Słuchaj mnie!
Przestań!
- Głupia szmata! - Proszę!
Jesteś tylko durną dziwką.
Stul gębę!
Nie.
No proszę.
Nie!
- Wyłaź, gówniarzu! - Nie!
Nie!
CIEMNIEJSZA STRONA GREYA
Powodzenia w nowej pracy.
Anastasia Steele?
Dziękuję.
Jasne. Dzięki.
Dzień dobry, panie Hyde.
Mów mi Jack.
Pijesz herbatę? Słabą, czarną.
Ja powinnam przygotować dla pana,
ale dziękuję, Jack.
Barbados jest boskie.
Koralowce, żółwie i wóda...
Też tu powinnaś być. Dlaczego cię tu nie ma?
Powiedz mojemu durnemu bratu, żeby choć raz wziął wolne.
- Trzymaj się, Ano. - Pa!
Dla mnie?
Mogą zaczekać.
Dobrze.
Pięknie wyglądasz. Impreza?
Przyjaciel urządza wystawę fotografii.
Bardzo chcę ją zobaczyć.
Super.
Jak poszło z rękopisami?
Doskonale. Ten...
Boyce'a Foxa.
Nie mogłam się oderwać. Ostra rzecz.
I na czasie. Ma talent.
- Tak myślisz? - Tak.
- Przeczytam. - Świetnie.
- Baw się dobrze. - Dziękuję.
I dziękuję za dzisiaj.
Dobranoc.
Pa!
Napijesz się wina?
Dziękuję.
Mój Boże.
Jezu.
Ana!
Jednak przyszłaś.
José...
Wszędzie widzę moją twarz.
Gdybym poprosił, powiedziałabyś, że się wstydzisz.
Racja.
Ale...
To moje najlepsze prace.
Są takie...
Podobają ci się?
Są ogromne.
Zaczekaj.
Wszystkie prace kupiła jedna osoba.
- Żartujesz? - Nie.
Komuś się spodobały.
Kupił wszystkie sześć.
Sześć?
Zapraszam na kolację.
Zaraz wrócę.
Anastasio.
Ty je kupiłeś?
Nie chcę, żeby obcy się na ciebie gapili.
Po co tu przyszedłeś?
Żeby cię zobaczyć.
Słuchaj.
Możemy pogadać na osobności?
Nie.
Nie jestem w tym zbyt dobry.
Nie chciałem powrotów.
Słuchaj, ja nie...
- To zły pomysł. - Porozmawiajmy.
Tylko tyle.
Zjedzmy kolację.
Zgoda. Kolacja może być.
Bo zgłodniałam.
Porozmawiamy i to wszystko.
Wybrali już państwo?
Tak. Dwa steki, średnio wypieczone, frytki i warzywa.
Poproszę sałatkę z komosy ryżowej.
Dobrze.
I dwie lampki Syrah z Doliny Barossy.
Trzeba zamówić butelkę.
Niech będzie.
Oczywiście.
Dziękuję.
I?
Porozmawiajmy.
Chcę, żebyś wróciła.
Omówmy warunki.
Nie widzę takiej możliwości.
Mówiłeś, że jesteśmy tym, czego pragniemy.
To co zaszło, już się nie powtórzy.
Jak możesz tak mówić?
Prosiłam, żebyś pokazał mi granice,
ale zadawanie bólu sprawia ci przyjemność.
To w tobie siedzi.
Pracuję nad tym.
Nad czym?
Nie dam rady, jeśli nie będziemy rozmawiać.
Co chcesz wiedzieć?
Wszystko.
Może być.
Poradzimy sobie.
Moja matka zmarła, gdy miałem cztery lata.
Była narkomanką.
Dopowiedz sobie resztę.
Czemu nie powiedziałeś?
Powiedziałem.
Ale wtedy spałaś.
Cóż.
Ogólnie rzecz biorąc,
aby się komunikować, obie strony muszą być przytomne.
Przykro mi z powodu twojej matki.
Było, minęło.
Mieliśmy negocjować warunki.
Przystaniesz na moje?
Żadnych zasad,
ani kar.
Żadnych zasad, kar
i tajemnic.
Dobrze.
Pragniesz...
Jak to nazwałeś?
Waniliowego związku?
Robimy tylko to, co sprawia ci przyjemność.
Ale ty tego potrzebujesz.
Ciebie bardziej.
Panno Steele.
Dziękuję.
Bez podtekstów.
Kłujesz.
Lubię to.
Zadzwonię jutro.
Dobrze.
Dobranoc.
Obym ci się przyśnił.
Może.
Dziękuję.
Może. Dziękuję za miły wieczór. Do zobaczenia.
Słyszałam o tobie dużo dobrego.
A nie mówiłem.
Świetnie się to czyta.
Cześć, Jack.
Co tu robi szefowa kadr? Mamy kłopoty?
Skądże. Chciałam dodać otuchy.
W takim razie powinniśmy iść na drinka do Lori.
Przykro mi. Jestem umówiona.
Kim jest ta Lori?
To bar niedaleko stąd.
Mamy taką piątkową tradycję.
Powinnaś z nami iść.
Pewnie. Integrujemy się.
Niestety, mam inne plany.
Niech idą z nami. Na jedną kolejkę.
Słucham?
Tak.
Baw się dobrze.
Anastasio.
My się znamy?
Spokojnie.
Nic takiego...
Bar u Lori jest tutaj.
Ja stawiam.
Proszę bardzo.
Dzięki.
Gdzie reszta?
Jeszcze wcześnie.
Twoje uwagi na temat Boyce'a Foxa były bardzo ciekawe.
Zwykle nie czytam politycznych thrillerów.
Zaintrygowały mnie nawiązania do Piekła Dantego.
Przekonałaś mnie.
Zacząłem czytać.
Świetnie.
- Cześć. - Cześć.
Christianie, to Jack Hyde.
Jestem jej chłopakiem.
A ja szefem.
Co ci zamówić, Chris?
Dzięki, Jack.
Innym razem.
Dzięki.
Innym razem.
Jak ty z nim rozmawiałeś?
Wyciąga łapy po moje.
Co?
Za dużo sobie pozwalasz.
Jest moim szefem. Wyluzuj.
Nie umiem.
Wiem, co ci pomoże.
Nie o tym myślałem.
Kiedy ostatni raz robiłeś zakupy?
Tydzień temu, w Houston.
Co kupiłeś?
Linie lotnicze.
Łap.
Lody waniliowe
Twój nowy ulubiony smak.
Przepraszam.
Pomóc ci?
Nie trzeba.
Spoko.
Wiem, co robisz.
Co? Jestem mistrzem kuchni.
Wystarczy poprosić.
Zwolnijmy.
Dobrze.
- Zgoda. - Tak.
Opowiedz coś o firmie SIP.
Dobrze się tam pracuje?
Nieźle.
Jack liczy się z moim zdaniem.
Jak z morale?
Morale?
Pytasz, czy co rano siadamy w kółeczku i śpiewamy firmowy hymn?
Firma jest dobrze zarządzana? Ludzie są zadowoleni?
Boże.
Co?
Chcesz kupić SIP?
Nie rób tego. Ja tam pracuję.
Nie mieszaj się do mojej kariery.
Nie o to chodzi.
Interesuje mnie rynek wydawniczy, a oni są najlepsi.
Będziesz moim szefem.
Szefem szefa twojego szefa.
Będę sypiać z szefem szefa mojego szefa.
Na razie się mu stawiasz.
Bo to osioł.
Osioł? Serio?
Osioł.
Przekraczasz granicę.
Wskaż mi drogę.
Nie chciałaś się spieszyć.
Czego pragniesz?
Jeśli mamy się komunikować, musisz mi powiedzieć.
Pragnę ciebie.
Muszę to z siebie zrzucić.
Nie przestawaj.
Całuj mnie.
Czego pragniesz?
Ciebie całego.
Czemu tak długo czekałaś?
Na seks?
Zaczytywałam się w powieściach Jane Austen i sióstr Brontë.
Żaden facet się nie nadawał.
Czekałam na coś wyjątkowego.
I wtedy poznałam ciebie.
Czy pani Austen
byłaby zadowolona?
Byłam romantyczką,
a ty wszystko zburzyłeś tym lubieżnym bzykaniem.
Lubieżnym bzykaniem?
Brzmi nieźle.
Tak słodko spałeś. Nie chciałam cię budzić.
Nie ma nic na śniadanie,
chyba że chcesz chińczyka na zimno.
Nie.
To czek, który dałeś dla Wandy. Weź go sobie.
Zatrzymaj.
To aż 24 tysiące.
Wiem.
Zarabiam tyle w kwadrans. Zatrzymaj go.
Andrea? Dzień dobry.
Możesz przelać 24 tysiące na konto panny Anastasii Steele?
Nie! Co robisz?
W porządku. Dziękuję.
Skąd znasz numer mojego konta?
Co tu można zjeść w okolicy?
Skąd masz numer mojego konta?
KAWIARNIA I PIEKARNIA
Dziękuję.
Musisz być szybszy.
Moi rodzice wydają dziś bal dobroczynny.
Obiecałem, że przyjdę.
Chcę, żebyś ze mną poszła.
Nigdy nie byłam na balu.
Nie mam sukienki.
A co z włosami?
Znam pewien salon.
O sukienkę też się nie martw.
Wszystkim się zajmę.
Co się stało?
Widziałam tamtą dziewczynę wczoraj przed moim biurem.
Znała moje imię.
Miała zabandażowany nadgarstek. Dziwna sprawa.
Chodźmy już.
Jak leci?
Słuchaj...
Ano.
Pani Robinson?
To Elena Lincoln.
Nic mnie to nie obchodzi. Po co mnie tu przyprowadziłeś?
Żebym poznała kobietę, która cię uwiodła i wykorzystała?
Rozstaliśmy się dawno temu. Przyjaźnimy się.
I prowadzimy interesy.
Żartujesz?
Przyprowadzasz tu swoje uległe?
No nie! Ona ma je zaakceptować?
- Co? - O co tu chodzi?
Mylisz się.
Dziewczyna, którą dziś spotkałam, była jedną z nich?
Porozmawiamy o tym u mnie.
Sprowadzę fryzjerkę.
Mam gdzieś fryzjerkę. Mów, co jest grane.
Wyjaśnię na miejscu.
Pójdziesz sama albo cię zaniosę. Decyduj.
- Nie zrobisz tego. - Decyduj.
Pójdę.
Nazywa się Leila Williams.
Dwa lata temu była moją uległą.
Co się z nią stało?
Chciała więcej, a ja nie.
Skończyłem to.
Odeszła. Wyszła za mąż.
Ułożyła sobie życie, ale mąż zginął w wypadku.
Załamała się.
Czego chce?
Przyszła tu, kiedy nas nie było
i podcięła sobie żyły na oczach mojej gospodyni, pani Jones.
Boże.
Gail zawiozła ją do szpitala, ale uciekła stamtąd zanim przyjechałem.
Moi ludzie jej szukali.
Twoi ludzie?
Oni to zebrali?
Masz coś takiego o mnie?
Pokaż.
"Obiekt pracuje w sklepie Clayton przy Richmond Road".
Nie odnotowali moich wyjść do toalety.
Powinni zwrócić ci pieniądze.
Zbierali dla mnie informacje o potencjalnych uległych.
Fajnie. Jezu.
Nie spodziewałem się takiego obrotu sprawy.
Nie sądziłem, że jesteś inna.
Czyżby?
Dlatego pokazałeś mnie pani Robinson,
jak wszystkie poprzednie? Bo jestem inna?
Przyznaję, to był błąd.
Jak to wszystko.
Przelałeś mi pieniądze, których nie chciałam.
Kupiłeś firmę, w której pracuję.
To nie związek, tylko forma własności.
Próbuję cię zrozumieć.
Pragnę się do ciebie zbliżyć,
ale jest mi bardzo trudno, kiedy tak dziwnie się zachowujesz.
Zwłaszcza, kiedy nie pozwalasz się dotknąć.
Chodźmy do sypialni.
Seks tu nic nie da. Oszalałeś?
Proszę cię.
Chciałaś, bym wskazał ci drogę.
Zacznij tutaj.
Oto moje granice.
Do przyjęcia.
Jestem twój.
Panie Grey, przyszedł pana gość.
Zaprowadź go do pokoju Any.
Przyszedł.
Kto?
Podepniemy, co ty na to?
Masz piękną szyję.
Christianie?
Będziesz się tak gapił?
Tak.
Mógłbym.
Pomyślałem sobie,
że wieczór będzie ciekawszy,
jeśli je włożysz.
Jak się je nosi?
Najpierw
trzeba je nawilżyć.
Zaintrygowałem cię?
Dobrze.
Otwórz usta.
Dobrze.
Odwróć się i schyl.
Nie włożysz mi ich do pupy.
Nie tam.
Nie wierć się.
Wyprostuj się i odwróć.
I jak?
Dziwnie.
Ale miło.
Do czego służą?
Przekonasz się.
Załóż srebrną suknię.
Będą pasować.
Spokojnie. To kolczyki.
Mówiłem, że to bal maskowy?
Nie.
Twoi ochroniarze też muszą je nosić?
Dla bezpieczeństwa.
Nawet ich nie zauważysz.
Chodźmy.
Jak nosisz kapelusz
Jak popijasz herbatę
Wspomnienia tych chwil
Nikt mi ich nie odbierze
Twój promienny uśmiech
I jak fałszujesz śpiewając
Wszyscy się na nas gapią.
Nie na nas, tylko na ciebie.
- Christianie, jak się cieszę! - Matko.
Nie tak oficjalnie.
- Ano. - Dobry wieczór.
Co słychać?
Są piękne i tajemnicze,
ale są jak wrzód na tyłku.
Cudownie wyglądasz.
Dziękuję. Pani też. Śliczna sukienka.
Dziękuję.
Jak dobrze, że się zeszliście.
Bez ciebie był zagubiony.
Mogę panią porwać?
Jasne, drewniaku.
Do zobaczenia.
Nikt mi ich nie odbierze
Ano! Mój Boże!
Takie suknie powinny być zakazane. Monique Lhuillier.
Cześć, Mio.
Prawie cię nie poznałem.
Oto nowa ja. Podoba wam się?
Jest bardzo... blond.
Jak ty z nim wytrzymujesz?
Jako nastolatek był jeszcze gorszy.
Wyleciał z czterech kolejnych szkół za burdy.
- Wystarczy. - Nie do okiełznania.
- Mia, dosyć. - Mia?
Zaraz wracam.
Jak leci?
Ana?
Usiądziesz tutaj, obok Cary'ego.
A ty tutaj.
Panie i Panowie. Witamy na dorocznym balu.
Dochód z dzisiejszej uroczystości
trafi do podopiecznych fundacji, którą przed laty założyliśmy z Grace.
Wspólna Walka.
Zmieniamy los dzieci rodziców uzależnionych od narkotyków.
W porządku?
Z radością przekażę teraz głos
mistrzowi ceremonii, panu Nomadowi Paulowi.
Dziękuję, panie Grey. Dziękuję państwu.
Jesteś głodna?
Oto pierwszy przedmiot na aukcji.
Jak wilk.
- Kto da dziesięć tysięcy? - Dziesięć!
Już wiesz, co potrafią te srebrne kule.
Piętnaście!
Piętnaście tysięcy!
Po raz pierwszy, po raz drugi...
Sprzedane!
Doskonale. Kolej na drugi przedmiot licytacji,
tygodniowy pobyt w luksusowej willi w Aspen,
ofiarowany przez pana Christiana Greya.
Cena wywoławcza - dziesięć tysięcy.
Dziesięć!
Dziękuję, pani. Dziesięć tysięcy.
Nie wiedziałam, że masz dom w Aspen.
Mam ich wiele.
Mamy tu samych miłośników nart.
Siedemnaście tysięcy!
Dziękuję, panu. Kto da osiemnaście?
- Osiemnaście. - Jest osiemnaście!
Kto da dziewiętnaście?
Dziewiętnaście.
Dziękuję, panu.
Tydzień w najlepszym narciarskim kurorcie w kraju.
Dwadzieścia cztery tysiące!
Świeża krew! Po raz pierwszy...
Kto da dwadzieścia pięć?
Były dla ciebie.
A teraz trafią do potrzebujących.
Nie wiem, czy powinienem paść ci do stóp, czy ci przylać.
Dwadzieścia cztery po raz pierwszy...
- Chyba... - Po raz drugi...
...wolę to drugie.
Sprzedane pani w srebrnej sukni.
Szczodrość godna podziwu.
Chodźmy.
Chcesz tego?
Zbij mnie.
Ręce.
Powiedz, jeśli przesadzę. Jasne?
Tak.
Nie ruszaj się.
Chcę widzieć, jak ci dobrze.
Dla mnie.
To był twój pokój?
Kiedyś.
Kto to?
Twoja mama?
Powiedz, jeśli nie chcesz o tym mówić.
Nie chcę.
Chodźmy. Pewnie się za nami stęsknili.
Jeszcze chwila.
Spotkamy się na dole.
Dobra.
Nie zapomnij maski.
...pod skórą
Oddam wszystko byś była przy mnie
Co?
Nic.
...nocą szepcze mi do ucha
Głupcze, nie wygrasz
Christian ma dziewczynę.
Nieźle.
Słucham?
Jestem Elena.
Chciałam cię poznać.
Szkoda, że nie mogę powiedzieć tego samego.
Nie jestem twoim wrogiem.
Wiem, co mu pani zrobiła.
Pokazałam mu, kim naprawdę jest.
Gdyby nie ja, gniłby w więzieniu albo byłby martwy.
On to potwierdzi.
Nie chcę tego słuchać.
Nie jesteś pierwszą, która chciała go ocalić.
Potrzebuje mieć uległe.
Nie tylko w sypialni.
Zmienił się.
Już tego nie pragnie.
Ale tego potrzebuje.
A ty nie wyglądasz na taką, którą można posiąść.
Jeśli chcesz, żeby był szczęśliwy, i ty chcesz taka być,
odejdź od niego.
Ktoś taki, jak pani, nie zrozumie, co jest między nami.
Przerabiałam to.
Nic nie trwa wiecznie.
Nic.
Ja i Christian to nie pani zakichany interes.
Niech się pani nie wpieprza w nie swoje sprawy.
Niedługo powinniśmy się zbierać.
Chcę już.
Co ci powiedziała Elena?
Nic, czego bym nie wiedziała.
Odwieziesz mnie?
Zostań u mnie.
Obudź się. Jesteśmy na miejscu.
Chodźmy.
Zaczekaj.
Odholujemy wóz.
Co się stało?
To mój samochód? Co się dzieje?
Sprawdźcie mieszkanie.
Tak jest.
Smith, zostań z panem Greyem.
Dokąd jedziemy?
Christian?
To sprawka Leili?
Byłaby do tego zdolna?
Nie możemy jechać do ciebie?
Dom przypomina twierdzę.
Nie ma szans, żeby tam weszła.
Do garażu też nie ma dostępu.
Nie chcę ryzykować.
Dobry wieczór, panie Grey.
Cześć, Ed.
Reszta załogi przyjdzie rano.
Gdyby coś ci się stało przeze mnie...
Bez obaw.
Nic się nie stanie.
Mogę to zmyć?
Nie wychodź poza linie.
Dobrze.
Ślady po oparzeniach?
Kto ci to zrobił?
Nie przestawaj.
Widzę, jak trudno ci się przede mną otworzyć
i o tym mówić.
Ale to dla mnie tak wiele znaczy.
To znaczy, że mnie kochasz.
Kocham.
Tu nauczyłeś się wiązać supły?
Dzień dobry.
Jak się spało?
Dobrze.
Piękna łódź.
Z mojej stoczni w Seattle.
Sam ją zbudowałeś?
Pomogli mi.
Nazwałem ją Grace.
Po mamie?
Zdziwiona?
Dotąd nie okazywałeś emocji.
Wszystko zawdzięczam Grace.
Zaopiekowała się mną po śmierci matki.
Pamiętasz ją?
Nie chcę.
Co się z nią stało?
Przedawkowała.
Ciało znaleziono po trzech dniach.
A ty gdzie byłeś?
Przy niej.
Boże.
Zabrali ciało, a mnie do szpitala.
Tam poznałem Grace.
Dziękuję, że mi to mówisz.
Spójrz na ten dom.
Przepiękny. A jaki musi być stamtąd widok.
Ciekawe, kto w nim mieszka.
Wdowa po marynarzu.
Mąż zginął wiele lat temu.
Co wieczór wypatruje go przez okno.
Zmyślasz?
Tak.
Chcesz przejąć ster?
Ja?
Spróbuj.
Nie umiem.
- Widzisz to? - Tak.
Trzymaj tak.
- W porządku? - Tak.
Jestem przy tobie.
Nie puszczaj.
- Muszę. - Nie rób tego.
- Boże. - Wszystko gra?
- Gotowa? - Tak.
Rety. Ja steruję!
Jestem kapitanem.
Rety!
- Cześć. - Cześć, Jack.
Prywatne rozmowy po pracy, jasne?
Słucham?
Dostałeś moją wiadomość?
O dziewiątej dzwoniła Ruth Carusi.
Cholera.
Przełożę spotkanie.
Zarezerwowałaś hotel w Nowym Jorku?
Słucham?
W piątek jedziemy na targi książki. Zapisałem to w kalendarzu.
Jasne. Zarezerwowałam dla ciebie pokój.
I dla siebie.
Zapowiedziałem, że przyjadę z asystentką.
Nie wiedziałam. Przepraszam.
Nie przepraszaj.
Zarezerwuj pokój dla siebie.
Chyba że wolisz zostać ze swoim chłopakiem.
Nie musisz pracować.
Zajmę się tym.
Eric, tu Jack. Jak minął weekend?
Nie gadaj.
U mnie bomba. Było super.
Czytałem twoje nowe dzieło.
Doskonałe.
Nie mogłem się oderwać.
Skorzystamy z funduszy stanowych i federalnych...
Jadę na weekend do Nowego Jorku.
...ale 70 procent kosztów pokryje firma Grey Enterprises.
Rozwiniemy nowoczesne odnawialne źródła energii,
co zwróci się z nawiązką.
Z szefem?
Do pracy. Muszę jechać.
Zabraniam.
Nie prosiłam o zgodę.
Zapewni rynek zbytu dla naszych produktów.
Wiemy, że są inne oferty,
a niektóre mogą się nawet wydawać korzystniejsze.
Pogadamy później.
Jest tu kto?
Christianie?
Boże!
Nie chciałam pani wystraszyć.
Nic się nie stało.
Ale pani cicho chodzi.
Nazywam Jones. Jestem gospodynią pana Greya. Mogę?
Oczywiście. Dziękuję.
Jestem Ana.
Ale pani to wie, bo zwróciła się pani do mnie po nazwisku.
Pan Grey rozmawia przez telefon w swoim gabinecie.
- W razie czego, będę w kuchni. - Dobrze.
Znalazłaś coś?
Cholera.
Było otwarte.
Powiem pani Jones.
Często tu przychodzi?
Sprząta tu?
To klamry na sutki.
Daj rękę.
Bardziej boli, kiedy się je zdejmuje.
A to co?
Dobra.
Koniec wycieczki.
Co to?
Zanim zaczniesz biegać, naucz się chodzić.
Lubię biegać.
Ano?
Ostatnim razem ujrzałaś moje inne oblicze.
I odeszłaś.
Wtedy było inaczej.
Nie tutaj.
Pani Jones.
Rety.
Jesteś moja.
Jestem twoja.
- W porządku? - Tak.
W końcu musimy pomówić o wyjeździe do Nowego Jorku.
Już to zrobiliśmy.
Zakazałeś mi. To nie była rozmowa.
Jeśli chcesz tam jechać, to nie z Hydem.
Jedź ze mną. Mam tam mieszkanie.
Jasne.
Nie jadę tam na urlop.
To wyjazd służbowy z szefem, na którym chcę zrobić wrażenie.
Przez półtora roku miał trzy asystentki.
Wszystkie odeszły.
Poradzę sobie z nim.
Nie w tym rzecz.
A w czym?
Wiem, że ze wszystkim sobie poradzisz.
Jeśli chcesz jechać,
nie powstrzymam cię.
Ale sam chciałbym cię tam zabrać.
Zgoda.
Serio?
Tak.
Wolę jechać do Nowego Jorku z tobą.
Dobra.
Nie lubię się kłócić.
Przecież się nie kłócimy.
Rozmawiamy.
Jedna osoba mówi, druga słucha
i wspólnie znajdują rozwiązanie.
Tak to działa.
Obłęd, prawda?
Dobranoc.
Czekam z Taylorem. Kolacja?
Chętnie. Daj mi dwie minuty.
Wychodzisz?
Chciałam pomówić o wyjeździe do Nowego Jorku.
Coś nie tak?
Dziękuję za tę propozycję,
ale wyskoczyła tak nagle, że nie mogę już zmienić planów.
Będę pod telefonem przez weekend.
Gdybyś czegoś potrzebował.
Usiądź.
Przykro mi.
Masz ogromny potencjał...
Ale nie chcę tracić czasu
na przyuczanie osoby, której nie zależy na tej pracy.
Zależy mi.
To praca moich marzeń.
A wyjazd do Nowego Jorku na targi książki nie jest ich spełnieniem?
Tak.
Jest.
Zaszło nieporozumienie. To się już nie powtórzy.
Ludzie zabijają się o tą posadę.
Nie chcę się chwalić, ale jestem dobrym nauczycielem.
Nie wątpię.
Niestety razi mnie brak inicjatywy z twojej strony.
Przeczytałam więcej, niż mi kazałeś.
Wykonuję swoje obowiązki.
Chodzi mi o coś ekstra.
Chcesz, żebym konkurował
z Christianem Greyem
o twoją uwagę?
Przepraszam za jego zachowanie.
Więc o to chodzi?
Twój chłopak cieszy się opinią
bezwzględnej osoby.
To cię kręci?
Jeśli masz zastrzeżenia do mojej pracy, powiadom kadry.
Coś ty taka poważna?
Myślisz, że zmuszę cię do bzykanka?
Jack.
Myślę sobie...
że...
Skoro chcesz robić karierę przez łóżko,
rób to z kimś, kto może cię czegoś nauczyć,
a nie tylko sypie kasą.
Prawda?
- Nie... - Co?
Zadałem ci poważne pytanie.
Szukasz sponsora,
czy kogoś, kto potraktuje cię poważnie?
Chcę stąd wyjść.
Co więcej...
Poza tym, nikt ci nie da takiego orgazmu.
Ani on.
Ani nikt inny.
Nie.
Co się stało?
Jack Hyde się do mnie przystawiał.
Zabiję go.
Nie idź tam. Nie zostawiaj mnie.
Idź.
Już dobrze.
Wszystko tam zostało.
Taylor przyniesie. Już dobrze.
Odwiozę cię do domu.
Anulowano mu przepustkę?
Świetnie.
Dziękuję. Dobranoc.
Załatwione.
Wylali Hyde'a.
Jak to?
Myślałam, że jeszcze nie przejąłeś SIP.
Jeszcze nie, ale znam dyrektora.
Powiedziałem mu, co zaszło.
Więcej go nie zobaczysz.
Nadal będę tam pracować?
Jeśli nie chcesz, możesz...
Kocham swoją pracę.
Nie możesz mnie trzymać pod kluczem.
A gdybym dał ci ten klucz?
Wiesz,
dałbym ci klucz, a ty przyniosłabyś tu swoje rzeczy.
Mogłabyś tu spać...
Zamiast u siebie.
Chcesz, żebym się wprowadziła?
Na pewno?
Tak.
Chcę, żebyś była tu cały czas.
I to jak najprędzej.
A co z nauką chodzenia?
Porozmawiamy o tym przy śniadaniu.
Mogę się zastanowić?
Jasne.
Nie ma sprawy.
Cześć, Liz!
Słyszałaś, że Jack odszedł z pracy?
Nagle.
SIP nikogo nie poszukuje, więc mamy przechlapane.
Czyli nie jestem potrzebna?
Znajdę ci coś dorywczego.
Zastąpisz Jacka na spotkaniu?
Redaktorów?
Tylko dzisiaj.
Tylko ty wiesz, czym się zajmował.
Tak, ale...
Racja. Wymagam zbyt wiele.
Nie, dam radę.
Poradzę sobie.
Świetnie.
Zadzwoń jak skończysz.
Ograniczmy ilość publikacji.
Drukujmy tylko znanych autorów.
Skupmy się na stałych czytelnikach.
Zdobądźmy nowych.
Słucham?
Co powinniśmy wydawać?
Nowych autorów.
I tych znanych.
Boyce Fox zaliczył 80 tysięcy odsłon w ubiegłym tygodniu.
Naprawdę?
Odsłony nie przekładają się na wyniki sprzedaży.
Mogłyby.
Czytelnicy internetowi zaliczają się do przedziału 18-24 lata.
O nich powinniśmy zabiegać.
Pokażę statystyki. Warto zaryzykować.
Przyjrzyjmy się.
Świetny pomysł.
Ano?
Przepraszam, że tak wyskoczyłam.
Nie musisz. Miałaś dużo racji.
Czym się zajmujesz po odejściu Jacka Hyde'a?
Liz ma mi coś znaleźć.
Może na jakiś czas zastąpisz Jacka?
Może być?
Postanowione.
Za nową redaktor literacką.
Pełniącą obowiązki redaktora.
Dopóki się na tobie nie poznają.
Maczałeś w tym palce?
Sama na to zapracowałaś.
Nie wierzysz mi?
Sama nie mogę w to uwierzyć.
Zastanowiłaś się?
Chodzi o przeprowadzkę?
Muszę jeszcze...
Zabrać parę rzeczy z mieszkania.
Zajmę się tym.
Fajnie.
Możemy to uczcić
w domu.
Poproszę rachunek.
Zdejmij majtki.
Już.
Teraz?
Tak, tu i teraz.
Dalej.
Przepraszam.
Jeszcze nie.
WYDAWNICTWO SEATTLE INDEPENDENT PRESS
Ktoś musi puścić do druku nową książkę Carusi.
Nie mogłam się doprosić Jacka.
Był trochę leniwy.
Nie zauważyłaś?
Zauważyłam.
Nazywał to: "temperamentem artystycznym".
Dziękuję, Hanno.
Nie ma za co.
Słuchaj.
Cieszę się, że tu pracujesz, ale...
Strasznie to pokręcone.
Mam zwracać się do ciebie per "pani"?
Mów mi po imieniu.
I nie rób mi kawy, chyba że szykujesz sobie.
Reszta wyjdzie w praniu.
Jasne.
Panno Stele.
Niech to.
Weź. Muszę coś zabrać i sprawdzić pocztę.
Iść z tobą?
Nie trzeba. To zajmie chwilę.
Weź.
Cześć, Ros.
Leila.
Christian czeka na dole.
Chcesz coś od niego?
Przyszłam do ciebie.
Ach, tak.
Powiedział mi, co się stało.
Wiem, jak bardzo cierpisz.
I bardzo mi przykro.
Pozwala ci mówić do siebie po imieniu.
Ciągle o tobie mówi.
Martwi się.
Nie kłam.
Czego mi brakuje?
Niczego.
Jestem nikim.
Wkrótce się mną znudzi.
Pan śpi w twoim łożu.
- Skąd wiesz? - Widziałam was.
Patrzyłam.
Wiem, że go kochasz.
Ja też.
I cała reszta.
Odłóż broń.
Nie znasz go. Nie wiesz, co lubi.
Nie dostaje tego, czego pragnie. Udaje.
Christianie, nie.
Na kolana.
Ano...
Jedź do Escali i zaczekaj tam na mnie.
Choć raz zrób, co mówię.
Taylor, zabierz ją stąd.
Panno Steele.
Panno Steele. Ano!
Odpuść, Taylor.
Mam to gdzieś.
Wyszła trzy godziny temu. Nie ma telefonu ani torebki.
Nieważne. Wróciła.
Gdzieś ty się podziewała?
Miałaś przyjść prosto tutaj.
Wszędzie cię szukają.
Wybacz, że nie robię tego, co mi każą.
Tobie potrzeba kogoś, kto będzie cię słuchał.
Nie wygłupiaj się.
Widziałam,
jak zachowywałeś się w stosunku do Leili.
Mierzyła do mnie.
Musiałem ją poskromić.
Gdzie ona jest?
Tutaj?
Co?
Skądże.
Jest w szpitalu psychiatrycznym. Tam jej pomogą.
Wystraszyłaś się...
Racja.
Ale bardziej boję się ciebie.
Wszystko widziałam.
Nie będę umiała tak ci się podporządkować.
Ano.
Potrzebuję przestrzeni.
Nie rób tego, proszę.
- Nie opuszczaj mnie. - Muszę zebrać myśli.
Nie odchodź.
Co robisz?
Wstawaj.
Co ty wyprawiasz.
Spójrz na mnie.
Patrz.
Boję się.
Mówisz, że ci wystarczam,
ale przywykłeś dostawać to,
czego ja nigdy ci nie dam.
Na razie ci to wystarczy,
a jeśli znów zaczniesz ich potrzebować?
Nie.
Skąd wiesz?
Nie mogę ci ufać.
Nie pojmuję twej potrzeby dominacji.
Nie chcę dominować.
Nie jestem taki.
Sadysta jest lepszym określeniem.
Kręci mnie karcenie kobiet podobnych do ciebie...
I twojej matki.
Tak.
Strasznie to pokręcone.
Kiedy odeszłaś,
przyrzekłem sobie, że przestanę, jeśli tak trzeba, by cię odzyskać.
Skończyłem z tym.
Znaczysz dla mnie więcej, niż ktokolwiek inny.
Chcę ci wierzyć.
Ale nie mogę.
Daj mi rękę.
Oto ja.
Cały.
Christian.
Jestem twój.
Nie.
Nie!
- Hej! - Nie.
Już dobrze. Jestem przy tobie.
Już dobrze.
Wyjdziesz za mnie?
Co?
Wyjdziesz za mnie?
Christianie, obudź się.
Dzień dobry.
Jak się spało?
Dobrze. A tobie?
Spałem jak suseł.
Nic ci się nie śniło?
Budziłeś się?
Nie.
Nie przypominam sobie.
Poprosiłem cię o rękę,
a poza tym nic się nie działo.
Nie nabijaj się ze mnie.
Nie śmiałbym.
Co ty na to?
Lepiej?
Mówiłem serio.
Wyjdziesz za mnie?
Po co?
Chcę spędzić z tobą resztę życia.
Nie musisz od razu się zgadzać.
Jestem skomplikowany.
Troszeczkę.
Masz asystentkę?
Myślałam, że ty nią jesteś.
Długo by opowiadać. Co słychać?
Co mam kupić Christianowi na urodziny?
Ma wszystko oprócz poczucia humoru.
A kiedy wypadają te urodziny?
W niedzielę. Nic ci nie powiedział?
Rodzice urządzają imprezę.
Dopiero co była.
Jesteś tak samo beznadziejna, jak on.
Wtedy był bal.
A to będzie przyjęcie z fajerwerkami dla rodziny i przyjaciół.
Może kupisz mu krawat?
Ma ich pełno.
A skarpety, podwiązki? Podpowiedz coś.
Jezu, Mia. Muszę kończyć.
Widzimy się w niedzielę, bo jak nie, to cię znajdę.
Doskonałe.
Macie pudełka?
Chwileczkę.
Cześć.
Panna Steele.
Jak minął dzień?
Nieźle, panie Grey.
Gdzie Taylor?
Poszedł po torbę.
Wybierasz się gdzieś?
Muszę jechać z Ros do Portland.
Wrócę jutro wieczorem.
Chodźmy.
Kiedy zamierzałeś powiedzieć mi o swoich urodzinach?
Twoi rodzice wydają przyjęcie.
Mieliśmy zostać w domu?
Wyprawiają je co rok.
Urodziny.
Nie warto świętować chwili mojego przyjścia na świat.
Ja chcę ją uczcić.
Nie otwieraj przed urodzinami.
Czemu dajesz mi go teraz?
Potraktuj to jako opóźnioną gratyfikację.
Nudno tu bez ciebie.
Też tęsknię.
Zastanawiałaś się nad odpowiedzią?
Ale pan uparty, panie Grey.
To nie znaczy "nie", panno Steele.
Idę jutro z Kate na drinka.
Tylko nie przesadź.
Kocham cię. Dobranoc.
Co się dzieje?
Boże, Christianie!
O, nie!
Cholera, co jest grane?
- Mayday! - Co się dzieje?
Stój! Nie!
Trzymaj się.
Pamiętasz go?
Kate!
Cześć!
Ale się opaliłaś.
Napijesz się piwa?
Tak! Chętnie.
- Cześć, José. - Cześć.
Jak leci?
Gratuluję, pani redaktor literackiej.
Ale z niej szycha.
Jak się ma twoje ciacho?
W porządku.
Mam się do niego wprowadzić.
Co?
Ana przeprowadza się do Christiana.
Bomba.
Przyda nam się trochę prywatności.
Jaki subtelny.
Przestań.
Poważna sprawa. Jesteś szczęśliwa?
Bardzo mi na tym zależy.
To skomplikowane, ale nigdy nie byłam taka szczęśliwa.
Mia, co jest?
Słyszałaś o wystawie José? Była niesamowita.
Racja. Był wspaniały.
- Zebrał świetne recenzje. - Muszę się wybrać.
Zwolnij, Mia.
Cholera. Dobra. Już jedziemy.
Helikopter Christiana zaginął w drodze z Portland.
Wysłali ekipy ratunkowe.
Chodźmy.
Więcej na ten temat powie państwu
nasza wysłanniczka, Rachel Taylor.
- Rachel? - Dziękuję, John.
Znajduję się na prywatnym lądowisku dla helikopterów w Seattle.
Znajdą go. Nic mu nie będzie.
Zaginiona maszyna to model Airbus H-130...
Możemy jakoś pomóc?
Christian Grey, mimo młodego wieku,
jest doświadczonym pilotem.
Dzięki. Na razie.
Jest jednym z najmłodszych milionerów.
Grey kieruje firmą Grey Enterprises,
międzynarodowego konglomeratu...
Jezu! Nie przestaną gadać?
Nie wyłączaj.
Przycisz trochę.
Dziękuję.
Cała się trzęsiesz. Przyniosę sweter.
Herbaty?
Nic mu nie będzie.
Oby.
Nie zdążyliśmy się sobą nacieszyć.
Potrzebujemy więcej czasu.
Będziecie go mieć pod dostatkiem.
Bardzo się cieszymy, że jesteś z nami
i w życiu Christiana.
Bardzo się przy tobie zmienił.
Nikomu dotąd nie pozwolił tak się do siebie zbliżyć.
Grace, on cię uwielbia.
Wiem,
ale dzieci dorastają i opuszczają rodziców, to normalne.
Ważny by były szczęśliwe.
A przy tobie jest szczęśliwy.
Tego zawsze pragnęłam.
Podgłośnij.
Odnaleziono Christiana Greya i Ros Bailey całych i zdrowych.
Są w drodze do Seattle.
Co wy tu robicie?
Christian? Mój Boże!
Jak tu dotarłeś?
Potem to wyjaśnię.
Co się stało? Czemu nie zadzwoniłeś?
Miałem wypadek. Zgubiłem telefon.
Wiemy. Trąbili o tym w wiadomościach.
Nic mi nie jest. Ros też.
Tato, właśnie wrócił.
- Nic mi nie jest. - Kiepsko wygląda, ale jest cały.
- Wcale nie. - Jest.
Nic mi nie jest.
Chodź tu.
Chcę się przywitać z moją dziewczyną.
Chodźmy, mamo.
- Muszę się napić. - Ja też.
Tęskniłaś?
Boże.
- Już myślałam... - Cicho...
Już dobrze. Jestem tu.
Tak bardzo się bałam.
Że straciłam cię na zawsze.
Nie ma mowy.
Jestem.
Chodź tu.
Ostrożnie.
Wiem.
- Mamo. - Już dobrze.
Do jutra, Ano.
Dobranoc.
Już po północy.
Nie jestem zmęczony.
Nie.
Masz dziś urodziny.
Racja.
Wszystkiego najlepszego.
Dziękuję.
Masz mój prezent?
Tak.
Nie musiałaś.
Pragnę tylko ciebie.
Otwórz.
Dobra.
Breloczek.
Odwróć.
Tak!
To znaczy, że się zgadzasz?
Tak.
Tak, tak, tak.
Zaczekaj!
Cały czas miałem tę odpowiedź w kieszeni?
Anastasio Steele...
Co mam z tobą zrobić?
Zabierz mnie do Czerwonej Komnaty.
Zabierz mnie...
Do Czerwonej Komnaty.
- Na pewno? - Tak.
Tak.
Cześć.
Szampana?
Dziękuję, Gretchen.
Mogę życzyć panu wszystkiego najlepszego?
Oczywiście. Dziękuję.
- Christian. - Mamo.
- Wszystkiego najlepszego. - Dzięki.
- Ano. - Dobry wieczór.
Miło znów cię widzieć.
Widzieliśmy się wczoraj.
Tak.
Właśnie dlatego
nigdy nie można być zbyt pewnym.
Hej!
Słyszałam o wypadku. Nic ci nie jest?
Nie. Dziękuję.
Ano, to moja przyjaciółka, Elena Lincoln.
Poznałyśmy się na balu maskowym.
Tak. Miło znowu cię widzieć.
Wybaczcie.
Oczywiście.
Jest cudowna.
Panie i panowie. I ty, Mio.
Dziękuję wam za przybycie.
Miało być kameralnie.
Dziękuję, Mio.
Ale cieszę się, że was widzę,
bo chcę coś ogłosić.
Jak wiecie, wczoraj z Ros ledwo uszliśmy z życiem.
Takie wydarzenia pokazują nam, co jest naprawdę ważne
i że należy cieszyć się każdym dniem.
Ano, możesz tu podejść?
Jakiś czas temu poznałem tę niezwykłą kobietę,
Anastasię Steele.
Szybko uświadomiłem sobie, że chcę dzielić z nią życie.
Oświadczyłem się jej i zostałem przyjęty.
To po prostu...
Tak się cieszę, Ano.
- Witaj w rodzinie. - Dziękuję.
Jak będę płakać, to wyschnę.
Rety, nie rób tego.
Gratuluję.
Nie płacz, mamo.
Nie mogę. Bardzo cię kocham.
Bardzo.
Gratulacje, braciszku.
Pokaż pierścionek.
Wybierzemy razem.
Żadnych diamentów, Christianie Greyu.
Rety, mam siostrę!
Zostawiam cię na trochę i zobacz, co się dzieje.
Wybacz, że nic nie powiedziałam.
Chodź tutaj.
Jak to jest usidlić najlepszą partię w Seattle?
Trochę mnie to przeraża.
Tylko tobie może się udać.
Cześć, szwagierko!
Gratulacje. Szczęściarz z niego.
Musisz mieć nierówno pod sufitem.
Wybaczcie.
Mia chce skosztować twój słynny koktajl.
Już idę.
Puściłaś moje słowa mimo uszu.
Dlaczego miałabym cię posłuchać?
Nie zależy ci na Christianie.
Przejrzy na oczy.
Dopilnuję tego.
Zobaczy, co knujesz.
To koniec, Eleno.
Chodzi ci tylko o pieniądze.
On nie nadaje się na męża.
Dziękuję, Christianie.
Co tu robisz?
To nie jest kobieta dla ciebie.
Nie wiesz, co jest dla mnie dobre.
Nauczyłaś mnie, jak się bzykać.
Ana nauczyła mnie, jak kochać.
To tylko kolejna zabawka.
Wynoś się z mojego domu.
Zostaw w spokoju moje dzieci.
Ana, skarbie...
Zostaw nas samych.
Przepraszam.
Jak mama?
Jest wściekła.
Elena już sobie poszła.
Na zawsze?
Skończyłem z nią.
Interesy i całą resztę.
Moi ludzie jutro się tym zajmą.
Była dla ciebie ważna.
Przykro mi.
Naprawdę?
- Nie. - Nie.
Co tam masz?
Chodź ze mną. Chcę ci coś pokazać.
Ostatnio mnie tu zaniosłeś.
Racja.
Ty pierwsza.
Rety!
Chciałaś serduszka i kwiaty.
Mój Boże!
Już dobrze.
Christianie...
Tu jest cudownie.
Bądź moja.
Dziel ze mną życie.
Tak.
Wyjdź za mnie.
Zgadzam się.
Daj mi rękę.
To ty?
- Wspaniałe, prawda? - Piękne.
I przysięgam ci
miłość i wierność
i że cię nie opuszczę aż do śmierci.
NOWE OBLICZE GREYA
W WALENTYNKI 2018
Polish