Dzień dobry, już siódma rano. Wiecie, jak jest.
Na żywo mówi do was Lord Kuchmistrz, zawsze na posterunku w Kuchni.
Przynoszę złe wieści. Wyłączyli wodę w zachodnim skrzydle.
Powtarzam, brak wody w zachodnim skrzydle.
We wschodnim wciąż jest, ale korzystajcie oszczędnie.
Tylko jeśli noc była parna, a materac mokry.
Rozumiecie?
Wyłaź stamtąd!
Ruszaj się, ile mam czekać?
Szybciej!
Wyłaź!
To nic osobistego.
Zależy nam na tym.
Nie na tobie.
Pora na życzenia urodzinowe. Sherry-Ann kończy 45 lat.
Wszystkiego dobrego życzą Todd, Lewson i cała rodzina.
Macie pół godziny na nadsyłanie życzeń.
W końcu!
- Lepiej późno niż wcale. - Ile można się myć?
Nie ma wody.
RADIO KUCHENNE
Spływają kolejne wiadomości. O 22...
SPOTKANIE W SPRAWIE OGRÓDKA
PODPISZ PETYCJĘ
WYPRZEDAŻ MEBLI
WEŹ UDZIAŁ W LOTERII
WIADOMOŚĆ OD BUENA VIDA MAMY RADOSNE WIEŚCI!
OBEJRZYJ SWÓJ NOWY DOM...
Isaacu, po ośmiu miesiącach czekania
twoje jednoosobowe mieszkanie w Buena Vida jest gotowe.
ISAACU, MASZ 21 DNI, BY POTWIERDZIĆ REZERWACJĘ.
KIEDY CHCESZ WPŁACIĆ KAUCJĘ? TERAZ – PÓŹNIEJ
PÓŹNIEJ
Otwórz drzwi.
Razem!
Uwaga, jedzenie będzie dostępne w północnej części rynku.
Jedzenie w północnej części rynku.
Nie chcemy pieniędzy.
Nie podchodźcie, jeśli macie zapasy.
Tylko dla potrzebujących.
Musimy sobie pomagać.
Proszę.
Pospiesz się!
Łapcie!
To rozumiem.
Już to mówiłem, ale powtórzę.
Nie powstrzymają nas.
Słyszycie?
ŻYCIE PO ŻYCIU
W takiej chwili trzeba pomyśleć o sobie.
Po przemianie pańskie drzewo spędzi parę tygodni w inkubatorze.
Nazywamy to okresem żałoby.
Rodzina może wtedy pana odwiedzać.
Gdzie mnie wyślecie?
Drzewa trafiają do projektu zajmującego się odbudową środowiska.
Tam będzie pan mógł zapuścić korzenie.
- Nie rozumiesz, jak... - Tato!
Nie chcę być krzakiem!
Jase, pokażesz państwu nasze urny?
Oczywiście, proszę za mną.
Nie będziesz mogła przyjść na grób.
Nie znajdziesz mnie.
Mieszka pan w Kuchni?
Myśli pan, że pańscy bliscy chcą tu być?
Nie.
Gdyby było ich stać, pewnie zrobiliby więcej, prawda?
Żałuję, że mój ojciec nie przygotował mnie na swoją śmierć.
W jednej chwili żył, a potem już nie.
Wszystko, co po nim zostało,
wydaliśmy na pogrzeb.
Rozumie pan?
Był pan na nigeryjskim pogrzebie?
Ostatni trwał trzy tygodnie.
Właśnie.
A do tego jeszcze czuwanie.
Poważna sprawa.
Co mu nagadałeś?
O pogrzebie ojca.
Kutas z ciebie.
Muszę jakoś zdobyć prowizję.
Serio?
Nie zostanę w tej dziurze dłużej, niż to konieczne.
Dziurze?
- Tak. - To nasz dom.
Ciągle to powtarzasz.
Powiedz to, gdy będą cię z niego wywalać.
Oni to robią, nie my.
Jasne.
Spoko.
Po prostu daję znać.
W razie czego ratuję własny tyłek.
Nie dopadną Kuchni.
Dopadną.
Nie ma opcji.
Jest.
Co ty.
Serio.
I tak mam to w dupie.
Na razie.
TONI CLARKE POGRZEB
KAPLICA 6
Toni była matką, przyjaciółką, sąsiadką.
Wszyscy bliscy będą za nią tęsknić.
Syn Toni powie teraz parę słów.
Benji.
Powiesz coś mamie?
PAMIĘCI TONI CLARKE
Z ziemi do ziemi.
Z korzeni do korzeni.
Z życia do życia.
PAMIĘCI TONI CLARKE DZIĘKUJEMY
Możesz ją odwiedzać, póki jej nie przeniosą.
Hej.
Skąd znałeś mamę?
- Nie znałem. - Byłeś na pogrzebie.
Pracuję tu.
Nie dlatego przyszedłeś.
Dobra, znałem ją.
Z dawnych czasów.
- Kiedy to było? - Dawno.
- Byłeś z nią? - Nie.
- W łóżku? - Co ty gadasz?
Ledwo ją znałem, tyle.
Co?
Liczyłem, że przyjdzie tata.
Nie przyszedł.
Mega.
- To twój motocykl? - Odsuń się.
- Dasz się przejechać? - Nie.
- Dobrze jeżdżę. - Odsuń się.
- Pokażę ci. - Posłuchaj mnie.
Pochowałeś dziś mamę.
Rozumiem.
Nie chcę kazać ci spieprzać.
Co?
Jedziesz czy nie?
BUENA VIDA WYNAJEM MIESZKAŃ
Gdzie mieszkasz?
W Kuchni.
Serio?
Tak.
A co?
Znasz to miejsce?
- Jest tam tak, jak mówią? - Syfnie?
Tak.
Mama...
mówiła, że tata tam mieszka.
Pójdę już, Benji.
Dzięki, Izi.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, BENJI! KOCHAM CIĘ – MAMA
Dziesięć,
dziewięć,
osiem,
siedem,
sześć,
pięć,
cztery,
trzy,
dwa,
jeden.
Serio, mamo?
Co to ma być?
- Widzieliście Iziego? - Nie, sorry.
- Kim jesteś? - A ty?
Spokojnie.
Nic nie ma.
Odejdź od roweru.
- Co? - Nie dam ci go.
Chcesz zebrać wpierdol za rower?
Mam to w dupie. Zostawcie mój rower.
Czy ty...
Jak masz na imię?
Benji.
No dobra.
Chodź.
Głodny jestem.
Ja też.
Co byś zjadł?
- Cokolwiek. - Ja skrzydełka.
Zgadza się.
Jak leci?
Hej.
Coście tacy wytyrani?
- Czilujemy cały dzień. - Ale z was lenie.
To Benji.
Świetnie jeździ na rowerze. Umie różne triki.
Lepiej ode mnie?
Już niedługo.
Oozie, oprowadzisz go po lokalu?
Chodź, młody.
Zjadłabym jakieś jamajskie żarcie.
Czyli coś z Jerk Hut?
Jest ta ghańska knajpa.
Siedzicie tu i gnijecie.
Dzień dobry, już siódma rano. Wiecie, jak jest.
Na żywo mówi do was Lord Kuchmistrz, zawsze na posterunku w Kuchni.
DOM BĘDZIE GOTOWY ZA 20 DNI
Pora na dobre wieści.
Już nadchodzą zgłoszenia. Chwila moment.
Chłopak właśnie się oświadcza!
Wyjdziesz za niego, Rox?
Czeka na odpowiedź. Oby była pozytywna.
- Chcę wrócić do domu. - Dokąd idziemy?
Poważna sprawa.
Nieźle to wygląda.
- Daj, ja strzelam najlepiej. - Masz już swoje lata.
Dawaj, Stapes.
- Dajcie jakiś porządny kamień. - Postawiłem na ciebie.
I słusznie.
Spokojnie.
Co to jest?
Drony policyjne.
- Widzicie? - Ale pudło!
- Dał radę. - Było nieźle.
- Chcesz spróbować? - Nie, dzięki.
- Spróbuj. - Dawaj.
Chcesz.
- Wcale nie. - Idź.
Dajesz.
Idź.
Nie spinaj się.
- Presja jest spora. - To prawda. Gotowy?
Dasz radę.
- Nie da. - Wal w tego w środku.
Niżej.
Do tyłu.
Niżej.
Teraz naciągaj.
Dawaj, Benji.
Niżej.
Jeszcze trochę.
Dobrze.
Trzymaj.
- Jeszcze nie. - Niżej.
Dawaj.
- Szybko. - Wal.
Tak jest!
ZA 20 DNI BĘDZIESZ W DOMU! ZAPŁAĆ TERAZ – ZAPŁAĆ PÓŹNIEJ
Umiesz tylko hejtować.
On strzelał ze cztery razy, zanim trafił.
Kamale z dziesięć.
Osiem i pół. Trzymaj się faktów.
Musisz zmienić stylówę. Wyglądasz jak uczeń.
Dobrze się spisałeś.
Benji.
Hej.
- Wszystko gra? - Tak, widzimy się później.
Szukałem cię.
Tak?
Ale już nieważne.
Ej!
Trzymasz się z nimi?
A co cię to?
Nielegalnie zajmujecie własność prywatną.
Szybko!
Ruchy!
Nielegalnie zajmujecie własność prywatną.
Natychmiast opuśćcie teren nieruchomości.
Zamknij wizjer.
Zamykaj!
Co się dzieje?
Nie.
Co się dzieje?
To koniec.
Pytałeś, jak tu jest.
Z nimi się przekonasz.
Nie nadajesz się do nich.
Zostaw ich.
Dobra.
Zostawię.
To dobrze.
Puszczajcie!
Ale chcę zostać z tobą.
Nie.
Nie mam dokąd iść. Albo ty, albo Staples.
No to Staples.
Na dwie noce.
Sam stąd uciekam,
więc naprawdę tylko dwie noce.
Może być?
Spoko, dzięki.
Co to?
Poduszka i koc.
To plecak i ręcznik.
Trochę wyobraźni.
Będziesz się gapił, jak sram?
Nic już nie mówię. Fajnie tu.
Mówi Lord.
Lord Kuchmistrz.
Zawsze na posterunku w Kuchni.
Wiem, co czujecie.
Też to czuję.
Zrobili tak w Aylesbury.
Zrobili tak w Broadwater.
Zrobili tak w Mozart.
Ale pamiętajcie.
Wyganiali nas stąd,
a my powiedzieliśmy, że to nasz dom.
Że się stąd nie ruszymy.
Pozbawiali nas wody i jedzenia, ale kazaliśmy im spierdalać.
Teraz to my jesteśmy celem.
My.
Idę do pracy.
Możesz iść do kibla.
Izi.
Sprawdzisz, co z mamą?
Spójrz, czy ma wodę i światło.
Tylko tyle.
Dobra, wstawaj.
Idziesz ze mną.
Już to mówiłem i będę to powtarzał do ostatniego tchu.
Nie powstrzymają nas.
Zwyciężą tylko wtedy,
gdy nie będziemy trzymać się razem.
A teraz szybka zmiana klimatu.
Chodź.
Jeszcze raz.
Dobra.
Moja mama zmarła,
ale na szczęście wykupiła pakiet...
Długie Pożegnanie.
Nie. Mówiłeś, że umiesz.
Przecież umiem.
Pakiet Czułe Pożegnanie.
- Czułe Pożegnanie. - Tak.
Ukoił mój ból.
Strasznie sztucznie. Jeszcze raz.
Nic z tego nie rozumiem. Co za Długie Pożegnanie?
- Czułe Pożegnanie. - Dobra.
To coś, czym zasłużysz na pobyt tutaj.
Dawaj od nowa.
Moja mama zmarła, ale na szczęście wykupiła pakiet...
Możesz ją odwiedzać, kiedy chcesz.
To Benji.
- Benji? - Tak.
Benji opowiadał mi, jak stracił mamę
i jak się tutaj czuje.
Prawda?
Na szczęście...
wykupiłem mamie...
pakiet...
Długie...
Czułe...
Długie...
Tęsknię za nią.
Bez przerwy.
Czuję, jakby tu była.
W pewien sposób jest.
To prawda.
Dziękujemy.
Proszę tędy.
DZIEŃ 2
Do jutra.
Chodź.
Wrócę, mamo.
Sasha kończy dziś 86 lat!
Ta piosenka jest dla ciebie.
I dla ciebie też, Rob. Poświęć Sashy trochę czasu.
Sasha ma 86 lat.
Wszyscy mieszkańcy chcą, by dożyła 87 urodzin.
Poświęć jej czas, bracie.
Co zrobicie z drzewami?
- Izi? - Tego nam nie mówią.
Czemu?
- To tylko drzewa. - Nie musisz nic mówić klientom?
Nie.
Mógłbyś się dowiedzieć.
Serio.
Dobrze się spisałeś.
Zróbmy coś.
Coś fajnego. Rozchmurzysz się.
Umiem się bawić.
Serio.
- Dobra? - Okej.
Tak!
Tańcz, Sasho!
Właśnie tak! Wino i czas!
- Co ty właściwie pijesz? - Nic, tylko popatrzę.
- Co? - Chcę tylko popatrzeć.
Idź.
A ty?
- Nie, dzięki. - Peniasz?
Chyba ty.
Widziałem!
Izi!
- Wyszedłeś z mieszkania! - Czego chcesz?
Nie do wiary.
- Izi, idziesz? - Nie, jeźdź sobie.
- Kto to? - Zrób kółko.
Znałeś mamę?
Zrób kółko.
- Idziemy do baru? - Dawaj.
W porządku?
Jesteś teraz częścią ekipy.
Jak leci?
Dobrze.
Po tamtym.
Tym pogrzebie ostatnio. Wiem, co to za Toni.
To zakład pogrzebowy, Jase. Ludzie umierają.
A u ciebie w porządku?
Teraz bujasz się z dzieciakami?
Znałem jego matkę.
Przygarnąłem go na czas nalotu.
Jeszcze kolejkę.
Co?
Tylko pytam.
A ja odpowiadam.
Poproszę kolejkę.
Pij.
Jesteś z Kuchni?
Tak.
Chodź, Benji.
Niech zatęskni.
Dzień dobry, już siódma rano. Wiecie, jak jest.
Na żywo mówi do was Lord Kuchmistrz, zawsze na posterunku w Kuchni.
Właśnie wracacie z baletów? Nie wstydźcie się!
Jesteśmy z was dumni.
Kroczcie z dumą.
Dalej!
Tak!
Wczujcie się!
Za rzadkie.
Przestań, zostaw to.
Siadaj i nie ruszaj.
Dajcie mi spokój.
Trzeba dodać mąki.
Co tam masz?
Dobry towar.
Staples.
Dzięki za nocleg.
- Mieszkasz u Iziego? - Tak.
Kim dla ciebie jest?
Kumplem.
Też mi kumpel. My byśmy cię nie porzucili.
Naleśniki z niespodzianką są gotowe.
- Co w nich jest? - Za dużo gadasz.
- To syrop klonowy? - Tak.
Smacznego.
- Dawaj, dawaj. - To dla ciebie.
Męczy mnie alergia.
- Dla ciebie. - Dzięki, dobry człowieku.
Wiesz, już jadłam.
Niby kiedy?
Dopiero wstałaś.
Czego do nich dodałeś?
Tajemnica.
Mów, bo nie zjem.
Jedz, są dobre.
Nie chcę jeść tego syfu.
Kardamonu.
Co?
Dodałem kardamonu. Hoduję własny.
Tego dodałem. Jest dobry.
Co to ma być?
Co ty opowiadasz?
Rośnie mu to pod łóżkiem, a potem was tym karmi.
Wiesz, co się szykuje.
Odcięli wodę, blokują dostawy.
Robią tu syf.
Wywożą ludzi.
My po prostu mówimy „nie”.
Oni chcą po coś zagarnąć ten teren.
To tutaj to nasz sprzeciw.
Czaję.
Tak?
Tak, rozumiem.
Chcesz go?
Ten motocykl.
Pojedź z nami.
Jest twój.
Sam nie jesteś bezpieczny.
Cześć.
Dzień dobry.
- Zostaw go. - Kto to?
Wujek Izi.
Dobra, do jedzenia.
Ty siadasz tutaj.
To dla ciebie.
Damy też wujkowi Iziemu?
- A chcesz? - Tak.
Dobry pomysł.
- Wujek lubi mleko. - Tak?
Wujku Izi.
Dziękuję.
Jedz, to lekarstwo.
Chyba.
Zobaczysz, jaka jestem odpowiedzialna.
Śmiało.
Nie wiedziałem, że masz córkę.
Nie pytałeś.
Dzięki, Angie. Naleję ci.
I jeszcze do kubka.
Dobrze, trochę mleka do kubka.
Wystarczy.
Masz córkę.
Nie miałem pojęcia.
Liczymy do dziesięciu?
- Nie. - To do trzech?
Z języczkiem?
Ohyda.
Czyli bez?
Tego nie powiedziałam.
Co to ma być?
Co za typ.
Posłuchajcie.
Dziękuję.
Milczący jesteś.
Wczoraj było spoko, nie?
Co jest?
Dobra, idź po niego.
Dawaj.
Twardzielu.
Idź po motocykl.
Ale gdy oni coś odwalą, zabiją gliniarza...
a ty tam będziesz,
to cię zostawią.
Naprawdę.
Jedz to śniadanie.
Ty mnie zostawiłeś.
No dobra.
Myślisz, że mną się ktoś zajmował?
No?
Kto kupił ci ten rower?
Ja nawet nie znałem matki.
Taki świat.
Każdy ma to gdzieś.
Jesteś sam.
Przyzwyczajaj się.
I już?
Co?
Mam się wynieść?
A chcesz?
Nie wiem.
Wszystko jedno, dam radę.
Jedz.
Wyższy standard.
Wiesz, ile w nią pierdziałem?
Stary!
Co mnie twoje pierdy?
Super.
Czemu go zdejmujesz?
Nic ci się nie podoba.
To lampa,
a ta laska się rusza.
Te kolory robią klimat.
Nawet to się rusza.
Fajne?
Nie.
- Ta ci pasuje. - Odpada.
Nie.
- Ta jest dobra. - Wiedziałem, że to powiesz.
Wybierz coś, bo klienci czekają.
Na zewnątrz jest kolejka.
Niech będzie, jak jest.
Pomyśl, ktoś musiał to zrobić.
Wszystko, te materiały też.
- Dobra, rozumiem. - Dzięki!
Podoba ci się ta lampa.
Klik i już.
To jest coś.
W porządku?
Tak.
Izi.
Co robisz?
Źle myjesz.
Trzeba robić kółka.
Zobacz.
Widzisz?
Witaj, Isaacu James.
Gratulujemy.
Twoje jednoosobowe mieszkanie będzie gotowe jutro.
Pokaż dowód, że jesteś w stanie wpłacić czteromiesięczną kaucję.
Dziękuję.
Mogę pomóc w czymś jeszcze?
Dwuosobo...
Chciałbym zapytać o lokal dwuosobowy.
Chcesz złożyć wniosek o mieszkanie dwuosobowe?
Tak.
Nie dosłyszałam.
Tak.
Chcesz złożyć wniosek o mieszkanie dwuosobowe?
Tak.
Nie ma potrzeby krzyczeć.
Tak.
Doskonale.
Aby złożyć wniosek,
musisz zwolnić mieszkanie jednoosobowe.
Czy się zgadzasz?
Isaacu?
Czy się zgadzasz?
Jak tam, mamo?
Wybacz, że dawno mnie nie było.
Mieszkam u Iziego.
Opiekuje się mną.
Wybacz, że nic nie mówiłem na pogrzebie.
Kocham cię.
DZIEŃ 16
Mogę wziąć ją do domu?
Muszę załatwić tu parę spraw.
Widzimy się przy wejściu.
Hej.
Chodź.
Izi?
- Wiesz, gdzie posadzą mamę? - Nie.
Możesz sprawdzić?
Kurwa, to drzewo!
Drzewo.
A nie twoja mama.
Jak nie masz kasy, to idziesz na śmietnik.
I tyle.
Proszę cię.
Zamieszkasz w Buena Vida?
Nie mam na czynsz.
Nawet nie wiem, jak to tam działa.
Ale mogę gotować...
sprzątać i nic nie kupię bez twojej zgody.
Przestań.
Izi?
Mama...
mi powiedziała.
Co takiego?
Że pracujesz w Życiu po życiu.
Mieszkasz w Kuchni.
Że jej nie kochałeś,
ale pokochałbyś mnie.
- Izi? - Hej.
Czemu nie jesz?
Będziesz jadł?
Tak.
Co mam robić?
Muszę tylko coś załatwić.
Isaacu James, witaj w Buena Vida.
No dalej.
Dalej, Kuchnio.
- Spokojnie. - Powoli.
Wczujcie się.
- Dziękujemy! - Bardzo proszę.
Nic nas nie powstrzyma.
Nie jesteśmy jak oni.
Mają takie radio i takiego prezentera?
Spójrzcie na mnie.
Te kości policzkowe, złoty ząb.
Taki już jestem.
Właśnie.
Za siebie!
Jebana oszustka!
Za siebie!
Nic nie słyszę.
Ruby, wracaj do domu!
Szybko!
Ruby!
Szybko!
Puszczaj!
- Ruby, uciekaj! - Mamo!
- Otwórz! - Na kolana!
Wpuść mnie!
Ty tam!
- Już dobrze, skarbie. - Wiem, że tam jesteś!
Otwieraj!
- Nie! - Wyłaź stąd!
Pomocy!
Jebcie się!
Jebcie się! Nie powstrzymają nas!
Jebcie się!
Proszę!
- Mikrofon nadal działa. - Wyłącz go.
Uważajcie na siebie.
Uważaj na siebie.
Chodź.
To nic.
Dziękuję.
Dzięki za pomoc.
- Nowy dom będzie fajny? - Najfajniejszy na świecie.
Uważaj.
Dzień dobry, Isaacu James.
Pora wstawać.
Czeka cię dobry dzień.
Wydajesz się wyspany.
Przekroczony limit gości w kaplicy numer sześć.
LORD KUCHMISTRZ
Ej.
Mama coś mi kiedyś powiedziała.
Kto zada ranę bliźniemu,
niech tak samo mu uczynią.
Złamanie za złamanie,
oko za oko, ząb za ząb.
Jaką zadał krzywdę,
tak będzie mu oddane.
To wojna.
Rozwal to.
Wypierdalaj!
Dwadzieścia sekund!
Dziesięć!
Hej!
Siadać, kurwa!
Siadać na dupach!
Siadać.
LORD KUCHMISTRZ
Spierdalaj.
Co robisz?
Suń się.
- Przesuń się. - Już dobrze.
Wcale nie jest dobrze. Odsuń się.
- Chodź. - Zostaw mnie.
Odsuń się!
Po co przylazłeś?
Co tu robisz?
Przepraszam.
Wcale nie żałujesz.
Idź sobie. Tam są drzwi.
Masz.
Dzięki.
Pomyśl, gdzie ją posadzić.
Możemy zabrać ją do domu.
Czemu nie pomożesz?
Powinieneś zrobić to sam.
Też ją straciłeś.
Kocham cię, mamo.
Musimy iść.
Uciekajcie!
Szybko!
Pod ścianę!
- Chodź tu! - Puszczaj!
Spierdalaj! Benji!
Duszę się! Izi!
Zostaw go!
Chodź.
- Duszę się! - Ogłuchłeś?
Ruchy!
Kurwa!
Szybko!
Biegiem!
Na zewnątrz!
Szybciej!
Pospieszcie się!
Szybko!
Już, idziemy!
Zasadzka!
Na górze!
Kurwa!
- Obrywamy! - Trzymać pozycje!
Izi?
Jesteś moim tatą?
A chcesz, żebym był?
Zobaczmy, jak będzie.
Spoko.
Nie.
PAMIĘCI JONO I NAZ
Napisy: Przemysław Żbikowski