NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Rüzgârı da hesaba katın.
Biraz daha sola.
Görüşü 90 metreye ayarlayın.
Emniyet kilidini açıyoruz…
Tetiği yavaşça çekiyoruz.
Öldü mü?
Hayır.
Vurdunuz ama yaralı hâlde kaçtı.
-Öyleyse peşinden gidelim. -Hayır, olmaz.
Şu dereyi görüyor musunuz?
Orada bizim arazimiz biter, komşunun arazisi başlar.
Bu sınırı asla aşmayız.
-Günaydın. -Günaydın.
Hatırlatayım, Başbakan ve Bay Thatcher yarın 15.00'te burada olacaklar.
Teşekkürler.
-Nedir bu tantana? -Günaydın anne.
-Günaydın. -Günaydın anne.
-Günaydın. -Sen mi söylersin, ben mi?
Sen söyle, çatlayacaksın.
Avlak bekçimiz bu sabah komşudan bir telefon almış.
Meğer ticari konuklarından biri…
Japon bir adammış.
Dev bir erkek geyiği vurup yaralamış, geyik kraliyet arazisine kaçmış ve…
Acısına son verilmesi lazım.
-Hangimiz anlatıyoruz? -Anlat hadi.
Her neyse…
Muazzam bir kızıl geyikmiş.
-14 boynuzlu. -Gerçekten mi?
Tantana bu yüzden,
bugün ava çıkabilmek için tüm planları iptal ettik.
-Ama işlerimiz var. -Artık yok.
-Her şeyi iptal ettim. -Ne?
Hadi ama anne.
Bu şatoda en son ne zaman bu boyutta bir geyik avlandığı malum…
Ona bir rakip bulsak iyi olur.
-Gölgede bıraksın. -Rakip ve düşman.
Duvardan duvara öfkeli bakışlar atarlar.
Asıl soru, altında kimin adının yazacağı.
-Benimki. -Benimki.
-Benimki, tartışmaya lüzum yok. -Seninki olmayacağı kesin.
-Benimki. -Kes şunu.
Benimki.
-Gelmene çok sevindim. -Çok beğendim. Verdi'ye bayılırım.
Çok romantik bir besteci.
Evet ama yalnız romantizme odaklanmak
Verdi'nin mirasını ve siyasi nüfuzunu aza indirgemek olur.
Müziği, İtalya'nın birleşmesinde çok önemli bir rol oynadı.
Vay canına, sahiden mi?
-Yaz için çok planın var mı? -Hayır, genelde Londra'da olacağım.
Yani utanç verici derecede müsaidim.
Zimbabve'de iki hafta geçirdikten sonra İskoçya'ya geçeceğim.
Ama belki sonbaharda yine görüşürüz.
-Eyvah, istemiyorsun. -Hayır, sadece çok vakit var.
-Göz açıp kapayıncaya kadar geçer. -Geçmez, uzadıkça uzayacak.
Ama sabrın sonu selamettir.
-Refakatçin daha fazlasına izin vermez. -Sizin sözünüzü dinler.
Büyükannem züppenin tekidir.
İyi geceler.
-Çok mu soğuk oldu? -Evet.
-Ama centilmenliğe yaraşır. -Prensliğe.
Pardon, prensliğe.
BALMORAL TESTİ
Meclis başkanıyla da bu konuda fikir teatisinde bulunduktan sonra
bugün yaklaşan bütçe planlamalarını masaya yatırarak başlamak istiyorum.
Kamu sektöründe borçlanmayı ve enflasyonu
kontrol altına alma ihtiyacımızı göz önünde bulundurarak
bu hükûmet, Geoffrey'nin de teyit ettiği üzere
ülkenin bugüne kadar gördüğü
en cesur ve en geniş kapsamlı mali reformlarından birine girişecek.
Lütfen Margaret…
Dört milyar gider kesintisi mi?
Kamu daireleri için sıkı harcama limitleri,
sterlin başına 25 peni verginin kaldırılması.
-Bu bir reform değil, kırım. -Çok hızlı ilerliyorsun.
Çünkü acelem var.
-Tecrübesi olan herkes… -Ya da mantığı.
…kamu sektörünün ve ağır endüstrinin kırımının
toplu işsizlik kaygısını körükleyeceğini görür.
Huzursuzluk çıkar.
-Savunduğumuz her şeye sırtımızı döneriz. -Aynen öyle.
Hatırlatır mısınız?
Biz neyi savunuyoruz?
Biz Muhafazakâr Parti'yiz. Muhafazakârlığı, ihtiyatı savunuruz.
-İstikrarı savunuruz. -Ilımlılığı.
Teşekkürler beyler. Sayın Başbakan.
Bizim önceliğimiz bunlar,
devletin ve kurumlarının toptan yeniden düzenlenmesi değil.
Çok aceleci, pervasız bir çözüm.
Sadece ülkeyi karşımıza almakla kalmazsın,
kendi partini, iş arkadaşlarını, bizi de karşına alırsın.
Kıpırdamayın lütfen.
Üç, iki, bir.
Teşekkürler.
O adamların bana patronluk taslaması, nutuk çekmesi yok mu…
Asilzade toprak ağaları…
Üst sınıf piçler.
Hele ki fikirleri…
Bu ülkenin karşılaştığı sorunlara ürettikleri çözümler
o kadar yaratıcılıktan uzak, o kadar ihtiyati, o kadar…
…çiğ ki.
"Çiy" demişken…
Balmoral'da hava yağışlı olacakmış.
Golf oynamak bana haram oldu.
Eskiden babam bir vaaz verirdi.
"Tanrı, elçisi olarak yüreksizleri seçmez."
Bunların hepsi yüreksiz.
Elimde fırsat varken hepsini kovmalıydım.
Bu sabah Malcolm Muggeridge'den bir telefon aldım.
"Testlere hazırlıklı olun." dedi.
"Ne testiymiş o?" diye sordum.
"Meşhur Balmoral testleri." dedi.
Meğer misafirlerinin kabule şayan olup olmadıklarını
gizli testlere tabi tutarak öğrenmek kraliyet ailesinin âdetiymiş.
Üst sınıf mı, değil mi, onlardan biri mi, değil mi…
Vahşi bir av sporu gibiymiş.
Sayın Başbakan.
-Balmoral'a hoş geldiniz. -Merhaba.
-Bay Thatcher. -Nasılsınız?
Majesteleri sizi karşılayamadığı için affınızı diledi.
Ailenin kalanıyla iz sürmeye çıktı.
-Evet, bu odayı alalım, teşekkürler. -İkisi de sizin hanımefendi.
Eh…
Teşekkürler canım.
Merak etme, İngiliz parası ama İskoçya'da da geçer.
Ondan değil efendim. Bahşişler giderken bırakılır.
Talimatlar masadaki protokol belgesinde.
Sen al, bizden laf çıkmaz.
Hayır, bırak onu ben yapayım. Hele ki kocamınkini.
-Affedersiniz. -Teşekkürler.
Bavulunu boşaltıyordu.
Aklından ne geçiyordu? Bu iş bir adamın karısına düşer.
-Hele iki yatak odası? -Sorma, çok tuhaf.
-Aynı yatakta yatmamıza izin var mı? -Gidip protokol belgesine bakayım.
Akşam altıdaki ne dersin? İçki mi yemek mi?
Kim bilir?
-Ne giyeceğim? -Nasıl yani?
-Kimin umurunda? -Benim umurumda.
Her evin kuralları var
ve böyle yerlerde neyi ne zaman giydiğin önem taşır.
Uçakta testlerden bahsetmiştin.
-Demek dinliyordun. -Tabii ki dinliyordum.
Dinlediğimi göstermek için sana bakmama gerek yok.
-Baksan hoş olur. -Hoşluk yapmaya vaktim yok.
Bence asıl endişe edersek testlerden kalırız.
Altıda yemek öncesi içki var.
Yemek için smokin diyor, demek içkiler de öyle.
Hanımefendi, yürüyüş ayakkabısı getirmemişsiniz.
Doğrudur.
Ne tuhaf laf.
Geyiği gören oldu mu?
-Anne, Connachcraig'de görmüş. -Ateş ettin mi?
-Siz de mi? -Hayır, ya onlar?
Mevsimini beklememiş. Dişi geyikler kızışmadı bile.
Muhtemelen kızışıp sürüden ayrı düşmüş.
-Sana bir fırsat daha veririz. -Yarın yakalayacağız.
Şimdilik gidip çay alalım.
Pekâlâ.
-Şimdi nereye? -Bir ses duydum.
Sanırım…
-Buradan mı? -Evet.
Ne yapıyorlar?
Tanrım…
-Başbakan, sizi görmek ne güzel. -Majesteleri.
Akşam yemeği için hazırlanmışsınız bile. Çok düşüncelisiniz.
-Yemeği erken yeriz. -Olur mu öyle şey? Saat altı.
-Yemek 45 dakikaya hazır olsun. -Ama daha çay saati.
Aferin oğluma.
Majesteleri.
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Prens Hazretleri.
Hayret bir şey, yarın öğle yemeğine de pijamalarla gelirler artık.
Sanırım bu testi geçemedik.
İyi akşamlar.
Hanımefendi, sağdan ikinci sandalyeye, beyefendi sol tarafta…
Yemin ederim, sesini duydum.
-Çağırdın mı? -Denedim.
Mark, seninki daha iyi.
Böyle çağrı mı olur? Korkunç.
Daha yüksek.
Gölün batı kıyısında görüldüğünü duydum.
Ne saçma laf o öyle.
-Nedenmiş? -Alçak zemin, alan fazla açık.
-Yüksekte, yamaçlardadır, haksız mıyım? -Demek öyle.
…öyle sağlıklı bir geyiği öldürmek bence suçtur.
Ama ticari konuklar avlanmak istiyor ve bunun için para dökmeye hazırlar.
-Komşularımız da açgözlü olunca… -Onları da anlıyorum.
İş bu.
Bu, iş değil.
Doğayı korumak.
İnsanlar bunu idrak edemiyor. Cehalet işte.
Yemekten sonra oyun oynamaya ne dersiniz?
Bir filancalı beşinci falanca
iki filancalı dördüncü falancayı seçiyor!
Şimdiye kadarki en iyi performansımdı.
İki filancalı dördüncü falanca
yedinci falancayı seçiyor ve bir, iki, üç, dört…
Sekiz filancası var.
Yedinci filan falanca…
Olmaz, şaşırdın.
Olamaz!
Margot, büyükanneme göster hadi.
Nazi'ymiş gibi indir aşağı.
İki filancalı üçüncü falanca seçimini…
…hiç filancası olmayan birinci falancadan yana yapıyor.
-Sıra sizde. -İyi şanslar.
Pekâlâ.
Teşekkürler.
Birinci falancanın…
…hiç filancası yok…
…ve onuncu…
…falancayı…
…altı filancasıyla seçiyor.
-Harika. -Doğru söyledim mi?
Evet, doğruydu. Çok iyi.
Şunu uzatabilir misiniz?
Harika. Tebrikler.
-Ne yapıyordu öyle? -Ne yapacağını şaşırdı.
Ama peşin hükümlü olmayacağım.
Muhtemelen gerilmişti.
-Ne sebeple? -Bulunduğu yer, durum yüzünden.
Oyun oynuyor, eğleniyorduk.
Belki eğlence anlayışı farklıdır.
Ya da eğlence anlayışı sıfırdır ve eğlence görünce tanıyamıyordur.
Hâline acıyıp onu yarın iz sürmeye davet ettim.
Sana iyi şanslar.
İyi geceler.
Olamaz, işe mi koyulacaksın?
Bütün akşamı böyle heba ettikten sonra başka seçeneğim var mı?
Hadi ama, biraz eğlendik işte.
Daha da kötüsü,
Kraliçe beni yarın sabah iz sürmeye davet etti.
Sen gülmeye devam et ama iş konusunda öne geçmem gerekecek.
Peki o zaman. Ben gidip diğer odada uyuyayım mı?
Sakın ha!
Üst sınıf alışkanlıkları bize bulaşmasın.
Ayrı yatan ayrı düşermiş.
-Altı üstü bir gece. -Kötü alışkanlıklar da böyle başlar.
Burada kal işte. Komodinin üstünde bir kitap var.
Peki canım, sen nasıl istersen.
Hiç fark etmemiştim…
Balmoral Şatosu'nda Av Anıları.
-Ben çalışırken sen oku. -Sabırsızlanıyorum.
"5 Eylül 1848.
Prens Albert'tan, Saxe-Coburg'ün dul düşesi Marie'ye bir mektup."
"Geldiğimizden beri yağmur dinmek bilmedi
ama ben kural tanımaz bir adamım,
yağmura rağmen tüm haftayı görkemli geyiklerin izinde geçirdim."
Bekleyin.
Dünkü performansı oldukça kötüydü.
Evet, öğle yemeğine geyikle döneceğime bahse girerim.
Bu sözünü unutma.
Lafı bırak da icraata geç.
Tanrım!
Bir şey söylemeyin.
Başbakan.
Ne güzel bir sabah.
Gidelim mi? Biz bu arabadayız.
Teşekkürler John.
Hadi oğlum. Hadi.
Bize katılmanıza çok sevindim.
-Spor sevdiğinizi bilmezdim. -Sevmem efendim.
Ailecek iz sürmeye bayılırız.
Babam Kral George'la iz sürerdik, bana çok şey öğretti.
Benim babam da bana çok şey öğretti.
Beraber ne yapardınız?
Çalışırdık.
Bizim oyunumuz işti.
Dükkânda yanında çalışırdım.
Meclis üyesi olarak her yere beni de götürürdü.
Konuşmalarını yazarken onu izler,
prova yaparken, halka seslenirken dinlerdim.
Bir nevi siyasi vaftizimdi.
-İkiniz de şanslıymışsınız. -Evet.
Bileklerinizi kırmak istemiyorsanız o ayakkabıları bir daha düşünün.
-Kaç numara giyiyorsunuz? -38 numara.
Tesadüfe bakın, benimki de.
İz sürerken işin püf noktası tabiata karışmaktır,
sürpriz unsurunu korumaktır.
Bir dahakine parlak maviden kaçınırsınız.
Geyikler sizi görebilir.
Parfüm de sürmeyin.
Kokunuzu alabilir.
Şimdi de duyabilir.
-Dönüp üstümü değişebilirim. -Harika bir fikir!
Acele ederseniz öğle yemeğine yetişirsiniz.
Elimi çabuk tutacağım.
Efendim.
Mary.
Öğle yemeğinde aileye katılacağım. Yerlerini biliyor muyuz?
Loch Muick'in kıyısında olacaklarını duydum edendim.
Tamam.
Yapma.
Ne yapıyorsunuz?
Prenses Hazretleri.
-Bugün iz sürmeyecek miydiniz? -Evet ama ablanız…
Ona böyle hitap edemezsiniz, "kraliçe" demelisiniz.
O kraliçemiz, ablam değil.
Ayrıca o sandalyeye kimse oturamaz.
-Affedersiniz. -O kelime de olmaz.
"Ne?" deyin.
Birinden af dilemek çaresizliğin, avamlığın işaretidir.
O sandalye…
Ona kimse oturmaz.
Kraliçe Victoria'nındı.
Bugünün resmî tatil olduğunun farkındasınızdır.
Evet ama ülke bu hâldeyken tatil yapmak pek de mümkün olmuyor.
Ülke daha önce de bu hâle geldi, eminim yine gelecek.
İnsan tecrübe edinince şunu öğreniyor,
ara sıra izin yapmak en mantıklı harekettir.
Ben izin yapabilecek bir insan değilim.
Bana haz veren bir şey değil.
Size hazdan daha önemli şeyler verebilir.
Mesela bakış açısı.
İyi akşamlar Prens Hazretleri.
Seni hafta sonu buraya gelmeye ikna edemez miyim?
Ne için? Benim orada işim yok.
-Zaten meşgulüm. -Neyle?
Tahtın vârisinden gelen bir davetten daha önemli olan ne?
Anne olmak, eş olmak.
-Daha önce dert etmiyordun. -Dur bakalım.
Doğru ama.
Sana istediğin zaman istediğin yerde olabilecek,
hayatını sana adayacak bir kız lazım.
Mesela şu yeni kız.
Diana Spencer mı?
O işine yaramaz mı?
Böyle söyleme.
Kıskandığını söylemeni tercih ederim.
Kıskanırdım ama…
Duruma faydası yok.
Hele ki şu anki hâlimize bakınca.
Senden beklenenlere.
Ciddiyim, kızı ara.
Ne diyeceğim?
"Aklımdan çıkmıyorsun." de.
"Yaz boyunca seni görmemeye dayanamam.
İşini gücünü bırakıp İskoçya'ya gelebilir misin?"
Bayan Thatcher'ın kabine üyeleri,
işsizlik oranlarındaki keskin artışa tepkilerini gösterdiler.
Sendikalar, bu durumun faturasını
geniş çaplı gider kesintisinde diretilmesine kesiyor.
Bu gerçekten çok endişe verici bir durum.
Gelmiş geçmiş en beceriksiz ve radikal İşçi Partisi muhalefetini bastırmak yerine
dillerine pelesenk oluyoruz.
Kimse Başbakan'ın fikirlerinin gücünden şüphe etmiyor.
Ama bizim ihtiyacımız olan,
değerlerimizi paylaşan, olgun ve tecrübeli bir lider.
Tehlike şu,
politikasının işe yaramadığını kabullenemeyen tecrübesiz bir başbakan
bizi uçurumdan aşağıya sürükleyebilir.
Bence kabinedeki birçok kişi
değişim vaktinin gelip gelmediğini soracak.
Thatcher'ın parasalcılık politikasına şüpheyle yaklaşan Francis Pym…
Sırada Jedburgh'dan Mark Watson var,
Braemar çekiç atma rekorunu hâlihazırda elinde tutuyor.
Fort William'lı Francis Stewart'ı alt etmesi gerek.
Sakatlığından sonra ilk kez…
Burada ne işim var benim?
Westminster'dan, gerçeklikten o kadar uzağım ki,
değerli vaktim burada boşa gidiyor…
Yarı İskoç, yarı Germen ütopyasında mı?
Evet.
Sırada buranın yerlisi Gary McNeill var.
İşte atıyor.
İşte Edinburgh Dükü, bu yılın haggis'ini genç galibimize takdim ediyor…
Açıkçası bu insanların iyi yanlarını görmekte zorluk çekiyorum.
Unutmayın, haggis yenebilir olmalı…
Entelektüel, kültürlü ve zarif değiller,
üstün oldukları bir konu da yok, sadece…
Sıkıcı, züppe ve kabalar mı?
Evet DT.
Tıpkı benim kabinemde bana büyüklük taslayan o zorbalar gibi.
Nedense hepsi belli bir tabakadan geliyor.
Eğer bu ülke bu krizi atlatmak istiyorsa
bir şeylerin temelden değişmesi gerek.
Tepeden tırnağa.
Evet, şöyle koyun. Sağ olun, çok teşekkürler.
-Ne oldu? -Görünen o ki bir kriz çıkmış.
Savaş sonrası Britanya'da hayat uzun, ızdıraplı, bitmek bilmeyen bir kriz.
Ama ne kadar kötü olursa olsun, hiçbir başbakan erken ayrılmamıştı.
Hatta gitmek bilmezlerdi.
Peki bu seferki neden koşa koşa kaçıyor?
-Belki pek dost canlısı davranmadık. -Olur mu öyle şey? Çok sıcak davrandım.
Etrafa sevgi saçıyordum.
Şu kim?
Leydi Fermoy sizi bekliyor.
Merhaba büyükanne.
Buraya davet edildiğin için ne kadar şanslı olduğumuzu söylememe gerek yok.
Bunun ne kadar eşsiz bir fırsat olduğunu
ve ailemiz için nelerin mevzubahis olduğunu da.
Altı üstü bir hafta sonu.
Hayatının en önemli hafta sonu.
Galler Prensi beni balığa götüreceğine söz verdi.
İskoçya'da ilk kez soğuk algınlığı dışında bir şey yakalayabilirim.
Takip edemiyorum. Bu, arkadaşı mı, kız arkadaşı mı?
İkisinin ortası, buraya da o yüzden davet etmiştir.
Bakalım batacak mı…
…çıkacak mı?
Doğru olmadığını hemen anladım.
Gerçi silahla şansım hiç yaver gitmedi.
Günaydın efendim, saat 5.30.
Prens Hazretleri Edinburgh Dükü iz sürmede ona eşlik etmenizi istedi.
Vay canına.
Tamam.
Bir ihtiyacınız var mı?
Ne gibi?
Mesela yürüyüş ayakkabınız yoksa…
Başka ayakkabı getirmedim ki.
Kusura bakma, saat çok erken.
Ama gelmeni istememin bir nedeni var.
Ev halkını büyük bir heyecan sardı.
Doğru ya, geyik. Dün yemekte herkes ondan bahsetti.
Geyikten bahsetmiyorum.
Seni diyorum.
Biraz birbirimizi tanırız dedim.
-Fazla ıslak değil mi? -Hayır, yağmuru severim.
Çamur rahatsız etmiyor mu?
Ne kadar çamurlu, o kadar iyi. Ben taşra kızıyım.
Güzel.
Seni Sandringham'daki arazide, o kır evinde büyürken görmüş olmalıyım.
Evet efendim.
Şimdi nerede yaşıyorsun?
Earl's Court, Londra'da. Üç kız arkadaşımla bir ev paylaşıyoruz.
-Ben buyurgan ev sahibiyim. -Buyurgan mısın?
-Her şeyi derli toplu severim. -Evet, ben de öyle.
Ordudan kalan bir şey mi?
Donanmadan.
-Ayrıca soruları ben sorarım. -Affedersiniz.
Tek işin bu mu? Ev sahibeliği mi?
Hayır, asıl işim ablamın temizliği.
-Evet, çok önemli bir iş. -Evet, öyle.
-İyi ödüyor olsa bari. -Saati bir sterlin.
Pardon, ev temizliğinde fiyatlardan haberdar değilim.
Çok yüksek bir rakam. En üst düzey temizlikçilere layık.
-Öyle mi? -Tabii ki hayır.
Üç kuruşa çalıştırıyor. Neden yaptığımı bilmiyorum.
Belki temizliği sevdiğin içindir.
Aslında temizlikten keyif alıyorum.
Ütüden de öyle. Hâlim çok mu acıklı?
Hayır, çok enteresan. Hemen ayrıntısına inelim.
-Efendim. -Ne oldu?
-Bakın. -Ah, evet.
Aferin sana.
-Yaklaşmaya çalışmayalım mı? -Hayır.
Bu fırsat bir daha gelmez.
Ya şimdi ya hiç.
Rüzgâr nereden geliyor? Sağdan mı?
Soldan geliyor efendim.
-Ne? -Bulutlara baksanıza.
Girdap var.
Hayır, bence sağ.
Sol.
İyi atıştı.
Soldan mıydı?
Vurmuş!
Bakın.
Tanrım.
Evet, geyiği bulduk.
-Tanrım, yakalamışlar. -Aferin.
Çok güzel geyik.
Diana sayesinde.
-Ben bir şey yapmadım. -Geyiği sen gördün, ben değil.
Ama atışı siz yaptınız. Kolay da değildi.
-Değildi. -Harikaydı.
Yakından bakalım, olur mu?
Bulana kadar dört saat yürüdük.
-Dört mü? -Dört.
-Tek atışta mı? -Tek atışta.
Geldiğin için sağ ol.
-Çok mu kötü geçti? -Hayır, harikaydı.
İlk ziyaret sonrası bunu söyleyen ilk kişisin.
Ama doğrusu bu.
-Sorular yağdırmaları sıkmadı mı? -Benim ailem de böyle.
Yeni birini görünce herkes üstüne çullanır.
-Yarın raporu alırım. -Geçip geçmediğimi haber verin.
Eminim geçmişsindir.
Pekiyiyle.
İyi iş çıkardın.
Teşekkürler.
Anlatsana.
Nasıl gidiyor?
Bilmek istemezsin.
İstiyorum.
Anlat hadi.
Gönülleri fethetti.
Balmoral tarihinde kimse testi böyle başarıyla tamamlamamıştı.
Vay, vay, vay.
O ürkünç politbürodaki herkesin hayranlığını kazandı.
Anne'in, babamın,
Margot'nun,
annemin, büyükannemin.
Prens Hazretleri, Edinburgh Dükü sizi görmek ister.
Babam konuşmak için av odasına çağırdı,
tabii bu grotesk sembolizme tamamen kayıtsızdı.
O odada asılıp derisi yüzülen sanki bendim.
Beni mi çağırdın?
Şu Diana Spencer.
Ne olmuş ona?
Ailenin görüşünü çok kati biçimde belirtti.
Onunla evlenmemi istiyorlar.
-Tanrım. -Evet.
Sahiden gönülleri fethetmiş.
İlla bir gün olacaktı.
Doğru kız ortaya çıkacaktı.
Ama doğru kız bu mu?
Kendine bunu soran var mı?
O daha çocuk.
Başbakan, Majesteleri.
Majesteleri.
-Umarım tatiliniz keyifli geçmiştir. -Hem de çok.
Yazın İskoçya'da olabilmek harika.
Balmoral'da rahat edemeyenler beni hep şaşırtmıştır.
Kimisi öyledir.
Balmoral'ın havası, gelenekleri kimi insanı afallatır.
Avcılığın şefkati ve zarureti yerine gözleri yalnız akan kanı, zulmü görür.
Ama burada da kan dökülmüş.
-Kabineniz değişmiş. -Evet.
Çoğu yaşlı bakan ıskartaya çıkarılmış.
Evet ama bu kararın sebebi yalnızca yaşları değildi.
-Neydi peki? -Genellikle geldikleri yerdi.
Ayrıca imtiyazlarının ve konumlarının bir sonucu olarak
cesaretlerini yitirmiş olmaları.
İmtiyazlı insanların cesur olmadığını düşünmek
büyük bir yanılgı.
Dört bir yanınızdaki herkesi kendinize düşman etmeniz de tehlikeli.
-Düşmandan çekinceniz yoksa değil. -Sizin yok mu?
Kesinlikle.
Çartist şair Charles MacKay'in dizelerinden ilham aldım.
"Hiç düşmanım yok mu diyorsun?
Heyhat!
Övünülecek şey değil bu oysa
Eğer mücadeleye karışmışsa biri Cesaretle savunmuşsa vazifeyi
Edinmiştir düşman mutlaka
Şayet yoksa düşmanın
Bir kıymeti yoktur yaptıklarının
Ne karşı koymuşsundur bir haine
Ne sus demişsindir bir yalancı şahide
Hiçbir yanlışı doğrultmamışsındır asla
Korkağın tekisindir her kavgada."
İyi akşamlar. Durum netleşti.
Üç bakan görevden alındı, kabinede değişiklikler var
ve bakanlar arasında çok sayıda terfi ve rütbe indirimi yapıldı.
Bayan Thatcher, kabineyi tam anlamıyla baştan yarattı.
Birazdan karşınızda…
Eeyore.
-Nasılsın diye bakmaya geldim. -İdare ediyorum.
Bir kez olsun idare etmenin ötesine geçsen?
Britanya'nın yarısını eledikten sonra
hem yaş hem görünüş hem aile itibarıyla doğru kızı buldun.
Kusursuzlukta bile kusur bulmayı mı başardın?
Hayır.
Hayır, tabii…
Güzelliği yadsınamaz.
Hele o bacakları.
Uyuz karı.
Aynı zamanda münasip de.
Madem öyle…
-Keşke daha çok vaktim olsaydı. -Ne için?
Onu tanımak için. Birbirimizi tanımıyoruz bile.
-Ona daha sonra vaktiniz olur. -Herkes aynı şeyi söylüyor.
"Bunun için vakit olacak, acele et."
Katılıyorum.
Malum kişi ne diyor?
-Daha fecisi o da destekliyor. -Hiç şaşırmadım.
Herkes destekliyor
çünkü herkes bu defterin kapanma vaktinin geldiğini biliyor.
Şu Parker Bowles melodramını da geride bırakalım.
Hepimiz.
Sonsuza dek.
Evet.
Gülümsedin mi sen?
O da olacak.
Karşı koyma.
Diana mükemmel.
Geyiğin izini bile o sürdü.
Demek kaderinde varmış.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ