Poprzednio w Quantico…
Witajcie na Farmie.
To placówka szkoleniowa CIA.
Wysłanie dwójki byłych agentów FBI
pod przykrywką do CIA, to…
To szaleństwo!
Nazywam się Owen Hall.
Jeśli zakwalifikujecie się na Farmę,
będę waszym głównym instruktorem.
Parrish? Pracuje pani dla FBI?
Nie, jestem szarym obywatelem.
Jak planujecie to zrobić?
Jest was tylko tuzin.
Jest nas tutaj więcej.
Kryją się wśród nas.
USA nie klękają przed terrorystami.
A więc wykonają wyrok na pańskiej żonie.
Niech wszyscy wstaną.
Zabierz stąd małą grupę.
Ruszać się!
BRAK ZASIĘGU
Cholera.
Do odwołania informuj mnie o każdym aspekcie
tej sprawy, rozumiesz?
To koszmar, niewiarygodne.
Z koszmarów człowiek się budzi.
STREFA KRYZYSOWA DZIELNICA FINANSOWA, NOWY JORK
Mówi, że mamy tu pozostać.
Jeśli ktoś spróbuje uciec, obroża będzie się zaciskać,
aż do całkowitego uduszenia.
Znasz tę kobietę?
Dayana Mampasi.
Znam też parę innych osób, nie wiem tylko, dlaczego tu są.
Harry Doyle…
Lydia Bates…
León Velez i Sebastian Chen.
Szkoliliśmy się razem na Farmie.
Sześciu pracowników CIA nie ląduje w jednym miejscu bez powodu.
Zgadzam się, a to znaczy,
że tylko tobie mogę tutaj ufać.
A co z Alex?
Może nadal gdzieś tu jest.
ROK WCZEŚNIEJ
Nie masz zasięgu.
Szkoda, że tak nie jest.
Halo?
Dostawa za 10 minut.
Tak, w porządku.
Jedzenie będzie za 10 minut.
Nie jestem głodny.
Wiesz, że to sygnał. Miranda będzie tu za 10 minut.
Zatem mamy tyle czasu, by zaostrzyć sobie apetyty.
Zamieszkaliście w kwaterach.
Kogo Owen Hall…
KRYJÓWKA FBI – 8 MIL OD FARMY WILLIAMSBURG, VA
…wciągnąłby do wrogiej frakcji w CIA, gdyby jej przewodził?
Harry'ego Doyle'a, bo po Ryanie, to on góruje w Tabeli Mordu.
- Opowiedz mi o nim. - Jest bystry, cwany,
uroczy, jeśli zechce…
Obudź mnie na zajęcia.
Sebastian Chen?
Jest jak harcerz… zbyt uczciwy, by mógł być prawdziwy.
Pora na zajęcia.
Tak? Dobra.
Wciąż jestem naćpany.
León Velez, mój współlokator
i prawdopodobnie były pensjonariusz jakiegoś zakładu karnego.
Którego?
Pracuję nad tym.
Ciężko do niego dotrzeć, ma swoje zasady.
Oddzwonię do ciebie.
- Będę dostępny cały dzień. - Dobrze.
Alex, a twoja współlokatorka?
Dayana? Nie sądzę.
Jest zbyt spięta, by zrobić coś złego.
Coś ci się spodobało?
Nie,
ale widzę, że tobie tak.
FBI pewnie ma akta tych ludzi?
Niektórych z nich.
Od kiedy zrekrutowano was na Farmę,
wszystkie akta zostały ocenzurowane
przez CIA, wasze też.
Czyli musimy zbudować ich profile?
Zgadza się.
Zróbcie wszystko, by się tam wpasować,
zbierzcie tyle informacji,
ile się da i od kogo się da,
poznajcie ich zalety i słabości,
no i wiecie, co jeszcze…
nie dajcie się przyłapać.
Ani zabić.
To ostatni raz, gdy spotykam się tu z wami obojgiem.
Dostaniemy opiekuna, tak?
Opiekunów, każde własnego.
Macie tę samą misję, ale gracie w różnych drużynach.
Dam znać, gdy wam ich przydzielą.
Będą raportować do mnie.
Słuchajcie, to jak dotąd wasze najtrudniejsze zadanie.
Nie możecie pozwolić, by ktoś na Farmie was przejrzał,
każde musi dbać o siebie,
nie o partnera.
Czy to jasne?
Tak.
Damy radę.
Nie mamy innego wyboru.
Pierwszy dzień w szkole dla szpiegów. Ciekawe, co każą nam robić.
Pamiętajcie, by oddychać.
Alex, Ryan, dzięki, że do nas dołączyliście.
Joga uczy równowagi, skupienia i ostrożności.
Nie tylko poprawi wasz nastrój, ale wzmocni też intuicję.
Uczymy was jogi, by pomóc wam się wyciszyć.
Spóźniasz się na pierwszy oficjalny trening.
Niezłe pierwsze wrażenie.
Może, tak jak ty, powinnam udawać, że jestem kimś innym.
Może powinnaś się nauczyć, jak się nie wychylać.
Jeśli interesuje cię tylko skupianie na sobie uwagi,
długo tu nie wytrzymasz.
Ktoś chciał, żebym się tu znalazła
i zamierzam mu udowodnić, że zasłużyłam na to.
Udowodnij to najpierw sobie.
Zapomnijcie o wszystkim, czego nauczyło was wojsko,
agencje rządowe, a nawet rodzina.
Tu, na Farmie, nie liczy się, kim byliście, ani kim jesteście.
Liczy się tylko to, na kogo chcemy was wyszkolić.
Nic na siłę.
Ze wszystkich kadetów, ty najbardziej mnie zaciekawiłeś.
Twoja koleżanka z Biura została stamtąd wyrzucona.
A ty? Po prostu odszedłeś.
A jednak trafiłeś tu.
Może jeśli się na tym skupię, to znajdę odpowiedź.
Podobno tego nie dostali.
Jeśli odrzucą wniosek, zadzwonię.
Wybacz, nie chciałam…
Przeszkodzić? Nie ma sprawy.
Nie miałyśmy okazji wczoraj się poznać.
Mogłybyśmy poznać się rano, gdybyś nocowała w naszym pokoju.
Spałam na kanapie w salonie, a rano poszłam pobiegać.
- Jasne. - Słuchaj, nie chcę być wścibska.
Wczoraj wydawałaś się być zdenerwowana,
więc jeśli chcesz o czymś pogadać,
jestem dobrym słuchaczem.
Jakbym już nie czuła się jak w reality show…
Nie szukam tu przyjaciół.
Wybacz.
Podnieście ręce i bądźcie szczerzy.
Kto wiedział, że was śledzimy?
W naszym zawodzie
zawsze musicie zakładać, że ktoś was obserwuje.
Nawet jeśli sami jesteście obserwatorami.
Inwigilacja to fundament zbierania informacji.
Wymaga cierpliwości, skupienia i ostrożności.
Podczas gdy inne agencje, takie jak FBI i NSA,
kładą nacisk na prowadzenie inwigilacji,
na Farmie uczymy was także, jak jej unikać.
Unikanie inwigilacji bez wzbudzania podejrzeń
stanie się waszą drugą naturą.
Jednak, by stać się niewidzialnym, potrzeba czasu.
Wpadają nawet najbardziej doświadczeni agenci.
Ale jeśli dobrze się spiszecie, bycie niewidocznym uratuje wam życie.
ROK PÓŹNIEJ
Nie zbliżaj się do mnie.
To ja, już dobrze.
Jestem Alex Parrish. Spotkaliśmy się, pamiętasz?
- Tak, pamiętam. - Jak masz na imię?
Carl.
Słuchaj, Carl,
potrzebuję twojej pomocy.
Cały ten obszar został odcięty
od reszty miasta przez terrorystów.
Ale ty jesteś jednym z najlepszych policjantów.
Na pewno wiesz, jak mogłabym skontaktować się z FBI.
Tak.
Gdzieś pod tym budynkiem znajduje się tajny bunkier policyjny.
Chyba wiem, gdzie jest. Muszę sobie tylko przypomnieć.
Ale gdy się stąd ruszymy, będziemy łatwym celem.
Idziemy.
Alex, nie wiem, czy jesteś w centrum…
BIURO TERENOWE FBI ANTYTERRORYŚCI, NOWY JORK
…czy już nie, ale zadzwoń albo napisz,
gdy to odsłuchasz, bo się o ciebie martwię.
Ale przecież prezydent Todd
zatwierdził zwolnienie tego więźnia.
To bez sensu.
Zwolnienie Boyera było dywersją.
Zabójstwo chcieli popełnić tak czy siak.
Dlaczego?
By wyzwolić strach i przeszkodzić krajom grupy G20
w rozmontowywaniu własnych programów inwigilacyjnych,
by udowodnić, że szpiegowanie jest nie tylko konieczne,
wręcz trzeba je rozszerzyć, by zapobiec temu,
co się teraz dzieje.
Zalecałbym natychmiastowe działanie, pani dyrektor Shaw.
Drużyny Hercules są gotowe do wejścia.
Zamachowcy zaminowali
wszystkie wyjścia z Federal Hall.
Punkty dostępu do trzech przecznic są zabezpieczone bronią biologiczną.
Używają zakładników na 39 piętrze budynku, jako ludzkich tarcz,
by nasi snajperzy nie mogli strzelać, więc czekamy.
To moja decyzja, panie komisarzu.
Wyatt, muszę porozmawiać z wiceprezydent Haas.
Według Secret Service przebywa na pokładzie Air Force One.
Moi przełożeni z MI6 żądają dostępu do wszelkich danych wywiadowczych.
To niemożliwe.
Nasz premier jest w tym budynku.
Może to wasza jurysdykcja, ale także nasz problem.
Możemy tu stać i dyskutować przez cały dzień.
Możemy też zabrać się za ratowanie tych ludzi.
Dyrektor Shaw ma rację.
Paul Burke, zastępca szefa NCS, Narodowej Komisji Bezpieczeństwa.
Właśnie rozmawiałem z wiceprezydent Haas,
która zażądała, byśmy przed podjęciem wszelkich decyzji,
uzyskali podgląd wnętrza tego budynku.
Mamy taką możliwość?
No dalej…
- Daleko jeszcze? - Zależy.
STREFA KRYZYSOWA TUNELE POD PINE STREET, NOWY JORK
Od czego?
Czy nas znajdą.
ROK WCZEŚNIEJ
Pierwszym krokiem w zapobieganiu inwigilacji
jest opanowanie SDR, wykrywania nadzoru.
Zaczniemy naukę od prawidłowego sformowania
„klatki”.
„Zając” to śledzona osoba.
Skup się, Dayana! Od nowa.
„Oczy” to obserwujący.
Tworzą cztery narożniki klatki.
Oczy to granice pola widzenia.
Nie zmieniają swojej pozycji,
chyba że muszą się przegrupować.
Tak?
Kto decyduje o przegrupowaniu?
„Snajper”.
Snajper zawsze widzi zająca,
bo znajduje się z nim w klatce,
podążając za nim i nie dając się zauważyć.
Od nowa!
Gdy zając się poruszy,
snajper daje sygnał, by oczy ruszyły za nim.
Czyli jeśli jesteście zającem,
lepiej byście rozpoznali, i snajpera, i oczy.
Jeśli jesteście oczami, nie zgubcie zająca i nie dajcie się zauważyć.
Przy każdym spotkaniu z agentem, przy skrytce czy zbieraniu danych,
musicie zakładać, że nie jesteście sami.
Zaplanujcie trasę, nauczcie się jej na pamięć,
wtedy przeżyjecie.
Kiedyś prowadziłem SDR przez 38 godzin z rzędu.
Wam też kiedyś się to pewnie przydarzy.
Nie bylibyśmy w szkole, gdyby nie było zadań domowych.
Poznajcie sąsiednie miasto Williamsburg.
Tam będziecie ćwiczyć SDR.
Jednak po tylu latach mieszkańcy
przyzwyczaili się do naszych szkoleń.
Pozwalamy więc im bawić się w „Rozpoznaj szpiega”.
Jeśli was namierzą, okażecie się bezużyteczni.
Wylecicie, zrozumiano?
Dobra, wynoście się.
Wdrożymy jutro kilka scenariuszy i zobaczymy, jak wam pójdzie.
- Alex. - Tak?
Jestem Angie, jedna z instruktorek.
Wygląda na to, że jesteś ostatnią kadetką,
która nie otworzyła konta na potrzeby działań w Agencji.
Przepraszam, nie wiedziałam o takim obowiązku.
Lydia mówiła, że wspominała ci o tym dziś rano.
Załatw to szybko.
Chce tylko zwrócić na siebie uwagę…
- Zbyt często spuszczasz głowę. - …zadzwonię do ciebie.
Słucham?
Trzy lata temu w Islamabadzie, szłam przez targ,
gdy domyśliłam się, że śledzą mnie oczy.
Tak się zdenerwowałam, że szłam ze spuszczoną głową.
W końcu zaczęłam krążyć w kółko,
aż zaczepili mnie policjanci i zaczęli przesłuchiwać.
Dobrze, że umiałam się wytłumaczyć, ale nie powinnam była do tego dopuścić.
Powinnam iść z podniesioną głową.
Po co mi to mówisz?
Nie byłoby cię tu, gdybym nie wierzyła w twój potencjał.
Potencjał do czego? Jestem prawnikiem.
Pracowałaś w organizacji pozarządowej przez 2 lata.
Ukończyłaś prawo na Harvardzie jako najlepsza na roku.
Potem pracowałaś w kancelarii ojca,
skupiając się na prawach człowieka w Republice Konga.
Masz tu swój cel.
Hej, Lydio!
Co tam?
Podobno nie otworzyłam konta na cele pracy w Agencji.
- Zrobiłeś to? - Tak.
Potrzebujesz towarzystwa, by wypić drinka, może sześć?
Wiesz, że pięknie się uśmiechasz? Za rzadko to robisz.
Czy ty ze mną flirtujesz?
Skoro o to pytasz,
- to nie jestem w tym dobry. - Wybacz,
myślałam, że jesteś…
Brytyjczykiem? Trzeźwy?
O! Znowu ten uśmiech. Teraz się po prostu droczysz.
Nie potrafię odgadnąć, czy naprawdę chcesz się umówić,
czy tylko nie chcesz pić sam.
Yyy…
I potrzebujesz podwózki.
Chodź.
EOS 5D Mark III.
Niezły sprzęt.
Zapewnił mi nagrodę World Press Photo i finał Pulitzera.
Widziałem twój profil na Nat Geo… Imponujący.
Zauważyłem też przerwę od 2014 do kwietnia tego roku.
Wypalenie zawodowe?
Ostatnie przed przerwą
było zdjęcie gangu
w Monterrey w Meksyku.
To nie tam znajduje się więzienie Topo Chico?
Tam odsiadywałeś wyrok?
Mam ci przekazać, że mamy zadanie.
Co to jest?
Nie co, tylko kto.
Twoja dziewczyna, Alex.
ROK PÓŹNIEJ
Wtrącili się szefowie sztabów.
Zbierają zespoły SEAL i Delta,
wysyłają je do Fort Hamilton w Brooklynie,
by oczekiwały na rozkazy od pani wiceprezydent.
Co to ma znaczyć, Paul?
Rozwiązanie wojskowe to oczywiście jedna z opcji.
Panująca opinia wynikająca ze strachu jest taka,
że nie będziemy czekać na to, co zrobią terroryści.
Musimy podjąć działania.
Mówisz jak polityk.
Mówię jak ktoś, kto przejmuje dowodzenie.
Nie mamy zielonego pojęcia, co tam się może dziać.
Każde działanie, tajne czy jawne, może kosztować czyjeś życie.
- Tam są tysiące ludzi! - A ja chcę ocalić każdego z nich.
Przepraszam.
Pani wiceprezydent dzwoni
z Air Force One i oczekuje raportu sytuacyjnego.
- Dziękuje. - Pani nie.
Tylko pan Burke. Proszę za mną.
Powinnam tam być.
Mirando, myślę, że Alex może być wewnątrz strefy kryzysowej.
Na pewno była tam godzinę temu. Starałam się z nią skontaktować,
ale odpowiada poczta głosowa.
Terroryści zablokowali obszar ośmiu przecznic,
zagłuszają komórki i radio.
Wiem, ale jestem pewna,
że była w tamtym rejonie, gdy zaczął się atak.
Komu o tym powiedziałaś?
Tylko tobie.
Próbuj się do niej dodzwonić.
Jeśli jest w tym budynku i nadal żyje,
skończymy z polityką i zdobędziemy trochę informacji.
Gdzie służyłeś?
W Iraku, dwie tury.
- Boże, chyba cię tam nie doprowadzę. - Dasz radę, chodź.
Ale jesteś pewna siebie.
Bo nie mamy innego wyboru.
Wiesz, był w Mosulu taki kapitan.
Przypominasz mi go.
Pewnego paskudnego dnia, robiliśmy rutynowy patrol,
gdy zaskoczyli nas z dachów,
otworzyli ostry ogień,
GAŚNICA
ponosiliśmy ogromne straty.
Szukałem jakiegoś schronienia.
Może nie jesteś tak ładna jak on,
ale masz w sobie tę samą pewność.
Zostało nam jakieś 30 metrów, aż dojdziemy do szarych drzwi
z klawiaturą numeryczną.
Poczekaj.
Chodź.
Coś słyszałem.
Idź, ja tu postoję.
Dobra.
Jesteśmy otoczeni.
Wyprowadzają zakładników już czwarty raz.
W tej grupie jest twoja przyjaciółka.
Żadna z niej przyjaciółka.
Ci terroryści, którzy właśnie wrócili, mają inny akcent suahili niż ci,
którzy byli tu wcześniej.
Sądzę, że terroryści też się zmieniają i przychodzą tu w zwykłych ciuchach.
Nie możemy rozpoznać, kto jest jednym z nich.
Są inteligentni. Zaplanowali to doskonale.
Nam też nic nie brakuje, możemy popsuć im plany.
Kwestią czasu jest, kiedy nas stąd wyprowadzą.
Jak to jest być bohaterem?
Nigdy się tak nie czułam.
Twoi fani poczuliby się zawiedzeni.
Byłam funkcjonariuszem publicznym,
nie celebrytką.
Nie? A tak właśnie wyglądasz. Masz idealną fryzurę.
Gdy uciekałaś przed władzami,
wyglądałaś jak na trasie między fryzjerką
a manikiurzystką.
A mówiąc poważnie, jesteś…
Byłaś na ustach całego kraju.
Ta.
Zapłaciłam za to swoją cenę.
A potem cię zwolnili.
Musieli,
byłam zbyt rozpoznawalna dla FBI.
Ale już nie dla CIA?
Racja.
Nikt nie będzie podejrzewał, że jestem…
szpiegiem.
Najciemniej pod latarnią, genialnie.
A ty?
Masz twardy akcent jak na Amerykanina.
I kto to mówi?
To dlatego, że przez 15 lat mówiłam w marathi
i hinduską angielszczyzną.
Ale ty…
No wiesz…
dzięki temu częściej ciupciam.
Wypijmy za to.
I za to, czego nie mówimy.
- Na zdrowie. - Zdrowie.
BAR ZŁOTY LIŚĆ
Uwielbiałem ich,
dopóki nie stali się bufonami.
Cała ta muzyka anty-dyskotekowa…
- „Fantazyjny ubiór”. - Dokładnie.
Koncerty na stadionie, piosenki o tym, jak straszna jest technologia?
Ludzie, żaden z was Bowie, ani Radiohead!
Jesteście czytelnikami gazet dla wegetarian,
tanimi manekinami, żałośnie jęczącymi
przy dźwiękach mandoliny.
Nie minęliśmy właśnie banku?
Zerknij na swoją trzecią.
Śledzą nas.
To Ryan.
Chyba nie jest sam.
Cwani ci Farmerzy,
ćwiczą na nas SDR, nie mówiąc nam o tym.
Ano.
Dobra, jaki mamy plan?
Najpierw znajdziemy pozostałe oczy.
Dayana obok kina.
Mario Testino sączy kawę na szóstej godzinie.
Sebastian przy alejce.
To już czworo.
A gdzie piąta osoba?
Nie wiem, ale gdyby to był prawdziwy SDR,
staraliby się dowiedzieć, dokąd idziemy,
co oznacza, że siedzieliby mi na ogonie,
póki nie załatwię swojej sprawy w banku.
Chcą poznać tajemnicę darmowych kont bankowych.
Chcesz się zabawić?
Jasne.
Rozdzielmy się i sprawdźmy, czy uda nam się ich wykiwać.
Zając ruszył. Kto ją widzi?
Idzie na wschód. Ktoś jeszcze?
León, widzisz ją?
Skręciła w poprzeczną ulicę.
Zastąpię cię.
Zając ucieka na południe.
Przyjąłem, Baronie.
Dayana, idzie w twoją stronę.
Nie widzę jej.
Ani ja.
Zaraz ją stracimy.
Dayana, widzisz ją?
Dayana?
Mam to gdzieś.
Po prostu mnie połącz.
Tak, teraz.
To telefon z pracy.
Zabawne, bo myślałem, że teraz pracujesz z nami?
Słuchaj, mam ostatnią sprawę sądową i w przeciwieństwie do tej pantomimy,
zależy od niej czyjeś życie.
Skup się na tym, co ważne,
a wielozadaniowość zostaw na potem.
Choć to już nieważne, bo ją straciliśmy.
Znajdę ją.
Jasonie Bournie, jak tam w szkole szpiegów?
- Słucham? - Spokojnie,
nie wydam cię.
Ale musisz bardziej uważać.
Tamten facet śledzi cię już od dwóch przecznic.
Kiepski czas na manicure.
Chodzi o to,
że jeśli przeczucie nas nie myli, by zidentyfikować terrorystę,
gdy wróci przebrany za zakładnika, musimy ich oznaczyć.
I co, cmokniesz go w policzek?
Oznaczę go czymś, czego nie zmyje.
Jeśli się nie mylę, wkrótce mnie stąd wyprowadzą.
Kiedy terrorysta wróci
z moją grupą zakładników, poznamy go.
Oby się nie zorientowali.
Zgubiłam wszystkich obserwatorów.
Chyba widziałem snajpera,
jak wychodził z baru.
Nie rozpoznałam tej osoby, może to ktoś z innej klasy.
W każdej sytuacji jest drugie dno, prawda?
Kazano mi czekać, aż zostaniesz tu sama i…
A niech mnie! Alex Parrish!
Moja siostrzenica jest pani wielką fanką.
Powiesiła nad łóżkiem okładkę z pani zdjęciem.
Nawet nazywa panią prawdziwą bohaterką akcji.
- Witam. - Cześć.
Przepraszam, czy mogłaby pani…?
- Oczywiście. - Dziękuję bardzo.
Jest pani inspiracją
i prawdziwą Amerykanką.
- Dziękuję. - To ja dziękuję.
- Jeszcze raz przepraszam. - Nie ma sprawy.
A ty się śmiejesz z mojego akcentu.
Do banku?
Dobrze.
Co to ma być?
Jakaś gierka?
Staram się tylko ciebie zrozumieć i chyba mi się udaje.
Tak, a co takiego zrozumiałeś?
Myślę, że jedną z przyczyn, dla których odszedłeś z FBI
jest twoja nieufność wobec przełożonych.
I myślę, że masz ku temu dobre powody.
O'Connor gryzie piach.
Był twoim przyjacielem w Biurze,
twoim mentorem i partnerem, a jednak cię zdradził.
Może cię nie znam, ty jeszcze nie znasz mnie,
ale sądzę, że z czasem dotrze do ciebie, że jesteśmy podobni.
Dlatego wybrałem cię do tego szkolenia.
Chciałeś mieć byłego agenta FBI,
który nie wykrył terrorysty tuż pod jego nosem?
Chciałem się upewnić, że jesteś Ryanem Boothem,
nie tylko dobrym żołnierzem,
że podążasz za instynktem, a nie za rozkazami,
nieważne, ile razy oberwiesz,
nadal chcesz służyć własnemu krajowi.
Mogę cię wiele nauczyć, gdy będziesz gotów mi zaufać.
Zaczekam.
Przeżyliśmy tego dnia więcej niż się spodziewałam,
ale nam się udało.
Nie dałam bym sobie rady bez ciebie.
Tak naprawdę poszłoby ci lepiej beze mnie.
Co masz na myśli?
Mówiłem, ci że najciemniej pod latarnią.
Byłem snajperem, a ty doprowadziłaś mnie do swojego celu.
Co? Cały ten czas, który spędziliśmy razem,
- byłam tylko twoim celem? - Posłuchaj.
Lubię cię, jesteś inteligentna, fascynująca,
pięknie wyglądasz,
ale to nasza praca.
Nie przyjechałeś tu, szukać przyjaciół.
Z tego, co widzę, w CIA
każdy musi dbać o siebie.
Dziś ty byłaś zającem, jutro to mogę być ja.
Tak musi być, jeśli mamy ukończyć to szkolenie.
Albo ci to pasuje, albo…
Przepraszam.
Spanikowałam.
Masz coś?
Co się dzieje?
Chyba robią tu regularne patrole.
Jeśli mam rację,
mamy 60 sekund, zanim się to powtórzy.
A jeśli się mylisz?
Nie, czysto.
Będziemy mieć wolną drogę już za chwilę, przygotuj się.
Dobrze.
Teraz!
Chodź.
Coś słyszałem, tędy!
Musimy biec!
Szybciej, szybciej!
- To te drzwi. - Dobra.
- Szlag! - Myślałam, że znasz kod!
Też tak myślałem! No dalej!
Wiedzą, że tu jesteśmy. Nie uda się nam.
Dobra, otwarte. Chodź.
Wiedzą, że ja tu jestem.
Nie! Carl!
Dobra, wchodźcie.
WADE - PARRISH - BRADY - MAMPASI
- Ciężki dzień? - U ciebie też?
Dziś wszyscy pierwszy raz ćwiczyliście SDR na żywo.
Niektóry z was byli myśliwymi, inni zwierzyną.
Doskonalenie wykrywania nadzoru
będziecie ćwiczyć regularnie, raz po raz, przez następne 6 miesięcy.
Gdy nie będzie jeść, będziecie ćwiczyć SDR.
Gdy nie będziecie się uczyć, będziecie ćwiczyć SDR.
Gdy nie będziecie spać… chyba wiecie, co mam na myśli.
Jest to podstawowa lekcja, bo unikanie wykrycia
to najważniejsza część każdej tajnej operacji.
Jeśli dobrze się spiszecie, nikt się o was nie dowie.
Agenci, którzy zostaną złapani, mogą zapłacić najwyższą cenę.
Gratuluję tym, którym powiodło się w tym scenariuszu.
A ci, którym się nie udało, niech bardziej się postarają.
Nie potrzebuję wykładów o wielozadaniowości.
Tablica Mordu dała mi do myślenia.
Nie poddawaj się.
A jeśli powinnam się poddać?
To, że mnie zrekrutowali, nie znaczy, że to moje miejsce.
Znam to uczucie.
Ciężko mi w to uwierzyć.
Wydajesz się tu pasować.
Sześć lat temu tak się nie czułem.
Właśnie skończyłem kolejną turę, gdy zrekrutowało mnie FBI.
Miałem przed nosem wspaniałą okazję.
A wiesz o czym myślałem?
„Jak szybko mogę wrócić do Afganistanu?”
Bo choć brzmi to ironicznie,
czułem się bezpieczniej w miejscu, które znałem.
Więc dlaczego się zdecydowałeś?
Bałem się, że już nigdy
nie będę robił niczego innego,
że nigdy nie dojrzeję, że nic nie zmienię
i będę zwykłym żołnierzem w szeregach armii.
A co jeśli…
Co jeśli mogę coś zmienić,
zostając przy dotychczasowym zajęciu?
Stara praca zawsze będzie czekać, jeśli zechcesz wrócić.
Ale taka szansa…
To nie jest szansa, która trafia się raz w życiu,
to szansa jedna na milion.
Coś w tobie zobaczyli.
Musisz sprawdzić, czy też to dostrzeżesz.
Dobrze się dziś spisałaś.
Nieprawda.
Zawiodłam.
Nie zorientowałam się, że Harry to piąty obserwator.
80% to lepszy wynik niż mój w pierwszym tygodniu.
Większość świeżaków w ogóle nie zauważa, że są obserwowani.
Myślałam, że pochwały zachowujesz dla innych kadetów.
Wiesz czemu jestem dla ciebie taka surowa?
Badania wskazują, że kobiety osiągają lepsze wyniki,
gdy są motywowane pozytywnie,
a mężczyźni lepiej reagują na upomnienia.
Ale ty, tak jak ja, nie ufasz komplementom.
Pozwoliłabym ci odpaść, gdybym nie uważała cię za dobry materiał.
Widziałam, jak radziłaś sobie w czasie ataku na Grand Central
i kryzysu w Quantico.
Parłaś do przodu tam, gdzie inni mogliby się poddać.
Najlepiej pracujesz pod presją.
To może stać się twoją zaletą.
Mam nadzieję, że kiedyś to poczuję.
Ja też.
Myślałam, że zbliżam się do Harry'ego,
ale się myliłam.
Ryan rozpracowuje Leóna,
ale nie wiem, jak mu idzie.
Powinien tu wkrótce być. Będziesz mogła go zapytać.
Ryan ma swojego opiekuna, mnie obchodzą tylko twoje postępy.
Sama prosiłaś o to zadanie?
Miranda mnie poprosiła.
Mówiła, że najlepsi opiekunowie to bliscy swoich agentów,
by ci mogli czuć się bezpiecznie, otworzyć się
i być sobą przez chwilę, zanim wrócą do pracy pod przykrywką.
Nie rozumiem. Tamtej nocy mówiłaś mi,
że chciałabyś czegoś
bardziej ekscytującego, a teraz mnie niańczysz?
To jest ekscytujące, Alex.
To co robisz,
jest lepsze niż przymykanie bankierów i hakerów.
Szukasz kolejnych osób, takich jak Liam, zanim będzie za późno.
Przepraszam, że nie powiedziałam ci, gdzie pracuję.
Nie, wykonujesz swoją pracę.
I wiesz co? Nie miałam o tym pojęcia
i dlatego odniesiesz tutaj sukces.
Dobra, omówmy osoby, o których mi jeszcze nie powiedziałaś.
Kto to?
Chodź do mnie i przytul się.
Sama nie wiem, dlaczego płaczę.
To dopiero drugi dzień.
W Quantico szkolili nas do czynienia dobra.
Na Farmie szkolenie oznacza manipulację,
kłamstwo i oszustwo.
Co jeżeli to wszystko przybierze zły obrót?
Nie pozwolimy na to.
Gdzie Ryan? Powinien już tutaj być.
- Może jest ze swoim opiekunem? - Wiesz, kto to jest?
Petite Sirah?
Musisz się sporo nauczyć.
Nimah? Co tutaj robisz?
Jestem twoim opiekunem. Musimy porozmawiać.
To nie może zaczekać?
Twoja randka może.
Mam nowe informacje od Mirandy
i musimy je natychmiast omówić.
RYAN POŁĄCZENIE
Porozmawiamy później.
Dobrze, dziękuję.
Cześć. Wszystko dobrze?
Przepraszam, nie dam rady się spotkać.
Jesteś ze swoim opiekunem.
Wiesz, że oddałbym wszystko, żeby z tobą być,
- ale… - Rozumiem.
Ostrzegano nas.
Powiedzieli nam, że jesteśmy zdani na siebie.
Znajdziemy dla siebie czas.
Będzie trudniej niż myśleliśmy, co?
Kocham cię.
Ja ciebie też.
38 godzin, co?
Mogłem trochę przesadzić.
Trwało to 22 godziny.
A miałam powiedzieć, że pobiłam twój rekord.
Teraz nawet nie muszę.
Co wtedy opuściłeś?
Recital, w którym grałaś walc Chopina,
opus 62. nr 2.
Twoja mama nagrała go dla mnie.
PRACA POŁĄCZENIE
WYSZUKAJ ALEX PARRISH
BOHATERKA QUANTICO – LISTOPAD 2016
SHIRLEY WYATT
Chwila! Nie!
Zrobili wam te rany przeze mnie.
Przepraszam.
Zrobili to, kiedy was nie było.
Dlaczego mnie nie zabili?
Powinni to zrobić.
Halo?
Miranda, dzięki Bogu. Tu Alex.
Jesteś…?
Jestem w tunelu pod Federal Hall, w schronie policyjnym.
Boże… Musisz natychmiast udać się w bezpieczne miejsce.
Już bym tam była, gdybym tego chciała.
Nie mamy dużo czasu. Jestem tu sama.
Telefony nie działają. Myślę, że je zagłuszają.
- Alex… - Miranda…
przenoszą zakładników z Federal Hall do innego budynku.
Do Liberty 28, nie wiem dlaczego.
- Spokojnie. - Nie wiem, ilu już przeniesiono.
Przejdziemy przez to razem, dobrze?
Nie wiemy,
co się tam dzieje.
Musimy wiedzieć, ilu jest terrorystów,
ilu zakładników przetrzymują,
jaką mają broń i ile jej jest.
Tutaj wszystko dzieje się bardzo szybko
i jeżeli szybko nie dostarczymy wiceprezydent Haas i NSC
informacji dających podstawy do działania,
to mogą zginąć niewinni ludzie.
Jeżeli opuszczę ten pokój,
nie wiem, czy będę mogła oddzwonić.
Musisz zaryzykować.
Musimy wiedzieć, co tam się dzieje.
Wiem, kim był jeden z terrorystów…
Jeremy Miller.
Myślałam, że nie żyje,
ale wyskoczył przy mnie z okna.
To dokładnie taki atak, jakiego się z ich strony spodziewaliśmy.
Więc go zakończmy.
Rozejrzę się i zobaczę, czego mogę się dowiedzieć.
Oddzwonię.
Alex…
Powodzenia.
ALEX PARISH JEST W ŚRODKU.
Tłumaczenie: Piotr Wilk