคัญและชวนอิ่มเอมใจ 624 00:38:07,827 --> 00:38:09,077 แต่แมเรียน หลานรัก 625 00:38:09,078 --> 00:38:12,165 ไม่มีใครลบล้างความชั่วร้ายทั้งหมด บนโลกได้หรอก 626 00:38:12,957 --> 00:38:17,669 เราพอจะทำในส่วนของเราได้บ้าง แต่ให้ทำทั้งหมดน่ะไม่ไหวหรอก 627 00:38:17,670 --> 00:38:20,005 และอาก็ไม่เชื่อว่า นั่นคือพระประสงค์ของพระเจ้า 628 00:38:20,006 --> 00:38:22,509 หนูเชื่อว่าใช่ค่ะ โดยเฉพาะสำหรับหนู 629 00:38:23,885 --> 00:38:26,971 ในที่สุดหนูก็เจอ ที่ที่มีคนเห็นคุณค่า เป็นที่ต้องการ 630 00:38:28,765 --> 00:38:31,350 ขอตัวก่อนนะคะ หนูเหนื่อยแล้ว ราตรีสวัสดิ์ 631 00:38:31,351 --> 00:38:35,729 ก่อนจะขึ้นไป นี่คือโอลิเวอร์ คนรับใช้คนใหม่ของเรา 632 00:38:35,730 --> 00:38:38,607 โอลิเวอร์ นี่หลานสาวเรา คุณแมเรียน บรู๊ก 633 00:38:38,608 --> 00:38:39,858 ยินดีต้อนรับ โอลิเวอร์ 634 00:38:39,859 --> 00:38:42,736 ขอบคุณครับ ผมดีใจมากที่ได้ทำงานที่นี่ 635 00:38:42,737 --> 00:38:44,238 ไม่ยักรู้ว่าคุณเป็นหลานพวกเขา 636 00:38:44,239 --> 00:38:45,656 นึกว่าเป็นลูกสาวจากตอนที่... 637 00:38:45,657 --> 00:38:47,075 ขอบคุณ โอลิเวอร์ 638 00:38:53,373 --> 00:38:56,084 - เรียนรู้กันไป - ไม่เขาก็เธอ 639 00:39:21,442 --> 00:39:23,653 คุณจะแวะมาหาผม ทุกวันเลยหรือยังไง 640 00:39:24,237 --> 00:39:26,822 เมื่อคืนแอน มอร์ริสมาที่บ้าน 641 00:39:26,823 --> 00:39:28,907 คุณไม่บอกฉันได้ยังไง ว่าเจอตัวคนร้ายแล้ว 642 00:39:28,908 --> 00:39:30,742 เรื่องนั้นผมเป็นคนจัดการ 643 00:39:30,743 --> 00:39:33,662 แต่ไม่คิดสักนิดเลยเหรอ ว่าควรบอกกันบ้าง 644 00:39:33,663 --> 00:39:37,000 คุณก็รู้แล้วไง แต่ก็ไม่มีอะไรที่คุณทำได้อยู่ดี 645 00:39:38,459 --> 00:39:41,003 คุณกักตัวลูกชายเธอไว้จริงเหรอ 646 00:39:41,004 --> 00:39:43,672 - เขาอยู่กับกลุ่มพิงเคอร์ตัน - ไม่ใช่ตำรวจหรอกเหรอ 647 00:39:43,673 --> 00:39:46,008 ผมยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะทำยังไง 648 00:39:46,009 --> 00:39:48,969 คุณไม่ใช่ผู้พิพากษากับคณะลูกขุน คุณต้องส่งตัวเขาให้ทางการ 649 00:39:48,970 --> 00:39:52,222 ขืนทำแบบนั้น เขาจะถูกจับแขวนคอแน่นอน 650 00:39:52,223 --> 00:39:53,600 อยากให้เป็นแบบนั้นหรือไง 651 00:39:56,394 --> 00:39:59,439 ฉันจินตนาการไม่ออกเลย ที่ต้องสูญเสียสามีตามด้วยลูกชาย 652 00:40:01,149 --> 00:40:04,401 เขาอาจยังรับโทษทัณฑ์ไม่สาสม แต่เธอโดนมามากพอแล้ว 653 00:40:04,402 --> 00:40:06,821 คุณไม่หลงเหลือ ความเมตตาบ้างเลยหรือไง 654 00:40:07,530 --> 00:40:09,949 เขาเองก็ไม่ได้เมตตาผมเลย ตอนที่เหนี่ยวไก 655 00:40:13,870 --> 00:40:17,373 ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ผมมีงานต้องทำ 656 00:40:28,718 --> 00:40:31,471 ฉันว่าคงต้องเริ่มที่เรื่องบัตรเชิญ 657 00:40:32,138 --> 00:40:36,767 บัตรพิมพ์แกะลายอาจง่ายกว่าก็จริง แต่ฉันชอบเขียนด้วยมือมากกว่า 658 00:40:36,768 --> 00:40:39,561 ถึงจะใช้เวลามากหน่อยก็เถอะ 659 00:40:39,562 --> 00:40:42,731 ช่วยอะไรหน่อยได้ไหมคะ คุณนายแวนไรน์ 660 00:40:42,732 --> 00:40:44,524 ช่วยตัดสินชี้ขาดให้ที 661 00:40:44,525 --> 00:40:46,526 ขณะที่หลายๆ คนเริ่มทดลอง 662 00:40:46,527 --> 00:40:50,072 ว่าควรใช้ผ้าปูโต๊ะสีอะไร สำหรับมื้อค่ำสำคัญแบบนี้ 663 00:40:50,073 --> 00:40:51,740 ขาวหิมะค่ะ 664 00:40:51,741 --> 00:40:54,284 - ไม่มีคำตอบอื่นแล้ว - ไม่ใช่สีครีมเหรอคะ 665 00:40:54,285 --> 00:40:56,912 ได้ยินว่าราชินีแห่งอังกฤษ เคยทดลองใช้สีครีม 666 00:40:56,913 --> 00:40:58,581 แต่คุณไม่เห็นด้วยกับนาง 667 00:40:59,165 --> 00:41:02,125 ไม่เลยค่ะ ยังไงฉันก็ไม่เลือกสีนั้นหรอก 668 00:41:02,126 --> 00:41:06,713 ได้ยินมาอีกว่าพักนี้เจ้าภาพงานเลี้ยง เลิกจัดผังที่นั่งแบบเดิมๆ 669 00:41:06,714 --> 00:41:10,634 แต่ให้นั่งในลักษณะที่จะช่วย ให้บทสนทนาลื่นไหลแทนน่ะค่ะ 670 00:41:10,635 --> 00:41:13,054 เพื่อบทสนทนา ไม่สนศักดิ์ฐานะ 671 00:41:13,846 --> 00:41:14,973 ไม่เอาด้วยหรอกค่ะ 672 00:41:15,515 --> 00:41:17,683 - ดื่มชาหน่อยไหมคะ - คือ... 673 00:41:17,684 --> 00:41:19,394 รับอะไรเพิ่มไหมครับ 674 00:41:21,312 --> 00:41:25,148 ฉันอาจจะอยากได้นมน้อยหน่อย แต่คุณเทใส่ลงไปแล้วนี่สิ 675 00:41:25,149 --> 00:41:26,984 ทำแบบนั้นทำไม โอลิเวอร์ 676 00:41:26,985 --> 00:41:30,445 - ยกถ้วยใหม่มาให้คุณนายเคอร์ติส - ไม่ต้องหรอกค่ะ 677 00:41:30,446 --> 00:41:33,825 - ผมนึกว่าทุกคนดื่มชาใส่นม - ทำเดี๋ยวนี้ 678 00:41:35,451 --> 00:41:38,120 เกรงว่าฉันต้องกลับแล้วล่ะค่ะ 679 00:41:38,121 --> 00:41:41,873 แต่ขอบคุณที่สละเวลานะคะ คุณนายแวนไรน์ 680 00:41:41,874 --> 00:41:44,710 บ้านของคุณก็สวยน่าดูชม 681 00:41:44,711 --> 00:41:48,714 เห็นแล้วนึกถึงโลกในวัยเด็กเลยค่ะ 682 00:41:48,715 --> 00:41:51,634 ให้ความรู้สึกแบบยุคก่อน ที่อบอุ่น ชวนคิดถึง 683 00:41:52,427 --> 00:41:55,555 เจ้าภาพที่ดีก็ควรทำให้แขก รู้สึกอบอุ่นสบายใจนี่คะ 684 00:41:58,433 --> 00:42:00,101 "รถของคุณมารอแล้วครับ" 685 00:42:04,230 --> 00:42:07,692 - ผมจะให้โอลิเวอร์มาเก็บรถเข็น - ขอบคุณ แบนนิสเตอร์ 686 00:42:08,401 --> 00:42:11,403 - เป็นยังไงบ้าง - ดีกว่าที่คิดไว้ 687 00:42:11,404 --> 00:42:14,198 - นักข่าวก็น่ารักดี - ดีใจจัง 688 00:42:15,408 --> 00:42:18,744 - ผมขอโทษเรื่องก่อนหน้านี้ด้วยครับ - เรื่องอะไรเหรอ 689 00:42:18,745 --> 00:42:23,082 เขาตัดสินใจเทนมใส่น้ำชา คุณนายเคอร์ติสให้เสร็จสรรพ 690 00:42:24,959 --> 00:42:27,711 - ทำไมล่ะ - โอลิเวอร์เท่านั้นที่ตอบได้ 691 00:42:27,712 --> 00:42:30,757 หรือนั่นเป็นสัญญาณขบถ ลึกๆ ในใจคุณกันล่ะ โอลิเวอร์ 692 00:42:31,591 --> 00:42:33,217 ผมสับสนน่ะครับ 693 00:42:34,177 --> 00:42:35,970 อย่างน้อยก็ตอบจริงใจ 694 00:42:37,096 --> 00:42:39,223 ขอบคุณ โอลิเวอร์ ไปได้แล้ว 695 00:42:51,778 --> 00:42:53,029 ที่รักคะ 696 00:42:58,242 --> 00:43:01,369 รู้สึกเหมือน ไม่ได้เจอหน้าคุณตั้งหลายเดือน 697 00:43:01,370 --> 00:43:02,580 ฉันก็เหมือนกัน 698 00:43:06,918 --> 00:43:08,211 งานเลี้ยงน้ำชาเป็นยังไงบ้าง 699 00:43:09,003 --> 00:43:10,963 ได้เปิดหูเปิดตาดีค่ะ 700 00:43:12,298 --> 00:43:13,883 วิลเลียม มีเรื่องอะไร 701 00:43:15,676 --> 00:43:17,261 ผมไม่อยากรบกวนคุณ 702 00:43:17,970 --> 00:43:21,099 เล่าเรื่องที่นิวพอร์ตให้ผมฟังสิ หวังว่าคุณจะได้เพื่อนใหม่ที่นั่นนะ 703 00:43:21,974 --> 00:43:24,811 ถ้าคุณมีเรื่องอะไรหนักใจ ฉันก็อยากรู้นะคะ 704 00:43:27,563 --> 00:43:29,315 คนไข้ของผมเพิ่งตาย 705 00:43:30,566 --> 00:43:34,861 ผมเพิ่งได้ข่าวก่อนคุณมาถึง ภรรยาเขาส่งโทรเลขมา 706 00:43:34,862 --> 00:43:39,032 - วิลเลียม ฉันเสียใจด้วยจริงๆ - ผมเป็นหมอประจำตัวเขามาห้าปี 707 00:43:39,033 --> 00:43:41,952 เราต้องผ่าเปิดทรวงอกเขา ผมเลยพาเขาไปส่งที่เบลวิวเอง 708 00:43:41,953 --> 00:43:47,499 แค่หวังว่าหมอคนใหม่จะฟังผมบ้าง หรือให้ผมสังเกตการณ์ก็ยังดี 709 00:43:47,500 --> 00:43:49,334 คุณทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว 710 00:43:49,335 --> 00:43:51,671 ทุกอย่างที่ได้รับอนุญาตให้ทำต่างหาก 711 00:43:52,797 --> 00:43:55,090 ถ้าไม่ถูกไล่ตะเพิดออกมา ก็คงทำได้มากกว่านี้ 712 00:43:55,091 --> 00:43:58,343 หรือต่อให้ทำอะไรไม่ได้จริงๆ ผมก็ยังได้อยู่กับเขาในวาระสุดท้าย 713 00:43:58,344 --> 00:43:59,929 แต่ผมกลับถูกส่งกลับบ้าน 714 00:44:01,806 --> 00:44:05,768 ผมเลยทิ้งเขาไว้กับคนแปลกหน้า 715 00:44:09,188 --> 00:44:13,025 มันจะไม่เป็นแบบนี้ไปตลอดหรอก ไม่มีทางเสียหรอก 716 00:44:14,485 --> 00:44:16,946 ผมอยากขอแบ่ง การมองโลกในแง่ดีจากคุณบ้าง 717 00:44:17,697 --> 00:44:21,033 ของฉันก็คือของคุณ หลังจากที่เราแต่งงานกัน 718 00:44:27,540 --> 00:44:29,709 ผมยังอยากฟังเรื่องทางฝั่งคุณอยู่นะ 719 00:44:30,626 --> 00:44:32,752 ธิดาไมตรีเป็นยังไงบ้าง 720 00:44:32,753 --> 00:44:38,176 เรื่องนั้นยังต้องดูกันต่อไป แต่ฉันได้เป็นสมาชิกแล้วนะ 721 00:45:01,157 --> 00:45:02,450 ถึงแล้วครับ 722 00:45:06,913 --> 00:45:09,040 (ทิงเจอร์ฝิ่น) 723 00:45:45,284 --> 00:45:46,869 ไม่นะ อย่ายุ่งกับเขา 724 00:45:48,496 --> 00:45:50,413 ส่งปืนมา 725 00:45:50,414 --> 00:45:53,124 - ส่งมา - อย่าทำแบบนี้เลย คุณรัสเซล 726 00:45:53,125 --> 00:45:57,421 ลูกชายคุณตั้งตัวเป็นศาลเตี้ย ผมไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้นบ้างหรือไง 727 00:45:58,256 --> 00:46:03,052 มนุษย์ถูกสร้างมาเท่าเทียมกันนี่ ผมไม่มีสิทธิ์ปกป้องตัวเองหรือไง 728 00:46:03,761 --> 00:46:05,136 หรือปกป้องครอบครัว 729 00:46:05,137 --> 00:46:07,222 คุณมีสิทธิ์ทุกอย่างค่ะ 730 00:46:07,223 --> 00:46:09,849 ถ้าคุณปล่อยเขาไป เราสัญญาว่าจะไม่มากวนใจคุณอีก 731 00:46:09,850 --> 00:46:13,437 แม่ไปอ้อนวอนมันได้ยังไง มันคือฆาตกรที่ฆ่าพ่อ 732 00:46:14,105 --> 00:46:17,190 จะฆ่าฉันก็เอาเลย ฉันไม่อ้อนวอนแกหรอก 733 00:46:17,191 --> 00:46:19,234 พ่อฉันเป็นคนดี 734 00:46:19,235 --> 00:46:23,030 ถ้าเป็นแบบนั้นจริง แกก็ทำให้สิ่งที่เขาสั่งสมมาเขาป่นปี้ 735 00:46:23,739 --> 00:46:25,991 - พยุงมันขึ้นมา - อย่านะ ได้โปรด 736 00:46:25,992 --> 00:46:28,411 ขอร้องล่ะ ไม่นะ ไม่ 737 00:46:29,328 --> 00:46:34,791 นี่คือจุดที่กระสุนของแก ทะลุผ่านผิวหนังฉัน 738 00:46:34,792 --> 00:46:36,627 ฉันยังรู้สึกได้แทบทุกคืน 739 00:46:38,587 --> 00:46:42,382 ทุกคนคิดว่าฉันนอนไม่ได้สติอยู่บนโต๊ะ 740 00:46:42,383 --> 00:46:43,717 แต่ที่จริงฉันตื่นเต็มตา 741 00:46:43,718 --> 00:46:46,887 และในความเจ็บปวดสับสนนั้นเอง 742 00:46:47,972 --> 00:46:52,226 ฉันมองเห็นชีวิตตัวเอง อย่างกระจ่างชัดจนน่ากลัว 743 00:46:55,062 --> 00:46:56,355 แล้วทุกอย่างก็ว่างเปล่า 744 00:47:05,656 --> 00:47:07,450 อย่าทำแบบนี้ คุณรัสเซล 745 00:47:09,744 --> 00:47:11,037 ข้าแต่พระบิดาบนสรวงสวรรค์ 746 00:47:12,163 --> 00:47:14,331 ข้าแต่พระบิดาบนสรวงสวรรค์ ลูกได้ทำผิดบาปต่อพระองค์ 747 00:47:14,332 --> 00:47:16,459 - ไม่ควรคู่จะเป็นบุตรพระองค์ - ฆ่าฉันแทนเถอะ ขอร้องล่ะ 748 00:47:17,793 --> 00:47:20,837 พระองค์ทรงนำ... พระองค์ทรงนำข้า... 749 00:47:20,838 --> 00:47:22,797 พระองค์ทรงนำข้าพระองค์ ไปริมน้ำแดนสงบ 750 00:47:22,798 --> 00:47:24,675 ข้าพระองค์ไม่กลัว... 751 00:47:36,562 --> 00:47:39,607 พาเขาไป ไปให้พ้นหน้าผม ไปจากนิวยอร์ก 752 00:47:42,193 --> 00:47:45,112 ฉันขอสัญญา เราจะไม่กลับมา เหยียบเมืองนี้อีกแล้ว 753 00:47:52,119 --> 00:47:55,039 ถ้าเจอเขาอีก รู้นะว่าต้องทำยังไง 754 00:48:56,767 --> 00:48:57,852 จอร์จ 755 00:49:00,354 --> 00:49:02,022 แวะมาบอกว่าผมปล่อยเขาไปแล้ว 756 00:49:03,357 --> 00:49:05,359 คิดว่าจะจบเรื่องกันแล้วหรือเปล่า 757 00:49:08,279 --> 00:49:09,572 ผมอยากให้จบแค่นั้น 758 00:49:12,450 --> 00:49:14,660 งั้นฉันก็ดีใจที่เราผ่านมันมาได้ 759 00:49:16,495 --> 00:49:18,164 คืนนี้จะค้างที่นี่ไหมคะ 760 00:49:19,373 --> 00:49:21,750 - อยากให้ผมค้างหรือเปล่า - อยากสิ 761 00:49:22,585 --> 00:49:25,546 คุณเป็นสามีฉันนะ แต่ทำตัวไม่สมกับเป็นสามีเลย 762 00:49:26,630 --> 00:49:28,924 เกิดอะไรขึ้นกันแน่ จอร์จ 763 00:49:36,265 --> 00:49:38,350 ผมไม่รู้จะตอบคุณยังไง 764 00:49:41,145 --> 00:49:44,773 ชีวิตผมตอนนี้ไร้ทิศทาง 765 00:49:47,693 --> 00:49:51,238 ไม่รู้เลยว่ากำลังมุ่งไปทางไหน หรือทำอะไรอยู่ 766 00:49:52,031 --> 00:49:54,783 ถ้าคุณไม่ยอมกลับบ้าน ฉันก็ช่วยอะไรคุณไม่ได้ 767 00:49:56,327 --> 00:49:58,495 ฉันไม่ขอทนใช้ ชีวิตครึ่งๆ กลางๆ แบบนี้แล้ว 768 00:49:58,496 --> 00:49:59,663 มันเกินใจรับไหว 769 00:50:00,372 --> 00:50:02,790 เรื่องอื่นฉันยังพอรับมือได้ 770 00:50:02,791 --> 00:50:06,003 แต่ได้โปรดเถอะ กลับมาเป็นสามีภรรยากันอีกครั้ง