UWAGA TRUJĄCY GAZ
POGROMCY DUCHÓW: DZIEDZICTWO
- Mamo, ja jem. - Już kończę.
- Wąs ci się sypie. - Mamo.
Phoebe!
Ja krwawię. Zacięłaś mnie.
Przeżyjesz. Phoebe?
Co robisz?
Spaprana faza u sąsiadów.
- Podpięłam nas pod 220V. - Nie świeć.
Teraz tokarka zadziała.
Tak bez pytania?
Nie przejawiasz większych ciągot naukowych.
- Jasne. - Ale masz inne mocne strony.
Moja suszarka.
Quesadillas. Nie znam lepszych.
Dzięki.
Co znowu?
Mamo!
- A ty nóg nie masz? - Jestem dzieckiem.
Właśnie w tej chwili jadę po czek.
Wygrałaś w totka?
Prawie. Ojciec mi umarł.
Nie znałam go. Szok, że w ogóle coś zostawił.
- Zupełnie jak mój. - Tak?
Też olał rodzinę
i zaszył się w pipidówie?
Nie.
Wiem,
nie jestem najlepszą możliwą lokatorką,
ale da mi pan tydzień na ogarnięcie spraw,
a spłacę wszystko, co zalegam.
Naprawię!
Pani słucha.
Poczekam, aż się wyniesiecie i dopiero zmienię zamki.
NAKAZ EKSMISJI
Proszę bardzo.
Oto i Summerville. Tu żył sobie wasz dziadek.
I umarł.
Tu nie ma pola.
Tu nie ma nic poza polem.
Śmieszne.
„I nadeszło wielkie trzęsienie ziemi.
Słońce stało się czarne niczym kir,
morza zawrzały,
a cały księżyc spłynął krwią
i gwiazdy spadły.
Apokalipsa, 6:12”.
TAKI BĘDZIE KONIEC
Normalka.
Może i dobrze, że nie poznałaś swojego ojca?
Super.
Odziedziczyliśmy miejsce zbrodni.
UGÓR
Uwierzycie? To wszystko jest teraz nasze.
Słonko? Bądź tak dobra i włam się do dziadka.
Pięknie.
O masz.
Ani jednego zdjęcia.
Szczury.
Za domem jest mega złomowisko.
Bosko.
Czułem, że będzie źle, ale aż tak?
Wszyscy pod stół. Już!
Phoebe.
Pamiętacie to lato, gdy zginęliśmy pod stołem?
Dom na uskoku tektonicznym, czad.
Szczelinowanie?
Mnie chyba zaraz coś szczeli.
Dobra, tydzień wytrzymamy.
Plus minus.
To znaczy?
Zostajemy tu.
Mówiłaś, że tydzień!
Ale wyrzucili nas z domu.
A oszczędności?
Miałam, zanim urodziłam dzieci.
Kasa nigdy się ciebie nie trzymała.
Dzięki.
- Co to? - Skąd mam wiedzieć?
Mogę w czymś pomóc?
Dzień dobry, jesteśmy...
To dom mojego ojca.
Cześć.
Dzień dobry.
Janine Melnitz. Rozmawiałyśmy przez telefon.
My, z pani ojcem... Przyjaźniliśmy się.
- Tak mi przykro. - Nie trzeba.
Znała go pani lepiej niż ja. To mnie jest przykro.
Ja tylko pilnowałam, żeby płacił rachunki.
- Zarządzała pani jego finansami? - Nie było czym.
Ledwo starczało mu na prąd.
- Nic nam nie zostawił? - Nie...
Nie, że nic.
Miał spore długi.
W takim razie podpisuję papiery,
pakuję srebra, biorę czek i spadam.
Dom nic nie jest wart?
Wartość ma głównie sentymentalną.
- Idziemy potem wiesz gdzie? - Może.
A zamówienie?
Szok, że są jeszcze takie miejsca.
Szok, że spędzimy lato w tej dziurze.
- Mamy swoje życie. - A ja nie mam?
Nie. Jesteś matką. Żyjesz dla nas.
Zaraz jestem.
Może znajdziesz tu jakąś kumpelę.
- A co, ktoś zgubił? - Poważnie mówię.
Nowy dom to nowy początek.
Daj sobie szansę.
Dwa razy fryty, trzy Spinnersy z cebulą, jeden bez sera.
To mięso jest jakieś dziwne.
Kiepsko się czuję.
Mięso zatrute. On wymiotuje mięsem!
Fajna miejscówa.
Nie moja.
Chyba wiem, że nie twoja.
Za młoda jesteś.
Widziałem, że szukacie kogoś do pracy?
Może się przydam.
Tam, gdzie doświadczenie, wpisałeś „fajny” z uśmieszkiem?
A co miałem napisać?
„Fajny” to średnie doświadczenie.
Ale liczy się jakość.
Ile masz lat?
Siedemnaście.
To co? Szepniesz słówko?
Dam znać szefowi, że istniejesz.
Jestem Trevor.
- Brawo. - Ładnie rozegrane.
Masz u niej szansę. Serio.
- Dokąd jedziecie? - Zostajemy.
Kojarzysz tę farmę na odludziu? Ze stodołą?
„Ugór”? Dom mojego ojca.
Farmer na Ugorze miał rodzinę?
Znałaś go?
Nikt go nie znał.
Na pewno będziecie za nim tęsknić.
Wątpię.
Co tam, Casanova?
Kurde.
Co jest?
Ruchy! Odjazd za 15 minut!
Pheebs?
Może spróbuj dzisiaj w szkole do kogoś zagadać.
Żartujesz? Co to za rada?
Chcesz, żeby ją zlinczowali?
Jak ci idzie z żartami?
Czemu trzeba uważać na korby?
Bo strasznie kręcą.
- Zabawne. - W życiu.
- Wyrzuć mnie tu. - Wstydzisz się?
Tak. Cześć.
Kocham cię!
- Prawie cię zabiłem. - Chyba wyglądem.
Co jest? Lubisz szkołę.
Lubię się uczyć.
A to jakiś przymusowy obóz pracy dla tępaków.
Jeśli wolisz, możesz wywalać ze mną azbest z dachu.
Sprawdźmy tę państwową edukację.
Nie bądź sobą.
- W porządku? - Tak, pierwszy dzień.
Aż się boję, kto tu może uczyć.
Taki ja, na przykład.
- Przepraszam. - Nie ma sprawy.
Tutejsze dzieciaki nie są super kumate.
Cześć, Colin.
Jest...
W sumie mogę robić, co chcę.
- Sukces. - Praca marzeń.
Dzień dobry. Co tam słychać?
Nazywam się Grooberson.
Jest jak jest. Wy nie chcecie tu być, ja też średnio.
W waszej szkole dalej królują kasety video,
a ja znalazłem w nauczycielskim niezłą perełkę.
Super rzecz. Cujo.
O jednym wściekłym bernardynie...
Dobra, stop, bo za dużo zdradzę.
Wyobraźcie sobie Beethovena z pianą na pysku,
który masowo patroszy dzieciaki.
Taka historia.
Miłego.
Nagrywanie. Trzy, dwa, jeden.
Siedzi sama. Odrzucona przez rówieśników.
Czy coś ukrywa?
Może uciekła z domu?
Uciekła?
Przed samą sobą.
I mówisz.
Dziadek mi umarł.
Będziemy się trochę babrać w jego śmieciach.
I rozwiążecie zagadkę jego śmierci?
Nie. Zmarł z przyczyn naturalnych.
Na bank ani trochę... nienaturalnych?
Na bank.
Zwykły zawał. Tyle.
Cichy zabójca.
Jestem Phoebe.
Ekstra. A ja Podcast.
Czemu cię nazywają Podcast?
Sam się tak nazwałem. Bo nagrywam podcasty.
- Malowanko? - Tak.
Gdzie pani mieszka?
Na ranczu z piekła rodem, koło 99-tki. W domu ojca.
Farmer na Ugorze miał rodzinę?
Taką miał ksywę?
Bez złośliwości.
Facet cały czas grzebał się w ziemi,
ale nie sadził, nie podlewał, nie pielił, nic z tych rzeczy.
Nietypowe trochę.
Był moim stałym klientem. Kupował masę dziwacznych sprzętów.
W jego stylu.
Co to?
Cześć.
Tam leci super wciągający
film o psie, który morduje.
Mapa trzęsień ziemi?
- Skąd wiesz? - Bo widzę mapę aktywności sejsmicznych.
- Ale... - Pan jest sejsmologiem?
Tak trudno w to uwierzyć?
Obstawiałam wuefistę.
Dzięki.
Ani to tektoniczne, ani wulkaniczne.
Mądrala.
To patrz na to.
Tu masz wulkan.
Fala rośnie i opada.
A tu masz tektoniczne trzęsienie ziemi.
Niewielka fala podłużna, a za nią spora poprzeczna.
Łapię, nie jestem idiotką.
Widzę.
A tak to wygląda w Summerville.
Duża fala podłużna, mała poprzeczna. Jak przy wybuchu.
Czemu tak?
Właśnie nie wiem.
Rozstawiłem geofony, nie triangulują się.
Trzy pan wziął?
Tak. Orientuję się, ile boków ma trójkąt.
A wydaje się pan taki kwadratowy.
Geometryczny żart?
Dlatego puściłam oko.
Masakra. Nie, super żart.
Miasteczko, które nie leży na styku płyt tektonicznych,
gdzie nie ma aktywnych wulkanów, uskoków,
łupków, nawet muzy głośnej tu nie puszczają, a i tak się trzęsie.
Może to apokalipsa.
Dwadzieścia trzy, 24, 25.
Hej, łamaga, jak inwentaryzacja?
Fajnie, że wpadłaś.
Fatalnie, beznadzieja.
- Każdy to musi robić? - Bo to super ważne.
Trzymasz się? Masz sine usta.
Przeżyję.
- Dam ci bluzę. - Nie trzeba, dzięki.
Męska, spokojnie, Z wilkiem. Nie bój nic.
Dobra.
Patrz, pasuje na mnie.
Zwinęłam mojemu chłopakowi.
Wracaj do pracy.
Nagrywanie, trzy, dwa, jeden.
Przedstaw się i powiedz, co jadłaś na śniadanie.
Phoebe.
Tosta.
Może ciut więcej. Opowiedz jakiś dowcip.
Dowcip?
Jak się nazywa zdechły niedźwiedź?
Jak chcesz.
I tak cię nie usłyszy.
Całkiem zabawne.
- Zabawna jesteś. - A to dobry żart.
Ciekawostka:
w Summerville mieszka więcej zmarłych niż żywych.
Jak to na cmentarzach.
Sklep z narzędziami. To kryjówa Iluminatów.
- Reptilianie. - Co?
Jefferson, Einstein, Beyoncé? A skąd się wzięły piramidy?
Niewolnicy?
Kino.
- Nawiedzone. - Nie wierzę w duchy.
Co? Jak możesz...?
Jest tyle dowodów! Serio nie wierzysz?
Nie.
Myślę, że życie to kwestia biologii.
Coś ci pokażę. Tylko zgarnę moje dwa kółka.
DROGA ZAMKNIĘTA ZAKAZ WSTĘPU
- Wolno tu wchodzić? - Pewnie.
Zamknęli kopalnię w latach 40.
Postawili znaki, bo wyciekały jakieś trujące substancje
i przez dynamit.
Ja robię tak.
To miasto powstało wokół kopalni.
Podziurawili górę jak grejpfruta
i przetopili wszystko na selenowe dźwigary.
Selen to przewodnik elektryczny, po co robić z niego belki?
Co nie? Dziwne.
Któregoś dnia musieli zwinąć tę całą kaszanę.
Czemu?
Górnicy, którzy robili tu latami,
nagle zaczęli skakać do szybu. Ze skutkiem śmiertelnym.
Nazwali to:
klątwą Shandora.
Kto je zrobił?
Zależy w co wierzysz.
Któregoś dnia po prostu się pojawiły.
Niezłe.
Ale złom.
O czym są twoje podcasty?
Głównie zagadki, tajemnice, teorie spiskowe,
czasem jakaś recenzja knajpy.
Może bym posłuchała?
- Serio? - Pewnie.
W 46. odcinku złapałem swój styl.
Jasne.
Spokojnie możesz odmówić, bez ciśnienia.
Ale...
Będziemy w parze w laboratorium?
Nie sądzę, żeby planowali tu jakieś eksperymenty, ale... jasne.
Pewnie, chętnie.
Fajnie. Super.
Tak.
Tu mieszkam.
- Dom Farmera? - To był mój dziadek.
Żartujesz?
Tak po prostu tam wejdziesz?
Nagrywasz mnie?
Na wypadek, gdyby twoje ciało rozczłonkowała
jakaś tajemna mroczna siła.
Jasne, cześć.
Tak chcesz grać...
Halo?
Nie!
Jestem Chucky. Pobawimy się?
Muszę wiedzieć, co tam się kryje.
Bez jaj.
- Ale replika. - No nie?
Czego?
Pułapki.
Na duchy.
Bez żartów? Wy serio nie wiecie, co to jest?
Palę się ze wstydu.
To był obłęd. Nowy Jork, lata 80., normalnie Żywe Trupy.
I skończyło się?
Od 30 lat nikt nie widział ducha.
Chwila.
To nie jest zabawka?
- W życiu. - Może.
Znalazłam w salonie.
Mieszka w domu Farmera.
Tym takim strasznym?
Z napisem „Ugór”.
Co było w Nowym Jorku?
POGROMCY DUCHÓW 1984
Nowy Jork oszalał.
A potem ci fizycy z akceleratorami protonów
rozwalili dach jednego wieżowca.
Nic nie kojarzycie?
To było 20 lat przed naszym urodzeniem.
Ja w to wierzę.
Pogromcy duchów!
A twój...
tata nic ci nie wspominał?
Mam tylko mamę.
Jasne.
Ekstra.
Ekstra?
Ciekawe, czy to działa.
Otwieramy?
Okulary.
Dwa milimetry plastiku? To bezpieczne?
Bezpieczne?
Nie.
Bezpieczna to jest historia. Albo geometria.
Nauki eksperymentalne to akceleratory cząstek i bomby wodorowe.
Kiedy zarażasz się wirusem i dopiero obmyślasz szczepionkę.
Jazda bez trzymanki?
No pewnie! To punk rock.
Agrafka w sutku Akademii.
Auć.
Odpalaj.
Zawsze chciałem to zrobić.
Tak!
Lepiej stąd spadajmy.
Jesteś dorosły.
Właśnie.
I odpowiedzialny.
Wiesz, co to znaczy?
Twój dziadek był pogromcą duchów.
Załapałam.
Ma drzwi i okna. Jak każdy przeciętny dom.
Ale ten wyraźny odór zła...
nie do pomylenia.
Co robisz?
Rysuję tło. Podkręcam nastrój.
Mroczne. Podoba mi się.
Czad.
Aztecki gwizdek śmierci.
Ma odstraszać złe duchy.
Wydaje ten potworny dźwięk...
Co jest?
Co to było?
- Gwizdek śmierci. Mogę? - Proszę. Tylko więcej tego nie rób.
Witam.
Ponownie.
Przywiozłeś ich?
Świadczę takie usługi.
Taki facet do towarzystwa.
- Źle zabrzmiało. - Ciut.
Od zawsze się zastanawiałem,
co się kryje w tym nawiedzonym dworze.
Obecnie tylko moja powoli obumierająca dusza.
Stąd ten zapach?
To nie obiad, więc...
- Może... - Pewnie.
- ...masz ochotę... - Jasne.
Nie mam nic do jedzenia.
- OK. - Na wycieczkę.
- Pycha. - Bomba.
Tu mamy salon.
Grooberson chce przelecieć twoją matkę.
- Nie przeszkadza ci to? - Przeszkadza.
Tyle że okazuję emocje trochę inaczej niż wszyscy.
Ale w środku - wymiotuję.
Czekaj.
A to nie tego widzieliśmy?
„Sumerowie wierzyli w krainę umarłych,
mroczną przestrzeń skrytą w trzewiach Ziemi.
Gdzie nad duszami zmarłych króluje wszechpotężny bóg Gozer,
a chronią go: niezłomny Strażnik Wrót
i Klucznik.
Aby Gozer powstał z martwych i zasilił szeregi żywych,
Strażnik Wrót i Klucznik muszą przybrać postać bestii”.
Co myśmy wypuścili?
Pycha.
- Nikt tu nigdy nie sprzątał? - Ja nie.
Robimy wypad na górę.
Ruszysz się?
Rzeki są jak matki kanionów.
No co, źle mówię?
Czemu mnie zaprosiłaś?
Dla rozrywki.
Umiesz żonglować?
A tak w ogóle, skąd się wziąłeś w Summerville?
Matka w życiu się nie przyzna, ale jesteśmy spłukani.
Wywalili nas z mieszkania, mamy tylko
tę starą, koszmarną ruderę po dziadku,
na totalnej wiosce.
Bez urazy.
Spoko.
Wiadomo, że to dziura.
To czemu tu siedzisz?
Jestem czwartym pokoleniem w dziurze...
Myślisz, że wyjedziesz?
A jeśli nie, to co to będzie znaczyć?
Że nie masz samochodu.
Uciekaj.
Co to?
Nie wiem.
Gozer.
To nie było śmieszne.
A to co?
To jest mapa.
Wiem, że mapa, ale...
Starożytna rzecz. Spisana pismem klinowym.
Poważnie?
To jest Summerville.
- Bez sensu. - Zupełnie.
To miasto nie ma stu lat.
A tu masz mapę w języku sprzed tysięcy lat.
Trafił mi się tatulek lingwista.
I tyle?
Nie sądzisz, że to dziwne? Niesamowite? Fascynujące?
Dasz mi ją?
Pewnie, dziwolągu.
Tak to się zaczyna. Najpierw mapa.
Potem nawiedzony dom.
Aż w końcu jesteś Farmerem na Ugorze.
A Phoebe? Podoba jej się tu?
Coś sobie znajdzie.
Halo?
Brakuje dwóch lamp katodowych.
Dzięki.
Jak ty zbudowałeś taki maleńki cyklotron?
Łapię. Jesteś geniuszem.
Zagięte szczypce gdzie?
Czy słyszysz niepokojące hałasy w środku nocy?
Boisz się wejść na strych lub zejść do piwnicy?
Może ktoś z twojej rodziny widział zjawę, upiora, ducha?
Jeśli tak, nie czekaj ani minuty.
Wzywaj profesjonalistów.
Pogromcy duchów.
Nasza uprzejma i pomocna ekipa czeka 24/7.
Pomoże w każdej nadprzyrodzonej potrzebie.
Uwierzymy ci.
Nie śpisz.
Co robisz?
Eksperymenty.
Nuda.
Znalazłaś popcorn.
Jakim naukowcem był dziadek?
Takim, co odpychał najbliższych.
Fizykiem?
Pewnie.
Pomyślałam, że skoczę jutro z Garym na kolację.
Kto to Gary?
Pan Grooberson.
Nazywa się Gary Grooberson?
- Randka z Garym Groobersonem? - Kolacja.
Dobranocki.
Nie bądź sobą.
Witamy w krainie złomu.
Tutaj przetapiali ten selen?
Chyba tak.
Czad.
Jak to naprawiłaś? Bez urazy, ale masz 12 lat.
Tak jakby spotkałam wczoraj dziadka.
Pokazał mi, co robić.
Bez jaj.
I co, wył i dzwonił łańcuchami?
Nie. To by było dziwne.
Włączaj.
Odbezpieczyłam.
Stoi twardo na nogach. Twarz bez emocji.
Czy to będzie chwila jej śmierci?
Tego nie wie nikt.
O ja chrzanię.
W życiu nic lepszego nie widziałem.
Trafiłam?
Trafiłaś? Rozwaliłaś na wiór.
Nic nie zostało.
Moja kolej.
Co to było?
Nie wiem, pewnie gołąb.
Dawaj miotacz.
Co to jest?
Chodź.
Czekaj.
- Idziesz? - Idę.
Wpadnę tu nagrać odcinek na Halloween.
To duch.
I co, ani trochę nie pękasz?
Nadmiar bodźców mnie uspakaja.
- Spokojnie. - Co robisz?
Mam plan.
Czekaj.
- Bierz pułapkę! - Dobra.
Mam go!
Szybko!
Kurczaki!
Łap go!
No dawaj.
Proszę cię, dasz radę.
No weź, kochana...
Jest!
Tak jest!
Siema.
To jest Podcast.
Mój kumpel.
Masz kumpla?
Masz auto?
To Cadillac.
Potrzebujemy podwózki. Umiesz jeździć?
W życiu. Trzy razy oblał egzamin na prawko.
Wskakujcie.
Dziękuję.
To obłęd. W Oklahomie przez wieki nie było trzęsień ziemi.
Aż nagle, między 2010 a 2016 - z tysiąc.
O masz, dlaczego?
Ropa i gaz. Dlatego.
Wpompowali miliony litrów słonej wody
głęboko w góry Arbuckle.
I wtedy porowaty wapień...
Upiłaś się czy umierasz z nudów?
Coś ewidentnie mi tu zasypiasz.
Mam alergię na... naukowe gadki.
Brałaś Benadryl?
Brałam whiskey.
Lepsza niż Benadryl.
Nauka jest niesamowita, jest taka czysta.
Wszystko jest nauką.
To odpowiedź na to całe szaleństwo.
Co masz do nauki? Ojciec Phoebe był naukowcem czy...?
- Ohyda, nie. - Nie?
Tak założyłem.
To o co poszło?
W sumie bez znaczenia.
Z Trevorem sobie radził, ale Phoebe...
Nie mógł do niej dotrzeć, więc...
Jednym słowem nieprzeciętny palant.
Bez przesady, zupełnie przeciętny.
Ale Phoebe wyrosła na fajną małolatę.
Mam nadzieję. Nie wiem.
Nie wpuszcza mnie do swojego świata.
Jest lekkim dziwolągiem, ale jest super.
Świetna dziewczyna.
Też jesteś świetna. Super mama. Dałaś radę. Wygrałaś.
Mogłaby czasem odpuścić, narozrabiać.
Spokojnie, jeszcze zdąży.
Może zacznie tańczyć na rurze?
- Kiepsko z koordynacją. - To bez znaczenia.
Dobra, co się tu dzieje?
W latach 80. Nowy Jork opanowały duchy.
- Kojarzę te historyjki. - To szczera prawda.
Jak ci goście, co weszli na dach i ocalili świat,
bo rozwalili armię żywych trupów.
I 30-metrowego piankowego kolesia.
Nasz dziadek to był Egon Spengler. Pogromca duchów.
Słuchajcie, mamy zgłoszenie...
Jakieś zwierzopodobne coś dobiera się do samochodu Steve’a Fletchera.
Zeżarło mu klapę od bagażnika.
- Żarłak. - Żarłak.
Czego mam szukać?
Dowodów.
- Możesz mi nie sapać? - Nie.
To jakieś bez sensu.
A może to był na przykład szop?
Albo jakiś opos?
Tam!
Czy to...?
Metalowy Żarłak Chmurczak. Jak nic, piąta grupa.
- Co robimy? - Dorwiemy go.
Co?
Najpierw fotka.
Hej?
Stanowisko strzeleckie?
Jazda!
Co, do...?
Pięknie!
Łap go!
Dobra, spoko, lecimy.
- Możesz prosto? - Chcesz, to sam prowadź.
W lewo!
Gotowy!
To na co czekasz?!
Trzy, dwa...
Jeden.
O Boże, co to było?
Leci prosto na górę!
MOST ZAMKNIĘTY - 5 MIL
- Bliżej. - Dobra.
Jestem w zasięgu.
Złapała go!
Nie wiem, co robicie, ale może szybciej?
Dawaj!
- Jest! - Pięknie!
Most!
- Co to było? - Chyba złapaliśmy ducha.
Co?
Wybacz.
Byłem tu wczoraj.
Nie rusza was to?
W sensie?
Wasz dziadek był legendą.
Możesz być kim chcesz. Influencerem, DJ-em.
Chyba wolałem jednak dziadunia świra.
- Nie był świrem. - To czemu zostawił rodzinę?
Nie, no nie.
Mamy przerąbane.
Jaki plan?
- Walczymy. - Co? Nie, sprawdź, co jest w schowku.
Prawo jazdy i dowód.
Siedzimy na szczycie góry, gadam sobie
z taką jedną w starej windzie nad szybem.
Aż tu nagle szarpie, jak przy trzęsieniu ziemi.
Zrobiło się jasno. Zaglądam do tej gigadziury,
a tam na dole, w środku,
coś siedzi, jakby jakiś gad?
Słuchacie mnie w ogóle?
Tak, ale się jaram, że siedzę w pudle.
Wydawało mi, że to coś powiedziało: Gozer.
Potwierdzam.
Byłam tam.
Hej, cześć. Co cię tu sprowadza?
Przechowasz mi coś?
Siedziałeś już? Osądzą cię jak nieletniego.
Wlepią ci maks dwa lata.
- Dwa? - Będę wpadać.
Lucky.
Nie zaczepiaj mi tu więźniów.
Wybacz, tatku.
Tatku? Czyli ty...
Czekam na podwózkę.
Ładnie ci za kratkami.
Nie mamy prawa do telefonu?
Macie.
Do kogo zadzwonisz?
Byle szybko.
Boisz się wejść na strych lub do piwnicy?
Ktoś z twojej rodziny widział zjawę, upiora albo ducha?
Jeśli tak, nie czekaj ani minuty.
Wzywaj profesjonalistów.
LITERATURA OKULTYSTYCZNA
„I ujrzałem, gdy otworzył pieczęć szóstą...”
„Okultyzm”, zamknięte.
Chwila! Mam tylko jeden telefon.
Jestem...
w areszcie.
W pace? Bywało się.
Nie jestem prawnikiem, słucham.
Pan jest Ray Stantz? Pogromca duchów?
- Rozłączam się, - Nie, proszę.
Chodzi o Egona Spenglera.
Niech gnije w piekle.
Zmarł w zeszłym tygodniu.
O masz.
Poważnie?
Nie przyjaźniliście się?
Bardzo dawno temu.
To co się stało?
Jak zaczynaliśmy, był boom na łapanie duchów.
Kraj miał się dobrze. Reagan się spisywał.
Ludzie w nas wierzyli.
Potem się posypało, duchy się opamiętały.
Venkman stwierdził, że jesteśmy za dobrzy.
Ledwo dawaliśmy radę spłacać kredyty.
Jakiś aktor wykupił większość Tribeki i straciliśmy remizę.
Mają tam teraz Starbucksa.
Czyli co, odpuściliście?
Peter wrócił na uniwersytet.
Dziś profesor emeritus w SUNY Cortland.
Wykłada reklamę i marketing.
Winston poszedł w finanse. Harował, zbił majątek, a...
A ja jestem tutaj.
A Egon?
Nie pomagał.
Z dziesięciu telefonów w tygodniu zrobił się jeden. A czasem nic.
Egon mówił ludziom, żeby olali swoje małe duszki,
bo i tak świat się kończy.
Zrobił się posępny. Bałem się go.
Raz przychodzę do roboty i nie ma naszego Cadillaca Ecto-1,
nie ma miotacza neutronów, akceleratora, pułapek,
pół kilo izotopów, wszystko zniknęło.
Załatwił nas.
Na amen.
A może miał jakiś powód?
Dziesięć lat później dzwonił z jakiegoś miasteczka w Oklahomie.
Ględził, że „nadciąga burza”, szykuje się „psycho-tornado”,
które to na wieczność „pogrąży ludzkość w ciemności”.
Naprawdę chciałem mu wierzyć.
Pan nie rozumie.
Tu jest góra i takie pradawne rzeźby...
Mała, wiele jest na świecie gór i starych rzeźb.
Rada na życie. Nie uganiaj się za duchami.
Egon Spengler był moim dziadkiem.
Wystarczy.
Halo?
- Gdzie moje dzieci? - W celi.
To nie przestępcy.
- Jasne. - Jazda bez prawka.
Nieważny dowód rejestracyjny.
Prędkość.
- Każdy ma prawo się zabawić. - W sobotę.
Owszem.
Ale nie każdy musi demolować pół miasta
tym, czymkolwiek to jest.
- Przepraszamy. - Oszaleliście?
Mogliście sobie zrobić niezłą krzywdę.
Gary jestem.
Odnotowaliście wszystko?
Złapaliście coś?
Jest w pułapce.
- Teraz? - Tak.
Idziemy. A ty miałeś jej pilnować.
- Ja? - Nie ty, on.
- To był jej pomysł. - A nasze rzeczy?
Ecto-1?
Posiedzą sobie grzecznie w naszym magazynie.
- Nie! Potrzebujemy ich. - Idziemy.
Złapaliśmy ducha.
Rodzina Farmera.
Mówię prawdę.
I będzie ich więcej.
Zaczynasz gadać jak twój pomylony dziadek.
Phoebe.
Nie chciała.
Chcesz zostać na noc?
Niech pan to weźmie.
Wychodzimy.
Trevor.
- Do zobaczenia w robocie. - Jasne.
Dzieciaki, pamiętajcie...
Co ja będę gadał.
- Sorry za ten wieczór. - Coś ty, bombowo było.
Może jutro dokończymy?
- Chcesz jeszcze? - Żartujesz?
Jedliśmy krewetki kung pao, byliśmy w areszcie.
Lepiej się nie da.
Rozbiłem bank.
Moje życie to pożar w śmietniku.
Kocham pożary, gdybyś do mnie wpadła...
Nie, że teraz czy jutro. Kiedyś.
Musiałbym posprzątać swój śmietnik...
Ale się śpieszysz, zwolnij trochę.
Dzieci głodne?
Chcesz trochę zimnych krewetek?
- Ledwo nam starcza na życie. - Nie rozumiesz.
Rozumiem, że rozwaliliście pół miasta.
Może dziadek nie przyjechał tu bez powodu?
O nie.
Nie.
Był starym, smutnym facetem, który zostawił rodzinę, przyjaciół.
Dla czego? Głupiej farmy na kompletnym końcu świata?
Gdzie, swoją drogą, mieli go za wariata.
Świetna decyzja, tato.
Był wyjątkowy. Kochał naukę. Tak jak ja.
Mogłaś powiedzieć, że nasz dziadek to Egon Spengler.
Cieszę się, że ci tu dobrze. Naprawdę.
Mnie wszystko tu przypomina, że nie byłam dla niego ważna.
Że mu na mnie nie zależało.
Nie był świrem.
No to był dupkiem.
Niech żyje rodzina.
Jamoca.
Mamy to.
Truskawka, krwista czerwień...
Niebieski aksamit?
O Boże.
Czołem...
Mówcie, o co chodzi z tą mapą.
Widzisz koncentryczne kręgi wokół góry?
Nie.
Kółka czy widzisz?
Tak.
Coś się dzieje w starej kopalni.
Zauważyłem. To oczywiste.
Pokopałem trochę i znalazłem tego „Gozera”.
Pokopałeś?
Gozer to sumeryjski bóg. Kiedyś żył na Ziemi.
Pożera dusze, zieje ogniem, fajny nie jest. I chyba chce wrócić.
Tutaj?
Co nie? Ja bym wybrał Orlando.
Kim był Ivo Shandor?
Ivo Shandor? To on stworzył to miasto.
Zbudował kopalnię, fabrykę, szkołę, bibliotekę.
- Wszędzie masz jego nazwisko. - Skromniś.
W Nowym Jorku postawił wieżowiec na selenowych dźwigarach,
z waszego selenu.
Właśnie na tym dachu nasz dziadek walczył
z duchami, które chciały przejąć nasz świat.
To co tu się w ogóle dzieje?
Jest jeden sposób, żeby się dowiedzieć.
Co łączy chomika z papierosem?
Co?
Nic ci nie zrobią,
dopóki ich nie zapalisz.
Masakra.
Patrzcie.
To ona?
To Gozer?
Gozer to ani on, ani ona.
3000 p.n.e., a jacy postępowi.
Patrzcie pod nogi.
Kolejna dziura?
Ciekawe, dokąd prowadzi.
Tu składali ofiary.
Na przykład co?
Pewnie dziewice.
Przykro mi, stary.
Statystycznie większość 15-latków jest jeszcze przed.
Masz 15 lat?
W lutym kończę 16.
A mamy czerwiec.
A te dziury w ścianach?
Nisze na zwłoki?
Jeśli to jest grobowiec, to gdzie ciała?
Mam jedno.
Co?
Boże.
- On śpi? - Stary, leży w trumnie.
Ivo Shandor. Leży tak 75 lat?
Świetnie się trzyma.
Wiecie, że po śmierci rosną paznokcie?
Mit. Skóra się kurczy.
Wiedział, że coś się zbliża.
To chyba daty.
1883.
Erupcja Krakatau. Najbrutalniejszy wybuch wulkanu w historii ludzkości.
A co było w 1908?
Katastrofa tunguska na Syberii.
1945.
Czego wtedy nie było...
1984.
Duchy atakują Nowy Jork.
Inwazja duchów na Manhattanie.
- To odliczanie. - Jakaś przepowiednia?
Słyszeliście?
Owszem.
To chyba z tej dziury na ofiary.
Phoebe.
Phoebe!
Trzęsienia ziemi.
- O rany! - Phoebe!
Phoebe.
A ten chyba żyje.
- Cały jesteś? - Tak.
- A ty? - Tak.
Co jest?
Od początku miał rację.
To znaczy?
Nasz dziadek.
Był tutaj. On to zbudował.
Strzegł was, mimo że nikt mu nie wierzył.
Wszystko poświęcił.
Życie.
Przyjaciół.
Nas.
Kiszka.
No weź.
Musimy powiedzieć mamie.
Phoebe?
ILE PIEGÓW BĘDZIE APARAT NA ZĘBY
AKADEMIK MOCNO ZUŻYTE PODPORY NOŚNE
PIERWSZY ŚNIEG OD TYCH ZDJĘĆ PRZYŚPIESZA MI TĘTNO
GWIAZDY SPADŁY APOKALIPSA 6:12
Mamo?
Nie ma tu mamy. Jest tylko Zuul.
Wszystko gra?
Nie ma mamy. Jest tylko Zuul.
Co się teraz dzieje?
Mamo?
Co z nią?
Mamo?
Ty jesteś Klucznikiem?
- Bo ja wiem? - Mamo.
- Co robić? - Przestań.
Mamo!
Co tu się dzieje?
Co to ma być?
To nie jest farma.
To pułapka.
Co?
Nic.
To nad tym pracował przez te lata.
- Nad makietą? - Postarał się.
Chciał dokończyć to, co zaczęli Pogromcy.
Uwięzić Gozera.
- Tu, na polu. - Właśnie.
Silosy są jak kondensator.
Kondensator?
Uczyć się nie łaska?
Wytłumaczyć nie łaska?
Silosy są w stanie przez chwilę utrzymać napięcie.
Wystarczy, żeby zasilić setki pułapek.
Jak zwabimy Gozera na pole?
- Chronią go dwa wredne duchy. - Klucznik i Strażnik Wrót.
Bez nich nie da rady. Nie ma Strażnika, nie ma Gozera.
Duchy muszą najpierw posiąść dwie ludzkie dusze.
Mamę.
Żeby się zespolić.
Tak fizycznie.
O czym wy mówicie?
Trzecia baza przynajmniej.
Dawaj, mamo.
Masz piękne oczy.
Dzięki.
Byli tu przed chwilą.
Jest.
- Masz? - Same durne spluwy.
Pudło w pudle.
Co ty gadasz?
Nie!
Zamek elektromagnetyczny pierwszej klasy.
Wierzę w ciebie.
Nie ma szans.
Co robisz?
Mam plan.
Czekaj.
Szybko, lecimy.
- Gotowa? - Działamy.
To mama.
Co?
Wasza Wysokość.
Bogini nad bogami.
Zbudowałem dla ciebie świątynię,
byś powróciła na Ziemię.
I byśmy mogli
wspólnie
zapanować nad światem.
Przepraszam.
Można?
Cześć.
Jak się nazywa okoń bez oka?
Ń.
A wieloryb...
Dwa wieloryby idą do baru, jeden mówi:
A drugi na to: wracaj do domu. Zalałeś się.
Dobra.
Wchodzi pasikonik do baru.
Barman mówi: sorry, ale koni nie obsługujemy.
Pasikonik pyta: czemu?
A barman: a co, coś nie pasi?
Przybywasz oddać się w ofierze?
Słucham?
Czy jesteś gotowa na śmierć?
Nie, mam 12 lat.
A ty?
Mamo!
- Co jest, co się dzieje? - Hej.
- Co to? Gdzie jestem? - Jest git.
- Opętało panią. - Co?
- Byłaś potworem. - I to napalonym.
- Że co? - Uwaga!
GRZESZNICY
Phoebe, słuchaj,
pod domem dziadka jest piwnica...
- Wiemy. - ...i komputery, sprzęt.
- Obłęd, nie? - Tak!
- On musiał mieć jakiś plan. - Co nie?
I znalazłam tyle swoich zdjęć. Wszystko o mnie wiedział.
- Dobre i to. - Fajnie, opowiadaj.
Tyle że akurat ratujemy świat.
Fajowo, mogę pomóc?
Co to było?
- Twój chłopak Gary. - Chłopak?
- W pułapce mamy Strażnika. - Co?
Jak się zespoli z Klucznikiem...
- Klucznik? - Chwila.
Phoebe.
Ty... jesteś...
Jestem naukowcem.
- Mamy ją! - W końcu!
To był plan dziadka.
Trzymajcie się!
Szybko!
Boże.
- Cofnij się. - Mamo.
- Co tam? - Hej.
Nie.
- Dźwignia do góry. - Co?
Dawaj, na co czekasz?
Aż zacznie działać! Nie działa!
- Mamo, wciskaj pedał! - Pedał?
Lucky!
- Co ty tam robisz? - Mam własne problemy!
O nie.
Nie.
Ty, płaski łbie.
Tęskniłaś?
Gozer Gozerian...
w imieniu Summerville w Oklahomie,
Agencji Ochrony Fauny i Flory, członków Kaczek z o.o.
oraz Stowarzyszenia Aktywizacji Emerytów
na mocy ustawy dot. gatunków inwazyjnych,
nakazuję ci natychmiast opuścić ten świat.
Brawo.
Chyba nas pamięta.
Czy jesteś bogiem?
- Ray? - Nie kryguj się.
Tak.
Wszyscy jesteśmy bogami.
Pewnie, jesteśmy cenieni i wyjątkowi.
Swoją drogą, myślałem, że wtedy na dobre zerwaliśmy.
Średnio mi to grało.
Moi kumple cię nie kochali, twoi mnie też.
Koniec zabawy. Pieczemy babeczkę.
Odpalać.
Uwielbiam ten dźwięk.
Na trzy. Lecimy na dwa. Jeden, dwa.
Nic tak nie pieści jak miliard woltów!
Tak!
- Czułeś? - Tak.
Rozdziela strumienie.
Nie!
Nie żyją?
Wtedy aż tak nie bolało.
Bolało.
Bezczelna jesteś.
Wracasz tu do mnie, błagasz na kolanach.
Byłaby z nas nawet energetyzująca parka.
Moje poczucie humoru, twoja osobowość.
Ale nie, ty musisz niszczyć, podbijać.
Bez bólu nie ma zabawy.
I pewnie właśnie dlatego...
Warto było spróbować.
Koniec z nami, kotku.
Koniec.
Nie!
Dalej, Phoebe!
Ja chrzanię.
Odpalił!
Czułem, że się pojawisz.
Wybacz,
że ci nie wierzyłem.
Mogłem zadzwonić. Tęsknię, przyjacielu.
Nic ci nie jest?
Ale mnie wystraszyłaś.
Dusisz.
Cześć. Peter Venkman z kwatery głównej.
- Dzięki za pomoc. - Jasne.
Fajny masz styl.
- A to kto? - Callie.
Callie Spengler.
Spengler?
Dziwne nazwisko. Powodzenia.
Idziemy do środka na kakao.
Niektórzy pewnie z rumem.
Lucky!
Czołem.
- W porządku? - Tak.
Ręce mnie bolą od biegania.
Boże. Bałem się, że cię straciłem.
Przykro mi.
Dziwne to było.
Fakt.
- Krew? Czemu krew? - Walnąłeś się w ławkę.
- No tak. - Właśnie.
- Cześć. - Cześć.
- Tam wtedy... - Aha.
Zanim staliśmy się psami
i otworzyliśmy wrota piekieł, niewykluczone, że my...
Tak, myślę, że tak.
- Ale uratowaliśmy świat, więc... - Racja.
W porządku, synek?
Własnoręcznie pokonałeś jedno z wcieleń Gozera.
- Wystąpi pan w moim podcaście? - Pewnie, jak się nazywa?
Zagadki Nieznanego Wszechświata.
ZNW to ty?
Pan mnie subskrybuje?
W 46. odcinku złapałeś swój styl.
Co oni ci zrobili?
Nie martw się.
Zabiorę cię do domu i wypucuję.
Idź.
Cześć.
DLA HAROLDA
POGROMCY DUCHÓW
No dobra, co to?
Linie.
Dwie,
nie, trzy...
falujące linie.
- Świetnie. - Ty jesteś świetna.
Jak nikt uruchamiasz we mnie nadprzyrodzone zdolności.
Naprawdę raziłeś studentów prądem?
Tak miedzy nami, tylko chłopaków.
Nienaukowe podejście. Sypię głowę popiołem.
Gotowy?
Co to?
Nie spiesz się.
Pięcioramienna gwiazda.
Tak?
Jak ty to robisz?
Niektórzy twierdzą, że prawdziwa miłość napełnia człowieka talentem...
- Oznaczyłeś karty? - Nie.
Oznaczyłeś.
Pewnie.
Działa jak złoto.
Weź to, proszę.
A co to jest?
Pamiątka z Wystawy Światowej we Flushing Meadows z 1964.
Moja szczęśliwa moneta.
Nie powinienem. A jeśli nie wrócimy?
Bierz, mam w domu drugą.
Egon był mózgiem.
Ray - sercem.
Peter miał w sobie ten luz.
- A ty kim byłeś? - Tym seksownym.
Ładnie się urządziłeś. Dużo półek.
Widzisz.
Nie robię tego dla siebie.
Robię to dla dzieciaków i...
Chcę pokazać ludziom, ile można osiągnąć.
Nadal płacisz czynsz w księgarni Raya?
Kiedyś wyjdzie na swoje.
Pamiętam, jak przyszedłeś.
Szukałem roboty na stałe.
Latając za duchami z chłopakami nauczyłem się, że nie ma się czego bać.
Miałem narzędzia i talent.
Zaczynałem z jednym pracownikiem.
A teraz mamy międzynarodowy zasięg.
Może i jestem biznesmenem, ale zawsze będę Pogromcą duchów.
NIEBEZPIECZEŃSTWO