Cenimy państwa czas. Dziękujemy za cierpliwość.
Nazywam się William James Sharp.
AFGANISTAN
Od kilku tygodni próbuję się do was dodzwonić.
Pański numer?
Chwileczkę.
TDZF734.
ZALEGŁE OPŁATY ZA LECZENIE
SZPITAL SAINT VINCENT SHARP, AMY - ONKOLOGIA
Proszę mi mówić „Will”.
- Jak pani ma na imię? - Opiekun 12.
Zabawne. Rozmawiałem już
z opiekunami 11 i 13.
- Ja mam nr 12. - To nie była pani, wiem.
- Nie widzę tu pańskich dokumentów. - Spokojnie. Powoli.
Moja żona musi przejść operację.
Proszę zadzwonić później.
Tylko że telefonu nigdy nie odbiera człowiek.
Zawsze włącza się automat i każe wciskać numerki.
A ja muszę omówić z kimś tę sprawę.
Zaraz mam przerwę.
To prawdziwe życie. Jasne?
Przykro mi, że traci pani przerwę. Ale...
- Kurwa. - Miłego dnia.
Nie, to nie było do pani...
Proszę mnie wysłuchać.
Narażałem życie dla tego kraju...
Przykro mi. Chciałabym pomóc...
Hej.
Tate - duży geniusz.
Obudziłem go?
Damy radę, skarbie.
Ubezpieczenie pokryje koszt operacji.
Codziennie tracę wiarę w ten świat.
Ale nie w ciebie.
Będzie dobrze.
Dasz radę zająć się nim przez kilka godzin?
Pójdziemy spać. Tak?
Jednak nie. Kolejna rozmowa o pracę?
Tak, w magazynie.
Kierowca wózka widłowego.
Świetnie. Ty umiesz jeździć wszystkim.
Tak.
Idę.
Będziemy mieli co świętować.
- Ktoś dzwonił z zastrzeżonego numeru. - To nie Danny.
To dobrze. Wiem, że go kochasz. Ale twój brat nie jest nam potrzebny.
Mam tu wszystko, czego mi potrzeba.
Włącz alarm.
Alarm włączony.
- Chciałeś się spotkać. Mam mało czasu. - Już jadę.
RATOWNIK MEDYCZNY KALIFORNIA
Trójka, wypadek w centrum, kod 2515. Mogą być ranni.
Przyjęłam. Jedziemy.
Gaz do dechy.
Trójka w drodze. Czas: 2 minuty.
Będziemy za dwie minuty. Gotowa?
Tak. Słyszałam. Gazu.
Strażacy mówią, że jest ostro.
Ostatni raz taki tekst słyszałem podczas surfingu.
Trójka, policja na miejscu. Dziecko przebite prętem, stan krytyczny.
Czy to zawsze brzmi aż tak źle?
Zbliżamy się.
O rany.
Boże.
Pełna koncentracja.
- Trójka... - Dojechaliśmy.
Idziemy.
Pokaż.
Odsuń się. Muszę sprawdzić.
- Proszę wyjść. - Ratujcie moje dziecko!
Ostrożnie z małą!
Pozwólcie mi z nią zostać!
Przepuśćcie ratowniczkę!
To wciąż tu jest?
- Nie chcę na to patrzeć. - Hej, skarbie.
Nie patrz na to. Patrz na mnie, OK?
Prosto w oczy.
Szybko cię obejrzę. Dawaj znać, jak coś boli.
Nie ruszaj się. Tylko mów. Weź głęboki oddech.
Głęboki oddech.
Dobrze. Jeszcze głębszy.
Bardzo dobrze.
Płuca czyste.
Scott!
Scott! Przygotuj dwa zestawy w ambulansie. Szybko!
Gdzie moja mama?
Na zewnątrz. Nic jej nie jest. Jak masz na imię?
- Lindsey. - A ja jestem Cam.
Daj mi rękę. Zaraz ci pomogę.
Zrobisz coś dla mnie? Będziesz dzielna?
- Będę. - Wiedziałam.
Kiedy usłyszysz hałas, bardzo mocno ściśniesz mnie za rękę.
I za nic nie puścisz, dobrze?
Dobrze.
Już!
Zaczynamy.
Jestem tu, Lindsey. Lindsey?
Jestem przy tobie.
Do wszystkich jednostek, trójka wiezie ranne dziecko do szpitala dziecięcego.
Tlen jest. Daję na 8.
Obydwie kroplówki podłączone.
Będzie dobrze.
Miałam zielone światło. Nikt nie nadjeżdżał...
Proszę na mnie spojrzeć.
Może ją pani trzymać za rękę?
- Bardzo dobrze. - Za 30 sekund dojedziemy.
Niech przygotują ludzi na OIOM-ie. Potrzebne będzie dużo krwi.
Już wiedzą. Uprzedziłem cię.
Jesteśmy. Spójrz na mnie. Za trzy sekundy otworzą się drzwi.
Zawieziemy ją na oddział. Nie puszczaj jej, dobrze?
- Wyjdzie z tego? - Tak.
- Dziękuję. - Jedzie na dwójkę.
Uwaga na kroplówki.
Dziewięciolatka. Górny płat płuc i mostek przebite prętem z ogrodzenia.
Tachykardia, ustabilizowałam ją po drodze. Ma na imię Lindsey.
- Gotowi? Do góry! - Ostrożnie.
Dwanaście minut.
Wszystko w porządku? Twój pierwszy raz też tak wyglądał?
Umieram z głodu.
Idziesz na enchiladę?
Na enchiladę?
- Pycha. - Zwymiotuję.
Mamy torebki na wymioty.
Siemka.
Szukam Danny'ego.
Na tyłach.
Hej, ziom, niczego nie dotykaj. Serio.
Nie powinieneś tu wchodzić.
Bogaci nie lubią, kiedy ktoś im zazdrości. Czują się winni.
To dobrze.
O co chodzi z corvettą?
Którą?
Lata 50. Zlecone zabójstwo adwokata.
Oryginalna.
Ma dla nich wielką wartość.
I zatrudnili cię, żebyś jej pilnował.
- Siemka, Danny. - Powrót bohatera. Dobrze cię widzieć.
Ciebie też.
- Wyglądasz na zmęczonego. - Wszystko dobrze.
- Myślałem, że nie zadzwonisz. - Miałem sprawy rodzinne.
Jak Tate - duży geniusz?
Dobrze. Hałasuje.
A jak się ma Amy?
Świetnie.
Chcesz kawy?
Zrobię ci kawę. Mam automat.
Nowy sprzęt. Dobra kawa. Chcesz?
Jasne.
Szef nam zafundował.
Powiesz mu, żeby się rozłączył?
Co to jest?
Co robisz, Randazzo?
- Żona mnie ochrzaniała. - Po co z nią gadasz? Do roboty.
- Mam tego dość. - Usiądź, dobrze? Niepokoisz mnie.
Odpręż się. Proszę.
Dobra kawa?
Świetna. Posłuchaj.
Możesz mi powiedzieć, żebym poszedł się pe.
Ale...
Potrzebuję pomocy.
Dzwonisz do mnie, kiedy jesteś w potrzebie.
Tak, przyszedłem, bo jestem w potrzebie.
Wiem, że się żarłeś z tatą. Ja też.
Ale to niczego nie zmieniło między tobą a mną. Nie dla mnie.
Kocham cię, bracie. Jasne?
I tęsknię za tobą. Ale... nazywajmy rzeczy po imieniu.
Wyjechałem, bo nie odpowiadało mi takie życie.
Jak to jest? Narażałeś życie dla tego kraju.
Zostawiłeś rodzinę. Przegapiłeś narodziny syna. A co oni ci dali?
To dało mi cel.
Wiedziałem, w co wchodzę. Tak było dobrze.
Tak.
To zegarek taty?
Tak. Znalazłem go, gdy pakowałem rzeczy z jego domu.
Nie zjawiłeś się, więc go wziąłem.
Coś jeszcze ci pokażę.
Spójrz, co znalazłem.
Patrz.
Buciki taty.
Patrz na te zdjęcia. Ty i ja.
Patrz, to ty. A to kto? W której to było klasie?
Pani Burns.
Zawstydziłeś mnie wtedy, bo powiedziałeś, że twoi rodzice mnie adoptowali.
- Dużo zawdzięczam twojej rodzinie. - To nasza rodzina.
Może kiedyś pozwolisz mi poznać mojego bratanka.
Ile potrzebujesz?
231 tysięcy.
Eksperymentalna operacja.
Tylko że ubezpieczenie tego nie pokrywa, bo to eksperyment.
Co powiesz na więcej?
To ten facet?
To nie on, Mel.
- Nie jestem Mel. - Jesteś. Mel Gibson.
Nie.
- Mel Gibson... - To nie ja.
z filmu Braveheart, który uwielbiam.
- Widzę podobieństwo. - To świetny film.
Zdobył dużo nagród Grammy. Nie przypomina tamtego gostka?
- Nie powinieneś gdzieś jechać? - Wszyscy powinniśmy.
POLICJA
Co to za koleś? Nie lubię pracować z nowymi.
Chłopaki, idziemy. Wynoście pudła.
Co znów odwalasz? Mówiłeś, że z tym skończyłeś.
Wtedy. A teraz jest teraz.
Bank First Federal w centrum. 32 mln $.
- Wszystko nakręcone. - Żaden bank nie trzyma 32 milionów.
Błąd federalnych. Zgromadzili tam banknoty.
Brakuje mi człowieka. Czterech w środku i jeden kierowca.
Dziś po godzinach federalni wywiozą kasę. Wejdziemy tam przed nimi.
- Chryste. Nie. - I zgarniemy kasę.
To wyjątkowa okazja.
Ruszamy. 5 minut.
Co za bestia!
Zbudowany na zamówienie.
Silnik wymieniony na ISX Cummins 550. Gładko pojedzie.
Dam ci wypróbować, jak chcesz.
Hej. Podziękuj Papiemu, dobrze?
- On wie. Uważajcie na siebie. - Jasne.
Will, chodź tutaj.
Czemu nie nasz merc? Jest szybszy.
Bo można go namierzyć, a ten jest czysty. W tamtym będziemy wyglądać jak pajace.
Wiesz, jak dojechać do banku? Nie.
To moje miasto, moje zasady i moja robota. Dostosuj się.
- Kto to? - Mój brat, Will.
Nie wygląda na twego brata.
Bardzo oryginalne.
- Właśnie. - Tylko powiedziałem.
A ty dokąd?
Will, co jest? Co się dzieje?
Przyszedłem po pożyczkę. Może małą robótkę. Ale nie taką.
Nie mam tej kasy. Wszystko zainwestowałem w ten skok.
Potrzebuję twojej pomocy. Sam sobie nie poradzę.
Mel Gibson mi nie wystarczy.
- „To ten facet”? Nie jestem głupi. - Ja też nie. Tata był psycholem.
Obaj to wiemy i FBI też to wie. Ale ja nim nie jestem.
Wciągnąłem cię w coś, z czego nie mogłem cię wyciągnąć?
- Kiedykolwiek? Nie. - Tak.
Ta broń jest dla...
Co mam ci powiedzieć?
Co mamy robić? Udawać? Nie, mamy prawdziwą broń.
Dla obrony własnej.
Nie jesteśmy kowbojami. Nie urządzimy strzelaniny.
- Zgódź się. To dla nas łatwizna. - Danny, jedziemy.
Dobra!
Jedna chwila!
- Wciągnąłeś mnie do świetnej ekipy. - Uwielbiam, jak mnie obrażasz.
Wszyscy pokochają wujka Danny'ego.
Będziesz zapraszać mnie na wszystkie święta. Drugiemu dziecku dasz moje imię.
- Dobre dla chłopca i dziewczynki. - To nie jest zabawne.
Mamy 5 minut. Wchodzisz w to czy nie?
Zrobię dla ciebie wszystko, bracie, a czy ty zrobisz tę jedną rzecz dla mnie?
Poprosiłeś mnie o pomoc.
A co ja ci daję? Daję ci świat!
Posłuchaj,
czas, żebyś zrobił coś dla siebie i swojej rodziny.
Dla swojej rodziny.
- Jestem spłukana. - Proszę. Twoje latte.
Serio? Piwo w pracy?
A jednak cię to poruszyło.
Bezalkoholowe.
Mam wieści z centrali.
Ta dziewczynka, Lindsey, przeżyje.
Pewnie chcesz to wiedzieć.
- Nie. - Nie?
Nie, Scott, nie chcę wiedzieć.
Co? Widziałem, jak świetnie sobie poradziłaś.
Zachowałaś spokój, a ja wymiękłem. Dlatego chcę tu pracować.
Scott, dam ci radę, bo jesteś nowy i za dużo gadasz.
To prawda.
To tylko praca. Zgarniasz ich, odwozisz i zapominasz.
Ich najgorszy dzień życia to dla ciebie zwykły dzień.
Widzę, że to, co o tobie mówią, to prawda.
I co, chcesz żebym łyknęła przynętę? Dobra, wal.
Najlepsza ratowniczka w mieście, umiesz utrzymać każdego przy życiu przez 20 minut
i nikt nie chce być twoim partnerem.
Odrobiłem lekcje.
Cóż...
zdecydowanie coś jest ze mną nie tak.
A może ja tylko próbuję cię poznać?
Żeby nie czuć się niezręcznie, kiedy siedzimy razem w wozie.
Na przykład jakiej słuchamy muzyki.
Chyba powiedziałem za dużo,
więc może na razie to cofnę, OK?
- Może spojrzymy na to pod koniec dnia? - Scott, jedz to sushi.
Dobra.
Jestem z Thousand Oaks, ale dorastałem w Tarzanie.
Wow, w Tarzanie.
I nie wiesz, jak ma na imię?
Wiem. Kim.
- Kim? - Tak.
A więc umówiłeś się z Kim?
Nie.
Ale widuję ją w banku.
I jest między nami jakiś przepływ energii. Czekam tylko na właściwy moment.
W tym tygodniu byliśmy już trzy razy w tym banku. Myślałem, że masz problem z kasą.
Trafiałem do złego okienka.
- Do złego okienka? - Tak.
Co robisz?
Wracamy.
Romantycy nie umieją zdobywać dziewczyn. Pamiętasz, co powiedział Sean Connery?
"Frajerzy biadolą, a asy pieprzą królową balu".
Bardzo ostre słowa.
- Nie pamiętam tego. - The Rock?
The Rock? To aktor.
Najpierw był wrestlerem.
Pieprzeni kierowcy w LA jeżdżą jak banda idiotów.
Kto robi skok na bank w klapkach, Trent?
Ja.
Dojechaliśmy.
W porządku?
Tak.
Dla mnie to tak nie wygląda.
Nasz żołnierzyk nie przetrwałby w Brooklynie.
Chcesz sprawdzić?
Dość już. Widział w życiu więcej akcji niż wy razem wzięci. Przygotujcie się.
Damy dziś czadu.
Do roboty. Pokażcie, że macie jaja.
Idziemy na wojnę.
Wjechaliśmy.
Dawaj, dawaj. Ruchy.
Wychodź, bracie.
Mam pomysł. Chodźmy razem jak Bad Boys.
Wyłaź.
Nie ma merca. Możliwe, że zmienili wóz.
Co ten koleś robi?
Zaraz może być gorąco.
Co u ciebie?
Facet w okularach w samochodzie dostawczym, w podziemnym garażu.
Zaraz może się zacząć.
Twoi chłopcy gotowi?
Spokojnie, chłopie.
Czekaj, Nitro. Słyszysz? Czekaj.
Tak?
Amigos, nie ma merca.
Zainstalowaliśmy w nim GPS. Co się stało?
Nie wyjechał.
Mogą już być w banku, szefie. Mam ich zgarnąć?
Nie. Byłaby jatka. Dorwiesz ich później.
OK? Słyszysz?
Czekaj, aż pójdziemy do parku dla psów.
Co się dzieje?
Zamknięte.
Dlaczego?
Nie wiem, ale drzwi są zamknięte. Idzie menedżer.
"Cześć, Kim. Jak leci?"
W czym mogę pomóc?
Zamknięte?
Przekazujemy pieniądze. Taka jest procedura.
Czy pan przed chwilą mówił do siebie?
MENEDŻER BANKU
Zastanawiam się nad otwarciem konta.
Jak miło! Mamy świetną ofertę. Zapraszam za 20 minut.
Tylko że...
Muszę to zrobić bardzo szybko. Jestem w pracy.
Obiecuję, że nie obrabuję banku.
- Serio? - Tak.
- Dobrze, bo to by mi popsuło opinię. - Obiecuję.
Dobra. Proszę wejść.
Otworzę to konto.
Wasza reklama mnie urzekła.
- Dziękuję. Ta z psem zawsze mnie wzrusza. - Tak, naprawdę udana.
- Big Bob się panem zajmie. - Proszę tutaj.
- Nie, dziękuję. - Słucham?
Czy może mnie obsłużyć ta pani? O, tamta. Chyba ma na imię Kim.
A tak dla precyzji, jak ona ma na nazwisko?
Nazwisko?
- Słucham? - Jak ma na nazwisko?
- Kim? - Tak. Nazwisko Kim.
Park.
Park. Dobra, super.
Kim jest świetna.
Kim, masz gościa. Załatw to szybko.
Cześć. Dzień dobry.
Może to głupio zabrzmi...
Słucham?
Byłem tu kilka razy...
O, dziś jestem jedynym klientem.
Chciałem to rozegrać w innym stylu,
ale czeka na mnie mój partner. Na zewnątrz.
Powiedział, że mam wejść i zagadać.
Bo postanowiłem, że jeśli będę miał okazję,
zaproponuję pani randkę.
Teraz?
Niekoniecznie. Może być innym razem.
W weekend czy coś?
Oczywiście, teraz to pewnie nie najlepsza pora.
Więc...
NAGRODZONY PRACOWNIK KIM DANIELS
Wszystko w porządku?
Skopałem nazwisko?
Nie robiłbym tego.
Nie, nie, nie.
To ważna decyzja, więc dam ci więcej informacji.
Mam dwa pistolety automatyczne.
Jeden wycelowany w ciebie, drugi w twoją dziewczynę.
Mam kasjerów i dziewięciu pracowników, i twojego partnera.
Ich życie zależy od ciebie.
Tak, spora odpowiedzialność.
Kiwnij głową, jeśli zrozumiałeś.
Zabierz tę cholerną rękę z broni.
Uśmiech i pomachaj partnerowi.
Bardzo ładnie. O to chodzi.
Dobrze.
Cholera. Chodźmy, D. Chodźmy.
Trzydzieści dwa miliony. Są wasze.
Proszę je wziąć. Nie chcemy problemów. Ja wychodzę.
Tak jest.
Milion w każdej paczce. Widziałeś coś takiego w Afganistanie?
Raz.
Jak dałem popalić talibom.
Szybciej.
Moja żona będzie szczęśliwa.
Tak.
Osiem melonów na torbę.
Odezwij się, chłopie.
Długo cię nie ma.
Nie masz nic lepszego do roboty, tylko mnie wkurzać. Jestem zajęty.
Świetnie, że bierzesz kąpiel. Może się utopisz.
Pączusiu, ucałuj dzieciaki. Muszę lecieć.
Cholera. Policjant przed wejściem.
Pieprzony wóz.
Niech go cholera!
- Randazzo, jedziesz. - Właśnie zdechł.
Złom się rozkraczył.
Mówiłem ci, że to cholerna kupa złomu.
Szlag. Ten gliniarz tu idzie.
Spróbuję zagadać cholernego glinę.
- Dzień dobry, panie władzo. - Dzień dobry. Nie rusza?
Tak. Te wozy miewają humory.
Trent!
Tylko bez imion!
Co ty wyrabiasz?
To dla mojej dziewczyny.
Zostaw ją. Idziemy, kretynie.
Wyraża się przy damie. Co za palant.
Ładny silnik.
Jest przede mną. Mam go rozjechać?
Będziemy wychodzić pojedynczo.
Nikt nie podnosi głowy. Nie wstawać!
Jest prawie po wszystkim. Prawie po wszystkim.
Proszę spróbować.
Coś takiego. Uratował mnie pan.
Czasem wystarczy spojrzeć.
Podrzucę panu cannoli mojej mamy.
Dobrego dnia. Z Bogiem.
Dziękuję.
Randazzo!
Będziecie mieli o czym opowiadać przy kolacji.
Hej, ty! Gleba! Idziemy. Szybko.
Idziemy! Idziemy!
Randazzo, akcja.
Co on tam robi tak długo?
- Idziemy. Idziemy. - Ruchy.
Cholera. Na ziemię!
Ruchy, ruchy! Szybciej!
Skurwysynu!
Szybciej!
Wychodźcie! Już!
- Akcja. - Idziemy.
Dawaj tu SWAT.
- SIS! - SIS!
Randazzo!
Nie te drzwi!
Mel Gibson! Idziesz!
Nie strzelaj do gliny!
Idioto! Przestań!
Szybko, szybko!
Padnij! Na ziemię!
Jazda!
Dawaj, Will.
Gdzie jest Randazzo? Idziemy, idziemy!
Pospiesz się, Will.
Ruchy!
- Chrzańcie się! - Randazzo! Co ty wyprawiasz?
- Wydział Śledczy! - SIS!
POLICJA LOS ANGELES
Rozproszcie się.
- Dobra, dlaczego? - Pogadajmy o pracy.
Nie. Świetnie nam się rozmawia.
Niech będzie. Poproszę o przeniesienie.
Dobra. Jedno pytanie dziennie. I koniec.
Masz chłopaka?
Musiałeś spytać.
Tak, mam. Jest lekarzem w Mount Sinai.
- Co to było? - Broń automatyczna.
Strzelanina. First National Bank.
Przyjęłam. Jedziemy.
- Ruchy, Scott! - Jasne!
Cholera.
Wchodzę. Mają mojego partnera.
Biegiem!
Ruszaj się!
Są przy wejściu!
Cholera!
- Ale oberwałeś. - Nic mi nie jest.
Cholera.
Musiałeś włożyć cholerne klapki?
Co zrobiliście z moimi nogami?
- Cholera! - Biegniesz!
Szybciej.
- Rozjechałeś go. - Bierz torbę!
- Był na twoim ślubie! - Daj spokój!
Mało czasu.
- Utknęliśmy. - Szlag!
Co jest? Kto strzela? Randazzo? Mel?
- Will, odpuść. - Kto strzela?
Przestań, do jasnej cholery.
Hej, hej!
Wracaj!
Szlag!
Cholera!
Coś ty zrobił?
- Przepraszam. - Nie. Hej!
Dobra. Nic ci nie jest.
Musimy iść. Co ty robisz?
Nie możemy go zostawić.
Przytrzymaj tak.
- Will. - Daj mi rękę.
- Odpuść. Musimy iść. - Nie.
Słuchaj. Zostaw go! Idziemy!
Hej, przyłóż rękę. To pomoże.
Chcesz tu zostać? Pomyśl, jak to wygląda.
OK!
Pomyśl chwilę i oceń sytuację.
Musimy iść.
Idziemy. Już. Ruchy!
Widzisz, co narobiłeś?
To komandos. Czego się spodziewałeś?
Rzuć broń!
Strzelanina.
Ranni policjanci przed bankiem. Strzały z broni automatycznej.
- Podajcie zakres obserwacji. - Pierwsza od Main do Spring.
Pierwsza i Broadway, Druga i Main.
Do wszystkich jednostek...
- Stój. - Co tu mamy?
Dawaj!
Szybciej.
Cholera!
Cholera.
Są wszędzie.
Idź! Z powrotem!
Szlag!
Nie chciałem go postrzelić.
Biegnij! Szybko!
Szlag.
Dlaczego stoimy? Co chcesz zrobić?
Torujemy sobie drogę ogniem?
Co? Musiałeś strzelić do gliny?
O nie. Tylko nie to.
Tak to zrobimy.
Powiedz mi, że plan jest inny.
- Myślisz, że mnie to bawi? - Szlag.
Dawaj.
Strona wschodnia.
Zach!
Kapralu!
Hej!
Zach! Chłopie!
Tutaj!
Zach!
OK. Zajmę się tym.
Będzie dobrze.
- Moja noga! - Będzie dobrze. Jest dobrze.
1-Adam 25, ranny policjant.
Ranny policjant. Na parkingu, poziom trzeci.
Potrzebna karetka. Natychmiast.
Jedziemy. Przebij się.
Oni tu są. Wciąż tu są.
Posłuchaj.
Spójrz na mnie. Będzie dobrze.
Zostań ze mną. Słyszysz?
Oni uciekają.
Co z królową balu?
Umówisz się z nią?
Zach!
Hej, tutaj!
Już jadą. Spójrz ma mnie. Wyjdziesz z tego.
Musisz iść na tę randkę. Słyszysz mnie, Zach? Zach!
Dwóch podejrzanych. Czarny i biały. Goń ich!
Przeciśnij się. Jedź.
Szlag!
Odcinają budynek.
Nie wiem. Wiejemy!
- W co dostał? - W nogę.
Cholera.
- W coś jeszcze? - Nie wiem.
- To pewne? - Nie wiem.
Szybko!
Nie ma rany wylotowej. Kula utknęła w kości.
Poświeć. Tutaj.
- Jak ma na imię? - Zach.
Dobra. Daj mi to.
Zach. Zach, kolego.
Wracaj.
Zach. Hej, kolego.
Wracaj.
Wracaj!
Jest. Wrócił.
Przenieśmy go. Pomóż nam.
Raz, dwa, trzy.
Dawaj!
Czysto.
- Już dobrze. - Szybko.
Miał umówić się z dziewczyną.
- To moja wina. Namówiłem go. - Nic nie mów.
Dzwoń do szpitala. Będziemy za siedem minut.
Bo prowadzisz jak cholerna babcia.
Zach, pomogę ci, dobrze?
Traci mnóstwo krwi.
Scott! Cholera. Dzwoń na urazówkę. Niech się przygotują.
Potrzebujemy dużo krwi. Ma hipotensję i tachykardię. Musimy się pospieszyć.
Skąd ta krew?
Stać!
Wysiadaj.
Wysiadaj
Cam!
Wychodzić. Już.
Celuje we mnie facet z wielką spluwą.
To nie było pytanie. Wysiadaj.
Will, włóż kurtkę ratownika i jedź.
Nie mamy innego wyjścia.
- Krok w tył. - Czego chcecie?
Tylko go pożyczymy. Jasne?
- Nie wystarczy, że go postrzeliłeś? - To nie ja.
Will! Przynieś tu torby.
Jedziemy,
Mam ich.
- Mam ich! Kryjcie mnie! - Jazda!
Jedź. Jedź.
Dużo biegania.
Dla ciebie dzień jak co dzień, Camille. Ale dziś ratujesz swoje życie.
Rób swoje. Jasne?
Mam na imię Cam.
Co ty powiesz? Jestem Daniel, ale wolę Danny.
Mam to gdzieś. Cam. OK?
Gliny przed nami.
Dobra.
Gliny, gliny.
Cam, pomożesz nam albo przebijemy się, strzelając.
Potrzebuję cię. Pomożesz?
Ranny policjant! Z drogi!
Rozumiesz, Cam?
- Który to wasz szpital? - LA Memorial.
- Will, wiesz, co robić? - Tak.
- Szlag. - Jak się tu dostaliście?
- To ranny policjant! - Sprawdź.
- Jedziemy do szpitala Memorial. - Ręce do góry. Wade, sprawdź w środku.
Kto was tu wpuścił?
Ręce w górze. Nie ruszaj się.
Chris, czekaj.
Jestem tylko kierowcą. Wiozę rannego policjanta.
Dawaj.
Kto tam jest?
Mam rannego policjanta. Puśćcie nas. On musi trafić do szpitala.
Usuńcie się!
To policjant.
Pozwólcie mi pracować. Co robicie?
- Dobra, to glina. Puśćmy ich. - Chodźmy. Niech jadą.
Jedziesz!
Jedziemy, ludzie!
Przepuśćcie ich.
Zejdźcie z drogi! Przepuśćcie ich!
Dobrze.
Widzisz? Poszło gładko.
Daj mi swój telefon. Daj telefon.
- Jak włączyć sygnał? - Czerwony guzik.
Który?
Ten.
Hej, Will. Udało się.
Niezupełnie zgodnie z planem, ale się udało.
Szesnaście milionów dolarów.
Cam, jak was namierzają?
Przez satelitę.
Znalazłem.
Zajmę się nim teraz.
Mogę?
Jasne. Ratuj gliniarza.
Kolego! Co się stało?
Gdzie ambulans? Co się stało?
- Zabrali go. - Kto?
Zabrali...
Melduje się 1-Adam 25.
Podejrzani uprowadzili ambulans. Czerwono-biały. W środku jest mój partner.
Mają mojego partnera!
Hej, hej.
Posłuchaj.
Opisz dokładnie, jak wyglądali.
Mamy wóz na Flower Street. Przy końcu ulicy.
- Rozumiesz? - Tak.
- Daj mi radio. - Co?
Daj mi radio.
- Co chcesz zrobić? - Tym się nie martw.
Nie założysz mi tego, prawda?
Gdy będziemy bezpieczni, zadzwonię na 911 i powiem im, gdzie jesteś. Dobrze?
Przepraszam. Nie chciałem w ciebie mierzyć.
Nie lubię w nikogo celować.
Ale kiedy... Co miałem zrobić?
Zabawne, ale z nas dwojga to ja jestem ten wrażliwy.
Szefie.
Jezu. Mów.
Jak do tego doszło pod samą siedzibą policji?
Nasi kolesie z Brooklynu nie żyją.
- W ambulansie muszą być ludzie z LA. - Druga ekipa?
Nie wiemy, ale na to wygląda.
- Jak to było z ambulansem? Kto zawalił? - To my daliśmy tyłka.
Co ty powiesz?
Młodzik namieszał, odgrywając amanta.
Co powiedziałeś?
To wy wywołaliście to całe zamieszanie.
Co powiedziałeś? Powtórz to!
Wyluzuj, bo wrócisz do Akademii.
- Dość namieszałeś. - Przestańcie!
Mark, tak?
- Jesteś Mark? - Tak.
To była moja decyzja. Jedynym winnym jestem ja.
Chcę wyciągnąć twego partnera.
- Ma na imię Zach. - OK.
- Pracuje trzy miesiące. Dobry chłopak. - Wyciągniemy go.
- Jest pan pewien? - Nie. Ale mam najlepszych ludzi.
- Air 11, jesteśmy nad ratuszem. - Podejrzani uciekli z parkingu.
Ambulans numer 3. W środku jest ranny policjant.
Co się dzieje, do diabła?
Mamy przesrane.
- Leci nad nami helikopter. - Co?
Helikopter.
Gdzie?
O nie. Czekaj. Na pewno nas widzą?
- Nie wiem. - Mogli nas nie widzieć.
Na to nie byłem przygotowany.
- Powinniśmy uciekać pieszo? - Wóz jest za daleko. Nie damy rady.
Cholera. Jedź.
Jedź, Will.
Jedź. Jesteśmy łatwym celem. Musimy być w ruchu.
Muszę wrócić do żony i syna. Choćby nie wiem, co.
Wrócisz. W Kabulu woziłeś generałów. Dasz radę.
- To nie Kabul. - Wiem. To pieprzone LA.
Znasz je dobrze. I jesteś świetnym kierowcą.
Will, ruszaj.
Wrócisz do domu, braciszku. Wszyscy wrócimy do domu.
Ruszaj, braciszku.
Will.
W porządku. Tak?
Ruszajmy.
Co się tam dzieje?
W porządku, Zajmuję się nim.
- Co to? - Boże!
Nie ruszaj się!
Stój!
Wracaj w tej chwili!
Odwróć się i wracaj! Nie mamy czasu!
Szybciej, Cam.
Cholera.
Obudź się. Szlag by to.
Pomocy!
To urządzenie od serca piszczy.
Szybko, Cam. Jedziemy.
Pierdol się!
- Nie wiem, czemu tak piszczy. - Migotanie komór.
Szlag!
Trzymaj się, Zach.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć.
- Nagle zaczęło piszczeć. - On umiera.
To kaszmir!
Jedź!
Ratuj mu życie!
- Trzymajmy się bocznych ulic. - Nie. Skręć w Spring.
Ty prowadzisz czy ja?
Po prostu jedź szybciej.
- To zakładnicy? - Co?
- Zakładnicy? - Ci z tyłu?
Tak, Will. Nie odpowiada ci to?
172, 1,7, droga 101, kierunek południowy.
Mija kościół scjentologów...
Teraz Hotel Bonaventure.
Z powietrza widziano ambulans sześć przecznic na wschód.
Wszystko zamknąć. Nikt się nie wymknie. Dajcie mi mobilne centrum dowodzenia!
Idziemy!
- Kapitanie, co z psem? - Weź go do domu.
- Tak jest. - Dobry pies.
- Co tak jedzie? - Jedliśmy z mongolskiego grilla.
Grzeczny pies. Będę cię dobrze traktować.
Wytrzymaj. Wytrzymaj.
- Dwa, jeden. - ADRENALINA
To oczywiste, że ja się nie liczę.
Nieprawda.
Fajnie byłoby porozmawiać o czymś innym niż złoczyńcy,
napady na banki... czy morderstwa.
To o czym mam mówić, kiedy wracam do domu?
Może o czymś innym niż kryminaliści.
Może o mnie.
Mógłbyś spytać, co u mnie.
Dostał awans.
Jest teraz wielkim agentem w FBI.
W końcu dowodzę jednostką.
Co to za jednostka?
Jestem agentem w wydziale do spraw banków.
Ludzie wciąż rabują banki?
Płacimy za głupie pytania czy te są za darmo?
Jesteś niegrzeczny.
- Odłożysz to? - NAPAD NA BANK W CENTRUM LA
Muszę iść, kochanie.
Szefie!
Moore dał nam pełną kontrolę taktyczną.
Oczywiście. Nikt nie chce tykać gówna.
- Jest mobilne centrum dowodzenia. - Idę. W końcu mam wóz.
Mobilna jednostka na miejscu.
Niech to! Młoda jesteś.
A ty stary. Mam nadzieję, że wytrzymasz.
Niezła jest. Mam nadzieję, że znasz miasto.
- Jak własną kieszeń. - Więc mów.
Mamy wsparcie szeryfa i drogówki. Podejrzani jadą na południe ulicą Flower.
Ambulans typu III, 7 ton stali, 8-cylindrowy silnik.
Wygląda na nowy, a kierowca to chyba Lewis Hamilton.
Kto to? Jakiś koszykarz?
Mistrz Formuły 1.
To lalusie. Ja jestem fanem psów.
Jak miło. Dhazghig. Wymawia się "Zaga."
Wybacz, nie czas na flirty. Za 45 minut godziny szczytu, a tata robi gomgush.
Dobra, Dhazghig. Nie daj im uciec.
Tak jest. CP-Jeden do centrali.
Przygotować dodatkowe jednostki powietrzne.
Air 11 jest w drodze.
Będzie za minutę.
Dowódca Four King do centrali.
Użyjcie Triggerfisha. Namierzcie ich wszystkie urządzenia komunikacyjne.
I to szybko.
Cel przemieszcza się ulicą Broadway.
Wszystkie jednostki na Broadway - kierunek południowy.
Policja 18, 101 na południe, przy Vermont 1000.
Zbliżam się do centrum.
Gram inaczej niż większość, a ty masz mi pomóc.
SIS łapie najinteligentniejszych zbirów.
Muszę wiedzieć, z kim mamy do czynienia.
POGOTOWIE 911
Jednostki, wyznaczcie obszar.
Strategia jak w szachach, połączonych z mieszanymi sztukami walki.
- Świetna analogia. - Cisnę i popuszczam.
Potem cisnę mocniej i zwalam ich z nóg.
Po 2 godzinach są martwi albo w kajdankach.
Ale nie z futerkiem. W prawdziwych, z metalu. Znasz chłód metalu na skórze?
Dobra. Jesteśmy w pracy.
Tu kapitan Monroe. Słuchajcie.
Nie będzie rzucania kolczatki. Ani taranowania ambulansu.
W środku jest policjant.
Cam, już cię nie wkurzamy. Ratuj go.
Wezwę pogotowie. I przepraszam za pistolet.
OK. Wezwij pomoc. I jesteście bogaci.
Nie, nie, nie.
Szlag.
Skąd oni się wzięli?
Cicho bądź.
Jadą na czołowe.
- Spokojnie. - O nie. Dwa wozy!
To były dwa wozy. Szlag!
- Musimy zostawić ambulans. - Pracuję nad tym.
- Znajdź ulicę. - Co? - Znajdź jakąś ulicę.
- Air 11, jadą na południe. - Prosto na ciebie.
Szlag.
Nie dam rady sama. Potrzebuję więcej rąk.
Danny! Chodź tu. On umiera.
- Musisz mi pomóc. - Co?
Pomóż mi.
Pomóż jej. Ratujcie glinę.
Wasz glina umiera. Nie wyjdziesz z więzienia do końca życia.
- Co jest? - Daj podkładki do defibrylacji.
- Co? - Podkładki. Są w prawej kieszeni.
Jadą na parking busów pod drogą nr 10. Stracimy ich z oczu.
Szybciej! Pomóż mi z szyją.
- Ale on... - Nieważne.
Dawaj podkładki, bo on umrze.
- Wyglądam na ratownika? - Daniel!
- Krzyk nie pomaga. - Nie codziennie uciekam przed policją.
- Otwórz je. - Się robi.
Raz, dwa, trzy.
- Podkładki. - Trzymajcie się.
Czarna kieszeń przy monitorze. Na prawą i lewą stronę.
- Z serduszkiem. - Jest rysunek.
Drugi jest na podkładce.
Prawa pod obojczyk, lewa na żebra. Tu i tu.
- Z mojej czy twojej prawej? - Z jego prawej, kretynie.
Trzymajcie się.
Jezu!
Ładuj do 300.
Żółty przycisk z napisem „Alarm” czy „Ładuj”?
- Tak, ten. Żółty. - To pokręcone... Już wiem.
Jest tylko jeden przycisk z napisem „Ładuj”.
To wygląda jak gra na Atari! Nic nie kumam!
Ładować?
Odsuń się!
Dobra. Jasne.
Odsuń się!
- Szlag. - Musi natychmiast trafić do szpitala.
Wcale mnie nie cieszy, że mam opryszczkę, ale co robić? Jest, jak jest.
Szczęściarz. Tylko prowadzisz auto.
Daliśmy mu kopa. Prądem.
Ślepa ulica!
Możesz podjechać, bo nie widzę napisu.
- Zawaliłem. - Nie słuchasz wskazówek.
To ślepa ulica. Zwolnić.
- To moja wina. Zawaliłem. - Tak.
Dobry jest.
Zbija moje wozy jak kręgle.
Zrobił się z tego bardzo drogi pościg.
Już nas mają. Wóz na przesiadkę trzeba było zostawić pod mostem.
- Nie pomyślałem. - Musimy się ukryć.
Zostawić ambulans i wiać.
W Afganistanie śledziliśmy terrorystów predatorami,
a oni stosowali teksański trik. Wjeżdżali pod most jednym autem,
a wyjeżdżali pięcioma identycznymi. Proste, ale działało.
To tylko sześć przecznic stąd.
Cam.
Klucze chowacie przy wlewie paliwa czy za osłoną przeciwsłoneczną?
Przy wlewie paliwa. A co?
Papi.
Roberto.
Danny Sharp.
Dziękuję, synu.
Zastrzeżony numer? Qué dramat.
Danny, chłopie!
Przerywasz mi emocjonujący pościg policyjny.
- Ścigają ambulans. - Właśnie w nim jestem.
Zrobiło się dość nerwowo.
Jezu, vato.
Z tobą nie można się nudzić.
Po co dzwonisz?
Potrzebuję pomocy. Zmieniam plan. Ponegocjujmy.
Dobra. Zaczynacie ich blokować.
Trzeba było pomyśleć o tym wcześniej.
Mam tu 16 milionów.
Pomóż mi, a dam ci połowę.
Papi, zrób to dla mego taty. Jesteście rodziną.
Wiem o Zetas. Wiem, ile im wisisz. Dziś będziesz mógł ich spłacić.
Jaki jest plan?
Prosta sprawa. Trzeba ruszyć kilka wozów w mieście.
- Dogadamy się? - Mamy je ukraść z parkingu?
Dobra. Zrobimy to. Bez obaw. Już działamy z Roberto.
Niech to.
Szykuj się. Jedziemy.
- Co jest? - Szaleństwo, ale się opłaca.
- Trzeba działać. - CASTRO - IDIOTA
Masz tylko przejść.
Daj to. O rany.
Dawaj! Za to ci płacą.
- Halo? - Castro?
Co jest, szefie? Przyszły flamingi. Co mam robić?
Przyszły do biura?
Miały być na Turks i Caicos. Na jej 6 urodziny jutro.
Jestem w dupie.
Mamy słonie i dmuchany zamek.
Klown już tam jest. Tyle razy to omawialiśmy.
- Danny, spokojnie. - Castro.
Mam wysokie ciśnienie. O co chodzi?
W porządku!
Podjedź do mnie z pistoletem natryskowym i niebieską farbą. Wysłałem lokalizację.
Dostaniesz 10 patoli.
- Niebieska farba. - OK.
Ale oglądam mecz. Obstawiłem wynik.
- Co się dzieje? - Piłka nożna?
Futbol. Najbardziej wyrafinowana gra na świecie, ale słucham.
Mam gdzieś twoją głupią grę!
Rozumiem. Niebieska farba i flamingi.
Nie! Żadne flamingi!
Nie. Niebieska farba z pistoletem natryskowym.
Zapomnij o flamingach! To są dwie różne sprawy.
Z drogi!
Kończą się płyny. Przydałaby mu się krew.
- Co znowu? - Mam 0 Rh-, uniwersalną.
Możesz mu dać krew. Chodź, pomóż mi.
Założę ci wenflon i połączę cię z nim.
Zaraz godzina szczytu. Kończymy to, bo narazimy wiele osób.
Zhakowali monitoring banku. Są nieźli.
System rozpoznał twarz Danny'ego Sharpa.
O cholera.
- POSZUKIWANY DANIEL SHARP - Przekaż policji, że wchodzimy.
Air 64 potwierdza: jadą ulicą Figueroa w stronę Convention Center Drive.
Dhazghig, gdzie ich przejmiemy? Ślij jednostki.
Olympic St. na wschód, dajcie zielone światła.
W ambulansie mają telefon satelitarny i skanery policyjne.
Słyszą nas.
Wykorzystamy to.
Co jest? Co się dzieje?
Zastawią pułapkę.
Cel zbliża się do Staples Center. Jazda.
Ruszamy.
To mój wóz.
Zmień kolejność wozów. Agresywni do przodu.
Jezu.
Ostrożnie.
Wyślijcie wóz pod drzwi kierowcy. Wkurzcie go.
Nie dają spokoju. Zaraz się gdzieś rozwalimy.
Czemu zmieniasz kolejność wozów?
To ich drażni. Wygląda, jakby było nas więcej. Przełącz, żeby mnie słyszał.
Mówi kapitan Monroe.
Policja LA, Wydział Śledczy.
- Niech odpuszczą. - Mam dla was wiadomość.
Wycofajcie helikoptery, bo będą ofiary.
Z kim rozmawiam? Nie chcę cię nazywać panem Rabusiem.
- Panowie, o 19:30 jest mecz Dodgersów. - Uwielbiam ich hot dogi.
- Skończmy to szybko, żebyśmy... - Zabierzcie helikoptery!
Mam skrzywdzić glinę?
Posłuchaj.
Daj mi policjanta i ratowniczkę, a ja nie tylko odeślę helikoptery,
ale jeszcze dołożę Dodger Doga. Co ty na to?
Dupek.
Nie, jesteśmy jak rozpędzony pociąg.
Nie próbuję cię oszukać.
Nie rozumiesz. Nie zatrzymamy się!
My też nie.
Zabezpieczamy inwestycję.
Szykujemy się.
Bierzemy nasz specjalny sprzęt. Będziemy na miejscu.
Za trzy minuty wyjazd.
- Papi. - Jesus.
- Roberto jest gotów. - Podaj mi Topo.
Dostałem go w prezencie od Zetas.
Uroczy.
- ...policja bawi się w kotka i myszkę... - Obejrzyjmy szalonego Danny'ego w TV.
W tej chwili siły policyjne zajmują kilka przecznic
w okolicy Convention Center.
...policja gromadzi się wokół Convention Center.
Trudno będzie zamknąć teren. 18, jesteś dostępny?
- W stu procentach. Słucham. - Zastawimy na nich pułapkę.
Zamknąć teren.
Nie widzę wszystkiego. Obraz częściowo zamazany.
Szlag! Próbują nas zablokować.
Trzymaj tempo, Will.
Nie mogę się go pozbyć.
Jezu. Ostrożnie.
Zwolnij. Będę strzelał.
- Co robisz? - Stabilnie.
Mam cię.
Nie!
Co ty...
Przestań! Słyszysz?
Zrobisz komuś krzywdę.
Wjeżdżam do środka.
Wjeżdżają do Convention Center.
Niezłe jaja.
Cholernie dobry kierowca.
Zablokować wszystkie wyjazdy.
Blokuj.
Chodź. Dam im nauczkę.
Puść ją!
Zwolnij!
Powinien się leczyć.
Danny, co się tam dzieje?
Zwolnij! Prowadź!
Zwolnij!
Nie zamierzam!
- Cholera! - Pieprzyć to!
A ty skąd się tu wziąłeś?
To mój...
To mój pies?
Jakim cudem mój pies znalazł się w środku pościgu?
Kto wpycha wielkiego psa do wozu policyjnego?
Zwolnijcie.
Nitro, waruj. Waruj.
Nitro. Waruj, chłopie.
Zwolnijcie. To zbyt niebezpieczne.
Spokojnie, Danny. Zwalniamy.
Damy wam trochę luzu. Pogadajmy.
- Nie skrzywdzimy jej. - Muszą myśleć, że to zrobimy.
- Nie skrzywdzimy jej, OK? - Nie jestem jak LT.
Ile razy mam ci powtarzać?
Strzeliłeś do gliny. Rozumiesz?
Zabiją nas przy pierwszej okazji. Zapomnij o niej. Tu chodzi o niego.
Dzięki niemu żyjemy.
Podejrzani szybko przemieszczają się na południe drogą nr 110.
LA 50: ta sytuacja na drodze może trwać jeszcze godzinę.
Tu Sky 4. Jak widać,
policja wstrzymuje ruch, żeby zablokować drogę.
Podejrzanych śledzi kilka helikopterów.
Nie wiadomo, jak długo
dadzą radę uciekać przed wozami policyjnymi.
Co się dzieje w głowach tych...
Znasz to uczucie, kiedy bawisz się w chowanego
i wiesz, że zaraz cię znajdą?
A ja świetnie umiem wywoływać to uczucie.
Potworny dzień. Przypomina strzelaninę sprzed lat w północnym Hollywood.
Podejrzani jadą autostradą 110. Zbliżają się do Manchester St.
Skąd tyle krwi?
Nie.
Skąd ta krew? Cholera.
- Trafiłeś go dwa razy. - Nie.
- Co jest? - Wykrwawia się.
W końcu.
Jestem kapitan Monroe. Marnujecie mój czas.
Czemu SIS nie powstrzymało napadu?
To stara szkoła.
- Unikamy strzelaniny i uprowadzeń. - Łapiemy ich, jak wyjdą.
- Cudownie. Jak widać, przynosi efekty. - Pan z Los Angeles, agencie Clark
w portkach na szelkach, jak 20-latek?
Nie, jestem z Toledo.
Super. Kolejny turysta.
Darujmy sobie gadkę o tym, że gówno wiem, a pan walczył w Wietnamie.
Aż tak staro wyglądam?
- Mogę wam pomóc. - To nie jest napad, tylko porwanie.
- Sytuacja jest poważniejsza. - Tak?
Facet, który trzymał ratowniczkę to Danny Sharp.
Rabuje banki od 17 roku życia.
Jego ojciec, LT, to legenda, zdiagnozowany psychotyk.
Zabił 6 kierowników banku i 2 kasjerów.
Straszne. W każdym razie nabroił.
FBI? Cudownie.
Możemy stąd prowadzić mini-wojnę. Niezależnie od Wydziału Zabójstw.
Wade, niech ludzie się szykują. Łapiemy gnoja.
- Tak jest, szefie. - Popełniacie błąd.
- Czemu? - Danny to inna kategoria.
Bez problemu mógł zabić waszego glinę, ale tego nie zrobił.
- On szuka drogi ucieczki. - Skąd to wiesz?
Był moim kolegą.
Ruszamy. Jazda!
Będziemy za parę minut. Czekaj.
Jesteś dziś jakiś dziwnie spięty.
Wszystko będzie OK. Mam ten spray. Mam te flamingi, co przyszły.
Policzyłem je ręcznie. Są wszystkie. Będzie cacy.
Wyluzuj, udziela mi się twój stres.
Hej, Toledo. Studiowałeś z Dannym Sharpem?
Robiłem doktorat z kryminologii.
- Prawdziwy z ciebie Doogie Howser. - Nie znam go, staruszku.
Obserwowaliście tam kryminalistów?
Nie. Danny też studiował.
Uczył się o nas. To pomysł jego ojca.
Wytrwał dwa semestry. Zrobił tyle kursów, ile mógł.
Którejś nocy wypiliśmy butelkę rosé,
opowiedzieliśmy sobie o złych ojcach, po czym zniknął.
Rosé?
Tak. Masz z tym problem?
- Jest obrzydliwe. - Ja je lubię.
W ciągu 10 lat obrabował 37 banków.
Z tym 38.
- To dobrze. - Dobrze?
Bo będzie z tobą gadał.
Diagnoza?
Musi być operowany. Nie potrzebuje krwi.
Potrzebuje lekarza, który go otworzy i zatrzyma krwotok. Ja tego nie potrafię.
Dzwoń do kogoś. Niech powie, co robić.
Nie.
- Nie dam rady. - Dlaczego? Dasz radę.
- Nie mam kwalifikacji. - Znasz kogoś, kto potrafi?
Doktor, doktor...
- Dr Franken? - Nie.
- Dr Williams? - To mój psychoterapeuta.
Dr Waters?
Skąd to zdjęcie? Cancún?
Przystojniak.
Colin Waters?
- Gdzie pracuje? - W Mount Sinai.
- Dobra. Dzwonię. - Nie dam rady. Proszę.
Potrafisz. Zrobisz to, co lekarz. Dasz radę.
Podgrzewam jedzenie. Zaczekaj chwilę. Słychać, co?
Colin, to ja.
Cześć, Cam.
- Kupa czasu. - Wiem. Pół roku.
Tak. Słuchaj,
to nie najlepsza pora. Wychodzę do pracy.
Musisz mi pomóc w wyjęciu kuli z brzucha.
Co ty mówisz? Nie jesteś chirurgiem. Nie możesz.
Jesteś ratowniczką.
Wiem, Colin, ale jestem zmuszona.
Co się dzieje?
Jestem zakładniczką.
O cholera.
W LA? Jesteś w tej karetce?
- Colin. - Kto mówi?
Zabiję ją, jeśli nam nie pomożesz.
Nie. Nie krzywdźcie jej.
Podaj mi parametry życiowe.
Parametry szybko spadają. Traci krew.
Zadzwonię do kogoś z urazówki.
Co tam, Colin?
Farcy!
Podłącz mój telefon do ekranu. On musi widzieć operację.
Dr Reznick i dr Farcy. Jesteśmy chirurgami urazowymi.
Cześć, Cam. Co tam masz?
Chirurdzy pomogą jej przeprowadzić operację usunięcia kuli.
Słucham?
Kryminalni słuchają jej rozmowy z chirurgami.
Słyszysz, co się dzieje?
Jak puls, ciśnienie?
Niedobrze. Przesyłam.
Jest źle. Trzeba szybciej działać.
Danny!
Tak?
Podmień mnie. Już to robiłem. Mogę pomóc.
Cam, pomogę ci wraz z urazowcami. Jaki masz sprzęt?
Wszystko oprócz anestezji.
- Will. - Co?
- Pamiętaj, to zakładniczka. - Pokaż go.
Ma obrzmiały brzuch.
Chyba jest krwotok wewnętrzny.
Pewnie krwawi śledziona.
Znasz się na ratownictwie?
Triaż taktyczny. Mogę wykonywać polecenia.
To dobrze. Jesteś żołnierzem?
Tak.
Rękawiczki.
Czym go pan postrzelił?
Zwolnij. Będziemy robić operację.
Jesteśmy jak rekin. Nie zatrzymujemy się.
Hej, kolego.
- Miło widzieć, że się nie zmieniłeś. - O rany.
Masz czas dla starego kumpla?
Poznaję ten głos.
Zostałeś więc szefem Wydziału ds. Banków. Czas najwyższy. To było ci pisane.
- Zastanawiasz się, czemu zwolniliśmy? - Raczej czemu się w to wpakowałeś.
Ale mów.
Próbujemy utrzymać gliniarza przy życiu.
Camille nie da rady. Nie jest lekarzem.
Nie, ale jest kompetentna.
- Kończę. - Danny...
Ale musimy się kiedyś spiknąć.
Tak? Czuję, że wkrótce będziesz miał dużo czasu.
- Na tropikalnej wyspie. Wyślę ci kartkę. - Kto jest twoim kierowcą?
Zapisz na kartce:
Pierdol się!
Przebij skórę, potem weź nożyczki.
Teraz rozetnij powłoki skórne.
Zaczynamy.
Już.
Biorę się za skórę.
Rozcinam.
Spieprzaj z drogi!
Prowadzę ambulans!
Skóra przecięta.
A teraz, wraz z kolegą kryminalistą, wsadźcie w ranę obie dłonie.
I rozsuńcie mięśnie.
Jak ci ludzie jeżdżą po tym mieście!
Przestań wrzeszczeć.
Nie zrobicie tego, pędząc 100 km na godzinę.
Rozciągnijcie je jak gumę. Macie na to 4 minuty.
Dawaj.
Dobra. I ciągnij.
Ciągnij.
Wsadź tam dłoń. Głęboko.
Zwolnij, Danny.
Danny, musisz zwolnić.
A może idźmy na piechotę?
Zwolnij do 30 km na godzinę.
Wolniej nie pojadę.
Gramy w grę "Operacja" na żywym organizmie. Zwolnij!
- Najwolniejszy pościg w dziejach. - My tu mamy szaleństwo.
- Zamknijcie się. - OK.
Niech się wszyscy, kurwa, zamkną.
Co ty robisz?
- Czuję aortę. - Ściśnij ją.
- Żeby odciąć dopływ krwi do śledziony. - Próbuję.
Dobrze ci idzie.
Udało się.
Zwolnić do 30 km/h. Zwiększyć dystans.
Ona operuje naszego brata.
Spada ciśnienie. Zaraz zatrzyma się serce.
- Wyczuj palcami kulę. - Dasz radę.
To może być ostry przedmiot.
Nie mogę znaleźć.
- O Boże. - Co?
Jest na śledzionie.
Colin, kula jest przyciśnięta do śledziony. Co mam zrobić?
Uspokój się. Pokaż tę śledzionę. Muszę to ocenić.
Spójrz na mnie. To tylko nerwy. Gdy moja żona
się zdenerwuje, razem oddychamy.
Dobrze ci idzie.
Dobra. Idę dalej.
- Budzi się. - Co teraz?
Budzi się. Tak. Jest przytomny.
- Mam ręce w jego trzewiach. - Chyba się zorientował.
- Przestań! - Jest przytomny!
Szaleństwo.
- Uspokój go. - Ratujemy cię.
Przestań. Chcemy cię uratować.
Śpij!
Co ty robisz?
Wpuściłem cię tam na kilka minut, a już przywaliłeś glinie?
Zadziałało.
- Stracił przytomność? - Tak.
Słuchaj. Od dołu śledziony przebiega tętnica.
Podciągnij ją powoli.
Delikatnie ją wyciągaj. Tak, żeby nie pękła.
Dasz radę. Uratujesz go.
- Dajesz. - Wychodzi.
Jeśli pęknie śledziona, zostanie mu 60 sekund.
Znalazłam.
Mam kulę. Zaraz ją wyciągnę.
Wyciągam ją.
Kula wychodzi.
Już prawie wyciągnęłam.
Wyszła.
O Boże.
Pękła, Colin. Co mam robić?
- Zaciśnij, bo się wykrwawi. - Zużyłam wszystkie zaciski.
Hej, spójrz na mnie.
Posłuchaj. Musisz oddychać.
Wystarczy głęboko oddychać.
Trzeba to zacisnąć.
Mam spinkę na włosach.
Weź ją. Zaciśnij od dołu.
Zaciśnij tętnicę. Szybko.
Udało się.
O cholera.
Pomogło?
Tak.
O cholera.
- Co za szaleństwo. - Tak, mamy szalony dzień.
Czy twoja żona wie, że okradasz banki?
Czemu pytasz?
Świadomość sytuacyjna.
Tylko tyle.
Sklejmy go taśmą.
Dlaczego zwolnili do 30 km/h?
Bo bohaterska ratowniczka, Camille Thompson operuje
w ambulansie rannego policjanta, aby ocalić mu życie.
- Hej. - Jak sprawy?
- U nas dobrze. A u ciebie? - Dobrze.
Przywieziemy trochę atrakcji, dynamit i prezent od Papiego.
My tylko próbujemy uciec, nie chcemy zaczynać wojny.
- Nie uwierzysz, co mamy. - Podziękuj Papiemu.
To ochrona naszej inwestycji.
Mocno się trzymamy. Jesteśmy rodziną.
Hej, Will. Twój starszy brat podjął pewne kroki.
Byłaś z tym lekarzem, Colinem?
Poznaliśmy się w akademii medycznej. Zaliczyłam trzy lata stażu.
Ale uzależniłam się od speedu
i dałam ciała.
A teraz jestem tutaj.
A co z Colinem?
- To też udało mi się spieprzyć. - Z drogi!
Wiem, o czym mówisz.
Z drogi! Will, przejmij kierownicę. Wracaj tu.
Posłuchaj.
Wyciągnę cię z tego.
Jasne?
Odcięło mnie, kiedy pękła śledziona.
Najważniejsze, czy nasz policjant żyje.
Właśnie powiedziałem. To trudny zabieg, nawet dla najlepszych lekarzy.
Robiła, co mogła.
Szef do pana.
Szefie?
Nasz policjant nie żyje.
Tak.
Te sukinsyny będą miały bardzo zły dzień.
Wjechałem na 105, prowadzi na lotnisko.
- Na 105? - Nie wiem, jakim cudem.
- Jak tam wjechałeś? - Nie wiem. Tyle się dzieje.
- Na lotnisku pełno glin! - Jak wrócić do centrum?
Jadą 105 w stronę lotniska.
Gdzie ekipa D ma ich zatrzymać?
Niech dojadą do wiaduktu na 405. Jak trzeba, niech zmieniają kolejność.
Mam plan, nad którym pracuję od 45 minut.
Jedź na ten most. Olympic Bridge. Znasz go. Wzdłuż rzeki.
Wszyscy na krzyżówkę 105 i 405.
Powinniśmy zaczekać.
Na co? Nie chcą rozmawiać. Nie chcą negocjować.
- Co mam robić, chłopcze z FBI? - Daruj sobie „chłopca”.
Szef tego chce. I burmistrz.
Liberał z Silver Lake.
Jaki jest plan?
Pamiętasz, gdzie zwijaliśmy auta niedaleko LA River? Jedźmy tam.
Przy moście zawsze gubiliśmy gliny.
Zastosujemy manewr Kobego i Shaqa? Zgubimy ich.
To nie jaguar. Możemy mieć z tym problem.
Potrafisz wszystko. Dasz radę.
Nie potrzebujesz jaguara. Zostaw ich w kłębach kurzu, jak kiedyś.
Podjedziemy do mostu. I odwiozę cię do domu.
Na pozycje!
- Trzeba się zastanowić. - Nie ma nad czym.
Zabili gliniarza.
Zaganiamy ich w przygotowane miejsce.
Ekipa D zdejmie obu jednocześnie. Za trzy minuty będą martwi.
To może być nasza ostatnia szansa.
Zablokować wszystkie zjazdy.
Ratowniczka żyje.
I chcę, żeby tak zostało.
Jadą z prędkością 105-115 km/h. Jakie są szanse?
Prawie 100%.
Ona jest z tyłu. Celujemy w głowy.
Mamy ekipę, która posprząta.
Podaj liczbę. Jaką mamy szansę, Dyle?
80-90 procent.
Dość. Szybka decyzja to połowa zwycięstwa.
- Ekipa D, działajcie. - To błąd. Niech ją wpierw uwolnią.
To jest błąd, Toledo? A nie to, że twój kumpel zabił glinę?
Nie jest moim kumplem.
- Czemu nie próbują nas zatrzymać? - Bo mamy policjanta.
Jednostka na pozycji.
Musimy zawrócić do centrum.
Telefon Zacha.
Dajcie mi numer telefonu gliniarza w ambulansie.
Snajperzy, za 45 sekund.
Halo?
Nic nie mów, słuchaj. Tu agent Clark z FBI.
Połóż się na podłogę pod noszami. Natychmiast.
- Snajperzy, 20 sekund. - Widzę cel.
2-9, nie. Wciąż jesteśmy na autostradzie.
Jasnobrązowe auto.
Snajperzy ich zdejmą. Musisz się położyć.
- Co? - Mamy strzelać?
Macie zielone światło. Możecie strzelać.
Cel pierwszy, czysty.
Strzelacie, żeby zabić. Mamy pozwolenie.
Na mój sygnał.
Cel drugi, niepewny. Nie mam go.
A co z Zachem?
Co ty mówisz? On żyje?
Tak, żyje.
- Nasz gliniarz żyje! - Boże!
Trzy.
- Nie! - Cam?
Dwa.
- Snajperzy! - Co?
Czarny budynek!
Cel.
Pal.
Szlag!
Jedź!
10-David, akcja wstrzymana.
- Billboard! - Wie, co robi. To były żołnierz.
Widzę, w co gracie! Chcecie się zabawić?
- Tylko ich wkurzyliśmy. - Dokąd jadą?
- Dokąd chcą. - Ostrzegła ich.
Wszystkie jednostki, wycofać się. Jak sytuacja? Ktoś ucierpiał?
Chcecie się zabawić? Dobra.
Dajcie dwa nieoznakowane wozy 150 m od nich. To spryciarze z LA.
Danny studiował taktyki pościgów FBI i policji. Zna standardowe postępowanie.
Ale nie wie, panie superagencie, że jest tu gość z SIS.
Zastawiamy pułapki i nęcimy w nie zbirów.
Wyślij SMS-a do Cam, Będzie naszą wtyką.
Ustal, dokąd jadą, a ja zastawię pułapkę, z której nie wyjdą.
Gdzie jest Monroe?
Mamy kontakt.
- Jestem. - Powinniście chronić zakładników, tak?
I chcieć utrzymać ich przy życiu. Czy się mylę?
Chcę, żeby wszyscy przeżyli.
To po jaką cholerę strzelacie?
To było uchybienie.
Co?
Błąd. Nieporozumienie.
Chrzanisz! Myślisz, że nie zrobię nikomu krzywdy, prawda?
Nieprawda. Wiem, do czego jesteś zdolny.
Tak? Anson ci powiedział, co zrobiłby mój ojciec?
Ty mi powiedz.
Już w banku zabiłby policjantów i ratowniczkę. I poszedłby coś zjeść.
Spokojnie, Danny. Wszyscy wiemy, że jesteś niebezpieczny.
Tak?
Opanuj się.
Nie musisz mi nic udowadniać.
Danny? Słyszysz mnie?
- Trzymaj. - Nie.
- Trzymaj. No weź. - Dlaczego?
Naciśnij. Ma wszystko słyszeć.
Mów mu, co robię.
Wstał z miejsca. Ma broń w ręku.
Danny.
Uratowałam wam życie.
Wam obydwu.
Czemu wszyscy myślą, że zasługujesz na jakieś względy? Co się z ludźmi dzieje?
Jesteś jak my wszyscy. Nic nie znaczysz.
Danny, Spokojnie.
Ja jestem nieważna, ale on jest. A ja utrzymuję go przy życiu.
- Potrzebujecie mnie, Danny. - Ostrożnie.
Już cię nie potrzebujemy.
Danny, spokojnie!
Kłamiesz, Danny.
- Tak? - Danny!
- Will! - Danny!
- Will! - Oszalałeś?
Powiedziała "Will"? To jego imię?
Co robisz? Oni muszą wiedzieć...
Skurwysyn!
William Sharp. Brat Danny'ego.
- Te twoje zasrane plany! - Zatrzymaj wóz!
- BIJĄ SIĘ. TO PSYCHOLE - Widzimy coś?
Przestaniesz?
Boże!
To boli!
Dobra, dobra...
Zrób to jeszcze raz. Szkoda, że nie zrobisz!
Spokojnie.
- Oszalałeś. - Powtórz to.
- Mam plan! - Zamknij się! - Ludzie Papiego czekają na Boyle Heights.
JADĄ NA BOYLE HEIGHTS
- Jadą na... - Boyle Heights. Spróbują nas zgubić.
FBI.
Dawaj.
Anson, FBI. Danny, to ty?
Danny?
Nie. Jest zmiana rozgrywającego.
Cześć, Will. Posprzeczaliście się, co?
- Jaki macie plan? - Przejąłeś dowodzenie, braciszku.
Nie słyszą mnie. Niech wygląda, jakbyście zniknęli.
Air 11 to wszystkich, wycofujemy się.
Chyba tylko nam zależy na tym, żeby ci ludzie przeżyli.
- Skąd to przypuszczenie? - Dajcie nam odetchnąć.
To ty jesteś ten rozsądniejszy?
Najwyraźniej nie.
Zostałeś komandosem, żeby nie skończyć jak twój brat Danny
i tata psychol, LT, tak? Jesteś bohaterem. Co ty robisz?
- To było wczoraj. Dziś jest dziś. - Za zakładników jest 30 lat.
- Zamknij się. Jesteś jego adwokatem? - Udzielam mu porady.
- Will, masz rodzinę... - Powiesz mu, że dostanie 30 lat?
Czas to zakończyć. Zatrzymaj auto.
Gadka jak z podręcznika.
- Nie słuchaj. - Za zakładnika jest 30 lat.
- Rozmawiam z Willem. Will, pomyśl. - Co za koleś.
- Mogę zadzwonić do twojej żony. - Nie.
- Zależy mu na tobie. - Tyle mogę dla ciebie zrobić, Will.
- 30 lat. - Masz rodzinę.
- A postrzelenie gliny? - Cicho.
- Tate będzie oglądał ojca przez szybę. - Co robisz?
- Albo nie będzie chciał cię znać. - Zamknijcie się wszyscy!
Sam sobie kopiesz grób.
Mogę ci pomóc, ale to musi być teraz.
Nie zatrzymamy się.
I to jest mój brat!
William Sharp to najsłabsze ogniwo. Nikogo nie zabije.
Cam. Musisz popracować nad Willem.
Zjeżdżają z autostrady.
Nie dotykaj niczego brudnymi palcami.
Ustalcie obszar na Boyle Heights.
Gdzie to? Nie bywam tam.
Mieszkają tam 4 miliony ludzi.
Mój mąż jest prawnikiem ds. środowiska. Lubimy plażę.
- Tekst typowego białasa. - Jestem biały. Nic nie poradzę.
Tłumacz się przed Oprah. My mamy inny problem.
Jeśli te chrupki znajdą się na moich włosach...
W nich spokojnie by się ukrył szop pracz.
Nie przesadzaj z transfuzją. Zostaw Willowi trochę krwi.
W porządku. Bierz.
Byłeś komandosem?
Do dziś.
To moja żona.
Cześć, skarbie.
Will, gdzie jesteś?
Rozmowa o pracę się przedłużyła i...
Potrzebowali kogoś już dziś, więc...
Dostałeś pracę?
Tak. Dostałem pracę.
Ktoś dostał pracę!
Musimy to uczcić. Prowadzisz w tej chwili?
Tak. Jest spory ruch.
W TV podali, że był napad na bank i wciąż trwa pościg. Takie miasto.
Nie powinienem gadać przez telefon pierwszego dnia.
Zadzwonię później, dobrze?
Will?
Tak, skarbie?
Jestem z ciebie taka dumna.
Nie tylko dlatego, że załatwiłeś ubezpieczenie i pieniądze.
Ale że się nie poddałeś.
Skarbie.
Nasz syn będzie miał wzór do naśladowania.
- Mogę go zobaczyć? - Tak.
Hej, wampirzyco, dość już tego.
Skończysz wreszcie wysysać życie z każdego w tej karetce?
Cześć, wielkoludzie. Spałeś?
Jesteś piękny.
Taki piękny.
Kocham cię.
Operacja?
Leczenie raka kosztuje.
Jeśli mu wyssiesz całą krew, to wszyscy zginiemy w głupim wypadku drogowym.
Zajebiście!
Stąd ten napad na bank.
Nikogo nie obwiniam. Sam podjąłem taką decyzję.
Nie obwiniasz brata?
Uważaj na słowa, Cam. Mówisz o moim bracie.
Wiem, że to twój brat. Ale on naraża życie innych ludzi.
- Mogę ci pomóc. - Przestań.
O czym mówicie?
O niczym. Mam wszystko, co trzeba.
Castro? Zamelinowałeś się tam?
Danny, słuchaj.
Co tu się dzieje? Czy to jest legalne?
Nikt nie aresztuje za posiadanie farby.
Jasne, ale ci goście wyglądają na złodziei samochodów i to mnie odrzuca.
Mają ładunki wybuchowe, broń.
Zachowują się, jakby co dzień to robili.
A ja chcę jechać do domu. Poważnie, stary.
- Nigdzie nie jedziesz. - To Danny?
- Powiedz, że tak. - Tak.
Daj mu telefon.
Jesteśmy gotowi. Jesteś blisko?
- Pięć minut drogi. - Masz kasę?
Dotrzymuję słowa.
Dobrze. Papi się ucieszy.
Podsłuchujemy jego słuchawki.
Stuknięci kolesie. Co się tam dzieje?
- ŻEGLOWANIE - Muszę się uspokoić.
Dawaj.
Ja też.
Lubicie lata 80-te.
Uwierz mi
Teraz!
Żagle to moja ucieczka
do miejsc, do których tęsknię.
Wkrótce będę wolny.
- Ty też mógłbyś być. - Dość. To na mnie nie działa.
Musisz zrobić dokładnie to, co powiem.
Dobra, jesteśmy.
Zwiedzamy Los Angeles czy może pojedziemy do szpitala?
Dlaczego ta rzeka?
To 60 km betonu ze wszystkich stron.
Może chcą nas zgubić w tunelach pod drogą albo...
Zatrzymać się.
Widzimy go, ale też nie możemy się przed nim ukryć.
Obserwuje nas, próbuje mnie wciągnąć.
Samolot, proszę o zbliżenie.
Cessna, typ wychodzi z wozu.
Dzwońcie na jego telefon satelitarny. Air 11, zagrajcie naprawdę agresywnie.
Zejdźcie bardzo nisko. Przegońcie go.
Widzę cię, Danny.
- Wpadliśmy się przywitać. - Na pewno tego chcecie?
Nadlatuje!
Jedź, Jedź.
Gdzie torba z amunicją?
Ścigamy go.
Są dwa helikoptery.
Uwaga, broń.
- Ruchy! - Wraca. Uważajcie.
Możesz się trzymać z dala od wody?
Jadę przez pieprzoną rzekę! Wszędzie jest woda!
Zdejmijcie go, jeśli możecie.
Dostaliśmy.
- Za ile przyślecie helikoptery? - Trafiłem.
Czas na nasz manewr, OK?
Do wszystkich. Nadjeżdża. Przyciśnijcie go.
Cholera!
Jest. Zaraz będzie nasz zjazd.
Jedziemy!
ZAKAZ WJAZDU
Na to się nie pisałem.
Ruchy! Ruchy!
- Cholera! - Trzymaj się!
Tak, tak, tak.
O kurwa.
Zgubiliśmy ich. Udało się!
O cholera!
Założę się, że mieli to przetrenowane.
Pilnujemy ich. Wiemy, dokąd jadą.
Jedziemy! Boyle Heights.
Kurewsko dobra jazda, stary! Spodobało ci się.
Są!
Castro, maluj.
- Co? - Ambulans.
- Po co? - Po prostu przemaluj.
- Cały cholerny ambulans? - Tak. Już.
- To zajmie pięć godzin. - Masz 45 sekund.
Będzie nierówno.
Dobra.
Myśleli, że nas przechytrzą, jadąc pod prąd.
Ale teraz są w pułapce trzy przecznice stąd.
Myślą, że nas zgubili, a helikoptery mają problem techniczny.
Policyjna cessna śledzi ich pod mostem.
Damy im odetchnąć.
I zamkniemy sieć. Wszystkie cztery wyjazdy są kryte.
- Co się dzieje? - Will, możesz iść.
- Co? - To twoja szansa. Uciekaj.
Nie... Nie.
Nie zostawię cię.
Lepiej, żebyś został na wypadek, gdyby mnie zabili.
Dlaczego na zielono?
Odblaskowa zieleń? Prosiłem o niebieski!
Jaki jest rok? 1992?
Miałem tylko zieloną. Coś nie tak?
Nie. To się nazywa stres. To wszystko.
Masz 45 sekund.
Maluj. Maluj.
Gotowi? Jedziemy!
- Kto ukradł Nitro? - Mam go.
Mark, wkurzyłeś mnie. Zabierz go stąd.
Wsparcie z powietrza,
macie lecieć nisko nad rzeką.
Znienacka ich zaskoczycie.
Pokaż.
Nie widzę helikopterów.
Niezły ładunek.
- Full wypas. - W porządku. Chodźmy.
- Kim oni są? - Nie mam pojęcia.
Co się dzieje, Will?
5 minut czy 45 sekund? Nie wiem, co powiedział.
Nie pryskaj na cholerne okno.
Jak mam prowadzić?
Zwijajmy się, bo nas znajdą.
Słyszę coś. Ruszajmy.
Castro. Słuchaj.
Wsiadaj do karetki. I jedż w tym kierunku, OK?
Masz 10 tysi. Jeśli ktoś cię zatrzyma, mów, że nie wiesz, skąd się tu wziąłeś.
- Kto będzie mnie pytać? - Myślę, że nikt.
Myślisz?
Porypało skurwysyna.
Jesteśmy gotowi.
Air 11, jest sześć wozów. Wyglądają identycznie.
Helikoptery, rozdzielcie się.
To taktyka wojskowa.
On na wschód, ty na zachód.
Macie zacieśnić krąg.
Air 18, skieruj jednostki naziemne...
Wyjdź z wozu!
- Na ziemię! - Wy tak na poważnie?
Spokojnie. Mają twego kumpla.
Oby nie spaprał.
Mam napad. Nie wiem, jak się tu znalazłem.
Źle się poczułem. Lekarz kazał mi iść do szpitala.
Popiłem lek drinkiem.
Myślałem, że to oranżadka. Mam bratanicę w 7 klasie.
Wziąłem za mało leków, a potem - za dużo.
Roberto, udało się. Udało się.
Jedziesz, jedziesz!
Nadjeżdża!
Na ziemię!
Jezu Chryste.
- Lekarza! Potrzebna pomoc! - O kurwa.
Szukajcie rannych! Szlag.
Mamy ratowników?
Co robisz, Danny?
- Zasadzka! - Wycofać się!
Zasadzka!
...ostra strzelanina na skrzyżowaniu dróg.
Są ranni policjanci...
Patent Papiego!
Spieprzaj!
Co to było?
To Roberto.
- Kogoś postrzelono. - Nie.
Nie widać, czy się rusza.
Rick, w górę, daj szerszy obraz.
Podejrzany nie żyje.
Blue-One do centrali, dajcie mi wolną częstotliwość.
Do wszystkich jednostek, agent specjalny Anson Clark, FBI. Natychmiast lądujcie.
Tak, tak, tak! Udało się.
Kim oni są?
Wyluzuj. Oni nas uratowali.
Kto uratuje nas od nich?
Słyszałeś o Roberto? Nie żyje.
To prawda?
Smutny dzień.
Papi jest u siebie.
Will.
Casper.
Pilnuj gliny.
Choćby nie wiem co, nie wysiadaj.
Wiem, Papi.
Przykro mi.
To potworne. Nie umiem sobie wyobrazić, co czujesz.
Ale mam coś na osłodę tej straty.
Daj mi tę pieprzoną kasę.
Taki z ciebie twardziel, bo masz broń.
Osiem milionów. Są twoje.
Chcę je zobaczyć.
Ja to zrobię.
- Szlag. - Cicho, cicho.
Jest niezły cyrk.
Tu chyba nie lubią glin.
Czy to...
Twoja ręka była w moim brzuchu?
Całkiem głęboko.
Jasne.
- Kasa się zgadza. - Trudno wyznaczyć cenę za życie syna.
Tak, wiem, Papi. Przykro mi.
Tak.
Pracowałem dla twego ojca wiele lat.
Wiele lat.
Nigdy nie miał takich sum.
Byłby z ciebie dumny.
Tak.
- Namierz telefon Zacha w ambulansie. - Musiał paść.
Słyszysz to?
Jest ich coraz więcej.
Musicie tu przeczekać kilka godzin.
Przygotujemy dla was wóz. I możemy omówić interes.
Nie ma potrzeby.
Z całym szacunkiem, tu nie trzeba studiów MBA.
Masz swoją kasę. My - swoją. Sprawa zamknięta.
Masz rację, Danny. Nie chodzi o interes.
To sprawa osobista.
Mój syn zginął za tę kasę.
To dużo więcej kasy, niż ludzie dostają po śmierci.
- Szczęściarz z niego, co? - On tego nie powiedział.
To sprawiedliwy podział. Tak, jak ustaliliśmy. Po połowie.
W ambulansie jest ten glina.
Jesteśmy zakładnikami.
Ale jeden z nich chce nam pomóc.
Will.
Masz w żyłach sporo jego krwi.
Mojego partnera. Był pod moją nogą.
Nie.
Jest ich zbyt wielu.
Zabiją nas.
Tak.
Należysz do rodziny, Danny.
Po połowie.
- Świetnie. Idziemy. Bierz wóz. - Idziemy.
Espérate, Danny.
Ten glina.
Zostawisz go nam.
- Zaraz. Co? - Dobra. Bierzcie glinę.
- My ratowniczkę. - Zabieramy oboje.
Nie. Przywieźliście tę kobietę do mojej kryjówki.
Zobaczyła, co tu się dzieje, co robię na specjalne zamówienia.
Stało się, niestety. Musi tu zostać.
Jedzie z nami. Bierzemy obydwoje.
Bardzo głupia decyzja.
Szkoda, że twój niby ojciec więcej cię nie nauczył.
Nauczył mnie, czego nie robić.
- I co z ciebie wyrosło! - Właśnie.
Daj spokój. Posłuchaj. Przestań.
Przestań, Will. Co robisz? Przestań w tej chwili.
Zabijesz dla niej?
Wydała nas. Skąd policja wiedziała, które skrzyżowanie zablokować?
- Powiedziała im. - Skąd się tam wzięli?
- Powiedziała im. - Wydała nas.
Zrobiła to, co powinna, widząc drani.
Nie jesteśmy draniami! To nie takie proste.
Nie jesteśmy źli. Chcemy tylko wrócić do domu.
Cały dzień próbujemy wrócić do domu. A wiesz, co za sobą zostawiamy?
- Posłuchaj. - Masę trupów!
- To nie jest droga do domu! - Słuchaj! Jeszcze jedna prosta.
Przegraliśmy, Danny.
Co chcesz zrobić, kowboju? Przestań.
Chodźmy. Mamy kasę.
Mamy kasę dla twojej rodziny. Chodźmy. OK?
Udało się. Rozumiesz? Udało się.
Wracajmy do domu.
- Nie mogę. - Co się z tobą dzieje?
Poważnie, co z tobą? Rządzimy w mieście. Udało się.
Will, bracie, proszę.
Dobra. Oddam ci moją działkę.
OK? Oddam ci całość.
Wiesz, jaki jest twój problem? Myślisz, że zdołasz uciec.
Słyszysz te helikoptery?
Co dalej? Jaki jest plan? Zrobiłem wszystko, co chciałeś.
- Musimy iść. - Jaki jest plan?
- Przestań gadać. - Nie. To koniec!
Nie będzie szczęśliwego zakończenia, Danny!
Spierdoliliśmy to! Spierdoliliśmy!
Nie brnę w to dalej! I nie zostawiam swoich ludzi.
W takim razie czas się rozstać.
Przepraszam.
- Tak. - Wybacz. Różnimy się.
To wszystko. Koniec!
Idź.
Rzeczywiście, różnimy się.
- Masz rację. - Tak.
Nigdzie nie idę.
Dość szkód już narobiliśmy.
Nie zostawię ich.
Trudny wybór.
Cholerna szkoda.
Uspokójcie się wszyscy.
Ochłońcie.
OK?
Wybacz, bracie. Nie jestem taki jak ty. Nie chcę zostać bohaterem.
Wybacz, że cię w to wciągnąłem.
Chciałem, żeby wszystko było jak kiedyś.
Ale dużo się zmieniło. Różnimy się.
Łamiesz mi serce.
Nie martw się, Danny.
- Nie jest prawdziwym bratem. - Kiedyś byliśmy tacy zgrani.
Teraz chcemy różnych rzeczy. Ty idziesz w prawo, a ja w lewo.
Szkoda, że nie możemy iść w lewo razem. Powinniśmy iść razem w lewo.
Idź w lewo.
W lewo!
Powiedziałeś, że to mój brat na niby? To mój prawdziwy brat.
Była poważna strzelanina.
Cam!
Nie!
Nie.
Kto strzelił?
Nie wiem.
Tylko w ramię?
Dobra.
Kurwa.
Szlag!
Do mnie strzelałeś, pojebie? Pieprz się.
Do mnie strzelałeś?
Wypad z mojego wozu!
Ratuj mu życie! Ocaliłaś glinę. Jego też uratuj!
- Już działam. - Cam, co z nim?
- Wieź nas do szpitala. - Kocham mojego brata. Słyszysz?
Dobra, Will. Teraz...
Nie ruszaj się.
Will, przestań się ruszać.
Spokojnie.
Uspokój się, proszę.
Daj to mojej żonie. Proszę.
Potrzebuje ich.
A teraz daj mi pracować.
Mamy ich.
Trzymaj się, Will, proszę.
Niech to szlag.
Wycofaj ich.
Nie będą cię słuchać. Stracili przyjaciół.
Danny, kod czerwony. Tracimy go.
Raz, dwa, trzy.
Szlag!
Przeżyjesz. Zrobimy to dla synka.
Nie, nie, nie. Will, proszę.
Trzymaj się.
Cztery. Pięć.
Tędy!
Triaż!
Możemy... Szlag.
Dwa, trzy, cztery.
Raz, dwa...
- To nic nie daje. - Co z nim?
Muszę go defibrylować.
- Nie wierzę. - Trzymaj się, Will.
Serce zwalnia.
Szybciej. Prowadź mnie tam.
- No dalej. - Myśl.
- Co? - Co z nim?
Próbuję wszystkiego.
Proszę, Will. Zostań tu. Proszę.
- Nie wolno. - Proszę się cofnąć.
Co się dzieje?
Sierra-Jeden do Sierry-Trzy. Widzisz cel?
Sierra-Trzy widzę.
Widzę go.
Poruczniku Dyle.
Sierra-Jeden, okna są brudne. Nie widzę celu.
Znam go. Pogadam z nim Daj mi czas.
- Sierra-Jeden, czekaj. - Daj to.
Danny, tu Anson.
- Proszę, Will. - Czekaj.
- To koniec, Danny. - Muszę pomyśleć.
Co robić?
To ostatnia szansa. Porozmawiajmy.
- Co to jest? - Danny...
Co to jest?
To policyjny pistolet. Glock.
Twój? Skąd się tu wziął?
To ty strzeliłeś?
- Strzeliłeś do niego. - Nie.
- Strzeliłeś. - To ja.
- Kłamiesz. - Nie wiedziałam, że to on.
- Otworzyłam drzwi i... - Co?
- Przepraszam. - Postrzeliłeś go?
To ja strzeliłam.
- Danny, to ja. - Chrzanisz.
- Strzeliłam. - Nie.
Przepraszam. Ja...
- Już byś nie żyła! - Przepraszam!
Glina też już by nie żył!
Will uratował wam życie!
Ty powinnaś tam leżeć.
Co się tam dzieje?
- Danny? To koniec. - Dobra.
Odstrzelą ci łeb, jeśli teraz nie wyjdziesz.
Wyjdziemy stąd...
Strzelę ci w głowę na oczach wszystkich.
Dobrze?
Zginiemy razem.
Jesteś gotowa? Idziemy.
Idziemy.
Sierra-Jeden, szykuj się.
Zaczekaj.
Czekaj!
Czekaj na mój...
Danny, nie powstrzymam ich. Nie wiem, co mam robić.
Nic nie próbuj.
Nie kombinuj z rękami. Nie kombinuj.
Oni cię zastrzelą, jeśli nie... To twoja ostatnia szansa.
Sierra-Jeden, coś się dzieje.
Jest zdenerwowany. Może uda mi się wziąć go na cel.
Otwieram drzwi!
- Niech się cofną. - Nie strzelać.
- Cofnąć się! - Pogadajmy, Danny.
Gdzie jest twój brat Will?
Nie żyje!
Danny, to koniec. Nic nie mogę dla ciebie zrobić.
Musisz wyjść.
Zabierz tych ludzi!
Zabierz ich, bo strzelę jej w głowę.
Nic więcej nie mogę zrobić.
- Strzelajcie! - Masz mnie za głupka?
Nie mam cię za głupka. Po prostu wyjdź...
Wycofaj ludzi albo strzelę jej w głowę.
Nie wycofują się, a helikoptery nadal krążą!
Wyjdź w tej chwili.
Powiedziałem!
- Zastrzel go! - Powiedziałem, skurwielu!
Sierra-Jeden, drzwi się uchylają. Może będę go miał.
Anson, miałeś rację.
Mój brat nie zrobił nic złego!
Był dobrym człowiekiem!
- Zastrzel go! - Ale ja nie jestem!
- Nie! - Idziemy.
Nie!
Zrobić przejście dla transportu.
Will...
Przepraszam.
- Nic mi nie jest. - Pomogłaś nam z tym telefonem.
Siadaj. Opowiedz, co tam się zdarzyło?
Nie wiem.
Danny powiedział, że mnie zabije i...
Will musiał go słyszeć.
- Powinni go zabrać. - Cam.
To nie jest przyjaciel. Nie jesteś za niego odpowiedzialna. To przestępca.
Danny?
Danny!
Przepraszam.
Podejrzani zostali unieszkodliwieni.
Bohaterską ratowniczkę uwolniono.
Will!
Niech ktoś mu pomoże!
Will!
- Will! - Spokojnie.
- Nie pozwólcie mu umrzeć! - Proszę się cofnąć za taśmę.
- Proszę się uspokoić. - Will!
Niech ktoś mu pomoże!
Proszę, pomóżcie mojemu mężowi.
Zapomnij o nim.
Nie. Nie skończyłam tej roboty.
On umrze!
- Musi się pani uspokoić. - To mój mąż. Proszę.
Proszę.
- Stać! To miejsce zbrodni. - Puść!
Odsuń się!
Trzymaj się, Will.
Spójrz na mnie.
Twoja żona tu jest. Dasz radę, Will.
Trzymaj się. Dasz radę.
Co jest z wami, ludzie? Boże.
Wkrótce się nim zajmiemy.
Wkrótce to on umrze. Pomóż mi!
No co? To on uratował życie twojego partnera.
Dasz radę, Will.
Trzymaj się. Ruszaj się.
Dasz radę, Will.
Podnieśmy go. Idziemy.
Zrobić przejście. Przejście.
Dasz radę.
Jeszcze trochę.
Przekaż mojej żonie, że przepraszam.
Sam jej powiesz.
Proszę.
Ma na imię Will.
Wyjdzie z tego?
Nie wiem.
Mam nadzieję.
Widziałam w TV. Pani była zakładniczką.
- Przepraszam. - W porządku.
On uratował mi życie.
Uratował mi życie.
Niech mu pani spróbuje wybaczyć.
Dla niego.
Hej, słodziaku. Cześć.
Hej, skarbie.
Cześć.
Jesteś cała?
POLICJA WSTĘP WZBRONIONY
WSTĘP TYLKO DLA PERSONELU
DZIECKO - LINDSEY ŁÓŻKO 7
Proszę pani, nie wolno...
W porządku.
Kto pana postrzelił?
On uratował mi życie.
Przepraszam.
Kocham cię.
Nie puszczaj.
AMBULANS
NA PODSTAWIE FILMU "AMBULANCEN"
Tekst: Agata Deka