บริษัทเหมืองแชนดอร์ จำกัด
GHOSTBUSTERS - AFTERLIFE (2022) บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง
อี๋ แม่ ผมกินข้าวอยู่นะ
จะเสร็จแล้วน่า
โห หนวดขึ้นแล้วนะเราเนี่ย
แม่!
- ฟีบี้! - โอ้ย!
ผมเลือดออกแล้ว! แม่ทำผมเลือดออก!
ไม่ตายหรอกน่า ฟีบี้!
เฮ้ย! ลูกทำอะไรน่ะ?
ไฟฟ้าเพื่อนบ้านมันตก
- หนูเลยเชื่อมไฟ เพิ่มกระแสเป็น 220 - ถอดออกเลย
จะได้ใช้เครื่องกลึงหนูได้
ไม่คิดจะถามแม่เลยรึไง?
แม่เพิ่งทำให้เห็นว่าแม่ไม่รู้เรื่องวิทยาศาสตร์
- โอเค เข้าใจแล้ว - แม่เก่งเรื่องอื่นมากกว่า
- เช่นทำเคซาเดียส - ที่เป่าผมแม่
- เคซาเดียสที่แม่ทำอร่อยมาก - ขอบใจจ๊ะ
อะไรอีกล่ะเนี่ย?
แม่!
- เอาจริงเหรอ? ไม่มีขารึไง? - ผมยังเด็กนะ
ฉันกำลังจะขับรถไปรับเช็คเดี๋ยวนี้แล้ว
เธอถูกล็อตเตอรี่รึไง?
ก็ประมาณนั้น พ่อฉันเพิ่งเสีย
ใจเย็น ฉันไม่รู้จักพ่อหรอก
ฉันเองยังงงเลยที่แกทิ้งมรดกไว้ให้
- เหมือนพ่อฉันเลย - เหรอ?
พ่อนายทิ้งครอบครัว
แล้วย้ายไปอยู่ในฟาร์มไกลผู้ไกลคนด้วยเหรอ?
เปล่า
ฟังนะ ฉัน...
ฉันรู้ว่าฉันเป็นผู้เช่าที่ไม่สม่ำเสมอ หรือน่าเชื่อถือเท่าไหร่
แต่ถ้านายให้เวลาฉันสะสางธุระอีกอาทิตย์นึง
ฉันจะกลับมาคืนหนี้ทุกอย่างให้หมด
หนูซ่อมได้!
ฟังนะ
ฉันจะรอให้เธอออกไป
แล้วฉันจะเปลี่ยนล็อค
ถึงแล้ว นี่แหละซัมเมอร์วิลล์
ตาของพวกลูกเคยอยู่ที่นี่
และตายที่นี่ด้วย
โธ่ ไม่มีสัญญาณซักบาร์เลยเหรอ?
มีบาร์​ก็ดีสิ
ตลกน่าแม่
"จงเปิดตาดู
"เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่
อาทิตย์ดำมืดดั่งผ้าขนสัตว์ไว้ทุกข์
ทะเลเดือดพล่าน
ดวงจันทร์กลายเป็นสีเลือด
ท้องฟ้าถล่มทลาย
วิวรณ์ 6:12"
ปกติดีจัง
เฮ้ บางทีผมว่าดีนะ ที่เราไม่เคยเจอคุณตา
เยี่ยม แม่ไม่เห็นบอกเราเลย ว่าเราได้บ้านที่มีคนตายมา
คิดดู
ตอนนี้มันเป็นของเราแล้ว
ฟีบส์ ช่วยงัดเข้าบ้านตาให้หน่อยลูก
ดีมาก
โอ้โห
ไม่มีรูปซักใบ
หนูเพียบ
แม่ต้องมาดูขุมทรัพย์ขยะที่ผมเจอหลังบ้าน
เยี่ยมเลย
พระเจ้า นี่มันแย่กว่าที่ผมคิดไว้เยอะเลย
ไปหลบใต้โต๊ะกินข้าวเดี๋ยวนี้!
ฟีบี้
จำหน้าร้อนนั้นที่เราตายใต้โต๊ะกินข้าวได้ไหม?
ที่นี่สร้างบนรอยเลื่อนเปลือกโลกแหงๆ
อาจจะแค่มีคนเจาะอะไรก็ได้
โคตรน่ารำคาญเลยสิไม่ว่า
ไม่เป็นไร เรามาอยู่ที่นี่แค่อาทิตย์เดียว
เอ่อ ประมาณนั้นแหละ
หมายความว่าไง?
หมายความว่าเราจะอยู่ที่นี่ไง
ไหนแม่บอกว่าจะมาอยู่อาทิตย์เดียวไง!
ใช่ นั่นมันก่อนที่เราจะโดนไล่ไง
แม่บอกว่ามีเงินเก็บนี่
- นั่นมันก่อนที่แม่จะมีพวกแก - โอ้ย!
แม่ไม่เก่งเรื่องเงินอยู่แล้ว
ขอบใจนะ ฟีบส์
อะไรน่ะ?
ฉันจะไปรู้ได้ไง?
มีอะไรให้ช่วยไหม?
หวัดดี เรา เอ่อ...เรา...
ที่นี่เคยเป็นบ้านพ่อฉัน
หวัดดี
ฉันเจนีน เม็ลนิตซ์ เราเคยคุยโทรศัพท์กันแล้ว
ฉันเคยเป็น...
คือเราเคยเป็นเพื่อนกัน
- ฉันเสียใจด้วยนะ - ไม่เป็นไร
คุณรู้จักเขาดีกว่าฉัน ฉันน่าจะเป็นคนพูดมากกว่า
ฉันแค่คอยดูแลเรื่องจ่ายบิลให้ตรงเวลา
- ประมาณนั้นแหละ - เหมือนคนบริหารเงินเหรอ?
อ๋อ ไม่มีเงินให้บริหารหรอกนะ
พ่อคุณแทบไม่มีเงินจ่ายค่าไฟด้วยซ้ำ
แกไม่ได้ทิ้งอะไรให้เราเลยเหรอ?
ก็...ไม่ขนาดนั้นหรอก
แกมีหนี้อยู่พอสมควรเลย
คุณเม็ลนิตซ์ ฉันมาที่นี่เพื่อเซ็นแบบฟอร์ม
เก็บข้าวของ แล้วมาเอาเช็คค่าเช่า
คุณจะบอกว่าที่นี่ไร้มูลค่าเหรอ?
หมายถึงนอกจากมูลค่าทางใจใช่ไหม?
เดี๋ยวเธอจะไปไหม?
- ก็อาจจะ - ออเดอร์ฉันล่ะ?
ไม่อยากเชื่อเลยว่ายังมีร้านแบบนี้เหลือ
ผมไม่อยากเชื่อว่าเราต้องใช้เวลาหน้าร้อนที่นี่
- เรามีชีวิตของเรานะ แม่ - แกคิดว่าแม่ไม่มีชีวิตรึไง?
ไม่ แม่ก็คือแม่ แม่มีชีวิตอยู่เพื่อเรา
เดี๋ยวผมมานะ
อ๋อ
เฮ้ ลูกอาจจะมีเพื่อนที่นี่ก็ได้
- จะมีได้ไง? - แม่พูดจริงนะ
บ้านใหม่อาจเป็นโอกาสให้ลูกเริ่มต้นใหม่
เปิดใจหน่อย
มันฝรั่งสอง สปินเนอร์สอง หอมย่าง อันนึงไม่เอาชีส
ลัคกี้...เหมือนเนื้อจะมีปัญหานะ
- รู้สึกไม่ดีเลย ลัคกี้ โอ้ย...! - นั่นไงปัญหา
มันอ้วกเนื้อออกมา!
ที่นี่เจ๋งจัง
เออ ใช้ได้น่า
ฉันไม่ได้เป็นเจ้าของนะ
ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้เป็นเจ้าของ
เธอดูเด็กเกินจะเป็นเจ้่าของธุรกิจ
ฉันเห็นป้ายรับสมัครคนงานหน้าร้านเหรอ?
ฉัน...พอช่วยงานได้นะ
หัวข้อประสบการณ์ เธอเขียนว่า "เป็นมิตร" พร้อมรูปหน้ายิ้มเนี่ยนะ?
ก็ฉันไม่รู้ว่าต้องเขียนอะไรดี
ฉันว่า "เป็นมิตร" ไม่ถือเป็นประสบการณ์หรอกนะ
งั้นคงเป็นคุณสมบัติมั๊ง
- เธออายุเท่าไหร่? - 17
เธอช่วยแนะนำฉันหน่อยได้ไหม?
ฉันบอกได้แค่ว่านายยังไม่ตาย
ฉันชื่อเทรเวอร์
- เพื่อน เยี่ยมไปเลยว่ะ - เพื่อน แกน่ารักมากจริงๆ
แกมีโอกาสกับเธอมาก จริงๆนะ
แล้วนี่จะไปไหนเหรอ?
เราจะอยู่ที่นี่น่ะ
รู้จักบ้านในไร่ที่มียุ้งไหม?
โสโครกหน่อยน่ะ? นั่นเคยเป็นบ้านพ่อฉัน
ชาวนาโสโครกมีครอบครัวด้วยเหรอ?
คุณรู้จักพ่อฉันเหรอ?
ไม่มีใครรู้จักพ่อคุณหรอก
ทุกคนคิดถึงเขาแน่
ไม่หรอก
ว่าไง พ่อคาซาโนว่า?
โอ้ย
โธ่เว้ย
อะไรเนี่ย?
เร็วเข้า! อีก 15 นาทีรถจะออกแล้ว!
เฮ้ ฟีบส์ ที่โรงเรียนน่ะ
ไม่ต้องกลัวชวนใครคุยนะ
พูดเป็นเล่น? คำแนะนำแม่แย่มาก
แม่จะทำน้องเฟลน่ะสิ
เฮ้ แล้วมุกตลกเป็นไงบ้าง?
ทำไมเธอถึงไม่ควรเชื่อใจอะตอม?
เพราะมันสร้างทุกอย่างขึ้นมาไง
- ตลกดีออก - ไม่เลย
- ส่งผมตรงนี้พอ - อายเหรอ?
ใช่ บาย
รักนะ!
- เธอเกือบตายนะ - เออ เพราะมองหน้าเธอไง
- เป็นอะไร? ลูกชอบโรงเรียนจะตาย - หนูแค่รักเรียน
นี่มันแคมป์เด็กไม่เอาถ่านที่รัฐสนับสนุน
ตามใจ ลูกไปช่วยแม่ขูดแร่ใยหิน ในห้องใต้หลังคาก็ได้นะ
หนูจะลองเรียนรร.รัฐดูละกัน
เฺฮ้ อย่าเป็นตัวของตัวเองล่ะ
- คุณโอเคไหมครับ? - ค่ะ วันแรกน่ะ
เชื่อไหมล่ะ ว่าที่นี่จ้างใครมาสอนตอนหน้าร้อน?
เชื่อสิ ผมสอนที่นี่เอง
อ๋อ ฉันขอโทษ
ไม่เป็นไร คือ...
เด็กเรียนที่นี่ส่วนมาก ไม่ฉลาดเท่าไหร่
เฮ้ โคลิน
เขา...
คือผมจะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น
แจ่มเลย
- ใช่ไหม? - อืม
งานในฝันเลย
สวัสดีทุกคน วันนี้เป็นไงบ้าง?
ครูชื่อครูกรูเบอร์สัน
เอ่อ...
ครูรู้
พวกเธอไม่ได้อยากมาเรียน
ครูเองก็ไม่อยากมาสอน
ก็อย่างที่เห็นนะ
โรงเรียนพวกเธอยังใช้วีดีโอเทปอยู่
แต่ครูเจอของดีในห้องพักครู
มันเยี่ยมมาก ชื่อเรื่องว่า "คูโจ้"
เป็นเรื่องหมาเซ็นต์เบอร์นาร์ดแสนดุที่...
ครูเองก็ไม่อยากสปอยมากเกินไปนะ
แต่ลองคิดว่าถ้าบีโธเฟ่นติดเชื่อพิษสุนัขบ้า
แล้วเริ่มขย้ำเด็กๆ
พวกเธอจะพอเข้าใจ
ดูให้สนุกนะ
สปีดดิ้ง สาม สอง หนึ่ง
เธอนั่งอย่างโดดเดี่ยว
นอกคอก เพื่อนฝูงปฏิเสธ
แต่ความลับของเธอคืออะไรกันแน่?
เธออาจกำลังหนีอะไรมา
หนีจาก...
ตัวเอง
ว่ามาเลย
คุณตาฉันเพิ่งตายน่ะ
แม่ฉันบอกว่าเรามาที่นี่เพื่อคุ้ยดูว่าแกเหลืออะไรมั่ง
งั้นเธอมาเพื่อไขปริศนาการตายของตาเธองั้นเหรอ?
เปล่า
แกตายตามธรรมชาติ
แจ่ใจเหรอว่าไม่ใช่ผิดธรรมชาติน่ะ?
แน่สิ
แน่ใจเลยว่าเพราะหัวใจวาย
อ๋อ นักฆ่าไร้เสียงนั่นเอง
ฉันฟีบี้
อ๋อ เจ๋งนี่ ฉันพอดคาสท์
ทำไมคนเรียกเธอว่าพอดคาสท์ล่ะ?
อ๋อ ฉันเรียกตัวเองว่าพอดคาสท์ เพราะพอดคาสท์ฉันไง
- จะทาสีเหรอครับ? - อืม ใช่
คุณอยู่ที่ไหนล่ะ?
ที่ไร่แถวๆเส้น 99 น่ะ
บ้านพ่อฉันเอง
ชาวนาโสโครกนั่นมีครอบครัวด้วยเหรอ?
พวกคุณเรียกแกว่า ชาวนาโสโครกหมดเลยเหรอเนี่ย?
ไม่ได้ว่านะ
แกขุดที่ผืนนั้นทุกอาทิตย์...
แต่ไม่เคยหว่านเมล็ด ไม่เคยรดน้ำ
ไม่เคยปลูกอะไรทั้งนั้น
มันน่าสงสัยน่ะ
แต่แกเป็นลูกค้าที่ดีนะ
แก...ซื้อของประหลาดๆเพียบ
ใช่ ฟังดูเหมือนพ่อฉันจริงๆ
อะไรเนี่ย?
สวัสดี
เราเปิดหนังหมานักฆ่าแสนสนุกอยู่นะ
- นี่แผนที่แผ่นดินไหวเหรอคะ? - ใช่
- เธอรู้ได้ไง? - เพราะมันเป็นแผนที่การเกิดแผ่นดินไหว
- ใช่ แต่... - คุณเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องแผ่นดินไหวเหรอคะ?
ดูไม่น่าเชื่อหรือไง?
นึกว่าคุณเป็นโค้ชฟุตบอล
เอ่อ ขอบใจนะ
นี่ดูไม่เหมือนผิวโลกหรือภูเขาไฟเลย
โอเค แม่คนฉลาด
นี่ ดูนี่
นี่คือภูเขาไฟ โอเคไหม?
มันสูงขึ้นไปจนถึงยอด
แต่นี่คือแผ่นดินไหวจากแผ่นโลกเคลื่อนตัว
เห็นคลื่นตัวพีตามด้วยคลื่นตัวเอสลูกใหญ่นี่นะ
เห็นสิ หนูไม่ได้โง่นะ
ก็ใช่ นี่คือรูปแบบของซัมเมอร์วิลล์
คลื่นตัวพีขนาดใหญ่ คลื่นตัวเอสขนาดเล็ก เหมือนกับระเบิด
- แล้วมันมาจากไหนคะ? - ครูก็ไม่รู้
ครูตั้งเครื่องรับคลื่นสะเทือน แต่ยังระบุที่มาไม่ได้เลย
- ครูใช้สามเครื่องรึเปล่า? - ใช้สิ
ครูรู้ว่าสามเหลี่ยมมีกี่ด้านน่า
หนูแค่คิดว่าครูใช้มุมป้าน
มุกเรขาคณิตใช่ไหมน่ะ?
ใช่ หนูถึงขยิบตาให้ไง
มุกแย่มากนะ
ไม่ แต่ครูชอบมาก
ดูนี่สิ ไม่รู้ว่าทำไม
เมืองที่ไม่ได้อยู่ใกล้แผ่นเปลือกโลก
ที่มีการเคลื่อนไหวของภูเขาไฟ ไม่มีรอยเลื่อน
ไม่มีการขุดเจาะ ไม่มีเพลงเสียงดังด้วยซ้ำ
ถึงมีแผ่นดินไหวทุกวันแบบนี้
อาจจะเป็นวันสิ้นโลกก็ได้
23, 24, 25
เฮ้ นายทึ่ม สต็อกเป็นไงบ้าง?
เฮ้ ว่าไง? ไม่ดีเลย
ไม่ดีเลยจริงๆ เอ่อ...
- ทุกคนเคยทำนี่ไหม? - เคยสิ มันสำคัญมากๆ
เธอโอเครึเปล่า?
ปากม่วงแล้วนะนั่น
ฉันไม่เป็นไร
ใส่เสื้อหนาวฉันเถอะ
ไม่ ฉันไม่เป็นไรจริงๆ
ไม่เหมือนเสื้อผู้หญิงหรอก
มีขนหมาจิ้งจอกด้วย เชื่อฉันนะ
ก็ได้
ใส่ได้ด้วย แปลกใจจัง
ใช่ มันเสื้อแฟนฉันน่ะ
- โอ้ - กลับไปทำสต็อกต่อนะ
โอเค จะเริ่มอัดแล้ว สาม สอง หนึ่ง
เอ่อ เธอแนะนำตัวเองเลย
ช่วยบอกด้วยว่าเมื่อเช้ากินอะไรไป
เอ่อ ฉันฟีบี้
กินขนมปังปิ้งน่ะ
โอเค ขออีกหน่อย เล่นมุกหน่อยสิ
มุกเหรอ?
เธอจะเรียกหมีโพล่าร์ที่ตายแล้วว่าอะไร?
อะไรก็ได้
ยังไงมันก็ไม่ได้ยินเธอแล้ว
ว้าว ตลกดีอะ
- เธอนี่ีตลกดี - มุกมันขำน่ะ
รู้หรือไม่: รู้ไหมว่าที่ซัมเมอร์วิลล์
มีคนตายแล้วมากกว่าคนที่ยังอยู่?
ใช่ ถึงต้องมีสุสานไง
ร้านวัสดุเวอร์ไทเมอรส์ เป็นของพวกกลุ่มลับ
- มนุษย์เลื้อยคลาน - มนุษย์เลื้อยคลาน?
เจฟเฟอร์สัน ไอน์สไตน์ บียอนเซ่?
เธอว่าปิระมิดมันสร้างมายังไงล่ะ?
- ใช้ทาสมั๊ง? - นี่โรงหนัง
ผีสิงด้วย
ฉันไม่เชื่อเรื่องผีหรอก
อะไรนะ? เธอไม่เชื่อได้ไง?
หลักฐานเยอะขนาดนี้! เธอไม่เชื่อเรื่องวิญญาณเหรอ?
ไม่อะ
ฉันว่าพวกเราก็แค่หุ่นช็อตที่มีเนื้อหนัง
เธอต้องดูอะไรซะแล้ว
ฉันไปเอารถก่อนนะ
เรามาที่นี่ได้เหรอ?
ได้สิ
เหมืองปิดไปตั้งแต่ยุค '40 แล้ว
พวกนั้นเอาป้ายมาตั้ง
เพราะมีเคมีอันตรายรั่วไหล
แล้วก็เพราะมีไดนาไมท์
ฉันทำงี้พอ
ทั้งเมืองนี้ทำงานเหมืองกันหมด
พวกนั้นเจาะภูเขานี้เหมือนส้มลูกนึง
แล้วหลอมทุกอย่างเป็นคานซีลีเนียมหมด
ทำไมถึงเอาโลหะนำไฟอย่างซีลีเนียมมาทำเป็นคานเหล็ก?
ใช่ไหมล่ะ?
แปลกมาก
จนวันนึง...
พวกนั้นถูกบีบให้ปิดงานทั้งหมด
ทำไมล่ะ?
คนงานที่ทำงานในเหมืองนี่มานานหลายปี...
เริ่มโดดปล่องลงไปตายทีละคน ทีละคน
คนที่นี่เรียกมันว่า...
คำสาปแห่งแชนโดเรียน
ใครสร้างมันขึ้นมาเหรอ?
ขึ้นอยู่กับว่าเธอเชื่อใคร
จู่ๆวันนึงมันก็โผล่มา
เจ๋งเลย
ห่วยแตกจริงๆ
แล้วพอดคาสท์เธอเกี่ยวกับอะไรเหรอ?
อ๋อ ส่วนมากเป็นเรื่องลึกลับน่ะ
พวกทฤษฎีสมคบคิด
มีรีวิวร้านอาหารบ้าง
ฉันน่าจะลองฟังดูบ้าง
- จริงเหรอ? - จริงสิ
โชว์ฉันเริ่มดังตอนเทปที่ 46
โอเค
เอ่อ เฮ้
ถ้าเธอจะปฎิเสธก็ไม่เป็นไรนะ
เอ่อ ไม่กดดันกัน
แต่...
เธออยากเป็นคู่แล็บฉันไหม?
ฉันว่าเราไม่ได้ทำแล็บด้วยกันหรอก
แต่ก็ได้..
ได้สิ ฉันยินดีเลย
เยี่ยม โอเค
ได้
นี่บ้านฉัน
บ้านชาวนาโสโครกเหรอ?
- ใช่ เขาเป็นตาฉันเอง - ไม่จริงน่า!
เธอจะเดินเข้าบ้านเลยเหรอ?
- นี่เธอถ่ายวีดีโอฉันเหรอ? - ใช่ เผื่อไว้
เผื่อเธอถูกผีฉีกร่างเป็นชิ้นๆน่ะ
โอเค บาย
โอเค เกิดขึ้นจริงด้วย
หวัดดี?
ไม่!
ไฮ ฉันชัคกี้ อยากเล่นกันไหม?
ฉันต้องรู้ให้ได้ ว่ามีอะไรอยู่ข้างใน
- ไม่จริงน่า ปลอมเนียนมาก - ครับ
- อะไรปลอมคะ? - กับดักไง
ไว้ดักผี
จริงเหรอเนี่ย? เธอไม่รู้จักได้ไง?
- ผมอายมากครับ - โอ้ย ตอนนั้นครูคลั่งมาก
นิวยอร์กในยุค '80 เหมือนเรื่องวอล์คกิ้งเดดเลย
แล้วจู่ๆก็หยุดไปเหรอคะ?
ไม่มีใครเห็นผีมา 30 ปีแล้ว
เดี๋ยว
นี่ของจริงเหรอ?
- แน่นอน - อาจจะใช่
หนูเจอมันในห้องนั่งเล่น
เธออยู่ที่บ้านชาวนาโสโครกนั่น
ที่น่ากลัวๆน่ะเหรอ?
ที่มีคนเขียนคำว่า "โสโครก" น่ะครับ
เกิดอะไรขึ้นในนิวยอร์กคะ?
ทั้งเมืองอกสั่นขวัญแขวนมาก
แล้วนักฟิสิกส์พวกนี้ก็โผล่มา
พร้อมเครื่องเร่งโปรตอนพกพาพวกนี้
ซัดหลังคาตึกสูงๆในแมนฮัตตันซะปลิวเลย
จำไม่ได้เลยเหรอ?
นี่มันตั้ง 20 ปีก่อนเราจะเกิด
ฉันเชื่อนะ
โกสต์บัสเตอร์!
โกสต์บัสเตอร์! โกสต์บัสเตอร์!
แล้ว...พ่อเธอไม่เคยพูดถึงเลยเหรอ?
หนูอยู่กับแม่น่ะ
แค่แม่คนเดียวเหรอ
เอ่อ เจ๋งเลย
"เจ๋ง" เหรอ?
ยังใช้ได้หรือเปล่าเนี่ย
เปิดดูดีไหมครับ?
แว่น
พลาสติกหนา 2 มิลเพื่อปกป้องดวงตาเนี่ยนะ?
ครูแน่ใจเหรอว่าปลอดภัย?
ปลอดภัย?
ไม่หรอก
ไม่เลย
ประวัติศาสตร์น่ะปลอดภัย
เรขาคณิตน่ะปลอดภัย
วิทยาศาสตร์เนี่ย...
มีแต่เครื่องเร่งอนุภาคกับระเบิดไฮโดรเจน
วิทยาศาสตร์คือการทำให้ตัวเองติดโรค
แล้วเสี่ยงหายารักษา
วิทยาศาสตร์คือความเสี่ยง
ถูก! ใช่เลย! มันคือพั๊งค์ร็อค
มันคือสลักบนหัวนมของการศึกษา
- โอ้ย - สตาร์ทเลย
ครูอยากลองมาตลอดเลยจริงๆ
เยส!
เอ่อ...
พวกเราเผ่นกันดีกว่า
ครูเป็นผู้ใหญ่นะคะ
ใช่ไง
และต้องรับผิดชอบด้วย
เธอเข้าใจใช่ไหม?
คุณตาเธอเป็นหนึ่งในกลุ่มโกสต์บัสเตอร์
ฉันรู้
มันก็มีประตูหน้าต่าง
เหมือนบ้านทั่วไป
แต่กลิ่นของปีศาจร้ายนั้น...
...ช่างอบอวลเหลือเกิน
ทำอะไรน่ะ?
อ๋อ เอ่อ...เพิ่มสีสันน่ะครับ
สร้างอารมณ์หน่อย
น่ากลัวดี ครูชอบนะ
ว้าว
เจ๋ง
โห นกหวีดแห่งความตายของแอซเท็ค
ออกแบบมาเพื่อไล่วิญญาณผีร้าย
เสียงมันน่ากลัวมาก...
อะไร...?
เอ่อ นั่นมันอะไรน่ะ?
นกหวีดแห่งความตายของแอซเท็ค ผมขอได้ไหมครับ?
ได้ อย่าเป่ามันอีกก็พอ
ไฮ
หวัดดีอีกครั้งครับ
คุณพาเด็กๆมาส่ง
- เป็นบริการที่ผมจัดให้ครับ - แล้ว...?
- ผมเป็นเพื่อนเที่ยวด้วย - อืม...
- พูดผิดน่ะครับ - ประมาณนั้นแหละ
ความจริงคือ ผมสงสัยมาตลอด
ว่ามีอะไรอยู่ในบ้านผีสิงนี่
โอเค อย่างเดียวที่ซ่อนอยู่ในนี้
คือวิญญาณที่กำลังตายช้าๆของฉันนี่แหละ
กลิ่นนั่นใช่วิญญาณคุณเหรอครับ?
ไม่ใช่กลิ่นมื้อเย็นนี่ ก็คง...
งั้น โอเคครับ
- เอ่อ งั้นคุณ... - แน่นอนครับ
- ...อยากจะ...? - ครับ
ฉันไม่มีของกินนะ
- ไม่เป็นไรครับ - โอเค มาทัวร์กัน
- เยี่ยมครับ - เยี่ยม
นี่ห้องกินข้าว
ฉันว่ากรูเบอร์สันพยบายามจีบแม่เธอนะ
โอ้
ไม่กวนใจเธอเหรอ?
กวนใจสิ
ฉันแค่ไม่แสดงออกทางอารมณ์เหมือนคนทั่วไป
ในใจฉันอ้วกแล้ว
เดี๋ยวนะ
นี่ผีที่เราเห็นใช่ไหม?
ชาวสุเมเรียนเชื่อในดินแดนแห่งความตาย
ดินแดนปริศนาที่มืดมิดในห้วงลึกของโลก
วิญญาณที่ล่วงลับต่างอยู่ใต้อาณัติผู้ปกครองสูงสุด โกเซอร์
และถูกปกป้องโดยคนเฝ้าประตูผู้ทรงอานุภาพ
และคีย์มาสเตอร์ ในกรณีที่โกเซอร์จะลุกขึ้นมา
และบุกมายังโลกอีกครั้ง
ทั้งคนเฝ้าประตูและคีย์มาสเตอร์ต้องอยู่ในรูปแบบของปีศาจ
เราปล่อยอะไรออกมาเนี่ย?
น่าอร่อย
เคยมีคนทำความสะอาดไหมเนี่ย?
ฉันไม่เคยทำหรอก
พวกเราจะขึ้นเขากัน
ไปด้วยกันไหม?
แม่น้ำก็เหมือนแม่ของหุบเขา
คิดดูดีๆสิ
เธอพาฉันขึ้นมาบนนี้ทำไม?
ก็พามาให้สนุก
เล่นปาหี่เป็นไหม?
- ไม่ตลกเลยนะ - เธอมาทำอะไร...
ในซัมเมอร์วิลล์เหรอ?
เอาจริงนะ แม่ฉันไม่ยอมพูด แต่เราถังแตก
เราถูกไล่ที่ อย่างเดียวที่เรามีเหลือ
คือบ้านในไร่ที่คุณตาทิ้งไว้ให้เรา
ในดินแดนไกลโพ้น
ไม่ว่ากันนะ
ฉันไม่โกรธหรอก
ที่นี่มันแย่มาก
แล้วทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่ล่ะ?
ฉันเป็นรุ่นที่สี่ของคนที่นี่ ก็เลย...
อ๋อ
เธอเคยคิดจะไปจากที่นี่ไหม?
ถ้าฉันไม่ไป ฉันจะดูเป็นคนยังไงล่ะ?
เธอไม่มีรถนี่
อะไรเนี่ย? ออกมาเร็ว
อะไรน่ะ?
ไม่รู้สิ
โกเซอร์
อะไรน่ะ?
ไม่ตลกนะ
นี่อะไรเนี่ย?
- แผนที่ไง - ใช่ ผมรู้...
มันคือแผนที่ แต่นี่มัน...
นี่มันของโบราณ เขียนด้วยอักษรรูปลิ่ม
เหรอ?
นี่มันซัมเมอร์วิลล์
- ไม่เข้าท่าเลย - ใช่ ไม่เข้าท่า
ซัมเมอร์วิลล์ยังอายุไม่ถึงร้อยปี แต่แผนที่นี่เขียนขึ้นมา
ด้วยภาษาจากหลายพันปีก่อน
พ่อฉันอาจจะพูดภาษานี้ก็ได้
แค่นั้นเองเหรอ?
คุณว่ามันไม่สุดยอด...
ทั้งแปลกและก็น่าทึ่งเลยเหรอ?
ผมขอนี่ได้ไหม?
ได้สิ พ่อคนประหลาด
มันเริ่มแบบนี้แหละ เริ่มจากแผนที่
แล้วคุณก็ย้ายมาอยู่บ้านผีสิง
แล้วทุกคนจะเรียกคุณว่าชาวนาโสโครก
แล้วฟีบี้ล่ะ? คุณว่าเธอต้องการอะไรพวกนี้ไหม?
ฉันว่าเดี๋ยวฟีบี้ก็หาอะไรเจอแหละ
หวัดดี?
ตัวจ่ายแสงซีอาร์ทีหายไปสองชิ้น
ขอบใจนะ
ตาสร้างเครื่องไซโคลตรอนเล็กขนาดนี้ได้ไง?
เข้าใจแล้ว ตาเป็นอัจฉริยะนี่เอง
คีมปากแหลม?
คุณได้ยินเสียงรบกวนตอนกลางคืนหรือเปล่า?
คุณหวาดกลัวเวลาลงไปห้องใต้ดินหรือใต้หลังคาหรือไม่?
คุณหรือสมาชิกในครอบครัว
เคยเห็นวิญญาณหรือผีหรือไม่?
ถ้าคำตอบของคุณคือใช่
อย่ารออีกต่อไป
- โทรหามืออาชีพอย่างเรา - โกสต์บัสเตอร์
พนักงานที่สุภาพและมีความสามารถของเรา พร้อมตลอด 24 ชั่วโมง
ที่จะขจัดผีร้ายให้คุณ
เราพร้อมจะเชื่อพวกคุณ
เฮ้ ลูกยังไม่หลับ
ทำอะไรอยู่เหรอ?
การทดลองค่ะ
อี๋ ไร้สาระ
โห ลูกเจอป็อบคอร์นด้วย
คุณตาเป็นนักวิทยาศาสตร์แบบไหนคะ?
แบบที่ทำคนรักหนีห่างหมดไง
- อาจเป็นนักฟิสิกส์ใช่ไหมคะ? - แน่นอน
พรุ่งนี้แม่ว่าจะไปกินข้าวเย็นกับแกรี่
แกรี่ไหนคะ?
ครูกรูเบอร์สัน
ครูชื่อแกรี่ กรูเบอร์สันเหรอคะ?
แม่มีเดทกับแกรี่ กรูเบอร์สัน
ก็แค่ไปกินมื้อเย็น
ฝันดีนะ ฟีบี้
อย่าเป็นตัวของตัวเองล่ะ
ยินดีต้อนรับสู่เมืองสนิม
พวกนั้นเอาซีลีเนียมมาทำที่นี่ใช่ไหม?
ฉันว่าใช่นะ
เจ๋งเลย
เธอรู้วิธีซ่อมได้ไง?
ไม่ได้ว่านะ คือเธอเพิ่งอายุ 12
เมื่อคืนเหมือนฉันเจอคุณตาน่ะ
แกบอกฉันว่าต้องทำไง
ไม่จริงน่า แล้วคุณตาเธอโหยหวน สะบัดโซ่อะไรไหม?
ไม่หรอก ถ้าทำงั้นคงแปลกน่าดู
เปิดให้ที
ปิดเซฟตี้แล้ว
เท้าเธอยืนอย่างมั่นคง
หน้าตาขึงขัง
นี่จะเป็นเวลาแห่งความตายของเธอหรือไม่?
ไม่มีใครรู้
เยส!
โอ้ พระเจ้า
เยี่ยมที่สุดที่ฉันเคยเห็นมาเลย
ฉันยิงโดนไหม?
ไม่ใช่แค่โดนนะ เธอทำลายมันเลย!
ไม่เหลือซากแล้วนั่นไง!
ตาฉันมั่ง
อะไรน่ะ?
นกพิราบมั๊ง เอาปืนมา
เสียงอะไรน่ะ?
มาเถอะ
เดี๋ยวสิ
- จะมาไหม? - กำลังมาเนี่ย
ฉันต้องกลับมาอัดตอนสำหรับวันฮาโลวีนที่นี่
มันคือผี
นี่เธอไม่ตกใจกลัวเลยเหรอ?
ยิ่งถูกกระตุ้นฉันยิ่งนิ่งน่ะ
- โอเค โอเค โอเค - เอามาทำอะไรน่ะ?
ฉันมีแผน
เดี๋ยวสิ!
- เอากับดักมา! - โอเค
จับมันได้แล้ว!
เร็วเข้า!
- โธ่เอ๊ย! - จับมันสิ!
โอเค
โธ่ ติดสิ!
เร็วเข้า เธอติดได้น่า
เร็วเข้า ที่รัก
เยส!
โธ่!
เฮ้
นี่พอดคาสท์
เขา...เป็นเพื่อนฉันเอง
- เธอมีเพื่อนด้วยเหรอ? - เธอมีรถด้วยเหรอ?
ใช่ คาดิลแล็คเลยนะ
เฮ้ เพื่อน เรากำลังหาคนไปส่ง
- นายขับเป็นไหม? - ไม่เป็นหรอก
สอบใบขับขี่ไม่ผ่านมาสามครั้งแล้ว
ไปนั่งข้างหลังเลย
- ขอบคุณค่ะ - ฟังดูบ้ามาก
แต่โอกลาโฮมาไม่เคยมีแผ่นดินไหว หลายศตวรรษแล้ว
แต่ช่วงปี 2010 ถึง 2016 เกิดแผ่นดินไหวขึ้นหลายพันครั้ง
พระเจ้า เกิดอะไรขึ้นน่ะ?
ขุดน้ำมันกับแก๊สไงล่ะ
ใช่ พวกนั้นปั๊มน้ำเค็มหลายล้านแกลลอน
ลึกเข้าไปในแนวเขาอาร์บัคเกิล
แล้วหินปูนที่มีรูพรุน...
คุณเมาเหรอ? หรือว่าเบื่อมากกันแน่?
เพราะผมว่าผมเห็นคุณจะหลับแล้ว
เอ่อ คือฉัน...แพ้เรื่องวิทยาศาสตร์น่ะ
แล้วลองกินยาเบนาดริลรึยัง?
- ฉันเคยลองแต่...เหล้าน่ะ - ดีกว่าเบนาดริลอีกนะนั่น
แต่ว่าวิทยาศาสตร์ออกจะเจ๋ง มันบริสุทธิ์มาก
มันเป็นอะไรที่สมบูรณ์แบบ
มันเป็นคำตอบของความบ้าคลั่งทุกอย่าง
ทำไมคุณถึงไม่ชอบวิทยาศาสตร์ล่ะ?
เอ่อ...พ่อฟีบี้เป็นนักวิทยาศาสตร์เหรอ? หรือว่า....?
- อี๋ แหวะ ไม่ใช่เลย - ไม่เหรอ?
ผมแค่ลองด่วนสรุปดูน่ะ
แล้วเขาเป็นไงเหรอ?
พูดตรงๆ มันไม่...ไม่สำคัญหรอก
เขาโอเคกับเทรเวอร์ แต่กับฟีบี้... เขา...
เขาไม่มีความสัมพันธ์กับเธอเลย...
โอเค ฟังดูเหมือนเขางี่เง่ามากนะ
อ๋อ ไม่หรอก ก็งี่เง่าแบบปกตินั่นแหละ
เฮ้ อย่างน้อยฟีบี้ก็โตมาโอเคนะ ใช่ไหม?
ฉันหวังแบบนั้นนะ
ไม่รู้สิ
ลูกไม่ให้ฉันเข้าใกล้เท่าไหร่
เธอก็แค่เด็กเนิร์ดขี้อายน่ะ แต่เธอเก่งจะตาย
ผมว่าเธอเยี่ยมมาก
ผมว่าคุณก็เยี่ยม คุณเป็นแม่ที่ดี
ใช่ คุณอยู่กับลูกๆ คุณชนะแล้ว
ฉันแอบหวังให้เธอใจเย็นลงบ้าง เข้าใจใช่ไหม?
- ทำตัวมีปัญหาบ้างก็ดี - ยังมีเวลาอีกเยอะน่า
วันนึงเธออาจจะเต้นรูดเสาก็ได้
- เธอเต้นไม่ค่อยเก่งนะ - ผมว่าไม่สำคัญหรอก
โอเค เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
ช่วงยุค 1980 นิวยอร์กถูกโจมตี
ฉันรู้เรื่องผีที่แมนฮัตตัน
- เรื่องพวกนั้นมันจริงนะ - ใช่ คนพวกนั้นด้วย
ที่ปีนตึกแล้วช่วยกู้โลก
สู้กับกองทัพผีที่มารุกรานเราตอนนั้น
ยังไม่พูดถึงมาร์ชเมลโลแมนสูง 100 ฟุตอีกนะ
คุณตาของเราคืออีกอน สเปงเลอร์
ท่านเป็นพวกโกสต์บัสเตอร์
ทุกหน่วยโปรดทราบ
เราได้รับรายงานว่ามีสัตว์
กำลังกัดรถของสตีฟ เฟล็ทเชอร์
มันกัดด้ายท้ายรถไปเกือบหมดเลย?
- มันเชอร์ - มันเชอร์
- แล้วฉันควรต้องมองหาอะไร? - หลักฐานไง
หยุดหายใจใส่หูฉันได้ไหม?
ไม่ได้
พวกเธอ นี่มันโง่สิ้นดี
แน่ใจเหรอ ว่าไม่ได้เห็นพวกแรคคูน
หรือว่าพอสซั่มน่ะ?
นั่นไง!
นั่นมัน...?
ผีกินเหล็ก
คลาสห้าแน่นอน
โอเค เอ่อ แล้วเราต้องทำไง?
ไปจับมันกัน
ว่าไงนะ?
ขอฉันถ่ายรูปก่อนนะ
ทุกคน?
โห มีที่นั่งพลปืนด้วยเหรอเนี่ย?
ไป ไป ไป!
อะไรเนี่ย..?
เอ่อ...
- เยส! - จับมันให้ได้!
โอเค โอเค เอาล่ะ
ขับตรงๆหน่อยสิ
ลองมาขับเองสิ
ซ้าย ซ้าย ซ้าย!
- พร้อม! - จับมันซักทีสิ!
- สาม สอง... - สาม สอง หนึ่ง...
พระเจ้า มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
มันมุ่งหน้าไปที่ภูเขาแล้ว
- ใกล้อีก - โอเค
อยู่ในระยะแล้ว
เธอยิงโดนมันแล้ว!
เราจะทำอะไรก็แล้วแต่ ต้องทำแล้วนะ
เร็วเข้า!
- เยส! - เยี่ยม!
สะพาน!
อะไรน่ะ?
ฉันว่าเราเพิ่งจับผีได้
โทษที
เมื่อคืนฉันมาที่นี่ด้วย
ไม่คาใจเธอเลยเหรอ?
หมายความว่าไง?
เพื่อน คุณตานายเป็นตำนานนะ
นายจะเป็นใครก็ได้ทั้งนั้น
เช่นอินฟลูเอ็นเซอร์ หรือว่าดีเจ
ฉันว่าฉันคิดว่าตาตัวเองบ้ามันง่ายกว่า
- คุณตาไม่ได้บ้านะ - ก็ใช่ไง
แล้วทำไมตาถึงทิ้งแม่ไปล่ะ?
โอ้ย ไม่นะ ไม่ ไม่
เราเสร็จแน่ แย่แล้ว
- เราจะทำไงดี? - ฉันว่าเราสู้เลยดีกว่า
อะไรนะ? ไม่ เปิดช่องเก็บของดูซิ
ขอใบอนุญาตและทะเบียนรถด้วย
พวกเราอยู่บนเขา
ฉันไปนั่งเล่นกับสาวตรงปล่องเหมือง
แล้วจู่ๆมันก็สั่น เหมือนมีแผ่นดินไหว
แล้วก็มีแสงไฟจ้า
ฉันมองลงไปในหลุมยักษ์นั่น
ข้างใน ตรงกลางหลุม
น่าจะเป็นคน ไม่ก็สัตว์เลื้อยคลาน...
นี่นายฟังอยู่ไหมเนี่ย?
ฟังอยู่ ฉันแค่ตื่นเต้นที่เราติดคุกกัน
เหมือนฉันได้ยินคนพูดว่า "โกเซอร์"
เขาพูดจริงนะ ฉันอยู่ที่นั่นด้วย
เฮ้ หวัดดี...เธอมาอยู่นี่ได้ไง?
เธอช่วยฉันซ่อนอะไรหน่อยได้ไหม?
- ได้สิ ได้ - เธอเคยมีคดีติดตัวไหม?
- ไม่มี - ตำรวจจะจับเธอในฐานะเยาวชน
เต็มที่ก็ติดแค่สองปี
- สองปี? - ฉันจะไปเยี่ยมเธอ โอเคไหม?
ลัคกี้
อย่ายุ่งกับนักโทษของฉัน
ขอโทษค่ะ พ่อ
"พ่อ" งั้นเธอก็...
รอรถมารับ ใช่
แต่เธอนี่ดูดีนะ ในคุกเนี่ย
เฮ้ เรามีสิทธิ์โทรศัพท์ไม่ใช่เหรอ?
แน่นอน
จะโทรหาใครล่ะ?
เร็วๆเลย
คุณหวาดกลัวเวลาลงไปห้องใต้ดินหรือใต้หลังคาหรือไม่?
คุณหรือสมาชิกในครอบครัว
เคยเห็นวิญญาณหรือผีหรือไม่?
ถ้าคำตอบของคุณคือใช่ อย่ารออีกต่อไป
โทรหามืออาชีพอย่างเรา
บ้านเวทมนตร์ของเรย์ เราปิดแล้วครับ
เดี๋ยว! หนูโทรฯได้แค่ครั้งเดียว
หนู...
- อยู่ในคุก - หืม
ในคุกเหรอ? ฉันเองก็เคยติดแล้ว
ฉันไม่ใช่ทนายนะ แต่ฉันฟังอยู่
คุณคือเรย์ สแตนซ์ แห่งโกสต์บัสเตอร์ใช่ไหมคะ?
- ฉันจะวางสายล่ะ - เดี๋ยวค่ะ ได้โปรด
หนู...โทรมาเรื่องอีลอน สเปงเลอร์
อีลอน สเปงเลอร์ ให้มันเน่าตายไปเถอะ
แกตายเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว
โธ่ เพื่อน
พูดเป็นเล่น
พวกคุณไม่ได้เป็นเพื่อนกันเหรอคะ?
เรื่องมันนานมามากแล้ว
เกิดอะไรขึ้นกับพวกคุณคะ?
ก็ตอนที่เราเริ่มกัน งานจับผีไปได้สวยมาก
เศรษฐกิจมันดี ยุคของเรแกน
ผู้คนเชื่อในตัวพวกเรา
แล้วทุกอย่างก็ซาลง คนไม่ค่อยโดนหลอกกัน
เวงก์แมนคิดว่าเราปราบผีดีเกินไป
เราแทบไม่มีเงินผ่อนบ้าน
มีดารามาซื้อที่ตรงไทรเบ็คก้าไปเกือบหมด
จนเราเสียสถานีดับเพลิงไป
กลายเป็นสตาร์บัคส์ไปแล้ว
พวกคุณเลยเลิกเหรอคะ?
ปีเตอร์กลับไปที่มหาลัย
ตอนนี้มันอยู่ที่ซูนี่ คอร์ทแลนด์ เป็นอาจารย์กิตติมศักดิ์อยู่ที่นั่น
สอนการโษณาและโปรโมชั่น
วินสตันไปทำงานการเงิน
ทำงานหนัก หาเงินได้เพียบ...
ส่วนฉันมาอยู่ที่นี่
- แล้วอีกอนล่ะคะ? - หมอนั่นไม่ช่วยเราเลย
เราร่วงจากรับอาทิตย์ละสิบสาย เหลือแค่สายเดียว
แต่อีกอนยังบอกทุกคนว่าเรื่องผีไม่สำคัญหรอก
เพราะโลกกำลังจะแตกสลาย
มันกลัวมากจนฉันก็กลัวไปด้วย
เช้าวันนึง ฉันไปทำงาน
เอ็คโท่วัน รถคาดิลแล็คเก่าของเราหายไป
ปืนยิงนิวตรอนของมัน แพคเร่งอนุภาค ที่จับผีทั้งหมด
เชื้อเพลิงไอโซโทป 16 ออนซ์ หายไปหมดเลย!
มันเอาของเราไปหมด
กลายเป็นพวกเราที่ตายแทน
คุณไม่คิดว่าเขามีเหตุผลเหรอคะ?
มันโทรหาฉันสิบปีให้หลัง
จากเมืองเล็กๆในโอกลาโฮมา
เอาแต่พูดเรื่อง "พายุที่กำลังก่อตัว"
"ทอร์นาโดคลั่งลูกมหึมา"
ที่จะ "กลืนกินมนุษยชาติในความมืดนิจนิรันดร์"
ฉันเองก็อยากเชื่อมันนะ
คุณไม่เข้าใจ ที่นี่มีภูเขาลูกนึง
มีรูปสลักโบราณมากมาย...
หนูๆๆ มีภูเขาเยอะแยะ
ที่มีรูปสลักโบราณ
เชื่อที่ฉันพูดเถอะ
อย่าไปไล่ตามผี
อีกอน สเปงเลอร์เป็นคุณตาหนู
หมดเวลาแล้ว
เฮ้ ฮัลโหล?
- ลูกๆฉันอยู่ไหน? - อยู่ในห้องขังค่ะ
ลูกๆฉันไม่ใช่อาชญากรนะ
- ไม่ใช่หรอกค่ะ - ขับขี่โดยไม่มีใบอนุญาต
ทะเบียนรถหมดอายุ ความเร็วเกินกำหนด
- ไม่ใช่เด็กกลุ่มแรกหรอกที่เอารถไปขับเล่นน่ะ - นี่มันคืนวันเสาร์นะ
ไม่ใช่ก็จริง แต่นี่คือเด็กกลุ่มแรก
ที่ทำลายถนนสายหลักไปครึ่งนึง ด้วยอะไรก็ไม่รู้
โห!
- ขอโทษค่ะ - ลูกคิดบ้าอะไรอยู่?
พวกเธออาจจะเจ็บหนักก็ได้นะ
เฮ้ ฉันแกรี่
ทำเรื่องเบิกตัวออกหรือยัง?
แล้วจับอะไรได้รึเปล่า?
มันอยู่ในกับดักค่ะ
- ตอนนี้อะนะ? - ค่ะ
ไปกันได้แล้ว เธอต้องดูแลน้องตลอดหน้าร้อนนะ
- ผมเหรอ? - ไม่ใช่คุณ หมอนั่นต่างหาก
นี่มันไอเดียเธอนะ
แล้วของๆเราล่ะคะ? รถเอ็คโท่วัน?
ทุกอย่างจะถูกเก็บไว้ในล็อคเกอร์ของเรา
- ไม่ได้นะ! เราต้องใช้มัน - ฟีบี้ ไปได้แล้ว
คืนนี้เราจับผีได้
- ครอบครัวชาวนาโสโครก - เรื่องจริงนะ
และพวกมันจะออกมาอีก
เธอเริ่มพูดจาเหมือนตาเพี้ยนของเธอแล้ว
ฟีบี้! เธอไม่ได้ตั้งใจน่ะ
อยากค้างในคุกฉันซักคืนไหมล่ะ?
คุณจะ...เก็บมันไว้ก็ได้
ไป เดี๋ยวนี้เลย
- เทรเวอร์ - แล้วเจอกันที่ทำงานนะ
ได้ เจอกัน
เฮ้
เอาล่ะ ทุกคน
จำไว้นะว่า...
โอเค เธอรู้อยู่แล้ว
ฉันขอโทษที่คืนนี้เป็นแบบนี้
ไม่หรอก ผมสนุกจะตาย
ทำไมพรุ่งนี้เราไม่ไปเที่ยวกันอีกล่ะ เวลาเดิม
- คุณอยากเจอแบบนี้อีกเหรอ? - พูดเล่นใช่ไหม?
เรากินกุ้ง แล้วไปที่คุกกัน
เราจะสนุกกว่าคืนนี้ได้ยังไง สุดยอดแล้ว
ชีวิตฉันเหมือนไฟในกองขยะ
ผมชอบไฟกองขยะมาก คุณน่าจะได้เห็นห้องผม
ไม่ได้หมายถึงตอนนี้หรือว่าเร็วๆนี้นะ
ถ้าคุณไม่อยาก...คือผมต้องทำความสะอาด...
เราไปกันเร็วเกินแล้ว คุณต้องใจเย็นหน่อย
เด็กๆหิวกันไหม?
เอากุ้งอุ่นๆไหมล่ะ?
- เราแทบจะไม่รอดกันอยู่แล้ว - แม่ไม่เข้าใจหรอก
แม่เข้าใจว่าลูกเอารถไปขับรอบเมือง
ทำลายทรัพย์สินราคาแพงๆ
แม่ไม่คิดว่าตามาอยู่ที่นี่เพราะมีเหตุผลเหรอคะ?
ไม่
ไม่ แม่คิดว่าตาเป็นคนแก่น่าเศร้า
ที่หันหลังให้ครอบครัว ให้คนรัก
เพื่ออะไร? เพื่อฟาร์มโง่ๆ ในเมืองที่ไม่มีใครสนใจไง
เมืองที่ทุกคนคิดว่าแกบ้าซะด้วย
ตัดสินใจดีมากเลย พ่อ
ตาเป็นคนพิเศษ ท่านรักวิทยาศาสตร์เหมือนหนู
ทำไมแม่ไม่เคยบอก ว่าคุณตาของหนู คืออีกอน สเปงเลอร์?
เฮ้ แม่ดีใจที่ลูกค้นพบตัวเองที่นี่ จริงๆนะ
แต่สิ่งที่แม่เห็นคือเครื่องเตือนใจ ว่าแม่ไม่เคยมีความหมายกับคุณตา
แกไม่เคยสนใจแม่เลย
คุณตาไม่ได้บ้า
งั้น...แกก็คงแค่งี่เง่าสุดๆ
ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวเรา
ต้องงี้สิ
จาโมก้า
นี่ไง
สตรอเบอรี่ เรดเวลเว็ท...
บลูเวลเว็ท?
โอ้ พระเจ้า
เฮ้...
โอเค งั้นในแผนที่เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
เห็นจุดศูนย์กลางวงกลมรอบๆภูเขาไหม?
ไม่เห็น
- เห็นวงกลมรึเปล่า? - เห็น
มีบางอย่างเกิดขึ้นในเหมืองร้างนั่น
ฉันรู้ ก็เห็นซะขนาดนั้น
ฉันไปค้นคว้าคำที่นายได้ยินที่ภูเขานั่นมา คำว่า "โกเซอร์"
ไปค้นคว้าเลยเหรอ?
โกเซอร์เป็นเทพสุเมเรียน
ที่เคยอยู่กับพวกมนุษย์มาก่อน
เทพปีศาจพ่นไฟจอมกินวิญญาณ
ฉันว่ามันอยากกลับมา
ที่นี่เหรอ?
ฉันรู้ เป็นฉันคงเลือกออร์แลนโด
พวกเธอเคยได้ยินชื่ออีโว แชนดอร์ไหม?
อีโว แชนดอร์? หมอนั่นสร้างเมืองนี้เลยแหละ
สร้างทั้งเหมือง ทั้งโรงหลอม โรงเรียน ห้องสมุด
- ชื่อเขาอยู่ทั่วทุกที่ - เชยจัง
เขาสร้างอพาร์ทเมนท์ในนิวยอร์ก
ด้วยคานซีลีเนียมที่ขุดจากที่นี่
อพาร์ทเมนท์ที่ตาของเราไปสู้บนหลังคา
เพื่อไม่ให้พวกผีเข้ามาในมิติของเรา
ฟีบี้ ที่นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ฉันว่ามีทางเดียวที่เราจะรู้ได้
บุหรี่กับแฮมสเตอร์เหมือนกันยังไง?
- ยังไงเหรอ? - ทั้งคู่ไม่มีอันตราย
จนกว่าเราจะเอาใส่ปากแล้วจุดไฟไง
ไม่ควรเล่นมุกตอนนี้เลย
เฮ้ ทุกคน ดูสิ
ใช่เธอไหม?
นั่นโกเซอร์เหรอ?
โกเซอร์ไม่ใช่ผู้ชายหรือผู้หญิง
สำหรับก่อน 3,000 ปีก่อนค.ศ. ถือว่าดูตื่นดีนะ
ทุกคนเดินระวังด้วย
มีรูอีกเหรอ?
หลุมนี้ลงไปมีอะไรนะ
หลุมบูชายัญ
บูชายัญอะไรเหรอ?
คนที่ยังบริสุทธิ์มั๊ง
แย่หน่อยนะ เพื่อน เสียใจด้วย
ทางสถิติแล้ว เด็ก 15 ส่วนมากยังบริสุทธิ์ทั้งนั้นแหละ
15? เธอเพิ่ง 15 เองเหรอ?
เดี๋ยวเดือนกุมภาก็ 16 แล้ว
นี่เพิ่งเดือนมิถุนานะ
แล้วรูบนกำแพงนี่อะไรกัน?
หลุมว่าง
ถ้าที่นี่เป็นหลุมศพ แล้วศพอยู่ไหนล่ะ?
เจอแล้วหนึ่ง
- อะไรเนี่ย? - พระเจ้า
เขาหลับเหรอ?
เขาอยู่ในโลงศพนะ
อีโว แชนดอร์ เขาอยู่มในนี้มา 75 ปีเหรอเนี่ย?
ยังดูดีอยู่เลย
รู้ไหมว่าตอนเราตาย เล็บเรายังงอกอยู่นะ
ไม่จริงหรอก ผิวหนังเราหดต่างหาก
เขารู้ดีว่ามีบางอย่างกำลังมา
ฉันว่านี่ตัวเลขปี
ปี 1883
ปีที่ภูเขาไฟกรากระตัวปะทุ
เป็นภูเขาไฟระเบิดครั้งรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์
แล้วเกิดอะไรขึ้นในปี 1908?
น่าจะเหตุระเบิดที่ตุงกุสคา ในไซบีเรีย
ปี 1945
มันไม่ได้เกิดอะไรขึ้น?
ปี 1984
กองทัพผีโจมตีนิวยอร์ก
ผีข้ามมิติที่แมนฮัตตัน
- มันคือการนับถอยหลัง - เหมือนการพยากรณ์เหรอ?
พวกเธอได้ยินไหม?
ได้ยินสิ
ฉันว่ามาจากหลุมบูชายัญ
ฟีบี้
ฟีบี้!
แผ่นดินไหว
- โอ้พระเจ้า! - ฟีบี้!
ฟีบี้
ฉันว่าเขายังไม่ตายนะ
- เธอโอเคไหม? - โอเค ไม่เป็นไร
- เธอล่ะ? - ฉันโอเค
ฟีบส์ เป็นอะไร?
เขาพูดถูกมาตลอด
- หมายความว่ายังไง? - คุณตาของเรา
ท่านอยู่ที่นี่ สร้างที่นี่ขึ้นมา
ท่านเฝ้าที่นี่ แม้จะไม่มีใครเชื่อ
ท่านเสียสละทุกอย่าง
ชีวิตท่าน
เพื่อนๆท่าน
พวกเรา
แย่จัง
เพื่อน
เราต้องบอกแม่
ฟีบี้?
ฟีบส์?
แม่?
แม่คะ?
ไม่มีแม่หรอก มีแต่ซูล
แม่ แม่โอเคไหมคะ?
ไม่มีแม่หรอก มีแต่ซูล
มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
แม่?
เธอโอเคไหมเนี่ย?
แม่?
แกคือคีย์มาสเตอร์หรือ?
- เอ่อ...ผมก็ไม่รู้ - แม่!
- ทำไงดี? - แม่ หยุดนะ!
แม่!
มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
นี่มันอะไรกัน?
ที่นี่ไม่ใช่ฟาร์ม
มันเป็นกับดัก
อะไร?
ไม่มีอะไรหรอก
นี่คือสิ่งที่ตาฉันทำมาตลอด
- สร้างโมเดลนี่เหรอ? - รายละเอียดสุดยอดมาก
ไม่ ท่านมาจบสิ่งที่โกสต์บัสเตอร์เริ่มไว้ต่างหาก
- จับโกเซอร์... - นอกไร่นั่น
ถูกต้อง ไซโลยักษ์พวกนี้เป็นตัวเก็บไฟ
- ตัวเก็บไฟคืออะไรเหรอ? - อ่านหนังสือมั่ง จะตายไหมเนี่ย?
บอกฉันมาจะตายไหมล่ะ?
พอเปิดแล้ว หอพวกนี้จะเก็บไฟได้ช่วงนึง
แต่ในช่วงนั้น มันสามารถส่งไฟ ให้กับดักจับผีได้หลายร้อยชิ้น
แล้วเราจะล่อโกเซอร์ไปที่สนามนั่นยังไง?
โกเซอร์ถูกคุ้มครองโดยวิญญาณร้ายสองตัว
คีย์มาสเตอร์กับคนเฝ้าประตู
เธอต้องการทั้งคู่ ถ้าไม่มีคนเฝ้าประตู ก็จะไม่มีโกเซอร์
แต่วิญญาณร้ายพวกนั้นต้องสิงร่างมนุษย์ก่อนฃ
- เช่นแม่เราไง - พวกมันจะได้รวมตัวกัน...
อย่างเป็นทางการ
เราคุยอะไรกันเนี่ย?
อย่างลึกซึ้งเลยล่ะ
สู้ๆนะแม่
ฉันชอบดวงตาเธอ
ขอบใจ
พวกนั้นเพิ่งมาที่นี่
นั่นไง
- เจออะไรไหม? - ไม่เลย แค่ปืนโง่ๆ
คุกที่อยู่ในคุก
เธอพูดอะไรของเธอ?
ไม่นะ ไม่ ไม่!
มันเป็นล็อคแม่เหล็กไฟฟ้า แอนซี คลาสหนึ่ง
ฉันเชื่อในตัวเธอ
มันงัดไม่ได้หรอก
- เธอทำอะไรน่ะ? - ฉันมีแผน
เดี๋ยว!
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
โอเค
- พร้อมนะ? - ฉันจะรอเธอ
นั่นแม่ฉัน
อะไรเนี่ย?
ท่านผู้สูงศักดิ์
เทพธิดาของเหล่าทวยเทพ
ข้าได้สร้างวิหารนี้เพื่อท่าน
เมื่อท่านกลับมาเยือนโลกนี้อีกครั้ง...
เราทั้งคู่...
เรา...
เราครองโลกนี้ด้วยกันได้
โทษนะ
เอ่อ...
โทษนะคะ
หวัดดีค่ะ
เอ่อ...
ปลาไม่มีตาเรียกว่าไงคะ?
เอ่อ...
ปลาวาฬ...
ปลาวาฬสองตัวนั่งอยู่ในบาร์ ตัวนึงพูดว่า
อีกตัวพูดว่า
"กลับบ้านเถอะ แกเมาแล้ว"
เอ่อ...
- โอเค - เอ่อ..
ตั๊กแตนเดินเข้าไปในบาร์...
บาร์เทนเดอร์บอกมันว่า
"เรามีค็อกเทลชื่อเหมือนนายด้วย"
ตั๊กแตนเลยถามว่า
"นายมีค็อกเทลชื่อสตีฟเหรอ?"
เจ้ามาเพื่อสละชีวิตตัวเองหรือ?
อะไรนะ?
เจ้าพร้อมจะตายแล้วใช่ไหม?
ไม่เลย ฉันเพิ่ง 12 เองนะ
คุณล่ะพร้อมไหม?
แม่!
- เดี๋ยวๆ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? - เฮ้!
- เกิดอะไรขึ้น? นี่แม่อยู่ไหน? - ไม่เป็นไรนะคะ
- คุณโดนผีสิงครับ - ผีสิง?
- แล้วแม่กลายเป็นหมา - ดุด้วย
- ดุเหรอ? - เกาะแน่นๆนะ!
ฟีบี้ ฟีบี้ แม่เจอห้องใต้ดินลับ...
- เรารู้แล้วค่ะ - ..มีทั้งคอมพิวเตอร์กับอุปกรณ์
- บ้ามากเลยใช่ไหมแม่? - ใช่!
ดูเหมือนตาของลูกจะมีแผน
เรารู้ค่ะ
แล้วก็มีรูปแม่เพียบเลย
เหมือนคุณตาตามแม่มาทั้งชีวิต
- คุ้มค่ามากจริงๆ - ข่าวดีมากๆ
เราอยากฟังแม่เล่ามากค่ะ
ครับ ตอนนี้ขอช่วยโลกก่อนนะ
โอเค ได้ แม่เอาด้วย ให้แม่ช่วยยังไงดี?
- ไม่น่ะ! - ตัวอะไรน่ะ?
- แกรี่ แฟนแม่ไง - แฟนเหรอ?
ในกับดักนั่นคือตัวเฝ้าประตู
- ตัวเฝ้าประตู? - ถ้าตัวเฝ้าประตู...
กับคีย์มาสเตอร์กลับมาเจอกันได้...
- คีย์มาสเตอร์? - เดี๋ยวนะคะ
ฟีบี้
ลูก... เป็น...
หนูเป็นนักวิทยาศาสตร์
- โอ้ ได้แล้ว! - เยี่ยม!
นี่เป็นแผนของคุณตา
จะพุ่งเข้าไปละนะ!
แม่ เร็วสิ!
พระเจ้า
- ถอยไป ถอย - แม่
- ไง? - เฮ้
ไม่ๆๆๆ
ดึงคันโยก
ดึง...?
เฮ้!
เร็วสิ มัวแต่รออะไร?
รอให้มันยิงติดไง!
มันใช้ไม่ได้เนี่ย!
- แม่ เหยียบแป้นเลย! - แป้นเหรอ?
ลัคกี้!
พอดคาสท์ นายทำอะไรน่ะ?
ฉันเองก็มีปัญหานะ!
โอ้ย ไม่นะ
ไม่
เฮ้ ยัยผมสั้น
คิดถึงพวกเราไหม?
โกเซอร์แห่งโกเซอเรียน...
...ในนามของซัมเมอร์วิลล์ รัฐโอกลาโฮมา
องค์การบริหารปลาและสัตว์ป่าแห่งสหรัฐ
สมาชิกทุกคนขององค์กรดั๊กส์ อันลิมิเต็ด
สมาคมผู้เกษียณจากงาน
ฉันขอออกคำสั่งภายใต้รัฐบัญญัติสิ่งมีชีวิตที่รุกรานเรา
ให้ออกไปจากโลกเดี๋ยวนี้
เยี่ยมเลยว่ะ
ฉันว่าเธอจำเราได้นะ
แกเป็น...
เทพหรือ?
- เรย์? - ไม่เอาน่า เรย์
ใช่
ใช่ เรานี่แหละเทพ
ใช่ พวกเราพิเศษมากที่นี่
ขอคุยส่วนตัวหน่อยนะ
ฉันนึกว่าเราเคลียร์กันแล้วซะอีก
แบบนี้ฉันว่าไม่เวิร์คนะ
เพื่อนฉันไม่คิดว่ามันเวิร์ค เพื่อนเธอก็ท่าทางไม่โอ
โอเค หมดเวลาเล่นแล้ว ย่างแม่งเลยดีกว่า
จัดให้พวกมันซะ
โคตรชอบเสียงนี่เลย
นัยสามนะ
สองแล้วยิงเลย หนึ่ง สอง
เออ เจ็บสิ เจอพันล้านโวลท์น่ะ!
เยส!
- รู้สึกไหมวะ? - เออ
เธอจะหวดไฟกลับมา!
ไม่นะ!
พวกมันตายไหม?
จำไม่ได้เลย ว่างานเราทำแล้วเจ็บตัวขนาดนี้
- ฉันจำได้ - เธอนี่กล้ามากนะ
เธอคลานกลับมาหาฉันที่นี่
เราน่าจะได้เป็นคู่รักทรงอิทธิพลแล้วแท้ๆ
ความสนุกของฉัน และบุคลิกของเธอ
แต่ไม่เลย...เธอจ้องแต่จะเอาชนะ
ต้องทำร้ายคนอื่นตลอด!
นั่นน่าจะเป็นเหตุผลหลักที่...
ถือว่าพยายามดีนะ
เราจบกันแล้ว ที่รัก
เราจบกันแล้ว
ไม่
สู้หน่อย ฟีบี้
แม่เจ้า
ใช้ได้แล้ว!
นึกแล้วว่าแกต้องมา
ฉันขอโทษ...
ที่ฉันไม่เชื่อแก
ฉันน่าจะโทรหาแก
คิดถึงแกนะ เพื่อน
ลูกโอเคไหม?
- ทำแม่กลัวไปหมดเลย - แม่
หนูหายใจไม่ออกแล้ว
โอเค
หวัดดี
พีท เวงก์แมน จากโกสต์บัสเตอร์
- ขอบใจนะที่ช่วยเรา - ไม่เป็นไรค่ะ
ฉันชอบสไตล์เธอมาก
แล้วนั่นใคร?
ฉันแคลลี่
แคลลี่ สเปงเลอร์
สเปงเลอร์?
นามสกุลแปลกมาก ขอให้โชคดีนะครับ
โอเค เราจะเข้าไปกินโกโก้ในบ้าน
อาจมีบางคนใส่รัมด้วย
ลัคกี้!
พระเจ้า เฮ้ เฮ้ เพื่อน
- คุณโอเคไหม? - โอเคนะ ฉัน...
วิ่งจนมือฉันเจ็บไปหมดแล้ว
โอ้พระเจ้า
ฉันนึกว่าเสียเธอไปซะแล้ว
ขอโทษด้วยนะ
แปลกจัง
ใช่
ผมเลือดออก ทำไมผมเลือดออกเนี่ย?
คุณเอาหัวโขกม้านั่งน่ะ
- อ๋อ ใช่ จริงด้วย - ใช่
- ไฮ - ไฮ
ตอนนั้นน่ะ...
ก่อนที่เราจะกลายเป็นหมา...
แล้วก็เปิดประตูนรก ผมว่าเรา...
ใช่ ฉันก็คิดเหมือนกัน
แต่เราก็ช่วยโลกไว้ งั้นก็...
ก็จริง
ไม่เป็นไรใช่ไหม หนู?
นายเพิ่งขัดขวางการรวมตัวกันของโกเซอร์ ด้วยตัวเองเลย
คุณต้องมาพูดในพอดคาสท์ผมนะ
ได้สิ ชื่อว่าอะไรล่ะ?
เรื่องปริศนาในจักรวาลลับ
เอ็ม.ที.ยู.ยู. นั่นหนูเหรอ?
เดี๋ยวนะ
คุณซับสไครบ์ช่องผมด้วยเหรอ?!
เริ่มดังตอนที่ 46 น่ะ
พวกนั้นทำอะไรแกเนี่ย?
ไม่ต้องห่วงนะ
ฉันจะพาแกกลับบ้าน ขัดสีฉวีวรรณ
ไปสิ
เฮ้
แด่ฮาโรลด์
GHOSTBUSTERS - AFTERLIFE บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง
บอกมาว่านี่อะไร
เส้น
สอง...
ไม่ สาม...
เส้นเป็นคลื่น
- น่าทึ่งมาก - คุณสิน่าทึ่ง
ที่คุณสามารถ...
ทำพลังจิตผมท่วมท้นได้
ไม่อยากเชื่อเลยว่าคุณเคยช็อตนักเรียนตัวเอง
รู้กันเฉพาะเรานะ ผมแค่ช็อตพวกกันเอง
มันเป็นวิทยาศาสตร์ที่บกพร่อง
ตอนนี้ผมรู้แล้ว ผมยอมรับแล้ว
พร้อมนะ?
ลองอันนี้
ค่อยๆคิด
เอ่อ...
ดาวห้าแฉก
- ใช่ไหม? - คุณทำได้ไงเนี่ย?
บางคนก็เชื่อว่ารักแท้
ดึงความสามารถเรา...
- ทำตำหนิที่ไพ่เหรอ? - เปล่านะ
คุณทำใช่ไหม?
ใช่
ได้ผลดีซะด้วย
- ฉันอยากให้คุณเก็บนี่ไว้ - อะไรเหรอ?
ของที่ระลึกจากนิทรรศการโลก
ที่ฟลัชชิงเมโดว์เมื่อปี 1964
เหรียญนำโชคของฉัน
ผมไม่ควรเอาไว้หรอก เพราะเราอาจไม่กลับมาอีก
เอาไว้เถอะ ฉันมีอีกเหรียญที่บ้าน
อีกอนคือมันสมอง
เรย์คือหัวใจ
ปีเตอร์ทำให้เราทุกคนสงบ
แล้วคุณล่ะ?
เป็นเครื่องดึงดูดทางเพศ
คุณทำได้ดีมากนะ
พื้นที่ชั้นวางเพียบเลย
ก็นั่นแหละ
ผมไม่ได้ทำเพื่อตัวเองหรอก
ผมทำเพื่อลูกๆผม
ผมอยากเป็นตัวอย่างว่าอะไรที่เป็นไปได้
คุณยังจ่ายค่าเช่าร้านหนังสือของเรย์อยู่ไหม?
วันนึงเรย์ก็คงมีกำไรแหละ
ฉันยังจำวันที่คุณแวะมาได้
ผมมาเพื่อหารายได้ที่มั่นคง
แต่การไล่จับผีกับเพื่อนๆ...
สอนให้ผมไม่กลัว
ว่าผมมีเครื่องมือ มีพรสวรรค์พอ
ผมสร้างธุรกิจนี้มาคนเดียว
แล้วทำมันโตจนเป็นบริษัทระดับโลก
ผมอาจจะเป็นนักธุรกิจก็จริง
แต่ยังไงผมก็เป็นหนึ่งในโกสต์บัสเตอร์เสมอ