เวรแล้วๆๆ
- คุณพระช่วย - กดแผลเอาไว้
- เลือดไหลไม่หยุดเลย - กดแผลต่อไป
- กดอยู่เนี่ย - กดแรงๆ
- แข็งใจไว้ - กระดาษทิชชู่
- หยิบกระดาษมาอีก - ฉิบหาย
- เลือดไม่หยุด - อาร์ไกล์ พาเราไปเซนต์แมรี่เร็ว!
ไปสวดมนต์ที่โบสถ์ไม่ทำให้แผลหายหรอกมั้ง
- ไม่ใช่โว้ยไอ้โง่ โรงพยาบาลเซนต์แมรี่! - ไม่
- อะไรนะ - ไม่ไปโรงพยาบาล
- เราจะพาคุณไปโรงพยาบาลนะ - เธอต้องไปเตือน…
โอเว่นส์
- โอเว่นส์ โอเค - เด็กสาว
เธอตกอยู่ในอันตราย
แล้วเราต้องไปหาโอเว่นส์ที่ไหน
นีน่า
นีน่าเป็นใคร
- ปากกา เอานี่ไป - โอเค
- เบอร์นี้ - เบอร์
- เขาอยากเขียน - เราจะโทรหานีน่าให้นะ
หยิบนิตยสารก็ได้ วิล อะไรก็ได้เอามาเขียน
- เลือดไหลทะลักเลย - เอ้า นี่
- นี่ - เขียนเบอร์ตรงนี้
นี่ มองหน้าผมสิ!
- เฮ้ย เขียนสิ! - แข็งใจไว้
- ฉิบหาย - นี่!
เฮ้ยๆๆ เดี๋ยวนะ
ทำไมข้างหลังเงียบไปล่ะ
เฮ้ย เขาตายแล้วเหรอ ฉิบหาย
ตอบสิ
บ้าเอ๊ย
เราควรลงจากถนน
อาร์ไกล์ ลงจากถนนเดี๋ยวนี้
เวร เขาตายแล้วใช่ไหม
- แย่แล้ว - มัวรออะไรอยู่อีก
ลงจากถนน!
ฟังนะ
ฉันรู้ว่าเธอเพิ่งไปได้ไม่นาน
แล้วถ้านายไม่อยากตาย…
ก็บอกมาซะดีๆ ว่าเธออยู่ไหน
ขอโทษด้วยนะที่ถนนมันขรุขระ
ก็อยากจะลาดยางให้อยู่หรอก
แต่จะเสียบรรยากาศ "สถานที่ลับสุดยอด" ไปน่ะ
นอนหลับไหม
ก็หลับบ้าง
ดีแล้ว
ฉันว่าเธอจำเป็นต้องพักผ่อนเตรียมตัวไว้
(รูธ รัฐเนวาดา)
(12 ชั่วโมงก่อนหน้า)
เอาละ ขึ้นลิฟต์
ไม่ได้คิดว่าเราทำงาน ในโรงเก็บของจริงๆ หรอกใช่ไหม
สร้างเองหมดเลยเหรอคะ
เราแค่เข้ามาปรับปรุงมันใหม่น่ะ
รู้ไหมว่าไอซีบีเอ็มคืออะไร
มันย่อมาจากขีปนาวุธข้ามทวีป
ระเบิดหรูทรงพลัง
เมื่อก่อนเราเก็บมันในหลุมใต้ดินแบบนี้ แต่หลุมนี้ร้างมาหลายปีแล้ว
อันที่จริง ในนี้ไม่มีระเบิดเลยสักลูก เป็นแค่พื้นที่โล่งกว้าง
เราเลยนำมันมาใช้เก็บ สิ่งที่มีอานุภาพยิ่งกว่าขีปนาวุธ
คือเธอ
- แอน เทรซี่ อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์ค่ะด็อกเตอร์
อรุณสวัสดิ์ครับ
อย่าไปถือสาที่คนจ้องเลย ในนี้เธอเป็นคนดัง
- เหรอคะ - ก็ใช่น่ะสิ ถามได้
ในสายตาพวกเขา เธอดังกว่ามาดอนน่าซะอีก
ทุกคนยอมทิ้งชีวิตเดิม หน้าที่การงาน และครอบครัว
เพื่อมาทำโครงการนี้ เพราะพวกเขาเชื่อมั่นในเป้าหมาย
พวกเขาเชื่อมั่นในตัวเธอ
เข้าไปเลย ไป
เราเรียกมันว่านีน่า
มันคืออะไร
ถ้าเราบอกเธอ ก็หมดเซอร์ไพรส์กันพอดีน่ะสิ
สวัสดี อีเลเว่น
ฉันรู้
เธอกลัวฉัน
ในช่วงที่เราห่างกันไป เธออาจหันมาเกลียดฉันซะด้วยซ้ำ
แต่สิ่งเดียวที่ฉันอยากทำเสมอมา
คือช่วยเธอ
และตอนนี้ฉันว่า เธอต้องการความช่วยเหลือจากฉันมาก
พรสวรรค์เธอถูกช่วงชิงไป
ฉันว่าฉันรู้สาเหตุ
และฉันว่าฉันรู้วิธีเอามันกลับคืนมา
มาร่วมมือกันอีกครั้งเถอะนะ
เธอกับฉัน
ลูกสาว
กับพ่อ
พ่อ!
เออ เธออยู่นี่
กลับเข้าไปในนั้นซะ
ทำตัวดีๆ กับด็อกเตอร์จะดีกว่านะ
ไม่!
ยิ่งเธอขัดขืน
- มันจะยิ่งเจ็บ - ไม่!
ไม่
ปล่อยเธอ
- ไม่ - ฉันขอโทษ อีเลเว่น
ไม่ได้อยากให้เริ่มต้นกันแบบนี้เลย
แต่ทุกอย่างจะดีเองนะจ๊ะ
เธอกลับมาบ้านแล้ว
เธอกลับบ้านแล้ว
(ซีรีส์จาก NETFLIX)
(บทที่ 5: นีน่าโปรเจกต์)
พอแล้ว!
ไม่ได้ให้พวกนายฆ่ามันซะหน่อย
โง่ซะไม่มี
บอกแล้วไง ไอ้มะกัน
ห้ามหนี
แต่แกไม่เชื่อฟัง
ตอนนี้แกจะต้องเจ็บปวดมาก
มาก
นี่ถือว่ายังดีนะ ไอ้มะกัน
อย่างน้อยนายก็มีเพื่อน
เชื่อตาตัวเองเถอะ
ฉันเป็นนักโทษแล้ว
เหมือนนาย
ไอ้ยูรินักลักลอบมันหักหลังฉัน
หักหลังเรา
ไอ้ตะกวดซวยแล้วไงล่ะ
ไหนบอกว่าไว้ใจมันได้!
แกสาบานกับฉัน!
ก็ฉันนึกว่าไว้ใจได้จริง
คิดว่าฉันอยากเจอแบบนี้หรือไง
ฉันสูญเสียทุกอย่าง ทุกอย่าง!
เราต่างรู้ว่ามันเสี่ยง เรารู้อยู่แล้ว
ขออะไรหน่อย ฆ่ามันซะ!
วันนี้เราได้เดิมพัน
แล้วก็แพ้
เราแพ้
ฆ่ามันสิ!
จอยซ์
แล้วจอยซ์ล่ะ
(ยูริฟิชแอนด์ฟลาย)
ติดได้ซะทีลูกพ่อ!
ทำไมหน้าบูดกันล่ะ
ไม่ตื่นเต้นเหรอที่จะได้เดินทาง ข้ามม่านเหล็กเข้าไปในโซเวียต
ยูริ ฉันมีครอบครัว ฉันมีลูกสามคนรอฉันอยู่
รู้หรือไม่ เนยถั่วเป็นของต้องห้ามที่มาตุภูมิ
ฉันซื้อที่นี่แค่ 1.30 ดอลลาร์
เอาไปขายที่บ้าน 20 ดอลลาร์
แม่คงภูมิใจมากเนอะ
แม่ฉันตายไปแล้ว
ตาย…
เพราะชีวิตคนจนเหมือนตายทั้งเป็น!
เห็นไหมล่ะ
ยูริก็มีครอบครัวเหมือนกัน
แล้วฉันจะเอาเงินค่าหัวพวกแก ไปซื้อบ้านใหม่ให้แม่
ส่วนสำหรับลูกสาว ฉันจะซื้อ
ม้าน้อยให้
จากนี้ไปพวกเขาจะได้ทุกอย่างที่ใจปรารถนา
และใช่ นั่นจะทำให้
แม่ฉันภูมิใจที่สุด
เกาะแน่นๆ นะ
บินไม่นุ่มเหมือนสายการบินอเมริกัน
มันจะสะเทือนนิดนึง
ริคออกจากคุกตั้งแต่เมื่อไรวะ
ศาลพระภูมิแม่งยังจะศักดิ์สิทธิ์กว่าศาลยุติธรรม
ไม่
เออ
กินอันนี้ก็ได้วะ
ดัสติน นี่เอ็ดดี้ผู้ถูกเนรเทศนะ ฟังอยู่มะ
ดัสติน ได้ยินไหมเนี่ย
ดัสติน
โลกถึงดัสติน
ไง นี่แนนซี่นะ
วีลเลอร์ ว่าไง
กรุณารีบส่งอาหารมาให้ด้วย
ด่วนเลย ไม่งั้นฉันจะออกไปหากินเองละ
อย่า อย่าออกไป
รอในนั้นแหละ เดี๋ยวเราจะรีบไปหาทันทีที่สะดวก
เออๆ นี่
ซื้อเบียร์แพ็คหกกระป๋องให้ด้วยสิ
รู้ตัวว่าโง่ที่คิดจะเมาในเวลาแบบนี้
แต่เบียร์เย็นๆ มันจะช่วย สงบจิตสงบใจฉันได้เยอะเลย
เดี๋ยววอกลับนะ
อย่าบังอา… วีลเลอร์
ดัสติน!
- ตื่น - อะไร
นายมีหน้าที่เฝ้าแม็กซ์ไม่ใช่เหรอ
ใช่ ใช่ๆๆ
- โทษที - แล้วเธออยู่ไหน
ก็อยู่นั่นไง เมื่อกี้ยังอยู่เลย
สาบานได้เลยว่าพักสายตาแค่…
หนึ่งชั่วโมง
อรุณสวัสดิ์จ้ะเด็กๆ
มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ
เปล่าค่ะ
เปล่า ทุกอย่างเรียบร้อยดี
แม่ว่าเด็กๆ น่ารักมากเลย ที่เกาะกลุ่มกันไว้แบบนี้
ไปเกาะกลุ่มกันที่บ้านคนอื่นบ้างก็ดีนะ
บ้านเราต้อนรับเธอเสมอนะจ๊ะ
ครับ เหมือนครอบครัวเดียวกัน
- ขอนะครับ - เชิญเลย
เอาสิ สูบเลือดสูบเนื้อเราไปให้หมด
ตามนั้น
ไง
เธอไหวไหม
แค่นอนไม่หลับน่ะ
ทุกคนชอบมาระเบิดเพลงใส่หูดังๆ เพราะอะไรไม่รู้
แต่ฮอลลี่ให้ยืมสีมาระบายเล่น
เช้านี้เราสนุกกันมากเลยเนอะฮอลลี่
นี่คือสิ่งที่เห็นเมื่อคืนเหรอ
ก็เท่าที่จำได้
ฉันนึกว่าวาดภาพออกมา มันจะง่ายกว่าการอธิบาย แต่…
ไม่ค่อยเลย
นั่นใช่…
มันเหมือนพวกเขาถูกเอามาวางโชว์
แล้วก็มีหมอกสีแดงปกคลุมทุกอย่าง
เหมือนเป็นความฝัน
ฝันร้าย
เธอว่าเว็คนาแค่จะขู่เธอไหม
ด้วยบิลลี่เหรอ ใช่
แต่พอเดินมาถึงตรงนี้…
ไม่รู้สิ บางอย่างมันไม่เหมือนเดิม
มันแทบจะประหลาดใจ
เหมือนไม่อยากให้ฉันเข้าไปในนั้น
เธออาจแทรกซึมเข้าไปในหัวมันก็ได้
มันบุกเข้ามาในหัวเธอไม่ใช่เหรอ
ก็เป็นไปได้นี่ที่เธออาจบังเอิญเข้าไปในหัวมัน
เหมือนห้องหม้อน้ำของเฟรดดี้ ครูเกอร์
เฟรดดี้ ครูเกอร์คือใคร
มันเป็นผีที่มีแผลไฟไหม้ทั้งตัว นิ้วเป็นใบมีด
- มาฆ่าเราในฝัน - ดัสติน ถามจริง
โทษที เป็นหนังน่ะ
ไม่มีจริง
แต่ ลองคิดดูสิ
ถ้าเธอบังเอิญปลดล็อกประตูหลังร้าน เข้าไปในโลกของเว็คนาล่ะ
คำตอบที่เราตามหาอยู่อาจจะ
อยู่ตรงไหนสักแห่ง ในรูปวาดที่คลุมเครือสุดๆ พวกนี้
- ทำไมวิลไม่อยู่ด้วยเนี่ย - ก็นั่นน่ะสิ
เมื่อเช้าลองโทรหาอีกรอบนึงแล้ว แต่สายยังไม่ว่างซะที
นี่หน้าต่างเหรอ
ใช่
กระจกสีลายกุหลาบ
ใช่ เห็นไหม ก็วาดเก่งอยู่นะ
ใช่ บวกกับฉันเคยเห็นมันมาก่อน
มันคือชิ้นส่วนของบ้าน
ไม่ใช่แค่บ้านใครที่ไหน
แต่เป็นบ้านวิกเตอร์ ครีล
จะไปไหน
ไปปลุกคนอื่น
โทษที เอาไปกินระหว่างทาง ขอบคุณครับคุณวีลเลอร์
ไม่นะ
ไม่
(อีเลเว่น) (พ่อ)
ไม่นะ
แหมๆ
ลุกจากเตียงมาหาเราซะทีนะ
เช้านี้มีคนขี้เซาแฮะ
หนูอยู่ไหน
คงยังสะลึมสะลืออยู่สินะ
หนูอยู่ที่ฮอว์กินส์เหรอ
แหมๆ
ลุกจากเตียงมาหาเราซะทีนะ
เช้านี้มีคนขี้เซาแฮะ
อย่าไปไหนไกลนะ เด็กขี้เซา
บทเรียนจะเริ่มเวลาสิบโมงตรง
แหมๆ
ลุกจากเตียงมาหาเราซะทีนะ
เช้านี้มีคนขี้เซาแฮะ
ตอนนี้ชีพจรอยู่ที่ 120 ครั้งต่อนาที
เธอกำลังต่อต้านมัน
ให้เวลาเธอหน่อย
เฮ้อ
ไม่น่าจับเธอเข้าไปใส่ทันทีแบบนี้เลย
- เธอจมดิ่งแน่ - ไม่หรอก
ไม่จม เธอจะว่ายขึ้นมา
แย่แล้ว
โอเค มันไม่ควรจะเป็นแบบนี้เลย
ซวยแล้ว นี่มันบ้าไปแล้ว
บ้าไปแล้ว บ้าที่สุด!
โอเค เขาคงมีลูกเมียด้วยนะ
ฉันว่าเราไปแจ้งตำรวจดีกว่าว่ะ
เล่าให้หมดเปลือก ทั้งแฟนยอดมนุษย์ เจ้าหน้าที่รัฐฝ่ายชั่ว
- มิติโลกกลับด้าน… - ไม่ได้
แต่ว่า… ฟังนะ
พวกเจ้าหน้าที่รัฐฝ่ายชั่ว มันมาเล่นงานแฟนยอดมนุษย์นายใช่มะ
เพราะงั้นตำรวจอาจช่วยเราตามหาเธอได้
เพราะพวกมันจะไปฆ่าเธอ เสร็จแล้วตามมาฆ่าเรา
ที่จริงเราอาจโดนฆ่าก่อนก็ได้
- ไม่รู้แล้ว - อาร์ไกล์!
- จะไปรู้เหรอว่าเขาอยากฆ่าใครก่อน - ฟังโว้ย
- จ้ำจี้มะเขือ… - อาร์ไกล์!
- ฟังสิวะ! - อะไร!
นี่ ฉันว่าเราคิดหาทางออกกันเอาเองได้
เราแค่ต้องเปิดใจ
เปิดใจบ้าอะไรล่ะ ฉันยืนอยู่ข้างหลุมศพเนี่ย!
- เปิดใจอะไร พูดบ้าๆ - ฟังสิ นี่เพื่อน!
ทำใจร่มๆ นะ
นายเข้าไปในนั่งในรถตู้ แล้วทำสิ่งที่นายชอบซะ
- เพอร์เพิลพาล์มทรีดีไลท์ - ใช่
ใช่
ปื้ดที่แล้วหมดฤทธิ์
มันแค่หมดฤทธิ์
ฉันอารมณ์อ่อนไหว
นายอารมณ์อ่อนไหว
ก็ได้
- ขอโทษนะ - ไม่เป็นไร
- โจนาธาน - ว่าไง
ดูดปุ๊นเข้าไปอีกตอนนี้จะดีเหรอ
รู้วิธีอื่นให้เขาสงบสติไหมล่ะ
รีบๆ กลบให้เสร็จๆ ไป
อย่าไปใส่ใจคำพูดเขาเลย
เขาเมาหญ้าสติหลุด เพ้ออะไรออกมาไม่คิด
แต่เขาก็ไม่ได้พูดผิดนะ
ถ้าหมอนั่นมีชีวิตอยู่อีกสักแค่วินาทีเดียว
เราคงรู้แล้วว่าเธออยู่ไหน
ทำไมไม่บอกเบอร์มาเลย
ฉันน่าจะอธิบายตัวเอง
แบบนั้นอีเลเว่นอาจพาฉันไปด้วย และทุกอย่างจะไม่เป็นแบบนี้
แต่ฉันไม่รู้จะพูดอะไร
ฉันว่าบางครั้งมันก็น่ากลัวเวลาต้องเปิดใจ
บอกความรู้สึกที่แท้จริงออกไป
โดยเฉพาะกับคนที่เราห่วงใยที่สุด
เพราะว่า ถ้าเกิด…
ถ้าเกิดเขาไม่ชอบความจริงล่ะ
เฮ้ย มีใครรู้ชื่อคนตายนี่มะ
- อะไรนะ - คนที่ตายไง
ฉันจะทำป้ายหลุมศพให้
รู้ใช่มะว่าเราพยายามซ่อนศพกันตลอดทั้งเช้า
งั้นเขียนว่า "ที่พักสุดท้าย ของเจ้าหน้าที่วีรบุรุษนิรนาม" ละกันนะ
เออ "เขาช่วยชีวิตอาร์ไกล์ โจนาธาน วิล กับไมค์เอาไว้"
นายจะระบุชื่อเราบนกล่องพิซซ่างั้นเหรอ
ชื่อโหล ไม่มีใครรู้หรอก
ตามใจว่ะ อยากทำอะไรก็ทำ
จะบ้าตาย
ติดสิวะ
นั่นปากกาของเขา
อะไร
เจ้าหน้าที่วีรบุรุษนิรนาม
เขายื่นปากกาด้ามนั้นให้ฉันก่อนสิ้นลม
ไอ้ปากกาห่วยแตก
เขายื่นปากกาที่เขียนไม่ติดให้ทำไม
ติดสิฟะ
เฮ้ย ฉันใช้ปากกาอยู่นะ
ทำอะไร
มีของหล่นออกมาจากปากกาว่ะ
คืออะไร
เบอร์โทร
มันอยู่กับเรามาโดยตลอด
เรามีเบอร์เขาเหรอ
ฉันอนุญาตให้พักหรือไง
ตรงนั้นมีมืออยู่นะเว้ย
มือคน!
อยากอยู่เหมือนสัตว์หรือไง
นี่ อีวาน
เลิกเรียกชื่อฉันซะที
อยากให้ฉันเป็นหมาหางด้วนไปด้วยหรือไง
ฉันไม่รู้นะว่าพวกนั้นบอกอะไรนาย
แต่พวกเขาโกหก
ฉันถูกขังเพราะเรื่องผิดพลาด
เสียใจด้วยนะ แต่ช่วยไม่ได้
ฉันจะทำให้นายรวย
เห็นไอ้มะกันนั่นไหม
ครอบครัวมันมีเงิน
ผู้ดีเก่า
บอกเขาสิไอ้มะกัน บอกเขาสิว่านายจะทำให้เขารวย
นายนี่ไม่ช่วยกันเลย ไอ้มะกัน รู้ตัวไหม
ไม่ให้ความร่วมมือเลย
นี่
อยากตายในนี้หรือไง อยากตายใช่ไหม
ก็พวกมันพาฉันมาตายนี่
งั้นเหรอ จะยอมแพ้แล้วเหรอ
แล้วแฟนนายล่ะ
เธออาจถูกจับตัวไป แต่ยังไม่ตายนะ เรายังช่วยเธอได้
"ช่วยเธอ"
ขำตรงไหน
นายนี่ไม่เข้าใจเลยใช่ไหม
ยิ่งฉันเข้าใกล้จอยซ์ เธอก็ยิ่งเป็นอันตราย
นายแค่คิดไม่ได้ ไอ้มะกัน
ไม่ ฉันว่าฉันคิดได้
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฉันคิดว่าฉันคิดได้ซะที
ฉันเคยคิดว่าตัวเองถูกสาป
ตั้งแต่อายุ 18
ได้รับจดหมายเกณฑ์ทหารทางไปรษณีย์
รัฐบาลอยากให้ฉันไปทำสงครามในป่าดงดิบ
พวกเวียดกงแห่กันลงใต้เหมือนโรคห่า เพราะพวกคอมมิวนิสต์ระยำอย่างนาย
ฉันก็ยินดีจะไปสู้นะ
อยากพิสูจน์ให้พ่อเห็นว่า ฉันไม่ใช่สวะอย่างที่พ่อคิด
พอไปถึงที่ คะแนนคงดี เลยโดนจับไปอยู่ในกองเคมี
เป็นแค่เด็ก
อายุ 18 ไกลจากบ้านเป็นหมื่นกิโล ต้องมานั่งผสม
ฝนเหลืองใส่ถัง 200 ลิตร
ใส่แค่ถุงมือล้างจาน
เราเคยต้องทำความสะอาด รถพ่นยาหลังใช้งานเสร็จแล้ว
สูดดมมันเข้าไป ไม่มีหน้ากากหรือเครื่องป้องกัน
"นี่ไม่ใช่อาวุธเคมี มันก็แค่ยาฆ่าวัชพืช"
"ไม่เป็นอันตรายเลย" เขาบอกเราว่างั้น
แล้วพอกลับจากสงคราม คนที่ฉันเคยทำงานด้วยกัน
พวกที่รอดชีวิตกลับไปได้ ก็พยายามกลับไปใช้ชีวิตตามปกติ
สร้างครอบครัว แต่ก็เริ่มเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น
ลูกตายคลอด ตายตั้งแต่อยู่ในท้อง
สันหลังเบี้ยว ตาถลน
ความสยดสยอง…
มันตามเรากลับไป มันเกาะเรา
ไดแอนภรรยาฉันอยากมีลูก
ฉันก็อยากมีด้วย
เรามีลูกด้วยกัน แก…
แกเกิดมาแข็งแรง สมบูรณ์แบบ แกชื่อซาร่า
แต่แล้วก็ตาย
ความดันลดลงต่อเนื่อง
เป็นการตายที่ไม่สบายเลย แก…
ทรมาน
ฉันรู้ความเสี่ยง แต่ว่า…
ฉันปิดบังมันไว้
จากนั้นไดแอนก็ทิ้งฉันไป เธอไม่ได้กล่าวโทษฉันด้วยคำพูด
หลังจากนั้น ฉันก็…
ย้อมใจด้วยเหล้ายา
แต่แล้วก็เริ่มมีคนเข้ามาในชีวิตฉัน
เด็กชื่อแอลกับจอยซ์เข้ามา และฉันบอกตัวเองว่าพวกเขาต้องการฉัน
แต่มันไม่จริงเลย
เป็นเรื่องโกหก พวกเขาไม่ได้ต้องการฉัน
ฉันต้องการพวกเขา
เมื่อคืนนายพูดถูกแล้ว ฉันรู้ความเสี่ยง
ของการแหกค่าย แต่ก็ทำอยู่ดี
ทันทีที่ฉันเรียกจอยซ์มา
ก็ไม่ต่างกับตัดสินประหารเธอ
เหมือนที่ทำกับซาร่า
ฉันทำร้ายทุกคนที่รัก
ฉันคิดผิดมาโดยตลอดเลย
ฉันไม่ได้ถูกสาป
ฉันคือคำสาป
ฉันเคยได้ยินข่าวลือเรื่องสัตว์ประหลาด
จากอเมริกา
ฉันไม่รู้หรอกนะว่าที่นายพูดมันจริงไหม
ว่านายคือคำสาปจริงๆ หรือเปล่า แต่นายคิดถูกอยู่เรื่องนึง
เราจะตายที่นี่
มีอะไรครับ
ขอเข้าไปดูในบ้าน
อืม
น่าจะเป็นรอยรั่วอะไรสักอย่าง
ยังไม่มีเวลาซ่อมเลย ช่วงนี้วุ่นวาย
เก็บกระเป๋าซะ เราจะย้ายคุณออกไป
จอมมารอยู่ที่นี่
ฉันสัมผัสได้ว่ามันอยู่ใกล้
มันเติบโต
แข็งแกร่งขึ้นทุกวัน
แต่ฉันรู้ว่าคริสซี่ไปสวรรค์แล้ว
ลูกส่งยิ้มลงมาให้เรา
ดีใจที่ได้เห็นทุกคนที่ลูกเคยสร้างความสุขให้
แต่ฉันก็รู้ว่าลูกไม่พอใจ
โมโห
ที่เจ้าคนชั่วที่ทำร้ายลูกยังลอยนวลอยู่
ยังคง
ทำร้ายคนอื่น
ทำไมมันถึงยังอยู่ ทั้งที่นางฟ้าของแม่ต้องตาย
ฉันรู้ว่าพระเจ้าทรงมีแผน…
พระเจ้า ฉันอ้อนวอนแล้ว
และฉันไม่เข้าใจเลย
ไม่เห็นมีเหตุผลเลย
ฉันติดต่อแคปเปลเล็ตตี้ได้ละ
รูปถ่ายหนังสือรุ่นปี 86
โอ้โหเฮ้ย
ซินแคลร์เหรอ
ไอ้คนทรยศ
เหตุผลเดียวที่มันหลอกให้เราไปเจอทางตัน
เฮลไฟร์คลับ
- พวกมันซ่อนตัวเอ็ดดี้ - เอาไปแจ้งตำรวจกันเถอะ
พวกตำรวจที่คิดว่าคริสซี่ค้ายาเนี่ยนะ
พวกที่ปล่อยให้ไอ้โรคจิตเที่ยวฆ่าคนเนี่ยนะ
ฉันแค่จะบอกว่าถ้าไอ้ลัทธินี่มันทำของใส่เราล่ะ
- ทำของอะไร - มันรู้แล้วว่าเราหมายหัวมัน
- ถ้ามันสาปเราล่ะ - แพทริคคิดว่าโดนสาปว่ะ
นี่!
เรื่องพวกนี้ไม่ตลกนะเว้ย!
ฉันก็ไม่เชื่อเรื่องไสยศาสตร์อะไรนั่นหรอกนะ
แต่ลัทธินี่มันอันตราย
เราต้องใช้หัวคิด
ฉันทำรายการไว้แล้ว
ทุกที่ที่เคยมีคนเห็นไอ้เพี้ยนพวกนี้
เราจะแยกกันหา
ไล่ดูทีละที่ ต้อนมันออกมา
น่าจะใส่บ้านริคสายเขียวเข้าไปด้วยนะ
อะไรนะ
ริคสายเขียว
คนค้ายาให้เอ็ดดี้
เขาควรจะติดคุกอยู่ แต่มีคนไปเห็นเขากลับบ้านแล้ว
ตอนนี้พ่อแม่ฉันสติแตกกันใหญ่
คงไม่มีอะไรหรอก
ไม่รู้เหมือนกัน
ดีแล้วที่บอก ดีเลย
ต้องค้นทุกซอกทุกมุม
(ริคสายเขียว)
เออ ไม่น่าขนลุกเลยเนอะ
พวกเราจะเข้าไปหาอะไรในบ้านร้างนี่กันแน่
ไม่แน่ใจเหมือนกัน
รู้แค่ว่าบ้านหลังนี้สำคัญกับเว็คนา
เพราะแม็กซ์เห็นบ้าน ในโลกจิตแดงเดือดของเว็คน่าใช่ไหม
- ประมาณนั้น - เจริญ
มันอาจมีเบาะแสว่าเว็คนาอยู่ไหน กลับมาทำไม ฆ่าครอบครัวครีลเพื่ออะไร
และต้องหยุดมันยังไง ก่อนมันจะกลับมาจัดการแม็กซ์
มันไม่น่าจะอยู่ในนี้หรอก
ใช่ไหม
เดี๋ยวก็คงได้รู้
พร้อมนะ
อืม
แม็กซ์
เข้ามาทำอะไรในนี้
แม็กซ์
ประตูล็อก
เคาะประตูดีมะ เผื่อมีใครอยู่บ้าน
ไม่ต้อง
เจอกุญแจแล้ว
ดูท่าเจ้าบ้านจะลืมจ่ายค่าไฟ
ไปเอาไฟฉายมาจากไหนกัน
นี่ต้องให้สอนไปซะทุกเรื่องเลยเหรอ
โตเป็นควาย
ขอบใจ
ช่องด้านหลัง
พวกเขาไม่เอาของไปเลยสักชิ้น
คดีฆ่าสามศพคงทำให้ขายต่อยากมั้ง
พวกเรา
ทุกคนเห็นเหมือนกันใช่ไหม
- เห็น - เห็น
นี่เหรอที่เธอเห็น
ในนิมิต
มันก็แค่นาฬิกา
ใช่ไหม
นาฬิกาเก่าๆ ธรรมดา
ทำไมพวกพ่อมดถึงหมกมุ่นกับนาฬิกากันจังเลย
หรือว่ามันอาจเป็นช่างทำนาฬิกาก็ได้ไหม
ปริศนาทั้งหมดไขกระจ่างแล้ว สตีฟ
ฉันรู้แค่ว่า
คำตอบอยู่ที่นี่
ตรงไหนสักแห่ง
ทุกคนแยกย้ายกันหาเป็นคู่ๆ นะ โรบิน ชั้นบน
ไปกันเถอะ
- นี่ถอนหายใจเหรอ - เปล่าซะหน่อย
- ถอนหายใจทำไม - ไม่ได้ถอนหายใจ ขึ้นมาซะทีเถอะ
- ฉันได้ยินกับหู - ก็เราคู่กันตลอดเลย
มีปัญหาหรือไง
ก็แค่อยากเปลี่ยนคู่หูบ้าง เพื่อความหลากหลาย
- ทำไม ฉันน่าเบื่องั้นเหรอ - เปล่า ตรงกันข้ามกับน่าเบื่อเลย
นี่ยูริ
ยูริ ฉันปวดฉี่
พอได้แล้ว เขาไม่ได้ยิน
ฉันปวดฉี่จริงๆ นะจอยซ์ นี่ไม่ใช่แผนการหลบหนี
- เขาไม่ได้ยิน - ไงนะ
(จิฟ เนยถั่วเนื้อเนียน)
จอยซ์ ทำอะไร
จอยซ์!
- จอยซ์ - ขาฉันสั้นไป
เอาเท้าเขี่ยเศษแก้วเข้ามาทีสิ
บางทีเราน่าจะคุยกันก่อนนะ
ต้องคุยอะไรอีกล่ะ
เราจะตัดเชือกปล่อยตัวเอง
โอเค แล้วไงต่อ
- นายก็จัดการมันไง - จัดการยังไง
ไหนบอกว่าเป็นคาราเต้สายดำ
เราอยู่สูงจากพื้นดินสามกิโลเมตร จอยซ์
ถ้าฉันจัดการมัน แล้วใครจะบิน
งั้นก็ไม่ต้องทำให้หมดสติ
แค่แย่งปืนมันมาแล้วสั่งให้มันบินกลับ
แย่งปืนมันง่ายนักสินะ
- สายดำนี่ไม่ใช่ขั้นสูงสุดหรือไง - สูงสุดสิ
- ก็แค่… - แค่อะไร
ฉันไม่เคยสู้ในสถานการณ์จริง
เคยแค่ต่อสู้กับนักเรียนคนอื่น
อายุเท่าไร
ก็ไม่มีใครเด็กกว่า 13 นะ
สิบสาม
แต่เจเรไมอาห์อายุ 16
ก็เกือบๆ วันเกิดเดือนหน้า
และเจเรไมอาห์เป็นนักสู้ที่ร้ายกาจ
เร็วเหมือนสายฟ้า ทักษะดีมาก
และฉันเอาชนะเขาได้
ครั้งนึง
แล้วยูริก็ไม่ได้รับการฝึกฝน และไม่เชี่ยวชาญเท่าเจเรไมอาห์แน่ๆ
ใช่แล้ว
เธอพูดถูก
ฉันเอาชนะยูริได้
ได้แน่นอน
ขอบใจที่คุยแผนกันนะ มั่นใจขึ้นเยอะเลย
อือ
ไม่นะ
แหมๆ
ลุกจากเตียงมาหาเราซะทีนะ
เช้านี้มีคนขี้เซาแฮะ
หยุดนะ!
ปล่อยหนูออกไป!
ในปี 1786
นิโคลัส เดเลย์แร็ค เขียนบทประพันธ์อุปรากรชื่อนีน่า
พ่อ
เป็นเรื่องราวของหญิงสาว ที่คนรักถูกสังหารในการประลอง
นีน่าช้ำใจมากเสียจนกดความทรงจำนั้นลึกลงไป
ราวกับว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น
ทุกๆ วันเธอจะกลับไปที่สถานีรถไฟ
เพื่อรอคนรักกลับมา
การกลับมาที่ไม่มีวันเกิดขึ้นได้
หากนีน่าสามารถรู้ความจริงได้ก็ดีสิ
นี่ไม่ใช่เรื่องจริง
ถูกต้อง
แต่มันเคยเกิดขึ้นจริง
ความทรงจำ
ดีมาก
ได้ไง
อย่าไปสนเรื่องนั้นเลย
ปล่อยหนูออกไปนะ
หนูอยากออกไป!
เสียใจด้วย อีเลเว่น
เธอต้องหาทางออกมาเอง
ออกจากสถานีรถไฟ
เลิกรอคอย
ตั้งสมาธิ
ตั้งใจฟัง
จำให้ได้
หนูไม่เข้าใจ
หนูไม่เข้าใจ!
แหมๆ
ลุกจากเตียงมาหาเราซะทีนะ
เช้านี้มีคนขี้เซาแฮะ
ตั้งสมาธิ
ตั้งใจฟัง
จำให้ได้
แหมๆ
ลุกจากเตียงมาหาเราซะทีนะ
เช้านี้มีคนขี้เซาแฮะ
หนูขอโทษค่ะ
หนูจะถูกทำโทษไหมคะ
ทำโทษเหรอ
ไม่หรอก
ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ
เธอแค่อดเล่นสนุกเท่านั้นเอง
- เดี๋ยวจะเริ่มแบบฝึกหัดแล้วนะ - ค่ะ
นี่
ไม่เห็นต้องประหม่าเลย
วันนี้เธอต้องทำได้ดีแน่ๆ
ฉันดูออก
- อรุณสวัสดิ์ เด็กๆ - อรุณสวัสดิ์ พ่อ
วันนี้เป็นยังไงกันบ้าง
- สบายดีค่ะ พ่อ - สบายดีครับ พ่อ
ดี
ทเวลฟ์ ช่วยเปิดประตูให้หน่อยสิ
ครับพ่อ
ตามฉันมา
- เธอเป็นไงบ้าง - ดีมาก
เธอว่ายน้ำแล้ว
ดี เพราะผมเพิ่งคุยกับสตินสันทางโทรศัพท์
เรามีเวลาไม่มาก
งั้นเธอก็ต้องว่ายให้เร็วขึ้นอีก
เออ เจอตู้แล้ว ไป
- ช้าๆ หน่อย - เจอตู้อะไร
- อาร์ไกล์ ชะลอรถสิ - อย่ามาตะโกนสั่ง
อาร์ไกล์ ชะลอรถ!
- เฮ้ย! - แม่ง!
202-968-6161
โทรศัพท์ดังไหม
ไม่ มันทำเสียงแปลกๆ
สายไม่ว่างเหรอ
ฟังนี่นะ
ทำให้นึกถึงอะไรบ้างไหม
วอร์เกมส์ สงครามล้างโลก
อะไร
ตายแล้ว นี่ไม่ใช่เบอร์โทรศัพท์
มันเป็นเบอร์คอมพิวเตอร์
ไม่รู้ว่านีน่าเป็นคอมพิวเตอร์ฉลาด เหมือนโจชัวหรือห้องแล็บของโอเว่นส์
แต่เจ้าหน้าที่วีรบุรุษนิรนาม มีเหตุผลที่เอามันให้เรา
เราแค่ต้องไปหาคอมพิวเตอร์ แล้วจะเจอโอเว่นส์ จะได้เตือนเขา
และเตือนอีเลเว่น แค่ต้องใช้แฮ็กเกอร์
และคนเดียวที่ฉันรู้จักอยู่ที่…
ยูทาห์
- เดี๋ยวนะ ยูทาห์เหรอ - เมืองซอลต์เลกซิตี้
ให้ตายเถอะ
อะไร ให้ตายอะไร
หันกลับมา
- ดูสิว่าเธอเห็นสิ่งใด - ไม่จริง
มหัศจรรย์สุดขอบฟ้า หนังน่ากลัวชิบเป๋งเลย
ไอ้ความว่างเปล่านั่นน่ะ ทำเอาฉันกลัวตัวเองจะหายไปเลยว่ะ
พูดเล่นใช่ไหม
ถ้าใช้ทางหลวงไอ-15 ก็จะไปถึงตอนเช้า
นี่พูดจริงเหรอ
ฉันรู้ว่ามันฟังดูเพี้ยน แต่ปีที่แล้วซูซี่ช่วยโลกไว้
เธออาจช่วยโลกไว้ได้อีก
ซวยแล้ว
ดูท่าริคจะมีแขกมาหานะ
ใช่มันแน่ๆ
นี่ ดัสติน
ฟังอยู่ไหม นี่เอ็ดดี้นะ ไม่ลืมกันใช่ไหม
ถ้ามีใครฟังอยู่ ฉันกำลังงานเข้าอย่างแรง
โอเคนะ วีลเลอร์
มีใครฟังไหมเนี่ย
นี่ เฮนเดอร์สัน
อะไร
นายช่วย
อธิบายหน่อยได้ไหมว่า เราควรจะมองหาเบาะแสอะไร
"โลกเต็มไปด้วยสิ่งที่ชัดเจน
ซึ่งไม่มีใครเคยสังเกตเห็นโดยบังเอิญ"
เชอร์ล็อค โฮล์มส์
แจกคำคมเฉย
ขอบใจนะ คมมาก
ช่วยได้เยอะเลย
เชอร์ล็อค…
- อะไร มีอะไร - มีแมงมุม
- อะไรนะ - แมงมุมแม่หม้ายดำ
- โอเค - อย่าเข้าไปในนั้นนะ
- เดี๋ยว นาย… - อะไร
- มีอะไรติดเหรอ โอเค - เดี๋ยว เลิกยุกยิกซะที
- หยุด ฉันแค่… หยิบได้ละ - ขอบใจ
ถ้าในนั้นมีแมงมุมอาศัยอยู่ละก็ กว่าจะเจอมันก็วางไข่ฟักลูกออกมายั้วเยี้ยแล้ว
เป็นบ้าอะไรของเธอ
โรบิน ถามจริงๆ
โรคจิตว่ะ
- ไม่บอกก็รู้ - ดีแล้วที่ตอนนี้เธอสองคนเป็นเพื่อนกัน
หลังจากเราหาตัวเว็คนาเจอ ฆ่ามัน และกอบกู้โลกสำเร็จ
พวกเราน่าจะไปเที่ยวกันนะ
ทั้งเธอกับฉัน โรบิน โจนาธานด้วยพอเขากลับมาแล้ว
ใช่ว่าเราจะคบกันนี่ หมายถึงโรบิน ฉันไม่ได้คบโรบิน
- โรบินบอกแล้วใช่ไหม ไม่ใช่แฟน - เธอบอกไว้ชัดมาก
จ้างให้ก็ไม่มีวันคิดเกินเลย
จ้ะ ขอบใจ
คือแบบ…
ก็อยากคบนะ แต่ว่า…
เธอ… คือเรา… ช่างเถอะ เป็นเพื่อนกัน
- แค่เพื่อน - อืม
โอเค หมดแล้ว
โอเค ขอบใจนะ
ก็
แจ๋ว
งั้นเราน่าจะกลับไปสืบสวนต่อเนอะ
"สิ่งที่ชัดเจนนั้นไม่ใช่สิ่งที่คนสังเกตเห็น"
เอ้ย "ไม่สังเกตเห็น"
หรือ…
เชอร์ล็อค โฮล์มส์พูดไว้
อะไรของเขา
เทปม้วนนึงมันน่าจะยาวกว่านี้
สี่สิบหกนาทีก็ไม่เลวนะ
ฉันว่ามีเรื่องอื่นที่น่าเป็นห่วงกว่า
เช่น ถ้าเกิดฉันฟังเพลงนี้ซ้ำไปซ้ำมาจนเบื่อ
แล้วจู่ๆ มันไม่ใช่เพลงโปรดแล้วล่ะ
จะยังใช้ได้ผลอยู่ไหม หรือเคท บุชจะเสียพลังวิเศษไป
เคท บุชเนี่ยนะ ไม่มีทาง
แฟนคลับเคท บุชเหรอเรา
ใช่ ตอนนี้เป็นแล้ว
- ถามจริง - ใช่
สาวกเลยแหละ ก็ช่วยชีวิตเธอไว้นี่นา
อีกอย่าง เราจะตามรอยไปเจอมันแล้ว เราจะหาเจ้าเว็คนาให้เจอ
แล้วฆ่ามันก่อนที่มันแม้แต่จะคิด มาทำร้ายเธออีก เข้าใจนะ
ที่จริงฉันว่าถ้าเราเล่นโน้ตถูกตัว
ประตูสู่รังลับของมันอาจเปิดออกก็ได้
นั่นแน่
ไอ้ทึ่มเอ๊ย
นึกว่าไปเป็นพวกเด็กมาดเท่แล้วซะอีก
แล้วนี่ไม่เท่เหรอ
ฉันคิดถึงมันมากเลย
คิดถึงอะไร
เสียงหัวเราะของเธอ
กรอเสร็จละ
ร่ายมนตร์เลย เคท
ฉันสัญญาว่าจะเลิกถามคำถามนี้นะ
แต่เห็นเหมือนกันใช่ไหม
อือ
ดูสิ
หยุด
ดีมาก ทู
ทำได้ดีมาก
ทีนี้
ผู้กล้าคนไหน
อยากจะเป็นคนต่อไป
- หนูค่ะ - ผมครับ
อีเลเว่น
ผมครับ
อย่าลืมนะว่าต้องมีสมาธิ
หาพลังงานให้เจอ
สัมผัสมันให้ได้
ทำไมพ่อต้องเสียเวลาให้มันด้วยวะ
นี่
เงียบปาก
พวกเขาหัวเราะเยาะ
ฝีมือเธอ
คิดว่าเธออ่อนแอ
ทำให้เห็นไปเลย อีเลเว่น
ทำให้เห็นเลย
ดี
ทีนี้ทำให้มันเคลื่อนไหวสิ
เสียเวลาเปล่า
- เกิดอะไรขึ้น - หัวใจเธอกำลังจะหยุดเต้น
โอเค พอได้แล้ว ดึงเธอออกมา
ดึงเธอออกมาสิ!
นกน้อยจอมซน
ร่วงลงมาจากรังเหรอ
จะหนีไปไหนมิทราบ
มานี่
เป็นเด็กดีแล้วกลับไปนั่งที่เดิมซะนะ
ไม่งั้นจะทำไม จะยิงฉันหรือไง
เคจีบีคงไม่พอใจแน่
ก็ถูก ฉันฆ่าแกไม่ได้
แต่เคจีบีไม่ได้ระบุว่าต้องเอาไปส่งแบบครบ 32
แกเป็นสินค้าที่เปราะบาง
อาจมีอะไรแตกหักได้
ฉันจะต่อยแกหัวแตกก่อนน่ะสิ
นิ้วฉันเสมือนลูกศร
แขนสองข้างประดุจแท่งเหล็ก
ฝ่าเท้าเทียบเท่าหอก
ถ้าขัดขืน
ฉันจะจบชีวิตแกซะ
แต่ถ้ายอมกลับลำเครื่องบิน
ฉันจะไว้ชีวิตแก
ปล่อยเขานะ!
ฉันบอกให้ปล่อย!
นิ้วฉันเสมือนลูกศร
แขนสองข้างประดุจแท่งเหล็ก
ฝ่าเท้าเทียบเท่าหอก!
นายทำอะไรลงไป
อะไร
บอกแล้วไงว่าอย่าทำเขาหมดสติ
- ไหนบอกว่าขับเครื่องบินไม่เป็น - ก็ไม่เป็นน่ะสิ
ดึงขึ้น!
ดึงอยู่เนี่ย!
เหมือนไฟคริสต์มาสเลย
ไฟคริสต์มาสอะไร
ตอนวิลอยู่ในโลกกลับด้าน
แสงไฟ
มันมีชีวิต
เว็คนาอยู่ที่นี่
ในบ้านหลังนี้
แค่อยู่อีกฝั่ง
ฉันว่ามันเพิ่งออกจากห้องไปนะ
มันได้ยินเราไหม
มันมองเห็นเราไหม
หูฟัง
เดี๋ยวก่อน
ทุกคนปิดไฟฉาย แล้วกระจายกันออกไป
ถ้าปิดไฟฉายเราก็มองไม่เห็นน่ะสิ
ไม่ฟังสักคน
เจอแล้ว!
เจอมันแล้ว
เมื่อกี้ยังอยู่เลย
ฉันว่ามันกำลังเคลื่อนที่ มันกำลังเคลื่อนที่
โธ่เว้ย
หายไปแล้ว
ไม่ได้หาย
ห้องใต้หลังคา ต้องสยองเบอร์นี้สินะ
เดี๋ยวสิพวกเรา
ถ้ามันล่อเราไปติดกับล่ะ พวกเรา
โธ่เว้ย
มันไม่อยู่ที่นี่ เลิกหาได้แล้ว
หุบปากแล้วหาต่อไป
โอเค ดัสติน
ขอร้องล่ะ ฟังอยู่ไหม
งั้นช่างมัน
มากับฉัน
แม่เจ้าโว้ย
เฮ้ย ไอ้เพี้ยน!
- จะหนีไปไหนวะ - กรรม
- ติดสิโว้ย - กลัวน้ำหรือไง ถอดชุดสิ
ไอ้เรือเส็งเคร็ง
อย่ามาทิ้งกันตอนนี้นะ
ติดสิ ติดสิวะไอ้เรือเส็งเคร็ง
ติดสิ
ปัดโธ่เว้ย!
ไม่ติดใช่ไหม งั้นก็ได้
เวรแล้วๆ
ไฟฉาย
โอเค นี่มันเกิดอะไรขึ้น
เฮ้ย อย่าเข้ามานะ ถอยไป!
ถอยไป!
มาเร็วสิ จะถึงตัวมันอยู่แล้ว
นี่ แพทริค
แพทริค
แพทริค!
เฮ้ย แพทริค
แพทริค!
อากาศ
ให้อากาศเธอหน่อยสิ พับผ่า
ไม่เป็นไร เราจะค่อยๆ ปรับตัวนะ
แต่เธอปลอดภัยแล้ว
เธอนี่เล่นเอาเราเหนื่อยจริงๆ อยากทำแบบนี้อีกรอบเหรอ
ไม่!
น่าทึ่งเหลือเกิน
อย่าเข้ามานะ
บอกว่าอย่าเข้ามา!
ไม่คิดว่ามันจะง่ายขนาดนั้นจริงๆ หรอกใช่ไหม
หนูไม่เข้าใจ
แต่ฉันเข้าใจ
พ่อ
ลูก
คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล