NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Zostało 30 sekund.
- Szybko! - Motyl!
Tatuaż motyla na plecach Mariah Carey!
Tak.
Brawo, John.
Zgadłeś. Zobacz, co się teraz stanie.
Od razu mogłem zgadnąć.
To był temat mojej pracy dyplomowej.
Tak. Pamiętajcie,
że każdy rysunek ma coś wspólnego z waszym życiem.
Dzięki temu lepiej się poznacie.
Pora na niebieskich.
Dawaj, Chippy!
Chidi, twoja kolej.
Nieźle rysuję, chyba że zje mnie trema.
Zaczynamy odliczać czas.
O rany. Dobra.
Dasz radę!
Chwila, nie wiem, od czego zacząć.
Od rysowania, bracie.
O nie. Nie.
- Trzydzieści sekund. - Dobra. Już.
Łódź podwodna?
Brokuły z zębami.
Koń z kokardką na szyi.
- Mój kucyk z dzieciństwa, Daisy? - Tak!
O nie.
- Co ja narobiłem? - Zrobiłeś Frankensteina.
Dobra. Pora zakończyć Magiczne kalambury obrazkowe.
Idźcie się przespać.
Ubić to?
Dobiłem sporo koni wyścigowych.
ROZDZIAŁ 43
Kurza mać. Porażka.
Czemu to nie wypaliło?
Po części dlatego, że Brent się zaprawił.
Trzeba mu przykręcić kurek.
W Dobrym Miejscu tak się nie robi. Chce piwo, to dostaje.
Dobrze, że przestał stawiać mi kolacje, by omawiać moją karierę.
Od trzech tygodni nic nam się nie udaje. Stoimy w miejscu.
Nie pękajcie. Stają się lepsi.
Brent nie mówi już w kółko: „Tatuś to lubi”. Zawsze to coś.
Coś tu nie gra.
Musimy coś wymyślić.
Proponuję całonocną burzę mózgów.
Chwileczkę. Pracujemy bez wytchnienia.
Musimy odsapnąć, bo całkiem się wypalimy.
Przewietrzmy umysły, obejrzyjmy jakiś film albo...
zróbmy imprezę piżamową.
NADJEŻDŻA NIEZNANY POCIĄG
Co jest, kurka?
Kimkolwiek jesteś, pokaż się!
Chwila, kaptur zaczepił się o okulary.
Cześć.
Glenn ze Złego Miejsca.
- Co ty tu robisz? - Czego chcesz, trollu?
Nikt nie wie, że tu jestem. Mam ważne wieści.
Eleanor, pogadajmy na osobności.
Możesz mi to powiedzieć tutaj.
Nie sądzę.
To by doprowadziło do niezręcznej towarzysko sytuacji.
No mów.
To nie Michael.
To demon Vicky w powłoce Michaela, która sabotuje wasz eksperyment.
Widzicie? Zrobiło się niezręcznie.
Siedź tu i bądź cicho, aż to rozgryziemy.
Jeśli to nie kłopot, dostanę szklankę ciepłego świńskiego moczu?
Musimy pogadać.
Nie jestem wybredny. Zadowolę się byle jakim moczem.
Uwierz mi. To ja. On kłamie.
Spokojnie, koleś. Ufam ci.
Ale udam przed Glennem, że ci nie ufam.
Pewnie dlatego ostatnio nic nam nie wychodzi.
Wybadajmy, co knują.
Świetnie. To mi się podoba, Shellstrop.
Znaczy się... Wcale mi się to nie podoba, Shellstrop.
- Łyknął to? - Nie patrzy w tę stronę.
Wszystko wam powiem, ale nie lepiej wezwać Sędzi?
Najpierw musimy coś wyjaśnić.
Mamy pytania.
Właśnie. Skoro jesteś diabłem, to czemu nie ubierasz się u Prady?
Karmelek!
Czemu nam pomagasz?
Wczoraj miażdżyłeś penisy, a dziś przechodzisz na drugą stronę?
Tak się składa, że kazali mi nadmuchiwać penisy,
żeby znów je mogli miażdżyć.
Nieważne.
Uwielbiałem torturować ludzi, bo sądziłem, że na to zasłużyli.
Że są w Złym Miejscu, bo są zepsuci do cna.
Ale chyba już w to nie wierzę.
Na dodatek Shawn jest taki podły.
Wciąż się na mnie wydziera. Nie potrzebuję tego.
Znam to. Całe życie się na mnie wydzierali.
Nic tylko:
„Nie zapłaciłeś!” „Przyznajesz się?”
„Tracimy go. Reanimować!”
Skoro to jest Vicky, to co zamierzają?
Chcą zasiać chaos. Skłócić was,
popsuć eksperyment.
Udowodnię, że to nie Michael.
Oto zdjęcia Vicky w powłoce Michaela.
To żaden dowód.
Może to zdjęcia prawdziwego Michaela.
To autentyki.
Wiem to, bo pomagałem stworzyć powłokę Michaela.
Nie da się jej nałożyć bezpośrednio na byt demoniczny.
Musisz mieć pod spodem powłokę Vicky.
Serio? Jesteś do niczego, Glenn. Jazda. Zasuń suwak.
Dobra. Jeśli się rozpuszczę, wkurzę się na całego.
Nieźle leży.
Czuję stęchłe fałdy skórne i dyndające członki.
Głos brzmi identycznie.
Aż mam ochotę cię palnąć.
To na pewno dobry pomysł? Do czego to wykorzystacie?
„Do czego to...” Zamknij się, Glenn!
Wkrótce zacznie się eksperyment.
Zadzwońmy do Michaela i spuśćmy go w sedesie
jak kozi bobek.
Teraz wiemy, że kłamiesz,
bo Michael powiedziałby nam,
że dzwonili do niego i pokazali mu tę powłokę.
Właśnie. Powiedziałbym im.
Janet ma zapisy rozmów. Może wam pokazać.
- Dobra, kłamałem. Dzwonili. - Co?
Skłamałem. Przepraszam.
- Wiedziałeś o tym? - Tak, ale mogę to wyjaśnić.
Ja też. To Vicky, która was okłamuje.
Sędzia położy temu kres.
A może właśnie tego chcesz?
Tego chcę.
Właśnie.
Eleanor, może wezwijmy Sędzię.
Glenn mówił prawdę.
Powiedziała, że jeśli coś pójdzie nie tak,
zresetuje eksperyment.
Zadzwonimy, gdy wyczerpiemy inne opcje,
a wy, tłumoki, będziecie zamknięci w osobnych pokojach,
póki nie dowiemy się prawdy.
Bardzo mi się to nie podoba.
Mówię serio. Tak właśnie zrobię.
Bardzo mi się to nie podoba.
Dobra, gamonie, co robimy?
- Zaufajmy Michaelowi. To nasz przyjaciel. - Być może.
Być może to obłudna pozorantka.
Jak Mary Kate Olsen.
Nie da się ukryć, że ostatnio mieliśmy serię porażek,
a Michael zachowuje się podejrzanie.
Choćby dziś. Chciałam wziąć się do pracy,
a on zaproponował imprezę piżamową.
Spoko, takie imprezy są czadowe.
Mamy ufać Glennowi? To demon.
Michael też. Demony bywają dobre.
No to postanowione. Zaufamy obu.
Dobra. Wiedziałam, że to na nic.
Właź tu.
Co to za szpargały?
To jakaś broń?
Nie dotykaj.
To moje magnetyczne kajdanki.
Dostaję głupawki, gdy bawimy się z Mindy w Dereka na salonach i w suterenie.
To gadżety erotyczne. Gadżety erotyczne!
Spadaj. Mamy dość problemów.
Mój drogi, pozwól, że zakopię topór.
Po ponownym restarcie ewoluowałem i wyzbyłem się wszelkiej zazdrości.
Znajomy dźwięk!
Ktoś znalazł moją seks-pieluchę.
Zostawię was, pieluchujcie się ile wlezie.
Dobra. Wytłumacz się. O ile w ogóle jesteś sobą.
Jestem sobą.
Shawn zadzwonił i pokazał mi powłokę Michaela.
Gdyby eksperyment się nie powiódł,
użyłby jej, byście myśleli, że was torturowałem.
Czemu nic nie mówiłeś?
Bo zagroził, że wykasuje wam to z pamięci,
więc nie było sensu.
Myślał, że załamię się pod naciskiem.
Miesiąc temu powiedziałeś mi, że tylko udawałeś załamanie,
żebym przejęła dowodzenie.
To także było kłamstwem, ale w chwalebnym celu. Jak:
„Fajnie, że wpadłem na ciebie. Wyskoczmy kiedyś na kawę”.
- Lub cały Instagram. - Podsumujmy.
Dowiedziałeś się, że w Złym Miejscu mają powłokę Michaela,
spanikowałeś i nie powiedziałeś czemu.
A potem skłamałeś na temat przyczyny swojej paniki?
A kilka minut temu znów skłamałeś,
mówiąc, że Shawn do ciebie nie dzwonił.
To kłamstwo miało na celu zatuszować oba wcześniejsze kłamstwa.
- Chyba nic w tym złego, prawda? - Co?
Nie widzisz, co kombinują?
Shawn przysłał Glenna, byśmy w siebie zwątpili
i wezwali Sędzię, by zrestartować eksperyment.
Nie mam powodu, by ci nie wierzyć.
Poza trzema, które przed chwilą wyłożyliśmy.
Narada. Teraz.
Wybacz.
Wpadłem tylko po to. Pora naoliwić dzwonki.
Musimy się przekonać, czy to Michael.
Mogłabyś zrobić wykrywacz kłamstw dla demonów?
Nie wiem.
Wykańczają mnie mieszkańcy
i musiałam uśpić konio-gryzmoła,
co było wyczerpujące psychicznie i fizycznie.
Broniła się. Daruję wam szczegóły.
Musiałam ukręcić jej łeb. Przepraszam, dość szczegółów.
Wierzgała. Owszem. Przepraszam.
Może upijemy go, aż zacznie paplać.
Co najlepiej wchodzi ze świńskim moczem?
- Rum kokosowy. - Nie zadziała na demona.
Zrobię wykrywacz kłamstw.
- Niech to diabli! - Co tam się dzieje?
- Dotknąłem przeklętej pieluchy. - Wracaj do pokoju.
Michael widział powłokę. I co z tego? Sądzę, że robisz nas w wuja.
Tak jak wtedy, gdy przysłali nam Lindę,
która okazała się napakowanym brutalem,
i, jak on, zostałeś zdemaskowany.
W tym sęk.
Brutal nie został zdemaskowany. Na tym polegał plan.
Chodziło o to, by zastąpić prawdziwego Michaela fałszywym,
którego przysłali pociągiem.
Pewnie wtedy to zrobili.
Gdy Janet przykuwała Chrisa,
paru demonów pojmało i uprowadziło Michaela,
a w jego miejsce zjawiła się Vicky w powłoce Michaela.
Nikt się nie poznał.
A gdy Chris wrócił, widziałem, jak świętował z Shawnem.
Cieszyliby się, gdyby nie chcieli być przyłapani?
Nie ma to jak udany sabotaż.
A może chcesz, byśmy właśnie tak pomyśleli?
Jasna konewka.
Coś mi w tym wszystkim nie pasowało.
Powiedziałam o tym Michaelowi...
a on to zlekceważył.
- Widzicie? - Nie ruszaj się stąd.
Chodźmy.
Jeśli Michael to tylko Vicky w powłoce,
to ją ściągnijmy.
Zakradnijmy się od tyłu i niech zaświeci gołym czołem.
To się nie uda.
Tylko demon może zdjąć swoją powłokę.
Coś jak skomplikowany biustonosz.
W porządku.
Ściągaj powłokę.
- Nie mogę. - Możesz.
Jesteś demonem w powłoce Michaela
lub demonem w powłoce Michaela z powłoką Vicky pod spodem.
Ściągnij powłokę Michaela i pokaż, co tam masz.
Przykro mi, nie zrobię tego.
- To podejrzane. - Wiem.
Nie jestem Vicky,
ale nie chcę wam pokazać, co mam pod spodem.
Niejednego dudka w życiu widziałam.
Nie krępuj się.
Nie w tym rzecz.
Jestem ognistym kalmarem.
Rewelka.
Nie, żadna rewelka.
Jestem ognistym kalmarem wysokim na dwa kilometry.
Mam macki i pełno zębów.
Mam ognistą postać i długaśną szyję. Do tego odór i maź.
Mnóstwo mazi.
Myślę, że mówię to w imieniu wszystkich:
muszę to zobaczyć.
Nie wyskoczysz z demonicznego trykotu, bo się wstydzisz?
Niezła wymówka.
Jeśli zdejmę powłokę, przebiję dach
i zobaczy mnie cała dzielnica. Eksperyment weźmie w łeb.
To nie wszystko.
Zaczniecie postrzegać mnie inaczej.
Nie będę już tylko Michaelem.
Będę obrzydliwą masą płonących macek.
Chcecie przyjaźnić się z czymś takim?
Tak! Przecież mówię.
Eleanor.
Nie wiem, czy to zadziała.
Teoretycznie, jeśli demon kłamie,
zrobi się czerwony.
Jeśli mówi prawdę, zielony.
Glenn, to wykrywacz kłamstw. Zademonstrujemy, jak działa.
Jak się nazywasz?
Wszyscy mówią na mnie Glenn,
ale oficjalny wpis w akcie to: Co Wylazło z Wężowej...
Glenn wybuchł!
A może chce, byśmy właśnie tak pomyśleli?
To znaczy, że mówił prawdę czy kłamał?
To nic nie znaczy. To był wypadek. Nigdy nikogo nie zabiłam.
Nie martw się. Demony nie umierają.
W ciągu kilku miesięcy powoli odzyska postać,
gdy przejdzie przez wszystkie stadia rozwoju demona:
larwa, obleśny ślimak, koszmarna dziewczynka, nastolatek,
ogromna kula języków,
CEO mediów społecznościowych i na koniec demon.
Nie wszystko stracone. W sumie dobrze się skończyło.
Nie dla Glenna, rzecz jasna, ale dla nas.
Kłamliwy demon przepadł. My nadal tu jesteśmy. Git.
Nie. Żadne „git”, koleś.
Jesteś Michaelem, który nas okłamał, albo Vicky w powłoce Michaela.
Idę się przejść. Niech nikt się stąd nie rusza.
- Chidi? - Hej.
Myślałam, że wszyscy już śpią.
Wszystko gra?
Tak.
Wprawiam się w rysowaniu normalnych koni,
które nie stanowią zbrodni wobec natury.
Dobra, już to widziałam.
W twoich aktach i tak dalej.
Zrób sobie przerwę. Pójdźmy coś zjeść.
Skończyłam.
Zebrałam Glenna w jedną, cuchnącą kupkę.
Może go poskładam. Łamigłówki to moja specjalność.
Znalazłem wszystkie słowa w 30 sekund.
Czuję się okropnie.
Wiem, że był demonem i być może nas okłamał,
ale nie zasłużył na coś takiego.
Próbowałaś nam pomóc.
Wiem, że nie jesteśmy razem,
ale gdy chcesz się wygadać, wal do mnie, dziewczyno.
Dzięki, Jason. To wiele dla mnie znaczy.
Powiem jedno,
ze wszystkich „ludzkich rzeczy” w tej dzielnicy
naczosy biją wszystko na głowę.
Serio?
Tak.
Słone, chrupiące, serowe, lekko ostre.
Znasz lepszą rzecz stworzoną przez człowieka?
- Kaplica Sykstyńska? - Malunek na suficie.
Fakt, niezły, ale da się go chrupać w kinie?
Touché.
À propos, nie zarywaj nocy, rysując konie. Było, minęło.
Wiem. Ale poczułem, że przeze mnie świat stał się gorszy,
i nie spocznę, dopóki tego nie naprawię.
Cierpisz, żeby ulżyć innym.
To twój znak rozpoznawczy.
Do zobaczenia.
Chcesz je wziąć ze sobą?
Tak, dzięki.
Podjęłam decyzję. Nie wiem, czy kiedykolwiek ci zaufam.
Wezwę Sędzię. Zaczniemy od nowa.
Tym razem bez Chidiego, ale w końcu do nas dołączy,
więc nie wszystko stracone.
Rozpracowaliśmy nową czwórkę.
- To męczące zaczynać od nowa. - Wiem.
Ale jeśli to nie Michael,
to może przysporzyć nam nieprzewidywalnych problemów.
A nawet jeśli to on, nie mogę mu zaufać,
więc przy każdym niepowodzeniu będę go podejrzewać.
Musimy zacząć od nowa.
Mam lepszy pomysł.
- Wysadzę się. - Co?
Wysadzę się.
Dzięki temu będziecie mogli kontynuować eksperyment z Chidim,
co da nam najlepszą szansę na powodzenie.
Nie lepiej zamknąć cię w jakimś pokoju albo w próżni Janet?
Martwiłabyś się, że ucieknę.
Wysadzę się i będziesz mnie miała z głowy.
Moje szczątki oblepią ci włosy, więc niezupełnie.
- Zaczekaj... - Nie ma innego wyjścia.
Nic, co powiem, nie przekona was,
że to naprawdę ja.
O kurczę. Nie uśmiecha mi się to.
Mam nadzieję, że za parę miesięcy znów się zobaczymy.
Włóżcie wszystko do pojemnika.
Załamałbym się, gdybym odrodził się dużo niższy.
Wolałbym to powiedzieć w innych okolicznościach, ale...
wrzućcie na śluz.
Michael, stój!
Kurzy flak!
Skąd wiedziałeś, że to Zła Janet?
Michael stwierdził, że nic, co powie,
nie przekona nas, że to on.
Za to Janet zwykle mówi coś,
dzięki czemu wiem, że to nie ona.
Co?
Powiedziałem do niej „dziewczyno”, a ona nic.
Prawdziwa Janet zawsze mówi: „Nie jestem dziewczyną”.
I tylko dzięki temu nie zamieniłem się w kupkę mazi.
Jak ci się to udało?
Byłaś ze mną na peronie.
W pociągu były dwie Złe Janet, ty durna, tępa idiotko.
Ta druga zagadywała was na peronie,
gdy Dobra Janet wsadzała Chrisa do pociągu.
Podkradłam się, skurczyłam Janet i przebrałam się za nią.
Głupi Michael nic nie zauważył.
Daliście się nabrać, pierdołajzy.
Zdrajca Glenn wszystko popsuł. Ten gość to porażka, nie?
Zamknij się, Glenn.
Chwila. Złe Janet nie mogą udawać Dobrych.
Sam widziałem. Mózgi im się lasują.
Mądry się odezwał.
To coś wam powiem. Shawn zrestartował mnie 40 milionów zrazy.
Zrazów. Razów.
Ekstra bajery.
Więc to nie Janet mnie rzuciła, tylko jej pokręcona siostra!
Teraz wszystko nabrało sensu.
Pomysły Janet były poronione.
Ożywiła potwornego konia.
Skłóciła mnie z Johnem.
Przez nią zwątpiliśmy w zdolności przywódcze Eleanor.
Właśnie ustawiałam wszystko tak,
by Tahani zafundowała sobie asymetryczną fryzurę.
- Ty potworze! - Dzięki.
Słuchajcie, nadal mamy problem.
Wciąż nie mamy dowodu, że to naprawdę ja.
Mamy.
Poświęciłbyś się, by pomóc paru karaluchom.
To twój znak rozpoznawczy.
A gdzie jest prawdziwa Janet?
W Złym Miejscu.
Pewnie podciera sobie tyłek własnym tyłkiem.
Nie mogę znieść myśli, że biedulka jest tam całkiem sama.
Co zrobimy?
Ja wiem.
Jak mówił ten gostek, który wybuchł...
Shawn to tyran.
A czasem do tyrana dociera tylko cios w japę.
Pójdę tam, palnę go w japę
i sprowadzę tu Janet.
Wygląda na to, że ktoś ma plan.
Extra.
Gdzie on jest? Jaki ma plan?
Nieważne.
ZAWARTOŚĆ: 1 GLENN
- Jesteś pewna, że dasz sobie radę? - Ani trochę.
- Jesteś pewien, że sobie poradzicie? - Nie.
Zrobimy, co w naszej mocy.
Dobra. Jedziemy po naszą dziewczynę.
To nie dziewczyna.
Napisy: Ewa Nowicka