1 00:01:25,085 --> 00:01:32,092 (มหานครซ้อนกล) 2 00:01:42,060 --> 00:01:44,396 ผมดีใจที่ได้กลับมานิวพอร์ต 3 00:01:45,314 --> 00:01:49,192 - ที่แวะที่นี่ก็เป็นเซอร์ไพรส์เหรอคะ - ใช่แล้ว 4 00:01:49,860 --> 00:01:53,280 - จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ - จอดตรงนี้ เจมส์ 5 00:01:54,031 --> 00:01:56,450 อีกเดี๋ยวผมจะมีเรื่องให้พูดเยอะเลย 6 00:01:58,577 --> 00:02:00,203 คุณสก็อต 7 00:02:02,247 --> 00:02:05,000 - คิดยังไงกับย่านนี้ครับ - ก็น่าอยู่ดีนะคะ 8 00:02:06,543 --> 00:02:07,753 แล้วตัวบ้านล่ะ 9 00:02:08,712 --> 00:02:10,297 สวยดีค่ะ 10 00:02:12,716 --> 00:02:16,178 - เดี๋ยวก่อน วิลเลียม นี่บ้านใคร - บ้านเราไง 11 00:02:16,928 --> 00:02:18,347 อะไรนะ 12 00:02:18,430 --> 00:02:20,223 ของขวัญแต่งงานจากผมเอง 13 00:02:22,184 --> 00:02:24,519 - คุณซื้อบ้านแล้วเหรอ - ใช่ 14 00:02:25,520 --> 00:02:27,022 คุณคิดว่าไง 15 00:02:27,105 --> 00:02:32,110 ทําไมกัน ฉันพูดอะไรไม่ถูกเลย 16 00:02:32,194 --> 00:02:37,449 ที่นี่อยู่ไม่ใกล้บ้านพ่อแม่ผม แต่ยังอยู่นิวพอร์ต ก็ถือว่าไม่ไกล 17 00:02:37,532 --> 00:02:38,909 เรามาพักตากอากาศ 18 00:02:38,992 --> 00:02:41,036 มาเยี่ยมที่นี่ได้ คุณเองก็เป็นสมาชิกธิดาไมตรีแล้ว 19 00:02:41,119 --> 00:02:44,706 แถมอะธีนา ญาติคุณ ก็อยู่ถัดไปแค่นี้เอง 20 00:02:48,752 --> 00:02:49,836 พูดอะไรบ้างสิ 21 00:02:58,720 --> 00:03:01,640 - เดี๋ยวเราก็แต่งงานกันแล้ว - ช้าไม่ทันใจผมน่ะสิ 22 00:03:05,769 --> 00:03:07,771 พาชมบ้านหน่อยสิคะ 23 00:03:23,662 --> 00:03:25,497 เป็นโล้เป็นพายดีนะ 24 00:03:26,623 --> 00:03:28,083 ภาวนาให้เรื่องที่เขาทําสะเพร่า 25 00:03:28,166 --> 00:03:29,876 ใส่นักข่าว "เดอะเลดี้ส์โฮมเจอร์นัล" 26 00:03:29,960 --> 00:03:32,003 ไม่ไปโผล่ในบทความ 27 00:03:32,087 --> 00:03:34,631 รอให้หนังสือพิมพ์ มาส่งก่อนไม่ได้เหรอ 28 00:03:34,715 --> 00:03:37,217 - ค่อยไปซื้อที่สถานีก็ได้ - ออโรร่าคงมีให้อ่านค่ะ 29 00:03:37,300 --> 00:03:40,721 ขนของขึ้นรถม้าเรียบร้อย พร้อมออกเดินทางแล้วครับ 30 00:03:47,310 --> 00:03:48,645 ขอบคุณ แบนนิสเตอร์ 31 00:03:50,147 --> 00:03:53,108 ฝากคําอวยพรถึงคุณสก็อต จากเหล่าคนรับใช้ด้วยครับ 32 00:03:53,191 --> 00:03:55,193 หรือควรต้องเรียกว่า คุณนายเคิร์กแลนด์ 33 00:03:55,277 --> 00:03:58,196 เธอยังไม่ใช่คุณนายเคิร์กแลนด์ แต่ฉันจะบอกให้นะคะ 34 00:03:58,280 --> 00:03:59,531 ทําไมถึงพูดแบบนั้น 35 00:03:59,614 --> 00:04:01,533 มีโอกาสที่งานแต่งงานจะล่มเหรอ 36 00:04:01,616 --> 00:04:04,244 เราจะถ่อไปถึงนิวพอร์ต กันเล่นๆ หรือยังไง 37 00:04:04,327 --> 00:04:06,788 - หนูแค่พูดเฉยๆ - ก็ไม่แน่หรอก 38 00:04:06,872 --> 00:04:10,584 คนบ้านเราจะหมั้นจะเลิกกัน ไม่มีบอกมีกล่าวสักคํา 39 00:04:11,293 --> 00:04:14,045 ขอบคุณนะ แอกเนส ออกเดินทางกันได้แล้วล่ะ 40 00:04:37,778 --> 00:04:39,154 ไม่ 41 00:04:46,119 --> 00:04:48,580 จอร์จ จอร์จ จอร์จ 42 00:04:50,499 --> 00:04:52,959 ว่าไง มีอะไร 43 00:04:53,043 --> 00:04:55,837 คุณร้องละเมอลั่นเลย คนคงได้ยินกันทั้งบ้าน 44 00:04:58,340 --> 00:05:00,884 เหงื่อออกชุ่มเชียว ฉันจะตามหมอมาให้ 45 00:05:00,967 --> 00:05:01,968 ไม่ 46 00:05:03,094 --> 00:05:04,095 ผมไม่ได้ป่วย 47 00:05:05,555 --> 00:05:07,891 - คุณดูเหมือนมีไข้ - ผมสบายดี 48 00:05:17,067 --> 00:05:18,068 จะทําอะไรน่ะ 49 00:05:20,403 --> 00:05:22,823 - เรียกคนรับใช้ - แต่คุณต้องพักผ่อน 50 00:05:22,906 --> 00:05:23,907 คุณดูไม่ค่อยสบาย 51 00:05:24,616 --> 00:05:27,744 เราไปนิวพอร์ตเร็วหน่อยดีไหม อากาศริมทะเลจะดีต่อคุณนะ 52 00:05:27,828 --> 00:05:31,122 อย่างเดียวที่ทําให้ผมไม่สบาย ก็คือธุรกิจ 53 00:05:31,998 --> 00:05:33,208 ซึ่งผมทิ้งไปไม่ได้ 54 00:05:33,291 --> 00:05:35,418 แค่เพราะคุณคิดว่าแก้มผมซีด 55 00:05:36,294 --> 00:05:38,129 ผมต้องสะสางเรื่อง กับร็อกเกอเฟลเลอร์ 56 00:05:38,213 --> 00:05:39,756 ไม่งั้นบริษัทอาจล้มละลาย 57 00:05:39,840 --> 00:05:42,259 ตอนนี้ผมไม่เหลือแต้มต่อเลย 58 00:05:44,344 --> 00:05:45,971 มีอะไรที่ฉันพอจะช่วยได้ไหม 59 00:05:47,013 --> 00:05:49,474 - ไม่น่ามี - ฉันเคยช่วยคุณมาแล้ว 60 00:05:49,558 --> 00:05:51,893 จะให้เขียนถึงภรรยาเขา หรือชวนทั้งคู่มากินมื้อค่ําก็ได้ 61 00:05:51,977 --> 00:05:55,063 แค่ชวนมากินมื้อค่ํา ไม่ทําให้เขาเปลี่ยนใจหรอก 62 00:05:55,647 --> 00:05:56,648 ไม่ใช่กับคราวนี้ 63 00:05:59,150 --> 00:06:00,652 เขามีอํานาจทุกอย่าง 64 00:06:02,779 --> 00:06:06,074 - จนผมแทบไม่เหลือที่ยืน - ไม่มีใครครองอํานาจได้ตลอด 65 00:06:06,157 --> 00:06:09,703 อาจใช่ แต่ตอนนี้อํานาจอยู่ที่เขา 66 00:06:11,037 --> 00:06:12,455 ซึ่งไม่เป็นผลดีต่อผม 67 00:06:16,209 --> 00:06:17,377 เป็นอะไร 68 00:06:17,460 --> 00:06:18,587 ทุกอย่าง 69 00:06:22,340 --> 00:06:23,717 ทุกอย่างมันผิดไปหมด 70 00:06:32,726 --> 00:06:35,896 ตรงนั้นเลยค่ะ ไม่ ขยับซ้ายอีกหน่อย 71 00:06:36,563 --> 00:06:39,024 - ซ้ายของฉัน - อยากลองไหม 72 00:06:43,695 --> 00:06:44,863 อร่อยดีนะ 73 00:06:44,946 --> 00:06:48,617 ผมคิดว่าเราน่าจะเสิร์ฟมัน เป็นค็อกเทลสูตรพิเศษในงานชุมนุม 74 00:06:48,700 --> 00:06:50,911 ฟังดูเข้าท่าดี 75 00:06:50,994 --> 00:06:54,122 ช่วยให้ค่ําคืนที่แสนพิเศษยิ่งน่าจดจํา 76 00:06:54,205 --> 00:06:56,458 ส่วนโซฟาตัวนั้นก็ขนออกไปเถอะ มันน่าเกลียด 77 00:06:56,541 --> 00:06:58,710 ใช่ พื้นที่ว่างยิ่งมากยิ่งดี 78 00:06:58,793 --> 00:07:02,547 คุณเชสเชิญศิษย์เอกของเขา มาจัดแสดงผลงานด้วย 79 00:07:02,631 --> 00:07:05,967 อย่าให้ภาพวาดต้องอยู่แออัด รวมทั้งแขกในงานเองด้วย 80 00:07:06,051 --> 00:07:07,135 แน่นอนที่สุด 81 00:07:07,218 --> 00:07:11,598 มาตรฐานประณีตไร้ที่ติ คือคุณสมบัติของคุณนายแวนไรน์ทุกคน 82 00:07:11,681 --> 00:07:14,184 แม่คุณเป็นเจ้าบ้านที่เพียบพร้อม 83 00:07:14,267 --> 00:07:17,020 ไม่ว่า "เดอะเลดี้ส์โฮมเจอร์นัล" จะว่ายังไง 84 00:07:17,103 --> 00:07:19,731 ฉันเองตั้งใจว่า จะสืบทอดธรรมเนียมนั้น 85 00:07:19,814 --> 00:07:21,733 ไม่ใช่ว่าจะเชิญแม่มาหรอกนะ 86 00:07:21,816 --> 00:07:25,779 ถ้างานชุมนุมนี้บรรลุผลอย่างที่ตั้งใจ ครอบครัวเราจะได้ผลตอบแทนคุ้มค่า 87 00:07:25,862 --> 00:07:29,741 ยังไงแม่ก็ไม่อยากมาหรอก คนกลุ่มนี้ไม่ถูกจริตแม่ 88 00:07:29,824 --> 00:07:32,160 ฉันถามคุณนายฟิชแล้ว 89 00:07:32,243 --> 00:07:33,828 เธอชอบซุบซิบนินทา 90 00:07:33,912 --> 00:07:37,123 ซึ่งจะช่วยสร้างความอิจฉา ให้บรรดาคนที่ไม่ได้รับเชิญ 91 00:07:37,791 --> 00:07:40,585 แม่จะเป็นโฆษณาเดินได้ 92 00:07:40,669 --> 00:07:44,089 สําหรับวงสังคมรูปแบบใหม่ ที่เราจะสร้างขึ้น 93 00:07:46,049 --> 00:07:48,426 เราเสนอเงินจ้างแม่เลยดีไหม 94 00:07:48,510 --> 00:07:51,888 ถ้าทําให้ดี แม่คุณจะอยาก จ่ายให้เราด้วยซ้ํา 95 00:07:54,474 --> 00:07:58,812 (เดอะเลดี้ส์โฮมเจอร์นัล แนวทางต้อนรับประธานาธิบดี) 96 00:08:00,271 --> 00:08:03,483 - นึกว่าลูกไปทํางานเสียอีก - ผมแค่มาเอาเอกสารน่ะ 97 00:08:03,566 --> 00:08:06,528 - ผมเองก็มีนัดประชุม - แม่อยากให้ลูกจับตาดูพ่อ 98 00:08:06,611 --> 00:08:08,947 นั่นคือคอยอยู่ออฟฟิศให้มาก พ่อเขาไม่ค่อยสบาย 99 00:08:09,030 --> 00:08:11,866 แม่จะจัดการเรื่องนัดหมอให้ 100 00:08:11,950 --> 00:08:15,787 พ่อโหมงานทั้งวันทั้งคืน จะกระทบสุขภาพก็ไม่แปลก 101 00:08:17,247 --> 00:08:18,832 ธุรกิจบ้านเราเสี่ยงล้มจริงๆ เหรอ 102 00:08:19,791 --> 00:08:22,919 ตามที่ผมเข้าใจ อะไรๆ ไม่ได้ดีอย่างที่เราคุ้นเคย 103 00:08:23,003 --> 00:08:24,587 แต่ผมมั่นใจว่าทุกอย่างจัดการได้ 104 00:08:24,671 --> 00:08:26,840 ไม่มีหวังจะประนีประนอม กับคุณร็อกเกอเฟลเลอร์เลยเหรอ 105 00:08:26,923 --> 00:08:28,258 พวกเขาเห็นไม่ตรงกัน 106 00:08:28,341 --> 00:08:30,969 และเราคิดว่ามีปัญหา รอพวกเขาอยู่ทั้งคู่ 107 00:08:31,052 --> 00:08:35,098 คนพูดกันว่าประธานาธิบดีคลีฟแลนด์ สนับสนุนกฎหมายต่อต้านการผูกขาด 108 00:08:35,181 --> 00:08:37,183 เขาต้องการสลาย กลุ่มทุนทางรถไฟเหรอ 109 00:08:37,267 --> 00:08:38,685 สแตนดาร์ดออยล์ก็ด้วย 110 00:08:38,768 --> 00:08:42,272 จากที่ได้ยินมา เขาไม่ได้ชื่นชม คุณร็อกเกอเฟลเลอร์สักเท่าไร 111 00:08:42,355 --> 00:08:44,524 แต่เขายังไม่ได้รู้จักพ่อของลูก 112 00:08:44,607 --> 00:08:47,193 ลูกได้รับเชิญไปงานเลี้ยงมื้อค่ํา ที่คุณนายแวนไรน์จัดหรือเปล่า 113 00:08:47,277 --> 00:08:48,319 ไม่ครับ 114 00:08:48,403 --> 00:08:51,197 แม่นึกว่าลูกกับคุณบรู๊ก ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน 115 00:08:51,281 --> 00:08:53,199 ผมไม่รู้แล้วว่าเราเป็นอะไรกัน 116 00:08:53,283 --> 00:08:56,244 แต่งานมื้อค่ําคราวนี้เป็นโอกาสดี สําหรับพ่อและธุรกิจบ้านเรา 117 00:08:56,828 --> 00:09:01,624 คุณบรู๊กกับผมไม่ได้คุยกันแล้ว อย่าคาดหวังว่าจะได้รับเชิญเลยครับ 118 00:09:11,259 --> 00:09:12,594 (รัสเซล คอนโซลิเดเต็ด ทรัสต์) 119 00:09:23,980 --> 00:09:24,981 จอร์จ 120 00:09:25,774 --> 00:09:28,526 - คุณมาทําอะไรที่นี่ - ฉันพาหมอมา 121 00:09:28,610 --> 00:09:30,862 - ผมไม่มีเวลาให้เรื่องไร้สาระนี่ - งั้นก็หาเวลาสิ 122 00:09:30,945 --> 00:09:32,906 หมอโลแกนอยู่ที่โถงทางเดิน ให้เขาตรวจหน่อยเถอะ 123 00:09:32,989 --> 00:09:34,407 - เบอร์ทา... - คุณขอให้ฉันช่วย 124 00:09:34,491 --> 00:09:37,243 ผมไม่ใช่เด็กๆ แล้ว ผมไม่ต้องการหมอ 125 00:09:37,327 --> 00:09:39,329 คุณตื่นมาเหงื่อชุ่มผ้าปูที่นอน 126 00:09:39,412 --> 00:09:41,122 มีอะไรผิดปกติแน่ๆ 127 00:09:41,206 --> 00:09:43,792 ฉันเกือบเสียคุณไปหนหนึ่งแล้ว ไม่อยากเสี่ยงอีก 128 00:09:43,875 --> 00:09:45,627 ก็บอกแล้วไงว่าผมสบายดี 129 00:09:45,710 --> 00:09:47,629 ถ้าสบายดีก็ไม่มีอะไรต้องกลัว 130 00:09:50,840 --> 00:09:52,842 ดูเหมือนคุณจะหายดีแล้ว 131 00:09:53,384 --> 00:09:56,679 ความสามารถ ในการฟื้นฟูตัวเองของร่างกาย 132 00:09:56,763 --> 00:09:58,723 เรียกได้ว่าเป็นปาฏิหาริย์เลยล่ะ 133 00:09:58,807 --> 00:10:00,391 ใช่ ผมดีใจที่เป็นแบบนั้น 134 00:10:00,475 --> 00:10:02,644 ผมน่ะอยากมาตรวจดู อาการคุณก่อนหน้านี้ 135 00:10:02,727 --> 00:10:05,897 หกเดือนที่ไม่ได้มาตรวจเลย ถือว่านานมากนะครับ 136 00:10:06,439 --> 00:10:09,400 แต่ผมก็ไม่ได้มีอาการอะไร เพราะฉะนั้นเลยไม่จําเป็น 137 00:10:10,151 --> 00:10:14,030 แล้วทิงเจอร์ฝิ่น ช่วยบรรเทาปวดได้หรือเปล่า 138 00:10:14,114 --> 00:10:15,115 ได้ครับ 139 00:10:16,032 --> 00:10:20,328 - แต่เดี๋ยวนี้ไม่ได้ใช้แล้วนะ - ไม่ครับ ผมไม่ปวดแล้ว 140 00:10:20,411 --> 00:10:22,956 เพราะมันค่อนข้างอันตราย 141 00:10:23,039 --> 00:10:26,668 คนเราจะเสพติดเอาได้ ถ้าไม่ระมัดระวัง 142 00:10:27,293 --> 00:10:30,213 อย่างที่บอก ผมไม่ได้ใช้มันแล้ว 143 00:10:32,006 --> 00:10:33,716 ดีใจที่ได้ยินแบบนั้น 144 00:10:33,800 --> 00:10:36,136 คุณคงมีภารกิจรัดตัววุ่นวายอยู่แล้ว 145 00:10:36,219 --> 00:10:38,930 - ผมไม่กวนคุณแล้ว คุณรัสเซล - ขอบคุณ หมอโลแกน 146 00:10:39,013 --> 00:10:41,516 - ผลตรวจว่ายังไงคะ - ผมสบายดี 147 00:10:42,600 --> 00:10:43,768 คุณไม่ต้องห่วง 148 00:10:44,477 --> 00:10:45,687 เขาสบายดี 149 00:10:47,063 --> 00:10:48,189 สวัสดีครับ 150 00:10:59,701 --> 00:11:02,871 เครื่องผสมออกแบบมา ให้ทํางานกับมอเตอร์ทุกรูปแบบ 151 00:11:02,954 --> 00:11:04,747 น้ํา สปริง ตุ้มน้ําหนัก 152 00:11:04,831 --> 00:11:07,125 แต่แน่นอนว่ามอเตอร์ไฟฟ้าจะดีที่สุด 153 00:11:07,625 --> 00:11:09,419 ฟังดูวิเศษไปเลย 154 00:11:09,502 --> 00:11:11,838 ผมขอโทษด้วย ที่หนนี้ไม่ค่อยได้ช่วยอะไร 155 00:11:11,921 --> 00:11:14,841 ตอนนี้ผมมีเรื่อง ให้ต้องจัดการเยอะจริงๆ 156 00:11:14,924 --> 00:11:16,676 แต่ผมภูมิใจในตัวคุณนะ แจ็ค 157 00:11:16,759 --> 00:11:19,596 ของพวกนี้เมื่อก่อนผมกินไม่เป็น แต่เดี๋ยวนี้ชอบแล้วล่ะ 158 00:11:20,555 --> 00:11:22,515 คุณดูเป็นผู้ดีขึ้นนะ 159 00:11:22,599 --> 00:11:24,893 - แต่ก็จริง คุณควรเป็นแบบนั้น - ไม่เลย 160 00:11:24,976 --> 00:11:26,436 ผมอ่านประเด็นใหญ่ ในหน้าหนังสือพิมพ์ได้ทุกวัน 161 00:11:26,519 --> 00:11:28,438 ให้กินอาร์ติโชกก็ได้ แต่ไม่มีวันเป็นได้อย่างคุณ 162 00:11:29,272 --> 00:11:32,567 - วิธีวางตัวของคุณนี่สิ - ต้องมั่นใจในตัวเองเข้าไว้ 163 00:11:32,650 --> 00:11:36,070 จะให้รู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง คุณต้องรู้สึกแบบนั้นเองก่อน 164 00:11:36,154 --> 00:11:38,448 - แล้วมันจะเกิดขึ้นไหม - คิดว่าเกิด 165 00:11:38,531 --> 00:11:40,283 แต่หวังว่าคุณ คงไม่ได้ทําแต่งานหรอกนะ 166 00:11:40,366 --> 00:11:42,493 คุณชอบบ้านใหม่หรือเปล่า 167 00:11:43,077 --> 00:11:44,746 มีห้องหับเหลือเฟือ 168 00:11:44,829 --> 00:11:47,081 ละแวกบ้านก็ดี เงียบสงบ 169 00:11:47,165 --> 00:11:49,500 ตอนนี้คุณคบกับใครอยู่หรือเปล่า 170 00:11:51,336 --> 00:11:52,503 ก็ไม่เชิง 171 00:11:54,631 --> 00:11:57,884 คือว่านะ ภรรยาใหม่ของออสการ์ จะจัดงานชุมนุม 172 00:11:57,967 --> 00:12:00,261 สําหรับศิลปิน นักเขียน ทํานองนั้น 173 00:12:00,345 --> 00:12:03,389 เป็นที่ที่เหมาะจะซึมซับ ธรรมเนียมปฏิบัติของคนร่ํารวย 174 00:12:03,473 --> 00:12:05,558 หนึ่งในนั้นคือดื่มด่ําไปกับมัน 175 00:12:05,642 --> 00:12:06,684 สนุกให้เต็มที่ 176 00:12:06,768 --> 00:12:09,729 คุณนายแวนไรน์คงไม่ดีใจ ที่ผมโผล่หน้าไป 177 00:12:09,812 --> 00:12:11,814 ยังไงผมก็เคยเป็น คนรับใช้ของสามีเธอ 178 00:12:11,898 --> 00:12:13,733 เธอเองก็เคยเป็นสาวใช้แม่ผม 179 00:12:13,816 --> 00:12:16,861 ผมว่าพวกเขาคงชอบ คนที่ไต่เต้าขึ้นมาจากงานรับใช้ 180 00:12:22,951 --> 00:12:27,121 ในเมื่อเราพูดคุย เรื่องน่าเบื่อกันจบแล้ว 181 00:12:27,205 --> 00:12:29,916 ก็มาเริ่มส่วนที่สําคัญที่สุด ของนัดครั้งนี้กันได้เลย 182 00:12:29,999 --> 00:12:32,126 - ข่าวซุบซิบ - โธ่ เมมี 183 00:12:32,210 --> 00:12:35,296 - พกติดตัวไว้ตลอดเลยเหรอ - บันเทิงดีจะตาย 184 00:12:35,380 --> 00:12:37,674 บนความทุกข์ ของคุณนายแวนไรน์ล่ะไม่ว่า 185 00:12:37,757 --> 00:12:41,511 นักข่าวเขียนว่าบ้านของเธอ ทั้งเก่าแก่และมีเสน่ห์ 186 00:12:41,594 --> 00:12:42,637 เรื่องนั้นไม่ปฏิเสธ 187 00:12:42,720 --> 00:12:46,307 แต่ก็สื่อว่าเจ้าตัวเป็นคนหัวเก่า ไม่เหมาะจะเป็นเจ้าภาพสมัยใหม่ 188 00:12:46,391 --> 00:12:47,976 ฉันได้ข่าวจากคุณนายฟอสเตอร์ 189 00:12:48,059 --> 00:12:50,436 ว่าทางสมาคมมรดก เรียกประชุมฉุกเฉิน 190 00:12:50,520 --> 00:12:52,981 โดยไม่มีคุณนายแวนไรน์ 191 00:12:53,064 --> 00:12:55,275 - พวกเขาจะตัดสินใจยังไง - ไม่รู้สิ 192 00:12:55,358 --> 00:12:58,569 แต่ไม่ใช่ลางดีสําหรับงานมื้อค่ํา รับประธานาธิบดีเลย 193 00:12:58,653 --> 00:13:00,863 เลือกเวลาไปนิวพอร์ตได้แย่จริงๆ 194 00:13:00,947 --> 00:13:05,285 ฉันล่ะสงสารแอกเนส เป็นโอกาสให้กลับมาเฉิดฉายแท้ๆ 195 00:13:05,368 --> 00:13:07,704 อ่านแล้วเหมือน ข่าวมรณกรรมเสียมากกว่า 196 00:13:09,372 --> 00:13:11,874 ถ้าหนังสือพิมพ์นี่ออกตั้งแต่เมื่อคืนก็ดีสิ 197 00:13:11,958 --> 00:13:14,127 เราจะได้คุยกันที่บ้านโกเล็ต 198 00:13:14,210 --> 00:13:15,545 แบบนั้นคงไม่ดีแน่ 199 00:13:15,628 --> 00:13:18,131 เหน็บแนมกันบ้าง เพิ่มสีสันให้งานเลี้ยงมื้อค่ํา 200 00:13:18,214 --> 00:13:20,425 ตราบใดที่เราไม่ใช่ฝ่ายที่โดนนะ 201 00:13:21,175 --> 00:13:25,263 - ดีใจที่ได้เจอคุณเมื่อคืน - แต่คุณรัสเซลไม่มาอีกแล้ว 202 00:13:25,346 --> 00:13:26,514 เขามีหลายเรื่องต้องจัดการ 203 00:13:26,597 --> 00:13:27,765 เขาก็อยากเร่งสะสาง 204 00:13:27,849 --> 00:13:29,684 แต่ตอนนี้ แค่เวลาให้ตัวเองยังแทบไม่มี 205 00:13:29,767 --> 00:13:32,603 เรื่องที่เขาบาดหมาง กับคุณร็อกเกอเฟลเลอร์น่ะเหรอ 206 00:13:34,022 --> 00:13:36,065 น่าเสียดายที่คุณไม่รู้จักภรรยาเขา 207 00:13:36,149 --> 00:13:39,319 เธอเคร่งศาสนาไปหน่อย แต่อาจช่วยอะไรได้บ้าง 208 00:13:40,820 --> 00:13:43,448 ฉันขอตัวก่อนดีกว่า 209 00:13:43,531 --> 00:13:46,492 มีหมวกใบหนึ่งที่บลูมมิงเดล กวักมือเรียกฉันอยู่ 210 00:13:46,576 --> 00:13:49,120 - กะว่าจะใส่ไปงานชุมนุม - งานชุมนุมอะไรคะ 211 00:13:53,750 --> 00:13:55,585 ฉันอาจจะปากพล่อยไปเอง 212 00:13:57,253 --> 00:13:58,421 ขอตัวนะคะ 213 00:14:01,174 --> 00:14:04,218 - นั่นมันเรื่องอะไรกัน - เมมีก็แบบนี้แหละ 214 00:14:04,802 --> 00:14:07,055 ชอบจุดไฟสร้างเรื่อง และซุบซิบนินทาอยู่เรื่อย 215 00:14:08,306 --> 00:14:11,893 แต่ถ้าคุณอยากรู้จัก คุณนายร็อกเกอเฟลเลอร์จริงๆ 216 00:14:12,560 --> 00:14:14,729 เดือนหน้าเธอจะจัดงานระดมทุน 217 00:14:14,812 --> 00:14:17,857 ครอบครัวเธอก่อตั้งวิทยาลัย สําหรับหญิงสาวผิวสี 218 00:14:17,940 --> 00:14:19,609 ชื่อวิทยาลัยสตรีสเปลแมน 219 00:14:20,318 --> 00:14:24,405 บริจาคเงิน แล้วคุณจะมีโอกาสได้คุยกับเธอแน่ 220 00:14:25,198 --> 00:14:28,868 ในเมื่อคุณอยากช่วยเหลือ งั้นฉันถามตรงๆ เลยแล้วกัน 221 00:14:30,119 --> 00:14:32,830 คุณจะกรุณาเขียนจดหมาย ถึงคุณนายฟอสเตอร์แทนฉันได้ไหม 222 00:14:37,210 --> 00:14:38,753 "เล่าเรื่องหวานใจคนใหม่หน่อยสิ" 223 00:14:38,836 --> 00:14:42,423 เขาอ่อนโยน มีอารมณ์ขัน และช่างเอาใจใส่ 224 00:14:42,507 --> 00:14:43,925 ไม่เหมือนชาลส์เลย 225 00:14:45,635 --> 00:14:49,138 ฉันตั้งตารอพบครอบครัวเขา ที่บอสตันพรุ่งนี้ 226 00:14:49,222 --> 00:14:51,891 แต่ก็เสียดายที่ไปร่วม งานแต่งคุณสก็อตไม่ได้ 227 00:14:51,974 --> 00:14:55,853 ขอโทษนะ หนังสือพิมพ์อยู่ไหนเหรอ ฉันจะได้ไปเอามาระหว่างที่คุยกัน 228 00:14:56,979 --> 00:14:59,774 นั่งรถไฟมาตั้งนาน ไม่อยากพักสักหน่อยเหรอ 229 00:14:59,857 --> 00:15:01,484 กินอะไรกันหน่อยดีไหม 230 00:15:01,567 --> 00:15:03,569 - หนูหิวจะแย่แล้ว - นั่นสิ 231 00:15:05,238 --> 00:15:06,781 ประวิงเวลากันทั้งนั้น 232 00:15:08,324 --> 00:15:09,492 ทําไมกัน 233 00:15:10,701 --> 00:15:12,036 ก็มันไม่ถนอมน้ําใจ 234 00:15:15,248 --> 00:15:17,583 แต่หนังสือพิมพ์ ก็ไม่เคยเขียนอะไรดีๆ อยู่แล้ว 235 00:15:30,054 --> 00:15:32,306 นี่มันเรื่องบ้าบออะไรกัน 236 00:15:34,475 --> 00:15:37,520 ฉันจบสิ้นแล้ว อีกครั้ง 237 00:15:37,603 --> 00:15:41,149 แมเรียน อ่านรายงานข่าว ลอบสังหารอาให้หน่อย 238 00:15:42,108 --> 00:15:45,570 "ชัดเจนว่าคุณนายแวนไรน์ ไม่เคยเป็นเจ้าภาพมื้อค่ํา" 239 00:15:45,653 --> 00:15:49,657 "ให้สมาชิกสภาท้องถิ่น อย่าว่าแต่ประธานาธิบดีเลย" 240 00:15:49,740 --> 00:15:52,577 "แต่ถึงเธอจะขาด ประสบการณ์งานสังคม" 241 00:15:52,660 --> 00:15:56,372 "เธอก็เป็นที่นับหน้าถือตา จากทางสมาคมมรดก" 242 00:15:56,456 --> 00:15:57,498 ฟังดูไม่เลวนะ 243 00:15:57,582 --> 00:16:01,794 "จิตวิญญาณแห่งการปฏิวัติ ยังลุกโชนอยู่ที่ถนนสาย 61" 244 00:16:03,379 --> 00:16:07,884 "แต่คําวิพากษ์วิจารณ์ผ้าปูโต๊ะ ของพระราชินีต่างหากที่น่าเป็นห่วง" 245 00:16:08,759 --> 00:16:10,845 แล้วไปวิจารณ์พระราชินีอังกฤษทําไม 246 00:16:10,928 --> 00:16:13,097 เราไม่ใช่คนอเมริกันหรอกเหรอ 247 00:16:13,806 --> 00:16:16,350 ยังไงก็เถอะ แม่นั่นบิดเบือนคําพูดฉัน 248 00:16:17,018 --> 00:16:19,896 ไอ้ฉันก็นึกว่า "เดอะเลดี้ส์โฮม เจอร์นัล" น่ะเชื่อถือได้ 249 00:16:19,979 --> 00:16:21,772 ฉันไม่น่าให้สัมภาษณ์เลย 250 00:16:21,856 --> 00:16:24,358 ดีแต่ดึงดูดคนหมู่มากรสนิยมต่ําเตี้ย 251 00:16:25,818 --> 00:16:29,071 - แต่นางชอบผ้าม่านใหม่นะ - ก็ใช่น่ะสิ 252 00:16:30,781 --> 00:16:34,744 เพิ่งสังเกตว่าบทความเรื่องเธอ อยู่ติดกันกับบทความ 253 00:16:34,827 --> 00:16:36,996 "เคล็ดลับแต่งตัวดูดี ในราคาประหยัด" 254 00:16:37,079 --> 00:16:38,915 พอกันที 255 00:16:38,998 --> 00:16:42,793 นี่จะเป็นมื้อค่ํารับประธานาธิบดี ที่ประณีตที่สุดในประวัติศาสตร์ 256 00:16:42,877 --> 00:16:46,130 ฉันจะทําให้ดู นี่จะเป็นการแก้แค้นของฉัน 257 00:16:46,214 --> 00:16:47,924 เรื่องแก้แค้น ให้เป็นหน้าที่ของพระองค์เถอะ 258 00:16:48,007 --> 00:16:51,511 ถ้าอยากแก้แค้นก็ต้องลงมือเอง พระเจ้าน่ะทรงเมตตาเกินไป 259 00:16:51,594 --> 00:16:55,890 - แอกเนส อย่าพูดจาลบหลู่ - บทความนั้นต่างหากที่ลบหลู่ 260 00:16:55,973 --> 00:16:57,600 และจะต้องถูกปฏิเสธ 261 00:17:02,563 --> 00:17:05,942 คุณนายฟอสเตอร์ ขอบคุณที่มา ทั้งที่แจ้งกะทันหัน 262 00:17:06,025 --> 00:17:08,486 - ดูเหมือนจะเป็นเรื่องด่วน - ใช่ค่ะ 263 00:17:08,569 --> 00:17:10,780 ฉันซาบซึ้งที่คุณนายแอสเตอร์ อุตส่าห์เขียนจดหมายมา 264 00:17:10,863 --> 00:17:13,282 เสียดายที่เราไม่ได้เจอกัน ที่โรงโอเปร่าเมื่อคืนก่อน 265 00:17:13,366 --> 00:17:17,912 ฉันประทับใจกับความสําเร็จของคุณ ที่เมโทรโพลิแทนมากนะคะ 266 00:17:17,995 --> 00:17:19,789 คุณกับสามีต้องมาดู "อาอีดา" กับเรานะคะ 267 00:17:19,872 --> 00:17:22,500 ถือเป็นงานแรกของ นักร้องเทเนอร์คนใหม่ คุณโซเบล 268 00:17:22,583 --> 00:17:26,295 มีน้ําใจจริงๆ ค่ะ ฉันจะรีบจดลงไดอารี่ทันทีเลย 269 00:17:29,715 --> 00:17:31,008 ฉันขอพูดได้ไหมคะว่า 270 00:17:31,092 --> 00:17:33,094 เสียใจที่ได้อ่านบทความ ใน "เดอะเลดี้ส์โฮมเจอร์นัล" 271 00:17:33,177 --> 00:17:34,262 ตายจริง 272 00:17:34,345 --> 00:17:36,180 หวังว่าคงไม่ทําให้ งานมื้อค่ําต้องล่มไปนะคะ 273 00:17:36,264 --> 00:17:38,349 เรื่องนี้ทําให้กังวลอยู่บ้าง 274 00:17:39,016 --> 00:17:42,395 - มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์หนาหู - ภาวนาให้เรื่องซาโดยเร็ว 275 00:17:42,478 --> 00:17:45,898 ฉันไม่ใช่สมาชิกสมาคมมรดก เลยไม่มีสิทธิ์ออกความเห็น 276 00:17:45,982 --> 00:17:50,152 แต่คุณเป็นคนสําคัญในนิวยอร์ก คุณนายรัสเซล 277 00:17:50,236 --> 00:17:51,946 และฉันก็จนปัญญา 278 00:17:52,029 --> 00:17:55,241 บทความนี้ไปถึงวอชิงตันแล้ว 279 00:17:56,450 --> 00:18:02,123 ถ้าคุณอนุญาต ฉันอาจมีทางช่วยคุณได้นะคะ 280 00:18:09,005 --> 00:18:11,465 เราจะบริจาคเงิน เข้าวิทยาลัยสตรีสเปลแมน 281 00:18:11,549 --> 00:18:14,510 ซึ่งเป็นโรงเรียน เพื่อการศึกษาของผู้หญิงผิวสี 282 00:18:14,594 --> 00:18:17,680 - เรื่องเด่นวันนี้ของคุณหรือไง - พูดจาอ้อแอ้แล้วนะ 283 00:18:17,763 --> 00:18:19,765 - ดื่มไปกี่แก้วแล้ว - ผมเหนื่อย 284 00:18:20,391 --> 00:18:21,767 อธิบายเรื่องเงินบริจาคมา 285 00:18:21,851 --> 00:18:24,520 โรงเรียนนี้ได้ทุนสนับสนุนจาก ลอร่า สเปลแมน ร็อกเกอเฟลเลอร์ 286 00:18:24,604 --> 00:18:26,856 ซึ่งอาจช่วยให้คุณ ซื้อใจสามีของเธอได้บ้าง 287 00:18:26,939 --> 00:18:28,357 แค่นั้นไม่พอหรอก 288 00:18:28,441 --> 00:18:31,193 พวกคุณอาจหาข้อตกลงร่วมกันได้ ในงานมื้อค่ําที่เราจะเป็นเจ้าภาพ 289 00:18:31,277 --> 00:18:32,862 รับรองประธานาธิบดีคลีฟแลนด์ 290 00:18:35,489 --> 00:18:38,576 นึกว่าคุณนายแวนไรน์ เป็นคนจัดการเสียอีก 291 00:18:38,659 --> 00:18:42,830 ถึงคนจะสรรเสริญชาติตระกูลเธอ ไว้ดิบดี แต่เธอไม่เหมาะกับงานนี้ 292 00:18:42,913 --> 00:18:45,541 ทางสมาคมต้องหาสถานที่ใหม่ ฉันเลยเสนอบ้านของเราไป 293 00:18:46,083 --> 00:18:47,877 เชิญคุณร็อกเกอเฟลเลอร์มาด้วยล่ะ 294 00:18:48,502 --> 00:18:51,464 นี่เป็นมื้อค่ําครั้งสําคัญ กับประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา 295 00:18:51,547 --> 00:18:53,758 ที่โต๊ะอาหารของคุณในบ้านของเรา 296 00:18:53,841 --> 00:18:55,968 ฉันชวนแกลดิส กับเฮกเตอร์มาแล้วด้วย 297 00:18:56,927 --> 00:18:59,597 ทุกคนในครอบครัวเรา รวมทั้งหลานชายที่เพิ่งเกิด 298 00:18:59,680 --> 00:19:01,307 จะได้อยู่พร้อมหน้ากันเป็นครั้งแรก 299 00:19:03,601 --> 00:19:05,519 คุณทําทั้งหมดนี่วันนี้เนี่ยนะ 300 00:19:06,979 --> 00:19:10,566 ฉันทําได้ทุกอย่างเพื่อเรา คุณเองก็คงทําเหมือนกัน 301 00:19:28,876 --> 00:19:31,671 เตรียมงานกันได้ยอดเยี่ยมมากเลย 302 00:19:31,754 --> 00:19:33,589 ชอบเถาไอวี่พวกนี้จริงๆ 303 00:19:33,673 --> 00:19:36,342 ยิ่งเยอะยิ่งดี ช่วยนําพาความสุขมาสู่ชีวิตคู่ 304 00:19:36,425 --> 00:19:38,386 แต่ต้องเป็นสองเส้นคู่กันนะ 305 00:19:38,469 --> 00:19:40,971 สื่อถึงบ้านของเพ็กกี้แต่ละหลัง 306 00:19:41,055 --> 00:19:44,141 ใช่ว่าผู้ชายจะซื้อบ้านเซอร์ไพรส์ ผู้หญิงให้บ่อยๆ เสียเมื่อไหร่ 307 00:19:44,809 --> 00:19:46,560 แบบนี้อนาคตเธอสบายแล้วล่ะ 308 00:19:46,644 --> 00:19:49,146 แต่ก่อนอื่น วันนี้ ดื่มน้ําชา 309 00:19:49,230 --> 00:19:53,734 อาหารเลิศรสและไมตรีจิต จากทั้งสองครอบครัว 310 00:19:53,818 --> 00:19:56,445 ก่อนที่เราจะส่งลูกสู่ชีวิตแต่งงาน 311 00:19:57,780 --> 00:19:59,949 เวลานี้ของพรุ่งนี้ 312 00:20:00,032 --> 00:20:05,287 หนูจะเป็นภรรยา ของหมอวิลเลียม เคิร์กแลนด์ 313 00:20:05,871 --> 00:20:09,125 ใช่แล้วล่ะ ใช่แล้ว 314 00:20:09,875 --> 00:20:11,669 ใช่แล้ว 315 00:20:34,817 --> 00:20:36,610 เล่นใหญ่เกินไปหรือเปล่า 316 00:20:36,694 --> 00:20:40,531 ฉันหวั่นใจอยู่ว่างานศิลปะมีชีวิต จะล้ําเส้นจนกลายเป็นไร้รสนิยม 317 00:20:40,614 --> 00:20:42,825 เรื่องทํานองนี้ผมมองขาด 318 00:20:42,908 --> 00:20:44,910 คนในงานเองก็ประทับใจ 319 00:20:44,994 --> 00:20:46,996 ซึ่งไม่ใช่ง่ายๆ เลยสําหรับคนพวกนี้ 320 00:20:54,628 --> 00:20:56,297 ผมไม่รู้จะมองตรงไหนดี 321 00:20:56,380 --> 00:20:58,632 ถือว่าเปิดตัวเข้าสังคมได้น่าจดจํา 322 00:20:58,716 --> 00:21:00,551 พวกเขาไม่ได้เป็นแบบนี้ กันทุกคนหรอกนะ 323 00:21:00,634 --> 00:21:03,471 - แล้วผมต้องทํายังไง - ทําอะไร 324 00:21:03,554 --> 00:21:05,973 งานเลี้ยงนี้ ผมควรต้องทําอะไร 325 00:21:06,056 --> 00:21:08,017 ผ่อนคลายและสนุกไปกับมัน 326 00:21:08,100 --> 00:21:10,144 ไม่มากไม่น้อยไปกว่านั้น 327 00:21:11,979 --> 00:21:13,189 คุณแอสเตอร์ 328 00:21:13,814 --> 00:21:15,691 - น่าแปลกใจจริงๆ - คุณรัสเซล 329 00:21:15,775 --> 00:21:17,651 - ไม่ได้เจอกันเลยตั้งแต่โอเปร่า - ครับ 330 00:21:17,735 --> 00:21:21,071 ตอนอยู่ชิคาโกก็ทําแต่งาน กลับมานิวยอร์กเลยยังไม่ชิน 331 00:21:21,155 --> 00:21:23,199 ครอบครัวรัสเซลนี่ขยันจริงๆ 332 00:21:23,282 --> 00:21:26,410 นี่ญาติฉันเอง คุณซัมเมอส์ ส่วนนี่คุณรัสเซลกับ... 333 00:21:27,453 --> 00:21:30,247 คุณทรอตเตอร์ หุ้นส่วนธุรกิจ 334 00:21:30,331 --> 00:21:32,750 - ยินดีที่ได้รู้จักทั้งคู่ครับ - เช่นกันค่ะ คุณทรอตเตอร์ 335 00:21:34,210 --> 00:21:37,046 ฉันไม่เคยมางานเลี้ยงแบบนี้เลย 336 00:21:37,129 --> 00:21:38,506 กวงโทรใส่น้ําแข็งครับ 337 00:21:39,048 --> 00:21:41,717 เหล้าชนิดใหม่ จากฝรั่งเศส 338 00:21:41,801 --> 00:21:45,137 ใส่น้ําแข็งเสียด้วย คุณนายแวนไรน์ทุ่มสุดตัวจริงๆ 339 00:21:45,888 --> 00:21:48,891 อยากรู้นักว่าเครื่องทําน้ําแข็ง จะใช้ฉนวนแบบไหน 340 00:21:48,974 --> 00:21:49,975 อะไรนะคะ 341 00:21:52,269 --> 00:21:54,396 มีน้ําแข็งแจกจ่ายเยอะขนาดนี้ 342 00:21:54,480 --> 00:21:57,525 คุณทรอตเตอร์เป็นนักประดิษฐ์ จิตใจเขาจดจ่อกับงานเสมอ 343 00:21:58,108 --> 00:21:59,735 แต่น่าทึ่งจริงๆ นะคะ 344 00:22:02,738 --> 00:22:05,658 - เธอเองก็ลองดูสิ - ไม่ได้หรอก 345 00:22:11,872 --> 00:22:16,043 ภรรยากับผมขอขอบคุณทุกท่าน ที่เดินทางมาทั้งใกล้และไกล 346 00:22:16,126 --> 00:22:18,921 เพื่อฉลองการแต่งงาน ระหว่างวิลเลียมและเพ็กกี้ 347 00:22:19,004 --> 00:22:23,259 และหนึ่งในคนที่เดินทางมาไกล คือญาติของเรา เอวา 348 00:22:23,342 --> 00:22:27,179 ผู้มาพร้อมเซอร์ไพรส์สุดพิเศษ ให้เจ้าบ่าวและเจ้าสาว 349 00:22:29,390 --> 00:22:32,726 ฉันเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้ง วงฟิสก์จูบิลีซิงเกอส์ 350 00:22:33,310 --> 00:22:36,021 เรื่องนี้ต้องขอบคุณโดโรธี ญาติของฉัน 351 00:22:36,105 --> 00:22:38,107 เธอเป็นครูสอนเปียโนคนแรก 352 00:22:38,190 --> 00:22:41,068 ครูสอนร้องเพลง และแม่คนที่สองของฉัน 353 00:22:41,694 --> 00:22:43,320 เพ็กกี้จึงเป็นเหมือนพี่น้องของฉัน 354 00:22:44,071 --> 00:22:47,032 และเพื่อเป็นของขวัญวันแต่งงาน ฉันพานักร้องคณะจูบิลีมาด้วย 355 00:22:47,116 --> 00:22:49,952 มาไกลจากแนชวิลล์ เพื่อแสดงในงานแต่งของเธอ 356 00:22:51,203 --> 00:22:54,206 - ถ้าเธออนุญาตนะ - ต้องอนุญาตอยู่แล้ว 357 00:22:55,624 --> 00:22:57,251 อุตส่าห์ทําเพื่อฉัน 358 00:22:59,587 --> 00:23:01,463 ดีจัง 359 00:23:01,547 --> 00:23:04,341 เรามีของขวัญชิ้นสุดท้ายให้ลูก 360 00:23:10,264 --> 00:23:15,519 เกือบ 30 ปีที่แล้ว โดโรธีกับผม กระโดดข้ามไม้กวาดด้วยกัน 361 00:23:16,312 --> 00:23:18,397 เพราะเราแต่งงานกัน ตามกฎหมายไม่ได้ 362 00:23:19,273 --> 00:23:22,610 แน่นอนว่าเราจัดพิธีอีกครั้ง หลังจบสงคราม 363 00:23:22,693 --> 00:23:24,278 แต่เราเก็บไม้กวาดด้ามนั้นไว้เสมอ 364 00:23:25,696 --> 00:23:29,700 เราอยากส่งต่อให้วิลเลียมกับเพ็กกี้ สําหรับพิธีของทั้งคู่ 365 00:23:30,659 --> 00:23:33,370 ขอให้มันนําพาโชคดีมาสู่ลูกๆ เช่นเดียวกับที่นํามาสู่เรา 366 00:23:33,454 --> 00:23:34,705 ต้องได้แน่นอนครับ 367 00:23:35,831 --> 00:23:39,710 ขอบคุณนะคะที่ไว้ใจเรา ฝากฝังของที่มีค่ามากขนาดนี้ 368 00:23:39,793 --> 00:23:42,755 เราดีใจมากที่ได้เจอหน้าทุกคน 369 00:23:42,838 --> 00:23:46,550 เพ็กกี้กับผมขอขอบคุณ ทั้งคําอวยพรและแรงสนับสนุน 370 00:23:46,634 --> 00:23:48,761 มีความหมายต่อเรามากจริงๆ ค่ะ 371 00:23:53,766 --> 00:23:57,978 ก็แค่คณะนักร้องเร่ แหกปากร้องเพลงพื้นบ้านพวกนิโกร 372 00:23:58,062 --> 00:24:01,273 ไม่นึกว่าจะได้เห็นของแบบนี้ จะได้เห็นในโบสถ์ของคุณนะคะ 373 00:24:01,357 --> 00:24:04,568 ไม่มีวันเสียหรอก ไม้กวาดนั่นก็ด้วย 374 00:24:05,736 --> 00:24:07,488 พวกนั้นเข้าใจผิดกันไปเอง 375 00:24:12,826 --> 00:24:14,870 วิลเลียม ดูสิ... 376 00:24:14,954 --> 00:24:16,872 นี่แหละคือสิ่งที่ขาดไม่ได้ในงานแต่ง 377 00:24:16,956 --> 00:24:18,207 ฉันนี่โชคดีจริงๆ 378 00:24:18,290 --> 00:24:19,792 เจ้าบ่าวสิโชคดียิ่งกว่า 379 00:24:21,293 --> 00:24:23,671 อยากเห็นเธอ เดินเข้าพิธีจะแย่แล้วล่ะ 380 00:24:25,422 --> 00:24:26,465 ขอบคุณนะ 381 00:24:28,175 --> 00:24:30,469 ไม่ได้อยากจะให้ตื่นตูมหรอกนะ 382 00:24:30,552 --> 00:24:33,889 แต่ว่าที่แม่สามีเธอดูไม่ค่อยพอใจ 383 00:24:33,973 --> 00:24:35,432 กับเรื่องที่พ่อเธอประกาศ 384 00:24:35,516 --> 00:24:37,309 แม่นั่นตามราวีไม่เลิกจริงๆ 385 00:24:37,393 --> 00:24:42,523 คงไม่ได้คิดจะรวมคณะนักร้อง กับไม้กวาดนั่นในพิธีจริงๆ หรอกนะ 386 00:24:42,606 --> 00:24:44,316 งานแต่งครั้งนี้ต้องมีเกียรติมีศักดิ์ศรี 387 00:24:44,400 --> 00:24:47,444 แค่คณะนักร้องกับไม้กวาด จะทํางานเสื่อมเสียได้ยังไง 388 00:24:47,528 --> 00:24:50,781 สังคมมีความคาดหวัง ที่พวกคุณไม่มีวันเข้าใจ 389 00:24:50,864 --> 00:24:53,325 เบาเสียงลงหน่อยดีไหมครับ 390 00:24:53,409 --> 00:24:55,828 เรื่องนี้คุยกันส่วนตัวเถอะ 391 00:24:55,911 --> 00:24:58,831 ฉันไม่มีอารมณ์จะคุยแล้ว 392 00:24:58,914 --> 00:25:00,165 งานเลี้ยงเลิกแล้ว 393 00:25:07,297 --> 00:25:10,384 ผมจะไปคุยกับพ่อแม่แล้วค่อยไปหาคุณ 394 00:25:10,467 --> 00:25:11,552 ได้ค่ะ 395 00:25:23,272 --> 00:25:25,107 คุณคิดยังไงเรื่องภาพวาด 396 00:25:25,190 --> 00:25:27,818 ชอบนะคะ แต่ดูๆ ไปก็เกิดอิจฉา 397 00:25:28,402 --> 00:25:30,863 เด็กสาวทุกคนต้องฝึกฝนใช้สีน้ํา 398 00:25:30,946 --> 00:25:33,490 แต่ฉันอยากลองใช้สีน้ํามันมาตลอด 399 00:25:33,991 --> 00:25:36,118 แต่สังคมไม่ยอมรับ มันดูจริงจังเกินไป 400 00:25:36,702 --> 00:25:38,245 แล้วอะไรรั้งคุณไว้ล่ะ 401 00:25:38,328 --> 00:25:39,830 เพราะฉันไร้ความสามารถเอง 402 00:25:41,081 --> 00:25:43,292 ใครๆ ก็พูดถึงภาพเหมือนฝีมือคุณเชส 403 00:25:43,375 --> 00:25:45,961 แต่ฉันชอบเวลาเขา วาดภาพสิ่งของมากกว่า 404 00:25:46,045 --> 00:25:49,882 เขามีจินตนาการล้ําเลิศ ทําให้ชามใส่ผลไม้โดดเด่นขึ้นมา 405 00:25:50,883 --> 00:25:52,426 แต่คุณเข้าใจจินตนาการดีอยู่แล้ว 406 00:25:53,844 --> 00:25:57,306 คุณมาเป็นนักประดิษฐ์ได้ยังไง คุณเรียนวิศวะมาเหรอคะ 407 00:25:58,307 --> 00:26:02,394 ผมต้องการของที่ไม่มีอยู่ ก็เลยหาวิธีสร้างมันขึ้นมาเอง 408 00:26:03,520 --> 00:26:06,565 คงไม่เรียกว่าจินตนาการ แค่มองทุกอย่างตามความเป็นจริง 409 00:26:06,648 --> 00:26:07,941 ต้องใช่สิคะ 410 00:26:08,776 --> 00:26:10,527 ทั้งที่ไม่ต้องทําก็ได้แท้ๆ 411 00:26:10,611 --> 00:26:12,529 แต่คุณสร้างสิ่งที่ต่างออกไป 412 00:26:15,783 --> 00:26:18,160 เสียใจด้วยเรื่องคุณกับคุณบรู๊ก 413 00:26:18,243 --> 00:26:19,870 ดูเหมาะสมกันดีแท้ๆ 414 00:26:21,038 --> 00:26:23,415 ชีวิตก็คาดเดาไม่ได้แบบนี้แหละ 415 00:26:24,249 --> 00:26:26,335 เย็นนี้คุณกะจะประมูล งานชิ้นไหนหรือเปล่า 416 00:26:26,418 --> 00:26:28,420 แม่กับฉันจะทําเหมือนว่าฉันไม่ได้มา 417 00:26:28,504 --> 00:26:31,173 ถ้าขืนหิ้วรูปกลับไปด้วย ก็เสียเรื่องกันพอดี 418 00:26:31,256 --> 00:26:34,968 ถ้าเกิดแม่เลิกยุ่งเรื่องพวกเรา ขึ้นมาจริงๆ เราจะคิดถึงไหมนะ 419 00:26:35,052 --> 00:26:36,178 ฉันไม่คิดถึง 420 00:26:36,261 --> 00:26:38,972 เมื่อวันก่อน แม่ยังพยายาม จับคู่เราสองคนอยู่เลย 421 00:26:39,598 --> 00:26:40,682 งั้นเหรอ 422 00:26:40,766 --> 00:26:43,143 แม่มีความคิดสารพัดว่า อะไรๆ ควรเป็นยังไง 423 00:26:43,227 --> 00:26:45,604 โชคดีที่เราเลือกเองได้ 424 00:26:47,940 --> 00:26:51,568 ฉันจะไม่ยอมให้มีคณะจําอวด มาแสดงในพิธีนี้ 425 00:26:51,652 --> 00:26:54,613 คณะประสานเสียงฟิสก์ก็ร้อง เพลงสวดเหมือนที่โบสถ์เรานั่นแหละ 426 00:26:54,696 --> 00:26:56,698 เราไม่ได้ร้องกันแบบนั้น 427 00:26:56,782 --> 00:26:58,742 เพื่อรําลึกถึงรากเหง้าของเรา 428 00:26:58,826 --> 00:27:00,744 รากเหง้าของใครกันแน่ 429 00:27:00,828 --> 00:27:03,288 จะมารําลึกถึงช่วงเวลามืดมน ในวันแต่งงานไปทําไม 430 00:27:03,372 --> 00:27:06,959 เหตุผลฝั่งเธอไม่มีน้ําหนักเลย 431 00:27:07,042 --> 00:27:10,129 มัวแต่ห่วงอยากให้งานแต่ง มีเกียรติมีศักดิ์ศรี 432 00:27:10,212 --> 00:27:15,050 หนุ่มสาวในคณะต่างงดงาม และมีการศึกษา 433 00:27:15,134 --> 00:27:17,052 - เธอไม่ห้ามหรอกน่า - จะห้ามได้ยังไง 434 00:27:17,136 --> 00:27:19,138 ไหนจะไอ้เรื่องกระโดดข้ามไม้กวาด 435 00:27:19,221 --> 00:27:21,765 คนผิวสีมีสิทธิ์แต่งงาน ตามกฎหมายมาแล้วตั้งหลายปี 436 00:27:21,849 --> 00:27:24,518 ไม่ได้นานขนาดนั้นสักหน่อย พ่อครับ ช่วยพูดหน่อยสิ 437 00:27:24,601 --> 00:27:28,564 พ่อทําพิธีแต่งงานมาเยอะ ยังไม่เคยเจอที่ใช้ไม้กวาด 438 00:27:28,647 --> 00:27:31,859 นั่นมันธรรมเนียมทาส จะฟื้นระบบทาสกลับมาด้วยหรือไง 439 00:27:31,942 --> 00:27:35,612 มันเป็นประวัติศาสตร์ของเธอด้วย ไม่ว่าเจ้าตัวจะอยากยอมรับหรือไม่ 440 00:27:35,696 --> 00:27:38,157 หนูไม่อยากเริ่มต้นชีวิตแต่งงาน ด้วยการเปิดศึกกับแม่สามี 441 00:27:38,240 --> 00:27:39,825 ก็ฝ่ายนั้นเริ่มก่อน 442 00:27:39,908 --> 00:27:42,995 มรดกของครอบครัวลูก ก็สําคัญพอๆ กับของพวกเขา 443 00:27:43,078 --> 00:27:46,832 แต่การแต่งงาน ย่อมต้องมีการประนีประนอม 444 00:27:46,915 --> 00:27:49,626 และเราควรเป็นผู้นํา ในการคุยด้วยเหตุผล 445 00:27:49,710 --> 00:27:52,796 การประนีประนอมธรรมเนียมปฏิบัติ จะไม่ช่วยปกป้องเราหรอก 446 00:27:52,880 --> 00:27:54,840 ไม่ว่าครอบครัวเคิร์กแลนด์ จะเชื่อยังไง 447 00:27:54,923 --> 00:27:57,134 ฉันจะไม่ยอมให้เรื่องนี้ ไปปรากฏตามหน้าสื่อ 448 00:27:57,217 --> 00:27:59,511 และผูกโยง กับชื่อเสียงวงศ์ตระกูลเรา 449 00:27:59,595 --> 00:28:02,431 นางคิดว่านี่เป็นงานแต่งของนาง ทั้งที่เป็นงานเพ็กกี้แท้ๆ 450 00:28:02,514 --> 00:28:04,183 ช่วงเวลาของเธอผ่านไปแล้ว 451 00:28:04,266 --> 00:28:06,977 ถ้าแม่ไม่สบายใจนักก็ไม่ต้องมาก็ได้ 452 00:28:07,060 --> 00:28:10,939 - อย่าขึ้นเสียงกับแม่ - ผมก็ไม่อยาก แต่จะพูดอะไรได้ 453 00:28:11,815 --> 00:28:14,818 - แม่บีบให้ผมไม่มีทางเลือก - "ฟังก่อนนะ" 454 00:28:14,902 --> 00:28:18,280 ถ้าแค่วางไม้กวาดไว้ข้างแท่นพิธี แต่ไม่ต้องกระโดดข้ามล่ะ 455 00:28:18,363 --> 00:28:20,032 อะธีนา ถามจริงๆ เถอะ 456 00:28:20,115 --> 00:28:22,784 ฉันไม่ได้จะใจร้ายนะ แต่มันมักจะเริ่มแบบนี้ 457 00:28:22,868 --> 00:28:24,995 คนจะเริ่มนินทาว่า มาตรฐานของเราตกต่ํา 458 00:28:25,078 --> 00:28:29,041 แล้วจู่ๆ เราก็จะไม่ใช่เสาหลัก ของชุมชนที่เราช่วยสร้างขึ้นมา 459 00:28:29,124 --> 00:28:32,961 เอลิซาเบธ นี่ไม่ใช่งานแต่งงานของเรา 460 00:28:34,504 --> 00:28:36,381 - "ตกลงอยู่ข้างไหนกันแน่" - "เห็นด้วยๆ" 461 00:28:36,465 --> 00:28:38,050 พอได้แล้วค่ะ 462 00:28:39,718 --> 00:28:42,429 หนูได้ฟังความเห็นทุกคนแล้ว ซึ่งหนูเองก็เคารพ 463 00:28:43,305 --> 00:28:46,600 แต่นี่เป็นงานแต่งของหนู หนูจะแก้ปัญหานี้เอง 464 00:28:49,311 --> 00:28:50,854 ตายจริง 465 00:28:50,938 --> 00:28:54,149 งานของคุณช่างโดดเด่น มีชีวิตชีวา 466 00:28:54,233 --> 00:28:57,486 แถมยังควบคุมรายละเอียด ได้อย่างน่าทึ่งค่ะ คุณไคลน์ 467 00:28:57,569 --> 00:29:01,448 ขอบคุณครับ คุณนายแวนไรน์ คุณเชสสอนผมมาให้ประณีต 468 00:29:01,531 --> 00:29:02,908 สวัสดีครับ 469 00:29:02,991 --> 00:29:06,662 ออสการ์ที่รัก นี่คือลี ไคลน์ ศิษย์เอกของคุณเชส 470 00:29:07,829 --> 00:29:09,164 ฝีมือเขาร้ายกาจมากนะ 471 00:29:09,248 --> 00:29:12,834 - เขาเพิ่งขายภาพวาดชิ้นแรกได้ - ยินดีด้วยครับ 472 00:29:13,794 --> 00:29:15,712 หวังว่าจะมีภาพอื่นๆ ตามมา 473 00:29:16,421 --> 00:29:17,589 จะพยายามครับ 474 00:29:17,673 --> 00:29:19,675 ขอตัวก่อนนะคะ ขอไปดูผู้จัดการประมูลหน่อย 475 00:29:19,758 --> 00:29:21,468 ใกล้ได้เวลาแล้ว 476 00:29:21,551 --> 00:29:26,181 ออสการ์ ช่วยเลือกผลงานสักชิ้น ไว้เป็นของเราเองบ้างสิ 477 00:29:26,265 --> 00:29:27,349 เป็นเกียรติมากครับ 478 00:29:35,524 --> 00:29:36,817 คุณคือจิตรกรสินะ 479 00:29:38,402 --> 00:29:41,113 - ส่วนคุณคือสามี - ถูกต้อง 480 00:29:41,196 --> 00:29:45,200 ภรรยาผมมอบหมายงานนี้ให้ แต่ผมไม่มีคุณสมบัติพอ 481 00:29:45,284 --> 00:29:48,870 สายตาผมเอง ก็คงไม่เฉียบคมเพียงพอ 482 00:29:50,122 --> 00:29:51,665 คุณแค่ต้องใช้สัญชาตญาณ 483 00:29:52,666 --> 00:29:55,752 ภาพไหนล่ะที่เตะตาคุณ 484 00:29:59,673 --> 00:30:02,843 ภาพไหนที่คุณคิดว่า อยากมาอยู่ในบ้านหลังนี้ที่สุด 485 00:30:03,552 --> 00:30:06,305 เดาว่าปกติคงไม่ได้อุดหนุน งานศิลปะสินะครับ 486 00:30:06,388 --> 00:30:08,890 ผมสนุกกับค่ําคืนนี้มากนะ แต่ไม่เลยครับ ไม่เลย 487 00:30:09,558 --> 00:30:11,810 บางทีถ้าสังคมยอมรับได้มากกว่านี้ 488 00:30:11,893 --> 00:30:15,689 ไอ้เรื่องการสัมผัสภาพวาดตรงๆ... 489 00:30:16,273 --> 00:30:19,735 คงฟังดูแปลกๆ นะครับ 490 00:30:20,777 --> 00:30:21,778 ก็เอาสิครับ 491 00:30:22,821 --> 00:30:24,281 ไม่มีกระจกกั้นนี่ 492 00:30:27,701 --> 00:30:28,827 คราวหน้าแล้วกัน 493 00:30:30,829 --> 00:30:34,499 ผมอาจจะโน้มน้าวให้คุณ เห็นคุณค่างานศิลปะก็ได้นะ 494 00:30:35,000 --> 00:30:36,335 เชิญลองได้ตามสบาย 495 00:30:51,892 --> 00:30:55,062 - คุณสก็อตค่ะ - ไม่มีอะไรแล้ว ลอเร็ตต้า 496 00:30:55,145 --> 00:30:59,149 แวะมาหากะทันหัน ตอนเย็นก่อนวันแต่งงาน 497 00:30:59,232 --> 00:31:00,650 เป็นอะไรหรือเปล่า 498 00:31:01,526 --> 00:31:03,570 เป็นค่ะ 499 00:31:03,653 --> 00:31:05,655 วิลเลียมไม่อยู่นะ 500 00:31:05,739 --> 00:31:08,408 เขาตัดสินใจว่าจะไปค้าง ที่บ้านใหม่ของพวกเธอ 501 00:31:08,492 --> 00:31:11,745 - อยู่ให้ห่างจากเรา - ฉันไม่ได้มาหาวิลเลียม 502 00:31:17,918 --> 00:31:20,128 ฉันเป็นลูกคนเดียวของพ่อกับแม่ 503 00:31:20,212 --> 00:31:22,672 งานแต่งครั้งนี้ ถึงสําคัญต่อพวกเขามาก 504 00:31:22,756 --> 00:31:25,258 - แต่งคราวแรกพวกเขาก็ไม่ได้มา - เข้าใจแล้ว 505 00:31:26,051 --> 00:31:30,806 ฉันรู้ตัวค่ะว่าฉันไม่ตรงกับภาพ ภรรยาวิลเลียมที่คุณนึกไว้ 506 00:31:31,515 --> 00:31:34,184 แต่ฉันก็พยายามปรับตัว เข้าหาคุณทุกวิถีทาง 507 00:31:34,267 --> 00:31:35,602 แต่ทํายังไงก็ไม่เคยพอ 508 00:31:35,685 --> 00:31:38,522 ฉันก็ไม่รู้ว่าต้องทํายังไง เพื่อพิสูจน์ว่าฉันยอมรับเธอ 509 00:31:38,605 --> 00:31:42,067 ถ้ายอมรับกันจริง ก็คงไม่ต้องพิสูจน์อะไรหรอกค่ะ 510 00:31:42,150 --> 00:31:46,571 - คุณสก็อต วันนี้ฉันเหนื่อยมากแล้ว - เรื่องที่ฉันจะพูดรอไม่ได้ 511 00:31:47,197 --> 00:31:48,323 งั้นก็พูดมาสิ 512 00:31:49,449 --> 00:31:53,412 ฉันรักวิลเลียม มากเกินกว่าที่ใจจะรับไหว 513 00:31:53,495 --> 00:31:56,248 ความรักของคนหนุ่มสาว มีทั้งความหวังและความเขลา 514 00:31:56,331 --> 00:31:58,291 - คุณว่าฉันโง่เหรอคะ - เปล่าเลย 515 00:31:59,000 --> 00:32:02,754 แค่จะบอกว่าการแต่งงาน ไม่ได้ตั้งอยู่บนความรักอย่างเดียว 516 00:32:02,838 --> 00:32:04,923 คนอายุเท่าเธอไม่ค่อยเข้าใจหรอก 517 00:32:05,006 --> 00:32:08,927 ฉันเข้าใจอะไรต่อมิอะไร ในชีวิตมากกว่าที่คุณคิด 518 00:32:09,010 --> 00:32:13,765 ฉันผ่านความสูญเสียใหญ่หลวงมาได้ ทุกวันนี้ก็ยังใช้ชีวิตโดยไม่นึกเสียใจ 519 00:32:13,849 --> 00:32:15,559 ฉันจึงไม่อยากให้วิลเลียมต้องเสียใจ 520 00:32:16,601 --> 00:32:20,230 เขาอาจบอกคุณว่า ไม่ต้องมางานแต่งของเราก็ได้ 521 00:32:20,313 --> 00:32:24,609 แต่ฉันรู้ว่าในอีกหลายปีข้างหน้า เขาจะนึกเสียดายที่คุณไม่มาร่วมงาน 522 00:32:24,693 --> 00:32:26,778 ทําไมไม่ให้เขามาบอกฉันเองล่ะ 523 00:32:26,862 --> 00:32:29,406 เพราะฉันอยากให้คุณกับฉัน มีความสัมพันธ์ 524 00:32:29,489 --> 00:32:31,324 ที่แยกจากตัววิลเลียมด้วย 525 00:32:31,408 --> 00:32:33,160 อาจเป็นความสัมพันธ์อันดี 526 00:32:33,243 --> 00:32:36,079 วิถีของครอบครัวเธอ ค่อนข้างต่างจากเรา 527 00:32:36,163 --> 00:32:39,082 - นั่นนับเป็นอุปสรรคใหญ่หลวง - ต้องเป็นอุปสรรคด้วยเหรอคะ 528 00:32:39,166 --> 00:32:41,209 ถ้าเราตกลงใจร่วมกันว่า ควรลองพยายามดู 529 00:32:41,293 --> 00:32:44,421 เราก็อาจค้นพบ พื้นที่ตรงกลางระหว่างกัน 530 00:32:44,504 --> 00:32:47,841 ให้เราก้าวต่อไป โดยที่ให้เกียรติซึ่งกันและกันได้ 531 00:32:56,475 --> 00:32:58,268 ในหนังสือปฐมกาลก็เขียนไว้นี่คะ 532 00:32:59,478 --> 00:33:04,858 "เพราะเหตุนั้นผู้ชายจะละจาก บิดามารดาของเขา" 533 00:33:04,941 --> 00:33:07,068 "ไปผูกพันอยู่กับภรรยา" 534 00:33:07,152 --> 00:33:09,821 "และเขาทั้งสอง จะเป็นเนื้อเดียวกัน" 535 00:33:10,530 --> 00:33:11,781 ฉันคุ้นเคยดี 536 00:33:12,365 --> 00:33:14,618 คุณเลี้ยงวิลเลียมมาอย่างดี 537 00:33:15,327 --> 00:33:17,496 และเขาจะให้เกียรติภรรยา 538 00:33:18,079 --> 00:33:20,874 อย่างที่คุณและสาธุคุณเคิร์กแลนด์ สั่งสอนเขาไว้ 539 00:33:21,666 --> 00:33:23,752 อันที่จริง เขาทําไปแล้ว 540 00:33:24,628 --> 00:33:27,547 ฉันไม่อยากให้คุณ ถูกกีดกันให้อยู่วงนอก 541 00:33:28,590 --> 00:33:30,342 แต่ก็แล้วแต่คุณจะตัดสินใจ 542 00:33:38,308 --> 00:33:43,230 ตอนนี้อยู่ที่ 650 ดอลลาร์ สําหรับภาพสีน้ํามันแสนวิจิตรชิ้นนี้ 543 00:33:43,313 --> 00:33:45,482 มีใครให้ 660 ไหมครับ 544 00:33:47,609 --> 00:33:50,153 ครับ 660 ดอลลาร์ 545 00:33:50,237 --> 00:33:52,239 ต้องอย่างนี้สิครับ 546 00:33:52,322 --> 00:33:53,907 มีใครให้มากกว่านี้ไหม 547 00:33:53,990 --> 00:33:56,326 - ควรไหม - ก็เอาสิ ชอบหรือเปล่าล่ะ 548 00:33:58,537 --> 00:34:02,666 - หกร้อยแปดสิบดอลลาร์ - หกร้อยแปดสิบดอลลาร์ 549 00:34:02,749 --> 00:34:04,084 คงไม่จบที่ตัวเลขนี้หรอกนะครับ 550 00:34:05,710 --> 00:34:08,421 อย่าลืมนะครับว่าศิลปินดูอยู่ 551 00:34:10,715 --> 00:34:11,925 มีใครให้ 700 ไหมครับ 552 00:34:14,594 --> 00:34:15,762 หนึ่งพันดอลลาร์ 553 00:34:18,348 --> 00:34:20,183 มีใครอีกไหมครับ 554 00:34:22,143 --> 00:34:25,397 และภาพนี้ขายให้แก่ สุภาพบุรุษด้านหลังครับ 555 00:34:31,111 --> 00:34:34,823 - ผมเปิดศึกกับคุณนายฟิชหรือเปล่า - แค่ให้ราคาสูงกว่า ไม่ผิดอะไรนี่ 556 00:34:34,906 --> 00:34:37,993 - นี่มันงานประมูล - ไม่อยากเชื่อว่าใช้เงินตั้งขนาดนั้น 557 00:34:38,076 --> 00:34:40,996 - ทุ่มไปเพื่อรูปรูปเดียวเนี่ยนะ - ยินดีด้วยค่ะ คุณทรอตเตอร์ 558 00:34:41,079 --> 00:34:43,540 คุณชอบภาพสิ่งของไม่แพ้ฉันเลยนะคะ 559 00:34:46,167 --> 00:34:47,669 รู้จักใช้เงินนี่เรา 560 00:34:52,048 --> 00:34:55,385 - เป็นค่ําคืนที่น่าตื่นเต้นจริงๆ - ฉันดีใจมากที่คุณมาได้ 561 00:34:55,468 --> 00:34:57,804 คุณจัดงานออกมาได้น่าตื่นตาเชียวล่ะ 562 00:34:57,887 --> 00:35:02,058 "ยอดเยี่ยม" อีกไม่นาน คงกลายเป็นที่พูดถึงไปทั้งเมือง 563 00:35:02,142 --> 00:35:05,562 ส่วนฉันก็ต้องหาทางจัดงาน ครั้งต่อไปให้ยิ่งใหญ่กว่าเดิม 564 00:35:05,645 --> 00:35:07,272 มาตรฐานสูงลิ่ว 565 00:35:12,611 --> 00:35:16,489 ค่อยโล่งใจหน่อย ที่ทุกอย่างออกมาไร้ที่ติ 566 00:35:16,573 --> 00:35:20,577 ด้วยฝีมือพวกเรา ผลลัพธ์ไม่มีทางเป็นอื่นไปได้ 567 00:35:22,954 --> 00:35:24,080 "ผมขอโทษ" 568 00:35:24,664 --> 00:35:27,667 ผมน่าจะรู้ตัวตั้งนานแล้ว ว่าแม่ผมจุ้นจ้านแค่ไหน 569 00:35:27,751 --> 00:35:29,336 ฉันน่าจะเล่าให้คุณฟัง 570 00:35:31,755 --> 00:35:35,050 เราไปตามทางของเราดีไหม หนีตามกันไป 571 00:35:36,176 --> 00:35:38,637 ถ้าคุณต้องการ เราก็จะทํา 572 00:35:38,720 --> 00:35:42,766 บอกตรงๆ ว่าไม่ค่ะ ฉันเคยทําแบบนั้นมาแล้ว 573 00:35:43,642 --> 00:35:49,481 ฉันอยากยืนต่อหน้าญาติสนิทมิตรสหาย มีงานแต่งเป็นกิจจะลักษณะ 574 00:35:50,148 --> 00:35:52,400 ฉันไม่เคยได้เป็นเจ้าสาวเลย 575 00:35:53,443 --> 00:35:54,861 งั้นคุณก็จะได้เป็นเจ้าสาว 576 00:35:56,279 --> 00:35:58,782 แม่ผมไม่ต้องมางานก็ได้ ผมบอกแม่ไปแล้ว 577 00:35:58,865 --> 00:36:01,951 แต่จะให้เริ่มต้นชีวิตคู่ ด้วยความขุ่นเคืองใจมันก็ไม่ควร 578 00:36:02,035 --> 00:36:05,246 ฉันไม่อยากให้คุณต้องผิดใจกับแม่ เพราะฉันหรือครอบครัวฉัน 579 00:36:05,330 --> 00:36:07,957 ไม่ใช่เพราะคุณ เพราะความรั้นของแม่ต่างหาก 580 00:36:08,041 --> 00:36:11,169 - วิล... - พอเถอะ เลิกพูดเรื่องแม่ได้แล้ว 581 00:36:13,129 --> 00:36:15,215 คุณคือคนที่ผมรัก 582 00:36:15,840 --> 00:36:19,052 และพรุ่งนี้คุณจะเป็นภรรยาผมแล้ว 583 00:36:20,095 --> 00:36:24,516 เกิดมาผมไม่เคยแน่ใจอะไร เท่าการแต่งงานของเราอีกแล้ว 584 00:36:49,290 --> 00:36:51,126 อรุณสวัสดิ์ งามไร้ที่ติเลยค่ะ 585 00:37:06,349 --> 00:37:10,019 ฉันอยากกลับนิวยอร์ก ไปสยบเสียงวิจารณ์จะแย่อยู่แล้ว 586 00:37:10,645 --> 00:37:13,857 ฉันจัดงานรับรอง ท่านประธานาธิบดีได้สบาย 587 00:37:14,607 --> 00:37:17,402 บอกแมเรียนไว้ก่อนดีกว่า ว่าจะกลับเร็วหน่อย 588 00:37:17,485 --> 00:37:19,863 คุณสก็อตเป็นเพื่อนแมเรียนนะ 589 00:37:19,946 --> 00:37:22,323 ถ้าไม่อยู่ร่วมงานเลี้ยง ก็เสียมารยาทแย่ 590 00:37:22,407 --> 00:37:24,075 คงไม่มีใครสนใจเราอยู่แล้ว 591 00:37:24,784 --> 00:37:26,119 ฉันว่ามีนะ 592 00:37:32,375 --> 00:37:34,002 นี่คงเป็นของคุณสินะครับ 593 00:37:35,253 --> 00:37:38,047 ใช่ค่ะ คุณช่างมีน้ําใจ 594 00:37:38,131 --> 00:37:39,883 - ขอบคุณค่ะ - ยินดีครับ 595 00:37:51,227 --> 00:37:52,228 ดี 596 00:37:55,815 --> 00:37:57,066 แม่ครับ 597 00:38:00,111 --> 00:38:01,446 วันนี้วันดี 598 00:38:02,280 --> 00:38:03,364 ใช่ครับ 599 00:38:05,450 --> 00:38:06,951 ผมดีใจที่แม่มานะครับ 600 00:38:11,581 --> 00:38:15,126 คุณดันบาร์ตัดเย็บสูทให้สวยเชียวนะ 601 00:38:20,215 --> 00:38:21,716 แม่ขอไปนั่งก่อนนะ 602 00:38:28,139 --> 00:38:30,767 พ่อว่าเป็นสัญญาณที่ดี สําหรับชีวิตคู่ของลูก 603 00:38:30,850 --> 00:38:33,478 ที่เจ้าสาวเลือกมาขอเจรจาสงบศึก 604 00:38:33,561 --> 00:38:35,271 คิดว่าแม่จะยอมทําตัวดีๆ หรือเปล่า 605 00:38:46,324 --> 00:38:48,034 โอ้โฮ 606 00:38:49,661 --> 00:38:50,954 สวยมากจริงๆ 607 00:38:54,040 --> 00:38:57,710 - ฉันมีของขวัญมาให้ - ไม่เห็นต้องลําบากเลย 608 00:38:59,087 --> 00:39:01,381 ฉันอ่านเรื่องประเพณีอังกฤษมา 609 00:39:01,464 --> 00:39:03,174 เราต้องมอบให้เจ้าสาว ทั้งของเก่า 610 00:39:03,258 --> 00:39:05,677 ของใหม่ ของที่หยิบยืมมา และของที่สีฟ้า 611 00:39:05,760 --> 00:39:07,178 เพื่อนําโชค 612 00:39:07,262 --> 00:39:09,472 ตอนนี้ฉันต้องพึ่งโชค มากกว่าครั้งไหนๆ 613 00:39:12,767 --> 00:39:14,394 นี่คือของเก่า 614 00:39:17,981 --> 00:39:19,274 (ดอยล์สทาวน์ สู่เจอร์ซีย์ซิตี นิวเจอร์ซีย์) 615 00:39:19,357 --> 00:39:20,733 คุณพระช่วย 616 00:39:21,526 --> 00:39:22,861 ตั๋วรถไฟ 617 00:39:22,944 --> 00:39:26,489 ตั๋วที่คุณซื้อให้ฉัน จากดอยล์สทาวน์ไปนิวยอร์ก 618 00:39:26,573 --> 00:39:30,368 ถ้าไม่ได้คุณช่วยในวันนั้น ฉันก็ไม่รู้ว่าจะเข้าเมืองมาได้ยังไง 619 00:39:32,453 --> 00:39:33,496 ขอบคุณค่ะ 620 00:39:36,082 --> 00:39:37,834 เรามาไกลกันมากเลยนะ 621 00:39:38,418 --> 00:39:39,544 คุณน่ะใช่ 622 00:39:40,169 --> 00:39:42,213 คุณก็ประเมินตัวเองต่ําไป 623 00:39:42,297 --> 00:39:44,632 จําไว้ว่าเราเป็นชาวนิวยอร์ก 624 00:39:45,550 --> 00:39:46,926 และสําหรับเรา... 625 00:39:47,010 --> 00:39:48,887 - อะไรก็เป็นไปได้ - อะไรก็เป็นไปได้ 626 00:39:49,470 --> 00:39:50,471 ใช่ 627 00:39:59,272 --> 00:40:02,400 ฝั่งเจ้าสาวเรียบร้อยดีค่ะ อีกเดี๋ยวก็จะออกมาแล้ว 628 00:40:02,483 --> 00:40:03,985 มีปัญหาอะไรหรือเปล่า 629 00:40:04,068 --> 00:40:07,113 เธอมีความเห็นไม่ลงรอย กับว่าที่แม่สามีน่ะค่ะ 630 00:40:07,196 --> 00:40:10,366 แค่เตือนเธอก็พอว่า แม่สามีไม่ได้อยู่ค้ําฟ้าหรอก 631 00:40:10,450 --> 00:40:13,286 แอกเนส อย่าพูดจาน่าขนลุกนักสิ 632 00:40:13,369 --> 00:40:15,622 เขาเรียกมองโลกในแง่ดีต่างหาก 633 00:40:17,290 --> 00:40:18,958 ขอบคุณที่มากันนะครับ 634 00:40:19,042 --> 00:40:21,502 ขอแนะนําให้รู้จักคุณหมอแฮร์ริส 635 00:40:21,586 --> 00:40:23,713 เป็นอาจารย์ของผมเอง ที่โรงเรียนแพทย์ 636 00:40:23,796 --> 00:40:27,467 นี่คุณบรู๊ก คุณนายฟอร์เต และคุณนายแวนไรน์ครับ 637 00:40:27,550 --> 00:40:30,595 - ยินดีที่ได้รู้จักทุกท่านครับ - เช่นกันค่ะ 638 00:40:31,804 --> 00:40:34,724 - ผมควรไปรอที่แท่นพิธี - ใช่แล้วล่ะ 639 00:40:38,811 --> 00:40:40,188 ขอตัวก่อนนะครับ 640 00:40:50,406 --> 00:40:55,495 - ลูกรักของแม่ - อย่านะแม่ เดี๋ยวหนูร้องไปด้วย 641 00:40:55,578 --> 00:40:58,998 อ้อ แม่มีอะไรจะให้ลูกด้วยนะ 642 00:40:59,082 --> 00:41:01,459 แม่คะ แค่นี้ก็ให้มามากพอแล้ว 643 00:41:01,542 --> 00:41:03,544 ลูกสมควรได้รับทั้งหมดนั่น และมากยิ่งกว่านั้น 644 00:41:03,628 --> 00:41:07,382 พ่อของลูกให้แม่มา 645 00:41:07,465 --> 00:41:09,384 ตอนที่เรารู้ว่าลูกจะเกิดมา 646 00:41:09,467 --> 00:41:13,721 แม่น่ะชอบมองมันมากกว่าใส่เอง 647 00:41:13,805 --> 00:41:16,265 แม่คิดว่ามันเป็นของลูกมาตลอด 648 00:41:18,309 --> 00:41:19,769 โธ่ แม่คะ 649 00:41:25,817 --> 00:41:27,402 เหมาะมากเลย 650 00:41:29,070 --> 00:41:34,075 แม่ฝันถึงวันนี้มาตั้งแต่ลูกยังเล็ก 651 00:41:34,158 --> 00:41:37,996 แม่ดีใจจริงๆ ที่ได้มีช่วงเวลานี้กับลูก 652 00:41:40,415 --> 00:41:45,545 แม่ดีใจที่ได้เฝ้าดูลูกเติบโต เป็นผู้หญิงแสนวิเศษอย่างที่ลูกเป็น 653 00:41:45,628 --> 00:41:51,050 และแม่เองก็สบายใจแล้ว ที่รู้ว่าลูกได้เจอใครคนหนึ่ง 654 00:41:51,134 --> 00:41:54,345 ที่มองเห็นความงดงามในตัวลูก 655 00:41:55,304 --> 00:41:58,307 และแม่จะอยู่เคียงข้างลูกเสมอ 656 00:41:59,058 --> 00:42:02,478 หนูจะนําคําที่แม่สอน ไปใช้ในบทต่อไปของชีวิตค่ะ 657 00:42:08,943 --> 00:42:10,153 ไหนดูซิ 658 00:42:10,236 --> 00:42:14,490 ลูกสวยเหมือนเจ้าหญิงเลยล่ะ เจ้าหญิงแท้ๆ 659 00:42:30,631 --> 00:42:35,928 พ่อดีใจที่ได้มีโอกาสส่งลูกเข้าพิธี 660 00:42:37,555 --> 00:42:40,516 เพราะเมื่อคราวแรกนั้น พ่อทําไม่ถูกเลย 661 00:42:43,352 --> 00:42:44,645 หนูรักพ่อค่ะ 662 00:42:50,401 --> 00:42:55,656 "ข้าแต่พระเจ้า ช่างเป็นรุ่งอรุณที่ยิ่งใหญ่" 663 00:42:56,240 --> 00:43:01,662 "ข้าแต่พระเจ้า ช่างเป็นรุ่งอรุณที่ยิ่งใหญ่" 664 00:43:01,746 --> 00:43:06,751 "ข้าแต่พระเจ้า ช่างเป็นรุ่งอรุณที่ยิ่งใหญ่" 665 00:43:06,834 --> 00:43:13,841 "ยามดวงดาราเริ่มร่วงหล่นลงมา" 666 00:43:15,134 --> 00:43:21,682 - "องค์พระเจ้า รุ่งอรุณอันยิ่งใหญ่" - "พระเจ้าข้า รุ่งอรุณอันยิ่งใหญ่" 667 00:43:21,766 --> 00:43:27,814 - "พระเจ้าข้า รุ่งอรุณอันยิ่งใหญ่" - "พระเจ้าข้า รุ่งอรุณอันยิ่งใหญ่" 668 00:43:27,897 --> 00:43:33,111 - "พระเจ้าข้า รุ่งอรุณอันยิ่งใหญ่" - "พระเจ้าข้า รุ่งอรุณอันยิ่งใหญ่" 669 00:43:38,699 --> 00:43:41,911 "ยามดวงดารา" 670 00:43:41,994 --> 00:43:48,167 "เริ่มร่วงหล่นลงมา" 671 00:43:48,251 --> 00:43:49,502 เชิญนั่งได้ 672 00:43:57,051 --> 00:43:58,803 พี่น้องที่รักทั้งหลาย 673 00:43:58,886 --> 00:44:02,557 เรามารวมตัวกันที่นี่ ต่อหน้าพระพักตร์ของพระเจ้า 674 00:44:03,057 --> 00:44:07,812 เพื่อเป็นสักขีพยานให้ชายหญิงคู่นี้ ในพิธีสมรสอันศักดิ์สิทธิ์ 675 00:44:08,479 --> 00:44:13,442 หากมีผู้ใดมีเหตุผลอันสมควร ว่าไม่ควรสมรสกันตามกฎหมาย... 676 00:44:13,526 --> 00:44:14,986 วิลเลียม เคิร์กแลนด์ 677 00:44:15,945 --> 00:44:18,781 คุณจะรับหญิงผู้นี้เป็นภรรยาหรือไม่ 678 00:44:18,865 --> 00:44:21,826 คุณจะรักใคร่ ปลอบโยน 679 00:44:21,909 --> 00:44:23,995 ให้เกียรติ และปกป้องดูแลในยามป่วยไข้... 680 00:44:24,078 --> 00:44:29,458 เพ็กกี้ สก็อต คุณจะรับชายผู้นี้เป็นสามีหรือไม่ 681 00:44:30,042 --> 00:44:33,713 คุณจะรักใคร่ ให้เกียรติ เคารพเชื่อฟัง 682 00:44:33,796 --> 00:44:39,385 ทั้งในยามป่วยไข้และแข็งแรงดี และซื่อสัตย์ต่อเขาจนวันตายหรือไม่ 683 00:44:40,136 --> 00:44:41,637 รับค่ะ 684 00:44:43,389 --> 00:44:47,977 ในเมื่อวิลเลียมและเพ็กกี้พร้อมใจ จะใช้ชีวิตร่วมกันในพิธีสมรสนี้แล้ว 685 00:44:48,060 --> 00:44:53,024 ผมขอประกาศให้ทั้งคู่ เป็นสามีภรรยากัน 686 00:44:54,066 --> 00:44:55,568 เชิญจูบเจ้าสาวได้ 687 00:45:13,294 --> 00:45:20,176 ขอแนะนําคุณหมอและคุณนาย วิลเลียม ดี. เคิร์กแลนด์ 688 00:45:22,011 --> 00:45:24,513 "ฉันมีมงกุฎ รออยู่ในอาณาจักรสวรรค์" 689 00:45:24,597 --> 00:45:25,932 "ช่างเป็นข่าวดีมิใช่หรือ" 690 00:45:26,015 --> 00:45:27,183 "ช่างเป็นข่าวดีมิใช่หรือ" 691 00:45:27,266 --> 00:45:29,852 "ฉันมีมงกุฎ รออยู่ในอาณาจักรสวรรค์" 692 00:45:29,936 --> 00:45:31,187 "ช่างเป็นข่าวดีมิใช่หรือ" 693 00:45:31,270 --> 00:45:32,563 "ช่างเป็นข่าวดีมิใช่หรือ" 694 00:45:32,647 --> 00:45:35,441 "ฉันจะละวางซึ่งโลกใบนี้" 695 00:45:35,524 --> 00:45:38,110 "ฉันจะแบกกางแขนของตน" 696 00:45:38,194 --> 00:45:40,488 "นํามันกลับไปหาองค์พระเยซู" 697 00:45:40,571 --> 00:45:42,949 "ช่างเป็นข่าวดีมิใช่หรือ ช่างเป็นข่าวดีมิใช่หรือ" 698 00:45:43,032 --> 00:45:47,078 "ฉันมีพิณรออยู่ในอาณาจักรสวรรค์ ช่างเป็นข่าวดีมิใช่หรือ" 699 00:45:47,161 --> 00:45:48,412 "ช่างเป็นข่าวดีมิใช่หรือ" 700 00:45:48,496 --> 00:45:52,208 "ฉันมีพิณรออยู่ในอาณาจักรสวรรค์ ช่างเป็นข่าวดีมิใช่หรือ" 701 00:45:52,291 --> 00:45:53,584 "ช่างเป็นข่าวดีมิใช่หรือ" 702 00:45:53,668 --> 00:45:56,671 "ฉันจะละวางซึ่งโลกใบนี้" 703 00:45:56,754 --> 00:45:59,340 "ฉันจะแบกกางแขนของตน" 704 00:45:59,423 --> 00:46:01,467 "นํามันกลับไปหาองค์พระเยซู" 705 00:46:01,550 --> 00:46:02,802 "ช่างเป็นข่าวดีมิใช่หรือ" 706 00:46:02,885 --> 00:46:06,597 "ช่างเป็นข่าวดีมิใช่หรือ" 707 00:46:06,681 --> 00:46:12,103 "ฉันจะละวางซึ่งโลกใบนี้" 708 00:46:12,186 --> 00:46:18,901 "ฉันจะแบกกางแขนของตน" 709 00:46:19,777 --> 00:46:21,988 "นํามันกลับไปหาองค์พระเยซู" 710 00:46:22,071 --> 00:46:24,907 "นํามันกลับไปหาองค์พระเยซู" 711 00:46:24,991 --> 00:46:28,577 "โอ้ นํามันกลับไปหาองค์พระเยซู ช่างเป็นข่าวดีมิใช่หรือ" 712 00:46:28,661 --> 00:46:30,788 - งานแต่งเป็นยังไงบ้างครับ - ดีมากเลยล่ะ 713 00:46:30,871 --> 00:46:32,832 คุณนายเคิร์กแลนด์สวยสะกดสายตา 714 00:46:32,915 --> 00:46:35,626 คุณนายฟอสเตอร์ส่งมาครับ 715 00:46:35,710 --> 00:46:36,961 ดูจะเป็นเรื่องสําคัญ 716 00:46:45,219 --> 00:46:46,345 นี่มันอะไรกัน 717 00:46:52,184 --> 00:46:55,646 - เป็นไปได้ยังไง - เกิดอะไรขึ้น 718 00:47:02,069 --> 00:47:04,572 - พวกเขาเปลี่ยนใจ - เรื่องอะไร 719 00:47:05,531 --> 00:47:08,743 นางไม่อยากให้ฉันเป็นเจ้าภาพ รับรองประธานาธิบดีแล้ว 720 00:47:08,826 --> 00:47:12,371 หลงนึกว่าศัตรูของฉัน คือ "เดอะเลดี้ส์โฮมเจอร์นัล" 721 00:47:12,455 --> 00:47:17,001 แต่คุณนายฟอสเตอร์ต่างหาก ที่ฉันถือว่าเป็นคนทรยศ 722 00:47:17,710 --> 00:47:23,549 ยอมให้คุณนายจอร์จ รัสเซล จัดงานรับรองประธานาธิบดีแทนฉัน 723 00:47:26,427 --> 00:47:29,096 แอกเนส นี่มันดึกมากแล้วนะ 724 00:47:29,180 --> 00:47:33,517 สถานการณ์บีบให้ฉัน ต้องพักเรื่องมารยาทไว้ก่อน 725 00:47:34,935 --> 00:47:40,566 "ช่างเป็นข่าวดีมิใช่หรือ" 726 00:47:41,609 --> 00:47:45,154 ฉันต้องการพบคุณผู้หญิง ถ้าหลับไปแล้วก็ปลุกขึ้นมา 727 00:47:45,237 --> 00:47:47,323 นี่เป็นเรื่องด่วนที่สุด 728 00:47:48,157 --> 00:47:50,201 คุณนายแวนไรน์ มีปัญหาอะไรเหรอคะ 729 00:47:50,284 --> 00:47:51,577 อยากรู้นักว่าผู้หญิงคนหนึ่ง 730 00:47:51,660 --> 00:47:54,330 ที่แทบไม่รู้จักชื่อปู่ของตัวเอง 731 00:47:54,413 --> 00:48:00,044 มาแทนที่ฉันในสมาคมที่อุทิศตน เพื่อประวัติศาสตร์นิวยอร์กได้ยังไง 732 00:48:00,127 --> 00:48:02,088 สิ่งที่สําคัญไม่ใช่ว่า เราเป็นใครมาจากไหน 733 00:48:02,171 --> 00:48:03,297 แต่อยู่ที่เป้าหมายข้างหน้า 734 00:48:03,381 --> 00:48:06,008 ชีวิตคุณอาจใช่ แต่ไม่ใช่กับฉัน 735 00:48:06,092 --> 00:48:09,220 ดังนั้นช่วยบอกทีเถอะว่า ไปติดสินบนให้ใครมาเข้าข้าง 736 00:48:09,303 --> 00:48:11,597 ไม่มีใครทั้งนั้น เป็นเพราะตัวคุณเองนั่นแหละค่ะ 737 00:48:11,680 --> 00:48:14,225 หลังจากบทความใน "เดอะเลดี้ส์โฮมเจอร์นัล" ออกมา 738 00:48:14,308 --> 00:48:17,186 - ก็เกิดความกังวลขึ้นมา - บทความนั่นมันเหลวไหลทั้งเพ 739 00:48:17,269 --> 00:48:20,564 เข้าใจค่ะ ฉันก็เคยถูกเขียนถึง ด้วยเรื่องไร้สาระมาก่อน 740 00:48:20,648 --> 00:48:23,692 แต่น่าเสียดายที่บทความนี้ ทําให้ผู้คนสูญเสียความมั่นใจ 741 00:48:24,735 --> 00:48:27,321 ข่าวดีคือคุณไม่ได้เสียสิทธิ์ ในงานนี้เสียทีเดียว 742 00:48:27,405 --> 00:48:29,532 คุณนายฟอสเตอร์ ไม่ได้อธิบายในจดหมายเหรอคะ 743 00:48:29,615 --> 00:48:32,368 ที่ว่าจะให้ฉันเป็นเจ้าภาพ แต่จัดงานในบ้านคุณน่ะเหรอ 744 00:48:32,451 --> 00:48:34,829 - ใช่ค่ะ - แล้วฉันควรดีใจหรือไง 745 00:48:34,912 --> 00:48:38,290 สมาชิกสมาคมมรดกออกเสียงกัน ทางทําเนียบขาวก็ตอบรับ 746 00:48:39,417 --> 00:48:41,919 เขียนไปหาเลขานุการ ประธานาธิบดีด้วยเหรอ 747 00:48:42,002 --> 00:48:43,838 เปล่า ฉันแค่โทรไปทําเนียบขาว 748 00:48:44,547 --> 00:48:47,425 เลขานุการแจ้งว่า ปธน.คลีฟแลนด์ยินดีเป็นอย่างยิ่ง 749 00:48:47,508 --> 00:48:50,344 - อะไรนะ - เอะอะอะไรกัน 750 00:48:51,387 --> 00:48:53,597 คุณนายแวนไรน์หัวเสียน่ะ 751 00:48:53,681 --> 00:48:56,809 - นี่มันดึกมากแล้วนะ - ต้องขอโทษด้วย 752 00:48:56,892 --> 00:49:00,604 ฉันเพิ่งกลับมาจากนิวพอร์ต เลยลืมดูเวลา 753 00:49:00,688 --> 00:49:03,190 นั่งรถไฟนานๆ คงเหนื่อยน่าดู 754 00:49:03,274 --> 00:49:07,361 - คุณนายฟอร์เตครับ - ขอโทษที่มาดึกๆ ดื่นๆ นะคะ 755 00:49:07,445 --> 00:49:10,739 - แอกเนส กลับบ้านเราได้แล้ว - กลับทําไม 756 00:49:10,823 --> 00:49:12,366 มีเรื่องด่วน 757 00:49:13,951 --> 00:49:16,287 ฉันจะรอคุยเรื่องมื้อค่ํา รับรองประธานาธิบดีนะคะ 758 00:49:16,871 --> 00:49:19,748 ใช่ เรามีเรื่อง ให้ต้องคุยกันเยอะเลย 759 00:49:21,000 --> 00:49:23,002 ราตรีสวัสดิ์ครับ คุณนายแวนไรน์ 760 00:49:24,378 --> 00:49:25,504 คุณนายฟอร์เต 761 00:49:28,549 --> 00:49:30,301 ขอบคุณที่มาช่วยฉันนะ 762 00:49:30,384 --> 00:49:32,511 หวังว่าเธอจะทําตัวดี ต่อหน้าท่านประธานาธิบดี 763 00:49:32,595 --> 00:49:33,804 เรื่องนั้นฉันจัดการเอง 764 00:49:34,889 --> 00:49:37,183 คุณจะมาที่ห้องฉันไหม 765 00:49:38,517 --> 00:49:39,518 ไม่ใช่คืนนี้ 766 00:49:41,812 --> 00:49:43,397 แค่ผมกลับบ้านก็ดีแค่ไหนแล้ว 767 00:49:46,984 --> 00:49:48,986 คุณทําได้ดีมากเรื่องงานมื้อค่ํา 768 00:49:50,529 --> 00:49:53,115 เรื่องนี้ผมต้องหวังพึ่งคุณแล้ว 769 00:49:54,658 --> 00:49:57,536 นี่อาจเป็นกุญแจ ให้ครอบครัวเราอยู่รอด 770 00:49:57,620 --> 00:49:59,288 ฉันจะไม่ทําให้คุณผิดหวัง 771 00:50:05,252 --> 00:50:06,962 "นังคนนั้น..." 772 00:50:07,046 --> 00:50:09,423 มันจะต้องถูกบดขยี้ เหมือนกับที่ฉันเคยโดน 773 00:50:09,507 --> 00:50:12,218 ต่อให้ฉันต้องขายวิญญาณ ให้ซาตานก็ยอม 774 00:50:12,301 --> 00:50:14,303 - เธอไม่ได้คิดแบบนั้นจริงๆ - คิดจริงสิ 775 00:50:14,386 --> 00:50:17,556 ชีวิตฉันมาพังไม่เป็นท่า เพราะเครื่องโทรโข่งบ้าบอ 776 00:50:17,640 --> 00:50:19,558 ที่ไว้คุยข้ามเขตข้ามรัฐ 777 00:50:20,309 --> 00:50:21,435 ฉันไม่เข้าใจ 778 00:50:21,519 --> 00:50:25,439 นางอ้างว่ายกหูโทรศัพท์ที่บ้าน ไปทําเนียบขาว 779 00:50:25,523 --> 00:50:27,149 แล้วตกลงทุกอย่างเสร็จสรรพ 780 00:50:27,233 --> 00:50:30,319 ฉันถึงได้บอกไงว่าอยากได้โทรศัพท์ 781 00:50:31,028 --> 00:50:33,989 - ซ้ําเติมกันเข้าไป - แอกเนส 782 00:50:34,073 --> 00:50:36,867 ฉันล่ะอยากเข้านอน แล้วตื่นขึ้นมาในปี 1881 783 00:50:36,951 --> 00:50:39,995 ก่อนที่ใครหน้าไหน จะรู้จักชื่อเบอร์ทา รัสเซล