Subtitles by sub.Trader subscene.com
Rdzenni Amerykanie mają porzekadło:
„Wewnątrz każdej osoby żyją dwa niedźwiedzie,
wiecznie wojujące o jej duszę.
Pierwszy to wszystko, co dobre.
Współczucie, miłość, zaufanie.
Drugi – wszystko, co złe.
NOWI MUTANCI
Lęk, wstyd, chęć samozniszczenia”.
-Co się dzieje? -Trzeba wiać! Ile sił w nogach!
Czekaj!
Nie puszczaj mojej ręki!
Co się dzieje?
Schowaj się tu!
Biegnę im pomóc.
-Nie, tato, proszę! -Dani!
Nie zostawiaj mnie!
Muszę wracać, Dani.
Zostań tu!
Ej!
W nogi! Uciekajcie!
Wiejcie!
Nie!
Halo?
Hej! Wypuśćcie mnie stąd!
Spokojnie, Dani. Już do ciebie idę.
Gdzie jestem? Gdzie moja rodzina?
Rozumiem, że się boisz, ale nic ci nie grozi.
Wytłumaczę, jeśli mnie wpuścisz.
W porządku?
Otworzyć izbę chorych.
Witaj, Dani.
Jestem doktor Reyes.
Usiądź, to cię rozkuję.
Muszę ci coś powiedzieć. Robię to z wielkim bólem.
W wasz rezerwat uderzyła trąba powietrzna klasy F5.
Nie.
Ocalałaś z tej tragedii jako jedyna.
Nie.
Coś ryczało! Coś nas goniło!
Co?
Chwilami urazy podsuwają nam fałszywe wspomnienia.
Proszę.
Zdaje mi się, że to twoje.
Bardzo mi przykro.
PARAMETRY ŻYCIOWE MOONSTAR, DANIELLE
W NORMIE
Dlaczego nie zginęłam z nimi?
Dlaczego ja?
Wyrzuty sumienia to częsta reakcja.
Szukamy powodu...
ale zazwyczaj na próżno.
Żyjesz, ponieważ...
jesteś nader nietypową dziewczyną.
Twój rezerwat zmiotło z powierzchni ziemi.
Ale ty jesteś ledwie draśnięta.
Słyszałaś o mutantach?
Ujawniają się zwykle w okresie dojrzewania.
Zdarza się, że pierwszych 13 lat życia mija w miarę normalnie.
I nagle...
wchodząc w dorosłość, odkrywa się swoją naturę.
Jaka jest moja?
Ustalimy to we dwójkę.
Po czym pani poznała?
Mój pracodawca jest w stanie odkrywać mutantów,
gdy tylko ujawniają się ich moce.
Tak właśnie natrafiliśmy na ciebie i resztę pacjentów.
Nie jesteś sama, Dani.
To zakład dla młodych mutantów takich jak ty.
Nastolatków, które potrzebują pomocy w wyrośnięciu na zdrowych dorosłych.
Tu masz ciepłe ubranie i kosmetyki.
Długo tutaj zostanę?
Aż orzeknę, że nie jesteś groźna.
Groźna dla kogo?
Siebie samej.
Wiele przeszłaś.
Wypocznij, dobrze?
Rano pomówimy znowu.
Doktor Reyes?
Naprawdę zostałam sama?
Ale jesteś bezpieczna.
Tutaj nikt cię nie skrzywdzi.
Dobranoc.
Prosiłam was o zastanowienie się, kiedy ujawniła się wasza mutacja.
Ktoś zechce opowiedzieć?
Samie?
Iliano?
Roberto?
Rahne?
Nie pomożemy sobie, jeśli nie zaczniemy rozmawiać.
Powtarzałam wam setki razy.
Program nic nie wskóra, póki nie weźmiecie czynnego udziału.
Rahne, może ty zaczniesz?
Usiądź z nami, Dani.
Oto nowa pacjentka, Danielle Moonstar.
Powaga?
Postarajmy się ją ugościć.
Mów, Rahne.
Dobrze.
Miałam 13 lat.
Pamiętam, że biegłam przez las.
Jak się czułaś?
Wolna.
Bardziej wolna nie czułam się nigdy.
Ale i grzeszna.
Dlaczego?
Bo wiedziałam, że to złe.
Poszłam do pastora Craiga, by wygnał moc modlitwą.
Chciał ją zobaczyć, więc... przemieniłam się.
I co wtedy zrobił?
Zbił mnie prawie na śmierć.
Nazwał wiedźmą...
która pójdzie do piekła.
Ktoś inny opisałby swój pierwszy raz?
Nowa.
Jak ciebie posrało?
-Iliano. -Pewnie ćpa.
Albo to nimfomanka. Oby.
Tylko tak dalej, to wszyscy pójdziecie do izolatek.
Dobrze się zastanówcie, jak chcecie spożytkować swój pobyt.
I jak długo ma potrwać.
Skoro już wstałaś, Iliano, może oprowadzisz Dani?
A z jakiej racji?
Bo cię proszę.
Od dawna tu jesteś?
Są jacyś inni lekarze?
A może tak...
Słucham, Lockheed?
Wiem.
Też jej nie znoszę.
Doktor Reyes!
Główny gmach, pokoje, kaplica, jeśli wierzysz w te bzdety,
i ogród.
Umiesz hodować zielsko?
Nie.
Co z ciebie za Indianka?
Czejenka.
Nie pytałam na serio.
Stań na warcie.
Gdzie jesteśmy?
Kto wie.
Doktor Reyes powtarza, że 30 km od najbliższego miasta.
Ale może nas wkręcać, żebyśmy nie zwiali.
Nie ma płotu.
Nie.
Nie ma.
Nic nie trzyma cię w niewoli.
Biegnij, nowa, biegnij!
Gazu!
To nie szpital, Pocahontas.
Tylko klatka.
Z której już cię nie wypuszczą.
Rany, było cię ostrzec.
-Pójdę im pomóc! -Nie, tato, proszę!
-Nie zostawiaj mnie! -Wyrzuty sumienia to częsta reakcja.
Zostań tu!
Ocalałaś jako jedyna.
Co tu robisz?
Wybacz. Nie chciałam cię wystraszyć.
Rety, strasznie wysoko.
Możesz się nieźle połamać.
Zginęłabym.
Na miejscu.
Nic bym nie poczuła.
Też chcę się stąd wyrwać.
Ale nie w ten sposób.
Mój dom przepadł. Tata zginął.
W moich stronach wierzą, że samobójcy idą prosto do piekła.
Skutecznie mnie to zniechęciło.
Nie chcę tu być. Chcę iść do krewnych.
Może nie bez powodu oni zginęli, a ty nie.
Może jeszcze nie pora ich spotkać.
Ale jestem sama.
Stoimy tu we dwie.
Mówisz, że jestem nikim?
Proszę.
Będzie lepiej.
Obiecuję.
Pożyjmy jeszcze chwilę, Dani Moonstar.
Dani, gdzieś ty była?
Pokazywałam jej kaplicę.
Nie wolno wam tak znikać. Przecież wiesz.
Przepraszam panią.
Ukarze cię przeze mnie?
Spokojnie. Mnie lubi.
Ja i Sam jesteśmy grzeczni.
W mordę, myślałam, że wybuchł.
Nie.
To jego moc. Umie wystrzelić.
Pędzi jak kula armatnia.
Tylko gorzej z lądowaniem.
Czyli trenuje?
Nie wiem.
Czasem wygląda, jakby chciał się poranić.
Dorastał w miasteczku w Kentucky. Dobrze się uczył,
ale musiał iść pomóc ojcu w kopalni. Utrzymać rodzinę i tak dalej.
Biedak.
No nie?
Z kolei taki Roberto jest z najbogatszego rodu w Brazylii.
Dzięki, psino.
Pewnie żył jak król, nim tu trafił.
Musiał zmalować coś strasznego.
Jaką ma moc?
Nie mówi, ale jakąś na pewno.
Rodzice chcą go wyleczyć.
Jest lek na chamstwo? Może to zwykły świrus.
Nie, świruskę już mamy.
Miło było spędzić razem dzień, ale muszę iść.
Nie wolno być w pokoju we dwójkę.
Dlaczego stale nas podgląda?
Dla naszego dobra.
Ma dobre chęci. Chce nam pomóc.
Ukończ kurację, to cię wypuszczą.
I to szybciej niż nas, wariatów.
To... dobranoc.
Rahne?
Dzięki za pomoc.
Bo ja wiem?
Może lepiej było skoczyć razem.
AKTYWACJA TRYBU NOCNEGO
SKANOWANIE BIOMETRYCZNE
ILIANA RASPUTIN SKANUJĘ
W NORMIE
DANIELLE MOONSTAR SKANUJĘ
W NORMIE
ROBERTO DA COSTA SAM GUTHRIE
W NORMIE
Garderoba mi się kurczy przez to zmywanie.
Wywalasz każdą koszulkę, gdy ci się uświni?
Masz, jest twoja.
Git.
Bałeś się?
W kopalni?
No. Tak jest.
WYKRYTO ENERGIĘ PSIONICZNĄ
Nie!
O Jezu.
Spoko.
Nie zjechałbym do szybu za milion dolców.
Nie mógłbym ci tyle dać.
Pożyczę ci trochę, jak wyjdziemy. Starszym nie brak.
Dobranoc, Kentucky.
Spoko.
WZROST ENERGII PSIONICZNEJ
Halo!
Jest tu kto?
Tata?
Samuelu.
Co zrobiłeś?
WYMAGA DALSZEJ OBSERWACJI
Tu chyba nie ma kamer?
To jedyne bezpieczne miejsce.
Ale nie wiadomo, jak z podsłuchem.
Jaka... konkretna blizna.
Tatuaż bolałby za mało?
Nie ja na to wpadłam.
Co oznacza?
Wybacz, nie chcę o tym gadać.
Spokój.
I...
spokój.
Kochanie.
Nie dam rady.
Gram jedną ręką.
Przetrwamy.
Ej, Stojąca Skało.
Chcesz skrzydełko z Buffalo?
Uwielbiacie bizony, co nie?
-Weź się od niej odczep. -Nie.
W porządku.
„Stojąca Skało”. Dobre.
Lepsze od „Pocahontas”.
W piątej klasie robiło furorę.
Nie boję się ciebie.
Tata mówił mi o takich szmatach.
Proszę.
Pokaż na laleczce, gdzie tatuś cię dotykał.
-Lockheed! -Dajcie spokój.
Ani słowa o moim ojcu, zdziro!
-Guzik o mnie wiesz. -A ty niby tak?
16 lat i nawet nie zna mocy!
Ktoś tu chyba późno dojrzewa.
Zostaw ją.
Pomagam jej. To terapia!
-Łapy precz. -Bo co?
Zobaczmy. Co mi zrobisz?
Kurna! Szmato!
Nie, Iliano!
Znasz reguły.
Żadnych mocy. A tym bardziej bójek.
Sorka, pani doktor.
Myślałam, że jest nietykalna.
Chciałam to tylko sprawdzić.
Do izolatek. Obie.
Ale to nie Dani...
Reszta – za 10 minut do łóżek.
Spotkamy się rano.
W piekle się spotkamy.
Chodź.
Co tam, Lockheed?
WZROST ENERGII
Nie, nie bój się.
Schowamy się w naszej kryjówce.
Uśmiechnięci nas tam nie znajdą.
WYKRYTO ANOMALIĘ
IZOLATKA, PÓŁNOCNE SKRZYDŁO
Dani?
Co się ze mną dzieje?
ANALIZUJĘ ZAPIS ZAJŚCIA
PODWYŻSZONE ODCZYTY OD 48 GODZIN
ZDOLNOŚCI NIEOKREŚLONE
POBRAĆ KREW DO ANALIZY
OBSERWOWAĆ INTERAKCJE Z PACJENTAMI
Coś wyraźnie się ujawniło,
ale dopiero dalsze badania pomogą ustalić co.
Bez obaw, jestem lekarką.
Wywodzę się z lekarskiej rodziny.
Matka była lekarzem weterynarii.
Jej pacjentów często kąsały grzechotniki.
Wiesz, że młode grzechotniki są groźniejsze od dorosłych?
Nie panują jeszcze nad tym, ile jadu wydzielają.
Nawet mutanci dziś zwani bohaterami
najpewniej skrzywdzili kogoś... gdy odkryli swoje moce.
Dlatego właśnie nowi mutanci są groźni.
-I trzeba ich... -Zamykać?
Odosabniać...
od przeciętnych ludzi. Dla ich i naszego dobra.
Uciskaj.
Wybacz mi, ojcze, bo zgrzeszyłam.
Ostatnio spowiadałam się tydzień temu.
Mój przełożony prowadzi zakład dla zdolnych mutantów.
Mogłabym cię potem do niego przenieść.
Rahne mówiła, że wyjdę stąd szybciej,
jeśli ukończę kurację.
Zwróciłam uwagę, że się polubiłyście.
To dobrze. Ma na ciebie dobry wpływ.
I ma rację.
Zależy nam na ustaleniu, jaką dokładnie masz moc,
żeby pomóc ci ją opanować.
Dwa razy się masturbowałam.
Okłamałam doktor Reyes.
I znów byłam w wentylacji.
Halo?
Zmówię raz Ojcze Nasz i dwa razy Zdrowaś Mario.
Halo?
Kto tam?
Wiedźma!
Wiedźmo!
Obedrę cię do kości!
Diabły nie wchodzą do kościołów. Diabły nie wchodzą do kościołów.
-Hej. -Hej.
Gdzie byłaś?
Wszystko gra?
Tak.
Chciałam pobyć chwilę sama.
Jazda.
A wy dokąd?
Reyes śpi, więc idziemy...
Nigdzie, nie zapraszamy cię.
Daruj, Ili.
Chodź, pokażemy ci.
Chrzanić.
Przesiadujecie na strychu?
No.
Tutaj Reyes nas nie podgląda.
I pełno tu fajnych gratów z czasów, zanim badali mutanty.
Zabawmy się nieco.
-Wyzwanie. -Nie możesz wybrać wyzwania.
Jezu, dobra.
Prawda.
Z iloma się bzykałeś?
Już ich nie zliczę.
Rahne?
Kłamie.
To wykrywacz kłamstw. Wiemy.
Dobra. Z trzema.
Nieźle.
Nie, patrzcie.
-Nie mówiłam? -Co?
Dlaczego?
Za gorąco mi.
Bawi cię to? Twoja kolej, palancie.
Po co ci węgiel?
Tata mi go dał.
Zanim...
odszedł.
Przykro mi.
Nie żałuj mnie.
To moje miejsce.
Nie powinno nas tu być.
Ja raczej tak.
Dlaczego?
Już odpowiadał, nowa.
Teraz ty.
Nie podłączycie mnie?
Twoje kłamstwo poznam bez wykrywacza.
Jaką masz moc?
Nie wiem.
Czułam, że tak powiesz.
Jeszcze jedno pytanie.
Skąd ten durny misiek?
To też pamiątka.
Tata mi go zrobił.
Po co?
Jak byłam mała...
strasznie bałam się ciemności.
Tak bardzo, że bałam się położyć do łóżka.
Aż tata opowiedział mi legendę o niedźwiedziu.
Diabelskim.
Który mieszka w każdym z nas i karmi się strachem.
I to się nie śni?
Cicho tam, Berto.
Gdy się rodzimy...
niedźwiadek jest mały i słaby.
A gdy dorastamy...
i coraz bardziej się boimy...
on też staje się większy i silniejszy.
Dlatego tata...
zrobił mi wisiorek na pamiątkę tego, jaki miś był dawniej mały.
Żebym już niczego się nie bała.
Dosyć.
Jedziemy.
Walcie.
Prawda.
Jak ty tu trafiłaś?
Zabiłam 18 chłopa.
Jednego po drugim.
Mieczem.
Z Lockheedem.
Kłamiesz.
Nieprawda.
Nie wierzycie?
Jestem tu najpotężniejsza.
Dziś pomówimy o posłuszeństwie.
Jeśli chcecie trafić do zakładu mojego przełożonego,
musicie być godni zaufania.
Tak?
A jak nie chcemy iść do pani szefa?
Co jeśli ja chcę do domu?
Pamiętasz, co się stało, Samie.
Sądzisz, że cię nie szukają?
Gdyby nie my, skończyłbyś w więzieniu albo gorzej.
To był wypadek.
Kto oprócz nas ci uwierzy?
Ja wierzę. Sam jest w porządku.
A nawet jeśli nie,
mam tu spędzić resztę życia przez jedno potknięcie?
Gdy ci przejdzie.
Czyli kiedy?
Co w ciebie wstąpiło?
Coś jest nie tak.
Mam zwidy i straszne koszmary!
Kiedy mi niby przejdzie?
Gdy stwierdzę poprawę.
Chrzanię tę gadkę.
Nie słucha mnie pani.
Co jej zrobiliście?
Być może zaprawiłam jej herbatkę.
Trzymaj się, połamańcu!
Niepodważalnie i bez dwóch zdań,
jak żyję, nie widziałam gorszych mutantów.
Mój przełożony będzie mną nader rozczarowany.
Wnioskuję wręcz, iż za karę wymierzy mi parę klapsów.
Mój przełożony!
Właśnie, kim jest ten cały przełożony?
To nie jest jasne?
Chyba znasz X-Menów?
Tak, tylko... kto by chciał takim zostać?
Nie będę się tłukł w rajtkach. Mam kasę.
To teraz im płacą?
Ja nawet bym mogła.
A na co im pies?
Dzieci.
Chodź, coś ci pokażę.
Dokąd?
Niespodzianka.
A te co knują?
Zdrowie.
Czekaj, Rahne.
Na pewno znasz drogę?
Tak, widzę po ciemku.
Chodź za mną.
Wiesz, jak się na nas wścieknie?
I co zrobi? Wykopie nas?
I tak nie chcę tu siedzieć.
Tja. Tylko że póki otacza nas bańka doktora Phila,
nie masz wyboru.
Nie.
Nigdy nie miałem.
Co to znaczy?
Musiałem pójść z ojcem do kopalni.
Pracowałem od niedawna.
I jednego dnia...
zrobiło mi się ciasno.
Brakowało mi tchu.
I wystrzeliłeś.
No.
Zabiłem tatę.
I większość ekipy.
Nie mogę sobie tego wybaczyć.
Przykro mi, stary.
Myślę...
że zrobiłbym wszystko, by to cofnąć.
A ty?
Co zrobiłeś?
Nic.
Czyli cały czas mogłaś wyjść na dwór?
Mogę się poruszać po całym szpitalu.
Ale to jedyne wyjście.
Stale boję się, że Reyes je odkryje.
Jutro odkryje niejedno.
Wierz mi, warto było.
Połóż się.
O Boże.
Czy nie pięknie?
Tak.
Racja.
Nasza piękna klatka.
Tak mawiał mój ojciec.
Mieliście kopułę nad rezerwatem?
Nie.
Miał na myśli nasze ciała.
Bo...
jesteśmy w nich więźniami.
A w chwili śmierci dusza ucieka.
I znów możemy być z ukochanymi.
Szczerze, to nie brzmi tak źle.
Wybacz. Myślałem, że...
Mogę się dołączyć?
Dobra.
Tylko zgaś światło.
Już.
Strasznie.
Boisz się?
Nie.
Chyba tak.
Prawiczku.
Dogoń mnie.
Czekaj.
Wygląda jak coś z bajki.
Chwilami ty się taka wydajesz.
Jak to?
No bo...
jesteś dla mnie taka miła.
Zbyt miła.
Wydaje mi się, że cię zmyśliłam.
Nie zmyśliłaś.
Jestem prawdziwa, słowo.
Twoje oczy.
Przepraszam.
Nie.
Są śliczne.
Nigdy tego nie robiłam.
Z dziewczyną?
W ogóle.
Co jest?
Nie mogę. Muszę... trochę ochłonąć.
Nie masz ochoty?
Mam, tylko...
nie mogę się rozgrzać.
Jeśli to zrobię...
Powiedz mi.
Byłem z dziewczyną.
Chciałem ją objąć...
ale spaliłem ją swoimi...
-Moje ręce ją zabiły. -Hej.
-Spaliłem ją. -Hej.
Spójrz na mnie.
Mnie nie spalisz.
Nie skrzywdzisz mnie.
Ale...
znów musisz mnie dogonić.
Ili?
ILIANA RASPUTIN W NORMIE
Ili?
Mariella! Nie!
Co jest?
To Berto.
Otworzyć sterownię.
-Co się dzieje? -Wróć do pokoju.
Kurna. Co tu się stało?
Co?
Podaj kod.
Oddawaj telefon!
Ja tu rządzę!
Gówno prawda.
Nie widziałaś? Iliana chciała mnie zabić!
To nie ja.
Była wtedy u siebie.
-Bzdura! -Pływałeś w basenie sam.
Widziałaś to?
Trzymasz nas w klatce z demonami!
-Oddawaj. -Podaj kod!
Berto, luz.
W życiu. Wzywam gliny i spadam.
-Wykluczone. -Według kogo?
Twojej lekarki.
Gówno prawda.
Nie jesteś lekarzem.
Spotkałam już takich.
Którzy lubią trzymać dzieci w klatkach.
Spotkałam ich...
i zabiłam.
Nie było jej w basenie.
I wiem, co mi zrobiłaś.
Pomożesz reszcie to wyprostować.
Chciałoby się.
Wypuść mnie stąd!
Nie zamierzam tu ginąć, do cholery! Rozumiesz?!
Wypuść mnie!
Zabezpieczyć obiekt.
Zajrzymy dziś nieco głębiej, Dani.
Zaciśnij pięść.
To cię odpręży.
Zadam ci kilka pytań.
Liczę na szczere odpowiedzi.
Co zapamiętałaś jako ostatnie, nim tu trafiłaś?
Tata mnie obudził.
Kazał mi uciekać.
Wszystko się trzęsło.
Przed czym uciekałaś?
Mówił, że przed tornadem.
Obie dobrze wiemy, że to nieprawda.
Przed czym uciekałaś?
Padał śnieg.
W lecie?
On go sprowadza.
Kto taki?
Diabelski niedźwiedź.
Gdzie jesteś?
Tutaj, Dani.
Co to za miejsce?
-Co ty robisz? -Dani?
Nie! Nie!
Halo?
Dani? Kto tam?
Nie istniejesz.
Zabiłam cię.
I powstałem ponownie niczym Chrystus.
Nie zbliżaj się!
Lockheed, co jest grane?
To ona.
Dani, skup się!
Zapanujesz nad tym?
Nikt nie zdoła.
Nie!
Cofnąć się!
Rahne!
O Jezu.
To prawdziwe? Tak!
Nie mówiłem wam?
Co jej się stało?
Ty się stałaś.
To Dani.
To wszystko Dani.
Nic nie zrobiłam.
Zło przyszło za tobą!
Znam już twoją moc, nowa.
Pokażę ci swoją.
Żadnych mocy!
Nie!
Wlazła nam do głów.
Pozabija nas.
Nie panuję nad tym, co się ze mną dzieje.
Dokąd mnie zabrałaś?
Do piekła?
Do Limbo. Wymyśliliśmy je.
„My”?
Ja i Lockheed.
Kogoś ci przyniosłam.
Z początku to była nasza kryjówka.
Uciekaliśmy tam myślami, gdy miało się stać coś złego.
Robiliśmy to tak często...
i byliśmy tam tak długo...
że powstało.
Widziałam wspomnienie.
Nie moje.
Kim oni byli?
Nie znałam ich imion.
Byli tacy sami.
Wprawiali nas w płacz.
sb.trdr
I się uśmiechali.
POWIADOMIENIE
WIADOMOŚĆ PRZYCHODZĄCA
WYNIKI BADAŃ DANIELLE MOONSTAR
PACJENTKA SZCZEGÓLNIE NIEBEZPIECZNA
POBRAĆ DODATKOWE PRÓBKI DNA
ZLIKWIDOWAĆ PACJENTKĘ
KOD POTWIERDZAJĄCY DR REYES
KORPORACJA ESSEX POTWIERDZONO
Boli cię?
Leki pomagają.
To naprawdę on?
Klecha?
Jeśli nie, to nieźle się nabrałam.
Nie wejdziesz?
Nie ciebie się boję.
Tylko tego, co widziałam.
Jego.
A jeśli zjawił się przeze mnie?
Nawet jeśli faktycznie robisz to wszystko...
to nie celowe.
Nie obwiniaj się.
Zobaczyłam coś, gdy badała mnie doktor Reyes.
Dzieci takie jak my.
Mutantów zmuszanych do różnych rzeczy.
Okropnych rzeczy.
To chyba nie jest szpital.
Myślę, że trafimy do tamtego miejsca,
gdy nas zwolnią.
Jeśli to zrobią.
Zapraszam cię, Dani.
-Stój. -Muszę iść.
A jak masz rację?
Znowu dasz się naszprycować?
Ostatnio poznałam jej tajemnice.
Może znów się uda.
Może będzie łatwiej się stąd wyrwać.
Jak?
Jeszcze nie wiem.
Pożyjmy jeszcze chwilę, Rahne Sinclair.
Prosiła, bym przy niej była.
Zaczekaj za drzwiami.
-Ale... -Możesz przyjść później.
Otworzyć korytarz H.
Co cię gryzie?
Nic.
Tylko...
Reyes była...
No jaka?
Słyszycie?
To muzyka?
Poznaję ją.
Czekaj.
Co sprawdzamy teraz?
To raczej mój sprawdzian.
Mówiłam ci, że mama była weterynarzem.
Nasz pies wpadł nagle w szał...
i pogryzł synka sąsiadów.
Unieś głowę.
Opuść.
Miał wściekliznę.
Dochodzi ode mnie.
Idę po doktor Reyes.
Nie wchodź!
Co to, kurna, jest?
Nie.
Ja to stłumiłam.
Łapy przy sobie, świnio!
Spójrz na mnie.
Słuchaj! Nic ci nie zrobi.
Nie, stój!
Spójrz. On nie istnieje, jasne?
Wiej!
Gazu!
Matka próbowała wszystkiego.
Ale był zbyt chory.
Nawet nie wiesz, jaka to udręka dla lekarza.
Ta bezsilność.
Może walczyć o ocalenie pacjenta,
ale czasem najbardziej humanitarnie
jest go uśpić.
Pomocy!
Ratunku!
Dobra, spokojnie.
Jezu!
Puść! Stój!
Zostaw! Puszczaj mnie!
Nie, puść!
Jesteś naszą najpotężniejszą mutantką.
Ale przełożony sądzi, że nad tobą nie zapanujemy.
Już niedługo, Dani.
Dani?
Dani, ocknij się.
Doktor Reyes!
Niech pani pomoże.
Pani doktor!
Kocham cię, Lockheed! Już po nas!
Do cholery! Dawaj, Iliano, zrób coś!
-Nie mogę. -Użyj mocy!
Nie mogę!
Zróbże coś!
Poważnie?!
Berto!
Jędza zastawiła każde wyjście.
Chce nas zabić?
Te wesołki są od niej?
Nie, od Iliany.
No pewnie.
Widziałeś dziewczyny?
Nie.
Chodź na górę.
A ciebie gdzie wcięło?
Byłam u siebie.
Ale szprycha.
Co się odstawia? Gdzie doktor Reyes?
-Chciała zabić Dani. -Co?
To nie było żadne badanie.
Chciała ją zabić.
Moja teczka.
„Pacjentka gardzi autorytetami,
lecz osłabiona psychika i nienawiść do ludzi czynią ją idealną kandydatką.
Opinia...
Morderczyni.
Nieograniczony potencjał.
Zalecam dalsze inwestycje”.
Korporacja Essex.
To miejsce widziałam.
Nie szkoliła nas na X-Menów.
Tylko na morderców.
Nie ma wiele czasu.
Reyes chce mnie zabić.
Lada chwila wróci tego dokonać.
Nie wydostaniemy się stąd.
Nasze moce nie pomogą. To na nic.
Nieprawda.
Uwolniliśmy się z klatek.
Z tej też się uda.
Wszystko fajnie,
ale budynek dalej okala pole siłowe.
Każde okno i drzwi.
Jak chcesz je przebić?
Niszcząc je u źródła.
To zabijmy sukę.
Chcę dziś pomówić o powinności.
Waszą jest ukończenie kuracji.
Wszyscy w tej chwili wracajcie do pokojów.
W razie nieposłuszeństwa lub próby ucieczki...
moją powinnością jest was zatrzymać.
Za wszelką cenę.
Skąd wiesz, że tu jest?
Dobrze węszę.
Dobrze zabijasz.
Co się dzieje?
Czym jest Korporacja Essex?
To stowarzyszenie naukowców, które utworzył mój przełożony.
Niby po co? By mieszać nam we łbach?
By was ocalić!
Gdyby nie ja, dawno bylibyście martwi!
Spokojnie. Hej.
Spokój.
Jak mówiłam...
musicie się uspokoić.
Dobrze? Obiecajcie to zrobić...
a was wypuszczę.
Oprócz Dani.
Dani należy uśpić.
-Nie! -Wypuść nas!
Spokojnie.
To dla jej dobra.
I waszego.
Z pewnością wiecie już, jaką ma moc.
Jest wybitna.
Odkrywa wasz najgorszy lęk...
największą tajemnicę...
i każe wam ją przeżywać.
Nie!
Raz za razem.
Raz... za razem.
Aż was zabiją.
Dobrze.
Dobrze. Odetchnij.
Właśnie.
Zaraz znów spotkasz ojca.
W świecie duchów.
BARIERA NARUSZONA
Dani, co ty robisz?
Dani.
Jest nieprzytomna.
Pomóżcie.
-Ocknij się! -Dani!
Dani! Ludzie!
Wrócił!
Tropi nas.
Nie, tylko Dani.
Dlaczego?
Bo to jej lęk.
Chodźcie. Pomóżcie.
Raz, dwa, trzy.
Zanieście ją w bezpieczne miejsce, a miśka zostawcie mnie.
Co zamierzasz zrobić?
Zabawię się z nim.
Wynieście ją.
Oszalałaś? On cię zabije!
Właśnie. Jest magiczny.
Tak jak ja.
Nie! Ili!
Te, Yogi!
Lwy, tygrysy i niedźwiedzie, ojej.
No nie, Lockheed?
O kurna!
Hajtnę się z nią.
Jesteś cały?
Chodźcie! Gazu.
Berto, ty ją nieś.
Nie jestem gotowy.
Nie skrzywdzisz jej. Dasz radę.
Tędy!
Idźcie. Ja wracam po Ili.
Sam!
Kiedyś musi mi się poprawić.
Daj ją.
Schowaj się.
Diabły nie wchodzą do kościołów.
Dani, musisz się ocknąć.
Wracaj tu, tchórzu!
Święta Maryjo, łaski pełna, błogosławionaś ty między niewiastami.
Módl się za nami grzesznymi teraz i w godzinę śmierci naszej, amen.
Nie!
Diabelski miśku!
Już nie zwiejesz.
Wiem, że tam jesteś Dani.
Proszę. Jestem przy tobie.
Reszta też.
Bronimy cię.
Rahne, gdzie jesteś?
Rahne!
Wiem, że mnie słyszysz.
Co ty robisz?
Chowam się, jak wy.
Uwaga!
Lockheed!
Berto!
Dajesz!
Rahne!
Musisz się obudzić.
Albo wszyscy zginiemy.
Berto!
Nie, Berto!
Tylko ty go zatrzymasz.
Nie mogę.
Dani!
Tata!
Tak mi przykro.
To nie twoja wina.
Ale już się obudź.
Niedźwiedź jest za wielki.
Mniejszy niż ty.
Dani!
Nie! Dani, ratuj!
Dani!
Nie!
Dani!
Stój.
Nie.
Ja tu rządzę.
Spokój.
Dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
Nie ma się już czego bać.
Ale pora, żebyś zasnął.
Dziękuję.
Dzięki wam wszystkim.
Za ratunek.
Żartujesz?
Ty ocaliłaś nas.
Ej. Kopuła zniknęła.
Jesteśmy wolni?
Do najbliższego miasta podobno 30 km.
Mogła nas wkręcać.
Przekonamy się?
Tata mawiał, że w każdym człowieku żyją dwa niedźwiedzie.
Pierwszy to wszystko, co dobre.
Współczucie, miłość, zaufanie.
Drugi – to wszystko, co złe.
Lęk, wstyd, chęć samozniszczenia.
Spytałam: „Który zwycięża?”.
Odparł: „Ten, którego karmisz”.
NOWI MUTANCI
Subtitles by sub.Trader subscene.com
Tłumaczenie: Piotr Kacprzak