FINAŁ MISTRZOSTW BERRY
Zejdźcie na boki. Tu i tu.
Nie wypuszczajcie piłki.
Jean i Milo, tu.
Do boju, Mareuil!
Jest tylko jeden wielki klub w regionie - Changogne.
Borie, to tylko piłka!
Nie, Belloc.
To coś więcej.
Zostaniecie upokorzeni!
ART. ELEKTRYCZNE, TELEWIZORY, RADIO HI-FI. U NAS NAJLEPSZE!
CENTRUM SZKOLENIOWE KLUBU PARIS SAINT-GERMAIN
Dostałeś się!
Musimy jechać!
Mareuil!
Drużyna liczy na ciebie, Maxime.
Nie myśl o nas, jedź!
- Będziesz drugim Ginolą! - To twoje życie!
Jedź!
OPUSZCZASZ BERRY. DO ZOBACZENIA!
NOWY CANTONA?
ZAWSZE MARZYŁEM, BY GRAĆ W PARYŻU.
NA SZCZĘŚCIE JEST NAT.
AS ROMA REKRUTUJE BELLOCA.
AS ASA.
STU NAJLEPSZYCH FRANCUSKICH SPORTOWCÓW.
SIÓDEMKA SERCA.
ROZSTANIE.
WRACAM DO FRANCJI SILNIEJSZY.
ODWAŻ SIĘ MARZYĆ
Triangle - nowa agencja pracy.
Niesamowite!
NIE JESTEM ZŁYM CHŁOPCEM.
KONIEC PIĘKNEJ HISTORII.
BELLOC - TO JUŻ KONIEC.
KONIEC BELLOCA?
Nie śpisz, mistrzu?
Pamiętaj o spotkaniu o 10.
Już jadę moją nową zabawką.
Jeśli strzelisz dziś dwa gole, Chińczycy dodadzą dwa zera.
- Ile? - Jeszcze nie wiem.
- Sześć lub siedem milionów. - To wszystko?
To dużo dla gracza w twoim wieku.
Uważaj na siebie!
Chłopcy,
umyliście tyłeczki?
Odłóżcie mydło
i odwróćcie się.
Kto chce zagrać dla Stade Français?
Kto?
Podnieście ręce!
Dobra robota, chłopcy.
Jaki masz problem?
Jak ważna jest dla pana działalność charytatywna?
Bardzo. Bieda, zwierzęta, dzieci...
To bardzo ważne.
Za dwa miesiące Euro.
Francja wkrótce ogłosi skład drużyny.
Uważa pan, że Griezmannowi brakuje doświadczenia,
ale mówi się, że może pana zastąpić.
Nie przypominam sobie, żebym to powiedział,
ale to ważne mistrzostwa.
Potrzebujemy doświadczonego gracza.
Wystarczy.
Dzień dobry, prezesie.
Dobra robota.
Umiem rozmawiać z prasą.
Podobno Chińczycy mają być na trybunach.
- Chińczycy? - Kojarzysz coś?
Zna mnie pan. Skupiam się na grze.
PARYŻANIE I MISTRZOWIE
Nie zgrywaj idioty, Max. Zostań.
Paryż to twoja rodzina.
Rodzina jest ważna, wiem.
Co to?
To też jest ważne.
Dajesz im dużo szczęścia.
Idź.
Już idzie!
Cześć, dzieciaki!
Jak masz na imię?
Mój tato twierdzi, że nie ma pan lewej nogi.
Nie umie pan strzelać.
Przyjąłem.
Pudłuje pan.
Wiesz, co mówi mój ojciec?
Co? Mój mówi, że Griezmann jest dziesięć razy lepszy.
Nic się nie stało?
Kto nie ma lewej nogi?
CIĘŻKIE ŻYCIE
Bałwanie.
To moje R8!
Stop!
Odstaw mój samochód!
To miejsce dla niepełnosprawnych.
Niepełnosprawni też parkują na zwykłych miejscach!
Ostrożnie! Wiesz, ile on kosztuje?
Tak. 150 euro grzywny i 39 euro dziennie.
Nazywam się Maxime Belloc!
A ja Remi Gouriel. Miło mi.
Jesteś nikim! Idiotą z gównianą pracą!
Idiota holuje samochód, więc z drogi.
Co za idiota!
Zarabiam w miesiąc tyle, co ty przez całe życie!
Przestań!
- Hej, trenerze. - Jesteś zajęty?
Skąd, jak się masz?
Dobrze. Musiałem podjąć decyzję.
Zawsze ktoś jest rozczarowany,
wiesz, jak to jest.
Jestem w drużynie czy nie?
Nie, wybrałem Griezmanna.
Jest młody, jest przyszłością drużyny.
KOLEJNA KOMPROMITACJA BELLOCA
Trzykrotny mistrz Francji zaparkował na miejscu dla niepełnosprawnych
i urządził awanturę kierowcy holownika.
Jesteś nikim! Idiotą z gównianą pracą!
W ataku szału Belloc złamał sobie nogę.
Lekarz, który go operował, twierdzi,
że 33-latek może już nigdy nie będzie grał profesjonalnie.
To żałosny koniec międzynarodowej kariery.
POGOTOWIE
Proszę tak na mnie nie patrzeć.
Ilu piłkarzy wraca do gry po kontuzji?
Max wróci silniejszy!
Ale do jakiego klubu?
Lubię go. Przedłużyłbym mu kontrakt nawet teraz.
- Pięć milionów. - Co?
Za Maxa.
Jednonogi piłkarz nie jest wart pięciu milionów.
Cztery i pół?
Ocknij się, Valerie. To poważna sprawa.
Muszę go zawiesić.
Liga, sześć miesięcy...
Spokojnie.
Niech się nie wychyla,
póki nie wróci do gry.
Trzy siedemset pięćdziesiąt?
Daj spokój!
Dwa i pół?
Jesteś skończony. Zniknij na jakiś czas.
Nie! Musimy przejść do ofensywy. Odbudować mój wizerunek.
Dzień dobry.
To dla pana.
Ostrożnie. To może być bomba.
Do zobaczenia.
Ktoś mnie jeszcze kocha.
"Życzenia zdrowia od mieszkańców Mareuil
dla ich bohatera".
Powrót do korzeni!
Wrócisz do Berry,
do rodzinnej wioski,
odnowisz kontakt z ludem Francji,
z przyrodą.
Za pół roku wrócisz do gry.
Wszyscy zauważą zmiany, twój spokój.
Ja w Mareuil?
Nie ma mowy.
WITAMY W BERRY!
KOSIARKI
Urocze.
Wytrzymam tu dwa dni.
Co za koszmar.
Jest tu ktoś?
Będzie ci tu dobrze. Vintage!
Jacques! Dobrze cię widzieć!
Ile czasu minęło? Kto wie...
- Osiemnaście lat. - Ktoś wie.
Lili! To twój wujek.
Mogę cię pocałować?
Jeśli chcesz.
To córka Philippe'a.
W 17. dniu mistrzostw
minąłeś Pastore'a i strzeliłeś.
Widzę, że to rodzinne!
Jak się ma dziadka trenera!
Wciąż trenujesz?
Oczywiście. Ja nie zdezerterowałem.
Platini!
- Ciągle żyje? - Oczywiście.
Jest prezesem UEFA. Jem z nim kolację w czwartek.
Platini to mój pies.
Mój!
Ja go tak nazwałem.
Platini, chodź tu, piesku.
Chodź!
Chodź, piesku!
Będziesz spać tu.
- Będę spać w moim pokoju. - Nie masz pokoju.
Nie mam pokoju?
Nie mam?
To się nie uda.
Nie dam rady.
Pomyśl o swojej karierze!
Spędziłeś tu 15 lat! Przyzwyczaisz się!
To dziura!
Nic, tylko wieśniaki!
Mówi to z czułością, znam go.
Wyrosłeś na dupka.
Nie wierzę.
Myliłem się.
Przepraszam, on...
Nic o mnie nie wiesz!
Nie zostanę tu! Bo zwariuję!
Jasne, jedź!
Wyjechałeś raz, możesz też drugi!
Spokojnie, to tylko drobna sprzeczka.
Nawet nie przyjechał na pogrzeb brata!
Philippe znaczył dla ciebie mniej niż kariera!
Do widzenia.
Do widzenia!
Wynocha!
Do widzenia, Jacques.
Proszę zaczekać!
- Jacques zgodzi się, by Maxime został. - Tak?
Pod jednym warunkiem.
Maxime zostanie trenerem juniorów.
Świetny pomysł.
"Maxime Belloc: powrót do korzeni".
To twoja przepustka do nowego wizerunku.
- Nie, mam alergię na dzieci! - Owszem.
- Nie. - Tak!
Chodźcie, łobuzy.
Co to za buty?
Co za różnica.
- Bardzo śmieszne. - To prawda.
Dzieci.
To Maxime.
Będzie waszym trenerem przez kilka tygodni.
- Wygląda jak Belloc. - To jest Belloc, głupku.
- Mogę panu zrobić zdjęcie? - Czy Zlatan jest fajny?
Wygląda pan na wyższego w telewizji.
Mogę prosić o autograf?
Spał pan z Kardashianką?
Skończyliśmy. Możemy teraz zagrać?
Jeszcze 10 okrążeń.
Zrobiliśmy już 110!
Biegnijcie.
Platini!
Dobrze, dobrze!
Masz dobre wieści czy mam się od razu zastrzelić?
Zaczekaj.
Hej, Seb.
Sekunda.
Będzie ciężko.
Musisz pokazać, że się zmieniłeś.
- Co mam zrobić? - Skąd mam wiedzieć?
Wymyśl jakąś historyjkę.
Udzielaj się na portalach społecznościowych. Wymyśl coś!
- Kto to? - Valerie, mamo.
Muszę kończyć.
- Wrócę za godzinę. - Nie! Najpierw zjedz!
Mamo!
Nie pyskuj! Wracaj tu!
Nie mogę, muszę zjeść.
Widzę. Smacznego.
- Dzięki. - Zadzwonię.
Pa.
Uśmiech.
Kto się nie uśmiechnie, będzie grał w obronie.
Hej, Coś, uśmiech.
- Nazywam się Momo. - Uśmiechnij się.
Raz, dwa...
Z NOWĄ DRUŻYNĄ!
WRACAM DO KORZENI I PRAWDZIWYCH WARTOŚCI!
ZDROWIEJ, MAX!
Fajnie pana tu widzieć!
Wreszcie pobijemy te łajzy z Changogne!
- Mój jest jest w pańskiej drużynie. - Który?
Mamadou!
Nie, Pierre.
Niski, ciemne włosy. Bardziej podobny do matki.
Wspaniale!
Co to znaczy?
"Róża ma kolce tylko dla tego, kto chce ją zerwać".
To moje motto.
Nieprawda. To znaczy
"sos słodko - kwaśny".
Bzdura.
To Chińczyk!
Nie! Mareuilczyk!
Panie Belloc, w tym roku puchar jest nasz!
Absolutnie.
Idioci.
KAWA, PRASA, TYTOŃ
Myślą, że Mareuil zdobędzie puchar.
Ponosi ich.
Podziwiają cię.
Wieśniaki myślą, że dzięki tobie mają szansę.
Mareuil nigdy nie wygra.
A patrząc na tegoroczną drużynę, zostaną zmasakrowani.
BELLOC WCIĄŻ NA ZWOLNIENIU
Ty jesteś tu dla zdjęć. Potem znikniesz, jak zawsze.
Ja mam zbawić Mareuil? Wygrać puchar?
Nie obchodzi nas puchar.
Zależy nam na drużynie.
Ty swoją porzuciłeś przed finałem.
Przekręcasz fakty. Wiesz, jak było.
Spokojnie. Nikt nie spodziewa się, że wygrasz dla nas puchar.
Próbujesz mi zaimponować czy naprawdę to jecie?
Zamówię sushi.
Powodzenia.
Cholera.
- Idę spać. - Serio?
Wieśniaki chodzą wcześnie spać.
Niektórzy jeszcze śpią!
Wieśniaki wcześnie wstają.
Dzieciaki na ciebie liczą.
"Liczą na ciebie".
Ma gazy po klopsikach. Fuj!
Ten dureń jeszcze pracuje?
Do roboty!
Z energią!
W samą porę!
Bellocowie!
Jesteś nowym trenerem?
Tylko pomagam.
Powodzenia. Moja drużyna jest zabójcza.
- Kto jest zabójczy? - My, my, my!
Ładnie.
Dobra gra.
Przytył.
Wyjdź, jest sam!
- Nie da rady. - Nie wyjdzie.
Wyjdzie!
- Nie. - Tak. Wyjdź!
Nie wierzę!
Mówiłem.
Hej, Belloc!
Gra jak ty - na jednej nodze!
Przynajmniej pomagają w polu?
Odczep się, Borie.
Do przodu!
Mam!
Faul!
- Faul! - Skąd.
- Jak to? - Gol.
Do przodu!
To mi się podoba!
Jesteśmy słabi.
Dawajcie, chłopcy!
Hej, Belloc!
Co znowu?
Zrób wymianę!
Nudzę się!
Dobrze!
Cholera!
Dobra robota!
Belloc...
Byłoby blisko, gdyby nie wasi gracze.
Trudno być trenerem, gdy jest się
staruszkiem, kaleką i trupem!
Nie wspominaj o moim bracie!
Następnym razem was zmasakrujemy!
Najpierw musicie zakwalifikować się do mistrzostw.
Przy takim poziomie nie macie szans.
- Ofiary! - A ty nic?
- To tylko piłka. - To coś więcej.
Bądźmy szczerzy.
Nie jesteście drużyną. Jesteście ofiarami.
Ty jesteś ofiarą.
I ty.
Wszyscy, bez wyjątków,
jesteście ofiarami.
Ale spróbujemy zakwalifikować się do mistrzostw.
Do tego potrzebujecie
ducha zwycięstwa.
Kto wie, co to jest?
Picasso, czym jest duch zwycięstwa?
To...
wygrywanie?
A dla ciebie?
Nie przegrywanie?
Dzięki, Einsteinie.
Ja wiem!
Tsingtao, słuchamy.
To determinacja sportowca, by odnieść sukces.
Skąd!
Duch zwycięstwa oznacza
zrobić wszystko, by wygrać.
- Tak powiedział. - Nie.
- Z małą różnicą. - Dokładnie!
Z małą różnicą.
Od teraz liczy się zwycięstwo. Zróbcie, co w waszej mocy.
Co macie?
Ducha zwycięstwa.
Nie słyszę.
- Co macie? - Ducha zwycięstwa!
Nie słyszę!
- Co? - Ducha zwycięstwa!
Nie słyszę!
- Głośniej! - Ducha zwycięstwa!
Nie będzie łatwo, ale damy radę. Piątka!
Osiemnaście!
Dziewiętnaście, łajzy! Dalej!
Nie jesteście tu po to, by strugać kredki!
Dawajcie!
Ofiary! Szybciej!
Do przodu, łajzy!
Obudź się!
Prawo, lewo!
Bum!
- Odpadasz. - Dlaczego?
Jesteś beznadziejny.
- Ale... - Nie pyskuj.
Ty, Fryzurka.
- Zastąpisz go. - Tylko nie to!
Tymczasowo. Nie pyskuj.
Fryzurka!
Polnareff, chcesz być bramkarzem?
To nie wszystko!
Nieźle! Okropnie!
Skupcie się!
Hej, czarny! Mamadou!
- Chodź tu. - Jestem czarny, więc muszę być Mamadou?
To strasznie rasistowskie!
Przepraszam, jak masz na imię?
Mamadou.
Bawi cię to? Kirikou, 20 pompek!
Raz, dwa, trzy...
Dopiero dwie, Kirikou!
Reszta na pozycje!
Wysoki! Upadnij!
Stracisz piłkę! Wykorzystaj przeciwnika!
Jak tylko cię dotknie,
padnij na ziemię i zacznij krzyczeć!
- Ma symulować? - Nie.
To oszustwo.
Myśl pozytywnie. Wykorzystuj, co masz.
Jacques mówi, żeby grać czysto.
Jacques grał w mistrzostwach świata?
Korea 2002 r., kojarzysz?
Był pan rezerwowym.
Odpadliśmy w pierwszej rundzie.
Nie denerwuj mnie!
Jak się nie podoba, to spadajcie!
Niewiarygodne!
Wymuście kontakt, zwińcie się z bólu!
Poproście o zejście!
Poczujcie się lepiej!
Dobrze! Na miejsca.
Koniec treningu.
Idioto.
Do zobaczenia w środę. Dobranoc.
Lizus!
Szybciej!
Panie Belloc,
wyrzucił pan z drużyny mojego syna.
Czemu? Gra od piątego roku życia.
Jest słaby. Nie mogę z nim nic zrobić.
Niech uprawia inny sport.
Szachy?
Gra w piłkę dla rozrywki.
To się skończyło. Teraz gramy, by wygrać.
Wypad, do zobaczenia w środę.
Trzeba po was posprzątać. Szybciej.
Jest siódma! Wstawaj!
Ludzie tu śpią!
Już 7:10!
KREM DO DEPILACJI
Lili!
Tak?
Co tu robi kosmetyczka? Maluj się u matki, nie tu!
Co to jest?
Moja kosmetyczka.
Nie kryj jej.
"Krem do depilacji miejsc intymnych".
To twoje?
Zapobiega wrastaniu włosków.
To mój krem na dzień z aloesem.
Organiczny szampon.
Pobudza skórę głowy.
Muszę dbać o wizerunek.
Już rozumiem, czemu na boisku przewracacie się i płaczecie.
Prysznice pewnie są wesołe.
Zadbana skóra jest ważna, prawda?
Tak.
ALAIN LALOUZE - CENTRUM REHABILITACJI.
Przyjadę po ciebie za trzy godziny.
Nie potrzebuję trzech godzin.
A ja tak.
Dwa, trzy,
cztery, pięć, sześć,
siedem i osiem!
Proszę rozłożyć nogi!
Powoli, jak-ci-tam.
Ta noga jest ubezpieczona na 10 milionów.
Wiesz, ile to jest?
Przepraszam.
Szkoda, że nie ubezpieczyłeś mózgu.
Nic.
Proszę rozłożyć nogi.
Ostatni raz!
Gotowe.
Dupku, gotowe.
Dupku...
Gotowe.
Widzisz, jak-ci-tam? Jak się postarasz, to potrafisz.
Widzę.
Stój!
Skończyłeś te głupoty?
Jeśli ktoś nas zobaczy, mamy przekichane.
Przynajmniej mam jaja.
Tak, wydepilowane.
Niezła fryzura.
Wyrzuć mnie w wiosce, muszę kupić odżywkę.
Nieźle. Zrób to na boisku, a wezmę cię do drużyny.
Piszesz się na to?
Jasne!
Ale muszę spytać mamę.
Mogę z nią porozmawiać.
Ostrzegam, moja mama...
Nie martw się, dam sobie radę.
Co pan tu robi?
Dzień dobry, jestem nowym trenerem piłkarskim.
Chciałbym zaprosić Martina do drużyny.
Jest świetny.
Naprawdę.
Proszę, mamo!
Proszę!
Błagam!
Dobrze, ale matematyka będzie na pierwszym miejscu.
- Na pewno? - Na pewno.
Mój pierwszy rekrut.
Mamo, Belloc jest moim trenerem!
Niesamowite, co?
Niesamowite.
Spóźnisz się do szkoły.
Do zobaczenia wieczorem.
- W środę o 15! - Dobrze, trenerze!
No to...
miłego dnia, jak-ci-tam.
Nadal nie znosisz botwinki?
A kto ją lubi?
Ma pełno witamin!
Co oglądamy, wujaszku?
Pomóż Jacques'owi.
Nie trzeba!
Najbardziej znienawidzone osoby we Francji.
Na miejscu pierwszym: Maxime Belloc, napastnik PSG.
Kochamy go nienawidzić!
Co z tego? My cię kochamy.
- Musisz się tak kleić? - Nie lubisz się przytulać?
Wyjaśnimy sobie coś.
Nie lubię "wujaszkowania" ani pieprzonego przytulania!
Uważaj na słowa!
- Nie jestem dzieckiem! - To nic, dziadku!
Pod moim dachem ja decyduję, jak rozmawiamy.
- Nic się nie zmieniłeś. - Jeśli ci to przeszkadza...
Mam dość!
Tego chcesz?
Przypomniałem sobie, czemu wyjechałem.
Zgadnij, z kim jestem.
Z Renaud Lavillénie.
Lavillenie!
Rekordzistą!
Całe 6 metrów 14!
- Sześć szesnaście. - Szczegóły.
Idziemy na rozdanie sportowych Oscarów.
- Wracam do domu. - Jak to?
Uspokój się. Mam spotkanie z telewizją. Chcą zrobić o tobie reportaż.
Kup mi bilet!
To wielki błąd!
Nie możesz, Max!
Muszę kończyć.
No i?
Nie przywitasz się?
To gwiazda!
Zapomniał o kumplach!
Jean-Louis Fauvel, Corine Bouchard! Szósta klasa!
Pamiętasz?
- Jasne. - Nieźle rozrabialiśmy.
Mało powiedziane!
Pamiętasz Cedrica Poucharda?
Pouche'a?
Pouche!
Był z...
Muszę iść, nie mam czasu.
- Zostań! - Robimy dziś bibkę.
Wyciągniemy M16, postrzelamy do królików.
Musisz przyjść.
Pewnie, zdzwonimy się.
Nie masz naszych...
Symulował.
Co pan robi?
Jadę autobusem, jak wszyscy.
Nie należy się wywyższać.
Czemu siedzi pan obok mnie?
To jedyne wolne miejsce!
To był zły początek.
Myślałem,
że moglibyśmy pogadać.
Pogadać?
To miłe, ale nie trzeba.
Nie interesuje mnie piłka. Przykro mi.
Max, złotko,
kupiłam ci bilet na jutro rano.
- Jaki bilet? - Powrotny do Paryża.
Zostaję.
Co się dzieje? Dziwnie się zachowujesz.
Poznałem kogoś.
Nie interesuje się piłką.
A jej mąż?
Omówimy taktykę.
Wy gracie na obronie.
Kirikou, na środkowej pozycji, przekazuje piłkę Tsingtao.
Tsingtao mija Żartownisia,
Fryzurka przejmuje i strzela.
Może trafia. Jasne?
Nie.
Bronicie Kirikou.
On przekazuje piłkę Tsingtao.
Będzie na spalonym.
Wcześniej. Ty ich puszczasz.
Czemu? Nikogo nie ma.
Będą na meczu.
Zmylisz obronę, jeśli ich puścisz.
A gdzie ja jestem, skoro oni mnie bronią?
Słuchajcie!
Kirikou, wciśnij trójkąt, R1 do Tsingtao.
- Tsingtao, miń Żartownisia. - Rozumiem.
Fryzurka, spróbuj strzelić kółkiem albo R1, jeśli dasz radę.
Trzeba było tak od razu!
Teraz wszystko jasne!
- Gdzie nasze koszulki? - Macie koszulki.
Są brzydkie.
- Nic dziwnego, że przegrywamy. - Są spoko.
Po co się odzywasz...
Dostaniecie ładne koszulki, gdy będziecie prawdziwą drużyną.
Jasne?
Poznajcie nowego rekruta.
Martin.
Prawdziwy zwycięzca!
Co za twarz!
- Niezła prawa! - Nie trafił.
Strzela i... gol!
No i?
- Niezła lewa! - Tak, chłopcy.
- Martin, witaj w klubie. - Chodź tu.
Siadaj.
Wszystko ma niezłe.
Patrzcie!
Moje R8.
- Naprawdę? - Samochód Iron Mana!
- Klasa! - Elegancki!
- Jak szybki? - Ile mieści lasek?
Możemy się przejechać?
Nie ma mowy!
Spadajcie!
Sam nim jeszcze nie jechałem.
NIESPODZIANKA!
"A może by zagrać bardziej ostentacyjnie?".
Martin!
- Zadowolony? - Było super.
- Tak? - Bardzo.
Mam nadzieję, że mama będzie zadowolona.
- I tato. - Tato?
- Wątpię. - Nie lubi piłki?
Mój ojciec nie istnieje.
Porzucił nas.
- Świetnie! - Słucham?
To znaczy...
może twój ojczym będzie zadowolony.
Przez pracę mamy ciągle się przeprowadzamy. Jesteśmy sami.
Słabo.
Muszę iść.
Muszę zadzwonić.
Do środy, mistrzu.
Czas rozegrać to po mojemu.
Dzień dobry.
"Dla dziewczyny, która nie lubi piłki".
Mamy kosić trawę?
- Działa? - Nie.
Dzień dobry, nie będzie dziś tej ładnej...
Nie, dziś ta gruba, słonko.
STOWARZYSZENIE SPORTOWE MAREUIL
To telefon Maxime'a?
- Teraz my możemy go torturować! - Co robicie?
- Nie twoja sprawa. - Wpisz "Smerfetka".
Dobra wiadomość. Mamy nowego bramkarza.
Znowu? To nie drużyna, to agencja pracy tymczasowej.
Wejdź.
Poznajcie nowego bramkarza,
Misia.
Siadaj.
Co zabieramy ze sobą?
Ducha zwycięstwa!
Jacques, zawieź nas po medal.
Zła wiadomość...
Kurduple, jeśli przegramy,
nie zakwalifikujemy się do mistrzostw.
SMERFETKA: MAX, MUSIMY POROZMAWIAĆ.
- Idziesz? - Zostanę tu.
- Co? - Przegrywamy od 20 lat.
Zmieniają się zawodnicy, trener ciągle jest ten sam.
Nie chcę znowu przynieść pecha.
- Gadasz głupoty! - Nie, idź.
Wróć z remisem.
GOSPODARZE: 1, GOŚCIE: 0.
- Co ty robisz? - Nie dotykaj go!
Panowie, spokojnie, ostrzegam!
Następny, który sfauluje, odpada.
Martin, chodź tu.
Sędzia jest wkurzony.
Dostaniesz kartkę.
- Tak, ale... - Martin, duch zwycięstwa!
Idź!
Symulant!
Dawaj, Martin!
Zrobiłeś to celowo?
Co za ofiary!
Gdzie wasza motywacja!
Musimy coś zrobić.
Martin, idź na skrzydło.
Baran, ciśnij na prowadzącego piłkę!
Cholera.
Dobra robota! Na prawo!
Dawaj!
To było grube!
Brawo, mistrzu!
No i?
Zakwalifikowaliśmy się!
Remis!
Świetnie!
Cholera.
Teraz...
muszę zawsze siedzieć w autobusie!
BELLOC TRENEREM W MAREUIL. POWRÓT DO KORZENI.
To mi przypomina strajki z 1995 r.!
Kto to?
- Toto. - Toto?
Kto?
Toto.
Rzuć.
- Kto to? - Ja.
- Czyli kto? - Ja!
- Ja, Toto? - Nie, Valerie!
- Wszystko dobrze? - Coś jedzie!
Oddzwonię, Toto!
Jedźmy.
Dziękuję za Martina.
Widziałam zdjęcie w gazecie.
Był naprawdę dobry.
Od dawna nie był tak dumny.
Dostała pani coś ostatnio?
Dostała pani coś?
Nie, czemu?
Tak tylko.
Proszę się położyć.
Depiluje pan pachy?
Tak, a pani nie?
Nie chciałam pana urazić.
- Mogę to jakoś wynagrodzić? - Nie ma sprawy.
Mogę wysłać róże.
Mam ich trochę.
Róże? Serio?
Co to było!
To wykrywacz kłamstw.
- Proszę, nie boję się! - Zobaczymy.
Depiluje pan coś jeszcze?
Nie.
Klatę.
Tylko?
- Na pewno? - Tak?
Nie!
Nie mogę powiedzieć. To krępujące.
W takim razie nie chcę wiedzieć.
To działa!
To konieczne, by uniknąć dziwaków.
Wielu ich pani spotyka?
Staram się ich unikać.
Zawsze jest pani tak nieufna?
To boli!
Myślałam, że jest pan przyzwyczajony.
SMERFETKA: ZADZWOŃ!
Cholera.
Jest gorzej, niż myślałem.
Zdechł.
Nic się nie da zrobić.
Co zrobimy? Gramy za godzinę!
Chłopcy zmieściliby się do przyczepy.
Traktorem to zajmie kilka godzin!
Coś innego może ciągnąć przyczepę.
Coś pomarańczowego...
Nie ma mowy!
Maxime...
Koniec rozmowy!
GOSPODARZE: 1, GOŚCIE: 1.
1/8 FINAŁU BERRY
- Ile zostało czasu? - Cztery - pięć minut.
Misiu, wyjdź!
Wyjdź!
Już po nas.
Cholera!
Brawo, Martin!
To jeszcze nie koniec!
Czy to dzięki temu, że nie zbliżam się do boiska,
czy dzięki nowemu trenerowi,
Mareuil ma wspaniałą drużynę!
Panowie,
obiecałem wam koszulki, gdy będziecie prawdziwą drużyną.
Pamiętacie?
Kłamałem.
Numer 21, Fryzurka!
Numer 7, Martiños!
Kirikou, numer 24.
Numer 8, Coś!
- Miś! - Tam.
- Żartowniś! - Tu.
Dzięki.
Pierwsza kolejka na koszt firmy.
Co podać?
Poproszę numer 23, jak na koszulce.
A ja 10.
- Czy w 8 jest wieprzowina? - Nie, wołowina.
W takim razie 8!
A ja co zjem?
Nie mam koszulki.
- Co ty myślałaś? - Czemu 12?
Jesteś naszym dwunastym zawodnikiem.
Proszę, piękna.
A oto numer 133.
Platini!
Czemu 133?
Ma tyle lat! 19 razy 7!
Piątka!
Co dziwne, dogadujesz się z dzieciakami.
Nie jestem typem terapeuty.
A ja nie jestem typowym dziadkiem.
Czemu nie powiedziałeś mi, że Philippe został ojcem?
Zmarł przed jej narodzinami.
Skoro olałeś pogrzeb,
uznałem, że olejesz też narodziny.
- Czemu nie przyjechałeś? - Byłem w Korei.
Byłeś rezerwowym.
Chciałem przyjechać, ale federacja naciskała.
Nie tłumacz się. To twoja decyzja.
Masz czelność!
Odesłałeś mnie stąd!
- Wychowywałem się sam! - Miałeś wybór!
Byłem dzieckiem! Jak mogłeś kazać mi wybierać?
Ja wziąłem na siebie odpowiedzialność, gdy twoja matka zaszła w ciążę.
Byłem niewiele starszy.
To było w 1912 r.!
Poważne rozmowy?
Kolacja będzie za 10 minut.
Czytałeś gazety?
Podobno podpisujesz kontrakt z Chinami.
Negocjujemy.
To może od razu jedź do Rosji?
Nie wiem.
Czemu nie zostaniesz w Paryżu?
Nic teraz nie wiem!
Moja noga jest uszkodzona.
Moja kariera też.
Jestem najbardziej znienawidzonym piłkarzem od czasów Domenecha.
A teraz ty wytykasz mi przeszłość.
To nie są miłe wspomnienia.
Czas na jogging!
- Co? - Żeby grać, musisz trenować.
Teraz jesteś dla mnie miły?
Im szybciej zaczniesz,
tym szybciej wyjedziesz.
Ruchy.
SMERFETKA: WIESZ, ŻE CIĘ CHCĘ.
Co to jest?
I tak nic nie zobaczycie!
- Nie byłeś na treningu. - Wiem.
Mamy mecz w niedzielę!
Martina nie będzie.
Mama mi nie pozwala.
- Przeze mnie? - Nie, źle mu idzie francuski.
- Bardzo źle! - A gdyby się podciągnął?
Pan zamierza mu pomóc w nauce?
Czemu nie? Mam czas.
Nie chodzi o czas, tylko kompetencje.
Jestem piłkarzem, więc jestem głupi?
Nie o to mi chodziło.
Mam magisterkę.
Martin, mogę ci pomóc?
Pewnie!
Możecie spróbować.
Bez postępów nie będzie piłki. Jasne?
Jasne.
- Nie wiedziałam, że masz magisterkę. - Ja też nie.
Szybciej!
Gol, Martin!
Fale elektromagnetyczne. Wiesz coś o tym?
Za wolno!
Sześćdziesiąt osiem!
Nie masz dryga do szachów.
Może kolekcjonuj znaczki.
Pa, Emmanuel.
ĆWIERĆFINAŁ
Przyj!
PÓŁFINAŁ: MAREUIL - ST FREZAL
Pójdę już.
Dziękuję.
Chcesz zostać na obiad?
Chętnie.
- Rozgość się. - Świetnie.
To ty?
- Tak, nie śmiej się. - Nie śmieję się.
A to ojciec Martina?
Tak. Jeśli można go nazwać ojcem.
Kolanka czy spaghetti?
Może pójdziemy do restauracji?
Nie dziś. Nie mam opiekunki dla Martina.
Poproszę ojca. Albo pójdziemy we trójkę.
Z Martinem, nie z ojcem.
Lepiej nie.
Piłka, szkoła, to za dużo.
Powinien kłaść się wcześnie.
Ojciec może go popilnować jutro lub pojutrze.
- W ten weekend... - Maxime, bardzo cię lubię.
Ale masz swoją karierę, paparazzich, nogi za 10 milionów.
A ja mam Martina.
Wreszcie nam się wiedzie.
Mam dobrą pracę.
Chciałabym być szczęśliwa.
Tu, w Mareuil.
A nie sądzę, by Maxime Belloc zamierzał zostać na długo.
Nigdy nie wiadomo!
Kilka miesięcy temu nie myślałem, że wrócę!
- W życiu... - Maxime!
To się nie uda.
Przykro mi.
PÓŁFINAŁ
MAREUIL WYELIMINOWANE
Dobre wieści. W sobotę podpisujemy kontrakt z Mediolanem.
- Jak to? - Mazzola jest kontuzjowany.
Ma zerwane więzadło przednio-boczne.
Ale fart!
Brakuje im kogoś na środkową pozycję.
- Nici z Paryża? - Zapomnij o Paryżu.
Teraz Mediolan! Proponują sześć milionów.
Pohamuj entuzjazm! Czuję się, jakbym kazała Ribéry'emu wrócić do szkoły.
- Nie cieszysz się? - Bardzo.
Wracasz ze wsi! Do zobaczenia w sobotę.
Tak, kolego.
Wyjeżdżasz?
Wrócisz?
Oczywiście.
Jacques'owi byłoby przykro.
Chodź tu.
Wrócę do ojca,
a zwłaszcza do bratanicy.
Mam teraz bratanicę.
Ona też może mnie odwiedzać.
W Mediolanie.
- Nie? - Tak.
- Inter czy A. C.? - A. C.
Chcesz pójść na mecz w San Siro?
Rozpakuj się, zostajesz!
- Co? - Zgłosiłem skargę.
Wiedziałem! W Saint Frézal
wszyscy zawodnicy mieli ponad 16 lat. Odpadają.
My zagramy w finale przeciwko Changogne!
Może w końcu zdobędziemy puchar!
Podpisuje nowy kontrakt.
Świetnie. Z Paryżem?
Mediolanem.
W sobotę.
Sobotę?
Nie może to zaczekać do poniedziałku?
Dziadku, to kontrakt z A. C. Milanem.
- A finał? - Będę ich trenował, ale w sobotę...
Ale w sobotę...
jak zwykle cię tu nie będzie.
Już to czuję.
Czego się spodziewałeś?
Że zostanie do następnego sezonu?
Że zbudujesz stadion i znajdziesz sponsora?
Oczywiście, że nie.
No i?
I tak stało się coś niesamowitego.
Jego noga była w drzazgach, ale uratował ją.
Poprowadził najgorszą drużynę w regionie do finału.
A ty?
Straciłeś syna, a okazuje się, że jest w porządku.
A ty się dąsasz.
Podziękowałeś mu chociaż?
Czasami trzeba coś ubrać w słowa.
Ja nigdy nie jestem na ławce,
tylko wy.
Chłopcy!
Dziękuję.
Dzisiejszy trening był wyjątkowy.
Bo ostatni?
Nie tylko.
Był najlepszy!
Dziękuję.
Chciałem powiedzieć, że te ostatnie tygodnie...
Wystarczy!
Ale się wzruszył.
Nie będzie mnie na fina...
Platini,
byłeś wyjątkowym stworzeniem.
Kimś więcej niż przyjaciel
i syn.
Na zawsze członkiem drużyny.
Nigdy cię nie zapomnimy.
Nigdy.
Kochanie, chcesz coś powiedzieć?
Dobry wieczór.
Czy jest Emmanuel?
Jak się masz?
Dobrze.
Wyrzucili mnie z klubu filatelistów.
Nie powinienem był cię wyrzucać.
Źle zrobiłem.
Przyszedłem spytać, czy chcesz wrócić.
Co ty na to?
Miał pan rację.
Jestem zerem.
Jesteś.
Ale liczy się serce,
zaangażowanie.
W piłce ważne są wartości.
Pytanie brzmi,
czy jesteś gotów walczyć jak szalony?
Dać z siebie wszystko?
Nigdy się nie poddać?
W takim razie witaj w drużynie.
Rezerwowy bramkarz.
Wracaj do łóżka. Jutro finał.
Mamo, jestem rezerwowym bramkarzem!
Jutro też go nie będzie. Wyjeżdża.
Rozumiem.
Dziękuję.
Hej.
Przykro mi.
A jeśli twoje zaproszenie na kolację jest aktualne,
bardzo chętnie je przyjmę.
Zaproszenie nieaktualne.
Lubię cię, Alice.
Bardzo.
Ale masz rację. Moje życie jest nie tu.
Czyli?
"Lubię cię, ale żegnaj"?
Tak.
- Chodź tu. - Przepraszam.
Chłopaki, pamiętacie, co mówiłam?
Rozglądajcie się.
Nie grajcie sami. Szukajcie sposobów.
Postarajcie się.
Pomagajcie sobie! Baran to nie Momo.
Momo to nie Kirikou.
Martin to nie Miś.
Duch zwycięstwa!
Lili?
- Gdzie jest Max? - Czemu go nie ma?
Max wyjechał.
Nie będzie go.
Podpisuje kontrakt z A. C. Milanem. Klasa, co?
Słabo, że go nie ma.
Bez niego to nie to samo.
Na pewno chciałby tu być.
Ale to dzięki niemu jesteśmy w finale!
- To prawda. - No i?
Musicie go zrozumieć.
Poza tym ma dla was niespodziankę.
Cześć, chłopaki.
Wygląda jak Guy Roux.
To jest Guy Roux.
I Christian Jean-Pierre.
Ale jesteś głupi.
Podpisujemy kontrakt z A. C. Milanem!
- Tak. - Wspaniale!
Wreszcie! Valerie!
- Lorenzo. - Jak się masz?
- Jak podróż? - Świetnie.
Co ty wyczyniasz?
Czemu Mediolan? Zostań z nami!
Myślałem, że jesteśmy rodziną.
Wyrzuciłeś mnie i zrzucasz winę na mnie?
Piszę do ciebie od kilku tygodni!
Smerfetka?
Co? Posłuchaj.
W noc twojej operacji, spojrzałem w oczy Valerie
i powiedziałem, że odnowimy kontrakt, nawet jeśli będziesz miał jedną nogę.
Max, słyszysz?
Szampan!
Co on robi?
Co się dzieje?
- Wracaj. - Nie podpiszę tego.
Co? Nie wygłupiaj się.
To nie ty decydujesz.
Nie, ja.
- To nowość. - Poradzę sobie.
Tak jest.
Dzięki za wszystko.
Zwalniam cię.
Zwolnił mnie. Idiota.
Co za idiota.
- Nikola! - Valerie!
- Jak się masz, mistrzu? - A ty?
Dobrze, dziękuję.
To niesamowite.
Wczoraj podczas pilatesu
pomyślałam, że muszę zadzwonić do Niko.
To znak! Kto cię reprezentuje?
Nie gram w piłkę, Valerie.
Zaczynamy!
Wygramy!
Do dzieła, Matole!
- Bramkarz! - Duch zwycięstwa!
Martin, liczymy na ciebie!
Dzień dobry, Guy.
Jesteśmy z wami podczas finałowego meczu mistrzostw Berry.
Stowarzyszenie Sportowe Mareuil
zagra przeciwko obrońcy tytułu, jedenastokrotnemu mistrzowi,
klubowi FC Changogne. To będzie trudna walka.
Można będzie zaobserwować różnice w stylu:
świetną technikę drużyny z Mareuil
i bardzo fizyczną, wręcz brutalną grę Changogne,
który niemniej wygrywa.
Nie ma Belloców?
Rodzinna tradycja: walkower!
Nie ma tu ani jednego Belloca?
Chłopaki, dziś wygramy dla Platiniego!
- Platini nie żyje? - Chyba z przepicia.
Dupki.
Ustawienie zawodników Mareuil:
Coś, Kirikou,
Fryzurka, Einstein, Bródka i Martiños.
Mareuil zaczyna. Piłka trafia do Einsteina.
Einstein kiwa Giraud.
Coś podaje do Martina. Piękne wejście dla Kirikou.
Szansa dla Mareuil.
Ale Schmerz wybija piłkę.
Nie szkodzi, odzyskamy.
Ciekawy rzut dla Changogne. Uwaga!
Polter podaje z główki do Maréchala.
Grają dalej! Schneider próbuje strzelić.
Wielka szansa dla Changogne. Mareuil jest w opałach!
Dobrze!
Piękna, śmiała akcja, kilka centymetrów od Misia.
Fischer mija Fryzurkę,
podaje do Bouchera, Boucher się obraca,
piękny strzał Bouchera!
Dlaczego nie ma mnie na ławce?
Changogne dominuje.
W 72% są w posiadaniu piłki.
Jeszcze nie strzelili, ale czuję to w kościach.
Połowa minęła. Guy, to cud,
że jeszcze nie ma gola. Pierwsza połowa meczu
należy do Changogne.
Żółto-niebiescy muszą się postarać.
Do przodu!
Changogne rozpoczyna drugą połowę.
Schmerz goni Bródkę.
Chłopaki, nie dajcie się.
Podaje do Schneidera. Obrona panikuje.
Próbuje rozegrać to na dwóch z Lebrunem.
Boucher podaje do Lebruna, który strzela.
Miś znów ratuje drużynę. To nie koniec!
Piłkę przejmuje Landa.
Landa...
- Bezsprzeczny faul! - Kartka!
Bezsprzeczny faul i wolny dla Changogne!
Nie było faulu!
Numer 9, odsuń się.
Changogne chce sprawiedliwości. Landa naprzeciwko Misia.
Jeśli strzeli, koniec meczu.
Gol!
Cholera!
Changogne prowadzi 1 - 0!
Miś nie mógł nic zrobić.
280 km/h na drodze krajowej!
Mamy rekord!
To nasz piłkarz!
- Jean-Louis i Corine! - Spieszymy się?
Gramy finał, nie wiecie?
Nie.
Ty wiesz?
Finał dla tych, co myślą, że są ponad prawem!
Puśćcie mnie! Znamy się nie od dziś!
Pouche...
Puśćcie mnie.
To ważne.
Jest na to sposób.
Musisz być miły dla cioci Corine.
Trzysta!
Pouche!
Zostało kilka minut. Wynik wciąż ten sam.
Do boju, chłopcy!
Wygląda na to, że Changogne wygra
i odjedzie z pucharem.
Mareuil będzie trudno się odbić.
Nie wierzę!
Piłkę ma Żartowniś.
Maxime Belloc!
Co się dzieje?
Maxime!
Jest Maxime!
Guy, to naprawdę on!
Maxime Belloc wszedł na stadion.
Trener Mareuil obchodzi boisko.
Mareuil przegrywa,
ale obecność trenera może to zmienić.
Może podnieść ich morale
na ostatnie pięć minut meczu.
Belloc!
A ty po której jesteś stronie?
Wynocha, nie chcę cię więcej widzieć!
I jak?
Mamy przekichane. Są świetni.
Zaczekaj.
Niepokój zmienił drużyny! Co za spektakl!
- Wracamy do gry. Schneider... - Wracamy do gry, chłopcy!
Landa na lewym skrzydle, naprzeciwko Tsingtao.
Zawodnik Mareuil walczy!
Udało się!
Dobrze, Tsingtao!
David Luiz przejmuje piłkę.
Mareuil w uderzeniu! David Luiz do Fryzurki, Fryzurka do Davida.
Grają na dwóch.
- R1 - trójkąt - krzyżyk! - Wyeliminuj go!
Piękna gra!
Uwaga!
Gol dla Martiñosa!
Ekipa Maxime'a Belloca w samą porę wraca do gry
z piękną synchronizacją i wspaniałym golem!
Co za napięcie! To jeszcze nie koniec!
Zostanie doliczony dodatkowy czas.
Długie podanie Bouchera,
Boucher zbliża się do Misia...
Faul! Miś fauluje Bouchera!
Sędzia gwiżdże
- na ekipę z Mareuil. - O, nie!
To nie faul!
- To okropne. - Zawodnicy Mareuil
otaczają sędziego, licząc, że zmieni zdanie.
- To się nie uda. - Kartka!
Spokojnie!
Sędzia wyciąga kartkę!
Czerwoną!
Czerwoną?
To punkt zwrotny w mistrzostwach Berry.
Nie wierzę!
Emmanuel!
Chodź, stary.
Alex!
Obiecałem, że dostaniesz szansę.
Nie martw się. Bez ciśnienia.
Jeśli strzeli, to normalne.
Normalne!
Emmanuel, to nic takiego!
Dawaj, mistrzu.
Emmanuel!
Idź, stary.
Nie martw się.
Wybierz stronę i skacz. Nie kombinuj.
Jest prawonożny. Strzeli z lewej.
Ja jestem lewonożny i strzelam z lewej.
Skacz na prawo.
Jest prawonożny, więc strzeli z prawej. Albo z lewej.
Skacz w lewo.
Jeśli spojrzy w lewo, strzelaj w prawo.
- Albo w lewo. - Skacz na prawo od jego lewej.
Boucher spróbuje zdobyć zwycięstwo dla Changogne
w Finale Mistrzostw Berry!
Emmanuel, uda ci się.
- Obroni? - Jeszcze nigdy nie obronił.
Emmanuel stoi na linii.
Uda mu się.
DO BOJU, MAREUIL!
- Na prawo. - Na lewo.
- Lewo. - Prawo.
Panowie,
Boucher bierze rozbieg...
Prosto w twarz Emmanuela!
Niesamowite! Wciąż nie ma zwycięzcy!
Zawodnicy z Mareuil ściskają swojego szczęśliwego bramkarza.
Jak mógł nie trafić?
Grają dalej.
Koniec czasu regulaminowego.
Borie!
Sędzia dolicza 30 minut z zasadą złotego gola.
Drużyna, która strzeli pierwsza, wygra.
Co za napięcie! Niesamowity mecz!
Obserwujcie ich. Są sami.
Niech każdy wybierze gracza i go złamie.
Mamadou, trzeba było upaść.
Jeśli uda się zdobyć kartkę, nie wahajcie się.
Nie. Dokończymy ten mecz z podniesionymi głowami.
- Mówiłeś... - Nie.
Myliłem się.
Liczy się droga, nie cel. Rozumiecie?
- Nie? - Nie.
Nieważne, czy przegramy.
Ważne to, co zrobiliście.
Nie liczy się duch zwycięstwa?
Możemy wygrać, Momo.
Uczciwie. Jesteśmy drużyną.
Nie cierpieliśmy na darmo. Uda się?
Pokażemy, że nie jesteśmy tu przypadkiem?
Wykorzystamy podstęp mojego ojca.
Umiecie korzystać z analogowych zegarków?
Idźcie!
Do dzieła, chłopcy. Mareuil!
Changogne rozpoczyna. Schneider do Lebruna.
Lebrun do Lalmanta.
Landa z boku.
Schneider z prawej.
Schneider próbuje strzelić.
Za bardzo na prawo.
Nie udało się.
Chłopcy, jest 15!
Emmanuel podaje piłkę.
Długi rzut.
Zawodnicy z Mareuil ruszają się jak wskazówki zegara.
Ci z Changogne są zdezorientowani.
Kirikou jest w środku.
Kirikou z trudem przyjmuje na główkę.
Piękne otwarcie dla Martina!
Martin spróbuje nagłej śmierci!
Martin i nagła śmierć!
Co za niesamowity strzał!
Dawaj, Martin.
Gol!
Mamy wynik finału!
Jestem zamknięty!
Niesamowity wynik w Mareuil!
Mareuil zwycięża mistrzostwa!
Najpiękniejsze mistrzostwa na świecie!
Dziękuję, synu. Jestem szczęśliwy!
Spokojnie, tato, to tylko piłka.
Ty złośliwcu! Jestem szczęśliwy!
Dziękujemy, Mareuil!
- Nieźle, co? - Bardzo.
Jestem taki szczęśliwy!
Brawo! To tylko piłka, ale wspaniała!
Belloc!
Nie spodziewałem się przegranej ani twojej wygranej.
W tym regionie są dwa dobre kluby.
Następnym razem nie czekaj 15 lat na rewanż.
Wszystko dobrze, Borie.
Belloc!
Wspaniale!
- Nieźle biegasz. - Dziękuję.
Zostaw go. Nie jest zainteresowany.
Co ty sobie wyobrażasz?
Ma 15 lat!
- Co tu robisz? - Mam dobrą wiadomość.
Nie jesteś już moją agentką.
W poniedziałek podpisujesz dwuletni kontrakt z Paryżem.
Chodź, postawię ci drinka.
Zadzwoń!
Dobrze, że wróciłeś. Dla drużyny.
Nie wróciłem tylko dla drużyny.
Martin, podsumujmy.
Wygraliśmy, ale popracuj nad...
Jaki słodki! Jak się wabi?
Nie wiem.
Zobaczmy, jak gra.
- Dobra główka. - Może Zidane?
Tłumaczenie: Natalia Zawadzka