Bilmem.
-Eine mutlu aile! -Gülümseyin.
-Kayağımı çektin!
Tatlım, onu kayağına dayama.
Şey olacak...
-Kayağıma basmasana! -Alt derken?
Böyle mi?
Yakın mı duralım?
-Bilmem. -Gülümseyin.
Kollar yukarı. Böyle. Böyle mi?
Hey!
Tanrım!
Finn!
-Kayağımdan çekilsene! -Çocuklar.
Çocuklar. Ayrılın.
O zaman ben...
Ayrılın bakayım.
Yapmasana!
Ne dediniz, pardon?
-Alta geçmemi istiyor. -Ciddi misin?
Hayır, hayır. Pete, sen yerinde dur.
Şimdi çekmeyin. Hazır olmamızı bekleyin.
Lütfen dik dur.
-Lütfen objektife bak. -Deniyorum.
Lütfen gülümse.
Hadi çocuklar, "Avusturya!" diyoruz.
Avusturya!
Batonlar havaya, diyor.
Kaldırmamızı istiyor.
Galiba.
YOKUŞ AŞAĞI
Biraz kalabalık, değil mi?
-Capcanlı. -Günün yoğun saati herhâlde.
Bence de.
Pardon. Özür dilerim.
Tatlım, fark ettin mi, burada hiç çocuk yok.
Sence de biraz anormal değil mi?
Belki okul tatilleri farklı zamandadır.
Olabilir.
Bu taraftan.
Çocuklar, gözden kaybolmayın lütfen.
Merhaba. Teşekkürler. Stanton ailesi.
Kiminle mesajlaşıyorsun?
Zach.
İş yerinden Zach mi?
Evet.
Niye mesaj attı? Arkadaş mı oldunuz?
Hayır, sadece tatilimizden bahsettim,
meğer o da kız arkadaşı Rosie'yle
Avrupa turuna çıkmış.
-Hadi ya? -An itibarıyla Amsterdam'dalar.
"Etiket, plan yok."
Ay, iğrenç.
"Etiket, hayatı dolu dolu yaşa."
Etiket, daha iyi etiket bul.
Evet. Değil mi ama.
-Etiket, etiket kullanma. -Aynen.
-Etiket, vaktini boşa harcama. -Yani.
Etiketlerle.
Tatlım, telefonu kaldır.
-İşim bitti. -Güzel.
-Tamam. -Buraya odaklanalım.
Evet.
Kimse yok mu?
Merhaba, adım Charlotte.
Uçuşunuz iyi geçti umarım.
Evet, güzeldi.
Kaçta vardınız?
Gün ortası gibiydi...
Check in yapmadan dağı görmek istedim.
Sizi karşılayamadığım için üzgünüm.
Size nereyi ayırmışız bakalım.
Siz...
-Stanton ailesiyiz. -Stanton.
Biliyorum.
-Tesisin haritası. -Teşekkürler.
-Anahtar kartlarınız. -Harika.
Bir şey sorabilir miyim, etrafta başka çocuk var mı?
Yok, burada olmaz.
Fiss kasabasında olur, buraya 20 dakika mesafede.
Aileler orada.
Ama burası daha güzel. Capcanlı.
Alplerin Ibiza'sı.
Sabaha kadar parti yaparsınız.
Avrupa'da saunaya mayoyla girmek sağlıksız görülür,
bu yüzden çıplak girilir.
Burada vücutlarımızdan utanmayız.
Kendi adına konuş.
Hayır, seninki de güzel. Kıvanç duy.
Olur. Tamam.
Kesinlikle.
İkiniz de.
Tabii, tabii. Kesin.
-Güzel. -Kıvanç duyarız.
Arkadaşınız olarak buradayım.
Siz de arkadaşım olur musunuz?
Elbette.
O hâlde arkadaş olduk.
Harika. Muhteşem.
Tamam.
Ay, pardon.
Teşekkürler.
Çok teşekkürler.
Çocuklar, kayak kıyafetlerinizi asın da kurusunlar.
Oğlum, bir rahat durun.
Her şeyi çekmecelere yerleştirin.
Canımı yaktın!
Var ya,
ikisi aynı yatakta yatınca kıyamet kopacak.
Ama tatlım!
Yok. Şimdi tam bitti.
Zach mesaj atıp durdu.
Ischgl'ı, otelimizi falan sordu...
Sonra "plansız" bir şekilde buraya damlamasınlar da.
Yok. Katiyen.
Ben de o yüzden konuyu kapattım.
Güzel.
Bak.
Babamın eski beresini buldum.
Kayarken giyerim diye getirdim.
İnanmıyorum.
Yanımızda olmuş olur.
Çok iyi düşünmüşsün.
Bayıldım.
Evet.
Şey davrandıysam kusura bakma...
Buraya bunun için gelmedik mi?
Evet.
Hepimize iyi gelecek.
Tamam.
-Daha fazla yemeyelim. -Evet.
-Değil mi? -Evet.
Dükkânı kapattım.
Tamam.
Gerçekten bu kadar yeter.
Sabah kahvaltıya yer kalsın.
Evet.
-Evet. -Pekâlâ.
Ben duş alacağım.
Tamam.
Yetti.
Tak, tak.
Ne yapıyorsun?
Ne yapıyormuşum?
Ne...
Soyunuyorum.
Bedenlerinizle kıvanç duyun dedi ya.
Bunu kullanacağını biliyordum.
Birbirimizi kaybetmeyelim diye.
İyi düşünmüş müyüm?
Okula dönüş çıkartmaları dışında
pek bir şey kalmamıştı,
oğlanların pek hoşuna gitmeyebilir yani.
Bence de.
Bayılmayacakları kesin.
Tatlım, onu kaskın altına giyeceksin, değil mi?
Tabii, tabii.
-Tamam o zaman. -Altına.
Çocuklar, beş dakikaya çıkıyoruz.
Eşyalarınızı hazırlayın.
Tamam.
Yavaşla Finn!
Hey! Dur!
Grubu beklemelisin, tamam mı?
Tamam.
Of ya.
Çok büyütüyor.
Tatlım, bu geçici bir evre. Üstüne düşme.
Biliyorum.
Çünkü üstüne düştükçe...
Ne kadar bahsi geçerse
-o kadar takılıyor. -Aynen, evet.
-Haklısın. -Aynen.
İnanmıyorum ya.
Yürü be Em. Roket gibisin.
Şöyle bir önerim var arkadaşlar.
Bence şimdi sadece çorba içelim,
öğleden sonra 4.00'te de leziz böreklerden yeriz.
Böylece akşama yine acıkırız.
İyi bir plan, değil mi?
Öğle yemeğinden sonra Canavar'dan kayalım mı?
-Bana uyar baba. -Evet.
Bence çok zor değil. Siyah pist ama kırmızı tadında.
Emin misin?
Bizim oranın mavisi.
Siyah pistlerin bazıları Amerikan mavi pisti, Avrupa'nın kırmızı pisti gibi.
Havalı görünsün diye siyah diyorlar.
Nereden biliyorsun?
Biliyorum işte.
Sorun olmaz. Kayarsınız.
Şu nasıl? Yeni yağmış toz kar bulsak?
Hem biraz antrenman yapmış oluruz, hani şey için...
Rodeo mu?
Hayır be. Şey...
Vay be.
Kontrollü çığ.
Evet.
Her şey yolunda mı Pete?
Evet. Sorun yok.
Anne?
Anne!
Pete?
İyi misiniz?
Vay be. Nasıldı ama?
Acayip... Çok şeydi, değil mi...
Çılgınca.
Evet.
Şuradaki tipler gülüyor.
İyi misiniz?
Selam.
-Hah şöyle. -Bunları temizleriz.
Ne alırsınız?
Ben çorba alayım.
Evet.
Börekler sonra dedik ya?
Tabii.
Şimdilik çorba iyi.
Evet.
Teşekkürler.
Hop! Yavaş, hop!
Dur! Dur!
Dursana!
Lütfen. Dikkat et.
Sorun yok, değil mi?
Sorun var. Oğlumu ezecektin.
İyi misin?
İyiyim.
-Rica ediyorum. -Ne oluyor?
Çarpmaz, durur bunlar.
Ne oldu?
Yürüyün, gidelim.
Gidelim.
Sorun yok.
Botlara yardım lazım mı?
Hayır.
Neler oldu? Anlamadım.
Dikkat etmedi, koca şeyi oğlanın üstüne itti.
İyi misin?
Evet, iyiyim.
Bir şeyi yok.
Korktum ama.
Çok güzel olmuşsun.
Sağ ol.
Rica etsem, diğer tarafa...
Ben biraz...
-Tabii. -Sağ ol.
-Tamam. -Evet.
-Amma kalabalık. -Vay canına.
Olanlar hakkında bir şey söyleyecek...
Yuppi!
Canım dostlarım!
Sanırım bizi çağırıyor.
Hayır. Yalnızca el sallıyor. Selam.
Şimdi kesin çağırıyor.
-Tamam. -El ediyor.
Bir bahane uydururuz.
Sizi hayatta bırakmam.
Tamamdır.
Artık ayıp olur.
-Onunlayız. -Tabii.
-Beyazlı kadın. -Değiliz.
-Evet. -Beyaz şarap ve viskiniz.
-Çok teşekkürler. -Mükemmel.
Arkadaşlarıma da içki getir lütfen.
-Yok, bana yetti. -Bir kadeh kafi.
-Sağ ol. -Olmaz. Şimdi içmek akıllıca.
Bar zıvanadan çıkıyor. Alplerin Ibiza'sı, unuttun mu?
Tabii.
-Sen içmezsen ben içerim. -Tamam.
Kulüplere akarım.
Çok hoş.
Bu gece izinlisin galiba?
Yeterince boş vakit oluyor mu?
Tabii canım. Bir kobra yakalamaya yetecek kadar.
Harika.
İnsanın vakti olması güzel.
Misafirlerimiz var.
-Charlie. -Merhaba.
Merhaba.
-Merhaba. Selam. -Merhaba.
-Bunlar dostlarım Billie... -Evet.
-Eşim Billie. Merhaba. -Ve Pete.
Ben de tam senden bahsediyordum.
İyi bahsetmişsindir umarım.
-Tabii. -Evet.
E, neler dedi bakalım?
Çok kısa bahsetti. Yani...
Sana hayran.
-Pozitif yorumlar. -Evet.
İstediğim zaman kobra yakalarım, dedim.
Gerçekten öyle mi...
Evet, gerçekten öyle dedi.
Anlıyorum.
Sadece şey diye...
Düşünmüştüm...
Şaka yaptım be.
Evlenecek hâlimiz yok ya!
Yok tabii ki! Herhâlde yani!
Pekâlâ.
Evleniriz diye düşünmedim
ama neticede güzel bir gün geçirdik.
Gitmek istiyorum.
Yani, şey sanmıştım...
E, nereden tanışıyorsunuz?
Şeyden... Buradan.
Evet. Pazar günü otele giriş yaptım ve o bana ortamı gösterdi.
Ama sen de çabuk kapıyorsun.
Çok çabuk.
Dağda güzel bir gün geçirdiniz mi?
Harikaydı. Ortam muhteşem.
Tam bir Alp deneyimi.
-Evet. -Gerçi
az kalsın çığ altında ölüyorduk.
Ne?
-Onun dışında harikaydı. -Billie.
Muhteşemdi.
Billie, bir saniye. Anlık bir şey yaşadık.
Resmen çığdı.
Tanrım.
Ha s.ktir!
-Yani... -Aynen.
Küçük bir tehlikeydi, anlıktı.
Bir saniye.
Oldukça uzun süren o an epey tehlikeli geldi.
-Cidden. -Pekâlâ.
Ama sonra geçti ve her şey yolundaydı.
Hiçbirimize bir şey olmadı.
Çocuklar çok korktu.
Hâliyle.
Haklısın.
Pete, o manzara...
Ödlerini patlattı. Çok haklısın.
Evet.
Ama şu anda buradayız, çocuklar da odada film izliyor.
Takılıyorlar.
Sanırım
duygusal anlamda, son zamanlarda zor günler geçirdik.
Sekiz ay evvel babamı kaybettik.
Evet.
-Hayat. -Başın sağ olsun.
Çok zordu.
Biz de buraya geldik.
Gelme sebebimiz bu.
Buraya odaklanalım.
-Peki. -Buranın şerefine.
-Buranın şerefine.
Babam 30 yıl boyunca seyahat acentesinde çalıştı.
Hiçbir yere gitmedi.
Dünya bilgisi araştırmalarından ibaretti.
Yakın bir arkadaşıyla birlikte emekli olduğunda
onlara çok klas bir kadeh seti hediye ettiler.
Kadehleri özel bir rafa yerleştirdi,
onu ziyaret ettiğimizde bile onları kullanmazdı.
Ne zaman kullanacaktı bilmiyorum.
Belki asla.
Ama cenazeden sonra Hughie'yi ziyarete gittim.
-Babasının dostu. -Evet.
Tamam.
Hughie'nin evinde babamdaki kadehlerin aynısıyla
babamın şerefine içki içtik.
Sonra bir baktım, Hughie kadehleri makineye attı.
"Bunları her gün kullanıyor musun?" diye sorunca
ne dese beğenirsiniz?
"Her günümüz kıymetli."
Evet.
Çok derin. Çok manidar.
Dolayısıyla, benim için
bugün, bugündü.
Bugünün şerefine.
Bugüne!
Evet.
Bence yine de otelin güvenliğine durumu bildirmekte fayda var.
Kafanızda bir soru işareti kalmasın.
Harika fikir.
Bunu kesinlikle yapmak isterim.
-Tabii. -Değil mi ama?
-Harika bir fikir. -Evet.
-Hadi çocuklar.
Bir şikâyetimiz var.
Dinliyorum.
Dün bir çığ düştü
ve bizi çok endişelendirdi.
Zwölferkopf'tan düşen kontrollü çığ.
Siz şimdi kontrollü diyorsunuz ama misafirlerin
ödü patladı desek abartmış olmayız.
Ama herkes güvendeydi, değil mi?
Bunu kesin olarak bilemeyiz.
Ben biliyorum.
Herkes güvendeydi.
Bunu duymak harika. Güzel haber.
İnsanın içi rahatlıyor.
Ama yine de...
Neden hiçbir yerde yazılı uyarı yoktu?
-Uyarı vardı. -Ne? Nerede?
Teleferiklerde, telesiyejlerde, resepsiyonda, restoranlarda, dükkânlarda,
barlarda, otomatlarda, tuvaletlerde.
Ne diyeceğimi bilemedim ama hiçbirini görmedik.
Aslında...
Öyle değil mi?
Galiba...
Hay Allah. Bir şey gördüm sanki...
Kar şartlarından bahsediyordu.
Evet. Her yere astık.
Uyarıları görmüş müydün?
Her yerde uyarı...
Bir uyarı gördüm.
Şeyde gördüm...
Bir saniye.
Altını çizmek istediğim şey...
-Neymiş o? -Şu.
Ne?
Uyarı olsun olmasın,
insanlar görsün görmesin,
güvenlik önlemlerinin yetersiz olduğunu kabul etmenizi bekliyoruz.
Önlemler son derece yeterliydi.
Hayır, değildi.
-Yeterliydi. -Değildi!
Prosedürün normal işleyişi böyle olamaz efendim.
-Aynen böyle. -Hayır!
Tüm tabaklar karla kaplandı.
"Tüm tabaklar karla kaplandı."
Bence kaçırdığınız nokta şu,
bu, ailemiz için büyük bir hadiseydi, anladınız mı?
Bunu hukuki bir meseleye dönüştürmek istemiyorum aslında,
-gerçekten... -Billie.
-Yok, ciddiyim. -Biliyorum.
İstemediğimi belirtiyorum.
Hanımefendi, burası Amerika değil, kahve sıcak diye dava açamazsınız.
Hadi lan oradan. Ben avukatım.
Şikâyetimizi dinlediniz.
E, biri dinleyecek tabii.
Vaktiniz için sağ olun.
Benden teşekkür falan beklemeyin.
Orası kesin.
-Kendim giyerim. -Tamam.
Herif ne yüzsüzdü, değil mi?
Evet.
Kim yüzsüz?
Sözde buranın sorumlusu.
Kim olacak.
Herif tam şerefsiz çıktı.
Şey var mı sende...
Evet.
-Böyle mi? -Şöyle çek.
İşte, oldu.
Benimle gezmeyi ne kadar seviyorsun?
Bu kadar çok.
Anne.
Ne var?
Aman Tanrım.
Pete?
Ne var? Ha, tamam.
-Eyvah. -Em'i kaldırayım mı?
Kaldır tabii.
Uyurken beni izleme lütfen. Rahatsız oluyorum.
Çıkmamız lazım.
Nereye gidiyoruz?
Başka bir dağa mı gidiyoruz?
Daha iyisi. Harika olacak.
Babanızın bir sürprizi var.
Açık büfeden bir şeyler alsam iyi olacak.
Ama geç kaldık.
Açlıktan ölüyorum.
Birkaç meyve alacağım.
Boş ver, idare ederiz.
Baba! Araba geldi!
Bagajı açar mısın lütfen?
Geldik. Kusura bakmayın.
Stanton ailesi mi?
-Evet. Biziz. -Merhaba.
Az kalsın gidiyorlardı.
Pardon. Uyuyakaldık.
Hadi millet. Gidelim.
Helikopterle kaymaya gidiyoruz. Nasıl ama?
Muhteşem!
Ya, babanızdan sürpriz. Ben düşündüm.
Çok acıktım.
Kara bir indik mi hepsini unutursun.
Belki yanlarında protein barı falan vardır.
Bar var mı?
Evet. Emniyet kemeri var.
Ne?
Bir an önce binmeliyiz. Lütfen.
Brifing olacak mı?
Evet! Yolda hallederiz!
Lütfen, gelin!
Eldivenim nerede?
Öylece binecek miyiz yani?
Bilmemiz gereken başka bir şey yok mu?
Ne gibi?
Bunları havada konuşuruz!
-Anne! -Ne var?
Eldivenimi bulamıyorum!
Niye bu kadar salaksın?
Hop! Bir saniye!
Gel bakayım buraya.
Gel.
Çocuklar, ne yapmıyoruz?
Hakaret etmiyoruz.
O zaman ne diyeceğiz Finn?
Özür dilerim.
Aferin Finn.
Bir saniye Pete. Aferin maferin yok.
Kardeşinin yüzüne bak ve yüksek sesle söyle ki
seni duysun ve anlasın.
Özür dilerim!
-Gitmeliyiz! -Oldu işte!
Lütfen! Lütfen!
Yola çıkmalıyız!
Hava dönebilir!
Ama oğlumun eldiveni kayıp.
Bir saniye, ne? Hava ne olacak?
Gidelim!
Her günümüz kıymetli!
Anlıyorum Pete ama çocuğun eldiveni yok.
Hem eldivenimiz eksik hem de kadın hava dönebilir, dedi.
Yedek eldivenleri vardır!
Yedek var mı?
Bilmiyorum! Hadi binin!
Kesin yedekleri vardır!
Kadın bilmiyorum, diyor!
Seninkini giyer!
-O zaman ben üşürüm Peter! -Tamam!
Benimkini alsın!
Elinden uçar, büyük gelir!
Yedek eldiveniniz var mı?
Protein barı var mı?
Billie, buna iki bin dolar bayıldım!
-Farkındayım Pete! -Gidelim o zaman!
İyi vakit geçirelim!
Hadi!
Ne? Hayır!
Pete, dur!
Bizi bırakıp gitme sakın!
Eldivenimiz eksik!
Çocukların karnı aç!
Üstelik hava dönebilirmiş falan!
Binin arabaya!
Yardım ister misin anne?
Yok canım, sağ ol!
Emin misin?
Eminim!
Binin hadi!
Binin!
Eldivenini buldum tatlım.
Pekâlâ.
Pekâlâ. Öğleden sonramız boş.
Canınız ne yapmak istiyor?
Plaja gidelim.
Tüm bunları mideye indirdikten sonra
dağda geçirecek birkaç saat kalıyor.
Bence bugünlük bu kadar macera yeter.
Günün geri kalanında dinlenelim.
Şöminenin önünde oturup patlamış mısır yeriz.
Sonra siz film izlerken
seninle ben biraz baş başa vakit geçiririz.
Harika fikir.
Bence de.
-Evet. Çok akıllıca. -Evet.
Meyve.
Çocuklar, biraz meyve yiyin lütfen.
Bir şey yapabilirim ama annem yanar.
Kusura bakma.
Beni sevmiyorsun galiba.
Trendeyiz! Şu anda Avusturya'dayız...
Harika. Akşam yemeğe gelmek ister misiniz?
Emin misin? Sorun olmasın.
Olur mu canım, Billie sizi görünce çok sevinir!
Nasıl yani, şıp diye damladılar mı?
Hayır. Yakındalarmış, beni aradılar.
Arayıverdiler yani?
Evet, sahiden aradılar.
Ne zaman? Tam olarak ne zaman?
-Ne zaman mı? -Evet.
Tuvaletteyken.
Zach'i tanıyorsun.
Aslında tanımıyorum.
Zach'i pek tanımadığımı biliyorsun.
Senin iş arkadaşını tanıdığın gibi tanımıyorum.
Yanındaki kadını hele hiç tanımıyorum.
Kusura bakma. Aradıklarında ne diyeceğimi bilemedim.
-Yardım lazım mı? -Hey.
-Yok, siz oturun. -Biz hallederiz.
Keyfinize bakın.
Umarım havuç ve balık kraker seviyorlardır.
Özür dilerim, önce sana...
Artık çok geç.
-Selam. -Merhaba.
Çok güzel görünüyor.
Sahiden mi?
Pekâlâ.
E, gençler, tatilinizi anlatın bakalım.
Hatırlayabildiğimiz kadarıyla
efsanevi geçiyor.
Gördüğüm kadarıyla öyle, evet.
Çok yoğundu.
Dört günde üç ülke falan gezdik.
Daha salı sabahı Düsseldorf'da strudel yiyorduk,
öğleden sonra ise Fransa'da Ren Nehri'nin kenarında yürüyorduk.
Aman Tanrım. Vay be.
O günlerden birinde veya hepsinde
sihirli mantar yemiş olabiliriz.
Kulağa tuhaf geliyor mu?
Yo, deme şekline bayıldım.
Narkotik şube polisi gibi oldum mu?
-Sihirli mantarcıklar. -Sihirliler.
-Sihirli mantarlar. -Sihirli mantar yedik.
Demek sihirli mantar yediniz.
-Evet. Sihirli mantar yedik. -Evet.
Anlaşıldı.
Bence bu tatilin tüm amacı
güvenli bölgemin dışına çıkıp
Rosie'nin izinden gitmekti,
ki bunu yaptım.
Baskıladığım duyguları serbest bırakarak...
-Serbest bırakmıyoruz, büyüyoruz. -Büyüyorum.
-Evet. -Haklısın, büyüyorum.
Dünyası büyüyor. Pozitif bir şey.
-Evet. -Evet.
Tabii.
Hani körlerin diğer duyuları gelişir ya, onun gibi.
-Tabii. -Evet.
Rosie'yle olmak da böyle. Ama kör olmama gerek kalmadı.
Canım ya.
Ciddiyim.
Ona Perçinleyici Rosie diyorum.
Sahiden diyor.
Bana iyi geliyor, beni bilirsin Pete.
Bilmem mi.
Normalde otelde kalmaya bayılırım.
-Oda servisiydi, mis gibi çarşaflardı... -Evet.
Tabii, tabii.
Kahvaltıda akşam yemeğini düşünürüm.
Yatarken kahvaltıyı düşünürüm.
"Yarın kahvaltıyı aynı yerde yapalım
"çünkü o çok sevdiğim şey vardı."
-Yeni deneyimlere yelken açıyoruz. -Aynen.
Bu onun için gerçekten güzel bir deneyim.
Bunu yaşaman gerek.
Kesinlikle, hiçbir yere gitmem.
İkimiz de belli bir hayatı paylaşmanın arzusu içindeyiz.
Gezmek istiyoruz, maceraya atılmak istiyoruz.
Çocuk yapmayı düşünmüyoruz,
yalnızca kendimiz için yaşayacağız.
Etiket, plan yok.
Of, o etiketinize bayıldık.
Rosie'nin fikri. Etiketler ondan sorulur.
-Sağ ol. -Demek sendin.
-Evet. -Evet.
Neticede "plan yok" bizi buraya getirdi.
Bu akşam ne olacağını bilmiyorduk,
ta ki sen bize mesaj atana dek.
Dönüş biletimiz bile yok.
Sırada ne var, kimse bilmiyor.
Aslında biliyorsunuz.
Pazartesi mesai var.
Yalan mı?
-Var, tabii. -Doğru, bilet alırız.
Sabah 8.30'da Cambridge'de bir dükkân göstereceğim.
Evet.
Sizin tatiliniz nasıl gidiyor? İyi kayak yaptınız mı?
Evet. İyiydi.
Harika.
Gerçi sinir bozucu bir an yaşadık.
Ama atlattık, o zamandan beri de çok eğleniyoruz.
Tanrım.
A, ne oldu?
Ailecek bir badire atlattık.
-Anladım. İyi. -O kadar.
-Badire atlatabilmek iyidir. -Aynen.
Ama şimdi iyiyiz. Önemsiz bir şeydi.
Önemsiz değildi.
Tamam, değildi.
-Öyle demek istemedim. -Ettiğin lafa bak.
Haklısın.
Restoranın terasında oturuyorduk,
derken çok büyük bir patlama duyduk.
Birdenbire dağın yamacından gümbür gümbür bir kar yığını inmeye başladı
ve hiç duracakmış gibi görünmüyordu.
Bizi öldürecek gibiydi.
Bir anlığına.
Hayır efendim! Hayır.
Başka insanlar da aynı tepkiyi gösterdi.
Millet bağırarak yerinden kalktı.
Ben de bağırdım.
Çocuklar da bağırıyordu.
Çünkü bitti diye düşündük, öleceğiz sandık.
O sırada Pete'e baktım,
telefonunu kaptığı gibi fırladı.
Ortadan kayboldu.
Pete koşarak kaçtı. Bizi terk etti.
Sanırım zihninde
bizi karın altında gömülmeye terk etti.
Onun kaçma fırsatı vardı
ama biz çok uzaktaydık.
Biz şeyin diğer tarafındaydık...
Bilemiyorum.
Neyse çocukları kollarımın altına aldım
ve bekledim.
Birlikte ölelim diye bekledim.
Kusura bakmayın.
Birkaç dakika geçtikten sonra bir baktım,
mucizevi bir şekilde hayattayım.
Çocuklar bağırmayı kesti.
Derken bir şeyimiz olmadığını fark ettik.
Sonra Pete geri geldi
ve bir şey olmamış gibi çorba söyledi.
Evet...
Dehşet verici.
Evet.
Anlıyorum tabii ama...
Bence böyle bir durumda...
Sanırım otomatik olarak sağ kalma dürtüsü devreye giriyor.
Değil mi Pete?
Düşünecek vakit olmuyor. Tamamen refleks.
Mesela denizhıyarı bir tehlike sezdiğinde
hızla tüm organlarını rektumundan içeri çeker.
Nasıl kaçmış olabilirim?
-Efendim? -Kayak botlarıyla?
Bu mümkün mü?
O botlarla koşabilir misin?
Ne diyorsun?
Zach, sen koşabilir misin?
-Pek tavsiye edilmez. -Ay, tamam.
Koşarak değil de
hızla yürüyerek. Neyse işte.
Hayır. "Koştu" dedin.
Rosie, sen botla koşabilir misin?
Çok iyi koşamam ama...
Hah, işte bunu diyorum.
Yine de ailemi ölüme terk etmezdim.
Asıl ben de bunu diyorum.
Ben de bırakmam. Bırakmadım da.
Ama eşin bıraktın diyor.
Bıraktı da ondan.
Ya sabır Billie, neden böyle...
Ayrıca kar altında gömülün diye gitmedim.
-Orasını bilemem. -Ben biliyorum.
Ben de oradaydım, öyle olmadı.
Nasıl oldu, anlat madem. Farklı olan neydi?
Yalvarırım anlat.
-Kar geliyordu. -Tamam.
Âdeta çığ gibiydi.
Şimdi çığ bile değildi diyorsun.
Size şöyle bir bakıp kontrol ettim,
iyi olduğunuzdan emin olunca da yardım çağırmaya gittim.
Bir saniye. Bu çok mantıksız!
İyi olduğumuzu gördüysen niye yardım çağırmaya gittin?
Ne?
Çok hızlı gerçekleşti. Allak bullak oldum.
Evet. Sağ kalma dürtüsü.
Ama iyi olduğunuzdan emin olunca
yardım çağırmaya gittim.
Öyle olmadı Peter.
Ben senin hikâyeni kabul ettim.
Sen de benimkini etsen?
Edemem çünkü benim anlattığım gerçek, seninki anlamsız.
-Yanımda değildin ki! -Doğru!
Bu çok doğru çünkü ben masada çocuklarımızlaydım.
Olayları senin gördüğün gibi görmek zorunda değilim,
kusura bakma lütfen.
Pekâlâ.
Pete, çoğu zaman,
trafik kazası geçiren insanlar
olayları tamamen yanlış hatırlar.
-Teori yumurtlamayı kes. -Pardon.
Hay sıçayım.
Bir saniyeliğine gelin.
Kusura bakmayın. Bir sorumuz var.
Billie, yapma.
-Yapalım. -Yapma.
Arkadaşlarımızla muhabbet ediyorduk
ve hani öğle yemeği yerken
çığ düşmüştü ya, sonrasında
neler olduğunu hatırlıyor musunuz?
Söyleyebilirler.
Muhabbet için, misafirlerimiz merak ediyor.
Söyleyebilirler, değil mi?
Tabii.
Gerçeği.
Babam kaçtı.
Ya sen Finn?
Sence de öyle mi oldu?
Peki.
Tamam çocuklar. Teşekkürler.
Komedi filminize dönebilirsiniz.
Aklı başında çocuklar.
Çocuklara travma yaşatmış olabilirsin.
Ben mi travma yaşattım?
İlla haklı olacaksın.
Sadece olanları netleştirmek istedim.
Hayır, tek derdin haklı çıkmak.
Bravo Billie, sen kazandın. Haklısın.
Şimdi git de kıçına kına yak Billie.
Bana bak Pete.
Sen aileni terk ettin!
Haklı olduğum konu bu!
Selam. Bugün yalnız takılacağım.
Olur.
O yüzden sen oğlanlarla takıl bugün.
Olur.
Belki dağda yollarımız kesişir.
Aslında raylı kızaklarla ilgili bir el ilanı gördüm.
Çocukların hoşuna gider.
Aile tesisinde,
hani şu sadece 20 dakika uzaktaki yer.
Harika.
-Tabii. -Harika.
Gözün bayram etti galiba?
Selam.
Yok, hayır. Sadece...
Ekibin nerede?
Bugün yalnız takılıyorum.
Güzel.
Macera.
Kendin için.
Evet. Macera.
Eğlence. Kendin için.
Evet. Eğlence.
Eğlenmek mi istiyorsun?
Evet.
Eğlence.
Güzel.
Gel.
Sanırım sıra şurası.
Hayır, senin beklemene gerek yok.
Pardon.
Geç, geç.
Harika. Tekrar teşekkür ederim.
Macera mı istiyorsun?
Eğlence mi istiyorsun?
Evet, tabii. Hepsini istiyorum.
Sen de mi geliyorsun?
Evet. Geliyorum.
Harika.
Şimdi sana bir sorum daha var.
Of, aman, sor.
Değişik seks deneyimleri yaşadın mı?
Efendim? Ne?
Değişik seks deneyimleri yaşadın mı?
Ay, sus. Tekrar et diye sormadım.
İnsan içindeyiz. Ayıp.
Bu yaşta İngilizceyle işleri olmaz.
Hiç lafını sakınmıyorsun ha.
Kusura bakma. Palavraya tahammülüm yok.
Anlıyorum.
Ben de palavraya çok bayılmam.
-Bana biraz şey geldin... -Ne geldim?
Biraz deneyimsiz gibisin.
-Ben mi? -Sen ya.
Yok canım.
Duysan şaşarsın.
Üniversitedeyken çok sevgilim oldu.
Yol yordam bilirim.
Yani yeterince muamele...
Ben onu yapmayı sevmem.
Kim sever ki.
Yalnızca kendi sevdiklerimi yaparım.
Mastürbasyon yaparım.
Her gün.
Çünkü kendim için.
Ve misafirlerle yatmak...
E, o da benim için.
Ama evlisin, öyle değil mi?
-Evli miydin? -Evet.
Peki hepsi nasıl yürüyor?
Bay Charlie ile
diğer takıldığın adamın adı her neyse...
Çok kolay. Kışları burada geçiriyorum,
yazları da kocamla çiftlikte.
-Kocan bir şey demiyor mu? -Aman, kocam da kocam.
-Ne? -El sıkışalım.
Kocama bunu söyleyeyim mi? Sen söyler misin?
Ne alaka?
Ten teması oldu. Yakınlaştık.
Ay, saçmalama.
Niyeymiş? Bu mantıksızlık niye?
Bedenin bu kısımları dokununca sorun yok.
Çünkü...
Ama başka yerler, tu kaka.
Öyle değil.
Tensel temas oldu, mahrem yerler.
-Gerçekten mahremler. -Eyvah!
Ne yapacağız şimdi? Cennette Tanrı çok kızdı.
-Evliliği bitirelim. -Mesele o değil.
Mahrem yerler değdi.
Bunlar batıl inanç.
Aslında değil.
Mesela el sıkışınca bebek doğurmuyorsun, öyle değil mi?
-Abartma gözünü seveyim. -Öyle.
-Her sekste bebek olmaz. -Doğru.
Bebek yapmak için de seks gerekmez.
O da doğru ama...
O hâlde tartışmayalım. Rica ederim.
Demek istediğim şu, bir ilişkide
çiftler aynı telden çalmalı, öyle değil mi?
Bir nevi bir hikâye gibi,
iki kişi de aynı hikâyede olmalı.
O hâlde ben kendi hikâyemi kendim yazıyorum.
Tabii, öyle. Ama...
Ben mutluyum.
Sen mutlu musun?
Evet.
Güzel.
Evet.
Sen kendi hikâyende mutlusun,
ben de kendi hikâyemde mutluyum.
-Peki. -Öyle mi?
Öyle mi?
Evet. Evet, dedim ya.
Evet, dedim. Evet, evet, evet.
-Güzel. -Evet.
Biraz ağrım var.
Bay Charlie tam bir aygır.
Nihayet geldik.
Kıçımın üstüne oturamıyorum.
Eğitmenin Guglielmo'ya merhaba de.
Bir saniye. Kime ne diyeyim?
Hoşça kal. İyi eğlenceler.
Hazır mısın?
Ay, bilemedim ki.
Bu taraftan.
Burası muhteşem bir yer.
Niye burada kalmıyoruz?
Fena yer değil.
Farklı diyelim.
İlla daha iyi demek değil.
Finn! İşte burada!
Gidelim.
BERTA VE MURMLI'NİN HARİKALAR DİYARI BİZ BİR AİLEYİZ!
Evet.
Eğitim nasıl başlar?
Hiçbir fikrim yok. Gerçekten...
Kahveyle.
Tamam.
Buongiorno.
Sana da buongiorno.
Pardon, Charlotte adını çok hızlı söyledi.
-Tam anlayamadım. -Guglielmo.
Çok basit.
Google'ın "gu"su, ortada "gli," sonunda da kukla "elmo."
Şey...
Kısaca G de.
-G. -Evet.
G.
Bir şeyi netleştirmeliyim, ben eğitmen istemedim.
Bugün yalnız kayacaktım.
Zaten orta düzey kayakçıyım.
Niye orta düzeyle yetinesin?
-Yok, yani... -Ortadan iyisi yok mu?
Elbette var, tabii.
Bu kahveyi görüyor musun?
Görüyorum.
Orta düzey.
Çok sıkıcı.
Tutayım mı?
Evet. Ama...
Evet.
Alp kahvesi.
Daha iyi.
Bunun ortadan daha iyi olduğu kesin.
Evet.
Tamam. Vay.
Ortadan çok daha iyi.
-Ortadan daha iyisi için sağ ol. -Rica ederim.
Çok makbule geçti. Artık gidiyorum.
Dur bir saniye. Billie.
Beni dinle.
Dinliyorum.
Önce biraz birlikte kayalım,
sonra yalnız kaymak istersen
yalnız kayarsın.
Tamam.
Tamam G.
İşte bu. Çak bir beşlik.
Yürü be!
Finn, oğlum frenleri sal!
Yavaş gitmek zevksiz!
Çok yakınsın!
Oğlum hadi! Kardeşin bastı gitti!
Seni uyardım. Geliyorum!
Baba, dur!
Yaktım çıranı!
Hafiften dokunacağım, tamam mı?
-Hayır. Yapma! -Ne?
Yapma!
Peşindeyim! Elime düştün kanka!
-Yapma! -Baban peşinde kanka!
Yapma!
Kurallar yazıyor. Çarpışmak yasak.
Üzgünüm.
Biliyorum ama azıcık dokundurdum.
Kızak pisti varmış.
Atari salonu.
Kapalı mekanda mini golf.
Seçenekler çok iyi.
Beğendiğiniz bir şey var mı?
Umurumda değil.
Ne oldu?
Burada olmak istemiyor gibisin.
Elbette istiyorum.
Sizinle vakit geçirmek en sevdiğim şey.
Biliyorsunuz, değil mi?
Raylı kızak meselesi mi?
Babanızı kovdular, doğru.
Çok eğlendim diye kovuldum.
Şöyle yapalım.
Bugünü pozitif bitirelim, tamam mı?
Buradan beğendiğinizi seçin.
İsterseniz birkaç şey yapabiliriz hatta.
Otele dönüp televizyon seyredebilir miyiz?
Elbette.
Bu fikri beğendim.
İşte bu!
Çok güzel!
Nasıl ama?
Epey yorulduk.
Ama iyi olmadı mı?
Kesinlikle.
E, baldırların nasıl hissediyor?
Onları hissettiğim kesin.
-Öyle mi? -Evet.
Güzel.
İstersen botlarını çıkar.
-İyi fikir. -On dakika falan.
Özellikle sağ bot beni mahvetti.
Buralar yanıyor, değil mi?
Evet.
Bazen ihtiyacı olanlara
bacak masajı yapabiliyorum.
Bazen yapabiliyorsun, öyle mi?
Evet. Yaptığım bir şey.
Sahiden mi?
Evet. Maksat gerilmiş kasları gevşetmek.
Tavsiye edilir.
Sahiden mi?
Madem öyle, olur.
-Elbette. -İzninle.
Evet.
Kusura bakma, biraz terliyim.
Sorun değil.
Ayakların güzel.
Evet...
Merak ettiğim bir şey var.
Nedir?
Billie kim?
Ne?
Niye güldün? Bilmek istiyorum.
Şey gibi oldu da...
"Kim" çok genel, nereden başlayayım?
Kendime güvenim tam
ama yanlışlarımı kabullenmekten çekinmem.
Hızlı âşık olurum, yavaş iyileşirim.
Resim yapmayı severim.
Hatta oldukça yetenekliyim.
Ama sesim kötü, buna rağmen
her gün şarkı söylerim.
Kayak benim için bir tutku
ama öğretmek ruhumu doyurur.
İnsanların kendilerini şaşırttıklarını görmek için yaşarım.
Bekâr bir annenin tek çocuğuyum,
kendisi kahramanım olur.
Çok hoş.
Ben bu soruya böyle cevap veriyorum.
Billie,
bana kim olduğunu anlatmak zorunda değilsin.
Ama bir konuda söz ver.
Hangi konuda?
Bir insan seninle özel bir an
yaşamak istediğinde gülmeyeceksin.
Söz.
Tamam.
Çok sağ ol.
Özür dilerim. Scusami. Şey yaptıysam...
Özür dileme.
Yapmak istediğimi yaptım.
Şimdi de kaymak istiyorum.
Tabii.
-Evet. -Tamam.
Peki.
Ama şunu bilmeni isterim,
istesem seninle sabaha kadar sevişirim.
Ama yapmayacağım. Yapmam.
Kendim hakkında o kadarını biliyorum.
Soruna cevaben yani.
Aman Tanrım.
Bir şeyim yok.
Hah, eldivenlerim.
Kendi başına eğlendin mi?
Hem de nasıl. Evet.
Süper.
Biz de çocuklarla eğlendik.
Güzel.
Kızakta epey vakit geçirdik.
Harika.
Çok komik.
Günaydın.
-Günaydın baba. -Günaydın.
Selam.
Herkes iyi uyudu mu?
Evet.
Şey yapacak mıyız...
Biz...
Biz şu anda bunu yapıyoruz.
-Peki. -Evet.
Zach bize katılmak için mesaj attı.
Sanırım Rosie geç kalkacakmış.
Harika.
O hâlde size iyi eğlenceler.
Akşam yemeğine buluşalım mı?
Kasabada bir restoranda?
Neden olmasın?
Sana mesaj atarım.
Olur.
Süper.
Tamamdır.
İyi eğlenceler.
-Eğleniriz. -Sana da.
-Güle güle. -Güle güle.
Güle güle.
Tamam.
Puglara ben de bayılıyorum, harikalar.
Bunu unutabileceğimi sanmam.
İşte bu!
Of ya,
muhteşem, değil mi?
Tanrım! Şu manzaraya bak.
Ekran koruyucu resmi gibi.
Şu anda hazır görselin içindeyiz.
Şu anda dert etmem gereken tek şey var.
Neymiş?
Tek bir sorumluluk.
O da aşağı inmek.
-O kadar. -Evet.
-Hayatı dolu dolu yaşa. -O kadar.
Evet.
Her günümüz kıymetli.
-Ağzına sağlık. -Değil mi?
Herhâlde oğlum.
Hay sokayım!
Geri zekâlı!
İyi görünüyor muyum?
Bence iyisin.
Sarsıntı geçirmedim, değil mi?
Yok, bence geçirmedin
çünkü kusmadın.
Yok, hayır.
Bulantım yok.
Kendimi tekrarlıyor muyum?
Bilmem ki.
İyi olup olmadığını birkaç kez sordun.
-Bir tek o mu? -Evet.
Selam. Merhaba.
-Merhaba. -Merhaba.
Şey...
Arkadaşım merhaba demek istedi de.
-Evet. -Peki.
Tarzınızı çok beğenmiş.
-Eksik olmasın. -Evet.
Nerede...
Hah. Sağ olsun.
Aman Tanrım.
Bu bardaki en iyi giyimli erkeğin sen olduğunu düşünüyor.
Çok teşekkür ederim.
Rica ederim.
Vay be.
Bunda bir yanlış yok, değil mi?
Kız seni gözüne kestirmiş.
E, ne yapacağız?
Masalarına bir içki falan mı göndersek?
Ya da gidip konuşsak mı?
Ben yapamam da, hani Rosie...
Ha, tabii, yok. Haklısın.
Rosie bile beni aşıyor zaten,
-onu da elimden kaçırmayayım. -Riske girme.
-Aynen. -Evet.
Hayatıma çekidüzen verdi ve çok severek...
Bu harika.
Bayılıyorum.
Tabii tüm bu Avrupa'ya taşınma teranesi...
Ailemden bu kadar uzakta olmak istemem aslında,
hem Rosie çocuk yapmamakta kesin kararlı, ben ise...
Anlıyorum.
Bilmiyorum ya.
Ama şimdilik, işler tıkırında.
Vay anam.
Hoşuma gitti, yalan yok.
Tabii canım.
Epey oldu.
Eskiden kız tavlamada üstüme yoktu.
Sahiden mi?
Çok iyiydim.
Şeytan tüyün var zaten.
-Vallaha mı? -Vallaha.
-Hâlâ mı? -Var, var.
-Merhaba. -Selam.
-Pardon. -Merhaba.
Sen değilmişsin.
Efendim?
Sen değilmişsin.
Tarzını beğendiği erkek sen değilmişsin.
Oymuş.
Yeşilli adam.
-Anladım. -Kusura bakma.
Senin adın ne bu arada?
Hoşça kal.
Kız haklı.
O adamı alan yaşadı.
Şöyle bir şey var yalnız.
Birbirinizi andırıyorsunuz.
-Yok be. -Gerçekten.
Boş ver. Önemli değil.
Çok ciddiyim. Hiç üzülmedim.
Keyfim yerinde.
Hiç dert değil.
Biraz daha kaymak ister misin?
Yok ya.
İçmeye devam edelim.
Billie?
Efendim?
Selam! Merhaba çocuklar.
-Merhaba. -Yukarı mı?
Evet. Biz... Evet.
Sizinle gelsem...
Elbette. Katıl tabii.
-Anne. -Efendim?
İkimiz binebilir miyiz?
-Elbette, isterseniz. -İsteriz!
Ama tepede beni bekleyin.
-Tamam. -Anlaştık.
Şu manzaraya bak.
Evet. Nefes kesici.
Güneş iyice kendini gösterdi.
Ne durumdasın?
Sanırım daha iyiyim.
Bilmem ki.
Geçen gece
olanlardan ötürü özür dilerim.
Neticede yeni tanıştık.
Niye özür diliyorsun?
Çocukları dâhil etmemeliydim.
Akıllıca değildi.
Yine de özür dilemen için bir sebep yok.
Kocanın yaptığı kabul edilemez.
Evet ama
ona o şekilde saldırmam yanlıştı.
Şu anda yas tutuyor.
Hem de çok. Sekiz ay önce babası öldü.
Ölümlü dünya. Yapacak bir şey yok.
Ama bu ona ödleklik etme bahanesi vermez.
Ona bir borcun yok.
Kızmaya hakkın var.
Sağ ol.
Şurası kesin,
bunu yapan Zach olsaydı hayalarına tekmeyi basardım,
bir daha da beni göremezdi.
Çok net.
Şey...
Çok emin değilim.
Öyle.
Çok net.
Kaç yaşındasın?
Otuz.
Eve geldik.
Evet.
Yeşilli, baksana.
Tamam ya. Tamam.
Dallama.
-Hey. -Hey.
İyi misin?
Biraz hava al.
Burası ölmüş birader.
-Değil mi? -Evet.
Tamam.
Çıkalım hadi. Saat neredeyse 7.00.
Hop. Yavaş.
Tamam.
-Sanırım pizza zamanı. -Hayır.
-Veya kahve falan. -Hayır.
Hayır. Aç kalmalıyım,
ailemle yemek yiyeceğim.
Anlıyorum.
Bence öncesinde bir şeyler yesen iyi olur.
Ailemi seviyorum.
-Biliyorum. -Tamam mı?
-Biliyorum. -Sahiden bak.
Biliyorum.
Billie ile uzun süre yapmayı düşünmedik bile.
Çocuk yani.
Sonra üreme tedavisi gördük.
Sonra dedik ki,
tıp bizim anne baba olmamızı isterse oluruz.
Olmazsa da olmasın.
Ve tıp bizi anne baba yaptı.
Güzel bir ailen var Pete.
Anne babandan birini kaybedince ölümü daha yakın hissediyorsun.
Ne kadar yaşlandığını görmek istiyorsan
çocuklarına bak.
Her gün değişiyorlar.
Hâliyle yaşlanıyoruz.
Ama insan kendini unutamıyor ki.
Oluyor işte.
Kendini düşünüyorsun.
Haklısın.
Pete.
Bir sarıl bakayım.
Pete,
sana kahve bulalım.
Ben de öyle dedim.
Dedin ya.
-Evet. -Gel hadi.
Tutuyorum.
Leziz.
Seninki nasıl?
Çok aç değilim.
Yoksa gelmeden önce yedin mi?
Ben aç kalmak için yemedim.
O yüzden şimdi açım.
Peki.
Anne, anahtar kartı versene.
Sağ ol.
Billie? Dur.
Bir şey diyebilir miyim?
-Şey... -Lütfen!
Bu hiç iyi bir fikir değil.
Ben sadece...
Hiç sırası değil.
Lütfen. İzin ver...
Billie, dinle lütfen.
Her şey
senin dediğin gibi oldu.
Kaçtım.
Kendimi nasıl açıklayacağımı bilemedim.
Bilmek istemedim.
Görmedim de değil.
Sürekli görüyorum.
Şu anda da görüyorum. Bana bakışını.
Çocukların bana bakışını.
Bundan nefret ediyorum.
Sesli söylersem gerçek olur diye korktum.
Bencil ödleğin tekiyim.
Neler yapabileceğimi...
Bunları dört gün önce söyleyecektin.
Onun yerine salak gibi hissetmeme sebep oldun.
Olanlar benim hatammış gibi.
Çığı durduramam Billie.
Kimse senden çığı durdurmanı istemedi. Ne diyorsun sen ya?
Tek istediğim, bizimle çığa göğüs germen Pete.
Günaydın.
-Teşekkürler. -Teşekkürler.
Günaydın.
Anlaşılan sağlam kar yağmış.
Dağın tepesine çıkalım mı?
Son bir kez Canavar'la boğuşalım mı?
Olur.
Ne dersin? Canavar'la boğuşalım mı?
Olur.
İsviçre'ye gitmezsem tabii.
Kayaktan nefret ediyorum.
-Bu doğru değil. -Finn.
Ne hissettiğimi bilemezsin.
Soğuk, salakça bir spor.
Hep ıslaksın, düşünce canın yanıyor.
Tuvalete gitmek tam bir işkence.
Kayakçılar aptal.
Nereye gittiklerine bakmıyorlar, öleceksin diye korkuyorsun.
Ve tuvaletim var.
Tamam.
Merak etmeyin.
Bir şey yok. İyiyiz.
Yanınızdayım.
İçimden hiç kaymak gelmiyor.
Bence bu kadar yeter.
Sıcak çikolata içelim mi?
-İçimiz ısınsın. -Olur.
Tatlım, sen kay istersen.
Seni aşağıda bekleriz.
Hadi çocuklar.
Annem nerede kaldı?
Pete!
Peter!
Burada kalın.
Baba!
Burada kalın.
Peter!
Selam.
İyi misin?
Bunu çocuklar için yapıyorum.
Sana bakışlarını değiştirmek için.
Ama benim sana bakışımla ilgili bir derdin varsa,
benim bakışımı beğenmiyorsan,
bana başka bir şey gösterirsin.
Bana, gerçekten burada olmak isteyen bir insan gösterirsin.
Ama istiyorum.
Hayır, her an, her saniye Pete.
Çünkü bunu yapamayacaksan
aşağı yalnız başına in.
Hayır, buradayım.
Her an.
Şimdi beni kurtar.
Ne oldu anne?
İyi misin?
İyiyim, evet.
Anneniz iyi.
Kayaklarımı unuttum.
Ha, tabii. Tamam.
Tamam.
Çocuklar, yavaş.
Dikkatli olun!
Selam!
Bir sonraki hayatta görüşmek üzere.
Sana mı diyor?
Evet, kayak hocam.
Ders aldığını bilmiyordum.
Söylemiştim.
Sahiden mi?
Efendim, ne?
Etiket, gitmek istemiyoruz.
-Selam! -Merhaba!
Etiket, gitmiyoruz.
Ya sabır.
-İyice kabak tadı verdi. -Nesi komikse.
-Arkadaşlar. -Selam.
-İyi yolculuklar. -Size de.
Çok memnun oldum.
Çeviren: Berkcan Navarro, Deluxe