Nazywam się Alex Parrish i zostałam wrobiona.
Wszystko zaczęło się siedem miesięcy temu w Akademii FBI.
Twój ojciec i ja pracowaliśmy pod przykrywką z lokalną milicją.
Planowali coś, ale przeoczyliśmy znaki.
Błagam cię, odpuść.
Co powinnam wiedzieć o twoim przyjacielu konstruktorze bomb?
Nie nazywaj go konstruktorem bomb. I nie jest moim przyjacielem.
Mówiłaś, że nigdy nie rozmawiałaś z przyrodnią siostrą.
Kłamałam.
Chyba coś znalazłem.
To e-mail wysłany do ciebie. „Agent Goodwin właśnie dzwonił.
Kolejny agent używał odznaki Alex Parrish,
aby dostać się do nowojorskiego biura terenowego”.
- Zadba o jego bezpieczeństwo, tak? - Oczywiście.
- Miranda! Co się stało? - Charlie…
Nigdy nie myślałam, że zanim uratuję kraj…
Kolejna bomba jest ukryta gdzieś w Nowym Jorku.
…będę musiała uratować siebie.
Alexandra Parrish.
Masz prawo zachować milczenie.
Wszystko co powiesz… może być i zostanie użyte…
zostanie użyte przeciwko tobie w sądzie.
Masz prawo do adwokata. Masz prawo do adwokata.
Wystarczy, agencie Hayes.
Nie chcemy przedstawiać jej praw Mirandy.
To jest wyjątek, dotyczy publicznego bezpieczeństwa.
Zabierzcie ją do krypty.
Poszerzyliśmy BOLO z Maryland i Delaware.
Biuro zaoferowało pomoc.
Dajcie mi po prostu znać, kiedy go znajdziecie.
W zeznaniu powiedziała pani, że syn zaszedł panią od tyłu.
Skąd pewność, że to był on?
To był on.
- W porządku? - Tak, Shelby?
Kadetka Wyatt.
- Kadet Haas. - Wszystko w porządku!
Myślałem, że powiedziałaś, że nie w klasie.
To nie jest klasa.
Wiesz, że tak ma być.
Musi się to wydarzyć.
- Już czas. - Może…
ale ja nie mogę być tego częścią.
Zobaczymy się na miejscu.
Tak.
Jak się czujesz?
Zmęczona, obolała, desperacko potrzebująca tygodnia przerwy.
Jesteś już prawie w połowie.
Ja? A co z tobą?
Nie powiedziałaś zbyt dużo o tym,
czego dowiedzieliśmy się o twoich rodzicach.
Nie chcę się w to wtrącać, ale po prostu pomyślałem, że…
Próbuję wymyślić co dalej.
Czekaj. Nie rozmawiałaś o tym z O'Connorem?
Nie. Dlaczego?
Nie pojawił się prawie od tygodnia.
Rozmawiają o zastąpieniu go na stałe.
Myślałem, że ma to coś wspólnego z tobą.
Nadal tam jest?
Powiedziałam Shelby, że przeprowadzę z nią procedury aresztowania,
więc złapię cię przed zajęciami.
Liam?
Gdzie jesteś? Wszystko w porządku?
Wstawaj.
Nie powinno cię tu być.
- Wiem. Na szczęście dla ciebie, jestem. - Gdzie idziemy?
Dobrze.
Co ty wyprawiasz? Ze mną wszystko w porządku.
Właśnie widzę.
- Ostrożnie. - Hej!
Nawet o tym nie myśl.
Zbyt dużo razy robiłam to mojemu ojcu,
ale tobie zrobię to tylko raz.
Proszę pana. Poszukiwania łatwego celu nie przyniosły skutków.
Brak śladów drugiej bomby.
Dziękuję. Dobrze.
Pierwszorzędną sprawą jest dowiedzenie się,
czy ona w ogóle ma drugą bombę czy blefuje.
Porozmawia ze mną.
Może, ale nic nie powie.
To Parrish. Bawi się z nami.
Dobra, S.O.P… błyskawiczne przesłuchanie.
Zmiany co 20 minut.
Niech nie odpoczywa,
żeby potok pytań się nie skończył.
Wyjaśniliśmy jej protokół. Będziecie musieli się bardziej postarać.
Masz zielone światło do użycia wszelkich środków w jej sprawie.
Słyszycie to? To dźwięk podkomisji senatu
ostrzącej na ciebie noże, tato.
Ja widzę terrorystkę pocącą się przez zdradę i morderstwo.
Proszę zdefiniować „zdradę i morderstwo” panie Haas.
Mówi do ciebie nie do mnie.
Panowie. Elias Harper, obrońca prawny Alex.
Skąd w ogóle wiedziałeś, gdzie jest?
Zadzwoniła do mnie, zanim się poddała. Gdzie ona jest?
Spokojnie. Zobaczysz swoją klientkę, kiedy na to pozwolimy.
Zanim mnie zrekrutowaliście,
delektowałem się niszczeniem waszych spraw w sądzie.
Potem mnie wylaliście i wkurzyliście.
Wyobraźcie sobie jak się odwdzięczę.
Mamy problem.
Główny Zastępca Dyrektora Haas. Zastępca Dyrektora O'Connor.
Nazywam się Vernon James.
Jestem z HIG.
Mamy pozwolenie
na przeprowadzenie przesłuchania Alexandry Parrish.
Nie. To nasza sprawa, nasza podejrzana.
To rozkaz prosto od prezydenta.
Przejmujemy tę sprawę.
- Co to do cholery było? - Złe wiadomości.
Elias, nie mamy wyboru. To teraz ich sprawa.
Nie chcesz jej odzyskać, O'Connor?
Chcą tylko przyznania się do winy.
Nie obchodzi ich przeprowadzenie śledztwa zgodnie z prawem.
Zrobią wszystko, aby zdobyć informację, której potrzebują.
Nie chcecie jej stawiać w takim położeniu, ja też nie.
Agent specjalny Haas.
Szukał pan agentki Goodwin?
Tak, próbowałem się z nią skontaktować.
Z tej strony koroner FBI.
Zaraz tam będę.
11:30 – ZADANIE
Myślałem, że znajdziesz mnie przed zajęciami.
Shelby potrzebowała więcej pomocy niż myślałam.
Przedstawiam wam dzisiejszą instruktorkę,
byłą agentkę specjalną
i jedną z najwybitniejszych sądowych patologów,
dr Susan Langdon.
Nie tylko jest topową konsultantką biura
w sprawach seryjnych morderstw, niektórzy z was mogą ją znać
jako najlepiej sprzedającą się autorkę i telewizyjną ekspertkę.
Złapała pani mordercę patomatek.
Chyba nie trzeba mnie już przedstawiać.
Czytałem pani książki.
Więc wiesz o co was zapytam.
Jakie jest wasze najprawdziwsze ja? Czego naprawdę chcecie?
GOŚĆ SPECJALNY: DR. SUSAN LANGDON PATOLOGIA SĄDOWA I SERYJNI ZABÓJCY
Czy wasz dorobek życiowy mówi kim naprawdę jesteście?
Zbrodnie seryjnych morderców są wyrazem ich najprawdziwszego ja.
To ich dorobek życiowy.
Może wasz ich powstrzyma.
Dzisiaj przyjrzymy się seryjnym mordercom,
którzy są obecni nie w więzieniu, nie w filmach,
ale w życiu ofiar i u jego kresu.
- Prawdziwi zabójcy? - Prawdziwi zabójcy, prawdziwe ofiary.
Niektórych rozpoznacie, innych nie.
Relacja między seryjnym mordercą i jego ofiarą
to najważniejsza relacja w całym śledztwie.
To są dokumenty o scenach zbrodni
z mniej sławnych spraw seryjnych morderstw.
Każdy z zabójców spotkał dodatkową ofiarę.
Prawie pasującą do opisu, ale nie do końca.
Będziecie pracować w zespołach, aby ustalić,
używając tylko opisów i M.O.,
żadnych innych źródeł, kogo nie zabili.
Wybierzcie swojego zabójcę,
zespół i bierzcie się do pracy.
Pracujcie na najwyższych obrotach. Niełatwo mi zaimponować.
- Wezmę teczkę. - Simon. Dobrze.
Nimah, dołącz do nas.
Shelby, chodź tu.
Mogę się przyłączyć?
Widziałem Milczenie owiec tyle razy,
że znam to na pamięć.
Tylko bez tańczenia, Buffalo Bill.
Nie sądzę, że Langdon wiedziała o bliźniaczkach,
a dzięki tobie mamy nieparzystą liczbę.
Chcesz być naszą szóstą?
- Tak. Dzięki. - Przestudiujcie waszych zabójców…
kim są, co zrobili, jak to zrobili
i pamiętajcie, że nigdy tak naprawdę nie znacie zabójcy,
dopóki go nie znajdziecie.
BIURO GŁÓWNEGO PATOLOGA SĄDOWEGO
Nie żyła zanim bomba wybuchła.
Znaleźli przy niej dowód kiedy wyciągnęli ją z gruzów.
Specjalna agentka Diane Goodwin.
- Gdzie jest jej telefon? - Nie miała go przy sobie.
Może został zgnieciony przez gruz.
Ale miała portfel, odznakę, klucze i broń?
Elias, właśnie znalazłem kolejną część układanki.
Właśnie wracam. Tylko…
tylko upewnij się, że Alex nic nie powie, aż tam nie dotrę.
Nie.
Zabrali ją. Cholera!
Witam panno Parrish.
Możemy zaczynać?
Zacznę od przedstawienia się.
Nazywam się Griffin Wells.
Zarządzam gromadzeniem wywiadu,
który trafia prosto do prezydenta.
Wiem kim jesteś.
Przestudiowaliśmy twoje prace w Quantico.
Jestem oczarowany. Czego się nauczyłaś?
Zanim przejąłeś HIG,
prowadziłeś dywizję ds. specjalnych w CIA,
wszyscy wiemy jak bezbolesne i bezpieczne były przesłuchania
pod ich zwierzchnictwem.
Jednorazowa oferta.
Przyznaj się teraz
i może uda mi się sprawić, że nie dostaniesz kary śmierci.
Dobrze zatem.
Więc chciałbym z góry przeprosić.
Nasza konwersacja może stać się… nieprzyjemna.
Czy powiesz, że moja żona, senator Haas,
jest w komitecie, który czuwa nad ich budżetem operacyjnym?
Więc sugeruję, żebyś znalazł inny sposób na obudzenie władz USA
zanim kolejna bomba wybuchnie w mieście.
Zrób sobie przerwę.
- Co ty tu robisz? - Jestem adwokatem Alex.
Uznajmy, że waszym też. Wszystko, co teraz powiecie
podlega zasadzie poufności.
Kłamie. Caleb jest z nim.
Dobra, wyluzuj, Amanda Knox. Dołączam do drużyny Alex na jakiś czas.
Słuchaj, możliwe, że natknąłem się na spisek
i po prostu chcę zobaczyć dokąd prowadzi.
Jedna z agentek zgłosiła,
że ktoś inny miał odznakę Alex noc przed zamachem
i zostało to zignorowane.
Ta agentka została dzisiaj znaleziona martwa…
upozorowano, że zginęła w zamachu.
Co więcej, jej telefon zaginął.
Goodwin mogła zostać zabita, bo potrafiła zidentyfikować terrorystę.
Kiedy osobę przedstawiającą sprzeczny dowód
znajduje się martwą, a dowód znika,
byłbym głupcem nie biorąc tego pod uwagę.
Tak, wszystko pięknie,
ale dlaczego jesteś tu z nami a nie z Alex?
Nie ma jej tu. HIG ją zabrało.
Pozwoliłeś na to.
Byłeś w środku cały czas.
Kiedy szukali Alex, czego nie szukali?
Słuchaj, nigdy nie ustalili osi czasu prowadzącej
Alex do bomby, prawda?
Z nagrania jak wchodzi do Grand Central
z tym, co uważają za część bomby,
na szczycie dowodów fizycznych, to wszystko, czego potrzebowali.
Mieli mnie i DITU szukających Alex w Grand Central,
nic przed tym.
Więc zaczniemy od tego.
13:45 – ZNAJDŹ FAŁSZYWĄ OFIARĘ
Wszystkie ofiary to matki z dzieckiem poniżej roku.
ZESPÓŁ NR 1 – MORDERCA PATOMATEK
Morderca patomatek był bezwstydny.
John Duncroft chciał, żeby dzieci widziały jak umierają ich matki,
żeby były nieme w obliczu niewypowiedzianej grozy,
tak, jak wtedy, gdy jego ojciec bił jego matkę.
A co z numerem cztery?
Duncroft nigdy nie zaatakował żadnej z pozostałych ofiar.
Nie, myślę, że to dziewiątka.
Ale czwórka nie spełnia jego typowych standardów,
a przynajmniej dwóch z nich.
Nie chodzi tylko napaść,
ale o fakt, że dziecko ma prawie 2 latka, a nie poniżej roku.
Zabójca mężów zawsze dusił swoje ofiary,
ale nasz numer piąty został dźgnięty.
ZESPÓŁ NR 2 – ZABÓJCA MĘŻÓW
To zbyt oczywiste, żeby było fałszywe.
Langdon powiedziała, że byliśmy na dobrej drodze śledząc prezentacje ofiar.
Nie mogę przestać patrzeć na dziewiątkę.
Rozprysk jedzenia za krzesełkiem dziecka
nie ma sensu.
Może przeniósł dziecko
albo dziecko lubi rzucać jedzenie za siebie.
Nie, nigdy wcześniej nie przeniósł dziecka.
Czy ktoś zgadza się z kadetem Asherem?
Nie osiągnęliśmy jeszcze porozumienia.
Lepiej się pospieszcie. Kończy nam się czas.
Przekonaj ich, że masz rację albo podążaj za ich teorią.
Ja już znam odpowiedź.
Wszystko w porządku?
Sprawa Jeffersa jest dość brutalna.
To znaczy… Na pewno widziałaś takie rzeczy jako policjantka.
- Tak, widziałam. Wszystko w porządku. - Koniec czasu.
Która drużyna ma Alana Jeffersa, znanego jako Zabójca mężów?
Wybraliśmy ofiarę numer osiem.
Udusił się, ale brak śladów duszenia,
więc pomyśleliśmy, że może miał plastikową torbę na głowie.
Dobra robota.
To była ofiara Boba Berdella nie Jeffersa.
Zgadza się.
A teraz mój morderca patomatek.
Cóż, obstawiamy numer cztery.
Jest wiele czynników,
ale wiek świadka jest kluczowy.
Naprawdę dobra robota. Wszyscy zdali.
Ale teraz prawdziwy test, jak nie zabrać tego ze sobą do domu.
Wszystkiego, co zobaczycie w tej pracy nie da się odwidzieć.
Ale możecie znaleźć sposób, aby to posegregować,
umieścić to w pudełku w głowie,
wybrać, kiedy otworzyć to pudełko.
A czasem po prostu musicie się znieczulić.
Zatem dzisiejszy wieczór w The Old Settler.
Stawiam pierwszą kolejkę. Dobra robota.
Dziękuję. Dobrze się dzisiaj spisaliście.
W każdej grupie była więcej niż jedna fałszywa ofiara, prawda?
To znaczy, zawsze jest jakiś haczyk w tych ćwiczeniach,
umieściłaś dodatkowe ciało w naszym stosie, prawda?
Nie. Tylko jedno.
Tak, ale chodzi mi o to… jeśli spojrzysz na to…
Wiesz Simon, zaimponowała mi dzisiaj twoja praca.
Obserwowałam cię.
Rozważyłeś wszystkie dowody,
nie wyciągnąłeś pochopnych wniosków.
Takiego profilowania nie da się nauczyć. To można tylko poczuć.
Ale dam ci wskazówkę, którą usłyszysz od każdego dobrego profilera…
Im dłużej się czemuś przypatrujesz,
tym stajesz się mniej uważny.
Znalezienie prawdy może być proste.
To przyjęcie prostoty jest trudne.
WYBIERANIE… LIAM O'CONNOR
Nie. Śmiało. Dzwoń.
- Poczekam. - Nie, to nic ważnego.
A ja myślałem, że próbowaliśmy znowu sobie zaufać.
Co to miało znaczyć?
Cóż, nie podobało ci się, kiedy cię okłamywałem,
ale teraz jest w porządku, jak ty okłamujesz mnie?
Wiem, że poszłaś się z nim zobaczyć.
To czego nie wiem, to dlaczego nie chcesz mi o tym powiedzieć.
Ty i ja pracujący z systemem DITU. Jak za starych czasów.
Nie ma czasu na wspominki. Każda sekunda się liczy.
Nie znasz tych gości z HIG. Mogliby złamać każdego.
Przechwytuję materiał z kamer, bankomatów, snapchatów,
czegokolwiek w pobliżu mieszkania Alex
w poranek zamachu.
Tutaj jest.
Z kamer nadzorujących po drugiej stronie ulicy, o której mówiła Simonowi.
Dobra, gdzie potem poszła?
Gdzie poszła?
Zniknęła.
Nie ma jej na żadnym późniejszym nagraniu.
Rozpłynęła się w powietrzu? Jak to jest możliwe?
To martwy punkt.
Jest ich mnóstwo, ale nie są duże, mają półtora do trzech metrów.
Ktoś musiał w jednym czekać, żeby ją zabrać.
Jeśli terrorysta naprawdę jest w FBI, wiedziałby o nich.
Potrzebujemy pomocy.
Kogoś, kto może opuścić budynek niezauważony.
Zgaduję, że dużo się wydarzyło po moim wywaleniu.
Przetrzymujemy trzech spiskowców Alex,
a wy dwie jesteście nadal wolne. Jak to się stało?
Czego chcesz, chłopczyku?
- Możemy wam zaufać? - Możemy wam zaufać?
Próbujemy ocalić życie Alex. Jesteście z nami czy nie?
Czego potrzebujecie?
Potrzebujemy, żeby jedna z was sprawdziła martwy punkt,
a druga żeby sprawiała wrażenie jakbyście obie wciąż tu były,
aby nie wzbudzić podejrzeń.
Tylko wy możecie to zrobić.
Posłuchaj mnie. Tam gdzieś jest druga bomba,
i musicie się skupić na znalezieniu jej.
Niech Biuro się skupi na drugiej bombie.
To nie moja bomba i pierwsza też nie była.
Każde kłamstwo może stać się prawdą,
- gdy często powtarzane. - Wysłuchajcie mnie.
Znalazłam kawałek plecionego miedzianego drutu.
Naruszone dane FBI zawierają listę elementów, które nie odpowiadają…
Nie możesz być strażakiem, kiedy jesteś podpalaczem.
I dopóki mi nie powiesz tego, co muszę usłyszeć,
nie mogę uwierzyć w ani jedno twoje słowo.
Widzisz, tak to działa.
Proszę pamiętaj, że siedziałem naprzeciwko setek bajkopisarzy
takich jak ty.
Nie znasz mnie. Mówię prawdę.
I wierzę, że ty w to wierzysz.
Co sprawia, że jesteś tak niebezpieczna.
Masz rację. Nie znam cię.
Ale chciałbym cię poznać.
Szczególnie twoją granicę cierpienia.
Im dłużej się bronisz,
tym trudniej będzie tym, na których ci zależy.
Pomyśl o swojej matce.
Co jeśli jej tajemnice wyjdą na jaw?
A twoi przyjaciele.
Ich kariery się już skończyły.
Zostaną zdrajcami.
Więc masz rację… nie będę cię torturować
ponieważ ból nie jest twoją słabością.
Twoją słabością jest sympatia dla innych.
Puszczaj mnie!
Puść! Zostaw mnie! Ryan!
Powiedz mi, co się dzieje, Wyatt,
a załatwię ci zmniejszony wyrok.
Bliźniaczki.
Haas. Harper.
Wszyscy coś kombinujecie.
Nikt nic nie kombinuje.
Widziałam jak się przebiera co 15 minut.
Tylko ja to zauważyłam.
Więc gadaj… albo ja to zrobię.
Czemu miałabym to zrobić? Wiem, po czyjej jesteś stronie.
Podjęłaś decyzję, wezwałaś jednostki specjalne, twój chłopak oberwał.
Wybacz, to było chamskie.
To moja wina, że postrzelono Ryana.
Robiłam wszystko, żeby go nie znaleźli.
Ale…
Obiecuję ci, że ma się dobrze.
Alex powiedziała Eliasowi, że nim się ujawniła, zadbała o jego bezpieczeństwo.
Chcesz się upewnić, że jest bezpieczny?
Pomóż nam uratować Alex.
Ryan! Puść mnie!
Puśćcie mnie!
Dwie godziny temu,
przechwyciliśmy agenta Bootha i członka Bezimiennych,
próbujących wylądować helikopterem na lotnisku Teterboro.
O Boże.
- Potrzebuje pomocy lekarskiej. - Proszę.
W ranę postrzałową, którą operowałaś, wdała się sepsa.
Obawiam się, że będzie cierpiał tak długo, aż przyznasz się,
że to zrobiłaś i podasz powód.
Patrząc na niego,
została mu niecała godzina, zanim szok ogarnie organizm.
Dawaj! Dobra!
Całkiem nieźle.
Więc zasady kampusu tu nie obowiązują?
- Piję tutaj teraz z tobą, prawda? - Do dna, Nimah.
Słuszna uwaga.
Załatwcie sobie pokój.
- Panowie! - Siema.
Hej.
- Dołączcie do nas. - Dzięki.
Zdrówko. Dobra, gotowi do gry?
Wybierzcie zabójcę.
Kolejna osoba musi wybrać tego, który ma więcej ofiar.
Jeśli się pomylicie, pijecie kolejkę.
Zacznę od czegoś łatwego… Richard Angelo.
Anioł śmierci. Cztery ofiary.
- Zodiak? Pięć. - Tak.
- Nocny prześladowca, trzynaście. - Podnosimy poprzeczkę!
Śródmiejski kosiarz, czternaście.
Dostaniesz punkty za wiedzę,
ale przesadziłeś z liczbą.
Zabił dwanaście osób. Do dna, panie Haas.
- Dusiciel z Bostonu. - Tak.
John Wayne Gacy.
Ile ofiar?
- Nie wiem. - Kieliszek w górę.
Cholera.
Gary Ridgway.
Yang Xinhai.
Pij!
Zadziwiające, zła odpowiedź.
- Myślałam, że wiesz wszystko. - Prawie.
Czy mogę prosić o następną kolejkę?
Uwielbiam to. Kupię jeszcze raz.
Z tą czarną kartą, to oczywiste, że stawiasz.
Zaraz wrócę.
- Następna kolejka. - Robi się.
11. września.
Mój martwy punkt.
Nienawidzę na to patrzeć, ale zawsze jestem zmuszona.
Zgaduję, że twój to dzieci z czasów, gdy byłaś policjantką.
Nie odpuścisz, prawda? Daj sobie spokój.
Daj mi spokój.
Dr Langdon, wiem, że miałem odpuścić, ale…
Nie możesz przestać myśleć o ofierze nr 9.
To wysokie krzesełko…
odwrócone od jedzenia na podłodze
i myślę, że obróciło się po tym, jak…
Jeśli chcesz, żebym wróciła myślami do nocy złapania MP,
będę potrzebować burgera i frytek.
Zgoda?
Zgoda.
Cześć wszystkim.
Hej.
Kto to włączył? Kocham tę piosenkę.
Ja.
Włączyłem całą listę, jak tylko tu wszedłem,
ponieważ wiem, czego słuchają ci marines,
a człowiek ma swoje granice.
Lubisz Joe Cockera?
Kiedy byłam w Bombaju,
miałam odtwarzacz mojej mamy i jej kolekcję.
Był ulubieńcem mojego ojca.
Powinienem go znienawidzić, ale nie potrafię.
Pamiętam te dobre czasy, kiedy go oglądałem, a mama tańczyła,
po tym jak ułożyła siostry do snu.
Chyba tańczymy.
Jedno z nas na pewno.
Chodź tu.
Powinniśmy porozmawiać.
Kiedy to się skończy.
LIAM O'CONNOR
Nie rób tego.
Sekundę.
Halo?
Jest tu ten gość. Z karty wynika, że Liam.
Miał nieodebrane połączenie od ciebie.
Jest w moim barze, The Catacombs?
- W Georgetown? - Tak.
Zaraz tam będę.
Żartujesz, prawda?
- Jest w tarapatach. - Tak, a ty…
A ja co? Co chciałeś powiedzieć?
Nie, nic… nie rób ze mnie tego złego, jasne?
- To nie bądź tym złym. - Serio?
Serio? To tak teraz będzie?
Będę się łudzić, że dasz sobie spokój z gościem,
który próbował nas zniszczyć?
Pogrywa z tobą, wiesz?
Co on ci powiedział? Co się zmieniło?
Nie widziałeś go dziś Ryan, a ja tak.
I od razu to rozpoznałam.
Tak samo było z moim ojcem, gdy byłam młodsza.
Muszę mu pomóc.
To dorosły mężczyzna. Da sobie radę.
Wiesz, że nie wybieram między tobą a nim, prawda?
Proszę.
Pa, Nimah.
Hej.
Znalazłam, co było w martwym punkcie.
Furgonetka
Musiał stać tu od paru dni.
Zostawili tu szmatę, prawdopodobnie pokrytą chloroformem.
Ktoś musiał ją tu zaciągnąć, gdy przechodziła
i odurzyć ją.
OK.
Kilka minut po zniknięciu Alex,
taksówka jest w miejscu martwego punktu,
zatrzymuje się na jakieś 20 sekund i…
Możesz ją śledzić, po tym jak odjechała?
A to 17 minut później.
To tam znaleziono Alex.
Trzymaj O'Connora i swojego tatuśka z dala, dopóki nie wrócę.
Pospiesz się. Alex nie ma czasu do stracenia.
BANKOWOŚĆ NA TWOICH WARUNKACH!
On potrzebuje twojej pomocy, a ja odpowiedzi.
Nic mu nie mów.
Nic nie wiem.
Już mówiłam, że tego nie zrobiłam.
Nie, proszę! O Boże!
Alex, nie, nic mu nie mów!
- Jest dobrze. Będzie dobrze. - Proszę. Mogę tylko…
Mogę wam powiedzieć,
że gdzieś jest druga bomba i jeśli nie…
Proszę, nie! Zabijesz go!
- Zabijesz go. - Nie ja.
Ty go zabijesz, Parrish.
Powiedz mi wszystko, czego potrzebuję!
Technicy potwierdzili obecność chloroformu w aucie.
Naszą teorią jest, że zamachowiec użył
martwego punktu by zwabić Alex, uśpił ją chloroformem,
a potem zamówił taksówkę, która zawiozła ją na dworzec.
Wytropiłam taksówkarza.
Pamiętał przejazd…
ostatni przed wybuchem bomby.
Nie mógł skojarzyć twarzy pasażera,
ale pamięta, że był to mężczyzna
z wielkim workiem marynarskim i gdzie go wysadził…
Było to przy hotelu Hyatt, zaraz koło dworca Grand Central.
- A gdzie była Parrish? - Zadzwoniłam do hotelu.
Obecnie jest nieczynny, ale znalazłam menadżerkę,
która zweryfikowała listy odwiedzających,
szukając tego samego nazwiska, na które wynajęto auto.
John Stein nie tylko wynajął auto tego dnia.
Zarezerwował też pokój w hotelu. I zgadnijcie, co tam zostawił.
Musieli użyć tego do transportu Parrish,
tak, by nikt nie zauważył.
Przeprowadzają testy DNA, sprawdzają odciski palców.
Ktokolwiek to jest, jest drobiazgowy i wyrachowany.
Dokładnie wiedział, gdzie się znaleźć,
by nigdy nie uchwyciła go kamera.
Taka akcja musiała być planowana miesiącami.
Może nawet latami.
Myślisz, że to wystarczy, by uratować Alex?
Z całym szacunkiem,
ale gdy ludzie, którym się bezgranicznie ufa są po jednej stronie,
a pan jako jedyny po drugiej…
o czym to świadczy?
Hej.
Chodźmy do domu.
Nie, dlaczego? Właśnie piję drinka.
Wiem, ale mogę cię odwieźć. Gdzie masz kluczyki?
Słuchaj, nigdzie się nie wybieram.
To ulubiony bar mojej córki.
Cały czas oznaczała go na Instagramie.
Może powinienem ich spytać, czemu obsługują 20-latki…
Posłuchaj mnie.
Naprawdę chcesz, żeby Louisa widziała cię takiego?
Nie ruszam się stąd.
Zdrowie.
Liam, co się z tobą dzieje?
Czemu teraz, tak nagle?
Byłeś odwiedzić Mirandę w szpitalu?
- Przestraszyło cię to, prawda? - Dobra!
Jeżeli nie chcesz pić ze mną, to czemu stąd nie wyjdziesz?
Dobra, pójdę.
Ale ty ze mną.
Nie, nie idę.
Czemu tu jesteś? Nie powinnaś tu być,
po tym co ci zrobiłem.
To jakaś forma przeprosin?
Czemu nie zakończyłaś mojej kariery?
Nie chcę jej zakańczać, Liam.
Ci wszyscy ludzie…
umarli przeze mnie i twojego ojca.
Nieważne co się stanie,
nieważne, jak zmieni cię praca,
nie bądź jak on…
albo jak ja.
Pozwól mi odwieźć cię do domu.
Chodź. Wystarczy.
Już dosyć.
Chodźmy.
I jeszcze to.
Popatrz na kuchenkę.
Patrz… plastik jest stopiony,
jakby ktoś nie wyłączył gazu, a woda się wygotowała.
Ale w twoim raporcie jest, że kuchenka nie działała.
Mogła zapomnieć ją wyłączyć wcześniej.
To samotna matka. Mogła być rozkojarzona.
Albo kuchenka działała, gdy została zabita i tak zostało.
Posłuchaj mnie. To moja teoria.
W pokoju było tak ciepło,
że ciało mogło zsinieć szybciej,
a więc nie byłoby śladów ciągnięcia,
jeśli ciało było przeniesione po śmierci.
Przeniesione gdzie?
Przed dziecko. Popatrz.
Krzesło też zostało przesunięte. Dlatego jedzenie było na podłodze.
Ale on nigdy nie ruszał ofiar po ich zabiciu.
Tak, dlatego, że on tego nie zrobił.
Ktoś chciał, żeby tak to wyglądało.
To był naśladowca.
Byłam pierwsza na miejscu.
Gwarantuję ci, że tylko ty tak to widzisz.
- Kuchenka była wyłączona. - Ktoś był tam przed tobą,
o czym nie wiesz.
Nikt nie pracował nad tą sprawą bardziej, niż ja.
Drwił ze mnie od lat, teraz go złapaliśmy.
- Ja go złapałam. - Tak, może ty to zrobiłaś.
Przeczytałem twoją książkę.
Wiem, że dzwonił do ciebie tamtej nocy.
Powiedział ci, że zabije ponownie.
Ktoś zwrócił na niego uwagę, dlatego tam poszłaś
i znalazłaś martwego Ronniego Moore'a.
Tylko, że zorientowałaś się, że to był inny morderca.
Może uznałam, że jest wystarczająco podobnie.
Nie zrobił tego.
Ale to… dało ci szansę na…
Na przeciągnięcie ciała i zmiany na miejscu.
I nagle, dzięki zbrodni w afekcie dorwałam mordercę.
Nawet, jeśli ktoś by tak zrobił,
liczy się to, że DNA mordercy
znajdowało się na jej szyi.
Jesteś koronerem. Mogłaś umieścić na niej to DNA.
Mogłaś robić co chciałaś.
Załatwiłam masowego mordercę.
- Sfabrykowałaś dowody. - Nie masz pewności.
Tak samo nie wiesz, czy nie umrzesz
na zator płucny, siedząc na tym krześle.
Jeśli spróbujesz coś zrobić, ktoś mógłby to zobaczyć.
Moi przyjaciele są w pobliżu.
Miejsce najeżone jest kamerami.
Przychodziłam do tego baru, od czasów akademii.
Tak się składa, że znam martwe punkty każdej kamery.
Za Mirandę.
Żeby szybko z tego wyszła.
Zdrowie.
Zaraz wracam.
Mogę prosić jeszcze jeden?
- Tobie to już chyba wystarczy. - Chyba tobie.
Zaczekajcie.
Wszystko gra?
Właśnie wracaliśmy do domu.
Simon, czy to prawda?
Nie przytrzymanie komuś drzwi, jest do ciebie niepodobne.
Prawie wyglądało, jakbyś został zmuszony do wyjścia.
Może dzisiaj nie jest mój dzień.
Nigdy tego nie udowodnisz.
Dobranoc.
Co to miało być?
Chyba właśnie uratowałeś mi życie.
I?
Nie, nie, nie! Nie! Proszę!
On chce to zakończyć.
W moim fachu… słyszy się tyle krzyków.
Wszystkie zaczynają brzmieć tak samo.
Powiem wszystko, co tylko chcesz!
Proszę przestań! Przestań!
Ręce do góry! Natychmiast!
Ręce do góry! Do góry!
Wystarczy. Zdejmijcie go.
My się tym zajmiemy.
Ruszamy.
Będzie nam potrzebna odrobina prywatności.
Ryan?
Nasi ratownicy już się nim zajmują.
A każdy, kto mi pomógł?
Zostaną przywróceni, jak tylko zarzuty zostaną zniesione.
Przepraszam, że tyle czasu zajęło mi uwierzenie tobie.
W porządku.
Wykonywałeś swoją pracę.
Tak jak i ty.
Wiesz… ktokolwiek…
ktokolwiek cię wrabia…
oczekiwał, że zostaniesz złapana.
Nie mieli twojej ucieczki w planach.
Jeśli naprawdę masz rację,
jeśli gdzieś tam jest druga bomba…
Sądzisz, że jeśli będę na wolności, nie dowiecie się tego?
Mówię, tylko, że jeśli zrobisz to, czego zawsze chcieli,
jeśli dasz się złapać,
będą sądzić, że nadal mają kontrolę.
W tym cała nasza nadzieja na złapanie ich,
w graniu według następnej fazy ich planu.
O co dokładnie mnie prosisz, Liam?
- Hej. - Cześć.
Co słychać?
Cóż…
Znaleźli nóż, którym została ugodzona, w lesie, w pobliżu jej domu.
Odciski nie należały do Charliego.
Dzięki temu i dzięki odciskom stóp znalezionym
wokół jej posesji, policja uważa,
że może nie być współwinny przestępstwa.
Badają to po kątem możliwego porwania.
Przynajmniej jesteś tu dla niej.
Nie byłoby mnie tutaj, gdyby nie ty.
Tylko odwiozłam cię do domu.
Nie, pomogłaś mi.
Nawet po tym, co ci zrobiłem.
Chcę to wszystko poskładać.
Będę miała telefon pod ręką.
- Dobrze. Ucieszy się na twój widok. - Jasne.
Cześć.
To były urodziny mojego dziecka.
Przepraszam?
Dlatego tak reagowałam.
Nie przez zdjęcia z miejsca zbrodni. To…
to było zdjęcie tej dziewczynki, kiedy jeszcze żyła.
Wyglądała jak Renata.
Ma cztery lata.
Nie wiedziałam.
Jest śliczna.
Nie widziałam jej od ponad dwóch miesięcy.
Jej ojciec powiedział, że jeśli przyjdę tutaj,
wniesie pozew o pełną opiekę.
Ale jestem tu dla niej…
żeby ją chronić.
Czy dokonałam słusznego wyboru?
Oczywiście, że tak.
Mam nadzieję, że masz rację.
DZWONI TATA
- Tak? - Posłuchaj mnie uważnie.
Coś zwróciło moją uwagę, w związku z twoją dziewczyną.
Przekazywała duże sumy pieniędzy
kobiecie, która jak twierdzi, jest jej siostrą.
Właśnie otrzymałem wiadomość, że ta kobieta może nawet nie istnieć.
Jaki masz do niej dostęp i jaki dostęp ma ona do ciebie?
Hej.
I jak poszło? Uratowałaś sytuację?
Posłuchaj…
Wiem, że nie zgadzasz się z moim stosunkiem do Liama.
Mam nadzieję, że nie ucierpi na tym…
nasza przyjaźń.
Nasza przyjaźń.
Daj spokój, Ryan. Co mam niby powiedzieć?
Nie musisz nic mówić. Bo ja odchodzę.
O'Connor kilka tygodni temu powiedział, że mogę to zrobić.
W biurze czeka na mnie sterta spraw.
Ale zostałeś.
Tak, chyba zostałem z niewłaściwych powodów
i teraz dopiero to zrozumiałem.
Więc możesz się pożegnać, albo po prostu mnie puścić.
To zależy tylko od ciebie.
Tak. Robię to dla siebie.
- Nie mogę w to uwierzyć. - Ja też.
Zabił osiem kobiet.
Ale jednak zrobiła coś wbrew prawu.
Tak, ale zobacz, co udało się jej osiągnąć.
Co się stało?
Ktoś powiadomił FBI, że oskarżenie mordercy patomatek w jednej ze spraw
oparte było na sfałszowanych dowodach.
Wszędzie o tym trąbią.
Langdon tak bardzo chciała wsadzić gościa,
że sfałszowała raport koronera.
I ściągnęła seryjnego mordercę z ulic, dla większego dobra.
Jak w ogóle do tego doszło?
Przecież wczoraj widzieliśmy ją na zajęciach.
Nie mówiłeś tego czasem o ofierze numer dziewięć?
Tak, a wy mi nie wierzyliście.
Więc znalazłem kogoś, kto mi uwierzył.
Ty wezwałeś policję?
Wiesz, co zrobiłeś?
Jeśli to prawda, wypuszczą go.
Zabójca ośmiu kobiet trafi na wolność.
Langdon sfałszowała dowody, jasne?
Ktokolwiek zabił ofiarę numer dziewięć, wciąż jest na wolności.
Tak, ale czy rozmawiałeś o tym z kimkolwiek z FBI?
Może mogliby ukarać Langdon, bez wypuszczania mordercy.
FBI za pierwszym razem to przegapiło, więc musiałem ich ominąć.
To dlaczego nadal tu jesteś?
Jestem tu z tego samego powodu, co wy,
żeby być lepszym, podnieść standard FBI.
Podnieść standard FBI, czy swój własny?
Nie możecie mieć do mnie pretensji.
Postąpiłem słusznie.
Kto dał ci prawo decydować, co jest właściwe, Simon?
Spotkamy się dzisiaj.
Alex Parrish okłamała nas i wszyscy daliśmy się na to złapać.
Jej oszustwo, manipulacja…
Chciała, żeby to wyglądało, jakby została wrobiona.
Wszystko znaleźliśmy tylko dlatego, że ona tego chciała.
Amerykanie uważają, że FBI stoi po stronie prawdy i sprawiedliwości, ale to kłamstwo.
Zarzuty przedstawione w sprawie z okolic 11 lipca 2016:
Agentka specjalna Alexandra Parrish bezprawnie
i z pełną świadomością spowodowała śmierć 130 osób.
Panno Parrish, pierwszy zarzut
to użycie i próba użycia broni masowej zagłady…
Mam dość ludzi, ukrywających się za pragmatyzmem.
Za tym, co łatwe
i nie robiących tego, co właściwe.
…zarzut drugi, świadome zniszczenie mienia…
Świat odwrócił się od Izraela i Strefy Gazy.
Odwrócił się od cierpiących
z rąk ISIS, odwrócił się od Sudanu,
od Boko Haram…
Masz to ze sobą?
…zarzuty od 3 do 133 to morderstwa pierwszego stopnia…
SĘDZIA SHARON NEAL
Jak prosiłeś…
plany każdego dworca w Nowym Jorku.
Panno Parrish, jak pani się do tego odniesie?
Winna.
Tłumaczenie: Piotr Wilk