- Sandy Koufax. - Wybryk natury.
- Hank Greenberg. - Wybryk.
Mike „Super-Żyd” Epstein. 1969, Washington Senators,
30 home runów, 85 pięć RBI.
Dlatego „Super-Żyd”, bo jest taki jeden.
Czy ktoś mówi: Mickey „Supergoj” Mantle?
Albo Willie „Superbambus” Mays? Bez obrazy.
- Idziemy. - Antysemickie... - Roberto „Superbeż” Clemente.
Grossman, nie spinaj się. Wy jesteście od myślenia.
Od myślenia? To co tu robię?
- Kto jest gotów? - Na burdelpatrol?
Odpadam.
Tylko bądźcie grzeczni. Zgarniemy was, wracając.
- Zawsze jestem grzeczny. - „Wieź je do Missouri”.
- Żydzi są świetni w szachach. - A kto zbudował piramidy?
Burdelpatrol!
Flanagan!
Wszystkie panie pod budę.
Pod budę, już!
Przygotować zaświadczenia z komendy.
Nierejestrowane od dwóch dni wiedzą, co robić.
- Okazywać! - Gówno musicie.
- Muszą, geniuszu. - Czytałeś konstytucję?
Ostrożnie, jestem krucha jak filiżanka.
Niech spojrzę. W porządku.
Ty też.
- Przykro mi, wsiadaj. - No już.
- Idę! - Traktujecie je jak bydło! - I kto to mówi?
Wsiadaj.
- Wsiadaj, Grzmocie. - Przecież mam!
- Z 28, a dziś jest 31. - Nie ma 31 kwietnia.
30 ma czerwiec, wrzesień, grudzień, kwiecień. Kwiecień, szeryfie!
- Złapiemy cię później! - Dobranoc, władzo!
- Flanagan, gdzie obrączka? - Nie podoba mi się na mojej dłoni.
- Muszę kupić płyn do ust. - Powiedz Loretcie, że przyjadę.
Bądźcie grzeczne.
WYSTĘPUJĄ
ZDJĘCIA
KRONIKI TIMES SQUARE
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Połóż się.
Nie, rozciągnij się, jak lwica.
O tak, świetnie.
Masz boskie cycki.
Dalej...
Opuść lewą rękę.
Świetnie.
Dobra. Chyba mamy.
No dobrze.
- I co teraz? - Wpisujesz imię i telefon,
ja rozdaję chłopakom... Jeśli się spodobasz, zadzwonią.
Chodzi o casting, tak?
Tak, do filmu.
Mnóstwo gwiazd tak zaczynało. Zdziwiłabyś się.
Twoje koleżanki to robią, popytaj.
Które?
Choćby Loretta. Shay.
- Ta kolorowa... - Ruby?
Nie Udogrzmot.
- Ta mała, włochata. - Darlene nic mi nie mówiła.
Widziałem ją w akcji. W jednym z automatów u grubasa, na Dwójce.
Daje od tyłu.
40$.
- Serio? - Film kosztuje, mój czas też.
Słuchaj... Zarobisz tyle, że twój facet mi podziękuje.
Masz atrybuty. Będziesz bardzo popularna.
- Panie. - Vince.
Co za ruch.
O tej porze biurowy. Potem przychodzą inni.
Gliny wyjechały budą, psują mi wieczór.
Współczuję. Pierwszego stawiam, ale bądźcie dyskretne.
Kim nie chce tu widzieć waszej branży, przynajmniej nie o tej porze.
Biorę wolne, słowo harcerki.
- Sodowa z limonką. - Dla mnie Tom Collins.
Robi się.
Candy?
Co znaczy „dyskretnie”?
Bez handlowania dupą i cyckami.
Tak myślałam.
- Proszę. - Vince, stary...
masz w sobie alfonsa.
- To komplement. - Dzięki.
Jebani kawalerowie złotej odznaki...
Zróbcie miejsce. Od teraz to ochlajbus.
- Cześć, Haddix. - Barb, przesuń się.
- 30$ plus 10$. - Plus 5$. - Nie targuję się.
- Lubisz trawę? - Powiedziałam, że się nie targuję.
- Gdzie byłaś? - Na sesji u Berniego Wolfa.
- Twój facet wie? - C.C. mi kazał.
Powiedział, że powinnam mieć więcej narzędzi w skrzynce.
Bernie załatwi ci pracę?
Shay, jak to wygląda?
Dopiero zaczynam. Loretta ci powie, opala się od roku.
- Opala się? - Gra w filmach za dnia.
Do automatów.
- Płacą ci tylko raz! - Jak za numer.
Kiedy facet wrzuca monetę, ktoś na tobie zarabia, a ty nic!
- Darlene, robisz to? - Nie regularnie. - Nie?
Larry kazał mi się sfilmować z klientem. Dla klienta.
- Cholera... - Żeby mógł sobie oglądać.
- Zapłacił ekstra. - Czekaj.
Ruchał cię od tyłu?
- Skąd wiesz? - Bernie widział cię u Grubego Mooneya.
Niemożliwe.
- Tak powiedział. - Sprawdzę to, teraz.
Idę z tobą, mam sprawę do Mooneya.
Wkurzyła się.
Muszę się odlać.
Co się gapisz? Kręć głową, ile chcesz, Rizzi,
- a i tak zarabiam więcej od ciebie. - Jak moja żona.
- Też ciągnie i daje? - Podobno. - Dosyć.
- 9., z homarowym sosem. - Już jest z sosem, chcesz podwójny?
-Tak. - 3,75$.
- Dla mnie sajgonki. - Sajgonki. Dla ciebie?
Barb, zajrzyj do menu.
Wrócę.
Moon!
- Co chcesz? - Film, ze mną.
- Podobno masz go w automacie. - Może, nie wiem.
I pewnie sprzedajesz kopie.
- Musiałbym sprawdzić. - Sprawdź.
Zostały tylko dwa. Jesteś bardzo popularna.
- „Betty od zaplecza”? Za ile? - 50$ od frajerów, 35$ od stałych, a co?
- Kto je wypuszcza? - Kto?
Czyj to film?
- Chcesz adres? Nie wiem! - Nie?
Może słyszałaś, że seks za forsę jest nielegalny,
jak i sprzedaż zdjęć seksu za forsę. Golizna jeszcze ujdzie,
ale hardcore idzie spod lady, nie mogę go wystawiać!
Pytanie „kto” nie jest więc rozsądne.
- A skąd je masz? - Skądś.
Chcesz, to bierz.
- Śmiało. - Odkup jeden za dychę.
Jezu...
Przynajmniej tyle.
Proszę. Szukam pracy.
Daj to tym facetom od filmów, których nie znasz.
Po co Ashley Bernie Wolf? Te zrobił Reggie, za darmo.
Abe Attell, Benny Leonard, Battling Levinsky, Barney Ross,
- Slapsie Maxie Rosenbloom... - W jakiej, kurwa, dyscyplinie?
- Boks. - Boks? Jezusie Maryjo, odpuść!
Larry ci to zrobił?
Chcesz mnie uratować przede mną? Mógłbyś.
A może wróć do domu?
Na Bronx? Cholera.
- To twój jedyny ruch? - O cholera, wiesz co?
Kompletnie zapomniałam się wykształcić.
Grossman, Haddix, wracajcie.
Porucznik będzie za 5 minut.
Ruszać się. Wszystko do śmietnika.
Destry znowu w siodle?
Dobra robota.
Mamy parę nalotów na księgarnie. Piszecie się?
Piszecie się.
Tak, tak, tak... nie!
Mamo, brakuje części.
- Mówiłam, że nie zadziała. - Mówiłaś.
- I co, mam wyskoczyć do sklepu? - Tego nie powiedziałam.
Mamy tę twoją starą grę, „Tajemniczą randkę”. Pamiętasz?
Szansa na wymarzonego faceta. W niej na pewno nic nie brakuje.
Wygrzebać ją?
To nie dla chłopców.
Adam, zagrajmy w karty. Masz u siebie talię?
Nie rozumiem.
Odchodzisz od Dominica pod domem, a trzymasz się żółtka za rzeką?
U Doma jestem pomagierem.
Kim nie ma pojęcia, więc rządzę. Jakbym był u siebie.
- Ale nie jesteś. Tylko mówię. - Poza tym, za rzeką dużo się dzieje.
Times Square, towary, turyści, czasem gwiazdy.
Niedawno wpadł Jerry Van Dyke, zamówił mai tai.
- Jerry? - Van Dyke, z „My Mother the Car”.
Jerry Van Dyke...
W Di Fara's Dick Van Dyke zamówił przy mnie pizzę.
- Dick Van Dyke? - Z kiełbasą i cebulą. A ty co?
Jarasz się Jerrym po chujowej stronie.
Dick Van Dyke nie jadł pizzy na Avenue N.
Nie pierdolę. Kiełbasa i cebula.
Czekałem, aż zaśpiewa „Chim-Chim Cher-ee”.
U Koreańczyka kombinuję, żeby dobrze zarobić.
- W ostatni weekend zgarnąłem 700$. - Powinienem być barmanem.
- Radzisz sobie. Zostałeś brygadzistą. - Nigdy nie starcza. Mam dużo piskląt.
- Daj naszej siostrze odetchnąć. - Albo zakładaj gumiaka.
Co wymyśliłeś u żółtka?
Ubiera kelnerki.
Chodzą w bieliźnie, nachylają się, rozlewają na ciebie...
Nie w bieliźnie, w trykotach.
W trykotach? Fajne są?
Wyruchałbyś mnie dwa razy, żeby wyruchać je raz.
Może wpadnę. Jeszcze robię na Drugiej, niedaleko.
Jesteś żonkosiem z dziećmi i ogródkiem, pojebie.
- Masz kredyt. - Patrzenie to grzech powszedni.
Ja pierdolę. Znasz słowo „powszedni”?
- Nie jestem jego matką, potrzebuje cię. - Robię, co mogę!
Mówię mu, że mieszkasz w Waszyngtonie, pracujesz dla rządu. Że to tajne.
Niech myśli, że robisz coś ważnego.
Kiedy pójdziesz na zakupy, kup mu jakąś grę.
Na przykład „Operację”.
Można udawać lekarza, brzęczy. Dzieci to lubią.
Może go zainspiruje.
I wyrośnie na lekarza. Albo prawnika.
Na kogoś.
- Dzięki za wszystko. - Eileen...
uważaj na siebie.
Vince! Facet dał mi 20$ górką.
Gdybym wiedziała, że mu się spodobam, nalałabym mu więcej.
Nie ty. Twoja prezencja.
Stawiam pierwszą kolejkę.
- Zajebisty upał. - Tu jest chłodno.
Wiem. Tyle cip i jeszcze klima.
Faktycznie, za to możesz mnie kasować.
Nie nakręcaj się, przy lotnisku jest bar topless.
Z kurwami, a tu są kelnerki, to...
- co innego. - Właśnie.
Z klasą.
- Tommy Longo. - Znasz go?
Robi w kontenerach.
- Co to znaczy? - Śmieciarki.
Ma kontrakty na budowach, na naszej też.
- Jest też lichwiarzem. - Wisisz mu?
- Zgadnij. - Frankie?
Wybaczcie, muszę polizać włoską dupę.
Przy okazji spienięż mi czek.
Nie mogą wam płacić rano?
Myślą, że dalibyśmy nogę z roboty i się najebali.
Pewnie mają rację.
A tak nie mamy gotówki do poniedziałku.
- Ile macie tam wypłat? - Dziś 82 000$, czasem więcej.
- Nasze też weźmiesz? - Jasne.
- I mój. - Chwila.
To było drastyczne.
Tak? W Minnesocie tego nie znają?
Ten patent chyba jeszcze nie dotarł na zachód od Pittsburgha.
Podoba ci się taki styl? Mogłabym mieć taką fryzurę.
I robić to, co ona.
Gram co wieczór, jestem dobra.
Odłóż to gówno. Jane Fonda się nie umywa.
Podobno w tym filmie nie ma alfonsa.
Wiesz, że to ściema, co?
Dla picu tak można, ale nie na ulicy.
- Mogę ci się zwierzyć? - Wiesz, że tak.
Nigdy dotąd tego nie zwerbalizowałem, więc...
Alfons jest najsamotniejszy na świecie.
Próbujesz stworzyć z dziwkami rodzinę...
ale po jakimś czasie większość z nich życzy ci porażki.
Taka ich natura.
Więc kombinujesz jak możesz, żeby utrzymać dyscyplinę,
ale nikt nikogo nie oszuka. Chcą twojej porażki.
A inni alfonsi?
„Bracie to, bracie tamto”, ale tak naprawdę...
chcą ci tylko skaperować stajnię.
Psy chcą twojej forsy i głowy...
Szczerze, Lori...
mam tego dość.
Tego „człowiek człowiekowi wilkiem”.
Wiesz...
sprawdzałem się na ulicy całe lata, a teraz...
Wystarczy mi jedna dobra kobieta i spadam.
Wezmę ją...
będę miał normalny dom, dzieci...
zobaczę świat, kumasz?
- Fajnie. - Fajnie?
Tyle że... najpierw muszę sporo odłożyć.
A do tego czasu będę walczył o kasę jak wojownik.
Moja wybranka ma być moją Amazonką. Rozumiesz?
Tydzień temu cztery, w tym tyle samo albo więcej.
- Robię, co mogę. - Czeka cię ciężki tydzień.
Passa twojego brata na Queensie się skończyła. Podobno.
Ale w kasie jest grubo.
Nie okradam Kima. Mówiłem ci.
Mówiłeś.
Pracuję nad tym.
Hotel jest opłacony, recepcjonista też.
Skup się na robocie.
Sprawdzasz forsę, potem fiuta. Jeśli jest zarażony, wynocha.
Znam się na tryprze, robię to, odkąd miałam 16 lat.
Chora będziesz do niczego.
Jeszcze jedno:
nie pozwól, żeby sam ci wsadzał.
Będzie cię obijał łapami.
Ty wsadzaj. Oszczędź sobie otarć.
Jak mówiła moja matka:
- zdrowie jest najważniejsze. - Darren mówił mi to samo.
Ten twój Darren, Clem, Eefus czy chuj wie kto?
Taki z niego alfons jak z garbatego, kurwa, mistrz świata.
Ja jestem alfonsem, twoim pierwszym i ostatnim, jasne?
Jestem, kurwa, alfonsem!
Rozumiem, tato.
Patrz na to. Chodź tu.
Dziś jest twój wielki dzień.
Umyj się i prześpij dla urody.
Byłaś we Francji?
Nie?
Ja też nie.
- Cześć, Frankie. - Suzy, Crown Royal, poproszę.
W piątki będą się ustawiać w kolejce po gotówkę...
Kurwa, co jest?
- Mój bliźniak Frankie. - Od niego poszło.
Co to, Patty Duke Show?
Twój brat to ciekawy typ. I pierdolony degenerat.
Ma tylko problem z zakładami.
To moja propozycja, panie Pipilo.
Szczerze, nie mamy gotówki na pokrycie długu brata.
Zdobędziemy ją i spłacimy z nawiązką.
Jeszcze raz: ilu jest na liście płac?
Plus minus 140, sami niezadowoleni.
- Muszą czekać na forsę do poniedziałku. - Rozumiem.
- Pracujesz w biurze? - Mam dostęp do płac, jeśli o to chodzi.
Wiem, co robi twój szwagier. A ty?
Bobby jest naszą wtyką, ja zarządzam.
Tym lokalem i każdym, w którym pracowałem.
Dopilnuję, żeby wszystko zgadzało się co do centa.
- To kwestia honorowa. - Trzymam cię za słowo.
Oto moja propozycja. Rudy Pipilo będzie bankiem,
dostanie 5% prowizji od czeku.
W piątkowych kopertach znajdą gotówkę.
Plus, chcę cztery fikcyjne posady. Za fatygę.
- Załatwisz to? - Dam wam 1000$ tygodniowo.
Wam dwóm, za waszą fatygę.
A twój pojebany brat sobowtór nie bierze w tym udziału, jasne?
- Tak. - Łapówki
i inne koszty pokrywacie z waszej doli.
Płacicie punktualnie, bez manka. Jasne?
Tak.
Jeszcze jeden drink i możesz mnie odprowadzić.
Dobrze, panie Pipilo.
Rudy.
- Gdzie mieszkasz? - Mam pokój w Lionelu.
Blisko, z łazienką. Niewiele mi trzeba.
Ale w tej okolicy?
Cześć, Grzmot.
Dziwkarnia przychodzi do baru, czasem z alfonsami.
Mają forsę, a pod koniec dnia muszą się napić, jak każdy.
Stawiam, że wracają z poranka.
Facet musi się ocierać o te ludzkie śmieci, żeby zabrać żonę w miasto.
Tyle pustych lokali. Jak okolica ma się rozwijać w takim środowisku?
Nie wiem. Ja tylko pracuję.
Ktoś musi posprzątać tę chujnię, inaczej nic się nie zmieni.
Jak woda w kałuży. Syf.
Właśnie, stojąca woda. Musimy ją znów wprawić w ruch.
- Masz tu jakiś biznes? - Pracuję nad tym.
To mój samochód. Vince... nie nawal.
Na razie.
- Naleśniki dla panny Candy. - Dziękuję. - Proszę.
Takiego sezonu jeszcze nie było.
- Dasz ognia? - Nie jestem twoja, dziwko.
Nie dasz?
Nie mogę pracować w takim tłoku!
Nie przeniesiemy się o siedem ulic, to 18. posterunek.
Tamte gliny cię nie znają, od razu cię zgarną.
Kilka wycieczek budą i po sprawie.
A konkurencja? Myślisz, że pozwolą nam się wprowadzić?
- Pochlastają nas. - Pokazałbyś wreszcie, że masz jaja.
Richie, jedno pytanie: ustawisz dziwkę czy ja mam to zrobić?
„Mnie wystarcza słońce”, Larry. Ale dzięki.
Jak tam?
- Dobrze. - Tak? Widać, że masz dobrze.
To nie miejsce dla samotnych dziewczyn.
Jak spacer z psem przez pole minowe. Potrzebujesz obstawy.
Tak?
- Słyszę to od Rodneya od miesiąca. - Rodney...
Rodney jest git,
ale nie ma za grosz wrażliwości. Bliskości.
Nie interesuje go kondycja ludzka...
Przepraszam, kurwo jebana, nie widzisz, że rozmawiam? Odpowiedz!
Przepraszam.
Cholera...
Jak mówiłem, Rodney nie ma wrażliwości.
Nie chcę się reklamować,
ale gdy nadejdzie czas, a nadejdzie...
- wiesz, gdzie mnie znaleźć. - Owszem.
Trochę szacunku dla dam w moim lokalu, słyszysz?
Słyszę.
Luz.
Skurwysyn w fartuszku...
Mam prośbę. Bo...
jutro mam kręcić pornola na Bronksie, ale muszę być w sądzie.
- 75$. - 75$?
- Tyle zarobię na rogu, po co mi Bronx? - Dla mnie.
Próbuję się wyrwać z ulicy, a jeśli zawalę, będę persona non-gratis.
Proszę...
W dzieciństwie nie chciałaś grać w filmach?
75$...
Zgódź się.
- Dobra. Zagram, kurwa, w filmie. - Dzięki.
Kochanie...
Ten film, który kazałeś mi zrobić z klientem?
- Poszłam do Mooneya. - Grubego?
Sprzedaje go?
Nikt nam nie zapłacił, oprócz klienta.
Dobra. Sprawdzę, czy nikt nas nie wykorzystuje.
Wybadam to.
- Bo nie myślę... - Wybadam to!
Naprawdę... jak mogłaś oblać ze wszystkiego?
Literatura?
Abby, uwielbiasz czytać. Możesz znów zdawać na jesieni.
- Jeśli napiszemy... - Zostaję.
- Co? - Nie wracam do domu.
Ojciec jest na ciebie wściekły, nie pomoże ci.
Nie proszę go.
Z czego będziesz żyć?
A z czego ludzie żyją? Znajdę pracę.
Przepraszam.
Przeczuwałam to.
Gdybyś miała kłopoty, przyjeżdżaj, rozumiesz?
Cześć, Nelly.
Liczysz drugi raz. Kurwa!
Policzę trzeci.
Brutto wyszło 360$, z nadgodzinami.
Odejmij 5% za gotówkę, zostaje 342$,
minus 128$ podatku, to 214$. Tyle, ile w kopercie.
Nie spinaj dupy, to moja wypłata.
W drugiej wieży jest to samo: kolejka stoi, bo wszyscy przeliczają.
Za tydzień pójdzie szybciej, potem będą brać koperty bez patrzenia.
Mamy kasę dla Rudy'ego?
Savino, twoja kolej.
Marcy?
Co do grosza. Jak mówiłeś.
Vince, przejedźmy się.
Pokażę ci coś.
- Chciałeś mi pokazać hotel? - Nie, bar.
- Kojarzę go. Pedalski, tak? - Marny, ale tak. Penny Lane.
- Jak piosenka Beatlesów. - Chodź, nie gryzą.
Dobra piosenka.
Chciałem, żebyś zajrzał i wyraził opinię, bo znasz branżę.
- To twój lokal? - Nie, ale właściciele mają kłopoty.
Wyrzucą ich, zalegają z czynszem za 5, 6 miesięcy.
Chcę tu wstawić automaty: szafę grającą, fajki i takie tam.
Ale po co, jeśli nie ma wpływów?
Mój przyjaciel Tony tu gotuje, muszę z nim pogadać.
- Co podać? - Colę.
- Mogę o coś spytać? - Pewnie.
W Bobbym Kennedym jest więcej życia niż tu.
Moda na takie miejsca mija.
Pedalskie bary w Village trzymają się od lat. Bez obrazy.
- Bo są bezpieczne. - Jak to?
Namierzyli nas.
Ktoś wydzwaniał do klientów, tych z obrączkami.
Biznesmenów, krawaciarzy.
Szantaż.
Wieść się rozchodzi, i koniec.
- Co tu jeszcze robisz? - Płacą mi.
- Co to? - Liczę.
Żeby nie zamrażać kasy w nadmiarze towaru.
- Jak masz na imię? - Paul.
Vincent.
- Tony jest? - Na zapleczu. - Pijany. Vince, idziesz?
Na razie.
I co myślisz?
- Trupa nie wskrzesisz. - Może mógłbyś go zreinkarnować?
Ja? Nie. Mam co robić.
Postawiłeś psiarnię żółtka na nogi. Dlatego proponuję ci to.
Byłby twój, na własność.
- Czemu miałbyś to robić? - Zachowałbym mały udział.
1000$ tygodniowo.
I połowę zysku z automatów, ale interes byłby twój.
Nikt nie odpuści zadłużenia.
U dwóch Żydów. I faceta z Brill Building. Dogadam się.
Masz problem z tym, kim jestem?
Słuchaj...
każdy biznes musi płacić czynsz, tak?
Traktuj mnie jak kamienicznika.
- Jakby naprawdę się ruchali. - Bo tak jest.
Ale utną, zanim go wyjmie.
W kinie nie mogą pokazać penetracji,
bo gliny zaraz zrobiłyby wyjebisty nalot.
Żeby to zobaczyć, albo jak mu tryska,
musisz iść do szemranego sklepu.
Mogłabyś tak.
Cholera. Mogłabym zagrać w fabule.
Wiem, jesteś gwiazdą.
Rozejrzyj się.
To pole naftowe, a dziwki są robolami.
Obciągają cały dzień za piątkę, dychę,
żeby tylko im wsadził jakiś niedorobiony alfons.
Zapamiętaj to, wiesz dlaczego?
Bo nigdy więcej tego nie zobaczysz.
Póki między nami będzie git.
Za bardzo szanuję pracę moich dziewczyn, żeby posyłać je tutaj.
Natomiast... gdyby coś poszło nie tak...
gdybyś zwiała, bo jakiś cwaniak namiesza ci w głowie...
to mógłby być duch przyszłorocznych świąt.
- Każda z tych dziwek gdzieś pobłądziła. - Zrozumiałam.
Vinnie, Vinnie, Vinnie...
Myślałem, że nienawidzisz pierdolonej mafii.
Rudy jest inny. To biznesmen, postawił sprawę jasno.
- Jeśli mam płacić czynsz, to mogę jemu. - Nadal nie kumam.
Pijesz za darmo, dobrze zarabiasz, masz dup, ile chcesz...
bez obowiązków właściciela. Po chuj ci to?
A czemu nie? Posłuchaj...
Choć jesteś popierdolony na wszystkie popierdolone sposoby,
zawsze byłeś do przodu. Widoki na ekstraklasę, najlepsze kobiety, fury...
- Cóż... - Nawet dla mamy srałeś słońcem.
- Co? - Zawsze podawała ci kolację po tacie.
- Bo jestem starszy. - O 23 minuty!
Ale starszy.
Chodzi o to, że... jestem w tym dobry.
Chcę sprawdzić, czy mogę być najlepszy. Zbudować coś od zera.
- Może teraz ja zabłysnę. - Błyśnij na to, maluchu.
Dawaj.
Zastałam Erica?
... żądali uwolnienia Angeli Davis, której matka oświadczyła, cytuję:
„Angela uosabia walkę wszystkich więźniów politycznych”.
Jest w piwnicy.
Dziękuję.
Są tu.
- Gdzie Loretta? - Sprawa rodzinna...
Przepraszam...?
Macie scenariusz? Nie znam kwestii.
Skarbie, to nie „Doktor Żywago”. Nie nagrywają dźwięku.
- Mooney, to wszystko? - Mam więcej w magazynie. Przyniosę.
Nie musicie robić kipiszu.
- „Lizak”? Obciąganie, tak? - Nie oglądam.
- „Małż w sosie”? - Świadczę usługę.
Facet wsadza 10 cali twardego chuja w czyjąś córkę. Na zbliżeniu.
- Ktoś zapuścił złą wersję. - Tu chyba też.
Niechlujny montaż. Rozczarowałeś mnie.
Czego się czepiacie? Chryste, w Rialto leci „Sex USA”, w tej chwili.
Ich zamknijcie.
Grają dokument, a to... jest złe.
- Skonfiskować resztę. - Słyszałeś. Dawaj, gruby.
„Sporty wodne”?
Trochę za jasno. Obróć.
Dobra.
„Skandynawia o poranku”. I... akcja.
Akcja. Zaczynajcie.
Fajnie.
Wikingowie...
Nadeszli wikingowie! Tracy, boisz się...
i podniecasz.
Ty tam... nie patrzymy w kamerę.
- Wiem. - To zaburza iluzję. - Przepraszam.
No dalej, taśma leci.
Uważaj na włosy!
Łokieć.
- Pomóc w czymś? - Mogę wypożyczyć książkę?
Ma pani kartę?
Trzeba wypełnić wniosek.
Chodzi o coś konkretnego?
Nie krzyw się. Uwielbiasz spermę wikingów.
- Ale nie zimną kartoflankę. - Gdyby szybkie Bille się wstrzymały,
byłby autentyk. I nie gadaj.
Przepraszam, zapomniałam.
- Twoja forsa. - Dzięki.
Proszę.
Dlaczego jedna strona jest srebrna, a druga biała?
Aluminium doświetla, biel zmiękcza.
- A to co? - Główne źródło światła.
- A to? - Wypełniacz. Ukrywa cienie.
Ile będzie trwał ten film?
- 9 godzin? - Raczej 8 minut.
- Z całego dnia? - Dopiero zaczynamy.
Zaraz zjawi się świeże mięso.
Przepraszam... Panie władzo!
- Cofnij się. - Jasne.
- Ale zaszła pomyłka, to moja żona. - Twoja żona jest kurwą.
Rodzina ubolewa, ale wpłacę kaucję, tu i teraz.
- Ciebie też zgarnąć? - To nieporozumienie.
- Na którym posterunku wpłacić kaucję? - 15. - Jasne.
- I jeszcze jedno. - Czarnuchu...
- Czemu to zrobiłeś? - Psy posyłają za tajniakiem budę,
żeby cię zwinąć, a żadnej nie widzę. A 15. posterunek nie istnieje!
- Proszę... - I gliny nie noszą takich Adamsów,
- bo są, kurwa, skąpi. Gdzie ma odznakę? - Zabierz go ze mnie!
- Wycięta z pudełka. - Proszę...
Ale to... to jest konkret.
Powinienem był cię przeszkolić. Co tu mamy?
No proszę.
A nie mówiłem? Nie jesteś już w Duluth, Dorotko.
Błagam, ściągnij go ze mnie!
Wiem, że sporo dziś przeszłaś.
Ale to jak upadek na rowerze. Trzeba od razu wsiąść.
Gdzie ma kluczyk do kajdanek?
- Dziękuję. To dla ciebie. - Dzięki.
- Wolne? - Proszę.
- Postawię ci kolejkę. - Dzięki, nie trzeba.
Przychodzisz tu odetchnąć? Rozumiem, też pracuję do późna.
Słuchaj... lepiej już pójdę.
Co jest?
Rozmawiamy. Wysłuchuję opowieści i je spisuję.
Jak antropolog.
Słyszałeś o przekazie ustnym?
Larry, tylko rozmawiałyśmy.
Właśnie miałam iść.
Rozmowy nie pokrywają moich rachunków. Chodź...
poćwicz antropologię.
- Puść. - Co mówiłem o siostrach miłosierdzia?
Nie bulą.
Idź i pracuj!
- Jasne? - Tak. - Podejdę do ciebie.
Nie wiem, co kombinujesz, ale nie zbliżaj się do moich dziewczyn.
Słyszysz?
- Szukasz dziewczyny? - Może trójkąt?
Cześć, mała.
Przejdźmy do piekiełka. Wczorajsze zabójstwo nożem.
Ofiara przykuta do samochodu przy hotelu Lionel to Rolf Herman,
w naszym rewirze może i mistrz degeneracji,
ale w Great Neck był ukochanym nauczycielem biologii,
- więc gdyby ktoś coś słyszał... - Zabił go pułkownik Musztarda.
Dildem.
Dalej: uduszenie w Cameo, sprawcy nie ujęto.
- Trzy pobicia, jedno w Larku. - Rysopisy?
I w barze Grant's, sprawcy nie ujęto.
Dwa gwałty, jeden zgłoszony przez prostytutkę, więc kto wie.
Kradzieże... o cholera. Miejcie na oku bodegi.
Napad z bronią na 30. nr 100, na 35. nr 300
i 43. nr 200, ale to skąpiec, więc chuj z nim.
Włamania trochę zajmą, zróbcie sobie kawę i nogi na stół.
Dzień jak co dzień.
Panie, okazujcie!
Flanagan, nie pracuję, idę na sok pomarańczowy.
Pokaż. Wsiadaj, Ash.
- Dziwki wchodzą, dziwki wychodzą. - Skurwiel...
Jak zamiatanie liści w wietrzny dzień, co?
Co za ściema.
- Dziś pojadą wszyscy! - Co?
- Idziemy! - Świnia.
Wersja polska na zlecenie HBO: Start International Polska
Tekst: Michał Kwiatkowski