Ik wil best wel zeggen welk jaar het was...
maar dat kan ik me niet herinneren.
Ik kan je vervelen met de geschiedenis, maar je zou toch niet luisteren.
Wat ik wel kan zeggen, is dat dit het verhaal is van een dief.
Maar het begint niet met de dief die jij kent.
Ik ga de stallen uitmesten.
Wat doe je? -Gaat je niet aan.
Wel als je dat paard steelt.
Ze gaan zo pauzeren...
dus ik zou nog even wachten als je ervandoor wilt zonder gevaar te lopen.
De pauze begint.
Ik ben Robin. -Ik ben bezig.
Het werk van een dief is nooit af.
Het paard van m'n buurman is dood.
Als hij niet kan ploegen, heeft z'n gezin niets te eten.
De verwende rijke meneer hier kan wel een paard missen.
Daar heb je helemaal gelijk in.
Lords die rijk worden geboren, die het aan niets ontbreekt...
daar word ik onpasselijk van. -Jij werkt niet in de mijnen.
Te zachte handen voor een arbeider. Wie ben jij?
Ik ben de verwende rijke meneer die hier woont.
En jij bent heel erg mooi.
En m'n paard?
Je mag het hebben.
Als je zegt hoe je heet.
Marian.
Zeg maar Marian.
Robin en Marian. De seizoenen verstreken en hun liefde bloeide op.
Ze waren jong en verliefd, en dat was het enige wat ertoe deed.
Tot...
het kille lot ze trof.
Hij stal van de rijken en gaf aan de armen.
Het werd een verhaal voor het slapengaan. Maar vergeet de geschiedenis.
Vergeet wat je eerder hebt gezien. Vergeet wat je denkt te weten.
Dit is geen verhaaltje voor het slapengaan.
Als hij alleen wat geld had gestolen, als hij niet meer was geweest dan dat...
dan was Robin van Loxley nooit Robin Hood geworden.
Ik heb hem gekend toen hij nog gewoon landheer was.
Hij had een goed, makkelijk leventje.
In weelde geboren, en nergens gebrek aan.
Ga weg en kom nooit terug.
Wat hij niet wist:
Dat onze afkomst... -Wat is dit?
niet altijd is wie we zijn.
OPROEP VOOR MILITAIRE DIENST
DEELNAME AAN DE DERDE KRUISTOCHT
OP BEVEL VAN DE SHERIFF VAN NOTTINGHAM
4 JAAR LATER
KEBRIT-SCHIEREILAND ARABIË
Opgelet, dames. Die vervloekte wilden mogen niet doorhebben dat we er zijn.
Hoe eerder we winnen, hoe eerder Loxley kan doen wat hij wil:
Naar huis, naar z'n liefje.
Dekking.
Ik zie hem niet.
Gisbourne.
Hij herlaadt. Twee vrijwilligers om hem te verrassen.
Clayton, zin om een eindje te rennen?
Jawel. -Ben je er klaar voor? Rennen.
Nu. Nu.
Blijf bij me.
Help even.
Niet weggaan, ik ga dit doen. Jij blijft hier op de uitkijk staan.
Ik ben zo terug.
Drie.
Kom op, Loxley.
Zes.
Rennen.
Robin.
Waar is Clayton? Waar is hij?
Ze hebben hem gepakt. -Blijf bij de eenheid.
Hij leeft nog. Ik hoor hem.
Loxley.
Als hij nog niet dood is, zou hij willen dat dat wel zo was. Laat hem. Rob. Rob.
Loxley, laat hem.
Dekking.
Clayton. -Rob.
Dekking. Dekking. -Hinderlaag.
Geef de stenenwerpers het teken. Nu.
Loxley, er komen stenen aan.
Terugtrekken. Dat is een bevel.
Loxley, laat hem. Je jaagt ons de dood in.
Hij leeft nog. We kunnen hem niet achterlaten.
Daar beslis jij niet over. Dit is een bevel.
Werp.
Het lijken verdomme wel sprinkhanen.
Kom mee. Zie je nu waarom je bevelen moet opvolgen, heer?
We trekken ons terug in het kamp.
Ik wil informatie. Inlichtingen.
Garnizoen. Troepenbewegingen.
Op je knieën, zwijn.
Kom op. Opschieten.
Kijk me niet aan, zei ik.
Op je knieën. -Ik smeek je. Ik smeek het je.
Doe het. -Gis...
Wat doe je? -M'n plicht, Loxley.
We hebben nieuwe bevelen van de top. We staan allemaal machteloos, soldaat.
Maar ze zijn ongewapend. -Waarom bid je dan niet voor ze?
Mutton, breng er nog eentje. -Graag.
Nee. Saleem. Saleem. Laat hem leven.
Blijf liggen. -Laat hem leven.
Hij is m'n zoon. Hij is nog maar een jongen. Hij is m'n zoon.
Laat hem leven. Ik zal vertellen wat ik weet. Alles.
Hij weet niets. Ik wil met hem ruilen.
Ik dood m'n leven lang al kruisvaarders. Ik ben een belediging voor jullie God.
Je hebt gelijk, Moor. Als je je zoon wilt redden, geef me dan iets.
Geef me iets. -Papa, red me.
Duizend soldaten.
In het oosten. -Die hebben we eergisteren al verpletterd.
Iets anders. -Ik heb niets anders. Hij is m'n zoon.
Ik probeer m'n zoon te redden.
Misschien is het een troost:
Dat gaat je niet lukken. -Saleem. Saleem.
Saleem.
Nee.
Rustig, Rob. Kalm, Rob.
Hou daarmee op, Loxley. Ken je plaats. Dood de jongen.
Nee.
Saleem.
Hou hem tegen. -Hou hem vast.
Ik vermoord je. -Schakel hem uit.
Als je geen lord was, hing ik je op wegens verraad.
Flikker die waardeloze vent op een ziekenhuisschip naar Engeland.
Ik heb wat voor je.
De sleutel van je landhuis?
Nu is het ons huis. Ik wil dat jij er woont tijdens m'n afwezigheid.
Ik hou van je.
Blijf leven.
Kom terug. -Dat beloof ik je.
Ik kom terug.
Nottingham aan stuurboord. -Laat het anker zakken.
INBESLAGNAME
OP BEVEL VAN DE SHERIFF VAN NOTTINGHAM
Marian.
Wat wil je opbiechten, mijn zoon?
Tuck, waar is Marian?
Robin?
Robin, je bent niet dood.
Nee, hoewel ik m'n best heb gedaan.
Je naam stond op de lijst met gevallen soldaten. Twee jaar geleden.
Ze zeiden dat je dood was. Marian heeft een mooie herdenkingsdienst gehouden.
Ik hield een mooie grafrede. Jammer dat je het hebt gemist.
Hoewel het volstrekt ongepast was, aangezien je niet dood bent.
Tuck, wie heeft m'n naam afgelezen van de lijst met gevallenen?
De sheriff. Maar Robin... -Waar is Marian?
De toestand hier is erg verslechterd tijdens je afwezigheid.
Na jouw dood heeft de sheriff Loxley Manor in beslag genomen...
als onderpand voor z'n oorlogsbelasting. Hij zette Marian eruit.
Hij maakt ons allemaal kapot met z'n oorlogsinspanningen.
Tol, heffingen. Hij heeft bijna al 't volk uit Nottingham verdreven.
Waarheen? -Naar de mijnen.
Is ze daar nu? -Ja, maar Rob... Marian is...
Dit loopt niet goed af.
Grijp hem. Bevel van de sheriff.
Deze kant op.
Dit ruikt vies.
Het smaakt nog viezer.
Jij.
Wat doe jij hier, verdomme?
We hebben nog een appeltje te schillen. -Nee. Jij wilde me vermoorden.
Ik zat drie maanden op dat schip en had je best kunnen doden.
Daarvoor ben ik hier niet.
Ik heb je vrouw gezien, Engelsman. Ze is mooi.
Ze is niet meer van mij sinds de sheriff...
Je naar de oorlog stuurde.
Iedereen denkt dat ik dood ben, dus is dit de hel.
Weet je wat de hel is? Ik ben een hand kwijt. M'n mensen waren geketend.
M'n land is geplunderd en m'n zoon is vermoord.
Ik kon hem niet redden. -Maar je probeerde het wel.
In al de jaren dat ik oorlog voerde, had ik dat nog nooit meegemaakt.
Daarom heb ik jou gekozen.
Gekozen? Waarvoor? -Deze oorlog, alle oorlogen...
en alles wat er hier gebeurt, dat is zo oud als de tijd zelf.
Rijken worden rijker. Machthebbers worden machtiger met het bloed van onschuldigen.
Dat van jou, dat van mij en dat van m'n zoon.
En daar wil ik een eind aan maken.
Maar dat kan ik niet alleen.
We zijn maar met z'n tweeën. Wat kunnen wij doen?
Je bent alleen machteloos als je denkt dat je machteloos bent.
Volg me, Engelsman.
Goedendag, beste mensen.
We worden bedreigd door de barbaren in Arabië.
Ze haten ons. Onze vrijheid. Onze cultuur. Ons geloof.
Maar nu staan ze tegenover een nabije vijand:
Onze kruisvaarders in de woestijn. -We beginnen hier.
Morgen, vergis je niet...
zullen ze ons hier in Nottingham zien als de verre vijand...
en ze zullen hierheen komen.
Ze gaan infiltreren, zich vermenigvuldigen, onze hoven verstikken...
en onze kerk en onze kinderen wurgen met hun fanatieke dogma.
Ze zullen jullie huis platbranden. Ze zullen je land in brand steken.
En daarom is mijn wet op de oorlogsbelasting...
van zulk cruciaal belang.
Nottingham is niet alleen een stad.
Het is de rijkdom en het kloppend hart van onze geweldige kerk...
en z'n glorieuze kruistocht.
En door ieder van jullie die niet aan z'n plicht voldoet...
door eerlijk bij te dragen, heeft een boogschutter geen pijlen...
en komt een christensoldaat om van de honger.
Sheriff, m'n mensen hebben alles al gegeven wat ze hebben.
Ik wil m'n belastingwet in stemming brengen.
Mee eens. -De inwoners verkommeren.
We zijn aan het eind van ons Latijn.
Jongedame, je weet pas wat dat is als je zelf hebt gevochten.
Dus hoe kunt u het dan weten?
Minister van Financiën, is er al besloten? -Jawel.
Meneer. Meneer, sheriff...
de stem van Loxley is nog niet geteld.
Robin van Loxley? Mogen geesten ook al stemmen?
Ja, nee. Hij leeft nog, sheriff. Dat heb ik tenminste gehoord.
Leeft hij nog? -Hij is vandaag gezien.
Terug van de oorlog.
Wie heeft hem gezien? -Dat valt onder het biechtgeheim.
Dus jij hebt hem gezien? -Nee, dat zei ik niet.
Iedereen kan hem wel...
gezien hebben.
O jee.
Dan moet de stemming uitgesteld worden, tot de stem van Loxley is meegeteld.
Gaat het?
'Onze kinderen wurgen, ons land in brand steken.'
Hij doet alsof jullie hier al zijn.
Wat wil je? Woede of wraak? -Ik wil de sheriff te grazen nemen.
Door één ding blijft hij aan de macht:
Hij heeft de kerk achter zich. Een leger...
Het geld.
Het geld dat hij van 't volk afpakt voor de oorlog?
We gaan het stelen. Je hoort hem.
Nottingham is de rijkdom en het kloppend hart van de kruistochten.
Ik wil er een mes in steken.
Wraak voor jou en gerechtigheid voor m'n zoon.
Ik ben Robin.
Yahya ibn Umar.
Yahya...
Laat maar. In jullie taal is het John, zoon van Umar.
John, dus.
's Nachts overval je de sheriff z'n koeriers...
tollenaren, belastingambtenaren.
En overdag? -Speel je Lord Loxley.
Dan ben je weer de oude en dineer je met uiterst irritante mensen: De rijken.
Waarom zou ik dat doen?
Als je wilt weten waar het oorlogsgeld blijft...
moet je je in het hol van de leeuw begeven.
Zoek uit wie de touwtjes in handen heeft.
Rob?
Marian.
Ik wist dat ze zou komen.
Wat ze ook wil, ze mag niet weten wat we doen.
Te gevaarlijk voor haar en voor ons.
Als we gepakt worden, doden ze ons allemaal.
Hoe graag je ook wilt, je mag niet naar beneden gaan.
Als je van haar houdt, hou je dan aan het plan.
Ik ben geen oceaan overgestoken om te zien hoe jij je bezat.
Misschien zal ze weer van je houden. Insjallah.
Als ze erachter komt wat we echt doen.
Maar eerder niet.
Aan het werk dan maar.
Traag als de wederkomst van Christus.
Ik heb jarenlang jouw volk gedood. -Mij heb je gemist.
Niemand is perfect. -Jij moet perfect zijn.
Ik schiet twee pijlen per seconde. -Je schoot twee pijlen per seconde.
Denk je dat jij sneller bent?
Schiet me maar neer.
Wat? -Je hebt honderden van ons gedood.
Er kan er nog wel eentje bij. -Oké.
Alsjeblieft. Schiet me neer, zei ik.
Te langzaam. Zo snel je kunt.
Nog eens. Kom op, Engelsman.
Nog eens.
Te langzaam.
Dit wordt een oorlog van man tegen man.
Je hebt een straatwapen nodig.
Geef me dat stuk antiek. Dat is brandhout.
Hou hem minder stijf vast. Laat de boog in je handpalm rusten.
Probeer het nu eens.
Probeer het nog eens. Alleen deze keer met de andere kant.
Dat scheelt een seconde bij het herladen.
Ja, zet hem op. Nog eens. Sneller.
Ja, Engelsman. Sneller.
Je was een lord, maar nu word je een dief.
Ik laat je zien hoe je dat doet.
Dit wordt een andere oorlog dan je gewend bent. Rechts. Links.
Pijlen.
Naar rechts.
Exact.
Sneller. Sterker. Sneller, Engelsman.
Wat doe je met m'n jas? -Hij was te lang. Dat houdt je op.
Wanneer ga ik echt stelen?
Ik vond het echt een fijne jas. -Nu is het een jack.
Hoe meer pijlen je in je hand kunt houden, hoe meer je er kunt schieten.
Zwijg. Je maakt het zo niet makkelijker.
Ja. Ja.
Als je vecht, sla dan toe vanuit de schaduwen.
Tegen de tijd dat ze terugschieten, ben jij al weg.
Wat heb je nog meer?
Heb je in m'n was zitten graven? -Zo kun je niet naar de sheriff.
Doneer aan z'n oorlogskas en maak een goede indruk op hem.
Hij mag blij zijn dat ik z'n kop er niet af sla.
We trekken aan de staart, jij kijkt wie bijt.
Om het geld te kunnen volgen, moet je het vertrouwen van de sheriff winnen.
En wat ga ik dan doneren? We bulken niet bepaald van het geld.
Vanavond overval je de tolbrug. -Nu begint het ergens op te lijken.
Ik ben blij dat je het ermee eens bent, Engelsman.
Wat is dit? -Die was van m'n zoon.
Dank je. -Je wilde stelen. Dit is het moment.
Breng dat naar de schatkist.
Op bevel van de sheriff moet je tol betalen.
Stop. Je moet tol betalen aan de sheriff. -Dat hoefde voorheen niet.
Wat zit er achterin? -We hebben niet meer geld.
Kom op, ouwe. Betalen.
Waar is hij? -Waar is hij gebleven?
Waar is hij?
Lord Loxley.
Heel Nottingham is blij dat het tragische gerucht van uw dood ongegrond blijkt.
Ik wil u persoonlijk bedanken voor bewezen diensten.
U stuurde me op pad voor een rechtvaardige zaak. Het was me een eer.
U neemt me de inbeslagname van uw huis toch niet kwalijk?
De verwarring van de oorlog. -Geen probleem. Ik knap het weer op.
U deed wat u moest doen, sheriff.
En dit is mijn eerlijke bijdrage aan de oorlogsinspanning.
U heeft al zoveel gegeven. -Ons leger heeft het nodig.
Ik kan het weten.
Ik was erbij.
Alstublieft.
Ik hoop u veel vaker te zien nu u terug bent.
Zo vaak als u wilt, sheriff. Ik hoop bij u in de gunst te komen.
U overtreft ons allemaal met uw vrijgevigheid, Loxley.
Ik hoop op een uitnodiging als de lords bijeenkomen.
Dat is uw recht. Met genoegen. De jeugd kan wel een stem gebruiken.
Uw vertrouwen in mij vleit me. -Ik weet het.
Rob.
Ik ben laatst langsgegaan bij je huis. Ik wilde je spreken.
Verder nog iets?
Waarom maak je dit zo moeilijk? -Verwacht je dat ik het makkelijk maak?
Je had me beloofd dat je op me zou wachten.
Ze zeiden dat je dood was.
Lord Loxley.
-Sorry. Ik moet gaan.
Ik vertrouw je niet bij haar. -Ik speelde m'n rol.
Als ze erachter komt waar we mee bezig zijn, kost het haar de kop. En ons ook.
Heel inspirerend. Dank je.
Lord Loxley inspireerde vandaag blijkbaar tot een enorme vrijgevigheid.
Zal ik tot tien tellen voordat ik alarm sla?
Maak er maar twintig van.
Wie was dat?
Dat weet ik niet.
'Sheriff, er is weer een overval gepleegd.' Dat gaat hij niet leuk vinden.
'Sheriff, er heeft een voorval plaats- gevonden dat op het eerste gezicht...
fiscaal niet erg ideaal kan worden genoemd.'
God, sta me bij.
'Sheriff, er is weer een onbeduidend incident geweest.'
'Het goede nieuws is, dat de bewakers niet ernstig zijn... gedood.'
Wat? -De collectebus.
Zo onder onze neus vandaan. Die van zondag.
En de tol van de weg, gisteravond. Probleempje.
Pembroke, leg die documenten achter slot en grendel.
Wie weet dit nog meer? -Ik ben meteen bij u gekomen.
De aartsdiaken moet het ook weten. -Nee, nee, nee.
Die brieft het door aan de kardinaal. -De kerk...
Het is een kwestie van orde en gezag. Voer de beveiliging op.
Alle inkomsten moeten direct naar de telkamer. Verdubbel de bewaking.
Komt voor elkaar, sheriff. -Ik mag geen cent meer kwijtraken.
Het is al even geleden dat u hebt gebiecht.
Zou u uw geweten willen ontlasten bij uw frater?
Ik heb een zuiver geweten. Jij ook?
Het mijne is altijd wat troebel.
Hou in dat biechthokje je oren open. Als je iets hoort over de dief...
wil ik het weten. -Het biechtgeheim is heilig.
Niets is heilig tot ik die dief pak en hem verdrink in een kooi.
Wat ben jij nog laat op. -Ik doe m'n ronde en ik heb honger.
De sheriff gaat keihard optreden tegen de overvallen.
Dat bemoeilijkt onze plannen.
Hoe gaat het met je? -Ik doe m'n best.
Ik heb hulp gekregen. Er is een zak geld voor m'n deur achtergelaten.
Door de Hood? Dat is de bijnaam die ik hem heb gegeven. Klinkt best goed, toch?
Waarom geeft hij mij geld? Ik voel me gevleid.
En terecht.
Ik zou willen dat hij het aan het volk gaf.
Snel, pak het geld.
Zag je dat?
Met alle respect, sheriff:
Deze dief zet je volkomen voor gek.
Mag ik even?
Ik stel voor om een premie uit te loven. -Die gaan wij toch niet betalen?
Nee, die betaal ik persoonlijk. Duizend per week, om te beginnen?
Daarna verdubbel ik hem wekelijks, tot hij gepakt of gedood is.
Juist. De rest moet nu weggaan.
Pembroke.
Eruit.
Die lords...
Op dit soort dagen...
heb ik zin om m'n duim in hun luchtpijp te steken.
U heeft echt een enorme hekel aan hen.
Hun vaders waren voogd van het vondelingenhuis...
waar ik m'n jeugd doorbracht.
Ze kwamen 's avonds langs om ons af te ranselen.
Gevolgd door de aartsdiaken en z'n geestelijken.
Allemaal waren ze dronken en hun adem...
stonk naar gekookt rundvlees.
Ze stuurden ons op pad om stokken te kopen waarmee ze ons gingen slaan.
Je zag wanneer je geslagen was. De wonden verkleurden...
van rood naar blauw naar geel naar roze. Dan kreeg je eelt.
En tegen die tijd moest je een keuze maken:
Liet je ze de kracht uit je slaan of putte je kracht uit de slagen?
De jongetjes werden bewerkt met bezemstelen...
en dan gilden ze het uit.
Dan werd er brandewijn in hun keel gegoten, als vorm van genade.
Ik heb nooit gegild, maar...
ik haat de smaak van brandewijn.
Zullen we een aantal van die lords ophangen? Gewoon om te zien...
hoe ze het dan in hun broek doen?
Waarom hangen we er niet gewoon één op?
Ik vermoed dat de anderen zich daarna heel snel koest houden.
Ik ga niet voor de kruimels.
Ik wil een zetel aan de grote tafel.
Zorg dan dat je bij mij in de gunst blijft, Loxley.
Rob, toch?
Jij bent Will. -Welkom thuis.
Het moet een hel zijn geweest. -Ik hoef niet over de oorlog te praten.
Ik snap het wel. Echt. Het is heftig om weer thuis te zijn. Marian...
Ze mag zelf weten wat ze doet. -Klopt.
Je hoeft mij niet te accepteren. -Mooi zo. Want dat doe ik niet.
Ik heb wel gehoord wat je zei. Tijdens de toespraak van de sheriff.
De stem van het volk.
Ze hebben een stem nodig. -En de Hood?
De Hood.
Die doet me helemaal niks. Hij wordt gepakt en vergeten.
Marian, het volk en ik strijden voor iets groters...
dan de kruimeldief die koeriers en collectebussen pakt.
Ik zou geen weddenschap tegen hem afsluiten.
Ik denk dat dit pas het begin was.
John, ik heb een idee. Luister.
Ik wil het groots aanpakken. Geen koeriers en collectes, maar de schatkamer zelf.
Een lastig doelwit. -Trek aan de staart, kijk wie er bijt.
Hoe wil je dat doen?
Rustig, man. -Aan de kant. Ga weg.
Aan de kant. Mannen, haal die vuiligheid weg.
Wees aardig en geef me wat kleingeld.
God, wat heeft dit paard een mooie kont.
Aan de kant. Wegwezen. -Doorlopen.
Op bevel van de sheriff gaat het geld niet naar de kluis...
maar rechtstreeks naar de telkamer.
Bewakers. Bewakers.
Shit, shit, shit. Kom op.
Rennen, rennen.
Kom op, kom op.
Daar is hij.
Ze komen achter ons aan. -Gij, kleingelovige.
Het is de Hood.
Zo pak je het groots aan. -We hebben geen cent.
We wilden hun aandacht trekken en dat is gelukt.
Van onze kardinaal moet ik u doorgeven dat hij ongerust is...
over uw defensieve houding tegenover de dief.
Ik heb het onder controle. Zijne Eminentie hoeft er niet wakker van te liggen.
Dat mag u hem zelf vertellen. Hij komt hier.
Uit Rome? Voor een kruimeldief?
De Kerk beschouwt een overval op z'n schatkamer niet als een kleinigheid.
Hij is ternauwernood ontkomen, zonder buit.
Het gevaar schuilt in de brutaliteit van z'n misdrijven.
Hij geeft ons volk hoop. Iets om naar op te kijken.
Wij willen gebogen ruggen en hoofden zien.
Er wordt gefluisterd over een opstand.
Dat gefluister zwelt aan tot gebrul als er niets wordt gedaan.
Het is verraad. Daarop staat de doodstraf.
Verraad is wel sterk uitgedrukt.
Is het niet christelijk om de andere wang toe te keren?
Hoe kun je van een God houden die je zo'n gezicht heeft gegeven?
Sheriff.
Gezien onze gedeelde belangen in de afloop van de oorlog...
moet de dief gepakt worden en het zwijgen worden opgelegd.
Ik zal de orde herstellen.
Blijf geloven.
Monseigneur.
Sheriff, de Kerk kan een man maken en breken.
Voor uw steun bieden we u alles. Als u faalt, kunnen we u alles onthouden.
Vergeet dat niet.
Zorg dat de kardinaal zich welkom voelt, sheriff.
Als je me ooit weer tegenspreekt in aanwezigheid van de Kerk...
Sorry, maar ik sprak slechts vanuit het evangelie.
O, het evangelie. Tuck, vergeet nooit:
God is daarboven. Ik ben hier beneden.
Ik heb een aantal bijzondere helpers aangenomen.
Betrouwbare kruisvaarders, net terug uit Arabië.
Ze komen om gezegend te worden door de aartsdiaken...
voordat ze aan hun goede werken beginnen.
Sheriff. -Commandant Gisbourne.
Ze lijken zin te hebben in Gods werk.
Ja. Met duivelse trots.
Een, twee, drie, vier, vijf. -Het is gelukt.
De kardinaal komt uit Rome. De sheriff geeft een feest. Wie is er uitgenodigd?
Dat is m'n vrije dag. -Je hebt vrij als je dood bent.
Hij komt vanwege de Hood. Ons plan werkt.
Jij hebt makkelijk praten.
De kardinaal is een van de machtigsten op aarde.
We moeten horen wat hij tegen de sheriff gaat zeggen.
Je bedoelt dat ik dat moet horen.
Het wordt een orgie vol uitspattingen. Een gekostumeerd bal.
De perfecte plek om de charme van Loxley in de strijd te gooien.
We hebben aan de staart getrokken. Nu kijken wie er bijt.
Kom. Kom binnen, anders wordt het nog je dood.
Goed dat je bent gekomen. Ik had je eigenlijk wel verwacht.
Will en ik mogen naar het feest voor de kardinaal. Zit jij erachter?
Wellicht heb ik de sheriff ingefluisterd dat het politiek wel slim was...
om ook een paar mensen uit het volk op de gastenlijst te zetten.
Misschien kom ik daarna nooit meer in het paleis. Dit is onze kans.
Dan grijpen we die. En Will? -Hij mag niet weten wat we doen.
Hij zou het afkeuren. -Rob komt natuurlijk ook.
En? -Wat we doen, is ontzettend gevaarlijk.
Het mag niet mislukken doordat onze emoties de overhand krijgen.
Jij en Rob... -Tuck, ik weet het.
Weet je zeker dat je dit kunt?
Nee.
Hier ben je Lord Loxley. Speel je rol.
Drink. Word niet dronken. -Zuurpruim.
Je moet beslist op audiëntie bij de kardinaal.
John, ik kan dit. Ik ben geboren om hier te zijn. Weet je nog?
Lord Loxley.
Niets meer dan een schoothondje van de rijken.
Waren er geen gevangenen meer om te executeren?
Ik kreeg er genoeg van. Het werd saai.
M'n nieuwe werkgever laat me op een ongrijpbaardere prooi jagen.
Geniet van het feest.
Stelen van de rijken om aan de armen te geven? Hij zet de wereld voor gek.
Dat is te vleiend. Het is een rover. Meer niet.
En hij is afschuwelijk lelijk. Vandaar die idiote kap.
Ik vraag me af of hij misschien een veteraan is.
Van de kruistochten? -Hij is goed getraind, hij is brutaal.
Hij past zich aan als hij wordt belaagd.
Z'n geluk raakt een keer op en dan pakt u hem.
De elite hoeft niet verbaasd te zijn over de revolutie van de dief.
U heeft de omstandigheden ervoor geschapen.
Marian.
Je schoonheid maakt me sprakeloos. Kent u Marian?
O, jazeker. Een zoete plaag bij vele toespraken in het raadhuis.
Marian, wie is volgens jou de dief?
Hij is er voor ons allemaal. Dat is wat telt.
Dus je bent een bewonderaar. -Hij heeft z'n kwaliteiten.
Marian, daar ben je. Je moet niet te ver bij me vandaan gaan, liefste.
We waarderen het dat u ons hier ontvangt.
Ik heb ambities.
We weten beiden dat de armen sterke leiders nodig hebben. Zoals wij.
Anders worden ze verleid door misdadigers als de Hood.
Het spijt me vreselijk. Er zit daar allemaal sap. Laat me even...
Blijf van me af. Weg. -Sorry. Sorry.
Tuck, je bent een idioot. -M'n excuses. Excuses.
Kreupel en lam, dat ben ik. Kreupel en lam.
U pakt de Hood wel. Dieven vang je met dieven.
Eminentie... -Ga staan. We hebben weinig tijd.
De overvallen van de Hood brengen onze oorlogsplannen in gevaar.
Wilt u dat ik u geruststel?
Je bent bang.
Terecht. Weet je waarom? -Ik hoor het graag, Eminentie.
Angst is het beste wapen in God Zijn arsenaal.
Daarom heeft de Kerk de hel geschapen.
Robin.
Tuck, hoe lang ken je me nu al? -Sinds je een jongetje was.
En je vertrouwt me. -Ik vertrouw je m'n leven toe.
Deze vuilak is een dief. Hij heeft de sleutels van Lord Pembroke gestolen.
Waar heeft hij het over? Ik heb ze niet, fouilleer me maar.
Loxley heeft gelijk. Ze zijn weg.
Ga op zoek naar de sleutels. Controleer elke kamer waar ze op passen.
Leg uit, frater. -Ik heb niets gestolen.
Dan weet je vast wie ze wel heeft gestolen. Biecht op.
Dood hem maar.
Wacht.
Het volk is weg van deze worm.
Ik denk dat hij dood wil. Dat hij hun martelaar wil worden.
Geef hem een erger lot dan de dood. Zet hem uit de Kerk.
Ontneem hem z'n functie en smijt hem op straat.
Dat doet meer pijn dan een zwaard. -Dat kunt u niet doen, Eminentie.
Jawel, en ik doe het. Wegens schending van het kerkelijk recht.
Ik wil deze schandelijke figuur niet meer zien.
Wie is deze jongeman? -Dit is Robin van Loxley.
En ik vertrouw hem.
U bent de vleesgeworden genade en goede werken van de Heer, Eminentie.
Mooi. De jeugd zijn Gods geschenk aan de Kerk.
De pijlen in onze pijlkoker.
Blijf.
Welkom aan de grote tafel, Loxley.
Wat die Hood ook gedaan heeft... -Ik pak hem wel.
Stil.
Om de Arabieren te blijven financieren om de Engelsen te verslaan...
zodat jij en ik de macht van de koning kunnen overnemen...
moet het geld over vier dagen per schip hun kant op.
Als dat gebeurt, dan hebben we de absolute macht gekocht.
En als ik meer tijd nodig heb voor het geld?
Je hebt genoeg tijd gehad, sheriff.
Garandeer me dat je in staat bent om te doen wat er moet gebeuren.
Wilt u angst zien? Ik laat m'n mannen vanavond de mijnen plunderen.
En...
als dat gebeurd is, pak ik het volk alles af wat ze hebben.
Van hun pispot tot hun zakgeld.
En als dat gebeurd is...
brand ik die smerige achterbuurten van ze helemaal plat...
om ze eraan te herinneren dat ze niet het volk zijn, maar mijn onderdanen.
Bent u dan tevreden, priester?
God zij met je, sheriff.
Vertel. -We moeten naar de mijnen. Nu meteen.
Hoe kom je hieraan? -Dat doet er niet toe.
Jawel. Dit is Arabisch, met de handtekening van de sheriff.
Dat kan van alles betekenen. -Of niets.
Hoe je er ook aan bent gekomen, in elk geval niet op een eerlijke manier.
Niet doen. -Ik praat tegen je.
Alsof ik een kind ben. Doe niet zo.
Ik vraag de sheriff om me dit uit te leggen.
Ik ga wel. Naar iemand van wie ik weet dat die te vertrouwen is.
Sinds wanneer vertrouw je mij niet meer?
Jouw aanpak, al jouw politiek...
verandert helemaal niets. Zie dat alsjeblieft in.
Weet je wel dat jij me m'n politieke carrière kunt kosten?
Will, ik heb het over actie. -Ik werk al te lang en te hard.
Al die duivelse jaren.
Ik slik de beledigingen van de lords en hun gelach...
zodat ik me vanuit de goot kan opwerken om het leven te krijgen dat ik verdien.
Ik laat me door niemand dwarsbomen. Zelfs niet door jou.
Je bent bang. -Wat?
Je denkt dat je het volk kwijtraakt als het in opstand komt en gaat vechten.
Dan volgen ze de Hood.
Mannen, jullie weten wat je te doen staat.
Voorwaarts.
Vanaf nu zijn deze mijnen eigendom van Nottingham.
Iedereen betaalt wat hij verschuldigd is voor de oorlogsinspanning.
Weigering wordt beschouwd als verraad.
Penny.
Noem jij jezelf een man?
Ik vermaak me later nog wel met jou.
Te laat. Het zijn er te veel. -Voor jou en mij?
Dat zijn er nooit genoeg.
Ze hebben Marian. -Nee.
Laat me... Laat me eruit.
Laat me eruit. -Jij voor, ik achter.
Wacht. Hoe ga je...
Dat is slim.
Hem wil ik. -Gisbourne. Omdraaien.
Hou je vast. -Eropaf.
Ik wil hem levend.
Hou je vast.
Laat me eruit.
Haal me eruit. -Hou hem stabiel.
John, hou hem stabiel.
Rob? -Hoe wist je dat ik het was?
Noem je dat een vermomming? -Iedereen is erin getrapt.
Ik ben niet iedereen. -Kijk uit.
Waarom heb je het me niet verteld? -Moet dit echt nu? Bukken.
We hebben een probleem. -Achter ze aan.
Hou vast.
Volg me.
Daar is hij.
Kruisboog.
Schiet op z'n paard.
Springen.
Gaat het, Marian? -Jawel.
Jij en Marian, maak het af. -Nee. John, wacht.
Ga weg. Wegwezen. -Nee, John. Wacht, John.
John! -We moeten nu echt weg.
Gaat het?
Het is afgelopen met me. We zijn er geweest.
Nee.
Het is alleen verloren als je nu stopt. -John heeft me hiertoe aangezet.
Hij heeft je gekozen met een reden. -Welke reden?
Ik wilde alleen jou terug.
Misschien begon het daarmee, maar het is nu groter dan dat.
Ik ben niet wie je denkt.
Hood is slechts een vermomming.
Ik ken jou.
Loxley is de vermomming.
In de mijnen heb je soms iets wat mijngas heet.
Eén vonkje en alles vliegt in brand.
Dat ben jij voor het volk.
Ik? -Als jij het niet doet...
wie dan wel?
Als het nu niet gebeurt, wanneer dan wel?
De sheriff en de kardinaal heulen met de Arabieren.
Daarvan heb ik misschien bewijs.
Als het volk het wist... -Dan zou het vechten.
Met de juiste leider.
Als je de naam van de dief van me wilt weten...
heb dan in elk geval het respect om hem uit me te slaan.
Nee. Dan zou je gewoon doodgaan om mij te pesten.
De mens is de enige soort die bang is voor de dood. Voor de dreiging...
en omdat het zo definitief is.
Dat maakt ons anders dan de insecten en de honden.
De Arabier is daarentegen helemaal niet bang voor de dood. Jullie valse profeet...
belooft jullie het paradijs. -Een man zonder geloof.
Eenzaam. -Bevrijdend.
Zonder oordeel, geen zonde.
Geloof.
We kijken moedig en eervol de dood in het gezicht.
Werkelijk? Want mij is verteld...
dat jouw zoon heeft gesmeekt voor z'n leven...
tot het moment dat we z'n hoofd van z'n romp hebben geslagen.
Onthoofding is een curieus gebeuren. De ogen...
blijven zien. De geest blijft werken.
Die probeert de dood te ontkennen, ook al is het maar heel even.
Ik vraag me af wat je zoon die laatste seconden dacht.
Ik denk iets in de trant van: Vader...
waarom heb je me hier gebracht? Ik ben bang. Vader, waarom red je me niet?
Als je me de naam van de dief niet geeft, giet ik je vol varkensbloed...
en dan verbrand ik je. Dan krijg je het paradijs nooit te zien.
Als je me z'n naam geeft, maak ik een martelaar van je.
Dan ben je weer bij je zoon.
Sheriff.
Dat je geloof zo sterk is, maakt het des te heerlijker om het te breken.
Ik moord. Ik ben geboren in deze oorlog.
Ik heb nog nooit een man ontmoet die z'n dood zo verdiende als jij.
Je zult willen geloven in een God, Zijn gezicht willen zien...
denken dat iets je kan redden.
Maar je ziet mijn gezicht. En dat is het laatste dat je zult zien.
Will.
Mr Tilman, iedereen is er klaar voor. -Dank je.
Wat gebeurt er? -We verlaten de mijnen.
Wat er gisteravond is gebeurd, blijft gebeuren. Ze gaan door. Ik ken die mensen.
Laat hem maar komen en ons doden. Ik vlucht niet.
Zo kunnen we geen plan maken. -Ze heeft gelijk, we moeten vechten.
Waarmee? Met houwelen en spades?
De stad zit op slot. Er geldt een noodtoestand.
We kunnen sterven als gevangenen of ons terugtrekken.
Er is een andere keus.
We maken onze eigen keuze.
Door jouw diefstallen heeft de sheriff ons de oorlog verklaard.
Jij hebt hier geen stem. -Dan zal ik m'n gezicht laten zien.
Moeten we nu onder de indruk zijn?
De heer van Loxley is afgedaald om de boeren te vertellen wat ze moeten doen.
Maar weet je, dit is niet jouw landgoed. -Laat hem uitpraten.
Vier jaar geleden vertrok ik om te gaan vechten voor een leugen.
Ik liet m'n hart hier achter en toen ik terugkwam, had ik niets.
De vraag is: Wat zou jij doen om terug te krijgen wat jou toebehoort?
Ik gok dat je wel in bent voor herverdeling van rijkdom.
De sheriff heeft ons alles al afgepakt. -Hij en de kardinaal heulen met de vijand.
Ik durf te wedden dat het allemaal gefinancierd wordt met jullie geld.
Het geld vertrekt over drie dagen per schip naar Arabië.
Tenzij we ze tegenhouden.
Ik zou de rijken bestelen en aan de armen geven.
Als de rijken van jullie stelen, wie is dan de echte dief?
Ik was Robin van Loxley.
Kruisvaarder onder de vlag van de Engelse koning.
Daarna werd ik de Hood.
Het maakt me niet uit of je me dief of heer noemt.
Zonder jullie hulp begin ik niets.
Dit is onze kruistocht. We zullen allemaal in opstand moeten komen...
anders gaan we met z'n allen ten onder.
Ik stel voor om hem te volgen.
Mensen, luister. Mensen...
We moeten praktisch nadenken. Waar gaan we eten? Hoe vinden we onderdak?
Ik weet wat je voor die mensen hebt gedaan.
Ik weet waarom ze tegen je opkijken.
Wat er hierna gebeurt, is niet mogelijk zonder jou, Will.
Tuck, ik kon echt geen andere manier bedenken om je te redden. Het spijt me.
Het hoeft je niet te spijten. -Door mij ben je uit je ambt gezet.
Dat klopt. Je hebt me bevrijd.
Kom. Kom mee. We moeten het werk van de duivel ongedaan maken.
10.000 gouden nobels betaald aan een Arabische generaal...
in opdracht van de sheriff.
20.000. 40.000. Die betalingen gaan vele jaren terug.
Als ze nu ons geld krijgen, zijn we er geweest.
We moeten ze tegenhouden.
En ik maar denken dat jij een eenvoudige frater was.
Het geld wordt van de schatkamer naar de kathedraal gebracht.
Na zegening wordt het overgedragen.
En dan slaan we toe. -Het konvooi wordt zwaar beveiligd.
Door een legioen elitemoordenaars. Alle straten worden afgesloten...
dus je kunt ze niet overrompelen. Het wordt een slachtpartij. Dit is...
Zelfmoord. Duidelijk.
En wat heb je daarop te zeggen, soldaat?
Regel een bijeenkomst op Loxley Manor. Voor iedereen die met ons is.
Rob, iedereen is er.
Dit is het plan.
Ho, voorzichtig daarmee.
Nog een kap.
Daar komen weer twee kappen. Wie wil er nog meer een?
Zolang hij niet gepakt is, is m'n geld niet veilig.
Heb je je ballen soms achtergelaten in de woestijn?
Ik wil z'n bloed door de straten van Nottingham zien vloeien.
Ik wil dat de ratten erin zwemmen. Ik wil dat de honden het oplikken van de straat.
M'n leven hangt af van die wagen.
Klaar, Will?
Duizend pond voor de man die me de Hood geeft.
Een van die rotzakken weet wie hij is.
Nu gaat het gebeuren.
Gooien, Will.
Gooien.
Waar is hij?
Waar is de Hood?
Zorg dat ik langs dat verdomde vuur kan.
Was dat de bedoeling? -Uiteraard.
Vorm een linie.
Ze stelen m'n geld.
Dood ze. -Marian.
Kijk de andere kant op. -Nooit.
Ga naar beneden. Nu onmiddellijk.
Gisbourne, daar beneden.
Lord Loxley.
Dit is niet nodig. -Dood me. Dood me, Loxley.
Nee, want je hebt mijn leven gered in de woestijn.
Ik ben Gods ware strijder, Loxley. Ik verdien...
Dat had hij verdiend.
Breng het naar het bos. Wees voorzichtig. Toe, mensen. Snel, snel.
Waar is Will? -Hij kent het plan. We moeten gaan.
Ik ga hem halen. Jij gaat met hen mee. -Je wordt gezocht. Teruggaan is zelfmoord.
Of we halen het allemaal, of geen van ons haalt het.
Tuck. -Heb je Will gezien?
Hij zou met jullie meegaan in de boot. -Will.
Will. Rustig maar.
Ik weet het.
Ik heb het gezien. Hij mag je hebben.
Uit m'n ogen. Ga weg.
Ik breng hem naar huis. -Iedereen moet hier weg.
En jij dan? -Ga maar gewoon.
Rob.
Stop. Stop met vechten.
Ik ben de man die jullie zoeken. Ik loop niet meer weg.
Ik verstop me niet langer. Als deze waanzin stopt als ik mezelf opoffer...
Hier ben ik.
M'n stad wordt belegerd. Kun je werkelijk niets anders doen?
Loxley.
Je hebt me veel ellende bezorgd, jongen.
Je problemen beginnen nu pas, sheriff.
Iedereen zal horen van je verraad. En dat van de kardinaal.
Wat denk je dat de kroon doet als hij erachter komt dat je een verrader bent?
Zou je alleen maar onthoofd worden...
of krijg je eerst nog de bezemsteel?
Nu ga ik je koken in je eigen pis.
Daarna stuur ik Marian weg om zich voort te planten met de wilden in Arabië.
Steeds weer, steeds opnieuw. En opnieuw.
Kijk me aan. -God, alsjeblieft.
God is hier niet. Ik ben het maar.
Rotzak. Ik ben de sheriff van Nottingham.
Nu niet meer.
Jij bent niet dood te krijgen, John.
En daar dank ik God voor.
Oké, allemaal. Ik weet dat jullie moe zijn.
Doorgaan. Ik wil dat we voor donker veilig zijn.
Tot ziens in Sherwood. -Ik zie je daar.
We zijn nu outlaws, dus als iemand er nog uit wil stappen, dan is het te laat.
Ik help je wel even. -Toe maar.
Ik vind het eigenlijk best fijn om een outlaw te zijn.
Ik heb zoiets opwindends niet meer meegemaakt sinds...
Eigenlijk nog helemaal nooit.
Toen ik in de woestijn zat...
bedacht ik steeds hoe het zou zijn om weer bij jou te zijn. Op ons landgoed.
Te eten en te drinken, en verder niet zoveel.
Nu zijn we op de vlucht en ben ik revolutieleider.
Dat had ik niet zien aankomen. -Ik wel.
Leuk bos. We hebben nog niet echt kennisgemaakt. Ik ben Tuck.
Yahya ibn Umar.
Is het oké als ik de vertaling gebruik en John tegen je zeg?
Dat lijkt eigenlijk een perfect slot, nietwaar? Maar dat is het niet.
Het lot speelt z'n rol.
En als één verhaal eindigt, begint er altijd weer een nieuw verhaal.
Ik ben blij dat ik je heb gevonden.
Je hebt zoveel opgeofferd, maar je mensen hebben je nodig.
Je moet ze vanuit deze donkere tijden naar het licht leiden.
Ik bied je een aanstelling.
Het hoogste ambt in Nottingham.
Als je ja zegt, zal de Kerk je eeuwig dankbaar zijn.
En ik ook.
Mijn stad. Mijn mensen.
Sinds de dief en zijn rebellenbende naar hun schuilplaats zijn gejaagd...
hebben we onze beste sheriff begraven.
Maar Nottingham smeult nog na van het vuur van hun rebellie.
Ik heb een vuurdoop gehad, maar ik ben er dankbaar voor.
Het heeft me mijn ware roeping gebracht: De vrede dienen.
Als sheriff van Nottingham.
Dit kan op slechts één manier eindigen:
Als ik naast het lijk van de Hood sta.
Welkom aan de grote tafel. Sheriff.