NOWY JORK
No, chodź.
Poproś żonę.
Nie jest tobą.
Daj mi coś, czego nie dostanę w domu.
Vin, zaczekać? Mogę podrzucić kasę.
Nie trzeba, idź.
- Na razie. - Cześć.
Wiesz, o co chodzi, barmanie.
Oddaj nocny utarg.
- Już wrzuciłem. - Forsa, frajerze.
Dałbym, gdybym mógł.
Proszę, mam dwoje dzieci.
Na kolana. Błagaj.
Proszę, nie strzelaj.
Mam dzieci.
Cholera.
Kurwa.
Wierzysz w duchy?
Nie wiem.
Zgadzam się z tym lekarzem, sami się straszymy.
W samolotach widywałem rzeczy, których nie było...
Na co puścisz kasę, jeśli ją zdobędziemy?
- Jak to, jeśli? - Gdzie Andrea?
- Poprosiła, żebym posiedziała z dziećmi. - Dlaczego?
Wyszła.
Dokąd?
Gdzie twoja córka?
Idź spać, jesteś zmęczony.
Szlag.
Cholera.
Kim, tu Vinnie.
Posłuchaj, nie odbiorę rano towaru.
Poślij Duka czy tego twojego kuzyna.
Zostałem napadnięty, z bronią.
Oberwałem w łeb, jeszcze krwawię.
O mało mnie nie zajebali!
Dlaczego? Powiem ci.
Bo haruję non stop po obu stronach rzeki,
żeby wyżywić rodzinę!
Kim!
Czerwony Walker?
Czarny jest na pace. Są jeszcze dwie.
Daruj sobie Creme de Menthe, nikt tego nie pije.
Kim, zadowolony?
Cześć, Darlene.
Tamten wygląda gorzej?
Ma na butach moją krew.
WYSTĘPUJĄ
ZDJĘCIA
KRONIKI TIMES SQUARE
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Nie, to bzdura.
Facet planuje każdy ruch.
Nie jest wariatem, wcale.
Rozgrywa to jak zajebiście chytry lis.
Nixon? Wiem, co kombinuje.
-Nic mnie nie dziwi. - Jak to?
- Jest prezydentem, musi bujać, tak? - Tak.
Jego ludzie gadają w Paryżu o pokoju.
To marchewka.
A kij?
Muszą wierzyć, że jest nieobliczalny.
Że może zbombardować Wietnam, zająć Kambodżę...
Myślisz, że buja?
Też chce się wyplątać z wojny, ale nie tak.
Skurwiele muszą myśleć, że jest gotowy na wszystko.
Na jego miejscu wywijałbym atomówką.
- Serio? - Nie mówię, że bym jej użył.
Ale byłbym typu: „Nie lećcie w chuja z prezydentem,
bo facet jest nienormalny i może wam przypierdolić”.
- Jasne. - Jak tu.
Naprawdę chcesz chlasnąć dziwkę?
Chcesz, żeby tak myślała, ale...
Więc Nixon to alfons?
Cholera, to rozumiem.
Wiesz, że siedziałem w tym przez rok?
Dywizja Americal, na płaskowyżu.
Nixon wie, co robi w Wietnamie.
Umie w to grać.
- O co jej chodzi? - Mam to gdzieś.
Taką dupę można puścić. Nie ma niezłomnych.
Szukam towaru, nie wyzwania.
- Jesteś leniwy. - Praktyczny.
Kurde...
- Na mnie to nie działa. - Nie dałbyś rady?
Dałbym jak chuj.
Jebałbym ją jak torpedowiec, ale klient?
Mówię o białych.
Przestraszyliby się.
Za dużo dupy.
Nie wiedziałem, że to możliwe.
Myślę o Chince. Chcę mieć międzynarodową stajnię.
Znasz chiński?
Znam parę słów po wietnamsku.
- To kuzyn chińskiego. - Po co to pierdolenie?
Zgarnij dwie białe, fajną czarną i do roboty.
Jeden facet ogarnie góra trzy, i jeśli już, lepiej mówić w ich języku.
- Na razie, Reggie. - Piątka.
Przepraszam... Pierwszy raz w Nowym Jorku?
To widać?
Trochę, ale nie szkodzi.
Każdy tu jest skądś, a ty?
Z Minnesoty.
Szukam noclegu.
Takich decyzji nie podejmuje się na pusty żołądek.
Postawię ci śniadanie. Znam lokal, gdzie podają je cały dzień.
To tylko śniadanie.
C.C. nie lubi jeść sam.
- C.C. - Zgadza się. A ty jesteś...?
Lori.
Miło cię poznać, Lori.
Chodź.
Pokażę ci mój wóz.
Czy to Cadillac?
Zgadza się.
Konkretnie customowy Eldorado.
Jak tam, mały?
Cadillakiem jeszcze nie jechałam.
No to się przejedziesz.
Uwaga na głowę.
- Ładne, co? - Po co ci?
Robię w handlu.
Słuchaj, mała, nie żebym krytykował, jesteś śliczna, ale to twoje wdzianko?
Czuć je prowincją.
Wybierz sobie coś z wieszaka, żebyś była bardziej nowojorska.
Chciałabyś, co?
Cholera, C.C., jestem z Minnesoty, a nie dałabym się pogrzebać w tym syfie.
To Nowy Jork, czy wypadłam z autobusu w Cleveland?
Nie muszę ciągnąć bajeru z handlem, co?
Śniadanie.
Jak widzieliśmy, istnieje szereg ekwiwokacji,
od ogółu do konkretu lub vice versa,
ale częstsza jest manipulacja sylogizmu,
gdzie zastępowane są różne znaczenia kluczowego pojęcia.
Błędy etymologiczne...
Na czym stanąłem?
Sylogizmy.
Błędy etymologiczne.
Właśnie. Błędy etymologiczne...
Bawi cię to?
Już jest po czwartej w Monticello.
Wykiwałeś mnie.
- Monticello? - Zakład zdechł.
Jesteś winien Tommy'emu całość.
- Ma tego dość. - Słuchajcie...
Zaliczysz kolejną śliwę, Frankie.
- Mam na imię Vincent. - To on?
- Chyba tak. - Patrzcie.
- Masz brata? - O ile wiem.
- Gdzie jest? - W Wietnamie.
- Pierdolisz. - Frankie się zaciągnął,
bo ma długi w całym Nowym Jorku.
Podobno już jest bohaterem.
Awansują go na sierżanta czy pułkownika.
Zjadłaś?
- I co? - Pyszne. Dobry jesteś.
- Co to za kiełbasa? - Podwędzana.
- U was tego nie mają, co? - Pierwszy raz jadłam.
W Minnesocie mają tylko hokeistów i krowy.
- Jak tam, Richie? - Kręci się.
Kręci się.
- Jest inny. - Płynie z prądem.
Nie jest agresywny. Dlatego ma tylko jedną.
Nie każdemu się udaje.
Ale tobie się uda.
Kiedy wysiadłaś z autobusu...
wiedziałem, że jesteśmy sobie pisani.
O nic się nie martw.
Przepraszam.
Zmieniamy podejście, jasne?
Loretta, dotarło?
- Rozumiemy się? - Tak, Larry, będzie się działo.
Darlene, bez obijania się, słyszysz?
Jestem twoja, tato. Dziś mam stałego.
I o to chodzi.
- Barbara, daj. - Jak skończę.
Larry Brown postawi wam kolację.
Loretta, słyszysz?
Załatwione, tato.
Masz. Walnij sobie i obudź dupę.
Dzięki, tato.
Nie zakochaj się w tym.
- No już. - Daj.
- Skoro tak mówisz. - To nic.
Poznałem ją i muszę ogarnąć.
Nie zajmie twojego miejsca.
Wiesz, że jesteś moją dupą.
Jestem zmęczona.
Tak?
Wiesz co?
Kiedy wrócisz po pracy, zrobię ci kąpiel.
A potem...
tak cię przerucham, że przypomnisz sobie, czemu jesteśmy razem.
Na poważnie, co ty na to?
- Tylko ja i ty? - Tylko.
Robię, kurwa, zakupy, jak, kurwa, co dzień,
a on stoi na ulicy. Patrzymy sobie w oczy.
Wie, co chcę zrobić, a ja, co on.
Myślę, że spierdoli, a on gapi się na mnie tymi ślepiami mongoloida...
Dziś ja podrzucę kasę.
- Powiedzieć, że zamykamy? - Im? Polewaj, aż skończą.
- Jakby co, zamknij od środka. - Szefie...
Pojebało cię?
To Twist z załogą. Carmine i reszta.
Wyrzuć ich, a będę lizał Carmine'owi rowa do śmierci.
Ni chuja. Zostań, aż wyjdą.
Pojebie, gdzie drinki?
...a ja: „Nie idę do jebanych złodziei”.
Frankie!
- Gdzie, kurwa, Jersey? - Nie widziałem.
Cześć, Ronnie.
Kurwa mać! Wszędzie cię szukam.
Znalazłeś. Obstawiasz?
Kurwa, ale koszula.
Poleciałeś po nią do Portoryko?
Chciałeś coś?
Mets grają z Redsami. Jak stoją?
Reds plus jeden.
Czas na Nowy Jork. Miotaczem będzie Seaver?
Tug.
- Co myślisz? - Nie myślę.
- Obstawiasz? - Dobra, stówa na Metsów.
Podobno kiedyś grałeś.
Dodgersi mnie wzięli, ale wstawili do III ligi.
Nawet kawy nie wypiłem, pierdolę.
Za dużo zasad, co?
Koszula jest ekstra.
- Tak? - Tak. Moja siostra ma taką samą.
Przejedź go!
- Wiem, że pracujesz. - Rodney, daj spokój.
Nie chcesz zajść dalej?
Z moim doświadczeniem...
i twoją urodą...
Ta ulica byłaby nasza.
Radzę sobie.
Dla takiej kobiety to za mało.
Uczynię z ciebie gwiazdę. Ali McGraw będzie cię prosić o autograf.
Nie słuchasz. Radzę sobie sama.
I słusznie.
Wyglądasz na głodnego. Szukasz pary?
Pogadaj z Udogrzmotem, powie ci.
Ma u mnie jak w bajce.
Dokąd?
Dokąd, skarbie? Rodney, cholera!
Mówiłem: świat jest zły. Brutalny.
Ktoś może złamać ci rękę, pochlastać.
Znałem jedną,
która myślała, że poradzi sobie sama.
Zaserwowali jej płyn do rur.
- Grozisz mi, kurwa? - Nigdy w życiu.
Przeciwnie.
Grożę każdemu, kto zagroziłby tobie.
Kotku, na mojej cipie zarabiam tylko ja.
Nie potrzebuję ciebie ani nikogo, żeby trzymał za mnie forsę.
Daj mi pracować, przeszkadzasz.
- Powiedz: forsa. - Forsa, forsa, forsa.
Tak jest.
Kochanie, co myślisz?
- Szukasz dziewczyny? - Ciebie?
Pogadamy kiedy indziej.
30 plus 10.
- Wszystko, co mam, jedzie cipą. - Sam jadę cipą.
„Kochana, przeleć alfonsa, dam ci na fryzjera”.
- Zaczyna się. - Zaczyna się.
- Obstawiasz? - W piątek.
Gruby da radę sam wysiąść?
Nie, trzeba mu pomóc.
Patrzcie, jak samochód skoczy do góry.
Teraz.
- Panie władzo. Lon. - Uważaj, gnojku.
„Działo” wytwórni QM.
Spokojnie, nic się nie dzieje. Prawda?
- Wszystko gra. - Kręci się.
- Panie władzo, zapraszamy. - Na czyszczenie państwowych skoków.
- Sam. - Chris.
Za żadne pieniądze nie nosiłbym
takich sztywniackich skoków.
- Ani był gliną. - Myślisz, że by cię przyjęli?
- Armia wzięła Reggiego Love'a. - Bo to armia.
Policja to to samo.
U mnie w mieście był gość, jeździł autobusem specjalnym.
Kiedy skończył 18 lat, wojskowi skurwiele dali mu mundur i M-16.
- Biorą cofniętych. - Ciebie nie wzięli.
Nie śmiej się, Sam, to nie śmieszne.
- Aligator? - A jak myślisz?
- Widziałem je w u Thoma McAna. - Pieprzysz!
Te są importowane. Widzisz?
Ręcznie robione w Italii. Nie wiesz, że znam włoski.
Przywieźli je z zagranicy.
- To znaczy „import”, prawda, Sam? - Fakt.
Puszczaj!
- Ładny dzień. - Nieziemski.
Cholernie.
- Ja robię swoje. - A my zdychamy.
Hipoteka, dwa samochody, syn chce na M.I.T.
A grozi mu miejski college.
Na mnie nie patrz. Bar zarabia.
Mniej, bo każesz wyganiać dziwki i uliczników przed 11.00.
- Też muszą pić. - Rodzinna restauracja.
A gdzie, kurwa, rodziny?
To przez to wasze kimczi.
- Psie czy kocie mięso. - Nie pies!
Marynowana wołowina!
Nikt nie je koreańskiego.
Pewnie nawet w Korei, jeśli nie muszą.
Ściągnij kogoś do smażenia steków.
- Albo włoskiego. - Niedobrze.
Pusto w lunch, pusto w kolację.
Spokojnie, dobrze?
Jeszcze miesiąc i zamykamy.
Nie trać głowy!
Uspokój się, kurwa.
Daj mi pomyśleć. Tkwię w tym z tobą.
Co?
Ta twoja mina, kiedy się spuściłeś.
Ludzie by oszaleli, gdyby wiedzieli, jak wyglądają podczas seksu.
Byłby idiotyczny, gdyby nie to, że jest fajny.
Nie powinienem tego robić.
- Ruchać się? - Z tobą. Masz 19 lat.
20. A ten argument prosi się o pytanie.
Petitio principii.
- Mógłbym być twoim ojcem. - Argumentum ad hominem.
Gdyby ktoś się dowiedział...
Argumentum misericordiam.
Ewidentne błaganie o litość.
Opanowałam retorykę, co?
Egzamin będzie pestką.
Sięgnę.
- Zostałabym tancerką, gdyby nie wzrost. - Jesteś idealna.
- Widzimy się później? - Chciałabym.
Ale jestem zmęczona.
Masz.
Jedna cię obudzi, po dwóch przemeblujesz dom.
I utrzymasz linię.
- A więc... dziś? - Tak.
Dobra. Proszę.
Co podać?
- Vincent Martino? - Zawsze.
Masz brata, Frankiego.
Ostatnio jest aktywny w sporcie.
- Ile? - Jakieś 20 patyków, plus odsetki,
owszem, skandalicznie wysokie. 30.
I rośnie.
Co ja mam do tego?
Twój brat słabo obstawia, ale jest też nieodpowiedzialny.
Niewypłacalny.
Ty natomiast pracujesz za barem tu i na Brooklynie, zawsze blisko gotówki.
Nie kradnę u Kima, za rzeką też nie. Nie jestem złodziejem.
Któryś z was musi coś wymyślić.
Muszę się zająć barem, pomyśleć, więc...
- pogadamy, kiedy będzie luźniej? - Dobra.
Wpadnę jutro po otwarciu, ale żeby było jasne:
nie możesz tego zignorować.
- Rozumiem. - Mogę już zamówić.
Szkocka z lodem. Nierozwodniona.
Candy, tu twój...
znajomy z Jersey City.
Znalazłabyś jutro czas na randkę?
Albo pojutrze?
Zadzwoń do biura, masz numer.
Przedstaw się jako... Samantha.
Dzięki.
Panno Merrell, tu Jimmy, dozorca.
Wpadłbym jutro o 15.00 z hydraulikiem, naprawić kran w łazience.
Proszę dać znać, czy będzie pani w domu,
czy mamy to zrobić pod pani nieobecność, dobrze?
Eileen, tu twoja matka.
Ojciec wyjechał w interesach.
Twój syn pyta o ciebie.
Pierdolona kurwo.
Proszę.
- Na razie, Lynda. - Dobranoc.
Dokąd, odstawiony jak Vic Damone?
Zabieram Andreę na kolację.
To niespodzianka. Mówiłem ci tydzień temu.
Właśnie. Zrobił się ruch, musisz pomóc Lyndzie za barem.
- Mam plany. - Takie, że dziś pracujesz.
- To kolacja z żoną. - Jeśli wyjdziesz, nie wracaj.
Spuchnie.
Już spuchło, prawda?
Trochę przesadziłeś.
Wiem.
Może mnie poniosło.
Nadgarstek też boli.
Wiesz, że żałuję.
Podnieciłaś mnie.
Dorzucę dwie dychy, dobra?
Podnieciłam cię?
Chyba przez te buty.
Wiesz, dlaczego przytyłaś? Oszukujesz.
Po cichu podjadasz.
Gdzie ona jest?
U Gowanusa, tak?
Czy tym drugim barze w Bensonhurst?
Czego ode mnie chcesz?
Czytałam o proszkach, które zabijają apetyt.
...jak wisienka. Ta czerwona.
Nie trafiłeś. I nie skończyłeś.
Idziemy.
- Nie dopiłam drinka. - Wypiłaś dość.
Co masz, kurwa, na sobie?
Nie jestem goła.
Nie mogę grać w spódnicy, nie schylę się.
- Niezły z ciebie numer. - Powiedziała, że pije.
Pojebie!
Co za mongoloid.
Fajne beatlesowskie buty.
Rządzą.
- Którym jesteś Beatlesem? - Ringiem.
Jesteś wkurzony, Ringo, ale co zrobisz?
Gram z panią mecz, zostało mi kilka uderzeń.
Ma na imię Andrea. Jest moją żoną.
Zostało mi dwie kulki.
Wiesz, jak to jest, mieć dwie kulki?
Spływaj stąd.
- Tęsknisz za mną? - Pewnie.
Odezwę się za tydzień.
Nie chciał. Po prostu się napalił.
Napalił? Ja mu się napalę.
To stały klient.
Co dwa tygodnie stówka za udawanie.
Widziałeś, dołożył mi 20 dolców.
- Nie chciał. - 20?
Przed następnym razem, powiedz mu, że jeśli ci znów wpierdoli,
przyjadę do niego. Słyszysz?
Stały czy nie.
Powiem mu.
Idź, zarabiaj.
Do ciebie.
- Szukacie dziewczyny? - Mamy jubilata.
- Ile? - 30 plus 10.
30 za numer, 10 za pokój. Gotów?
Chce tamtą.
Candy, chcą ciebie.
Jubilacik.
Witam panów.
40 dolców.
Jak ci na imię?
Stuart.
Stuart, zabalujemy.
Chodź.
Oskarżają nowojorskie restauracje.
Podobno 80% z nich jest niezdrowa.
Coś w tym musi być, skoro pod stołami wisi lep na muchy.
No chodź.
Nie gryzę.
Będzie miło.
Bez takich.
Możesz dotknąć cycków.
Jeśli chcesz.
Odetchnij.
Przyjemnie.
Dotknij sutków.
Dobrze...
przyjemnie...
Zobaczmy, co tu mamy.
Jesteś gotowy.
Musisz mieć to.
- Założę. - Nie, Candy musi mieć pewność.
Faktycznie byłeś gotowy.
Dasz mi parę minut?
- Będę znów gotowy. - Jeden bilet, jeden kurs.
Chcesz jeszcze raz?
To tylko 30 dolców, pokój jest opłacony.
Nie mam nic. To była cała zrzutka.
- Mam dziś urodziny. - Tak?
No to wszystkiego najlepszego.
To nie fair.
- Nie fair? - Nie wysiliłaś się.
A zapłaciłem tyle, co inni za dłużej.
Czym się zajmujesz?
Uczę się.
A twój tata?
Sprzedaje samochody. Ma salon.
To jego praca, tak?
Ktoś wchodzi, ma upatrzony wóz,
nie grymasi, nie żąda długiej jazdy próbnej,
nie kłóci się o kolor... Czy kupuje za mniej?
Czy płaci mniej niż ten, kto musi wypróbować pięć czy sześć,
dopytuje się o radio, tapicerkę i wszystko, zanim kupi?
Nie.
Łatwy klient nie dostaje dwóch aut w cenie jednego, prawda?
To moja praca.
Mam czek od babci.
Na 50 dolców, ale wydaj 20 i go przepiszę.
Przyjmujesz czeki?
Imienne? Nie.
Zazwyczaj nie.
Ale dla ciebie, Stu...
chyba przyjmę.
Dziękuję.
Lokalny bank, tak?
Panowie, chcecie dołączyć do mojej drużyny Noxema?
Jak wszyscy najlepiej ogoleni mężczyźni?
Na godziny czy dni?
Miesiąc. Zapłacę z góry.
I na to się nie zgadzam.
By drwale zjeżdżali do miasta, głodni rumu i kobiet.
Mówiłem dwa lata temu: powołajmy policję.
- Abby, nareszcie. - Uczycie się czy mulicie?
Bez napinki.
Trochę tego... trochę tamtego.
- Przeczytaliście to? - Zakuwamy.
- Kto chce pizzę? - Z John's.
- Nie cierpię ich ciasta. - Masz lepszy pomysł?
- Ray's. - Czujesz różnicę?
Kończy się na dwóch kawałkach.
- Kto ma spidy? - Znam kogoś.
- Róg 43. i 9.? - 44.
- Bob mówił, że facet tam będzie. - Bob.
- Znasz tego Boba? - Cecilia, odpierdol się!
- To fajny gość. - Załatwmy to.
„Załatwmy to”.
Pierwszy za darmo.
Pierwszy drink za darmo.
I teraz będą macać mnie po dupie całą noc.
- Pierdol się. - Nie wkurzaj się.
Próbuję ratować lokal.
I wyglądasz świetnie.
Pierwszy za darmo, pokazujemy szklankę barmanowi.
To musi być on.
Bob mówi, że stoi pośrodku kwartału.
- Zostałam wybrana. - Razem wyglądalibyśmy podejrzanie.
- Eddie jest na radiu? - Tu Eddie.
- Jesteś wolny? - A co masz?
Mam coś dla ciebie.
- Bierz. - Dzięki.
- Wrobiłaś mnie? - Też mam przejebane.
Co jest, dzieci?
Chodź tu, mendo.
Mogę to wyjaśnić?
Studiuję na NYU, rano mam egzamin, potrzebowałam tego do nauki.
Gdybym mogła zadzwonić do ojca...
Nie obchodzi mnie, kim jest pani ojciec. Zrobię swoje.
Jestem Abby. Nie sugerowałam, że nie wykona pan obowiązku,
funkcjonariuszu... Flanaga.
Flanagan.
- Opuścili „n” na końcu. - Tak, miałem to poprawić.
Abby, zabieram cię na posterunek.
Nie skuje mnie pan?
Spróbujesz zwiać?
Cholera! Co się stało?
To mój lokal na nocne drinki, a teraz...
- zalały was garnitury. - Trykoty.
- Co? - Dałem dziewczynom trykoty i szpilki,
puściłem kilka na chodnik.
- I tyle? - Tak.
Nie sprzedajesz cip, tylko stroje tancerek.
- Ile zarabia? - Dziś? 200 dolców w napiwkach, na luzie.
Nawet o tym nie myśl.
Lubię sport, a w tym go nie ma.
- Za grosz. - Postawię wam,
ale nie mam wolnych stołków.
Vincent Martino, chodź tu!
- Unikasz mnie? - Nie.
Rodzina mi się rozpadła.
Przykro mi.
No i chuj. Wiem, że nie dlatego tu jesteś.
Rozkręciłeś dziś lokal, co?
Podobają mi się ciasno opięte panie.
Fajne.
- Jeśli chodzi o brata... - I 32 500 dolców.
- Mówiłem, że rośnie. - Spłacę zakłady,
1000 tygodniowo przez 20 tygodni,
ale z pensji nie wycisnę na odsetki.
Przyduszę go, żeby zapłacił, kiedy stanie na nogi.
Osobiście byłbym za, ale moi pracodawcy... nie.
Jeśli bar będzie hulał, może wyskrobię 1000 na tydzień.
Na więcej potrzebuję czasu.
Przekażę to moim, ale jeśli spotkasz brata...
powiedz, że jest odcięty, póki nie zapłaci.
- Deuce jest na indeksie, nie obstawi. - Nie ma sprawy.
Fajnie tu.
Kupowała amfetaminę od znanego dilera.
Jestem zajęty, mój partner Alston zajmie się tobą.
Studentka?
NYU.
NYU, a kupuje spidy w Hell's Kitchen.
Nie jesteś głupia...
ale wiesz, jakie to głupie?
Myślę, że nic ci nie będzie.
Sałatka z kaczką. Nie, dziękuję.
Cześć, skarbie. Podobam ci się?
Szukasz dziewczyny?
Możemy się zabawić.
Szukasz dziewczyny?
To moja piosenka. Jesteś dziś samotny?
Macie ogień?
Jeśli częstujesz.
Tego mi było trzeba.
Jesteś...?
Udogrzmot. Jak widać.
Daj jednego, co?
C.C. mówi, żebym z wami pogadała, weszła w temat.
- Dzięki. - Jak ci na imię?
Lori.
- A tobie? - Candy.
Czuć przyjezdną na milę.
Pierdolony C.C. szybko cię zgarnął.
- To mój błąd? - Traktuje kobiety jak oni wszyscy.
Nie jesteś nowa na ulicy, co?
Na tej jestem.
Poznałam paru wirażków w Leon's.
- Reggie Love, jakiś brązowy garnitur... - Larry Brown.
Jego unikaj, szybko się gotuje.
Jego laski mają problem z tatą.
A kto nie ma?
I jeszcze taki hipisowaty... Richie?
Jest git, ale przy nim nie zarobisz.
- Z kim pracujecie? - Tiffany i ja z Rodneyem.
A ty? Kto jest twoim facetem?
Nikt.
Nikt? Jak to?
Trochę więcej pracujesz, trochę bardziej uważasz,
czasem cię przytną czy postraszą, ale mnie to pasuje.
Bez alfonsa się rozleniwiam.
- Mogę zadzwonić? - Nie musisz.
Masz szczęście, kończę dyżur, więc...
Nie rozumiem.
Nie chce mu się pisać i zdejmować odcisków palców.
Podrzucę cię do akademika. W metrze nie jest bezpiecznie.
Po drodze wpadniecie na drinka?
- Jakiś aperitif? - Dobry pomysł.
Udziel jej paru rad przy kieliszku.
- Dzięki za wodę. - Uważaj na siebie.
Ellen! Imbirowe.
Z kroplą Crown Royal, dla koloru.
Braciszku, harujesz.
- Gdzie byłeś? - Na Queensie.
- Po chuj? - Tam jeszcze mogę grać.
- Wciąż grasz? - Wygrywam. 4000 dolców.
- Pieprzysz. Pokaż. - Pieprzę?
- Kurwa! - To dla tego smutnego makaroniarza,
który chce ode mnie 30 patoli.
Tommy Longo był u ciebie? Po chuj?
Bo byłeś na Queensie.
- Pierdolić go. - Frankie, nie pierdol go.
To da ci tydzień czy dwa, debilu.
Zawsze byłeś nudziarzem.
Mama cię rozpuściła.
Dzięki.
- Stul pysk. - No proszę.
- Co nowego? - U mnie?
Olałem Dominica.
I wyprowadziłem się z domu.
Serio?
Wynająłem pokój po tej stronie. To koniec.
- Na pewno? - Tak.
Jeśli ją obsmaruję i się zejdziecie, nie darujesz mi.
Małżeństwo zdechło. Mów, co chcesz.
Zdechło? Na poważnie?
- Zdechło. - Na stówę?
- Na stówę. - Bez powrotu?
Kurwa, tak.
Zachowała urodę.
Zważywszy, że jej bracia siedzą, ojciec jest lichwiarzem,
a reszta rodziny to łajzy, nie jest zła.
Ale gdyby sterczało z niej tyle fiutów, co w nią wlazło, byłaby jeżozwierzem.
- Pierdol się. - Vinnie, jeszcze czynne?
Co podać, panie władzo?
- W co gracie? - Gin Rickey? Grasshopper?
Spierdalaj.
A dla ciebie?
- Opowiedzieć ci? - Tak.
Nie uwierzysz.
Zaczyna się.
Jak tam? Dobra noc?
Co dla mnie masz?
Co to? O cholera!
Stówa!
- Garnitur, łatwa forsa. - Zapewne. Dziękuję.
Ashley, przyjrzyj się.
Studolarowy banknot. Dawno takiego nie widziałaś, powspominaj!
- Zarobiłam dziś tyle, co ona. - Wiem, jaja sobie robię.
- Możemy kończyć? - Też jestem zmęczona.
Jeszcze po jednym, chodźmy.
Zanim złapie nas słońce.
Larry, na kogo czekasz?
Na Darlene.
Nie spuszczaj mnie z oka.
Jezu.
Wiem, jest przerażona.
Ale zobaczysz, przeciągnie ją przez to.
- Żegnaj. - Z Bogiem.
Kocha go, prawda?
On o tym wie?
Jezu...
23.
Nikt go nie kochał, dopiero teraz, pod koniec...
To lepsze, niż wszystko, co zrobiłem dotąd.
I czeka mnie odpoczynek,
jakiego jeszcze nie zaznałem.
Świetne, co?
Czytałaś książkę?
Jest książka?
Jesteś świetnym karciarzem.
Na razie bez szczęścia, ale świetnym. Kiedyś mnie ograsz.
Kurwa!
Co zrobiłaś?
Naplułaś na chodnik?
Kupowała amfetaminę na 10.
Żeby zarwać noc przed egzaminem.
Polecam kawę.
Co studiujesz?
Egzamin mam z ekonomii, ale jestem na anglistyce.
Angielski już znasz. Musisz się douczać?
Studiuję literaturę.
- Książki? - Głównie nowoczesne.
W tym semestrze mam kurs „Egzystencjalizm i absurd”.
Czytaliśmy „Obcego”. Znasz Camusa?
Znam Sabu. Oglądałem jego filmy w dzieciństwie.
„Księga dżungli”.
Kto ma czas na książki?
- To twój lokal? - Zarządzam nim.
- Ty je tak ubierasz? - To, jak to się mówi...
dzisiejsza innowacja.
Im lepiej wyglądają, tym więcej zgarniają.
I przyciągają garnitury.
- Lubią być uprzedmiotowiane? - Uprze co?
Wolniej, jestem z Brooklynu.
To traktowanie osoby jak przedmiotu. Zastanawiałeś się, co one na to?
Nie wiem, ale dziś zarobiły najwięcej od miesięcy.
Mogłabyś robić to samo. Od razu postawiłbym cię za kijem.
- Mogłabym. Ale czy bym robiła? - Racja.
Nie chciałbym, żebyś czuła się, wiesz... jak rzecz.
Nie jesteś taki głupi.
Pierwsze słyszę. Naprawdę. Ale dzięki.
Chryste, jestem beton.
Gotowa? Bo ja tak.
Chyba zostanę. Na jednego.
Wezwę jej taksówkę.
Ty tu nie płacisz, panie władzo.
Abby, dzwoń o każdej porze.
Gdybyś cię zgarnęli czy coś.
Albo... gdybyś chciała pogadać.
Dzięki za wyrozumiałość.
To ja. Przyjazny władza.
- Widzimy się. - Chyba że zobaczę cię pierwszy.
Podejrzewam, że chodziło ci o to.
Następnym razem nie jedź do gnid z Hell's Kitchen.
Dzięki, nie trzeba.
Spidy były dla znajomych.
- Nie musisz się uczyć? - Znam ekonomię na wylot.
No to wracaj. Niedługo się rozjaśni.
I poczujesz się jak wampir.
Wolę jeszcze posiedzieć z tobą.
Jeśli pozwolisz.
Uwolnię cię od tego.
Louis, na pewno nie chcesz nic robić?
Fajnie oglądało się z tobą film.
Nic? Nawet ręcznie?
Posłuchaj...
tak długo oglądałam tu film, że...
boję się, że mój facet się wkurzy, kiedy wrócę z normalną kasą.
Mógłbyś dać mi zaliczkę, żeby się nie czepiał,
a za tydzień wpadnę za darmo?
Chcesz resztę pizzy?
Nie, dzięki, muszę lecieć.
Dzięki!
Macie 20 minut na każdy dział,
więc gdybyście się na czymś zacięli, lećcie dalej.
To za ten miesiąc.
Gdzie jest?
Zdrzemnął się.
Rano miał gorączkę, ale już mu przeszło.
Alergia na szkołę.
- Nie budź go. - Obudził go dzwonek.
Idź. Zostaw płaszcz u siebie.
Mamo!
Synku!
Pokaż się.
Nie wyglądasz mi na chorego.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
To może lepiej było pójść do szkoły?
Może?
- Nie możesz mieć pretensji. - Nie?
Pracuję siedem nocy w tygodniu w dwóch...
Właśnie, siedem nocy w tygodniu. Mam tkwić w domu z dziećmi, a ty co?
Pracuję.
- Mogłeś pójść do mojego ojca. - Cholera.
Byłbyś żołnierzem albo przynajmniej w załodze...
Pierdolę to!
Co chwilę trafia się jakiś makaroniarz,
który ma się za króla, bo jest w jakiejś jebanej załodze.
Twój tata jest chujem, a twoi bracia przez to siedzą.
A ty jesteś barmanem.
Teraz kimś więcej. Zarządzam lokalem na Manhattanie.
Dzięki, że mnie wyrzuciłaś.
Teraz jestem w centrum wydarzeń.
Coś buduję.
- Jesteś z Brooklynu. - Co z tego?
Francis Albert jest z Hoboken, a Nowy Jork jest jego.
- Nie jesteś Sinatrą. - Może Juniorem.
Nawet nie Tonym Martinem.
Jestem jeszcze młoda.
A ty nigdy do mnie nie wracasz.
I nie mów, że nie ruchasz na boku, kiedy tylko możesz.
Wiem.
Wiem o Marie DiParma. O nich wszystkich.
Nikogo nie nabierzesz.
Masz dom.
Masz rodzinę.
Kolorowy telewizor, a mieszkasz...
w zasranym hoteliku na Times Square z pijakami i kurwami?
Przepraszam.
Za to, co robiłam.
Naprawdę.
Mogłoby nam się udać, gdybyśmy spróbowali.
- Powiedz dzieciom... - Co?
Że musiałem odejść.
I że się zobaczymy.
Pada, C.C. Leje.
Nikt nie lubi moknąć, ale wszyscy musimy pracować.
Dziś nie chcę.
Wiem, mała.
Słuchaj...
chodźmy gdzieś i obgadajmy to we dwoje.
Chodź.
- Idź. - Dobra, pójdę.
Ashley, skarbie, czego beczysz?
Nic się nie dzieje, tylko rozmawiamy.
Nic więcej.
I co czujesz?
Boli.
Następnym razem chlasnę ci twarz.
I już nigdy nie zarobisz.
Odeślę cię do Wirginii, żeby tata znów ruchał cię w dupę.
Nie pozwoliłem ci mówić!
Kiedy mówię „handluj”, rób to.
Nie lubisz pracować w deszczu?
Pierdolę czy jest ci mokro, zimno czy gorąco, masz mi dawać kasę!
Vincent.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Michał Kwiatkowski