ขอโทษที ผมไม่เข้าใจที่บอกมาสักนิดเดียว
เกิดอะไรขึ้นที่ฮอว์กินส์กันแน่ ตัวอะไรฆ่าคนเหล่านี้
นั่นแหละที่เราสืบกันอยู่
ตอนนี้แอลอยู่ไหน
- เพื่อความปลอดภัยของแอล เธอไม่รู้จะดีกว่า - บ้าไปแล้ว
แล้วการฝึกเพื่อเอาพลังของแอลคืนมา มันต้องใช้เวลานานแค่ไหน
- อาจหลายสัปดาห์ หลายเดือน - หลายเดือนเหรอ
ในระหว่างนี้ เจ้าหน้าที่ฮาร์มอน กับวอลเลซจะอยู่กับพวกเธอ
เราไม่ได้เป็นอันตรายซะหน่อย
เพื่อนเราอยู่ที่ฮอว์กินส์
ครอบครัวผมอยู่ที่ฮอว์กินส์
และฉันจะควบคุมสถานการณ์ จนกว่าอีเลเว่นจะพร้อม
ในระหว่างนี้ สิ่งสำคัญคือ ห้ามพวกเธอเอาเรื่องนี้ไปบอกใคร
ไม่ ไม่มีทาง
ฉันรู้ว่าเรื่องนี้เข้าใจยาก
ไม่ใช่ยาก แต่ไม่เข้าใจเลย
ในรัฐบาลของเรามีหลายฝ่าย ที่กำลังทำการต่อต้านอีเลเว่นโดยตรง
และตอนนี้กำลังตามหาอีเลเว่นอยู่
เราเสี่ยงติดต่อไปไม่ได้
ถ้าพวกเขารู้เรื่องนี้แม้แต่น้อย อีเลเว่นจะเป็นอันตราย
และถ้าอีเลเว่นเป็นอันตราย เพื่อนๆ เธอก็ด้วย
และครอบครัวเธอก็เช่นกัน
แล้วไง จะให้พวกเราไว้ใจว่า พวกคุณเป็นฝ่ายธรรมะงั้นเหรอ
เป็นใครก็ไม่รู้
เราเป็นเพื่อนโอเว่นส์
อีเลเว่นไว้ใจเรา
ตอนนี้เรากำลังขอให้เธอไว้ใจด้วย
นี่ของเธอ
(ถึงไมค์ที่รัก ฉันจะไปเป็นยอดมนุษย์อีกครั้งนะ จากแอล)
(โรงเรียนมัธยมปลายฮอว์กินส์ ไทเกอร์สู้ๆ!)
มันอยู่ตรงนี้
ตรงนี้เลย
นาฬิกาตั้งพื้นโบราณน่ะเหรอ
มันเหมือนจริงมาก
แล้วพอฉันเข้าไปใกล้ๆ จู่ๆ ฉันก็…
- แม็กซ์ ตอบสิ - แม็กซ์
ฉันตื่นขึ้นมา
มันเหมือนเธออยู่ในภวังค์เลย
เหมือนที่เอ็ดดี้เล่าว่าคริสซี่เป็นเปี๊ยบ
นั่นไม่ใช่ส่วนที่แย่ที่สุดด้วยซ้ำ
เฟรดกับคริสซี่มาปรึกษาครูเคลลี่ย์กันทั้งคู่
พวกเขาปวดหัว
ปวดหัวหนักมาก ทำยังไงก็ไม่หาย จากนั้น
ก็เริ่มฝันร้าย
นอนไม่หลับ
สะดุ้งตื่นด้วยความหวาดผวา
แล้วก็เริ่มเห็นภาพหลอน
เรื่องแย่ๆ
จากอดีตของพวกเขา
ภาพพวกนี้มัน
เลวร้ายลงเรื่อยๆ จนกระทั่งในที่สุด…
ทุกอย่างก็จบ
คำสาปของเว็คนา
คริสซี่เริ่มปวดหัวเมื่ออาทิตย์ก่อน
เฟรด หกวันก่อน
ฉันปวดหัวมาห้าวันแล้ว
ฉันไม่รู้ว่าฉันมีเวลานานแค่ไหน
รู้แค่ว่า
ทั้งเฟรดกับคริสซี่
ตายภายในเวลาไม่ถึง 24 ชั่วโมง หลังเห็นภาพหลอนครั้งแรก
และฉันเพิ่งเห็นไอ้นาฬิกาบ้านั่น
ดูเหมือนฉันจะต้องตายพรุ่งนี้แล้ว
อยู่นี่นะ
- ฉันเอง! - ลูคัส
- ฉันเอง! - พับผ่า เป็นบ้าไรวะซินแคลร์
- ฉันขอโทษ - เกือบโดนโคมไฟหวดหัวแบะไปแล้ว!
ขอโทษนะทุกคน
ฉันปั่นจักรยานมา 13 โล
ขอเวลาแป๊บ บ้าเอ๊ย
- มีเหตุฉุกเฉินแล้ว - ว่าไงนะ
ดัสติน
ก่อนหน้านี้ฉันอยู่กับเจสัน แพทริค กับแอนดี้ พวกเขาเป็นบ้าไปแล้ว
พวกเขาอยากจับเอ็ดดี้
และคิดว่านายรู้ว่าเขาอยู่ไหน
นายตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง
โอเค เออ ก็แย่อยู่นะ
แต่ตอนนี้เรามีปัญหาใหญ่กว่าเจสัน
(ซีรีส์จาก NETFLIX)
(บทที่ 4: ถึงบิลลี่)
- ลูกรัก ไปดูซิว่าใครมา - ไม่ว่าง!
แม่บอกให้ไปดูว่าใครมา
ประสาทจะกิน
ว่าไง ลูคัสอยู่บ้านไหม
ไม่อยู่
รู้ไหมว่าเขาอยู่ไหน
คือว่าเรามีนัดออกไป…
มีนัดกันเหรอ เลิกกับแม็กซ์ แล้วลดสเปคลงไปเยอะเลยเนอะ
โทษนะ
เธอเป็นน้องที่เล่นเกม ดันเจียนแอนด์ดรากอนใช่ไหม
ถามทำไม
รู้จักดัสติน เฮนเดอร์สันหรือเปล่า
ไม่ใช่แค่รู้จัก หลั่งเลือดด้วยกันมาแล้ว
พนันได้เลยว่าเขาอยู่กับแฟนหนุ่มเจ้าชู้ของนาย
อ้อ ถ้าเจอลูคัสเมื่อไร
ฝากบอกด้วยว่าฉันโกหกแม่ให้เขามาสองวันแล้ว
คิดค่าโกหกวันละสิบเหรียญ บวกดอกเบี้ย
คิดเป็นรายวัน วันละ 7.9%
ถ้าต้องทำแบบนี้อีกอาทิตย์ ไปซื้อนินเทนโด้มาให้เลยย่ะ
เอาเกมยิงเป็ดด้วย
ซินแคลร์มันอยู่ไหน
นั่นแหละที่เดี๋ยวจะได้รู้
เราถูกหลอกแล้วเพื่อน
(วิกเตอร์ ครีลอ้างว่า ครอบครัวถูกปีศาจโบราณสังหาร)
โอเค บอกมาตรงๆ
พวกนายอ่านรู้เรื่องบ้างไหม
- ไม่ - ก็ตรงไปตรงมานะ
ตรงไปตรงมาเหรอ ถามจริง
นายงงตรงไหนล่ะ
ที่ผ่านมาทุกคนที่เว็คนาสาปตายกันหมด
ยกเว้นตาแก่วิกเตอร์ ครีลที่แนนซี่ไปเจอ
เขาเป็นคนเดียวที่เคยรอดชีวิต ถ้าจะมีใครรู้วิธีป้องคำสาปนี้ได้ก็คือเขา
ใช่ แต่เขาโดนสาปแต่แรกหรือเปล่าก็ไม่รู้
เว็คนามีตัวตนมาตั้งแต่ยุค 50 ได้ไง ไม่มีเหตุผลเลย
เท่าที่เรารู้ อีเลเว่นไม่ได้สร้างโลกกลับด้าน
เธอแค่เปิดประตูมิติ
โลกกลับด้านน่าจะมีอยู่ มาเป็นพันๆ หรือล้านๆ ปีแล้ว
จะไม่แปลกใจเลยถ้ามีมาก่อนยุคไดโนเสาร์
- ไดโนเสาร์เหรอ นี่เรา… - โอเค
แต่ถ้ายุค 50 ยังไม่มีประตูมิติ
เว็คนาเข้ามาได้ยังไง
- และตอนนี้เข้ามาทางไหน - และทำไมมาตอนนี้
และทำไมมาตอนนั้น โผล่มาฆ่าครอบครัวเดียวในยุค 50 แล้วแบบ
"พอใจละ" และหายไปดื้อๆ เลยเหรอ
แล้วกลับมาสุ่มฆ่าเด็กวัยรุ่น 30 ปีให้หลังเนี่ยนะ ไม่ใช่หรอกว่ะ
ตรงไปตรงมาบ้านแป๊ะน่ะสิ
บอกตามตรงนะเฮนเดอร์สัน หัดรู้จักถ่อมตนบ้างก็ไม่ตายหรอกนะ
โทษที
รู้ไหมว่าเธอเขียนอะไร
ได้นอนไหมเนี่ย
ก็ถ้า…
เป็นนายจะหลับเหรอ
โอเค
เรามีแผน
ด้วยความช่วยเหลือจากสมุนของแนนซี่
ตอนนี้เราเป็นนักศึกษาจิตวิทยา ระดับหัวกะทิที่มหาวิทยาลัยนอเทรอเดม
- ฉันคือรูธ - และฉันคือโรส
รูธเนี่ยนะ
(จิตวิทยาอาชญากรรม เกรดเฉลี่ย 3.9)
เกรดสวย
ขอบใจ
เราโทรไปรพ.จิตเวชเพ็นน์เฮิร์ส บอกว่าอยากคุยกับวิกเตอร์ ครีล
เพื่อเขียนวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับผู้ป่วยจิตเภท
- ซึ่งพวกเขาปฏิเสธ - แต่เรามีนัดกับผู้บริหารตอนบ่ายสาม
ทีนี้ก็แค่ต้องพูดหว่านล้อม ให้เขายอมให้เราคุยกับวิกเตอร์
แล้วเราอาจทำลายคำสาปของแม็กซ์ได้
เรื่องนั้นน่ะ
เราค้นคว้าเรื่องวิกเตอร์ ครีลกันแล้ว
และเรามีคำถาม
หลายข้อเลยแหละ
เราก็มี หวังว่าวิกเตอร์จะมีคำตอบ
เดี๋ยวก่อนนะ
ของฉันอยู่ไหน
แนนซี่ ถ้าคิดว่าฉันจะเฝ้าเด็กให้อีก เธอบ้าไปแล้ว
ประการแรก พวกเขาไม่ใช่เด็กเล็กแล้ว และแม็กซ์ตกอยู่ในอันตราย
- ต้องมีคนอยู่ด้วย - รู้ แต่ไหงต้องเป็นฉันตลอดเลย
สุดติ่ง มีโปสเตอร์ทอม ครูซด้วย
เธอมีโปสเตอร์ทอม ครูซ
มันเก่าแล้ว ก็แค่…
- ขอร้อง อย่าแตะต้องอะไรได้มะ - อยู่ที่นี่ฉันไม่มีบทบาทเลย
น่าจะให้ฉันไปช่วยคุยกับผู้อำนวยการสิ
ลองใช้เสน่ห์กับเขาอะไรงี้
- เสน่ห์นายมันผิดประเภท - แรง
ไม่ได้ว่า ก็แค่…
เมื่อคืนฉันไปคุ้ยข้อมูลมา แล้วปรากฏว่าดร.แฮทช์
เป็นสมาชิกผู้ทรงคุณวุฒิ ของสมาคมจิตแพทย์อเมริกัน
และเป็นอาจารย์รับเชิญที่ฮาร์วาร์ด
เขาเป็นคนที่เจนโลกมาก ถ้าอยากชนะใจเขา
เราต้องทำให้เขาคิดว่าเราก็เป็นด้วย
ว่าเราเป็นนักวิชาการของแท้เหมือนเขา
ชิบเป๋ง ในนี้มีนักเต้นบัลเลต์ตัวจิ๋วด้วย
นักวิชาการเหรอ คนนั้นมีออร่านักวิชาการเหรอ โธ่
ไม่ แต่ว่า
มีแน่
บอกทีว่าเธอล้อเล่น
สายไม่ว่าง ตอนนี้ก็ยังไม่ว่าง
นี่ฉันทำอะไรผิดหรือเปล่า มันบอกให้กดหนึ่งต่อด้วยเบอร์
ค่อยโทรหาลูกทีหลังก็ได้
- แค่ไม่เข้าใจ ทำไมสายไม่ว่างซะที - จอยซ์
ในชีวิตคนเรามีหลายนัดที่ไปสายได้
นัดหมอฟัน
งานวันเกิดเด็กขวบเดียว เพราะใครจะไปสน
ไอ้เด็กโง่มันจำไม่ได้หรอก
แต่สำหรับนัดที่เป็นการจ่ายค่าไถ่ตัวประกัน
นัดนั้นน่ะ ฉันคิดว่าเราจำเป็นต้องไป
ให้ตรงเวลา
ขอโทษ ฉันเกร็งมาก
ไม่บอกก็รู้
มุ่งหน้าไปทางตะวันตก เข้าป่าไป นายจะเห็นโบสถ์หลังคาสีเทา
เข้าไปรอข้างใน ยูริจะไปหาที่นั่น
เขาติดต่อมาแล้วเหรอ
ใช่ พวกเขาไปถึงเมื่อคืน
จะไปหายูริเร็วๆ นี้
ถ้าทุกอย่างไปได้สวย คืนพรุ่งนี้นายจะกลับถึงบ้าน
ไปกินอาหารร้านเอ็นโซกับแฟนสุดเซ็กซี่
เธอไม่ใช่แฟนฉัน
นั่นสินะ เธอช่วยชีวิตนายเพราะเป็นเพื่อนกัน
ฟังนะ ไอ้มะกัน
อย่าตั้งความหวังกับความฝันนี้มากนักเลย
ฉันเก็บเรื่องนี้ไปคิดดูแล้ว
และฉันว่าโอกาสที่นายจะทำสำเร็จ
คือหนึ่งใน 50
นายดูไม่กังวลเลย ไอ้มะกัน ฉันประทับใจนะเนี่ย
นายคูลมาก
เหมือนสตีฟ แม็คควีน คูลเลอร์คิงในแหกค่ายมฤตยู
หวังว่าจะไม่เหมือนนะ
นั่นสินะ เพราะว่าไอ้คูลเลอร์คิง โดนจับกลับไปขังเดี่ยว
ดังนั้นวันนี้นายต้องเทพกว่าแม็คควีน
เปลี่ยนใจละ
ตอนนี้ฉันว่านายมีโอกาส
หนึ่งในร้อย
เพื่อนจอมจุ้นของเราอีกแล้ว เอาตรงไหนดี
ได้หมดยกเว้นหน้า
แน่นอนสินะ ต้องหน้าหล่อเพื่อแฟน
เธอไม่ใช่แฟนฉัน
น่าทึ่งจริงๆ ครับ แม้จะมีคนดูมากมาย แต่บรรยากาศเงียบสนิท
จะไปไหน
แค่จะไปหาอะไรดื่ม
ทำได้ไหม คุมตัวในบ้านนี่มันมีกฎอะไรยังไงเหรอ
เราไม่ได้คุมตัวนาย
นั่นสิ
พวกคุณแค่มาปกป้องเราเนอะ
แล้วก็เอาแต่ดูทีวี
(เซิร์ฟเฟอร์บอยพิซซ่า ส่งร้อนๆ ถึงหน้าประตู ภายใน 30 นาที!)
ฉันว่าพวกเขาไม่ได้คิดให้ดีกันก่อน
ถ้าเป็นแบบนี้ไปทั้งเดือน หรือหลายเดือน แล้วใครก็ติดต่อเราไม่ได้
ทุกคนสติแตกกันแน่
ระหว่างนี้แม่คงเครียดจนลมขึ้นแล้ว
แล้วฮอว์กินส์ล่ะ
ยัยป้าคนนั้นจะ "ควบคุม" มันเนี่ยนะ
อย่างกับไม่มีแอลแล้ว จะคุมอะไรได้งั้นแหละ คือแบบ…
อือ
จ้องให้ตาย จดหมายก็ไม่เปลี่ยนหรอกนะ
อือ
ใช่ นายพูดถูก
ก่อนตำรวจจะมาที่บ้าน ฉันกับแอลทะเลาะกันหนักมาก
เราไม่เคยทะเลาะกัน
คือว่า ก็เคยทะเลาะกันแหละ แต่เรื่องเล็กๆ งี่เง่า
แต่ไม่รู้สิ ครั้งนี้รู้สึก เหมือนทะเลาะแบบผู้ใหญ่มากขึ้น
มันจริงจังขึ้น
เหมือนกลับไปเป็นแบบเดิมไม่ได้แล้ว
ฉันน่าจะพูดคำนั้น ถ้าพูดคำนั้นออกไป
เธออาจอยากให้ฉันไปด้วย ไม่ว่าจะที่ไหนก็ตาม
ไม่ ฟังนะไมค์
นายจะได้เจอเธออีก
และสิ่งที่นายไม่ได้พูดออกไป ไว้ค่อยพูดตอนนั้นก็ได้
โอเคนะ
อือ
เธอไม่เป็นไรหรอก
เธอไม่ได้อยู่ฮอว์กินส์ เราควรจะกังวลเรื่องนั้นต่างหาก
ไม่ไว้ใจโอเว่นส์เหรอ
เปล่า ไม่รู้สิ คือว่า
เขาดีกับเราและดีกับแอล แต่เขาปกป้องฉันไม่ได้
พวกนายต่างหากที่มาช่วยฉัน
ดูเหมือนจะต้องขึ้นอยู่กับเราอีกแล้ว
ทุกครั้งเลยเนอะ
เราถึงอยู่ที่นี่ไม่ได้ไง
ฟังนะ
สมมุติว่าเพื่อนๆ ของโอเว่นส์พูดความจริง
ถ้าเราโทรไปฮอว์กินส์ กองทัพจะรู้
ทำให้แอลตกอยู่ในอันตราย
ได้ งั้นเราจะไปหาพวกเขาแทน
- ไปฮอว์กินส์ - ไปยังไง
กลัวอะไร บอดี้การ์ดหน้าเหลี่ยม สองคนนั้นน่ะเหรอ
ดูกอล์ฟจนหลับในไปแล้ว
โจนาธาน เราไม่มีรถหรือเงิน
งั้นเราจะโบกรถไป
รถราคาถูก
ขอโทษนะครับ
อะไร
เราหิว
ฉันก็หิวอยู่นะ
พร้อมเซิร์ฟ เซิร์ฟเฟอร์บอยพิซซ่า อาร์ไกล์พูดสายอยู่ครับ
ทุกอย่างที่เซิร์ฟเฟอร์บอย สดใหม่ทุกวัน ยกเว้นสับปะรด
ซึ่งใช้แบบกระป๋อง
แต่ผมมั่นใจว่า พิซซ่าหน้าสับปะรดหวานฉ่ำยังไงก็อร่อย
อ๋อ คิดว่าพิซซ่าหน้าผลไม้มันยี้ใช่ไหม
แต่ขอบอกไว้เลยว่าถ้าลองแล้วจะติดใจ
ฮัลโหล
(บิลลี่)
- รู้นะว่าพวกนายจ้องฉันอยู่ - ว่าอะไรนะ
- เมื่อกี้พูดว่าไงเหรอ - แค่นั่งแกร่วกันเฉยๆ
ทำไมถึงคิดว่าจ้องหลังหัวฉันจนทะลุ
แล้วจะปัดเป่าเว็คนาออกไปได้ก็ไม่รู้
- มองได้แล้ว - ขอบใจ ขอโทษนะ
ขอโทษ
นี่ของนาย
ของนาย
แล้วก็นาย
อ้อ ฝากเอาไปให้ไมค์ แอล กับวิลด้วย
ถ้าได้เจอพวกเขาอีกน่ะนะ
ทำอะไร ไม่ใช่ตอนนี้ อย่าเพิ่งเปิด
อย่า… ก็ได้
โทษนะ แต่นี่อะไร
มันคือ…
กันเหนียวไว้น่ะ
สำหรับทีหลัง
เผื่อทำไม่สำเร็จ
เดี๋ยวนะ เฮ้ยแม็กซ์ มันต้องสำเร็จสิ
อย่า
ไม่ต้องมาปลอบใจฉันตอนนี้ว่าทุกอย่างจะดีเอง
เพราะฉันได้ยินคำนั้นมาทั้งชีวิต และมันแทบไม่เคยจริงสักครั้ง
ไม่เคยจริงสักครั้ง
ไม่แปลกใจเลยที่ไอ้ปีศาจชั่วสาปฉัน
น่าจะรู้อยู่แล้ว
ถ้าเราไปอีสต์ฮอว์กินส์ สัญญาณวิทยุจะถึงเพ็นน์เฮิร์สไหม
- ถึงสิ - พูดถึงอีสต์ฮอว์กินส์ทำไม
ไม่ ไม่ได้ ห้าม!
แม็กซ์ ฉันเอาจริงนะ
ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ ฉันจะไม่ขับรถพาเธอไปไหนทั้งนั้น
ถ้าคิดว่าฉันจะใช้วันที่น่าจะเป็นวันสุดท้ายของชีวิต
ในซอกห้องใต้ดินของไมค์ วีลเลอร์ละก็
นายบ้าไปแล้ว
เพราะงั้นพาฉันไปส่งที่ที่อยากไป ไม่งั้นก็มัดฉันไว้ซะ
ซึ่งเข้าข่ายข้อหาลักพาตัวผู้เยาว์
และถ้าฉันมีชีวิตพ้นวันนี้นะสตีฟ สาบานกับฟ้าเลยว่าฟ้องแน่
เปิดประตู
ไม่
ฉันรู้จักทนายที่เก่งนะ
เฮนเดอร์สัน ขอให้วิทยุขั้นเทพของนาย คุยกับเพ็นน์เฮิร์สได้เถอะ
(โรงพยาบาลจิตเวชเพ็นน์เฮิร์ส)
ใส่ชุดนี้หายใจไม่ออก แถมคันยุบยิบไปหมดทั้งตัวแล้ว
ความสบายไม่ใช่สิ่งสำคัญ
เราเป็นนักวิชาการ
ที่แต่งตัวเหมือนเพิ่งไปกินมื้อสายวันอีสเตอร์มา
แล้วเสื้อในที่เธอให้ใส่มันทิ่มนมเจ็บมาก
โอเค ให้ฉันเป็นคนคุยนะ สามารถเงียบได้ไหม
ไม่ใช่แค่สามารถนะ แต่เลี่ยงไม่ได้เลยละ
เพราะอีกไม่นานฉันจะขาดอากาศตาย
เกรดเฉลี่ย 3.9
ทั้งคู่เลย
น่าประทับใจ
และนี่เป็นหนังสือรับรอง จากศาสตราจารย์แบรนท์ลี่ย์
ผมรู้จักแลร์รี่ ที่จริงสนิทกันมาก
คงเคยได้ยินคนเขาพูดกันนะ
"ถ้าทำอาชีพไม่รุ่ง ก็ไปเป็นครู"
ค่ะ ที่เรามาหาก็เพราะอย่างนั้นเลย
ความรู้ในห้องเรียนมันมีขีดจำกัด
และผมเห็นใจคุณจริงๆ
แต่การจะเข้าเยี่ยมผู้ป่วยอย่างวิกเตอร์ มันมีระเบียบการ
คุณต้องยื่นคำขอ
จากนั้นก็ต้องผ่านการคัดกรอง
และทางคณะกรรมการจะตัดสินใจ
ผิดหวังกันสินะ
แต่ผมยินดีพาไปทัวร์สถาบันของเรานะครับ
น่าจะให้คุยกับผู้ป่วยในปีกอาคาร ที่ไม่ต้องควบคุมอย่างแน่นหนาได้ด้วย
และเรา… ก็จะยินดีมากค่ะ
ติดแค่…
ต้องส่งวิทยานิพนธ์เดือนหน้าแล้ว
และคุณไม่มีเวลาแล้ว
ความผิดใครล่ะ
เราผิดค่ะ ผิดเต็มๆ
และฉันขอโทษจริง…
ไม่ต้องไปขอโทษ รูธ ช่างแม่ง
ความจริงคือเมื่อหลายเดือนก่อน เรายื่นขอไปแล้วและถูกปฏิเสธ
แล้วก็ยื่นขออีกรอบแต่โดนปฏิเสธอีกรอบ
การมาที่นี่เป็นความพยายามครั้งสุดท้าย ที่จะกู้วิทยานิพนธ์ของเรา
และใส่ชุดนี้ฉันหายใจไม่ออกเลย
โรส ฉันว่าเธอออกไป สูดอากาศข้างนอกดีกว่าไหม
ก็ดีเหมือนกันนะรูธ เพราะชักจะคิดแล้วว่าพลาดสุดๆ
ที่เราลงทุนขนาดนี้
นี่ผื่นกำลังขึ้น
นมก็เจ็บ แล้วขอสารภาพเลยนะแอนโทนี่
เรียกแอนโทนี่ได้ไหม นี่ไม่ใช่ชุดฉัน
ฉันยืมชุดนี้มาเพราะอยากให้คุณเกรงใจเรา
เพราะในวงการนี้ ไม่มีใครเกรงใจผู้หญิงเลย ไม่มีสักคน
หาว่าเพศแม่ไม่เหมาะ แต่ขอเล่าอะไรให้ฟังได้ไหม
ปี 1978 ฉันไปค่ายฤดูร้อน
และดรูว์ ที่ปรึกษาของฉัน เล่าความจริงเกี่ยวกับการสังหาร
ของวิกเตอร์ ครีลให้ฉันกับทุกคนในกระท่อมซีฟัง
แล้วน้องพีตี้ แม็คฮิว… รู้จักพีตี้ใช่ไหมรูธ
รู้จักสิ
ใช่ น้องพีตี้ แม็คฮิวปล่อยโฮออกมาตรงนั้นเลย
เขาหายใจเร็วแรงมาก
เด็กค่ายคนอื่นนอนไม่หลับ ตั้งหลายอาทิตย์ ฉันก็เหมือนกัน
ไม่ใช่เพราะกลัวนะ แต่เป็นเพราะฉันหมกมุ่นอยากรู้คำตอบว่า
อะไรบีบเค้นให้มนุษย์คนนึง กระทำสิ่งชั่วช้าเกินจินตนาการแบบนั้นได้
เด็กคนอื่นๆ อยากเป็นนักบินอวกาศ นักบาส ดาราร็อค
แต่ฉันอยากเป็นคุณ
ฉันอยากเป็นคุณ
เพราะงั้นก็ขอโทษด้วยถ้าฉันจะดิ้นทุกวิถีทาง
รวมถึงการเอาชุดบ้าบอคอแตกตัวนี้มาใส่
เพื่อให้ได้มีโอกาสคุยกับคนที่จุดประกายใจฉัน
และเรียนรู้อีกสักหน่อย ว่าจิตใจที่บิดเบี้ยวและ… ยอมรับเถอะ
สุดแสนจะน่าทึ่งของเขามันทำงานยังไง
เพราะงั้นก็ใช่ เราไม่มีเอกสารทางการที่ต้องใช้
แต่อย่ามาบอกว่าพีตี้ แม็คฮิวจอมขี้แย
จะไม่ได้เจอกับวิกเตอร์ในทันที ถ้าเขาขออย่างสุภาพ
เพราะคุณกับฉันรู้ดีว่าเขาได้เจอแน่
เพราะงั้น…
ขอคุยกับวิกเตอร์สิบนาที
ขอแค่นั้น
อีก 30 นาทีจะกลับมา
(ยูริฟิชแอนด์ฟลาย)
ถ้าเกิดเรื่องผิดพลาด ขอบอกไว้ ว่าฉันเรียนคาราเต้ได้สายดำแล้ว
สวัสดีครับ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
สวั…
พวกคุณเป็นใคร
เรามาหายูริค่ะ
อยากเจอยูริไปทำไม
ที่จริงแล้ว…
เรื่องส่วนตัวค่ะ ยูริอยู่ไหม
เสียใจด้วย
ไม่รู้จะบอกพวกคุณยังไงดีนะ
แต่คุณมาช้าไปวันเดียว
- ว่าไงนะ - เห็นความเสียหายที่ลำเครื่องนี่ไหม
ยูริไปเที่ยวชมหมีขั้วโลก
แต่แล้วหมีก็ขึ้นเครื่องบิน
ลากยูริออกมาจากห้องนักบินแล้วสังหารเขา
- ไม่นะ - ใช่
ทั้งๆ ที่เขารักหมี
มันทำเขาหัวใจสลาย
เอาจริงๆ หัวใจเขาทะลุ
ด้วยอุ้งเท้าหมี
หน้าเหวอเลย หลงเชื่อซะสนิท
ผมยูริ ผมเอง
อ๋อ โอเค
- คุณคือจอยซี่ใช่ไหม - จอยซ์เฉยๆ
- แล้วคุณล่ะ - เมอร์เรย์
- ใช่
ยูริ ยูริ เมอร์เรย์
- คล้องจองกัน - ครับ ฟังออก
สี่หมื่นดอลลาร์อเมริกัน ตามคำสัญญา
ชอบกลิ่นเงินสดยามเช้าจริงๆ
อ๋อ
พวกคุณคงไม่ว่าอะไรนะถ้าผมขอนับก่อน
คุณสองคนดูเป็นคนดี น่าไว้วางใจ
แต่พี่ชายผมก็เหมือนกัน
ก่อนมันจะแย่งเมียผมไป!
นกน้อยน่าสงสาร หนาวจะแย่แล้ว
ดื่มกาแฟสิครับ ยังร้อนอยู่เลย
น่าจะนับนานหน่อย
มองหน้าหาพระแสงอะไร!
หา ตอบมาสิวะ!
ไปสิวะ ไอ้สวะ!
ไอ้มะกันสติแตกเอ๊ย
เฮ้ย ถอยไป!
ถอยไป!
หัก
ทำงานไม่ได้
ยืนตรงนั้นแหละ
ไอ้มะกันมันอยู่ไหน!
ระวังหลังด้วย ไอ้มะกัน
คิดจะหนีไปไหนวะ ไอ้มะกัน
ยืน
ยืนขึ้นสิวะ!
มือ
มือ!
โรงเก็บของ เสียงมาจากในโรงเก็บของ!
เปิดประตู!
กระแทกไปเรื่อยๆ เร็วเข้า!
หนีโว้ย!
ทางนั้น!
มันอยู่นั่น!
อย่าให้มันไปถึงแนวป่า!
โอกาสหนึ่งในร้อย
เก่งฉิบหาย
- โอเค ให้ไวนะเมย์ฟิลด์ - ยี่สิบวิ
วิทยุมีแบตใช่ไหม
คำถามโง่จนไม่อยากตอบ
- ก็ต้องมีสิ - เออ ไม่ต้องขยี้
(พ่อ) (คุณยาย)
(แม่)
แม่
ไงจ๊ะลูกรัก นึกว่าวันนี้ไปเล่นกับเพื่อนๆ ซะอีก
ก็ใช่ค่ะ
แม่ไม่ไปทำงานเหรอ
คุณแบรดลี่ย์ให้กลับเร็วน่ะ ก็เลยมาทำงานบ้านซะหน่อย
หนูวางจดหมายไว้ในบ้าน
ให้แม่ คุณยาย กับลุงแจ็ค
ให้พ่อด้วย
ถ้าหาพ่อได้นะคะ
จดหมายเหรอ แม่ไม่เข้าใจ
หนูแค่…
เพราะมีการฆาตกรรมแล้วหลายๆ เรื่อง หนู…
หนูรู้ว่ามันงี่เง่า แต่หนูฉุกคิดได้ว่า
ถ้าเกิดหนูเป็นอะไรขึ้นมาล่ะ
แม็กซ์ ลูกไม่เป็นอะไรหรอกจ้ะ
หนูรู้ แต่สมมุติว่าเป็น หนูแค่…
ยังมีอีกหลายอย่างที่หนูอยากบอก ที่หนูต้องบอก
- รับปากทีค่ะว่าจะเอาจดหมายไปส่ง - แม็กซ์ แม่กลัวแล้วนะ
- หนูไม่ได้อยากให้แม่กลัว - มีเรื่องอะไรเหรอ
- ไม่มี - มีใช่ไหมลูก
ไม่มี แม่พูดถูกค่ะ หนูไม่เป็นอะไรหรอก ทำตัวงี่เง่าไปเอง
แม็กซ์ คนดีของแม่
ไม่เป็นไรนะ
ไม่เกิดอะไรขึ้นกับลูกหรอกจ้ะ
แม่สัญญา
ไม่เกิดอะไรที่แกไม่สมควรโดน
แม่ ปล่อยหนู
แม่ ปล่อยสิ
แม็กซีน
คิดว่าจดหมายไม่กี่ฉบับ
จะแก้ไขทุกอย่างได้งั้นเหรอ
แกทำทุกอย่างพังพินาศ
บิลลี่!
เวลาของแก
ใกล้จะหมดลงแล้ว
ปล่อยนะ!
เมื่อกี้มันนานกว่า 20 วินะ
เฮ้ย นี่ เป็นไรไหม
ฉันโอเค ขับรถไปเถอะ
- เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า - ขอร้อง ไปซะที
นี่คือสวนของเรา
งดงามใช่ไหมครับ
เราให้ผู้ป่วยออกมาข้างนอกวันละสองชั่วโมง
พวกเขาไม่หนีเหรอคะ
ก็หนีได้นะ
แต่ผู้ป่วยส่วนใหญ่เลือกที่จะอยู่เอง
พวกเขาชอบที่นี่
นี่เป็นพื้นที่ที่หลายคนชื่นชอบ ห้องฟังดนตรี
เราพบว่าดนตรีทำให้จิตที่ผิดปกติสงบนิ่งได้
ถ้าเลือกเพลงถูก
โดยเฉพาะเพลงที่มีความหมายต่อผู้ป่วย
สามารถกระตุ้นการเยียวยาจิตได้
แต่ก็มีบางคนที่
เกินเยียวยา
(แผนกอาชญากร ห้ามเข้าก่อนได้รับอนุญาต)
ดร.แฮทช์คะ คิดว่าจะยอมให้พวกเรา
คุยกับวิกเตอร์ตามลำพังได้ไหมคะ
ตามลำพังเหรอ
ฉันคิดว่าเราอยากเจอเรื่องท้าทาย ลองคุยกับวิกเตอร์
โดยไม่ต้องมีผู้เชี่ยวชาญอย่างคุณคอยชี้นำทาง
เราจะได้กลับไปเย้ยอาจารย์แบรดลี่ย์ตอน…
อาจารย์แบรดลี่ย์เหรอ ผมไม่รู้จักอาจารย์ชื่อนั้นนะ
แบรนท์ลี่ย์ค่ะ เธอ…
เธอตั้งใจจะพูดว่าแบรนท์ลี่ย์
ก็พูดว่าแบรนท์ลี่ย์ไม่ใช่เหรอ
ขอโทษค่ะ ฉันนี่งี่เง่าจัง ลิ้นพันกันซะนี่
คงแค่ประหม่าน่ะ หมายถึงตื่นเต้น
ตื่นเต้นมากที่จะได้คุยกับวิกเตอร์
ถ้าคุยลำพังได้ตามเธอขอก็ยิ่งดี
ได้สิ
เอาก็เอา
คุณทำเอาผมอยากแหกกฎไปด้วย
แล้วยังไงก็มีเรื่องด่วน ที่ผมต้องไปจัดการพอดี ดังนั้น…
ได้สิ
จับตาดูพวกเขาให้ดีๆ
- ขอบคุณมากค่ะดร.แฮทช์ - ขอบคุณค่ะ
อย่าทำให้เขาตกใจ
อย่าแตะต้องตัวเขา
อย่ายื่นอะไรให้เขา
ยืนห่างจากลูกกรงหนึ่งเมตรครึ่งเสมอ
ไปให้พ้น
ชัดเจนไหม
- ค่ะ - ค่ะ
วิกเตอร์
วันนี้นายโชคดีแล้ว
มีคนมาเยี่ยม
สวยซะด้วย
เขาคงกำลังอารมณ์บ่จอย
คุยให้สนุกนะ
วิกเตอร์
ฉันชื่อแนนซี่
แนนซี่ วีลเลอร์
และนี่คือ…
โรบิน บัคลี่ย์
- เราอยากถามอะไรหน่อย - ฉันไม่คุยกับพวกนักข่าว
แฮทช์รู้อยู่แล้วนี่
เราไม่ใช่นักข่าว
เรามาหาคุณเพราะว่า
เราเชื่อคุณ
แล้วก็เพราะว่า
เราอยากให้ช่วย
ตัวอะไรก็ตามที่ฆ่าครอบครัวคุณน่ะ
เราว่ามันกลับมาแล้ว
- เก็บกระเป๋าเสร็จแล้วเหรอ - ใช่ ก็ยังไม่ได้เอาของออกเลย
ขอบใจนะ
เรื่องอะไร
ที่ทำให้ฉันคิดได้ตอนมัวแต่นั่งหน้ามุ่ยสงสารตัวเอง
ไม่ได้ว่าแบบนั้นซะหน่อย
ไม่ว่าก็รู้ตัว
แล้วก็เรื่องเมื่อสองสามวันที่ผ่านมา…
ไม่ต้องขอโทษหรอก
ฉันใจร้ายกับแอล สมควรโดนด่าแล้ว…
ไม่
ไม่ นายไม่สมควรโดนอะไรเลย
ความจริงคือ ปีที่ผ่านมานี้
มันแปลกมาก เข้าใจไหม
แม็กซ์ ลูคัส กับดัสตินก็เจ๋งดีนะ
พวกเขาเยี่ยมมาก มันแค่…
พอนายไม่อยู่ ฮอว์กินส์ก็ไม่เหมือนเดิม
และฉันว่าฉันคงเป็นห่วงแอลมากเกินไป
ก็เลยรู้สึกเหมือนฉันเสียนายไปแล้วมั้ง
พอเข้าใจไหม
ฉันไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
แต่ไม่ว่าจะเป็นอะไร ฉันว่าเราควรร่วมมือกัน
ฉันว่ามันจะง่ายกว่าถ้าเราเป็นทีมเดียวกัน
เป็นเพื่อนกัน
เพื่อนซี้
เจ๋ง
- เร็วจัง - ภายใน 30 นาที
-โอเค พร้อมยัง - พร้อม
พิซซ่ามาแล้ว ฉันรับเอง
เออ มาแล้ว ใจเย็นๆ สิ จะบ้าตาย
สวัสดี
- เสียงอะไรวะ - ชิบเป๋ง
รอในนี้!
กลับเข้าไปในห้อง!
- มีเรื่องอะไร - ถอยไป!
- ฉิบหาย! - เราต้องไปกันเดี๋ยวนี้!
- ฉิบหาย - ไป! วิ่ง!
วิ่งมา!
บ้าเอ๊ย! ทางนั้น!
- ตามฉันมา - ได้
นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย!
หลบตรงนั้นนะ
หมอบลง!
พอฉันยิง วิ่งเลยนะ!
ไบเออร์ส จัดปาร์ตี้ไม่ชวนเลยเหรอวะ
ทำงี้ได้ไง
ไม่โอเคอย่างแรงว่ะ
หยุดรถ!
- ไปเร็ว! - นี่มันเรื่องอะไรวะเนี่ย
- ไป! - เฮ้ย เลือดจริงป่าวนั่น
- ไป! - โอเค ก็ได้
แต่… ตายแล้ว ทำไมคนนั้นถือปืนมาด้วย!
- ไปสิ! - เออใช่!
เก้าร้อย
สี่หมื่น
ว้าว ครบถ้วน
โอเค ถึงตาคุณแล้ว
ไปรับฮ็อปเปอร์
ได้เลย
แต่ก่อนอื่นจะโทรหาเอ็นโซ
ถ้าเพื่อนคุณตายแล้ว
ผมจะได้ประหยัดเวลากับน้ำมัน
ล้อเล่น เขาคงยังไม่ตายหรอก
แต่ยังไงก็ควรโทรถาม
ไม่ชอบหมอนั่นเลย
(จิฟ เนยถั่วเนื้อเนียน)
อันโตนอฟ มีคนโทรหา
ไม่รู้เหรอว่าเพิ่งมีนักโทษหลบหนี
เขาบอกว่าเรื่องด่วน
ฮัลโหล
เอ็นโซ นี่ยูรินะ
ทำไมถึงโทรมาเบอร์นี้ บ้าไปแล้วหรือไง
ฉันรู้ ขอโทษด้วยจริงๆ แค่อยากจะบอกนายว่า
มีการเปลี่ยนแผนเล็กน้อย
อะไร เกิดอะไรขึ้น
ฉันเพิ่งคุยกับพัศดีของนาย
ได้เรื่องเลยทีเดียว
ปรากฏว่านักโทษแหกคุกค่าหัวแพงเอาการ
ยูริเลยคิดว่า "ฮุบสี่หมื่นไว้เอง แล้วหาเงินเพิ่มสักหน่อยดีกว่า"
เราไม่ได้ตกลงไว้แบบนั้นนะ
แต่ข้อตกลงนี้ดีกว่าสำหรับยูริ จริงไหม
แล้วรู้ไหมว่าค่าหัวใคร แพงกว่าค่าหัวนักโทษแหกคุก
พวกผู้คุมทุจริตไง
แกทำอะไรลงไป
และที่แพงที่สุด…
คือพวกอเมริกัน
ที่เคจีบีอยากได้ตัว
บ๊ายบายนะ เอ็นโซ
ขอโทษนะจ๊ะนกน้อย
กาแฟแรงไปเหรอจ๊ะ
ไม่ต้องห่วง
อีกไม่นานแกก็จะได้เห็นหน้าแฟนอเมริกันแล้ว
เร็วๆ นี้แหละ
เลี้ยวตรงนี้
ตรงนี้เนี่ยนะ
(สุสานโรแอนฮิลล์)
- แม็กซ์ - ลูคัส ขอร้อง ไปรอในรถ
รอเดี๋ยวสิแม็กซ์ ขอร้องละ
ฟังฉันก่อน ไหว้ละ
ฉันรู้ว่าก่อนหน้านี้เกิดอะไรบางอย่างกับแม่เธอ
เว็คนาใช่ไหม
บอกไปแล้วไง ฉันสบายดี
จบนะ
คือก็สบายที่สุดเท่าที่ คนกำลังจะตายอย่างสยดสยองจะสบายได้
แม็กซ์…
รู้นะว่าคุยกับฉันได้
ใช่ไหม
อือ รู้แล้ว
โอเค งั้นทำไมถึงผลักไสฉันเรื่อยเลย
ฟังนะ
ฉันไม่ต้องการจดหมาย
ฉันไม่อยากได้จดหมาย
คุยกับฉันตรงๆ สิ
กับเพื่อนๆ
เราอยู่ตรงนี้แล้ว
ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว
ได้ไหม
ฉันอยู่นี่
ไปรอในรถ ไม่นานหรอก
เวลามันโจมตี เพื่อนเราบรรยายว่ามันเหมือนภวังค์
เหมือนฝันร้ายยามตื่น
เราเลยคิดว่าเธอจะเป็นรายต่อไป
เรื่องทั้งหมดที่เราเล่าให้คุณฟัง คล้ายกับที่เกิดขึ้นกับครอบครัวคุณไหม
วิกเตอร์
- ฉันรู้ว่ามันทำใจ… - เธอไม่รู้อะไรเลย!
คุณพูดถูก
เราไม่รู้ ถึงได้มาหาไงคะ
เพื่อเรียนรู้ ทำความเข้าใจ
เราอยากรู้ว่าคืนนั้นคุณรอดมาได้ยังไง
รอดเหรอ
สภาพนี้เรียกว่ารอดงั้นเหรอ
ฉันรอดจริงๆ เหรอ
ไม่ รู้ไว้ซะนะ
แม้ตอนนี้ฉันก็ยังอยู่ในนรก
ตอนนั้นฉันกลับจากสงครามได้ 14 ปีแล้ว
ลุงทวดเพิ่งเสียชีวิต ทิ้งสมบัติย่อมๆ ไว้ให้เรา
มากพอที่จะซื้อบ้านใหม่
ชีวิตใหม่
- บอกแล้วไง - โอ้โฮ
สุดยอดไปเลยค่ะ
เหมือนในเทพนิยายเลย
เหมือนฝัน
อลิซ อย่าวิ่งสิจ๊ะ
หลังใหญ่จังเลย!
ดีจังนะครับ
ค่ะ
- มันเป็นบ้านที่งดงามตระการตา - ครับ
อลิซบอกว่าเหมือนในเทพนิยายเลย
อลิซ
ลูกสาวคุณเหรอคะ
ใช่
แต่เฮนรี่ ลูก…
ลูกชายฉัน
เขาเป็นเด็กอ่อนไหว
และฉันดูออกว่าเขาคิดว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล
เราได้อยู่ในบ้านหลังนั้นอย่างสงบสุขหนึ่งเดือน
แล้วมันก็เริ่มขึ้น
ซากสัตว์
ที่ถูกชำแหละ ทรมาน
เริ่มปรากฏขึ้นใกล้บ้านเรา
กระต่าย กระรอก ไก่ แม้แต่หมาก็ยังมี
สารวัตรใหญ่โบ้ยว่าเป็นฝีมือแมวป่า
แต่นี่น่ะ ไม่ใช่แมวป่าหรอก
นี่เป็นสิ่งที่ชั่วร้าย
สิ่งชั่วร้ายที่ไม่ใช่สัตว์โลกหรือมนุษย์
มันเป็น
สัตว์นรก
ปีศาจ
และมันอยู่ใกล้กว่าที่ฉันรู้ตัวซะอีก
วิกเตอร์!
ครอบครัวของฉันเริ่มพบเจอ
สิ่งที่ปีศาจตัวนี้มันปลุกเสกขึ้นมา
ฝันร้าย
ฝันร้ายทั้งที่ยังตื่นและมีสติอยู่
เหมือนไอ้ปีศาจตัวนี้ มันชอบอกชอบใจที่ได้ทรมานพวกเรา
แม้แต่อลิซน้อยผู้ไร้เดียงสาก็ยังโดน
อลิซ
ไม่เป็นไรจ้ะลูก ไม่เป็นไรนะ มานี่มา
ไม่นาน ฉันก็เริ่มเจอเองกับตัวเช่นกัน
ฉันว่า
สิ่งชั่วร้าย
มันก็คงต้องมีบ้านอยู่ละมั้ง
และถึงฉันจะไม่มีคำอธิบายที่มีเหตุผล
แต่ฉันสัมผัสปีศาจตัวนี้ได้
อยู่ใกล้ตัวเราเสมอ
ฉันเริ่มเชื่อว่ามันกำลังหลบซ่อน
ทำรัง
อยู่ในมุมมืดๆ ของบ้านเรา
มันสาปแช่งเมืองของเรา
มันสาปแช่งบ้านของเรา
มันสาปแช่งเรา
เวลา สภาพอากาศ และ…
มันเอาเวอร์จิเนียไปเป็นคนแรก
ฉันพยายามพาลูกๆ หนีไป เพื่อให้พวกเขารอด
เปิดสิ!
ครีล
ครีล เกิดบ้าอะไรขึ้นที่นี่!
แต่ฉันกลับไปอยู่ฝรั่งเศส กลับไปอยู่ในสงคราม
มันเป็นความทรงจำ
ฉันนึกว่าทหารเยอรมันอยู่ข้างใน
เลยสั่งให้ยิงปืนใหญ่
ฉันคิดผิด
ปีศาจตนนี้
มันเยาะเย้ยฉัน
และฉันมั่นใจมากว่ามันจะเอาชีวิตฉัน
เหมือนที่เอาชีวิตเวอร์จิเนียสุดที่รักไป
แต่แล้ว…
ฉันได้ยิน
อีกเสียงนึง
ตอนแรกนึกว่าเป็นเสียงนางฟ้า
ฉันเดินตามเสียงท่าน
เพียงเพื่อที่จะไปพบกับ
ฝันร้ายที่สยดสยองยิ่งกว่า
ตอนฉันไม่อยู่
ปีศาจมันพรากลูกฉันไป
หลังจากนั้นไม่นาน เฮนรี่โคม่าหลับไป
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เขาก็ตาย
ฉันพยายามตามไปอยู่ด้วย
ฉันพยายามแล้ว
แฮทช์มาห้ามเลือดเอาไว้
เขาไม่ยอมให้ฉันไปอยู่กับลูกเมีย
นางฟ้าที่คุณเดินตามไป
เป็นใครคะ
วิกเตอร์
เขาเป็นทุกอย่างตามที่หวังไว้หรือเปล่า
ฉันเพิ่งได้มีบทสนทนาที่น่าสนใจมาก กับศาสตราจารย์แบรนท์ลี่ย์
เราไปคุยกันในห้องทำงานฉัน
ระหว่างรอตำรวจดีไหม
(วิลเลี่ยม ฮาร์โกรฟ 29 มี.ค. 1967 - 4 ก.ค. 1985)
(จากไปแต่ไม่ลืมเลือน)
"ถึงบิลลี่ ไม่รู้นะว่าพี่จะได้ยินไหม
เมื่อสองปีก่อนฉันคงคิดว่า มันไร้สาระและเป็นไปไม่ได้
แต่นั่นมันก่อนฉันจะรู้ว่ามีมิติอื่นกับสัตว์ประหลาด
เพราะงั้นฉันจะไม่คิดไปเองแล้วว่าฉันรู้อะไร
ตั้งแต่พี่ไม่อยู่ เกิดอะไรขึ้นเยอะเลย
พ่อของพี่
รับไม่ได้ที่สุด
เขากับแม่เริ่มทะเลาะกัน
รุนแรง
เขาคงทนอยู่กับเราโดยไม่มีพี่ไม่ได้
เขาเลยจากไป
ทิ้งเงินไว้ให้แม่นิดเดียวเอง
แม่รับงานเพิ่มแล้วเราก็ย้ายไปอยู่ ที่ลานเทรลเลอร์สุดหรูริมถนนเคอร์ลีย์
พูดง่ายๆ คือ
ตั้งแต่พี่จากไป
ทุกอย่างมันก็…
เละเทะซะไม่มี
และที่แย่ที่สุดคือ
ฉันบอกใครไม่ได้ว่าทำไมพี่ถึงตาย
ฉันบอกพวกเขาไม่ได้ว่าพี่ช่วยชีวิตแอลไว้
พี่ช่วยชีวิตฉันไว้
ฉันคิดถึงช่วงเวลานั้นซ้ำไปซ้ำมาในหัว
และบางครั้งฉันจะจินตนาการว่า
ฉันวิ่งไปหาพี่
แล้วดึงพี่ออกมา
ฉันจินตนาการว่าถ้าทำแบบนั้น
พี่จะยังอยู่ตรงนี้
และทุกอย่างจะ…
ทุกอย่างจะดีเหมือนเดิมอีก
ฉันจินตนาการว่า
เราอาจเป็นเพื่อนกันได้
เพื่อนที่ดีต่อกัน
เหมือนพี่น้องแท้ๆ
ฉันรู้ว่ามันงี่เง่า
พี่เกลียดฉัน
ฉันเกลียดพี่
แต่ฉันคิดว่าไม่แน่…
ไม่แน่เราอาจลองใหม่ได้
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้น
ฉัน…
ฉันยืนทื่ออยู่ตรงนั้น
ได้แต่มองดู
ฉันพยายามมีความสุขอยู่พักนึง
ทำตัวปกติ
แต่ฉัน…
แต่ฉันว่าส่วนนึงของฉันก็ตายไปในวันนั้นด้วย
และฉันไม่เคยบอกเรื่องนี้ให้ใครฟังเลย
ทำใจบอกไม่ได้
แต่ฉันต้องบอกพี่
ก่อนที่มันจะสายเกินไป
ถ้าพี่ได้ยินที่พูด
หวังว่าพี่จะได้ยินจริงๆ
ฉันขอโทษ
ฉันขอโทษจริงๆ บิลลี่
รักนะ จากน้องสาวน่ารำคาญของพี่
แม็กซ์"
แม็กซ์
โอเค นานพอแล้ว
- สตีฟ ให้เวลาเธอหน่อย - ฉันให้เวลาไปแล้ว
แค่นี้พอ ถ้าเธออยากจ้างทนายมาฟ้องก็ตามใจ
แม็กซ์
ได้เวลาไปกันแล้วนะ
แม็กซ์
แม็กซ์!
แม็กซ์
ฉันรอฟังคำนั้นมานานแล้วแม็กซ์
รอนานมากเหลือเกิน
ตื่น!
นี่ เฮ้ย
แม็กซ์ ตื่นซะที
แม็กซ์ ตื่น!
- เฮ้ย มีอะไรผิดปกติละ - แม็กซ์!
พวกเรา!
แม็กซ์
เร็วเข้าสิ ตื่น!
แต่มันไม่ใช่ความจริงทั้งหมดใช่ไหมล่ะแม็กซ์
ฉันว่ามีส่วนนึงของแก
จิตใต้สำนึกลึกๆ ข้างใน
ที่อยากให้ฉันตายวันนั้น
อาจรู้สึกโล่งใจซะด้วยซ้ำ
มีความสุข
บิลลี่ ไม่จริงนะ
ถึงได้ยืนดูอยู่เฉยๆ ใช่ไหมล่ะแม็กซ์
ไม่เป็นไร แกยอมรับได้แล้ว
ไม่ต้องโกหกอีกต่อไป
- ไม่ต้องหลบซ่อน - ไม่จริงนะบิลลี่ ฉันสาบาน
- สาบานเลยว่าไม่จริง - แกถึงได้รู้สึกผิดมากขนาดนี้ไง
- ไม่ - แกถึงได้หลบหน้าเพื่อนๆ
- หลบซ่อนจากโลก - ไม่จริง
และเป็นเหตุผลที่ตอนดึกๆ
บางครั้งแกก็อยากตามมาอยู่กับฉัน
อยากตายตามฉัน
- นั่นคือเหตุผลที่ฉันมาหา แม็กซ์ - ไม่
- เพื่อยุติความทุกข์ทรมานของแกตลอดไป - ไม่
ถึงเวลาแล้ว แม็กซ์
ถึงเวลาที่แก
จะต้องมาอยู่กับฉัน
แม็กซ์ เธอต้องออกมาให้ได้นะ ได้ยินหรือเปล่า
- แม็กซ์! - หนีออกมา!
วิทยุหาแนนซี่กับโรบิน ไปเอามา!
วิทยุหาแนนซี่กับโรบิน! ไปสิ!
- ขอร้องละแม็กซ์ - เวรแล้วไง
เวรแล้วๆๆ
แนนซี่ โรบิน ทราบแล้วเปลี่ยน มีเหตุฉุกเฉิน ทราบแล้วเปลี่ยน
โธ่เว้ย โรบิน!
คุณไม่ฟังเราเลย เพื่อนเราตกอยู่ในอันตราย
นี่คิดจะให้ฉันหลงเชื่อคำพูดของเธออีกเหรอ
เราพูดความจริง
อยากเอาเรื่องเศร้าไปเล่าให้ตำรวจฟังก็เชิญ
- เดินไปสิ - อย่ามาแตะตัวฉัน
วิกเตอร์บอกว่าในคืนเกิดเหตุ อุปกรณ์ในบ้านเปิดเอง
แต่เขาพูดถึงดนตรีโดยเฉพาะ
เขาบอกว่าดนตรีบรรเลง
แล้วพอเราถามเขาเรื่องนางฟ้า เขาฮัมเพลง
อวยพรฝันดีแล้วจูบฉัน…
- "ดรีมอะลิทเทิลดรีมออฟมี" - เอลล่า ฟิตซ์เจอรัลด์
- เสียงนางฟ้า - ใช่
แฮทช์บอกว่าดนตรีสามารถเข้าถึง สมองส่วนที่คำพูดเข้าไม่ถึง
นั่นอาจเป็นกุญแจสำคัญ เป็นตัวช่วย
- ตัวช่วยกลับสู่โลกความเป็นจริง - ก็น่าลองอยู่นะ
- ฉันว่าเราเอาชนะเขาได้ - ไงนะ
ไปที่รถ
โอเค ขอเตือนไว้เลยนะว่าฉันงุ่มง่ามมาก
ฉันเดินได้ช้ากว่าเด็กคนอื่นๆ ตั้งหกเดือน
- ทำตามฉันก็พอ - ไม่ ตายแล้ว!
- เฮ้ย! - กลับมานี่เดี๋ยวนี้นะ
ซินเดอเรลล่า เธอทำรองเท้าหลุด!
หยุดเดี๋ยวนี้นะ!
ไป!
ตายแล้ว!
แกหลบซ่อนจากฉันไม่ได้หรอก แม็กซีน
จับเธอไว้!
ตามมาเร็ว!
- หยุด! - อยู่ทางนั้น!
นี่!
- ไปๆๆ - หยุดนะ ลงมาจากรถ
ลงมาจากรถ
แม่เจ้าโว้ย
ท่าวิ่งเธอพิลึกมาก
โรบิน อยู่ไหนวะเนี่ย เกิดเหตุฉุกเฉิน ขอย้ำ เกิดเหตุฉุกเฉิน!
ดัสติน นี่โรบิน ได้ยินแล้ว
ปัดโธ่ กว่าจะตอบ!
ขอร้อง ช่วยบอกทีว่ารู้วิธีจัดการมันแล้ว!
ลูคัส!
ดัสติน!
ลูคัส ช่วยฉันด้วย ดัสติน!
แม็กซ์ เธอต้องออกมาให้ได้นะ!
- ได้ยิน… - พวกเรา
- นี่อะไร - เพลงไหนเพลงโปรดเธอ
- ทำไม - โรบินบอกว่าถ้าได้ฟัง…
คำอธิบายมันยาวไป เพลงไหนเพลงโปรดของเธอ!
เข้ามาทำอะไรในนี้ แม็กซ์
กลับมาหาฉันสิ
ชอบพวกเขาไหมล่ะ แม็กซ์
อยากมาอยู่กับพวกเขาหรือเปล่า
เวร!
ไม่!
- อันไหน - โอเค!
ลูคัส อันไหน
อันไหนเพลงโปรดเธอ
- อันไหนล่ะ - นี่ไง เจอแล้ว
- เอามานี่ - เร็วๆ
- ใส่หูฟัง - เปิดเลย!
แม็กซ์!
- แม็กซ์! - ตื่นสิแม็กซ์!
แม็กซ์! ตื่นสิ!
แม็กซ์ พวกเราอยู่นี่!
- แม็กซ์ - พวกเขาช่วยแกไม่ได้หรอกแม็กซ์
มันมีเหตุผล
ที่แกหลบซ่อนจากพวกเขา
แก
ควรอยู่ที่นี่
กับฉัน
แกไม่ได้อยู่ตรงนี้จริงๆ
แต่ฉันอยู่ตรงนี้ แม็กซ์
ฉันอยู่ตรงนี้
แม็กซ์!
ฉันไม่อยากได้จดหมาย
เราอยู่ตรงนี้แล้ว
ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว
แม็กซ์!
ฉันอยู่นี่แม็กซ์ ฉันอยู่นี่
ไม่เป็นไรนะ
นึกว่าเสียเธอไปซะแล้ว
- ฉันยังอยู่… ฉันยังอยู่นี่ - โล่งอก
ฉันยังอยู่
คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล