28 CZERWCA 1984
Towarzyszu generale.
Jesteśmy tak blisko.
Sam pan widzi.
Widać postępy.
Potrzebujemy...
Daję ci rok.
Tak jest, towarzyszu generale.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ROZDZIAŁ PIERWSZY SUZIE, SŁYSZYSZ MNIE?
ROK PÓŹNIEJ
Mike, przestań.
Dosyć.
Mike!
Przestań!
Mike!
Przestań!
- Nie podoba ci się? - Nie!
Osiem centymetrów!
Na tyle mają być otwarte drzwi!
Nastka, otwieraj drzwi.
Otwieraj...
Co jest?
To było genialne!
Widziałaś jego minę?
Wyglądał jak pomidor.
Tłusty pomidor.
- Chciałabym teraz z tobą być. - Wiem.
Ja też.
Ale widzimy się jutro z samego rana.
Jutro.
CENTRUM HANDLOWE STARCOURT
- Spóźniony - Sorki.
- Znowu. - Przegapimy otwarcie.
Jeśli będziecie tak jęczeć. Ruchy!
„Jeśli będziecie tak jęczeć”.
- Przymknij się. - Niech zgadnę.
Byłeś zajęty.
Aleś ty dojrzały, Lucas.
„Nastka, chcę cię tylko całować i nie widywać się już z kumplami”.
Przestań.
- Willa to bawi. - Bo to zabawne.
Zabawne, że pragnę romantycznych chwil z dziewczyną.
Ja spędzam romantyczne chwile z dziewczyną.
- Przepraszamy. - Sorki!
Przepraszamy!
- Przepraszam. - Przepraszam.
Uwaga!
Właśnie, nerdy!
Nie powinnaś spać?
Nie powinieneś umrzeć?
- Psycholka! - Cymbał!
- Leserka! - Pierdziel!
To dopiero było dojrzałe.
Hej, ofermo, twoje dzieci przyszły!
Znowu? Serio?
Szybko!
Jeśli ktoś się o tym dowie...
Zginiemy!
Czysto.
DZIEŃ ŻYWYCH TRUPÓW
Przepraszam.
PRZEDSTAWIAMY FILM
Widzisz, zdążyliśmy.
- A zwiastuny? - Zdążyliśmy, pierdzielu.
- Skittlesy. - Dzięki.
- No bez jaj! - Weźcie!
Co jest?
Dziwne.
To nie zadziała, ofermo.
Czyżby?
Niech nastanie światłość.
Wszystko gra?
Tak.
Na pewno?
Jasne.
To dobrze.
Cholera!
Jasna cholera!
Co jest?
- Dochodzi dziewiąta. - Co?
- Nie nastawiliśmy zegarków. Wysiadł prąd... - Szlag!
- Czekaj. - Zjem w pracy. Jestem spóźniony.
Nie, policzek.
Nie trzeba. Muszę lecieć.
- Dobrze. - Cześć.
Ohyda.
Nie będziesz tak myślał, gdy się zakochasz.
Nie zakocham się.
W porządku.
Zaraz.
Co tu się stało?
Nie wiem.
BOB NEWBY SUPERBOHATER
Możesz jechać szybciej?
Mam go zajechać? To cud, że jeszcze zipie.
Poważnie, nie mogę się spóźnić.
- My nie możemy. - Nie, ja nie mogę.
- Ciebie i tak lubią. - Ciebie też!
Lubią to, że jestem maszynką do podawania kawy.
Wcale mnie nie lubią ani nie szanują jako istoty ludzkiej z mózgiem.
Musisz być cierpliwa.
Mają skostniałe podejście, ale gdy odkryją twój talent, zmienią się.
Nie potrzebuję od ciebie motywacyjnej gadki.
Po prostu jedź szybciej.
Dobrze.
Dowódca Złotych wraca do bazy. Ktoś mnie słyszy? Odbiór.
Powtarzam, tu dowódca Złotych.
Wracam do bazy. Słychać mnie? Odbiór.
- Powtarzam, tu cholerny dowódca... - Dusty!
- Co? - Uspokój się, na litość boską.
Jestem w zasięgu, powinni odebrać.
Nie było cię miesiąc, kotku, może...
zapomnieli.
Ty się cieszysz, że wróciłem.
To tylko sen.
Ty śnisz.
Teraz!
WITAJ W DOMU, DUSTIN!
Bomba!
- Marco! - Polo!
Dziewczyny.
Schodzi.
Czas na pokaz.
Ty, spaślak!
Przy mnie się nie biega!
Jeszcze raz i wylatujesz na zawsze.
Chcesz dożywotni zakaz wstępu?
Tak myślałem.
Witam panie.
Witaj, Billy.
- Piękny kostium, pani Wheeler. - Dziękuję.
ZAMKNIĘTE ODWIEDŹ NAS W CENTRUM STARCOURT
DO WYNAJĘCIA
RATUJ MIASTO! NIE DLA STARCOURT! RATUSZ, WTOREK O 18:00
SKLEP WIELOBRANŻOWY MELVALDA
WYPRZEDAŻ OBNIŻKI O 50-70%
- Cześć. - Cześć.
Jesteś zajęta?
Jesteś naszym pierwszym klientem.
Co znowu?
A potem Nastka po prostu trzaska drzwiami. Tuż przed moim nosem.
To ten zadufany skurczysyn, Mike.
Ma na nią zły wpływ, mówię ci.
Coś mnie zaraz trafi, Joyce.
Uspokój się, Hopper.
Muszą zerwać!
Nie ty o tym decydujesz.
Spędzają razem za dużo czasu!
Zgodzisz się ze mną?
Przecież tylko się całują.
Tak, ale bez przerwy!
Bez przerwy!
To nie jest normalne
ani zdrowe...
Nie możesz ich rozdzielić siłą.
To już nie są dzieci, Hop.
To nastolatki.
Będziesz im rozkazywał, to się zbuntują.
Tak to już jest.
Mam im pozwolić robić, co chcą?
Tego nie powiedziałam. Powinieneś z nimi pogadać.
Nie, gadanie nie działa.
Nie wrzaski, nie rozkazy.
Porozmawiajcie.
Tak od serca.
Od serca?
Czyli jak?
Siadacie i rozmawiasz z nimi jak z przyjaciółmi.
Gdy rozmawiasz z nimi jak równy z równym,
zaczynają słuchać.
A potem możesz zacząć stawiać granice.
- Granice. - Przy czym,
i to bardzo ważne, bez względu na ich reakcję
zachowaj spokój.
Nie możesz się zdenerwować.
Może zrobisz to za mnie?
Nie.
Zrób to, wpadniesz po pracy.
- Tak. - Nie!
Żeby zadziałało, to musisz być ty.
Ale...
- Ale? - Mogę ci pomóc
dobrać odpowiednie słowa.
- Dzięki, złotko. - Dla ciebie.
Dla ciebie.
- Dzięki. - Proszę.
Nie! Nancy!
Przepraszam.
Może artykuł o Iranie?
Chcę coś lokalnego.
Na festynie będą wybierać miss.
Potrzebuję czegoś na pierwszą stronę.
Chyba nie widziałeś Lucy LeBrock, bo ona się tam nie zmieści.
Chłopaki!
Druk za sześć godzin, dajcie coś prawdziwego.
One są prawdziwe.
Może Starcourt?
Tak sobie...
myślałam...
Wszyscy kochają centrum handlowe,
ale ile małych sklepów przez nie upadło?
Co najmniej pięć przy głównej ulicy.
To zmienia nasze miasto
- w sposób... - „Śmierć małomiasteczkowej Ameryki”.
Podoba mi się.
Nawet bardzo.
Ale mam lepszy temat.
W moim hamburgerze nie ma musztardy!
Podążysz za tropem i rozwikłasz zagadkę brakującej przyprawy, Nancy Drew?
Przepraszam.
Uważaj, Phil, jeszcze zabierze ci robotę!
Boże.
Lepiej?
Wciąż piecze.
Nowy pryszcz?
Co z tobą?
Tylko pytałem!
Nazywam to Wiecznym Zegarem.
Napędzany przez wiatr, przyda się w czasie apokalipsy.
Teraz zaprezentuję wam Trzaskacza.
Niezłe, co?
Ale to...
To moje arcydzieło.
Poznajcie...
Cerebro.
Na co patrzymy?
Na rozmontowaną, niepowtarzalną, zasilaną baterią wieżę radiową.
W sensie, że to krótkofalówka.
Cadillac wśród krótkofalówek.
To cudeńko przesyła czystą transmisję na duże odległości.
Od bieguna po biegun.
Mogę rozmawiać z moją dziewczyną, kiedy i gdzie chcę.
Z dziewczyną?
Zaraz, nazywa się Suzie?
- Suzie przez „z”. Jest z Utah. - Na obozy naukowe jeżdżą laski?
- Susie tak. To geniusz. - Ładna?
Jak Phoebe Cates, tylko ładniejsza.
- Co jest? - Pogadamy z dziewczyną Dustina.
Dziewczyną?
Jedna gałka czekoladowa. Dolar dwadzieścia pięć.
Coś jeszcze?
Purdue.
- Nieźle. - Nie mogę się doczekać.
Chciałem tam iść.
Ale potem zacząłem myśleć.
Chciałem zdobyć doświadczenie,
nim pójdę na studia, sprawdzić, jak to jest.
Zobaczyć, jakie to uczucie dostawać pensję, wiecie?
Moment, sorki.
- To bardzo ważne. - Totalnie.
W każdym razie miło było.
Może powinniśmy...
spotkać się w weekend. Przepraszam.
A może w następny?
Jestem zajęta.
Nie szkodzi...
Ja wtedy pracuję,
więc weekend później mi pasuje.
Nie, przepraszam. Nie mogę.
Dobra, dzięki.
To mój pierwszy dzień.
Kolejna przegrana sprawa.
Zero do sześciu, Popeye.
RZĄDZISZ – NAWALIŁEŚ
Umiem liczyć.
To znaczy, że jesteś do bani.
Czytać też potrafię.
Od kiedy?
To ta głupia czapka.
Totalnie odbiera mi mój największy atut.
Polityka firmy jest wkurzająca.
To szalony pomysł, ale rozważałeś może mówienie...
prawdy?
Że nie dostałem się na studia,
wredny ojciec chce mi dać nauczkę,
zarabiam trzy dolce na godzinę i nie mam przyszłości?
Na dwunastej.
O cholera. Dobra...
Wkraczam. Jasne?
I wiesz co?
- Chrzanić politykę firmy. - Całkiem inny facet.
Prawda?
Witam panie! Nie widziałem was.
Chcecie ruszyć ze mną na rejs po oceanie smaku?
Będę waszym kapitanem. Steve Harrington.
O Boże.
Spróbujecie Wiśniowego Święta?
Nie? Która z pań?
Bananowe łódeczki? Na cztery osoby?
Podzielicie się. To jak? Ale dziś ciepło.
Wiem, że to ciężki temat do rozmowy...
Chcę, żebyś wiedziała, że bardzo się o ciebie troszczę.
- Wiem, że... - Kontakt wzrokowy.
Wiem, że...
obojgu wam na sobie zależy.
To nie mój styl.
Nie przerywaj. No dalej.
Dlatego uważam, że to ważne, aby wyznaczyć pewne granice...
od teraz...
Nie podglądaj. Wiesz, co mówić.
...żebyśmy stworzyli środowisko...
w którym...
czujemy się swobodnie,
możemy sobie ufać
i otwarcie...
„Dzielić się uczuciami”...
...dzielić się uczuciami. To nie zadziała.
Nie ma mowy.
Zadziała, mówię ci.
No dalej.
Lepiej zabiję Mike’a.
Jestem komendantem, zatuszuję to.
Dasz radę.
Zobaczysz.
Zjesz ze mną kolację?
Dasz mi więcej rad.
Mam...
Mam plany.
Jasne, spoko.
Klient.
- Cześć, Carol. - Cześć, Joyce.
Co u ciebie? Miło cię widzieć.
Niedługo Georgie kończy 13 lat.
O rety, trzynaście?
Wiem.
Mam mały problem...
Wciąż za nisko?
Najlepiej działa na stu metrach.
W Utah na pewno mają telefony.
Suzie jest mormonką.
O kurde, nie ma prądu?
To u amiszów.
- Kto to mormoni? - Superwierzący biali.
Mają prąd i samochody, ale...
nie jestem mormonem, więc jej rodzice mnie nie akceptują.
To trochę...
- szekspirowskie. - Szekspirowskie?
Jak w Romeo i Julii.
Jasne.
- Rozdzieleni kochankowie. - Kumam.
Ludzie!
Wszystko fajnie, ale...
Muszę wracać.
- Prawie jesteśmy. - Sorki.
Godzina policyjna. Chodź.
Powodzenia.
- O czwartej? - Kłamią.
- Tak jest całe lato. - To romantyczne.
- To ohydne. - To bzdura.
Dopiero co wróciłem.
Ich strata.
Dziarsko naprzód.
Suzie czeka.
Will, chodź!
Nieźle sobie pani radzi.
Dziękuję.
Świetna forma.
No cóż...
twoja forma jest niesamowita.
To znaczy...
Widziałam, jak uczysz...
pływania, na lekcjach.
Mógłbym...
pouczyć też panią.
Znam wszystkie style.
Styl dowolny.
Motylkowy.
Klasyczny.
Wszystko gra?
Nie wiedziałam, że uczysz dorosłych.
Oferuję bardziej...
zaawansowane zajęcia wybranym klientom.
Skoro o tym mowa, znam niezły basen
w Motelu 6 przy Cornwallis.
Bardzo cichy.
I ustronny.
Spotkamy się dzisiaj?
O 20?
Przykro mi.
Nie mogę.
Czego, zabawić się?
- Pani Wheeler. - Nie.
Wydaje mi się, że nie potrzebuję lekcji.
A ja się nie zgodzę.
Po prostu nie miała pani dobrego nauczyciela.
- Ja... - To będzie...
trening życia.
Dotarliśmy.
Po pięciu godzinach.
Nie lepiej było zagrać w D&D?
Ale mi się chce pić.
Poważnie wypiłeś właśnie całą wodę?
Robi wrażenie, co?
Chcecie poznać moją ukochaną?
- Jasne. - Dobra.
Suzie, tu Dustin. Słyszysz mnie? Odbiór.
Chwilunia. Musi tam być.
Suzie...
Tu Dustin. Słyszysz mnie? Odbiór.
Na pewno tam jest...
- No. - Może jest zajęta albo...
- Jasne. - To pora kolacji.
- Pewnie. - Tutaj.
Suzie, słyszysz mnie? Tu Dustin. Odbiór.
Chłopcy, wróciłam.
Chłopaki?
Halo?
Z kim chcesz porozmawiać?
Mówię o Frasierze, Sam.
Wypiliśmy kilka łyków chianti i poprosił mnie o rękę.
Łyków czy beczek?
- Zabawni są, co? - Tak.
Chcę, żeby się już z powrotem zeszli.
Ja też.
Nie sądzisz, że ciągle...
- Pewnie, że... - Postawisz swój...
Powiedz wszystkim, że zadzwonię jutro po weselu.
Jutro? Skąd ten pośpiech?
Frasier zaplanował dla nas romantyczny ślub...
Cholera!
Hawkins Post.
Proszę zaczekać.
Może pan powtórzyć?
DORIS DRISCOLL, UL. CORNWALLIS CHOROBA... SZCZURY
...to ważne, aby wyznaczyć pewne granice...
od teraz, żebyśmy stworzyli środowisko, w którym...
czujemy się swobodnie, możemy sobie ufać i otwarcie...
Cholera.
„Dzielić się uczuciami”.
Tak?
Mogę z wami pogadać?
Cześć.
To, co muszę...
wam powiedzieć...
To, co chciałem...
wam powiedzieć...
Chodzi o to...
Mamy kłopoty.
Nie.
Nikt nie ma kłopotów.
Po prostu...
Wiesz co?
Twoja mama dzwoniła.
Co?
Właśnie.
Masz wracać do domu.
Coś się stało?
Chyba tak.
Chodzi o babcię.
- Umarła? - Nie.
- Znowu upadła? - Nie.
Ma raka?
- Nie. - To nie rozumiem.
Co z babcią?
Nic! Z babcią wszystko w porządku!
- Co? - Ale...
coś jest zdecydowanie nie tak między tobą a Nastką.
Ty zakłamany gnoju!
Oszalałeś!
Oszalałem?
Chcesz zobaczyć szaleństwo?
Odezwij się tak do mnie jeszcze raz.
Jasne?
Oto co się stanie.
Odwiozę cię do domu.
I ja będę mówił...
a ty będziesz słuchał.
A potem może...
po tym wszystkim, jeśli będziesz miał szczęście,
pozwolę ci
nadal chodzić z moją córką.
Przytaknij, jeśli rozumiesz!
Słyszysz mnie? Tu Dustin, odbiór.
Suzie, tu Dustin. Słyszysz mnie? Odbiór.
Suzie, tu twój Dustin. Słyszysz mnie? Odbiór.
- Suzie... - Daj spokój, nie ma jej!
Jest, zaraz odbierze.
- Może Cerebro nie działa. - A może Suzie nie istnieje.
Istnieje!
Geniuszka ładniejsza od Phoebe Cates?
Nie ma tak idealnych dziewczyn.
Czyżby?
W sensie...
ty jesteś idealna.
Na swój własny sposób.
Wyjątkowy sposób.
Wyluzuj, droczę się.
Oczywiście, że jestem idealna, a Dustin oczywiście kłamie.
Chodź, Don Juanie.
- A wy dokąd? - Do domu.
No to...
zostaliśmy sami, Byers.
Jest późno.
Wybacz.
Może jutro pogramy w D&D.
Albo coś innego. Jak kiedyś?
Pewnie.
Witaj w domu.
Tak.
Witaj w domu.
Szlag.
Suzie, czy to ty?
Srebrny kot jada,
gdy błękit i żółć spotykają się na zachodzie.
Wycieczka do Chin brzmi nieźle, jeśli stąpasz ostrożnie.
Tydzień jest długi.
Srebrny kot jada...
Piękny.
Prawda?
Cześć, Karen.
Mogę tak do ciebie mówić?
Dobrze.
O nie.
Nie. Ty kupo złomu!
Cholera.
Szlag by to!
Cholera.
Niech to!
Co za grat!
Co to ma być?
Kto tam jest?
Pytałem, kto to?
Napisy: Magdalena Adamus