Een paar jaar geleden
Ons laatste regentijd.
Pastuzo, volgende maand zullen we in Londen zijn.
Met rivieren vol marmelade en straten vol met brood.
Heb je het boek over Londen gelezen?
Vluchtig bekeken. - Pastuzo, toch.
Ik word slaperig van lezen.
Maar een stad die dit kan verzinnen...
is goed voor mij.
Pastuzo, kijk.
Het is een welp.
Laat me zakken.
Voorzichtig.
Lager, Pastuzo.
Lucy.
Ik vrees dat we toch niet naar Londen gaan.
Waarom niet?
We moeten een welp opvoeden.
Hoe ziet hij eruit? - Nogal klein.
En nogal niezerig.
Maar hij vindt marmelade lekker.
Dat is een goed teken.
Ja, Pastuzo.
Volgens mij gaat hij ver komen als we op hem passen.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Paddington 2 (2017)
Liefste tante Lucy...
hopelijk is alles in orde in 't Huis voor Gepensioneerde Beren.
Het leven in Londen is deze zomer beter dan ooit geweest.
Ik heb al veel geleerd.
En er lijkt elke dag wel iets nieuws te doen.
Raad eens, Paddington. De kermis komt eraan.
Ik ga vanavond zodat ik er een artikel over kan schrijven.
Wie wil daar nou over lezen? - Iedereen. Ze reizen rond in een stoomtrein.
Is dat niets voor jou dan? - Jawel, maar zwijgen. Het is niet cool.
Waarom gaan we niet allemaal? - Goed idee.
Je vader is een expert in blikwerpen.
Ze noemden hem Bullseye Brown. - Niet meer.
Het is een jongerenspel.
U bevindt zich in geweldige vorm voor uw leeftijd, Mr Brown.
Bedankt, Paddington. Wacht. Hoe oud schat je me?
Rond de tachtig.
Tachtig? - Minstens.
Momentje, jonge beer.
Je moet jezelf achter de oren wassen.
Maar dat heb ik gedaan, Mrs Bird.
Hoe is dat daar terechtgekomen?
Ik voel me echt thuis in Windsor Gardens.
Bonjour, mademoiselle. - Goedemorgen, Paddington.
Ik heb ontbijt voor je. - Bedankt.
Jouw sandwiches maken mijn dag altijd goed.
Goedemorgen, Dr Jafri. Uw sleutels toch niet vergeten?
Sleutels? Juist, sleutels.
Snelle reactie. - Bedankt, Paddington.
Graag gedaan. Glorieuze dag, kolonel.
Ja? Wat opwindend.
Hoe was uw afspraakje, Miss Kitts?
Hij was niet de ware, maar je kent het gezegde.
Nog genoeg vissen in de zee. - Precies.
Bedankt.
Goedemorgen, Paddington. - Goedemorgen, Mr Barnes.
Dag, Paddington. - Tot ziens, mademoiselle.
Ondervraag me.
Wat is de snelste weg van Baker Street tot de Big Ben?
Eenvoudig.
Ga rechtsaf richting Portman Square...
Iedereen heeft me zo vriendelijk en warm onthaald...
ondanks dat iedereen heel druk is.
Mrs Brown wil naar Frankrijk zwemmen.
Het lijkt zwaar werk aangezien dit ook kan per boot, vliegtuig of trein.
Maar daar gaat het niet om.
De hele zomer heeft ze een reeks avonturenverhalen getekend...
en wil nu zelf een avontuur beleven.
Judy leed aan een gebroken hart.
Ik gedumpt? Jij wordt gedumpt, Tony.
Meteen daarna wilde ze een non worden.
Maar dat liet ze snel vallen met haar nieuwe hobby.
Ze vond op school een oude drukpers en ze begon een krant...
zonder jongens.
Nu enkel nog nieuws.
Jonathan gaat dit jaar ook naar de grote school.
Hij heeft in de vakantie een werkende stoommotor gebouwd.
Maar daar hoor ik over te zwijgen omdat het 'niet cool' is.
Hij heeft een heel andere stijl.
Hij heet nu J-Dog...
en hij vindt stoomtreinen absoluut niet leuk.
Maar Mr Brown was de drukste.
Recent was hij verrast op 't werk.
Ik stel met trots ons nieuw hoofd van risicoanalyse voor als...
Mr Steve Visby.
En dit veroorzaakte volgens Mrs Bird een zogenoemde 'totale midlife crisis'.
Hij mixt nu zijn eten...
verft zijn haar...
en heeft zich toegewijd aan chakrabatics.
Stel jullie geesten open en jullie benen volgen.
Bedankt, Paddington. - Blijf zo doorgaan.
Tante Lucy, je stuurde me naar Londen om een thuis te zoeken...
en dat lukte me beter dan verwacht.
Ik heb een prachtig gezin.
En ik maakte overal vrienden.
Kom, jongen.
Alsjeblieft, Wolfie.
Ik hoop dat je het aangenaam zou vinden als je me kon zien.
Veel liefs, van Paddington.
Mr Gruber? - Mr Brown, kom binnen.
Ik had net bezoek van madame Kozlova die de kermis leidt.
Ja? - Tijdens het opruimen...
vonden ze deze oude kisten vol met herinneringen...
waarvan ze dachten dat ze verloren waren.
Ik moet het voor ze verkopen tijdens hun aanwezigheid.
En ik bedacht me dat er iets in zou zitten voor de verjaardag van je tante.
Goed idee.
Kijk dit eens.
Zeer mooi, Mr Gruber, maar... - Ik weet 't. Het moet perfect zijn.
Sinds oom Pastuzo overleed, ben ik nog haar enige familie.
En een beer wordt niet elke dag honderd.
Dat klopt.
En deze rolschaatsen?
Alsjeblieft, Mr Gruber, serieus blijven.
Misschien zijn de roldagen van je tante voorbij.
Misschien wel.
Wat is dit?
Dat moet het uitklapboek zijn. Zeer interessant.
Echt?
De overgrootmoeder van madame Kozlova...
die met de kermis begon, was ook een geniaal kunstenares.
En bij elke nieuwe bezochte stad, maakte ze zo'n boek ter herinnering.
En deze gaat over Londen.
Mr Gruber, het is prachtig.
Tante Lucy wou altijd al naar Londen komen, maar kreeg nooit de kans.
Maar als ze dit zou zien...
zou het lijken of ze er eindelijk is.
Tante Lucy.
Paddington.
Kom mee, tante Lucy.
Graag, ik wil alles zien.
Wat vind je er van? - Prachtig.
Spring aan boord.
Anderhalve beren, alstublieft.
Voorzichtig, mevrouw. - Wat een vriendelijke jongeman.
Wat een vriendelijke jonge duif.
Paddington, je hebt een oude beer zeer gelukkig gemaakt.
Dit is perfect.
We hebben een probleem. - Ja?
Dit uitklapboek is de enige in zijn soort...
en ze willen er veel geld voor.
Mrs Bird vond deze munt in mijn oor tijdens het ontbijt.
Misschien zitten er nog meer in.
Er zal meer dan een oorvol voor nodig zijn, Mr Brown.
Ik denk dat je duizend van zulke munten nodig hebt.
Laten we de aap nog eens bekijken. Hij is echt geweldig.
Dat kan ik wel repareren.
Dat is heel vriendelijk, Mr Gruber, maar...
tante Lucy heeft zoveel voor mij gedaan toen ik welp was...
en zo zou ik haar kunnen bedanken.
Ik ga een baan zoeken en dat boek kopen.
Ik ben zo terug, Paddington. Ciao, ciao.
Ciao, ciao, Mr Giuseppe.
Goedemiddag. Welkom in Giuseppes kapsalon.
Wat mag het zijn vandaag? Scheerbeurt? Haarverzorging?
Of gewoon wat borstelen?
Snel even trimmen, kapper.
Ik ben niet de kapper. Ik ruim gewoon op.
Dat wil ik ook. De achterkant en zijkanten wat opruimen. Niets vanboven.
Ja, maar... - Geen gemaar. Komaan, snel wat.
Als u het zegt, meneer.
Met Giuseppe.
Vindt u het erg als ik terugbel?
Volgens mij ga ik bijna een klant scheren.
Godzijdank.
Ik zet u even in de wacht.
Maar ik wil niet. - Het is maar een knipbeurt, Nelson.
Je moet nergens bang voor zijn.
Kom binnen. Ga zitten.
We gaan wel ergens anders.
Dat is niet goed.
Nee.
Enkel nog wat producten, meneer.
Goed zo. Ga door.
Klaar.
Veel beter dan ik had verwacht.
Wat is dit nou?
Marmelade.
Marmelade?
Harige marmelade. - Haal het er af.
Ja, meneer. Meteen, meneer.
Wat is er mis met je?
Paddington. - Mr Giuseppe. Ik kan 't uitleggen...
Het ziet er niet zo slecht uit.
Ben jij ooit ontslagen geweest, Mr Brown?
Nee, maar ben je wel klaar om te werken, Paddington?
Het is een zware, competitieve wereld...
en ik ben ongerust dat een kleine beer met goede bedoelingen vertrappeld wordt.
Ja, je kunt niemand vertrouwen. Daarom doe ik mijn krant alleen.
Schat, gaat dit over Tony? - Alles gaat altijd over Tony.
Niemand helpt je omdat het dom is.
Ik doe me niet anders voor dan wie ik ben.
Ik ook niet. G-Man.
J-Dog. - Spud bounce.
Maar tante Lucy zei: "Als we vriendelijk zijn, zal de wereld meevallen."
Iemand klinkt tenminste logisch. - Sorry.
En jij bent vriendelijk, Mr Brown, en jij haalde de top.
Ik sta lang niet aan de top. Ik zit ergens in 't midden.
Mijn haar is grijs nu, ik heb een bierbuik en ik kraak overal.
Woont die man niet in het grote huis op de hoek?
Phoenix Buchanan. - Pa zijn beroemde cliënt.
Hij is één van onze Platinum Club leden.
En een heel beroemde acteur.
Vroeger toch. Nu doet hij slechts hondenbrokkenreclames.
Mrs Bird vindt hem niet leuk omdat hij nooit haar naam onthoudt.
Doe maar kalm. Nog een beetje meer.
Zo is het genoeg. Sorry, ik heb het erg vanavond.
Ik voel me enorm vereerd...
dat ik hier vanavond deze prachtige kermis mag openen.
Toen madame Kozlova dit vele jaren geleden heeft gecreëerd...
dacht ze zeer zeker niet aan mensen zoals ik, wat ik dan ook ben.
VIP, beroemdheid. Ik haat dat alles. Nee, nee...
West End legend, nog zo één.
Nee, ze dacht aan jullie. Het gewone volk.
Ik ga iemand van jullie vragen om de kermis te openen.
Vrijwilligers? Iemand.
Iene, miene, mutte...
beer.
We kiezen de jonge beer. Waarom niet?
Kom, jonge beer. - Dank u.
Op het podium, mijn harige vriend. Zeer goed.
Wat is je naam? - Paddington Brown.
Uiteraard. Je bent mijn nieuwe buur.
Jij woont bij...
Henry, Mary en de geweldige Mrs...
Ik veronderstel dat je me kent.
Ja. Je bent een heel beroemde acteur.
Vroeger toch.
Nu doe je hondenbrokkenreclames.
Een man moet zijn kost verdienen. - Wat, hondenbrokken?
Zeer grappig.
Men zegt dat bij madame Kozlova al je dromen uitkomen.
Als je één wens had vanavond, wat zou die dan zijn?
Eenvoudig. Ik zou mijn tante Lucy een verjaardagsgeschenk willen geven.
Lieverd, toch. - Een oud uitklapboek van Londen.
Toevallig gemaakt door madame Kozlova.
Het enige probleem is dat het zeer duur is.
Dus ik moet veel geld hebben.
Ik weet niet zeker of we je dat kunnen aanbieden.
Maar we kunnen je wel veel plezier geven.
Leen me even een poot. Wij verklaren Kozlova's kermis...
voor geopend.
Hartelijk bedankt.
Prachtig. Bedankt.
Prachtig.
Mrs Brown?
Een momentje. Even een onderonsje.
Over dat uitklapboek.
Ken jij het? - Ja.
Maar ik dacht dat het verloren was. Waar heb je het gevonden?
In de antiekwinkel van Mr Gruber.
Hij houdt het apart voor mij, maar ik heb echt een baan nodig.
Jij hebt vast geen advies?
Nee, nee.
Je moet gewoon onderaan de ladder beginnen...
en jezelf naar boven werken. - Weet je wat, Mr Buchanan?
U gaf me net een geniaal idee.
O, ja? - Ik word een ruitenwasser.
Jeetje.
Hallo? Iemand?
Wat...
Hallo? Ruitenwasser.
Nee, bedankt.
Zeker weten, kolonel? Ze zijn heel vuil.
Dat boeit me niet en ik betaal niets.
Misschien doe ik ze toch maar.
Goedenamiddag, kolonel. Weet u dat er een beer op uw dak zit?
Hij lijkt mijn ramen te poetsen.
Doe ik ondertussen ook even uw goten?
Ja. Bedankt.
Ik moet het uiteraard niet zeggen...
maar ik zou het niet erg vinden om een ongewenste...
over mijn huis te laten rondkruipen.
En als bevelhebber van uw buurtwacht...
Is dat een officiële positie, Mr Curry?
Of kocht je voor jezelf een gele jas?
Ik heb je in mijn vizier, beer.
Sorry.
Tante Lucy's verjaardagsfonds - hier is een klein liedje om je te helpen
om je de deur uit te krijgen voor een kleine klus
neem wat zeep en water meng het tezamen
splons het op het raam
wrijf van links naar rechts tot het helemaal blinkt
schrob uit alle macht
links en rechts
doe het goed
wrijven en schrobben
met je kuip
links en rechts
wrijven en schrobben
Nog maar één dag, tante Lucy.
Mr Gruber?
Jij bent niet Mr Gruber.
Wegwezen. - Toch niet.
Stop. Dief.
Kom terug met dat boek.
Overval gaande in Grubers Antiekwinkel.
Verdachte is een kleine beer met rode hoed en blauwe jas.
Stop.
Kom terug.
Nee.
Komaan, Wolfie.
Laat los. Geef terug.
Nee.
Goed geprobeerd, beer.
Toedeloe.
Vooruit, jongen.
Pardon. Ik kom erlangs.
Wie ben jij?
Jeetje. - Allemachtig.
Dat boek is gereserveerd voor tante Lucy.
Hoi.
Niet de snoet.
Help.
Bedankt, Wolfie. Komop.
Goed zo.
Al goed.
Je hebt me beet. - Geef dat boek.
Dat kan ik niet doen.
Maar...
Waar is hij heen?
Daar blijven staan.
Godzijdank dat u er bent, agent. - Steek je poten in de lucht.
Maar ik ben niet de dief.
Ik achtervolgde de dief. En toen...
Verdween hij als sneeuw voor de zon?
Nou, ja.
Paddington. - O, nee.
Wat is er gaande? - Wacht hier.
We arresteren hem. - Dat moet een vergissing zijn.
Geen vergissing. - Wat is er gebeurd?
Op heterdaad betrapt. - Wat?
Overvallen van Grubers Antiekwinkel.
De waarheid komt uit.
We hebben ons hart geopend voor die beer.
En onze deuren.
Nou, jullie. Ik liet mijn driedubbel sloten dicht volgens de regels.
En heel de tijd heeft hij jullie bestolen.
Paddington.
O, nee.
Jeetje.
Een mooie opbrengst en geen fout.
Het bleek een geluk dat die beer opdaagde.
De agenten verdenken hem. We zijn veilig.
Inderdaad, Magwitch.
En wij gaven een goede performance.
Net zoals vroeger.
Waarom zo'n triest gezicht, Hamlet?
Zeg maar wat er op je lever ligt.
"Het is niet en ook zal het niet goedkomen." Echt?
Jij en je saaie geweten. Zeg me eens...
wil je liever hier stof vergaren...
terwijl ik mezelf verneder in een hondenkostuum op tv...
of dat we allen terugkeren in volle glorie...
in de meest geweldige eenmansshow dat de West End ooit zag?
Bravo.
Bedankt, mijn lieverds.
Gezegend zijn jullie.
Diepste buiging. Bedankt.
Ik weet wat je denkt, Scrooge. Het zal een fortuin kosten.
Maar als ik gelijk heb dan zal dit boek dat opleveren.
Dit is geen stoffig antiekstuk.
Verborgen op elke pagina wijst een dametje naar een aanwijzing.
Vind alle aanwijzingen en we zijn weer rijk.
En onze hondenbrokkendagen zijn dan voorbij.
Het avondeten is opgediend, meester. - Bedankt, Simkins.
Als, zoals ik, uw hond graag standaarden wil behouden...
mag ik dan Harley's Gourmet Dindins aanraden?
Meer smaak, lekkerder, meer...
mag het gezegd... klasse?
Harley's Gourmet Hondenbrokken.
Niet voor menselijke consumptie.
Iedereen opstaan.
Diep ademhalen, Paddington. Onthoud wat Mr Brown zei.
"Je bent jong. Je hebt niets verkeerd gedaan. Het komt in orde met je."
"Zolang je een redelijke rechter hebt."
Orde.
Jeetje.
We horen nu de zaak van de Kroon tegen Paddington Brown.
Ja, hij hield van het boek. Zijn hart verlangde er naar.
Dus jullie bespraken hoe duur het was?
Ja, maar hij werkte voor het geld.
Ik weiger te geloven dat jonge Mr Brown mijn winkel zou overvallen.
Precies.
Er werden hier, hier en hier pootafdrukken gevonden.
En een substantie, later herkend als marmelade...
werd hier gevonden.
En is dit dezelfde marmelade?
Ja. - O, nee.
Phoenix Buchanan, zweert u de waarheid te vertellen...
de hele waarheid en niets anders dan de waarheid?
Moge mijn ingewanden worden verwijderd...
en rond mijn nek gewikkeld worden indien ik zou liegen. Ja, dus.
Gevangenis is geen lachertje.
En dan weet ik, want ik speelde drie jaar in Les Misérables.
Mr Buchanan. U woont in dezelfde straat als de beklaagde.
Ja. - En u was een ooggetuige toen.
Dat klopt inderdaad.
Ik was nog laat wakker toen ik een hullabaloe hoorde buiten.
Ik ging naar mijn prijzenkamer, wat een grote kamer is...
die uitkijkt over het krantenkioskje.
En ik zag jonge Paddington rijdend op een schandelijk uitziende hond.
Mary Brown tekende dit...
gebaseerd op de beer z'n beschrijving van de man die hij beweerde te achtervolgen.
Zag u hem die avond op straat?
Wat een knapperd, hè?
Oogverblindende ogen. - Ja, maar zag u hem?
Uw antwoord zal ons zeggen of de beer schuldig is.
Zag u deze man?
Helaas...
zag ik hem niet.
Maar misschien was hij al verdwenen.
Ik smeek jullie, heb genade met hem. Hij is maar een welp.
Paddington Brown.
Tien jaar voor diefstal...
O, maar... - ...en smartelijke 'kapselige' schade.
Volg mij.
Mrs Brown leest me normaal een verhaal voor 't slapen. Jij niet...?
Sorry, jongen. Geen verhaaltjes hier.
Liefste tante Lucy, er is heel veel gebeurd sinds mijn laatste brief.
Er is wat gebeurd met je cadeau...
waardoor ik Windsor Gardens moest verlaten en moest verhuizen...
naar ergens anders.
Het is niet zo mooi als het huis van de Browns...
maar het is niet zo slecht.
Het is een historisch gebouw.
Het is zelfs een van de meest degelijke Victoriaanse gebouwen in Londen.
En de beveiligheidsregelingen zijn ongeëvenaard.
Ik mag de Browns maar eens per maand zien.
Ik vraag me af wat ze nu doen.
Ik hoop dat ze me niet vergeten.
Natuurlijk niet, Paddington. Je hebt het over de Browns.
Ze zullen alles oplossen...
en ik zal naar huis mogen, je cadeau kopen...
en alles zal goedkomen.
Ik moet het tot dan zien vol te houden.
D.
De jacht begint.
Drie, twee, vijf. Drie, twee, zes. Drie, twee, zeven.
Daar gaan we, Paddington. Manieren.
Naar beneden.
Goedemorgen. Wat vindt u ervan om een tuinclubje te beginnen?
Wat vind je ervan om in een heel diep gat te worden begraven?
Gaat u voor.
Spooner, R. Werkplaats.
Brown, P. Wasplicht.
Juist, de was. De was, de was...
De was.
Het is maar één rode sok. Wat is het ergste wat er kan gebeuren?
Goedemiddag, mannen.
Als je het mij vraagt, vrolijkt het roze 't hier wel een beetje op.
Als je het mij vraagt, moet je je mond houden en van je diner genieten...
want het zou je laatste weleens kunnen zijn.
Oké.
Maak je geen zorgen. Ik was vroeger een restaurantcriticus.
Het is niet zo erg dan dat het eruit ziet.
Het is erger.
Wat is dit? - Dat weet niemand.
Maar wij eten het drie keer per dag in de afgelopen tien jaar.
Waarom praat er niet iemand met de chef?
Met Knokkels?
Je moet twee dingen niet vergeten als je hier wilt overleven.
Houd je hoofd omlaag. En praat nooit met Knokkels.
Dank je. - Ik vind dat het een goed idee is.
Ik zal het goed met je maken, kerel, jij zorgt dat Knokkels het menu verandert...
dan vergeten wij misschien dat jij er ons eruit laat zien als roze flamingo's.
Oké, dan. Dat zal ik doen. - Dat wil je echt niet doen.
Tante Lucy zegt: "Als je 't goede in mensen zoekt, dan zul je het vinden."
Het is duidelijk dat zij Knokkels nooit heeft ontmoet.
Neem mij niet kwalijk, Mr Knokkels? - Ja?
Zou ik u even kunnen spreken over het eten?
Stuur een dokter naar de kantine.
Heb je een klacht?
Nee, zo zou ik het niet willen noemen. - Dat is jammer.
Want ik hou ervan als mensen klagen.
Echt waar? - O, ja.
In dat geval, het is erg zanderig. En klonterig.
En wat het brood betreft... Moet ik nog meer zeggen?
Ik denk dat we het menu helemaal moeten omgooien.
Ik weet dat we met een strak budget werken, maar we kunnen tenminste wat saus toevoegen.
Sorry. Ik zal het...
Nee, nu wrijf ik het er alleen maar in.
Geen zorgen. Ik weet hoe ketchupvlekken eruit gaan.
Wacht even. Was het mosterd? Nee.
Dat maakt het alleen maar erger.
Weet iemand wat ketchup eruit haalt? Mannen?
Vergeet de dokter. Stuur maar een priester.
Luister naar mij, kleine worm. - Ik luister.
Niemand bekritiseert mijn eten. - Juist.
Niemand spuit specerijen op mijn schort.
Begrepen. - En niemand slaat mij met een brood op mijn hoofd.
Niet slaan. - Ik zal het menu veranderen.
Echt waar? - De maaltijd van de dag.
Ja? - Berentaart.
Daar hou ik niet van.
Wat is dit? - Een boterham met marmelade.
Marmelade? - Mijn tante Lucy heeft mij geleerd die te maken.
Bedoel je dat jij die kunt maken?
Nou, ja. - Ga opzij.
Ga van de grond af, stelletje schijters.
Luister naar mij. Deze beer staat nu onder mijn bescherming.
Iemand die een haar op zijn rug aanraakt zal zich verantwoorden aan Knokkels McGinty.
Dat is Nokkels met een hoofdletter N.
Dank u, Mr McGinty. - Wacht daar nog maar even mee.
Ik doe voor niemand iets gratis. - Pardon?
Jij krijgt mijn bescherming, zolang jij die marmelade maakt. Afgesproken?
Afgesproken.
Iemand zal hem vroeg of laat moeten herkennen.
Gaat het, Mr Gruber? - Er is iets met dit gebeuren...
wat mij niet lekker zit. - Wat dan?
De avond van de inbraak, toen Mr Brown om hulp riep...
vluchtte de dief en rende de trap af.
Kwam in de winkel terecht en verdween door de voordeur...
en liet het alarm afgaan.
Maar dat is het 'm net. Hij ging niet rechtstreeks door de winkel.
Hij ging helemaal hierheen om het uitklapboek te pakken.
Waarom geen sieraden of een vaas?
Ze liggen veel dichterbij en veel kostbaarder.
Hij zal niet veel over antiek weten. - Nee. Tenzij...
Hij iets over dat boek weet wat wij niet weten.
U vindt dit misschien moeilijk te geloven, madam Kozlova, maar Paddington is onschuldig.
En wij denken dat de echte dief misschien bij Mr Gruber heeft ingebroken...
alleen maar om uw overgrootmoeders uitklapboek te stelen.
Het uitklapboek? - Ik weet dat het vergezocht klinkt.
Maar is er iets dat u over 't boek kunt vertellen? Alles kan nuttig zijn.
Dat is nogal een verhaal. - Echt waar?
Kom mee. Ik zal je laten zien waar het allemaal is gebeurd.
Kijk, mijn overgrootmoeder die deze kermis opstartte...
was de beste showvrouw van haar generatie.
Zij kon leeuwen temmen, vuurspuwen, zwaarden inslikken.
Maar het beroemdste was zij op de trapeze.
Men noemde haar de Vliegende Zwaan. - Bravo.
Waar zij ook heenging, zij werd overspoeld met geschenken en verdiende een fortuin.
Maar waar een fortuin is, is ook jaloezie.
De goochelaar wilde het voor zichzelf.
En de Vliegende Zwaan...
werd de Stervende Zwaan.
Hij ging naar haar caravan en opende haar geldkist.
Maar in plaats van haar schat, vond hij alleen één van haar uitklapboeken.
Twaalf herkenningspunten van Londen.
Ze hadden hem omsingeld, maar hij verdween.
En noch van hem of van de schat is ooit nog iets vernomen.
Ik wist wel dat er iets speciaals aan dat uitklapboek was.
Waarom had zij het anders in haar geldkist bewaard?
Je zegt toch niet dat je al die onzin geloofde?
Madam Kozlova tekende 12 herkenningspunten van Londen in dat boek.
Ja?
Als het niet alleen herkenningspunten zijn? Wat als het...
ik weet het niet, aanwijzingen zijn. - Aanwijzingen?
Naar waar zij haar fortuin heeft verstopt. - Je bedoelt een schatkaart?
Precies. En daarom heeft de dief het van Mr Gruber gestolen.
Morgen moeten we naar elk herkenningspunt gaan die in dat boek staat.
Kijken of we iets verdachts kunnen ontdekken.
Te veel avonturenverhalen, Mary. - Wat?
Zij is een waarzegster. Zij heeft je iets wijs gemaakt. Dat is haar werk.
Echt, Henry, je bent tegenwoordig zo kortzichtig.
Wat bedoel je daarmee? - Wat is er gebeurd met de man waar ik mee trouwde?
Hij had mij wel geloofd. - Oh, hij.
Hij is verdwenen. - Wat?
Ik ben bang dat je man gewoon een krakende, oude man is.
Hij is niet Bullseye Brown. - Oh, Heer.
Bullseye. - Henry.
Henry? Henry.
Maar oké, het punt is, dat wij Paddington niet helpen door een hoop onzin te achtervolgen.
We zijn op zoek naar deze sjofele dief, niet een tirannieke piraat...
die op jacht is naar een begraven schat.
Ik denk dat hij meer verborgen houdt dan dat je ziet.
Ik denk dat hij het verhaal wist van het Koslova fortuin...
en bezig is om die te vinden.
Nou, opa...
vanavond gaan we op zoek naar aanwijzing nummer twee.
De omgeving, St Paul's Kathedraal.
Maar hoe ongemerkt binnen zien te komen?
Vandaar, zuster Isabella.
Wakker worden. Marmeladetijd.
Ga je gang, heren. Succes.
Mr McGinty? - Wat moet je?
Nou, het zit zo, ik ben eigenlijk onschuldig.
En ik vroeg mij af of u advies had om mijn naam te zuiveren, nu dat wij vrienden zijn.
Vrienden? Ik ben je baas, niet je maatje.
Oh. Gaat u voor. - Waarom? Zodat je mij in de rug kunt steken?
Nee. Omdat het beleefd is.
Tante Lucy zei: "Als we lief en aardig zijn, zal de wereld goed zijn."
Je liep voor mij en nu loop je achter. Dat maakt jou een sul.
Ingrediënten liggen daar. - Gaat u niet helpen?
Nee. Schiet op.
Maar er komen 500 hongerige gevangenen ontbijten.
Dus hebben we 1000 sinaasappels nodig. - En regel nummer één: Niet praten.
Regel nummer twee: Niet neuriën.
Maar... - Of zingen.
Ik... - Of een andere uitdrukking van vrolijkheid.
O, jee.
Dat is zwaar.
Kom op, gooi je gewicht erin.
Help...
Deze zakken zijn vreselijk zwaar.
Pak ze dan één voor één. - Juist.
Eén voor... één.
Eén sappige sinaasappel.
Twee sappige sinaasappels.
Drie sappige sinaasappels.
Vier sappige... - Wat ben je nu weer aan het doen?
Ze één voor één pakken. - Eén zak per keer.
Het spijt me. Ik vind dit een zeer stressvolle omgeving.
Tante Lucy zei... - Tante Lucy...
Ik heb het tot hier met tante Lucy. Zij klinkt mij als een oude, verlepte muts.
Wat zei u? - Ik zei...
Jouw tante Lucy klinkt als de meest naïeve...
goedgelovige, domkoppige...
Wat is er aan de hand? Waarom kijk je mij zo aan?
Het is hier heel erg warm. Heb jij het warm? Ik wel.
Heb ik de oven aangelaten? - Dat heet een harde blik.
Tante Lucy heeft mij dat geleerd als mensen hun manieren zijn vergeten.
Je hoeft mij niks te vertellen over harde blikken. Ik heb ze praktisch uitgevonden.
Best wel goed voor een beer, dat moet ik je nageven.
Oké, Mr McGinty...
ik zie er misschien uit als een geharde crimineel, maar ik ben echt onschuldig.
En als u mij niet helpt om mijn naam te zuiveren...
kunt u mij tenminste helpen om deze marmelade te maken.
Oké, ik help wel.
Dank u. - Ik zal je echter niet veel van nut zijn.
Deze zijn niet echt gemaakt om te koken. - Dat weet ik zo net nog niet.
Het lijkt mij dat u een paar sinaasappelpersers heeft.
Sinaasappelpersers?
Mooi. Nee. Beter.
Tomaat. Heerlijk. Ja. precies goed.
We moeten heel voorzichtig zijn met messen.
Tante Lucy zei dat gevoelige beren...
Waar heeft u in hemelsnaam geleerd om zo een mes te gebruiken?
Dat wil je niet weten. - Nou, het is heel goed.
Nu? - Nu.
Oké, het is tijd voor de suiker. - Oké.
Dat verandert het sap in de marmelade.
Hoeveel? - Heel veel.
Nog een keer hetzelfde.
Een scheutje citroen. Een snufje kaneel. En nog een beetje suiker.
En, is het goed?
Dat is te vroeg om te zeggen. Dat weten we pas als het klaar is.
Ontworpen door Sir Christopher Wren...
St Paul's Kathedraal is één van Londens meest beroemde herkenningspunten.
Helaas is de Great Dome vandaag gesloten voor bezoekers...
doordat één van de beelden gisteravond tijdens een bizar ongeluk is vernietigd.
Maar als u mij deze kant op volgt... - Excuseer mij, wat is er hier gebeurd?
Een non draaide door. - Echt waar?
Dat gebeurt weleens.
De politie heeft ze allemaal verzameld voor verhoor.
Wacht even, zuster. U gaat nergens heen totdat de rechercheur toestemming geeft.
Omdraaien.
Let wel, als je het mij vraagt, de echte schuldige is ontsnapt.
Waarom denkt u dat? - Omdat ik haar zag, daarom.
Ik liep patrouille in de Upper Dome, en keek naar de parade van de nonnen beneden mij...
toen mij iets opviel.
Eén van hen brak los van de kudde en liep naar de Whispering Gallery.
Alleen de goede Heer weet wat zij daar deed. - C.
Maar zij zal er nooit mee wegkomen.
Niet zolang ik plaatsvervangend hoofdbeveiliging ben.
Attentie alle eenheden, een ongebruikelijke aantrekkelijke non...
veroorzaakt chaos in de koepel van de kathedraal. Activeer noodprotocol.
Hou die knappe zuster tegen.
Ik zette de vaart erin.
Maar tegen de tijd dat alles was afgesloten, was zij verdwenen in de nacht.
Goedenavond, mijn zoon. - Goedenavond, Uw Gratie.
Goedenavond.
De knapste vrouw die ik in lange tijd had gezien.
Denkt u dat u haar kunt omschrijven? - Met genoegen.
Heren, als ontbijt deze ochtend...
wil chef McGinty graag een sinaasappelmarmelade voorschotelen...
geserveerd op een warm, korstloos broodje...
met daarop nog een stuk warm, korstloos brood.
Eet smakelijk.
Twee keuzes: eet het of helemaal niks.
Gaat het, Knokkels? - Ja.
Waarom voegt u zich niet bij de anderen? - Dat wil ik niet.
Bent u bang wat zij ervan vinden? - Nee.
Wat vinden zij ervan? Vinden ze het lekker? Hebben ze iets gezegd?
Wat zeggen ze? Zij haten het. Ik wist het wel.
Mijn vader zei altijd dat ik niks waard was en hij had gelijk.
Knokkels. Knokkels.
Wat? - Kom kijken.
Kom.
Paddington. Ik heb een vreemd warm gevoel in mijn buikje.
Volgens mij heet dat trots, Knokkels. - Nou, ik vind het niks.
Heb je nog iets anders?
Wat? - Je weet wel, pudding?
Nee. - Eerlijk genoeg.
Ik ben bang dat wij alleen weten hoe we marmelade moeten maken.
Maar als jullie recepten hebben...
Deze mannen? Je verspilt je tijd hier, Paddington.
Zij weten het verschil niet eens tussen een pectine en een paprika.
Nou, mijn oma maakte altijd een heerlijke chocoladerollade.
Volgens mij weet ik het recept nog wel.
Charley Rumble maakt een lekkere appelkruimel.
En ik kan een aardbeien panna cotta maken met granaatappelglazuur.
Dat klinkt goed. Vind je ook niet, Knokkels?
Ja. - Kom op dan. Laten we gaan koken.
Mooie rollade, Spoon.
Dank je, Phibs.
Alsjeblieft, Paddington. - Oh, Knokkels.
Ik wil de petit fours nu hebben.
Neem me niet kwalijk, professor.
Wat zou tante Lucy zeggen? - "Gebruik altijd een gebaksvorkje."
Oké, dan.
Wilt u proeven, bewaker? - Dank je, Paddington.
Toffee.
Oost west, gevangenis best.
En het bleek dat het monster helemaal niet zo'n monster was.
En zij werden allemaal beste vrienden. Het einde.
Bedtijd, mannen.
Jullie hebben je schoonheidsslaapje nodig. Morgen is het bezoekdag.
Bezoekdag? Ik hoop dat je goed nieuws hebt.
In de afgelopen maand, hebben deze drie schimmige individuen...
rond lopen snuffelen bij drie herkenningspunten van Londen.
Wij denken dat de dief deel uitmaakt van 'n bende.
En het uitklapboek gebruikt als schatkaart. - Dat is een theorie.
Zijn jullie er al achter wie zij zijn? - Nog niet, lieverd.
Misschien moet ik eens kijken.
Het spijt me, dit is een privé gesprek.
Dat geeft niet, Mr Brown, dit is mijn vriend, Knokkels.
Hoe gaat het? - En dit is Phibs.
Goedendag. - Spoon.
Hallo. - Jimmy de Jatter.
Alles oké? - T-Bone.
Wotcher. - De professor. Krakende Pete.
Dubbele Bas Bob. - Hallo.
Boer Jack. - Hoe is het?
Mad Dog. Johnny Cashpoint. Sir Geoffrey Willcot.
Ik hoop dat ik op uw stem kan rekenen. - En Charley Rumble.
Zo fijn om jullie allemaal te ontmoeten.
Het is een grote opluchting dat Paddington zoveel lieve vrienden heeft gemaakt.
Willen jullie ons even excuseren?
Waar ben je mee bezig? - Met de aardige mannen aan het praten.
Aardige mannen? Mary, we kunnen deze mensen niet vertrouwen.
Ik bedoel, kijk hen dan. Als je het over een schurkengalerie hebt. Afschuwelijk.
En die behaarde baviaan in het midden, hij heeft amper twee hersencellen...
om samen te wrijven. - We kunnen u nog steeds horen, Mr Brown.
Dat was het licht wat u uitdeed.
De microfoon zit aan de andere kant. Daar staat 'microfoon' opgeschreven.
Heren, als ik u op wat voor manier dan ook heb beledigd...
Maak je geen zorgen. Wij zijn gek op die kleine.
En wees eerlijk, als iemand een criminele bende kan herkennen, zijn wij het.
Wij zijn dankbaar voor alle hulp.
Alsjeblieft. - En, Knokkels?
Ik ben bang dat ik er niet één herken. Mannen?
Ik ben bang dat ik mogelijk geen commentaar kan geven.
Sorry, dat ik het moet zeggen, jongen, maar jouw vrienden zitten op 't verkeerde spoor.
Een non, een vleeseter en een koning?
Klinkt meer als een sjiek verkleedfeestje dan een criminele bende.
Wat gaan we nu doen?
Kijk uit waar je loopt. - Het spijt me.
Sorry, ik word chagrijnig als ik nog niet heb ontbeten.
Sleutels... Sleutels.
Verdorie.
Links afslaan... - Je mag hier niet parkeren.
Ik ben niet geparkeerd, ik doe de vuilnisbakken.
Jij doet de vuilnisbakken niet, zonnestraal. Je studeert in je baas zijn tijd.
Ik zal je rapporteren. En je hoed.
Goedemorgen, Miss Kitts, kolonel. - Goedemorgen, Mrs Brown.
Judy vroeg mij om deze bij u af te geven. - Verspreiding.
U verspilt uw tijd om die onzin te verkopen.
Iedereen hier weet dat het uw beer was die het heeft gedaan.
En deze straat is een veel betere straat zonder hem.
Wat?
Het is die schurftige hond. Jij gaat naar het asiel, jongen.
Blaffen zonder vergunning in een bebouwde kom.
Geef maar. - Ik zal je bekeuren.
Ik moet ze stiekem verkopen, maar mensen kopen ze wel.
Echt waar? - Het is een heel goed artikel.
Dat laat een paar mensen nog eens goed nadenken over jouw jonge beer.
Je moet gewoon die dief zien te vinden. - We doen ons best.
Jij weet zeker ook niet waar die is, of wel, Feathers?
Hij staat achter je.
Sorry, wat?
Mary? - Oh, hallo, Phoenix.
Waarom kom je niet binnen?
Ik wil alles horen over je onderzoek. Oké?
Er gebeuren mysterieuze dingen in de stad. - O, ja?
Vreemde karakters komen opdagen in elk herkenningspunt van dat boek.
Is dat zo? - Ik weet het niet.
Misschien is het toeval.
Henry zegt dat mijn fantasie op hol slaat.
Je bent een artiest, Mary, net als ik.
Onze fantasie slaat op hol als bizons op een vliegtuig.
Maar mag ik zeggen, in deze bijzondere zaak, dat die goede, oude Henry misschien gelijk heeft.
Vind je? - Maar, ik heb wel wat goed nieuws...
wat je frons laat verdwijnen. Het lijkt...
vingers, vingers, vingers, dat de opbrengst voor mijn eenmansshow doorgaat.
Oh, juist. - Het is een avond van monoloog en liedjes...
met enkele van mijn bekendere karakters. Wil je een kleine voorvertoning?
Stel je deze scène voor. Duisternis, dan plotseling, schijnwerpers.
Ik... ping.
Mary, je ziet er verdrietig uit. Hou je niet van musicals?
Nee. Het lijkt alleen zo oneerlijk. Paddington in de gevangenis en toch...
gaat het leven door. - Ik weet het.
Het moet zo moeilijk zijn om te accepteren dat hij heeft gewonnen...
die man met die schitterende blauwe ogen. - Wat zei je?
De man van de poster. Jouw prachtige tekening.
Ja, maar hoe weet jij dat hij blauwe ogen heeft? Het is maar een potloodtekening.
Dan zal ik hem wel hebben ingekleurd.
Phoenix Buchanan? - Hij is een meester in vermommingen.
Ze is gek geworden. - Denk er eens over na, Henry.
Iemand weet over het Kozlova fortuin, toch? - Het beweerde fortuin.
Knokkels zei dat we niet zoeken naar een criminele bende.
Knokkels? - Omdat er geen bende was.
Het was één man. - Feathers wist het al die tijd al...
Wie is Feathers? De papagaai bij de kiosk? - Nee...
Kunnen we misschien even terugkeren naar planeet Aarde?
Phoenix Buchanan is een zeer gerespecteerde, bekroonde acteur...
en een lid van onze Platinum Club.
Hij is geen kruimeldief. - Wacht even, Henry...
Maar laten we aannemen dat ik het fout heb, oké?
En dat de waarzegger, beroepscrimineel en papagaai gelijk hebben.
Mag ik je eraan herinneren dat je helemaal geen bewijs hebt?
Als iemand mij nodig heeft, ik zal posters ophangen.
Hij heeft gelijk. - Nou, ik geloof je, Mary.
Acteurs zijn de meest kwaadaardige, sluwe mensen op deze planeet.
Is dat zo? - Liegen is hun werk.
O jee.
Als wij er eentje te pakken willen nemen, hebben we een waterdicht plan nodig.
Paddington?
Paddington.
Knokkels?
Ik heb een voorstel voor je.
De mannen en ik hebben gepraat en het lijkt ons...
als we jouw naam gaan zuiveren, heb je onze hulp nodig.
De Browns bedoelen het misschien wel goed, maar...
Je hebt een dief nodig om er eentje te vangen.
Als we een manier kunnen vinden om hier weg te kunnen, zullen we hem snel genoeg vinden.
Maar dat betekent... ontsnappen. - Absoluut. En wij hebben een plan.
Maar daar hebben we vier man voor nodig. Wat zeg je ervan, jongen?
Het is heel aardig van je, Knokkels, maar...
Maar het zal tante Lucy niet zal aanstaan dat wij...
uitbreken.
De Browns zullen de echte dief vinden. Ik moet gewoon geduldig zijn.
Dit wil je misschien niet horen, maar vroeg of laat...
de Browns, nou... zij zullen je vergeten.
Dat doen ze altijd. - Ze missen één bezoek.
Dan twee. - Voordat je het weet...
heb je geen thuis om terug te keren.
Je hebt het fout, Knokkels. Jullie hebben het allemaal verkeerd.
De Browns zijn niet zo.
Ze komen morgen en hebben goed nieuws. Wacht maar af.
Hallo? - Dit is Judy Brown van de Portobello Express.
Kom binnen. En waar is dit voor, lieverds?
Schoolkrant? - Ja.
Wij dachten dat de agent van dé Phoenix Buchanan heel interessant zou zijn.
En dat klopt. Je hebt twee minuten, dus we moeten opschieten.
En dat geef ik jullie alleen omdat jullie ontbijt hebben meegenomen.
Lekkere broodjes.
Hij komt eraan.
Hallo, Joe. Wat een verrassing. Wat doe je hier?
Post bezorgen. Hoe gaat het met Paddington?
Hij is een dapper, klein beertje. - Ja, inderdaad. Doe hem de groetjes.
Dat zal ik doen. Dank je, Joe. - Doei.
Tot ziens.
Mr Buchanan.
Wanneer kunnen we Mr Buchanan weer op het podium verwachten?
Phoenix? Oh, daar zal ik niet op gaan wachten, lieverd.
Nee, nee, begrijp mij niet verkeerd. Hij is een geweldige acteur.
Maar er is een klein probleempje. - Echt waar?
Hij werkt niet met andere mensen. Denkt dat zij 'zijn talent verflauwen'.
Miss Fanshaw. - Ik moet opschieten.
We gaan lunchen met een belangrijke Broadway producer.
Waar gaan jullie heen? - Het Ritz, lieverd.
Hele lekkere broodjes.
In hemelsnaam. Kom binnen.
Het pakje is bezorgd. Ik herhaal: Het pakje is bezorgd.
Barkridge's nog wel. Phoenix heeft geluk.
Hallo? - Phoenix.
Felicity. Wat een leuke verrassing. Ik dacht al dat je mijn nummer kwijt was.
Ik heb twee minuten, dus we moeten opschieten.
Oké...
We gaan lunchen met een belangrijke Broadway producer.
Nou, dat is goed nieuws. Ja, ja. Waar gaan we heen?
Het Ritz, lieverd. - Ik ben onderweg.
Lekkere broodjes, trouwens.
Wat zei je? - Hele lekkere broodjes.
Dank je, lieverd.
Ik heb nooit klachten gehad over 'Mr en Mrs Zachte Wangen'.
Ja.
Handschoenen, sleutels. En wegwezen.
Mary?
Waar al je dromen uitkomen?
Doe het raam open.
Hallo, schat. - Ben je gek geworden?
Ik weet dat het Phoenix is en ik ga het bewijzen.
Dit is inbraak. - We hebben nog niks gebroken.
Waarom zou Phoenix een uitklapboek stelen? Hij is een miljonair.
Dat heb je fout. Hij is geld verschuldigd in het gehele land. Kijk.
Dus hij heeft wat rekeningen. Ik bedoel, iedereen...
Jeetje, die man geeft veel uit aan gezichtscrème. - Hij heeft geen cent te makken. Kom op.
Laten we dat boek zoeken en wegwezen.
Een halsdoek.
En? - Niks.
We moeten iets over het hoofd zien.
Tenzij er niks te vinden is. Kunnen we nu gaan?
Kijk, Henry. - Wat?
Het kleed. - Ja, die is mooi. Ik zal een staal bestellen.
Til mij eens omhoog. Vlug, vlug.
Ja.
Een geheime kamer.
Het is een zolder. - Een geheime zolder.
Het is een doodgewone zolder. Elk huis heeft er ééntje. Ik bedoel, kijk...
het is gewoon een normale... Mijn God, hij is gestoord.
Kijk, Henry. De non. De dief. De koning.
Wij hadden gelijk. - Sorry. Wij?
Nou, ik heb nooit...
Vlug. - Ga naar beneden.
Eerlijk gezegd, geweldig.
Hallo?
Wie is daar? Laat jezelf zien.
Henry? - Hallo, Phoenix.
Wat doe jij hier in hemelsnaam? - Ik kan jou wel hetzelfde vragen.
Ik woon hier. Het is mijn huis.
En ik verzeker het.
En voor onze Platinum leden doen wij...
een jaarlijkse gratis thuisinspectie om uw beveiligingsregelingen te verifiëren.
In je pyjama?
Met je vrouw? - Dat lijkt allemaal zeer veilig.
Hallo, Phoenix. - Mary.
Ik hoorde je niet binnenkomen. - Zij helpt als ik het druk heb.
Dat klinkt zeer aannemelijk. - O ja? Mooi.
Het verheugt mij te zeggen dat alles er heel goed uitziet.
Mooi zo.
Dus ga ik snel terug naar kantoor en laat de mannen dat spoedig noteren.
En we hopen je snel weer te zien. - Inderdaad.
Misschien de volgende keer niet in je pyjama.
Hij is zo'n grapjas. - Tot ziens.
Oh, dank Larry, het is er nog.
Dank Larry, Johnny en alle geesten van de avenue.
Ja, dat scheelde niet veel, of wel?
Te dichtbij, als je het mij vraagt. - Doe niet zo zenuwachtig, Macbeth.
Rot op met jouw lef. We zijn zo dichtbij.
Ik heb deze vrouw door heel Londen gevolgd...
en al haar kleine aanwijzingen verzameld.
Ja. Maar wat betekenen ze?
Het is gewoon een wirwar van letters, toch?
Integendeel, mijn vriend. Het zijn helemaal geen letters.
Het zijn muzieknoten. - Inderdaad, Poirot.
En ik denk dat ik weet waar ik die moet spelen.
Stop. Dat is een ongelofelijk verhaal.
Maar het enige wat jullie kunnen bewijzen...
is dat Phoenix Buchanan zijn oude kostuums bewaard. Breng mij harde bewijzen.
Breng mij 't boek met z'n vingerafdrukken en dan is er 'n zaak.
Maar tot dan kan ik niks doen. Sorry. - Wat?
Waar gaat zij heen?
Wat moeten we nu doen? - Ik weet het niet.
We kunnen Paddington in ieder geval vertellen dat wij weten wie het heeft gedaan.
Oh, nee. - Wat?
We hebben het bezoek gemist.
Paddington...
Paddington. - Tante Lucy.
Tante Lucy. - Paddington.
Wat doe jij hier? Ik dacht dat je thuis zou zijn.
Ik ben bang dat ik die niet meer heb.
Ik zit in de gevangenis.
En zelfs de Browns zijn mij vergeten.
Paddington.
Knokkels?
Vanavond is het zover. We vertrekken om middernacht.
Als jij je naam wilt zuiveren, is het nu of nooit.
Doe je mee? - Ik doe mee.
Oké. Tijd om te gaan.
Er valt hier toch niks te beleven.
Ze zijn de laatste tijd zo braaf.
Lichten uit.
Oh, boterhammen.
Paddington. - Ik kom.
Succes, kleine beer.
Dit is het leven, mannen. Vrijheid.
Laat haar zakken, Spoon.
Daar is ze, mannen. Ons ticket hier vandaan.
Wat bedoel je? Waar gaan we heen?
We kunnen het hem maar beter vertellen, Knoks. - Wat?
Gaan we mijn naam niet zuiveren? - Sorry, jongen. Plannen zijn veranderd.
Wat?
We verlaten het land. - En jij gaat met ons mee.
Maar je hebt tegen mij gelogen.
Oh, hé, zo was het niet. Wij doen jou een plezier.
Als ik je de waarheid had verteld, was je nooit meegekomen. Dit is beter zo.
Wij gaan samen marmelade maken.
Maar dat wil ik niet, Knokkels.
Ik wil mijn naam zuiveren en naar huis gaan.
En jij zei dat je zou helpen. Dat heb je beloofd.
Sorry, jongen. Dat kan niet.
Paddington. - Laat hem maar gaan.
Als hij zichzelf wil laten arresteren, dan is dat zijn keuze.
Hallo. - Hallo, Jonathan.
U heeft het huis van Brown gebeld. Wij zijn er nu niet. Laat een bericht achter.
Hallo, ik ben het... Paddington.
Ik hoop niet dat jullie het erg vinden dat ik bel.
Ik wilde jullie laten weten dat ik ben ontsnapt en...
ik geloof dat ik op de vlucht ben. Dat was niet echt mijn bedoeling, maar...
Knokkels zei, als wij zouden uitbreken hij mij zou helpen om mijn naam te zuiveren...
en dat ik dan weer thuis kon komen.
Maar hij is nu weg en ik ben op mezelf aangewezen.
Ik weet niet eens waarom ik bel. Ik denk dat ik alleen wilde zeggen...
vaarwel.
Hallo? - Paddington?
Ja, het is Paddington.
Het spijt mij zo dat ik ben ontsnapt, Mrs Brown, maar ik dacht dat jullie mij waren vergeten.
Wij zouden jou nooit vergeten, Paddington.
Paddington? - Je bent familie.
En wij weten wie de dief was.
Het is Phoenix Buchanan. - Mr Buchanan?
Maar hij is spoorloos verdwenen.
We zijn hem wezen zoeken bij elk herkenningspunt in dat boek. Elke bladzijde.
'Waar al je dromen uitkomen'. - Waarom zeg je dat?
Dat stond geschreven op de laatste bladzijde van het uitklapboek.
Dat doet mij altijd aan tante Lucy denken. - Dat is vreemd.
O ja?
Ik vond precies dezelfde zin op een stuk papier in Phoenix zijn huis.
Echt waar? - Ik weet zeker dat ik dat eerder heb gezien.
Kijk.
'Waar al je dromen uitkomen'. - Het orgel?
Daar moet madam Kozlova haar fortuin hebben verstopt.
Laten we naar de kermis gaan. - Het is te laat. Zij vertrekken vandaag.
Vanaf Paddington station. - Om 06:35 uur.
Er is nog steeds tijd. - Paddington, ga naar het station.
Als we Phoenix en dat boek vinden...
zullen zijn vingerafdrukken alles bewijzen. - Maar dat is kilometers verder, Mr Brown. Ik...
Ik zie u daar.
Maak de weg vrij. Dit is een afvalnoodgeval.
Sorry.
Medeburgers, ik heb net informatie ontvangen.
De beer is ontsnapt en komt mogelijk deze kant op.
Ik heb het panieklevel van de buurt opgehoogd naar 'wilde hysterie'.
Ga aan de kant, Mr Curry. - Paddington komt niet deze kant op.
Hij gaat zijn naam zuiveren.
En wij brengen hem naar huis. - Wij willen hem hier niet.
Nee, natuurlijk niet. Dat heb jij nooit gewild.
Zodra jij die bier zag, had jij al een oordeel gevormd.
Paddington is niet zo.
Hij zoekt het goede in ons allemaal, en op een of andere manier vindt hij die.
Daarom maakt hij overal vrienden.
En daarom is Windsor Garden een vrolijker plek als hij er is.
Hij zou niet aarzelen als iemand van ons hulp nodig had.
Dus, ga aan de kant, Mr Curry, want wij rijden door.
Leuk geprobeerd, Brown. Jouw plan is vastgelopen.
Net zoals jouw voertuig.
Probeer de choke. Vooruit, probeer de choke. Je verzuipt hem.
Koppeling ingedrukt, tweede versnelling, Mr Brown. - Wat?
Wat doe je? - Na drie.
Wat is eraan de hand? - Drie.
Je rijdt illegaal op een openbare weg.
Gooi jullie gewicht erin. - Duw dat voertuig niet vooruit.
Breng Paddington thuis. - Bedankt.
Oké, Paddington, blijf laag en vergeet niet, je bent een vuilnisbak.
Je bent een vuilnisbak, je bent een vuilnisbak. Gewoon eentje die een wandeling maakt.
Dank u. - Graag gedaan.
Hier is niks te zien, agent. Alleen maar een vuilnisbak.
Een hele aardige vuilnisbak.
Heren.
Paddington. - Mr Brown.
Snel, hij is aan boord.
Geen zorgen, ik los het zelf wel op.
We moeten die trein zien bij te houden. - Hoe?
Ik heb een idee.
Goedemorgen, mevrouw, meneer. Welkom aan boord.
Prima. dank u. - Kan ik champagne voor u inschenken?
Dank je. Heel geciviliseerd, ja. Heel erg bedankt. Erg aardig.
Fijn om er even tussenuit te zijn na wat ik allemaal heb doorstaan met die beer.
Boilerdruk, twee, twee vijf. Water, een half glas.
Luchtrem, uit. - Goed gedaan, J-Dog.
Mijn naam is niet J-Dog. Het is Jonathan Brown. En ik hou van stoomtreinen.
Oh, in Godsnaam.
Het spijt me zo. - Blijf eraf. Hou op.
Sus mij niet, Gertrude. Er is net drank op mij gemorst.
Gerald. Ik wil dat je stil bent.
Ja, Gertrude.
... nieuws van de BBC.
Vier gevangenen maakten gisteravond een gewaagde ontsnapping uit de Portobello-gevangenis.
De gevangenen lijken allemaal spoorloos te zijn verdwenen...
behalve Paddington Brown, die gezien is bij het instappen van een trein...
bestemming Bristol. De politie zal hem omsingelen...
en verwachten hem spoedig te arresteren.
Arme kleine jongen.
Hij zal nu ergens daar beneden zijn.
Moeten we hem niet helpen, Knokkels?
Hoe? Als wij teruggaan, sluiten ze ons niet alleen op, maar gooien ze de sleutel weg.
Dat weet ik, maar hij is onze vriend.
We houden ons aan het plan.
Ik doe voor niemand iets voor niks.
Oké, opa. Het moment van de waarheid.
D.
A.
Het boek.
Toffee Appels.
Wat doet hij? - Geen idee.
Paddington. - Hij kan ons niet horen.
Kan dit ding niet sneller? - Dan heb ik meer kolen nodig.
Ik zoek die wel. - Ga langszij. Ik stap over.
Ik ga met je mee. - Judy.
Probeer jij ons maar eens tegen te houden.
Kom op dan.
Klaar? - Ja.
Ga.
Open je geest en je benen zullen volgen.
Mr Brown. - Mrs Bird.
C.
En eindelijk... E.
Hij doet het.
Hallo. Wat ben jij mooi.
West End, ik kom eraan.
Goedemorgen.
Nee.
Wat was het? E, D, F.
D.
Kom terug met dat boek.
Waar denk jij heen te gaan, beer?
Het is een trein. Daar komt een einde aan...
zoals aan ons allemaal, helaas.
Einde beer, achtervolgd door een acteur...
Phoenix Buchanan. - Mrs Bird?
Dus nu herinner je je mij? - Al heb ik ooit.
De calvarie. Een oud wijf, een klein meisje en een verzekeringsman.
Wat moet ik doen? - Ik zal je zeggen wat ik ga doen.
Ik ga je op je neus slaan. - Dat is geen goed idee.
Podiumgevecht, niveau vier.
Waar ik vandaan kom, leren ze je om nooit een mes mee te nemen naar een vuurgevecht.
Ik denk dat je erachter komt dat die plastic pijltjes schiet.
Inderdaad.
Terwijl dit zwaard er heel scherp uitziet.
Ga terug. Allemaal.
En voor u, meneer, de gigantische Pavlova. Smakelijk.
Hallo, Uwe Edelachtbare. Uw haar ziet er mooi uit.
Paddington. - Mrs Brown.
Ik heb een idee.
Mooi. Mooi. Geweldig. Nu jullie harige vriend.
Minder vaart, Jonathan.
Wat een slim plan.
Geen zorgen. Ik ken een klein trucje die Harry Houdini altijd deed.
Spring, Paddington. Ik vang je op.
Nee.
Vaarwel, beer.
Bullseye.
Stop de trein, Jonathan.
Vooruit, mannen.
Knokkels, je bent terug gekomen.
Ik kan niet alleen marmelade maken, of wel? - Bedankt, allemaal.
Paddington?
Hij gloeit. - We kunnen beter die kleine naar bed brengen.
Mama. - Paddington.
Hij is niet in orde.
Geen zorgen, het komt wel goed met hem. Of niet dan, kleine vriend?
Paddington. - Waar ben ik?
Doe maar rustig.
Je hebt ons een beetje laten schrikken, maar je bent nu thuis.
Thuis? - Dat klopt. Kijk.
De politie zag in dat zij een fout hadden gemaakt.
Phoenix Buchanan is gearresteerd en ik mag daaraan toevoegen...
is geen lid meer van onze Platinum Club.
Dan... - Je bent een vrije beer.
Hoelang heb ik geslapen? - Drie dagen.
Drie dagen? Maar dat betekent...
Het is tante Lucy's verjaardag. - En ik heb haar niks gestuurd.
Dat geeft niet, Paddington. - Maar dat geeft wel wat, Mrs Brown.
Tante Lucy deed zoveel voor mij toen ik een welp was.
Zonder haar, was ik nooit naar Londen gekomen.
En ik denk dat ik haar eigenlijk alleen maar trots wilde maken.
Maar nu zal zij wakker worden op haar verjaardag zonder een cadeau...
en denkt dat ik haar helemaal ben vergeten.
Oh, stomme gans. Dat zal zij helemaal niet denken.
Niet? - Kom met ons mee.
Daar is hij.
Wat doen jullie hier allemaal?
Wij wilden jou bedanken. - Bedanken?
Voor alles wat je voor ons hebt gedaan. - Ja.
Zonder jou hadden wij elkaar nooit ontmoet.
Jij hebt mij geholpen om te slagen.
Ik zou voor altijd buitengesloten zijn.
Ik zou zeggen dat jij een heleboel hebt om trots op te zijn.
Toen wij hoorden dat de politie het uitklapboek als bewijs wilden hebben...
dachten wij om voor tante Lucy een ander cadeau te zoeken.
Dus zijn we allemaal samen gekomen.
Ik heb een paar gunsten van mijn oude luchtmachtvrienden gevraagd.
En wij denken dat zij het geweldig zal vinden. - Maar, wat is het?
Jij wilde dat boek zodat tante Lucy Londen zou kunnen zien, toch?
Dat was altijd haar droom.
Wij dachten, waarom Londen zien in een boek...
terwijl zij die in het echt zou kunnen zien?
Waarom ga je niet opendoen?
Paddington.
Fijne verjaardag, tante Lucy.
MIJN KNIPSELBOEK
TANTE LUCY'S VERJAARDAG
DE BERENTOER NAAR LONDEN
KNOKKELS, PHIBS & SPOON VERGEVEN "EEN ANDER MENS" ZEGT DE RECHTER
KNOKKELS OPENT THEEHUIS
DE VERKOOPCIJFERS STIJGEN
MARY BROWN ZWEMT KANAAL OVER
JUDY WINT PRIJS
VOLLE KRACHT VOORUIT JONATHAN BROWN MAAKT STOOMTREINEN WEER HIP
HENRY BROWN GEPROMOVEERD
PHOENIX BUCHANAN ERKENT VERLIES EEN ZWARE DAG VOOR PHOENIX
PHOENIX BUCHANAN WORDT VANDAAG BERECHT
Phoenix Buchanan.
Je hebt bewezen dat je een gemene crimineel bent...
en een schande tot het nobele beroep als akteur.
Ik veroordeel jou tot tien jaar gevangenisstraf.
En ik stel voor dat je je tijd achter de tralies verstandig gebruikt.
Dat zal ik doen.
ZES MAANDEN LATER
Dank u.
Nou, het lijkt erop dat ik West End toch niet nodig had. Alleen...
een vast publiek.
Moet je zien. Bewakers, sluit me op.
Wacht, dat is al gebeurd.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: TDK & Mystique
Download deze ondertitel op: