ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Όλα τα κενά των Τζάνετ δεν είναι τίποτα,
αλλά των Ουδέτερων Τζάνετ είναι πιο τίποτα.
Σας παρακαλώ, μην ακυρώσετε τη Γη.
Γιατί; Το σύστημα δεν λειτουργεί. Το αποδείξατε.
Θέλω να τα επανεκκινήσω όλα και να πάω στα διαμερίσματά μου.
Έχω φτάσει στην τρίτη σεζόν του Justified και είναι τόσο καλή σειρά!
Είδα συνεχόμενα σε μια μέρα όλη τη δεύτερη σεζόν.
Σκεφτείτε τα εκπληκτικά επιτεύγματα που θα αφανίσετε.
Το έργο του Σαίξπηρ, τις πυραμίδες, τον Τίμοθι Όλιφαντ!
Αυτό θα με πληγώσει.
Συμπυκνωμένη τεστοστερόνη.
Κάνω...
Είμαι η Κριτής και πήρα μια παλιοαπόφαση
και θα εκτελεστεί, μόλις βρω το παλιοχειριστήριο!
Εντάξει, τι ψάχνω;
"Κουμπί αφανισμού ανθρωπότητας, ανοίγει γκαράζ, ανήκει στην Κριτή".
ΜΗΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Δεν ήταν σ' εσένα. Τελευταία λόγια;
Αυτά είναι τα τελευταία μου λόγια. Τέλος.
Ναι. Πολύ βαρετά.
Αντίο!
Εντάξει, επόμενη;
Ο μπαμπάς σου έχει σπυριάρη πισινό, παλιοχοντρή.
Είναι ενδιαφέρον, γιατί όταν κοίταξα, δεν είχα μπαμπά.
Γι' αυτό με ελκύουν οι πατρικές φιγούρες στις σειρές που βλέπω.
Εντάξει;
Δεν θα το αποφεύγουμε για πάντα.
Συνέχισε να προσπαθείς. Να δει το φως.
Ήδη της το έδειξα. Δεν εντυπωσιάστηκε.
Ήταν εκεί, όταν εφευρέθηκε.
- Γεια σου, φίλε. - Γεια.
Ξέρω πως σκέφτεσαι τρόπους να σώσεις κάθε ψυχή
που έζησε ποτέ, μα...
έχουμε μόνο μισή ώρα ύπαρξης ακόμα,
κι ήθελα να δω τι κάνεις αυτοπροσώπως.
Εντάξει, ωραία.
Σ' αγαπώ.
- Αλήθεια; - Ναι.
Σ' αγαπώ. Εσύ μ' αγαπάς;
Ναι, σ' αγαπώ.
Ωραία, τότε!
Πάμε μαζί στην Ωραιούπολη.
Φαίνεσαι παράξενα σίγουρος, κάτι ασυνήθιστο για σένα, αλλά με φτιάχνει.
Να φύγουμε από δω;
Όχι, αλλά μ' αρέσει η αυτοπεποίθησή σου.
Όταν έχεις 1.000 εκδοχές του εαυτού σου,
σε πολλαπλά χρονολόγια,
ανακατεμένα και τοποθετημένα στη συνείδησή σου,
σου φέρνει μια διαύγεια.
- Είδες το Χρονομάχαιρο; - Ναι, το είδα.
Ήταν ωραίο.
Ας σώσουμε την ανθρωπότητα, εντάξει;
Μπορεί μια Τζάνετ να μου φέρει έναν μαυροπίνακα
και ένα αντίτυπο του Ordinary Vices της Τζούντιθ Σκλαρ;
Και λίγα ζεστά πρέτζελ;
Αν αφανιστούμε, θα το κάνω με μια κοιλιά γεμάτη πρέτζελ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 49
Προτού σχεδιάσουμε όλη τη μετά θάνατο ζωή από την αρχή,
έχει κανείς σκεφτεί έναν καλό λόγο για να μην αφανιστεί η Γη;
Επειδή θα ήταν κρίμα.
Ίσως θέλουμε κάτι παραπάνω.
Θα το γράψεις τουλάχιστον;
Ναι, εντάξει.
Γράψιμο ήταν ή ορνιθοσκάλισμα;
Κάτι πιο σπουδαίο.
Να σκεφτούμε ολόκληρο σύστημα μετά θάνατο ζωής,
στο οποίο να συμφωνήσουν και το Καλό και το Κακό Μέρος... κάτι αδύνατο.
Ανοησίες. Ο συμβιβασμός είναι πάντα εφικτός.
Ήμουν κάποτε στο Πορτοφίνο με τον Μαρς, τον Λεμπρόν και τη Δρα Γουέστχαϊμερ...
Δεν έχουμε χρόνο γι' αυτό.
Καλά. Ο Λεμπρόν, λοιπόν, έκανε με επιτυχία τραχειοτομή,
το τραγούδι κέρδισε πολλά Grammy κι όλοι ήταν χαρούμενοι.
Τώρα θέλω να ακούσω.
Όχι, ας συγκεντρωθούμε.
Στο δοκίμιό της "Βάζοντας τη Σκληρότητα Πρώτη",
η Τζούντιθ Σκλαρ ισχυρίζεται πως πρέπει να θεωρούμε τη σκληρότητα
ως το κύριο ελάττωμα της κοινωνίας.
Συγγνώμη, φοράς ρόλερ;
Ναι!
Τα πήρα από την Ντίσκο Τζάνετ!
Ευχαριστώ!
Ωραία!
Ακούστε τι λέει.
Κάποιος πουλάει ένα τσιγαριλίκι
και τον κλείνουν σε μια επικίνδυνη φυλακή για χρόνια.
Το έγκλημα δεν είναι σκληρό, αλλά η τιμωρία είναι.
Αυτό είναι πρόβλημα.
Εμένα μου λες!
Έχω πάει φυλακή μια βδομάδα, επειδή έκλεψα ένα χοτ ντογκ.
Ένα αυτοκίνητο σε σχήμα χοτ ντογκ.
Έκλεψα το Λουκανικο-όχημα.
Αυτό είναι το πρόβλημα με το παρόν σύστημα.
Αν δεν ζήσεις υποδειγματική ζωή,
θα βασανίζεσαι απάνθρωπα για πάντα.
Η σκληρότητα της τιμωρίας
δεν ταιριάζει με τη σκληρότητα της ζωής που έζησε κάποιος.
Δείτε αυτήν τη στροφή.
Πρέπει να βρούμε ένα σύστημα
που θα έχει το μικρότερο ποσοστό σκληρότητας και βασάνων
για όσους δεν τα αξίζουν.
Είναι πρόβλημα της δικαιοσύνης.
Να σε ακούω να μιλάς για φιλοσοφικές απόψεις της δικαιοσύνης είναι σέξι.
- Θες να φύγουμε από δω; - Ναι!
Όχι, συνέχισε.
Τα κενά των κακών Τζάνετ είναι τα χειρότερα.
Μουσική τέλος.
Σωστά. Το ξέχασα.
Δυνάμωσέ την.
Κι αν ξεκινήσετε την ανθρωπότητα από την αρχή
κι οι άνθρωποι εξελιχτούν εκατομμύρια χρόνια και γίνουν χειρότεροι;
Κι αν φτιάξουν νωρίτερα το ραπ ροκ και γίνει το μόνο είδος μουσικής;
Θέλετε να επιβλέπετε έναν κόσμο γεμάτο Limp Bizkit
που διοικείται από τον αυτοκράτορα Kid Rock;
Δεν είναι πρόβλημά μου.
Εντάξει, πάμε.
"Αναβάθμιση λογισμικού";
Όχι. Ακύρωση.
Γιατί την κάνει τώρα;
Ο υπολογιστής είναι χάλια.
ΜΗΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΜΠΡΑΒΟ, ΧΑΖΟΒΙΟΛΑ
Τα λέμε στην άλλη ζωή, μαμά.
Πριν με κάνεις βόλο,
μπορώ να κάνω μια τελευταία δήλωση για να συνοψίσω πώς νιώθω;
Κατάλαβα πού πάει αυτό.
Εντάξει, Ντίσκο Τζάνετ. Σειρά σου.
Φοβερό.
Τι κάνετε εσείς εδώ;
Πηγαίνετε στης Μίντι, πιείτε μια χλιαρή μπίρα
και θα σας τελειώσω εκεί.
Εκτός από σένα, γλυκούλη.
Πάντα θα έχω χώρο για σένα.
Μισό λεπτό... αυτό είναι.
Συμφωνώ.
Να τα φτιάξει ο Τσίντι με την Κριτή. Θα γλιτώσουμε.
Το έχω κάνει πολλές φορές.
Λέγεται Διακανονισμός Τζάκσονβιλ.
Όχι. Σπίτι της Μίντι.
Η Έλενορ πάντα πίστευε πως πρέπει να υπάρχει Μεσαίο Μέρος
για όσους έκαναν μέτριες ζωές. Αυτή είναι η απάντηση.
Θα κάνουμε το Μεσαίο Μέρος την τρίτη επιλογή.
Φυσικά!
Ίσως αν πάρεις αρνητικούς πόντους στη Γη,
"Τα σκάτωσες. Απόλαυσε την ισοπέδωση του πέους σου".
Πάνω από ένα εκατομμύριο... ώρα για πάρτι!
Κι όλοι οι άλλοι ενδιάμεσα, θα έχουν το δικό τους, ιδιωτικό Σινσινάτι.
Είναι σίγουρα λιγότερο σκληρό από το παρόν σύστημα, μα όχι καλό.
Ίσως είναι το καλύτερο, δεδομένων των συνθηκών.
Ας το προτείνουμε.
Γεια σας.
Λέγαμε πως θα είστε λιγότερο εύθυμοι, μια και τελειώνει το σύμπαν.
Δύσκολο, όταν τρως αυτό το πεντανόστιμο παγωμένο γιαούρτι.
Πήρα λίγο από κάθε γεύση.
Έτσι μόνο έχεις μια μπουκιά συμβιβασμού.
- Ναι. Κι εγώ. - Καλά τα είπες!
Βουλώστε το.
Γεια.
Βουλώστε το.
Έχω αυτοπεποίθηση τώρα.
Συγγνώμη. Μας τελειώνει ο χρόνος.
Σκεφτήκαμε πού θα τοποθετούνται οι άνθρωποι στη μετά θάνατο ζωή...
Μας αρέσει. Μέσα.
Δεν θα ακούσετε;
Αν τη σκεφτήκατε εσείς, καλή θα είναι.
- Ναι. - Είπαν ναι. Ας χαρούμε.
Τώρα, να πείσουμε τον Σον.
Εγώ θα μιλάω.
Αν πείθω τη Δρα Ρουθ να μη μηνύσει τον Μαρς
για τα δικαιώματα του "Uptown Funk", το έχω.
Να μου πεις την ιστορία καθ' οδόν.
Όποιον δεν πληροί τις προϋποθέσεις για το νέο Μεσαίο Μέρος,
θα τον παίρνεις εσύ.
Το Κακό Μέρος έχει πολλούς να βασανίσει.
Θα παραδεχτώ πως βγάζει νόημα
και συμβιβάζεστε με μια κακή συμφωνία,
ενώ η πλευρά μου παραμένει ίδια.
Τι διάολο; Είμαι μέσα.
- Αλήθεια; - Όχι!
Με πιστέψατε;
Σε 20 λεπτά όλη η ανθρωπότητα θα αφανιστεί για πάντα.
- Και; - Και το Κακό Μέρος θα αδειάσει.
Δεν θα βασανίζετε κανέναν για δισεκατομμύρια χρόνια. Όλοι χάνουμε.
Το ξέρω, αλλά ακούστε.
Δεν με νοιάζει αν χάνουν όλοι, αρκεί να χάσετε εσείς.
Σον, άκου τη λογική.
Γιατί;
Τίποτε δεν θα συνέβαινε αν δεν χαζεύατε
με τη γειτονιά σας και τις νέες ιδέες σας.
Οι νέες ιδέες είναι αηδιαστικές.
Σον, κάποτε ήσουν ωραίος τύπος, αλλά άλλαξες, φίλε.
Θα γράψω έναν σατανικό λόγο για όταν τελειώσουν όλα.
Θα είναι τόσο... μακροσκελής.
Μισό λεπτό.
Τι έκανα;
Θα σας πω τι κάνατε. Σκίζατε στην πίστα.
Έψαχνα για το ηλίθιο χειριστήριο.
Οι ντίσκο ρυθμοί που σου κολλάνε!
Σταθείτε!
Έχουμε νέα ιδέα κι ο Σον σχεδόν συμφωνεί.
Αν του μιλούσατε, ίσως τον πείθατε.
Δεν υποστηρίζω κάποια πλευρά.
Είμαι η Κριτής. Νοιάζομαι μόνο για τη δικαιοσύνη και την αμεροληψία.
Αυτό το τραγούδι είναι για μένα.
ΤΙ ΨΑΧΝΕΙΣ, ΜΩΡΟ ΜΟΥ;
Τον αφανιστή της ανθρωπότητας.
Αργότερα!
Συνέχισε να χορεύεις.
Επόμενη!
Ακόμα και για δαίμονας, ο Σον φέρεται σαν κόπανος.
Ξέρω τι να του προσφέρουμε για να αλλάξει γνώμη.
Τι;
Κάτι που θέλει. Μόλις το βρούμε, κερδίσαμε.
Είναι ανώφελο.
Θέλει τόσο να μας κερδίσει, που θα τα καταστρέψει όλα.
Δεν υπάρχει κάτι να του δώσουμε.
Βασικά, θέλει κάτι.
Σκληρότητα.
Ας του τη δώσουμε.
Γεια σας. Σπάω κάποια πράγματα.
- Τι έγινε; - Άκου, δαίμονα.
Ξέρουμε πόσο θες να χάσουμε.
Προσφερόμαστε να χάσουμε για πάντα.
Αν συμφωνήσεις να φτιάξει η Κριτής ένα Μεσαίο Μέρος,
θα βασανίζεις εμάς τους τέσσερις για πάντα.
- Αλήθεια; - Ναι.
Είναι το κλασικό πρόβλημα του τραμ.
Ένας ρίχνει μια αμπούλα βρόμας, προκαλώντας αναστάτωση,
ώστε οι υπόλοιποι να κλέψουν πορτοφόλια, κατεβαίνοντας.
Είναι πολύ λανθασμένο, αλλά με έναν έμμεσο τρόπο
έφτασες εκεί που ήθελες.
Θα σου δώσω κάτι για το βασανιστήριό μου.
Δεν μου πάει το στιλ "μοντ".
Πάρε κι εμένα.
Δεν θα ζούσα, ξέροντας πως είστε εκεί κάτω χωρίς εμένα.
Δυσκολούτσικο.
Από τη μια θα ήθελα να βάλω αράχνες στους πισινούς σας.
Από την άλλη, εκατομμύρια πισινοί θα μείνουν χωρίς αράχνες.
Τι λέτε όσοι πεθαίνουν να πηγαίνουν στο Κακό Μέρος
κι εγώ να σας βασανίζω όλους;
Καλό μας ακούγεται.
Όχι, χαζούληδες.
Έτσι γίνεται ήδη, μόνο που μας βασανίζουν κι εμάς.
Έκανα μια πρόταση.
- Δεν θα διαπραγματευτείτε καν; - Έχει δίκιο.
Το δίκαιο για μας είναι
να παραχωρούμε όλο και περισσότερα, μονομερώς,
ώσπου να ευχαριστηθεί τελικά.
Γαργάλα το!
Αν χάσουμε, ας το κάνουμε με τους δικούς μας όρους.
Ας βρούμε μια εντελώς νέα ιδέα που θα κάνει καλύτερο το σύμπαν.
Αμήν. Τουλάχιστον τότε θα έχουμε το κεφάλι ψηλά.
Πρέπει να βρούμε το ιδανικό μας σχέδιο σε περίπου δέκα λεπτά.
Παιδιά, όλα συνοψίζονται στο εξής.
Όλα όσα περάσαμε,
οι πολλαπλές ζωές σας στη Γη, όλες οι ζωές σας εδώ πέρα,
η εκπαίδευση στην Ηθική και τα μαθήματα,
τα ταξίδια στα άκρα της μετά θάνατο ζωής,
όλα έγιναν για να είμαστε μαζί,
καλύτερες εκδοχές του εαυτού μας,
για να λύσουμε το υπέρτατο πρόβλημα την ύστατη στιγμή.
Ωραίος λόγος. Εννέα λεπτά.
Τσίντι, το έχεις αυτό;
Βασικά το να είμαστε καλύτερες εκδοχές του εαυτού μας
μου έδωσε μια ιδέα.
Ήταν καλός λόγος τελικά.
Ούτε σ' εσένα είναι.
Έχω ένα τελευταίο πράγμα να πω.
- Όχι... - Δεν την ξαναπατάω.
Είναι αποφασισμένη.
Απομένεις μόνο εσύ.
Εντιμότατη, να παρουσιάσουμε μια ιδέα.
Δεν ενδιαφέρομαι, ψηλέα.
Πώς θα την πείσουμε αν δεν ακούει;
Αν δεν μείνει εδώ έξω, πρέπει να πάτε μέσα.
Αυτό δεν πέτυχε την τελευταία φορά.
Δεν ήταν τέλεια,
μα θα με κάνει βόλο σε δύο λεπτά, άρα ας δοκιμάσουμε.
Θα είμαστε όλοι...
- εσύ, ξανά; - Δεν νομίζω.
Αυτό με άλλαξε μια φορά, το ίδιο κι εσάς.
Αν η Κριτής δεν μας άκουγε εδώ έξω,
γιατί πιστεύεις πως θα μας ακούσει μέσα;
Ξέρω τι θα της τραβήξει την προσοχή.
ΧΕΙΡΙΣΤΗΡΙΟ ΑΦΑΝΙΣΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΜΥΣΤΙΚΟ
Ηλίθιοι.
Ω, να πάρει!
Πώς την πάτησα έτσι;
Καθίστε, παρακαλώ.
Σας είπα ήδη, δεν ενδιαφέρομαι.
Δώστε μου λόγο να σας ακούσω.
Εντάξει.
Να τος.
Κυρία μου.
Μου φτιάξατε έναν Όλιφαντ;
Να τους ακούσετε, Κριτή. Είναι δίκαιο.
Ναι, μάλλον έχεις δίκιο.
Μπράβο, Τζάνετ.
Δεν με νοιάζει να βλέπω τη θέα, όταν το τοπίο είναι τόσο όμορφο.
Να καλέσω τον Σον.
Φίλε!
Μόλις είχα βάλει τα κουτάβια να μπουν στο κανόνι.
Εντάξει.
Σας ακούω.
Το θέμα με τη μετά θάνατο ζωή
δεν είναι μόνο ότι είναι σκληρή, αλλά και οριστική.
Έχεις μία ευκαιρία στη Γη, κι ανεξαρτήτως περιστάσεων ζωής,
σε στέλνουν κάπου, στο Κακό Μέρος συνήθως, για πάντα,
χωρίς δυνατότητα εξιλέωσης.
Η γειτονιά θα βασάνιζε ανθρώπους, αλλά τους έκανε καλύτερους.
Θέλουμε να φτιάξουμε σύστημα που θα λειτουργεί εσκεμμένα έτσι,
σχεδιασμένο για να δίνει στους ανθρώπους μια ευκαιρία.
Ενδιαφέρον.
Γιατί δεν μας το εξηγείς;
Θα το κάνουμε. Χαλάρωσε.
Ο χρόνος στη Γη δεν θα είναι τεστ που θα περάσεις ή θα αποτύχεις,
αλλά ένα μάθημα και το τεστ θα έρχεται στη μετά θάνατο ζωή.
Το πρώτο κομμάτι μένει ίδιο.
Ζεις τη ζωή σου, τα θαλασσώνεις σε διάφορα, σε πολλά,
ως το σημείο που λένε "Αυτό είναι τρελό, ακόμα και για τη Φλόριντα".
Δεν τους ακούς όμως, γιατί έπεσες στον βάλτο
προσπαθώντας να ζωγραφίσεις λόγκο σε μια χελώνα.
Δεν έχουμε κάτι άλλο.
- Όχι! Εμείς... - Έχουμε!
Μόλις αρχίσαμε.
Όταν πεθαίνεις, θα έχεις ένα σύνολο πόντων,
αλλά στο νέο σύστημα, ο αριθμός αυτός θα είναι η βάση
για να καθορίσει πόσο δύσκολο ή εύκολο θα είναι το τεστ σου.
Συγγνώμη, προσπαθώ να καταλάβω.
Ποιος θα σχεδιάζει τα τεστ;
Ένας αρχιτέκτονας του Καλού και ένας του Κακού Μέρους μαζί
θα σχεδιάζουν ένα σενάριο για να αντιμετωπίζεις τις ηθικές αδυναμίες σου.
Ο εγωισμός της Έλενορ, ο παρορμητισμός του Τζέισον, η αναποφασιστικότητα του Τσίντι
κι η ανικανότητά μου να πετύχω το στιλ Μοντ.
- Δεν είναι... - Ξέρω πως έχω άλλα ελαττώματα,
αλλά αυτό είναι μεγάλο.
Το τεστ θα είναι οτιδήποτε.
Ίσως έρθεις και σου πουν ότι είσαι στο Καλό Μέρος,
αλλά ξέρεις ότι είναι λάθος.
Ίσως το τεστ να μοιάζει σαν την κανονική σου ζωή
ή μια διεστραμμένη εκδοχή της.
Σου παρουσιάζονται προκλήσεις.
Τα πας καλά ή άσχημα, αλλά στο τέλος, θα σου γίνεται κάποια αξιολόγηση.
Οι αρχιτέκτονες θα εξηγούν τι έκανες άσχημα και τι καλά
και θα σε επανεκκινούν και θα τα κάνεις πάλι
και πάλι και πάλι, ώσπου να σκίσεις.
- Στο νέο... - Για στάσου.
Μου φαίνεται πως αν επανεκκινείστε, οι αναμνήσεις θα σβήσουν.
Πώς θα μάθετε κάτι
αν πάντα ξεκινάτε από την αρχή;
Σωστό, Τίμοθι Όλιφαντ.
- Προτιμώ το "Τιμ". - Τέλεια.
Στο νέο σύστημα, θα διατηρείς μια αμυδρή ανάμνηση
του τι έμαθες στην αξιολόγηση.
Η πληροφορία τι έκανες καλά ή άσχημα, θα σου μένει...
Σαν μια φωνούλα στο κεφάλι σου,
που θα σε κάνει καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.
Βοηθάει αυτό. Ευχαριστώ.
Υποθέτουμε πως με αρκετές ευκαιρίες,
οι άνθρωποι θα κάνουν τελικά καλές επιλογές για το Καλό Μέρος
και μερικοί δεν θα κάνουν ποτέ,
αλλά δεν πειράζει, γιατί όλοι θα έχουν ευκαιρία.
Στάσου. Τι θα κάνουν οι δαίμονές μου;
Έχω εκατομμύρια τέρατα της λάβας που θα μείνουν άνεργα.
Σε ποιους λαιμούς θα χύσουν λάβα;
Το κακό νέο είναι ότι τέρμα η λάβα και η ισοπέδωση πέους.
Τι θα κάνουμε με τα πέη τους τότε;
Θα τα αγνοούμε.
Το ακούτε. Δεν είμαι τρελός;
Είναι καλή ερώτηση.
Με ποιανού το μέρος είσαι;
Δεν έχω πάρει μέρος, κυριούλα μου.
Ψάχνω για σαφήνεια.
Θα έχετε και πάλι δουλειά.
Οι αρχιτέκτονες του Κακού Μέρους θα σχεδιάζουν τα τεστ.
Οι απλοί δαίμονες, θα παίζουν ρόλους,
όπως και στην αρχική μου γειτονιά.
Διασκέδαζες πολύ παίζοντας την Κριτή.
Δεν ξέρω. Θα πετύχει λέτε;
Ήδη έχει πετύχει κάπως.
Ο Τσίντι έχει 800 εκδοχές του εαυτού του ταυτόχρονα στην ψυχή του.
Είναι άλλος άνθρωπος. Πολύ πιο κουλ τώρα.
Μ' άρεσε κι η παλιά εκδοχή, αλλά όχι τόσο πολύ.
Δεν είναι μόνο ο Τσίντι.
Στη γειτονιά του Μάικλ,
φορούσα ένα γιλέκο κι ήμουν σαν απλό Palmtop,
αλλά δείτε με τώρα.
Χωράνε τέσσερις άνθρωποι στο κενό μου
κι εμφανίζω τον Τίμοθι Όλιφαντ εν ριπή οφθαλμού.
Οι επανεκκινήσεις με έκαναν καλύτερο μη άτομο από ό, τι ήμουν ποτέ.
Ας έχουν οι άνθρωποι την ίδια ευκαιρία.
Λοιπόν;
Απορρίπτεται!
Νόμιζα πως είχατε όντως κάτι.
Μεγάλη μου ευχαρίστηση, γλυκέ μου.
Έκρυψα το χειριστήριο μακριά, αλλά τελειώνουμε.
Λυπάμαι, παιδιά.
Πού πήγε ο Σον;
Μην ασχολείσαι. Παίζει μαζί μας.
Το ξέρω. Αυτό μου δίνει ελπίδα.
Να το κάνω τελευταία φορά πριν χαθούν όλα.
- Τι μου προσφέρετε τώρα; - Τίποτα. Τέλος.
Ήταν η τελευταία μας ιδέα.
Ωραία.
Οι πολύτιμοι άνθρωποί σου θα χαθούν.
Ναι. Κρίμα.
Κέρδισες. Τα λέμε σ' ένα δισεκατομμύριο χρόνια.
Όταν εξελιχθούν οι άνθρωποι, θα σε σκίσω, προδότη!
Ναι, το ξέρω.
Γι' αυτό είπα "Τα λέμε σ' ένα δισεκατομμύριο χρόνια".
Στάσου.
Θα εκφωνήσω σατανικό λόγο.
Αν θέλεις.
"Από τις απαρχές του χρόνου,
το καλό και το κακό πολεμούσαν λυσσαλέα, ορμώμενα από..."
Είναι χαζό αν δεν αντισταθείτε.
Πώς και δεν έχετε άλλο σχέδιο; Πάντα είχατε.
Τι τρέχει, Σον;
Καλά, εντάξει.
Θα το παραδεχτώ.
Να σας πολεμάω ήταν διασκεδαστικό.
Ξέρεις...
Βγάζεις το πρώτο μάτι και λες
"Αδύνατο να με πληρώνουν για να κάνω αυτό!"
Με το τρισεκατομμυριοστό λες "Έπρεπε να γίνω δάσκαλος".
Και μετά νιώθεις τρυφερότητα για τους ανθρωπάκους σου...
και κάτι έχει αλλάξει.
Περνούσα και πάλι καλά.
Δεν είμαι έτοιμος να τελειώσει.
Το ξέρω, φίλε.
Είναι δύσκολο όταν τελειώνει κάτι, αλλά αυτό εδώ τελείωσε.
Η μόνη ερώτηση είναι: τι ακολουθεί;
Άκουσα τον λόγο σου στην εκδήλωση δαιμόνων. Ξέρεις πως το σύστημα έχει λάθη.
Δεν θα με άφηνες να κάνω το πρώτο πείραμα αν λειτουργούσε.
Ας δοκιμάσουμε άλλο τρόπο.
Μαζί.
Εντάξει, επιτέλους.
Για τελευταία φορά, εγώ, η Κριτής της μετά θάνατο ζωής...
Σταθείτε, Εντιμότατη.
Με δουλεύετε;
Δεν μπορεί κάποια να τελειώσει την ανθρωπότητα μια φορά
χωρίς όλοι να μπαίνουν στη μέση;
- Τι είναι; - Ο Σον συμφώνησε.
- Σοβαρά τώρα; - Κατ' αρχήν, ναι.
- Λεπτομέρειες μπαίνουν. - Μένουν.
Συγγνώμη, παλιές συνήθειες.
Νομίζω πως θα βρούμε τρόπο να πετύχουμε.
Δείτε αυτό!
- Τζέισον! - Όχι.
Συγγνώμη.
Εντάξει...
δεδομένου ότι θα σχεδιάσουμε τη μετά θάνατο ζωή με αυτό το σχέδιο,
τι θα κάνουμε πρώτα;
Μην κοιτάτε εμένα. Εγώ... είχα την ιδέα.
Υποτιτλισμός: Βασίλης Μανουσάκης