28 EKİM 1984
Hadi!
- Çabuk olun. - Gidelim!
Poplar'dan Main'e gidiyorlar.
- Şunları atlat Mick! - Uğraşıyorum!
- Ara sokak. Sağında. - Tamam.
Sıçayım!
Pekâlâ.
- Boku yedik! Daha geliyor. - Sıçayım!
Yedinci Cadde'deler.
Bir şeyler yap Kali. Bir şeyler yap!
Bir sonraki sağa sap. Bir tünel çıkacak. Oraya gir.
Piçler elimize düştü!
Güm.
Ağzına sıçayım!
Sıçayım!
Ne oluyor sana Adams? Ne halt ediyorsun?
Adams? Hadi. Ne oluyor? Neden durdun?
Adams! Hadi, konuş benimle.
Adams!
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
BİRİNCİ BÖLÜM ÇILGIN MAX
ŞEKER Mİ ŞAKA MI
CADILAR BAYRAMI KUTLU OLSUN
Hay sıçayım!
Pittsburgh bu akşamüstü bir polis takibine sahne oldu.
- Yine bir sent ya! - Dusty, dikkat et! Mırnav'a çarpıyordu.
- Minderlerin altına bakabilir miyim? - Dusty.
Anne, lütfen. Acil durum!
Hanimiş benim canım?
Seni seviyorum anne.
Lucas, duyuyor musun? Dört çeyrekliğim var. Sende ne var?
Zavallı hâsılatını beşle çarp.
Nasıl?
Sen evsiz bir aylak gibi eşelendin,
ben İhtiyar Humphrey'nin çimlerini biçtim.
Humphrey'de o kadar para var mıymış?
- Mike'ı ara artık. - Sen ara.
Erkek gibi gerçek iş yaptığım için duşa gireceğim.
Tamam ve çıktım.
Mike, duyuyor musun?
Evet, duyuyorum.
- Bu kanalda ne işin var? - Hiç.
Lucas'la toplam altı dolarımız var.
- Sende hâsılat ne? - Tüh! Daha bilmiyorum.
- Ne demek daha bilmiyorum? - Bekle. Will'i ara.
Ne halt ediyorsun?
Geri ödeyeceğim!
- Görüşürüz! - Mike!
Mike! Gel buraya!
Durun. Evde koşturmak yok.
Neler oluyor?
Mike!
Piç kurusu!
ATARİ SALONU
Seni iki saate alırım.
- Tam dokuzda, tamam mı? - Tamam.
Bir şey olursa, eve dönmen gerekirse
onlara rica et, evi ara. Tamam mı?
- Sakın... - Eve yürüme, bisikletle gelme. Biliyorum.
- Ama tatlım... - Anne, gitmem lazım.
İyi eğlenceler.
Ejderhayı öldürmek için sihirli kılıcı kullan.
EJDERHANIN İNİ
Tüh! Yabancı topraklardayım.
- Eğil! - Yapıyorum!
Yapıyorum!
Tamam. Kesin sesinizi! Susun!
Hayır. Olamaz!
Hayır! Bu pahalı zımbırtıdan nefret ediyorum! Sıçayım!
Bok gibi!
Yeterince çevik değilsin ama bir gün başarırsın.
O zamana kadar Prenses Daphne hâlâ benim.
Önemli değil. Centipede ve Dig Dug'da rekor hâlâ bende.
Emin misin?
Neden emin miyim?
Bir dakika.
Çekil! Hayır! Olamaz!
- 751.300 puan! - İmkânsız.
Çılgın Max kim?
- Senden iyi. - Sen misin?
Dig Dug'dan nefret ederim, bilirsin.
- Kim peki? - Evet. Dökül Keith.
Bilgi istiyorsanız karşılığında bir şey isterim.
Hayır. Olmaz. Onunla buluşma ayarlamam.
Mike, hadi. Ayarla şunu.
Ablamı pazarlamam!
İyi bir amaç için.
Ona buluşma ayarlama
çünkü iğrenç isiliğini bütün ailenize bulaştırır.
Akne isilik değildir ve bulaşmaz seni yeni yetme oksijen israfı.
Ben mi oksijen israfıyım? O seninle çıkmaz.
Saatte 2,5 dolar mı kazanıyorsun?
- Perma iyiymiş. - Saçımla mı alay ediyorsun?
Çocuklar, baksanıza. Siz de görüyor...
Will! İyi misin?
Evet. Sadece...
- hava almak istedim. - Gel. Dig Dug'da sıra sende.
Birinciliği geri alalım.
HAWKINS'İN CADILAR BAYRAMI KUTLAMASI
MERRILL'İN BAL KABAĞI TARLASI
POLİS
Günaydın Jim.
- Jim. Dur biraz. Konuşmalıyız. - Git başımdan.
Bence bunu dinlemek isteyeceksin.
- Git dedim. - İnan bana. Sadece beş dakika istiyorum!
Ben de Bo Derek'le çıkmak istiyorum. Her istediğimiz olmuyor.
Şaka yapmıyorum Jim. Bu ciddi bir mesele, tamam mı?
Önemli bir şey buldum. Dinle!
- Günaydın Şef. - Günaydın.
Günaydın Murray.
Kıçımıza sonda sokan uzaylıları kanıtlayabildin mi?
Bence Hawkins'te bir Rus ajanı vardı, hâlâ da olabilir.
Rus ajanları!
Ajanlarla uzaylılar iş birliği mi yapıyor? Burada ne işleri var? Kafam karıştı.
Hawkins'teki Rus bir çocukla ilgili birden çok ihbar var, tamam mı?
- Çocuk mu? Neden bahsediyorsun? - Psionik becerileri olan bir kız.
- "Psionik" mi? - Psişik.
Çocuğu altına işeten kız mı acaba?
- O şakaydı. - Kim o?
Şaka değildi. Çocuk...
Sadece beş dakikan var.
Big Buy'ın eski bir çalışanı, küçük bir kızın,
zihniyle kapıyı parçaladığını söyledi.
O hikâyeyi duydum.
Sen bacadan inen şişman, sakallı adamı duydun mu?
Geçen ay Ted Wheeler'ın bir iş arkadaşı,
kafası tıraşlı bir Rus kızın Ted'in bodrumunda saklandığını iddia etti.
Ted şimdi inkâr ediyor.
- Çok şaşırdım. - Ama akla yatkın.
- Aydınlat lütfen. - Bu kız
bir çeşit Rus silahı, değil mi?
Barbara kızı görür, belki yardım etmek ister
ama yardım edemeden Ruslar onları bulup kaçırır...
Dur biraz. Barbara Holland'ı Rus ajanların kaçırdığını söylüyorsun.
- Kaçırdığını, öldürdüğünü. - Öldürdüğünü mü?
- Anlamıyor musun? - Hayır.
Bunun uluslararası yansımaları olabilir.
Hawkins'te büyük ölçekli bir Rus işgalinden bahsediyorum.
Kızla ilgili kanıtın var mı? Yakınlarda gören olmuş mu?
- Hayır! Ama ayrı kaynaklar... - Affedersin.
- Tamam. - Alo?
Merrill aradı, bal kabaklarına bakmanı istiyor.
- Kinci komşusu Eugene'in... - Peki.
onları zehirlediğini iddia ediyor. Teşekküre gerek yok.
Kusura bakma ama gitmeliyim.
- Acil bir durum. - Beş dakika vermiştin.
Uzaylı teorini daha çok sevmiştim.
Tavsiyemi ister misin?
Şu insanları söğüşlemeyi bırakıp evine dön. Tamam mı?
- Kimseyi söğüşlemiyorum... - Dinle beni. Evine dön.
Bok gibi, biliyorum.
Bok gibi değil.
- İyi de değil. - Olacak.
Yalnızca biraz düzenlenmesi lazım.
- Not yazabilir miyim? - Olur.
İlk paragrafta,
Northern'la olan basketbol maçını, hayatına ilişkin
bir mecaz olarak kullanmışsın, harika olmuş.
Ama sonra buralarda
dedenin savaş deneyimlerinden konu açmışsın.
Bağlantıyı anlayamadım.
Bağlantı şu,
ikimiz de kazanmışız.
- Sence baştan mı başlayayım? - Hayır. Yani...
Teslim ne zaman?
Erken başvuru için yarın.
Akşama yardıma gelir misin?
Akşam yemeğini unuttun mu?
- Tanrım! - Geçen hafta da iptal etmiştik.
- Gelmene gerek yok. Bunu hallet. - Hayır. Ne anlamı var?
- Sakin ol. - Sakinim.
Gerçeği söylüyorum.
- Zaten babamın yanında çalışacağım. - Olmaz öyle şey.
Bu o kadar kötü mü Nance?
Sigortası, sosyal yardımları, bir sürü yetişkin avantajı var.
Hem oraya girersem son sınıfta da burada olabilirim.
- Steve... - Sana göz kulak olmak için.
Bu güzel suratı unutma diye.
Nance, ciddiyim.
- Seni seviyorum. - Ben de seni seviyorum.
KALİFORNİYA
Bu da kim?
Hiçbir fikrim yok.
Şu popoya bakar mısınız?
Gidişe bakın.
DİRİLEN ÇOCUK ZOMBİ ÇOCUK
İşte insan beyni.
Biliyorum. Pek gösterişli değil.
Hatta biraz iğrenç, değil mi? Ama şunu düşünün.
Evrimin bu mucizesinin içinde yüz milyar hücre var.
Hepsi beraber çalışıyor.
Hayır, yanlış duymadınız. Dilim sürçmedi.
Yüz milyar.
Yeni öğrencimiz mi?
Öyle. Buyurun.
Dur. O kadar kolay kurtulamazsın.
Gel bakalım. Çekinme.
Dustin, trampet.
Çocuklar, karşınızda güneşli Kaliforniya'dan buralara gelip
merak yolculuğumuzda bize katılan son yolcumuz, Maxine.
- Max. - Anlamadım?
Kimse bana Maxine demez. Adım Max.
- Çılgın Max. - Geç bakalım Max.
MELVALD MARKET
- Merhaba. - Merhaba.
Bunun başka rengi var mı? Turuncuyu pek sevmiyorum da.
Depoya bakmam lazım.
Kahretsin!
- Beni kovduracaksın. - Asıl planım bu.
Böylece seni işe alacağım, burada saklanmayacağız.
Bob? Bob, işe dönmem lazım.
Biliyorum. Affedersin. Aklımdan hiç çıkmıyorsun.
- Garip. Sanki ergenliğe döndüm. - Ben de.
Lisede beni tanımıyordun bile.
Yapma.
Bob, işe dönmem lazım.
Tamam.
Git, elektronik zımbırtılarını sat. Bugün film gecesinde görüşürüz.
Jonathan mı seçiyor?
- Evet. - Tamam.
- Tamam.
Bak, yeşili varmış.
Jonathan korkunç bir şey seçmesin. Korku filmlerinden nefret ederim.
KENDİ BAL KABAĞINIZI SEÇİN MERRILL'İN ÇİFTLİĞİ
- Yani bunlar dün iyi miydi? - İyi de laf mı?
Ödüllü bal kabakları bunlar Şef. Bir görseydin.
Şaştım kaldım, ne olduğunu çözemedim.
Sonra aklıma Eugene geldi.
Ne olmuş ona?
Önüne gelene beni çekiştiriyormuş.
Neden?
"Bal kabağını seç" olayını o başlattı. Telifini almış gibi davrandı.
"Bir avukat tut. Bakalım işine yarayacak mı." dedim.
Yani bizim kibar Eugene
hava karardıktan sonra gelip tarlana zehir mi zerk etti?
Kendisi değil tabii. İşçilerinden biri diye düşünüyorum.
Şef, ben öyle desteksiz kimseyi suçlamam. Beni tanırsın.
Satışların zirve yaptığı Cadılar Bayramı arifesinde oldu.
Çok büyük bir tesadüf.
Hem de çok.
Tarlada biri mi çalışıyor?
Senin de canın cehenneme.
TINA'NIN CADILAR BAYRAMI PARTİSİ
Selam. Mutlaka gelin.
- Merhaba Nancy. - Merhaba! Sağ ol.
- Bir tane daha verir misin? - Tabii.
Buna geliyorsun.
"Gel, zom ol."
Hayır, gelmiyorum.
Cadılar Bayramı'nda yalnız kalmana izin veremem. Hayatta olmaz.
Rahat ol. Yalnız olmayacağım.
Will'le şeker toplayacağım.
- Bütün gece mi? - Evet.
Mümkün değil. Sekizde eve dönüp
Talking Heads dinleyeceksin ve Vonnegut gibi bir şey okuyacaksın.
Güzel bir geceye benziyor.
Jonathan, gel işte. Kim bilir, belki biriyle tanışırsın.
- Aman Tanrım! Çıkar şu aptal şeyi. - Seni özledim.
- Daha bir saat oldu. - Bir de bana sor.
Tamam. Tanrım.
Affedersin.
- Bu Çılgın Max olamaz. - Evet. Kızlar video oyunu oynamaz.
Oynasalar bile Dig Dug'da 750.000 puan alınmaz.
- İmkânsız. - Ama adı Max.
- Yani? - Kaç tane Max tanıyorsun?
- Bilmem. - Sıfır. İşte o kadar.
Adaşının rekor kırdığı günün ertesi günü okula geliyor.
- Dalga mı geçiyorsun? - Kesinlikle. Yani Çılgın Max olmalı.
Kaykay da yapıyor, müthiş bir kız.
Müthiş mi? Daha onunla konuşmadın bile.
Gerek yok. Şuna baksana. Tüh, hedefi kaybettim.
İşte orada.
Aldım. Bakalım.
"Beni gözetlemeyi bırakın sapıklar."
Sıçtık.
William Byers.
Annen geldi.
Sizce iyi mi?
Gitmesi gerektiğinde hep tuhaflaşıyor.
Bilmiyorum.
Bugün çok suskun.
Hep suskun.
Biraz daha iyi misin?
Will?
Evet, özür dilerim.
Ne konuşmuştuk? Özür dilemeyi bırak.
Özür dilerim. Yani evet, biliyorum.
Ayrıca gerilecek bir şey yok.
Sadece...
Dün gece hissettiklerini ve gördüklerini onlara anlatacaksın.
Ben hep yanında olacağım. Hiçbir şey olmayacak. Tamam mı?
Tamam.
- Merhaba ufaklık. - Merhaba.
Merhaba.
Sör Will, nasılsın bakalım?
Anne. Baba.
Bir bakalım, durum neymiş.
Son görüştüğümüzden beri yarım kilo vermişsin.
Cadılar Bayramı şekerlerine yer açıyorsun herhâlde.
En sevdiğin hangisi?
Issız bir adaya düşsen hangisini seçerdin?
- Bilmiyorum. - Hadi ama.
Ölüm kalım meselesi olsa?
- Herhâlde Reese's Pieces. - Reese's Pieces.
İyi seçim.
Ben Mounds severim
ama fıstık ezmesi ve çikolatayı alt etmek zor.
Neler yaşadığını anlat bakalım. Geçirdiğin şu nöbeti anlat.
Arkadaşlarım yanımdaydı, sonra birden yok oldular
ve yeniden oraya döndüm.
Baş Aşağı Dünya'ya mı?
Sonra ne oldu?
Bir ses duydum, dışarı çıktım.
Daha da kötüydü.
Neden daha kötüydü?
Fırtına vardı.
Peki. Fırtınayı görünce neler hissettin?
Ben...
donmuş gibiydim.
- Kalbin çarpıyor muydu? - Donup kalmıştım.
Soğuktan kaskatı kesilmek gibi mi?
Hayır. Hani korkunca
nefes alamamak, konuşamamak, hiçbir şey yapamamak gibi.
Şeytani bir şeyin bana baktığını hissettim.
Şeytani miydi? Sence şeytani şey ne istiyordu?
Öldürmek.
Seni öldürmek mi?
Beni değil.
Ben hariç herkesi.
Açık konuşacağım.
Düzelmeden önce biraz daha kötüleşecektir.
Kötüleşecek mi? Zaten bu ay iki nöbet geçirdi.
Ay bitmeden bir daha geçirebilir.
Buna Yıl Dönümü Etkisi diyoruz. Askerlerde de görüyoruz.
Bir olayın yıl dönümü, travmatik anıları geri getirir.
Deyim yerindeyse nörolojik barajları açar.
Yani çocuk neler yaşayacak?
Daha çok nöbet ve kâbus mu?
Evet, hem o hem de kişilik değişimleri olabilir.
Hırçınlaşabilir. Öfke patlamaları olabilir.
O durumda ne yapalım?
Travma sonrası stresle ilgili bildiklerimizden yola çıkarak,
ki hâlâ öğrenme sürecindeyiz, ona normal davranın.
Ona karşı sabırlı olun. Konuşmaya zorlamayın.
Dizginleri ona verin.
Yani durum giderek kötüye giderken
hiçbir şey olmuyormuş gibi mi davranalım?
Mantıksız geldiğini biliyorum.
Emin olun, onun için yapabileceğinizin en iyisi bu.
Bakın, geçen sene yaşadıklarınızı anlıyorum.
Ama o insanlar artık yok. Tamam mı?
Bunu atlatabilmemiz için
sizden yana olduğumu anlamanızı istiyorum.
Bana güvenmelisiniz.
"Güvenmek" mi?
- Şaka mı bu? - Evet, haklısın.
Ama adamın üniversite diploması var.
Ayrıca bahsettiği o travma sonrası olayı gerçek.
Will düzelecek. Tamam mı?
Beyin Bob nasıl?
Ona öyle deme.
Pardon, eski alışkanlık.
İyi. Aramız iyi.
Güzel. Senin adına sevindim.
Gerçekten. Baksana.
Durum kötüleşirse önce beni ara.
Beni ara.
Tamam.
Sizi bekliyorlar.
- Patty. - Sam.
İyi günler efendim.
- Bugün yine sıcak olacak gibi. - Hep öyle efendim.
Hâlâ iz yok mu?
Bir halt yok.
- Kahretsin. Annem beni öldürecek. - Eve git. Kız gelirse telsizle söylerim.
İyi deneme. Beni gönderip kıza asılacaksın.
- Sanki büyük bir tehditsin. - Öyleyim.
Bu inci dişlere karşı koyamaz.
- Saat on yönünde. - Ne?
- Tartışıyorlar. - Aman Tanrım.
Görüyorum. Dürbüne ne gerek var?
Çok aptalsın ya.
Bu kız inanılmaz.
Öyle.
- Çılgın Max. - Çılgın Max.
Yemekten sonra, bahçede satacağımız oyuncaklarını seç.
- Tamam. - İki kutu.
- İki kutu mu? - Duydun.
Birkaç tanesini verebilirsin ama diğerlerinin duygusal değeri var.
- Duygusal değer mi? - Plastik parçaları.
Atarimi aldınız zaten.
Nancy'den para çalmasaydın oyuncaklarını kaybetmezdin.
Çalmadım, ödünç aldım.
Geçen hafta da Bay Kowalski'ye küfretmedin mi?
Çalıntı makale yazmadın mı? Tuvalete grafiti çizmedin mi?
Oraya herkes grafiti çiziyor.
Arkadaşların uçurumdan atlasa sen de mi atlayacaksın?
Zor bir yıl geçirdiğini biliyoruz Michael ama sabrımız taştı.
Bir değil, iki değil.
20. hatada oyundan atılırsın evlat.
Başında bizim koç olsaydı takımdan atılmazsan şanslı sayılırdın.
İki kutu. İki.
SATILIK
Hazır mısın?
Evet.
Peki.
Yemek yapamadığım için özür dilerim.
Çok sevdiğiniz fırında makarnadan yapacaktım
ama saatin nasıl geçtiğini anlamamışım,
bir baktım ki beş olmuş.
- Sorun değil. Harika. - Evet. KFC'ye bayılırım.
Bahçede "Satılık" yazısı gördüm.
Komşuların mı yoksa...
- Söylemek ister misin? - Sen söyle.
Murray Bauman diye birini tuttuk. Hiç duydunuz mu?
- Hayır. - Hayır, sanmıyorum.
Chicago Sun-Times'ta araştırmacı gazeteciydi.
Epey tanınmış biri.
Neyse, artık serbest çalışıyor ve olayı araştırmayı kabul etti.
Bu... Harika.
Yani gerçekten... Harika, değil mi?
Yani şimdi ne olacak?
Yani o tembel Jim piçinin yapamadığını...
Affedersiniz.
Hawkins polisinin yapamadığını yapacak.
Yani...
Gerçek bir dedektif tuttuk.
Yani
Barb'ımızı bulacağız.
Onu bulabilecek biri varsa o da bu adam.
Şimdiden ipuçları var.
Parayı sonuna kadar hak ediyor.
Evi o yüzden mi satıyorsunuz?
Bizi merak etme tatlım. Gayet iyiyiz.
İyiden de öteyiz.
Uzun zamandır ilk defa umutluyuz.
İzninizle. Hemen dönerim.
Lezzeti parmak ısırtıyor.
BAHÇE SATIŞI
Birbir, orada mısın? Birbir?
Benim. Mike.
352. gün, saat 19.40.
Hâlâ buradayım.
Oradaysan bir şey söyle ya da bir işaret ver.
Tek kelime bile etmem. İyi olduğunu bilsem yeter.
Çok aptalım.
Mike.
- Mike? - Alo, sen misin?
Evet, benim, Dustin. Neden yine bu kanaldasın?
Bütün gün ulaşmaya çalıştım. Haklıymışız. Max, Çılgın Max'miş.
- Tamam, meşgulüm. - Ama...
- Şimdi ne yapacağız? - Plana uyacağız.
- Mike'ın hoşuna gitmeyecek. - Ekibimiz diktatörlükle yönetilmiyor.
- Demokrasi var. - Max hayır derse?
Max bunlara nasıl hayır der?
- Şunu kesmeni söylemiştim. - Yarın görüşürüz.
Görüşürüz.
Mırnav!
Mırnav.
30 EKİM 1984, 18.10
- Kes. Kes şunu! - Ne?
Alışmalısın. Gelecek bunlarda.
Geleceği bırak da temiz bir kâse ver.
ZOMBİ ÇOCUK
Selam. Hangisini beğenirsin bilemedim, ben de birkaç tane aldım.
- Seç bakalım. - Sen ne istersen.
Peki.
Ne yapıyorsun?
Zombi Çocuk mu?
Zombi Çocuk da kim?
Ben.
Biri sana öyle mi dedi?
Benimle konuşabilirsin. Biliyorsun, değil mi?
Ne olduysa anlatabilirsin. Hadi, konuş benimle.
- Bana öyle davranmayı kes. - Nasıl?
Herkes gibi. Bende bir gariplik varmış gibi.
Neden bahsediyorsun?
Annem, Dustin, Lucas. Herkes.
Yıkılacakmışım gibi davranıyorlar.
Bebekmişim gibi, başımın çaresine bakamazmışım gibi.
Yararı olmuyor. Kendimi iyice ucube gibi hissediyorum.
- Ucube değilsin. - Evet, öyleyim.
Öyleyim.
Bir şey diyeyim mi?
Haklısın.
Ucubesin.
- Ne? - Ciddiyim. Ucubesin.
Ne yani, normal mi olmak istiyorsun? Herkes gibi mi olmak istiyorsun?
Ucube olmak harika. Ben de ucubeyim.
O yüzden mi hiç arkadaşın yok?
Arkadaşlarım var Will.
Peki neden hep benimle takılıyorsun?
Çünkü en iyi arkadaşım sensin.
Sıkıcı biri yerine Zombi Çocuk'la en iyi arkadaş olmayı tercih ederim.
Anlıyor musun?
Peki, düşün.
Kiminle arkadaş olmayı yeğlerdin? Bowie mi, Kenny Rogers mı?
Kesinlikle. Yarışamazlar bile.
İşin aslı, normal olan hiç kimse
dünyada anlamlı bir şey başarmamıştır.
- Anladın mı? - Ama...
Kenny Rogers'ı sevenler de var.
Kenny Rogers mı? Kenny Rogers'a bayılırım.
- Neden güldünüz? - Hiç.
Bay Anne. Mükemmel!
Anneniz bezleri nerede saklıyor?
Hey! Korkaklar.
Boş ver. Bırak çalsın.
İşletmek için arıyorlardır.
Vay anasını!
- Aldırma. - Vay!
Ne konuşmuştuk?
Sinyal gelmedi.
- Ne? - Sinyal gelmedi.
8-1-5. Geç kaldın.
Saati fark etmemişim. Bir dahakine sinyal gönderirim.
Ayrıca 8.15 diyeceksin. 8-1-5 değil.
8.15.
Ne konuşmuştuk?
Önce yemek, sonra tatlı. Her zaman.
Bu bir kural.
Tamam mı?
Tamam.
Alt yazı çevirmeni: Eda Söylerkaya