NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nie w tej Janet. Następna!
Na co czekasz? No już.
To nie takie proste.
Raz żył na Ziemi, potem 802 razy w zaświatach,
drugi na Ziemi i znów w zaświatach,
i trzeci raz od nowa w zaświatach...
Jego dusza to jedna wielka misa gumisiowego chili z m&m'sami.
Wszystkie wspomnienia muszą ułożyć się po kolei.
Może zacznę od zera i przywrócę ustawienia fabryczne.
Janet, podaj mi drinka z dużą ilością alkoholu.
Masz. Z mojego pogrzebu. Popłuczyny Duval.
Midori, zabielacz do kawy i popłuczyny.
- Podam ci margaritę. - Wolałabym.
Co ty! Serio, spróbuj.
Dobra. Zaczynam.
Ma twoje oczy.
I twój uśmiech.
- Musimy nadać mu imię. - Ważna decyzja.
- Może Chidi? - Podoba mi się.
A tobie, Chidi? Czy wolałbyś jakieś inne?
Chyba rozbolał go brzuszek.
Chidi.
ROZDZIAŁ 48
Nie słuchasz mnie. Zawsze stawiasz na swoim.
A wiesz, co jest słuszne?
Ile razy mam ci powtarzać?
- Myślałem, że tego chcesz. - Sam tego chcesz.
Jesteś zły, bo odrzucili twoją książkę.
- Znów to wyciągasz? - Wiecznie siedzisz na uniwerku.
Lepiej zainteresuj się kimś, kto nie umarł 200 lat temu.
Dłużej nie wytrzymam.
- Wracajmy do Nigerii. - Nie ma mowy.
Tu mam rodzinę. To było to dla twojej kariery.
- Cześć, Chidi. - Zrobić ci śniadanie?
Sporządziłem prezentację.
CZEMU ROZWÓD TO ZŁY POMYSŁ
Oto program. Podaj dalej.
Wykład potrwa około 55 minut.
Zaczynajmy.
UCZUCIA - FINANSE CHCĘ PIESKA
Podsumowując, odpowiedź jest prosta:
powinniście zostać ze sobą.
Jakieś pytania?
Wykład był jasny i przekonujący.
Przedstawiłeś mocne argumenty.
Świetny dyskurs. Lepszy niż niektórych moich studentów.
Szykuj się. Odwiozę cię do szkoły.
Razem cię odwieziemy.
- Udało się? - Jeszcze jak.
Znów są szczęśliwi, Uzo.
Być może kupią mi szczeniaczka.
Co ważniejsze, bezsprzecznie udowodniłem,
że zawsze można znaleźć odpowiedź.
- Na co? - Na wszystko. Na każdy problem.
Wystarczy dużo czytać i myśleć,
by znaleźć odpowiedź na każde pytanie.
Jesteś bardzo mądry, ale coś mi tu nie pasuje.
Dzieci, siadajcie.
Doskonały przykład. Gdzie usiąść? Jak brzmi odpowiedź?
Oczywiście z tyłu, przy temperówce,
choć z przodu lepiej widać tablicę,
a przy drzwiach jest przyjemny powiew powietrza.
- Chidi? - Chwileczkę.
Przepraszam.
O nie...
Profesor Lindeman głupio postąpił, odprawiając Chidiego.
Ma taki genialny umysł.
Kiedyś rozwiąże największe problemy tego świata.
Tyle sera wystarczy? Mam nadzieję.
Owczy, kozi i krowi.
- Przyniosę więcej. - Nie, tyle wystarczy.
Chidi zawsze był taki troskliwy?
Od małego.
Słyszałaś o jego pierwszym wykładzie?
Tylko nie to. Ta historia mnie peszy.
Opowiadajcie.
Dawno temu Emeka i ja przechodziliśmy trudny okres.
Nasz ośmioletni Chidi zrobił nam godzinny wykład.
O tym, dlaczego warto zostać razem.
I po tylu latach nadal jesteśmy ze sobą.
Tak zainteresowałem się filozofią.
Największe pytania i odpowiedzi, które należy znaleźć.
Ja też lubię filozofię,
ale moim zdaniem
fizyka teoretyczna stawia jeszcze większe pytania.
Naprawdę?
Przerzucić się na fizykę?
Niewątpliwie spodobałaś się moim rodzicom.
Cieszę się. Są bardzo mili.
Musimy zerwać.
Co? Dlaczego?
Dręczy mnie to od pewnego czasu.
Czemu jesteśmy razem?
Bo to ma sens. Oboje lubimy Kanta.
- To nie klub książki. - No... w pewnym sensie.
Jeśli mamy problem w naszym związku,
to znajdziemy jakieś rozwiązanie.
Chodźmy do biblioteki.
Chcesz filozoficznej porady? David Hume:
„Rozum jest tylko i wyłącznie niewolnikiem namiętności”.
No wiesz, emocje, pragnienia, uczucia.
- Masz jakieś? - Oczywiście.
Żywię silne uczucia do ciebie i tego, co nas łączy.
I właśnie teraz pokażę ci...
jak Kant obalił większość kluczowych tez Hume'a.
O Boże.
- I co pan sądzi? - To 3600 stron.
Mam pracę, rodzinę.
Zanim mi to dałeś, chciało mi się żyć.
To szalona, poplątana sieć nieprzeniknioności.
W sensie, że studenci będą mieli co analizować przez stulecia?
W sensie Unabombera.
Rozumiem. Wyprostuję powikłania,
streszczę środkowe rozdziały, poszperam...
Nie, Chidi!
Nie da się odpowiedzieć na wszystkie filozoficzne pytania.
Na której kwestii zależy ci najbardziej?
- Na wszystkich. Jednakowo. - Milcz!
- Ale... powinienem... - Zamilcz!
Najwspanialsze dzieła filozofii moralnej mają ładunek emocjonalny.
Polemizują o tym, jak wygląda i jak powinien wyglądać świat.
Dostrzegam tu pracę wybitnego umysłu. Ale gdzie w tym serce?
Gdzie trzewia?
Rozumiem. Jak najbardziej.
Pójdę do domu i sporządzę krótki esej,
w którym dowiodę, że muszę kontynuować pracę nad tym długim.
Zamilcz!
Ciężki tydzień. Współczuję.
Nie wiem, co bardziej boli. Porażka z promotorem czy z Allesandrą.
Była bystra i zabawna...
Myślałem, że będzie tą jedyną... odpowiedzią.
Nie na wszystko istnieje odpowiedź.
Czyż nie to właśnie mówiła Allesandra? I twój promotor?
Wszyscy, którzy cię znają,
mówią ci to na każdym kroku.
Jakoś to ogarnę.
Znajdę odpowiedź, jak zaimponować Allesandrze,
kolejną, jak zaimponować promotorowi,
lub jeszcze lepiej, taką, która zaimponuje im obojgu.
- Wiesz, co to oznacza? - Tylko nie to.
- Diagram Venna. - Nie!
Skoro nie słuchasz innych, przynajmniej słyszysz samego siebie?
Przysięgam, czasem to niemożliwe...
...by się z tobą przyjaźnić!
Nie umiesz podejmować decyzji.
Cóż szkodzi poświęcić parę minut, by znaleźć idealny...
WITAJ! WSZYSTKO GRA.
Chidi? Zapraszam.
Chyba że wolałbyś zostać tutaj.
Cóż, zdaje się, że wolałbyś...
Wiesz co? Zdecyduję za ciebie. Chodź.
Super.
Spójrz.
Lodówka wybiera ci śniadanie.
Owsianka i mleko migdałowe.
Mętne. Nie musisz decydować.
Sama wie, czego chcesz.
A o resztę zadba...
- Janet? - Czołem.
Janet zna odpowiedzi na wszystkie pytania.
Zapytaj ją o coś.
Ale o co?
Oczywiście o coś ważnego. Nic błahego lub sprośnego.
Może stopniowo przejdę do poważniejszych.
Nie mogę...
- Największa ryba? - Rekin wielorybi.
Super.
Wybacz. Później zadam jakieś lepsze.
Nie przepraszaj. Wszystkie pytania są dla mnie równie ważne.
No to się dogadamy.
Muszę powitać więcej mieszkańców.
Masz jakieś pytania, zanim pójdę?
Jeśli chodzi o związki, istnieje równoważnik owsianki?
- Jest coś takiego jak... - Bratnia dusza?
Tak.
Każda osoba w Dobrym Miejscu ma idealną parę.
Wpadnij za godzinkę do domu, który wygląda jak buzia,
gdzie dostaniesz odpowiedź na swoje życiowe pytanie.
Ma na imię Eleanor.
O rany. Pamiętasz to?
Tak. To było osiem minut temu.
Oświadczyłeś się Janet. Ty się zgodziłaś i jesteście małżeństwem.
Myślałem, że jak powiem to na głos, to zabrzmi to bardziej normalnie.
Dzięki, ziomal.
Jeśli chcesz dać nam prezent, lista dostępna jest u mnie.
Jason, chcę cię prosić o pomoc. Mogę o coś zapytać?
Nikt dotąd nie prosił mnie o radę.
Co dopiero dyr liceum.
Profesor uniwersytecki.
Kto cię tego nauczył?
Skąd wiesz, jak podjąć tak ważną decyzję?
Chidi, powiem ci, jak to działa.
Możesz rozważać problem od każdej strony i tracić głowę,
ale czasem wystarczy pierdyknąć koktajlem Mołotowa w drona
i zobaczyć, co się stanie.
Dron wybucha?
Zazwyczaj.
Tam, skąd pochodzę, większość rzeczy wybucha.
Dlatego wiem, że gdy nadarza się okazja, to ją chwytaj.
Jeśli zawsze drętwiejesz ze strachu
i zastanawiasz się, co robić,
przegapiasz okazje
i może cię wkręcić śmigło airboata.
Nie sądzę, że kiedykolwiek będę kimś, kto po prostu... działa.
Nie potrafię przejść przez drzwi, nie wiedząc,
co jest po drugiej stronie.
Nawet mając do dyspozycji całą wieczność, nie potrafię tego zmienić.
Ja nie sądziłam, że wyjdę za mąż,
bo jestem za stara.
Jestem odwieczna. Ale w zaświatach dzieją się dziwy.
Rozgryźliśmy to raz, uda nam się znowu.
A wiesz dlaczego, Michael? Bo...
Poznaj swoją bratnią duszę, Salamasinę.
Twoja bratnia dusza, Guan-yin.
Tahani. Karen.
Esmerelda! Nie przynosi się noży na wieczór gier.
Kto tak robi?
Przygotowani.
Chidi, Esmerelda, wasza kolej.
Krew. Morze krwi.
Wrogowie.
Tysiącletni mrok.
- Koszmary. - Krew. Marazm.
Opłakiwanie nieubłaganego upływu czasu. Ogień i krew.
Głupcze.
„Przyjęcia urodzinowe”.
„Przyjęcia urodzinowe”?
To uwłacza mojej godności. Oddalę się, by doglądać swoich kruków.
Nigdy nie wiadomo, co się wydarzy podczas wieczoru gier.
Kontynuujmy.
Znajdę ci inną partnerkę.
Tahani, wielkie dzięki.
To był jeden z najlepszych wieczorów w zaświatach.
Byliście dobraną parą.
Pozamiataliście w tej rundzie skojarzeń.
Pewnie oszukiwała, bo karty odbijały się w moich okularach,
ale fakt, było wspaniale.
Mogę o coś zapytać?
Wieczór mógł być niewypałem.
Skąd bierzesz tyle pewności siebie,
by z taką gracją zapanować nad grupą nieznajomych?
Pewności siebie nabrałam dzięki porażkom.
Mam na koncie sporo nieudanych imprez.
Kiedyś opowiem ci o bar micwie Timothéego Chalameta.
Doświadczasz porażki i uczysz się na błędach.
Ja tak nie potrafię.
Nie podejmę decyzji, jeśli nie wiem, że jest słuszna.
Chidi. Jesteś profesorem filozofii, tak?
Może pójdziemy na drinka i porozmawiamy o etyce?
Niedawno musiałam przyswoić ten temat w trybie przyspieszonym.
- Świetnie. Pójdę po kurtkę. - Super!
À propos, wcześniej nie oszukiwałam... a teraz nie podsłuchiwałam.
Trzy miesiące temu,
nie sądziłam, że tak mnie to pochłonie, że będziemy się uczyć po nocach.
Esmerelda pewnie wypatruje swojej bratniej duszy.
Jest w swojej ptaszarni.
Możliwe, że jej bratnie dusze to kruki.
Wcale nie żartuję.
Powinnaś to zobaczyć. Mocna akcja.
Z ładunkiem seksualnym.
No nic. Było miło, jak zawsze...
Co to... Czemu...
Kto?
Odpowiem po kolei.
To był pocałunek.
Zrobiłam to, bo chciałam.
A skoro pytasz, kto to był, to byłam ja, dziwaku.
Eleanor, mam bratnią duszę.
Ale wcale ci na niej nie zależy.
Daj spokój. To absurd, że miałbyś spędzić wieczność
z kobietą, która śpi w gnieździe.
Przechodzimy trudny okres,
ale znajdziemy sposób, by się z tym uporać.
Jak moi rodzice.
Pamiętasz tę historię?
Nie jest aż tak urocza, jak ci się zdaje.
Ty pewnie byłeś uroczy. Głowa jak arbuz i maleńki krawacik.
Ale sama historia? To zbyt wiele jak na ośmiolatka.
Wolałabym, by mały, słodki Chidi miał szansę być dzieckiem,
a nie profesorkiem rozwiązującym problemy tego świata.
Ale... dzięki temu zainteresowałem się filozofią.
Owszem, trafiłem do żurnala medycznego
jako najmłodszy pacjent z wrzodami wskutek stresu,
ale wylądowałem w Dobrym Miejscu.
Jeśli pozwolisz, podumam
o powinnościach wobec przydzielonej mi przez wszechświat bratniej duszy
zamiast się z tobą całować.
Dobra. Pocałunek odwołany.
Będziemy się uczyć jak para platonicznych nerdów, aż Michael mnie zdemaskuje
lub Esmerelda zamieni mnie w ropuchę swoim magicznym amuletem,
bo widzi, że wpadliśmy sobie w oko.
Wybacz, że jako bratnia dusza trafiła ci się prawdziwa osoba,
a nie wózek biblioteczny pełen rozmiękłych krakersów.
Jesteś niemożliwa.
Nie wiem, jakim sposobem...
...na ciebie zasłużyłem.
Uwierz. Jestem cała twoja.
Dopóki nie pojawi się ktoś lepszy.
Dla mnie. Ty już lepiej nie trafisz.
- W porządku? - Nie.
Michael czeka na szkic mojej pracy, a jestem w rozsypce.
Pomożesz mi?
Mam ci pomóc w filozofii? Faktycznie źle z tobą.
Oczywiście. Możesz na mnie liczyć. Jak mogę ci pomóc?
Potrzebuję, by ktoś mną pokierował. W sensie moralnym.
I to musisz być ty.
Bardzo możliwe, że znów się w tobie zakochałam.
Tutaj. W tym wymiarze.
Odnaleźliśmy się już setki razy.
Zrobimy to znowu.
Żegnaj, Chidi.
Jesteś tego pewien?
Wreszcie zdołałem podjąć decyzję,
a ty chcesz ją podważyć?
Jestem pewien.
Mogę o coś zapytać?
Nie ma czegoś takiego jak bratnie dusze, prawda?
Szczerze mówiąc, nie wiem. Ale nie sądzę.
Wiem, że tego właśnie spodziewałeś się tu znaleźć: odpowiedzi.
I jeśli dobrze pamiętam: magicznej tablicy?
Takiej, która sama prowadzi lekcję. O tym marzę.
Głównie chciałeś odpowiedzi.
Szczególnie na temat bratnich dusz.
Wykorzystałem to przeciwko tobie w swoich torturach.
Za co ponownie przepraszam.
Bratnia dusza, jeśli już, to nie ktoś, kogo odnajdujesz, tylko kim się stajesz.
Poznajesz kogoś, przypadacie sobie do gustu
i zaczynacie budować związek.
Jak twoi rodzice.
Nie zostali ze sobą, bo dowiodłeś, że powinni.
Nie sprawiła tego moja logika czy prezentacja,
tylko uczucie, jakie wywołał w nich
ten mały, przerażony dzieciak, mówiący im, że ich potrzebuje.
I coś, co im przypomniałeś.
Że się kochają.
Czasem ludzie o tym zapominają.
Przypomniałeś im, że coś ich łączy.
I postanowili pójść na terapię.
Nie miałem pojęcia.
Dzieciaki to głupole.
Gdyby wiedziały, co się święci, to by je dobiło.
Okazuje się, że życie to nie łamigłówka, którą da się rozwiązać raz na zawsze.
Każdego dnia rozwiązujesz ją na nowo.
Karygodny brak wydajności.
Że też teraz się tego dowiaduję.
Dasz mi chwilkę?
- Janet? - Czołem.
Cześć.
Mogę prosić o papier i długopis?
Nie wiem, czy jeszcze cię zobaczę albo co będę pamiętał...
Ale jeśli znów kiedyś gdzieś się spotkamy...
możesz mi to oddać?
Oczywiście.
Jestem gotowy.
Cześć, Chidi.
Witaj z powrotem.
Nic mu nie jest? Nie popsułeś go?
Cześć. Jak się czujesz?
Czuję się wspaniale.
Przez ostatnie 300 lat byłem okropnie denerwujący?
Nie...
- Nie aż tak... - Skądże...
- Tak. - Dziękuję wam
za wszystko, co dla mnie zrobiliście.
Jesteście wspaniali.
To super, ale słuchaj, mamy jakąś godzinę, by stworzyć
zupełnie nowe zaświaty i ocalić całą ludzkość.
Mógłbyś w typowym dla siebie stylu znaleźć właściwą odpowiedź?
Cóż, Eleanor, na tego typu kwestie nie istnieje jedyna odpowiedź.
Może ich być 800.
Albo zero. Kto wie?
Podróż jest celem samym w sobie, prawda?
Bierzmy się do pracy. Sekunda.
Janet. Mogę prosić o tę kartkę?
Skoro wiesz, że mi ją dałeś, to wiesz, co na niej jest.
To prawda. Mimo wszystko chciałbym ją zobaczyć.
To być może najlepsza rzecz, jaką napisałem.
NIE MA ŻADNEJ „ODPOWIEDZI”
JEST NIĄ ELEANOR
Napisy: Ewa Nowicka