Ben de kendime aynısını soruyordum. Nasıl hastalıklı bir insan...
...Edgewood Yolu'nu Edgewood Caddesi'nden bir kilometre öteye koyar?
Çılgınca yahu.
Yolum bu ürkünç...
...kafa karıştıran banliyöye düştü.
Tanrım, ciddiyim ama. Burada kabak gibi ortada duruyorum.
Tamam dostum, sonra konuşuruz. Görüşürüz.
Anlaşılan aradığım yer ileride.
Labirent gibi yapmışlar canına yandığımın yerini.
Dümdüz gidiyorum. Sola dön mü demişti?
Neydi, Peacock Yolu falan mıydı?
İleri, sola...
Oldu o zaman. Ben yürümeye devam ediyorum.
Aptalca bir şey yapma. Yürümeye devam et.
Sikerler, dönüyorum ben. Geldiğim tarafa gidiyorum.
Bugün olmaz. Ben yapmam.
Nasıl herifler varsa artık burada, ben karışmam dostum.
Yok artık. Ne?
Bırak lan beni!
Çeviri: Zafer BAYRAKTAR (ghost_rider_96)
Hanimiş benim Sid'ciğim.
Valiz işi ne durumda?
İyi.
- Diş fırçanı aldın mı? - Evet.
- Deodorantın yanında mı? - O da var.
- Rahat kıyafetlerin var mı? - O da hazır.
Biraz müsaade et Sid.
Babanın ağzından lafı kerpetenle almam lazım da.
Ne oldu?
Sizinkiler benim siyahi olduğumu biliyor mu?
Hayır.
Bilmeleri mi gerekir?
Bana şey gibi geliyor...
...sanki böyle bir şeyi söylemen gerekirmiş gibi...
...geliyor az biraz.
"Anneciğim babacığım, bu haftasonu siyahi sevgilim geliyor da..."
"...şoke olmayın diye söyleyeyim dedim."
"Adam siyah sonuçta şimdi..."
- İlk siyahi sevgilim sensin demiştin. - Evet, ne olmuş ki?
Yani onlar için balta girmemiş orman misali bu muhabbetler.
- Bahçede pompalıyla kovalanmak istemem. - Öyle bir şey olmayacak.
Öncelikle üçüncü kez aday olsaydı babam yine oyunu Obama'ya verirdi.
Adamı öyle böyle sevmiyor yani.
Söylememin sebebi de, seninle kesin bu konuyu konuşmak isteyecektir.
Bayağı da rezil olacaktır, garanti ama sebebi her şeyden önce...
...sıradan bir baba olması.
Irkçı değiller.
- Pekâlâ. - Sana söylerdim zaten.
Seni yanlarına götürmezdim herhalde, bir düşünsen iki saniye.
- Tamam tamam, düşündüm. - Öyledir, iyi madem.
- Hayır, olmaz. - Yok artık, yapma.
- Koca adamım ben. Kırdın mı? - Atalım hemen.
Sigaramı kırdın.
Ciddi misin yahu?
Camdan attın. Bir dolar eder o be. Resmen bir doları camdan fırlattın.
O doları nikotine ve tütüne harcamaya karar veren sendin sonuçta.
Evet.
- Bekle biraz, Rod'u aramam gerek. - Ay kıyamam Rod'a!
Yapma ama şöyle.
- N'aptın? - N'aber, işte misin?
Evet, işteyim. Chris, şunu bir dinlesene.
Yaşlı bir kadını aradım diye neden başım derde girsin ha?
Standart prosedür böyle yahu.
Gary'ye sorsan, sırf kadın yaşlı diye uçak falan kaçıramaz.
Dur biraz, güldüğünü biliyorum. Ciddiyim ama ben dostum.
Bir sonraki 11 Eylül olayını yaşlı insanlar yapacak, gözünü aç bak.
Bak dostum, bu haftasonu Sid'e baktığın için çok sağ ol.
Sakın unutma, kendi yediklerinden verme. Bağırsak sendromu var.
Yapma be C, biraz güven bari bana. Ben unutmam, unutkan olan sensin.
- Tamam be tamam. - Özrün kabul edildi, aramız iyi.
- Bizim Rosie hanımefendi nasıl? - İyi, direksiyonda şimdi.
- Onunla konuşabilir miyim? - Olmaz.
- Onunla konuşmak istiyorum lütfen. - Beklesene biraz.
- N'aber Rod? - Yanlış adamı seçtin, biliyorsun değil mi?
Evet, tabii ki biliyorum canım. Bütün bunlar sana ulaşmak için.
- Hâlâ iş işten geçmiş sayılmaz, değil mi? - Oldu o zaman, kendi sevgilini bul sen.
- Lanet olsun. - Tavsiyeme uymadığın için sinirlisin.
- Neymiş o tavsiye? - Beyaz bir kızın aile evine gitme.
- Taşaklarını falan mı yaladı, ne oldu? - Tamam, güle güle o zaman.
Anlarsın ya Chris! Chris!
Namussuza bak sen, yüzüme kapadı.
- Kıskandın sen! - Hayır, kıskandığım falan yok.
- Rod'u kıskanmıyorum. - Kıskanmasana canım, alt tarafı Rod!
- Bak, sen iyi misin? - İyiyim, ödümü patlattı ama. Sen?
- Evet, iyiyim. - Tamam.
Aman Tanrım!
Ha siktir!
- Burada kal. - Ne?
Ne yapıyorsun?
Ne bileyim.
Belki gitmiştir.
Chris.
Bir dahaki sefere Hayvan Kontrol Hizmetleri'ni arayın.
Evet, kusura bakmayın. Bilemeyince...
- Şehirden mi geliyorsunuz? - Evet, öyle.
Annemle babam Pontaco Gölü civarında yaşıyor da.
Haftasonu için onların yanına gidiyoruz.
Bayım, sizin ehliyetinizi görebilir miyim lütfen?
- Durun biraz, niye ki? - Zaten sadece kimliğim var.
Hayır ama arabayı o kullanmıyordu.
Arabayı kullanıp kullanmadığını sormadım, kimliğini görmek istediğimi söyledim.
- İyi de niye? Hiç mantıklı değil. - Buyurun.
Yok be, sikerler. Kimliğini vermek zorunda değilsin.
- Yanlış bir şey yapmadın ki. - Bebeğim, önemli değil.
- Bir olay olduğunda kimlik sorgulamak hakkımız. - Saçmalığın daniskası.
Hanımefendi, bu...
Her şey yolunda mı Ryan?
Evet, sıkıntı yok.
Farları tamir ettirin. Aynayı da.
Çok sağ olun memur bey.
- Ne oldu? - Çok seksiydin demin.
Kimsenin erkeğimle uğraşmasına izin vermem.
- Orası belli. - İyi.
Geldik.
O bizim bahçıvanımız.
Hazır mısın?
- Merhaba! - Küçük kızım gelmiş, gel bakayım buraya!
- Seni seviyorum. - Ben de seni seviyorum, özlemişim sizi.
Bu, babam Dean. Bu da Chris.
- Nasılsınız Bay Armitage? - Dalga mı geçiyorsun? Dean de bana.
- Sarılsana adamım. Nasılsın? - Harikayım, peki ya siz?
- Sarılmayı severiz biz. - Ayrılın bakayım! Bu Chris.
Tanıştığımıza memnun oldum.
Neyse işte, memnun olduk. Evet, içeri gelsenize.
- Eee, yolculuk nasıldı? - Fena değildi.
- Gelirken bir geyiğe çarptık. - Ne?
- Öldü mü? - Evet.
- Çok kötü olmuş. İyi misiniz? - Evet ya, sarsıldık biraz sadece.
- Birden önümüze çıktı, yine iyi atlattık. - Evet, sarsılmışsınızdır tabii.
Çok garip değil mi ama? Bu olaya yorumum ne, biliyor musunuz?
Bence biri gitti, sırada birkaç yüz bin daha var.
- Dean! - Baba!
Kibirlenmek istemiyorum ama geyikleri sevmiyorum diyorum...
...bıktım usandım, her yeri ele geçirdiler. Resmen sıçan gibiler.
Ekosistemi mahvediyorlar. Yol kenarında ölü bir geyik görsem...
...kendi kendime "Bu daha başlangıç" diyorum.
Ne dediğini anlamıyorum bile. Kusura bakmayın canım.
Ben sadece söylüyorum. Bakın, bugün yaptığınız şey için çok minnettarım.
- Geyikleri sevmiyorum. - Orasını anladık zaten.
- Tamam, peki. - Öyle.
- İkiniz de çok yorgun duruyorsunuz. - Evet, biraz öyle.
Aranızdaki şey ne zamandır var?
Bu "sevda" olayı?
- Ne kadar? - Dört ay oldu.
Dört ay mı?
- Beş ay oluyor aslında. - Haklı.
- Ben yanılmışım. - Aferin oğlum, bunu söylemeye alış.
- Lütfen kusura bakmayın. - Aynen, özür dilerim.
O haklı, ben yanılmışım.
- Bak gördün mü? - Kapatma düğmesi var mı?
- Yormaya başladı artık. - Neyse size evi gezdirmek istiyorum.
- Daha yeni geldiler... - Önce çantaları boşaltsak.
Turdan önce yerleştirmek mi istersiniz?
Burası Missy'nin ofisi. Randevularıyla burada görüşüyor.
- Terapistti, değil mi? - Psikiyatrist, evet.
Anlaşılan buradaki insanlar da şehirdekiler kadar çılgınmış.
Bu Jeremy, Rose'un küçük kardeşi. Bak burada.
- Hakkında hikâyeleri duydum. - Evet, duymuşsundur.
Tıp fakültesinde okuyor, tıpkı babası gibi olmak istiyor.
- Onunla da tanışırsınız. - Öyle mi, iyiymiş.
Bunları Bali'den aldım.
Çok seçiciyimdir ben. Sık sık seyahat ederim.
Duramıyorum, hediyelik bir şeyler getirip duruyorum eve.
Başka birinin kültürünü yaşamak çok özel bir ayrıcalık, anlarsın ya.
İşte, buna bayılacaksın. Babamın ününün kaynağı.
1936'daki Berlin Olimpiyatları'nın eleme turunda...
...Jessie Owens'a yenildi. O olimpiyat da...
- Owens, Hitler'in önünde birinci oldu. - Öyle, ne muhteşem bir an.
Hitler, o üstün Aryan ırkı saçmalıklarıyla orada otururken...
...siyahi adamın teki çıkıyor, tüm dünyanın önünde haksız çıkarıyor.
- İnanılmaz bir şey. - Babanız için kötü olmuş ama.
Evet, atlattı sayılır.
Burası bodrum, kapıyı mühürledik. Kara küf dolu.
Annem mutfağa bayılırdı, o yüzden onun anısını yaşatıyoruz burada.
Georgina, bu Chris. Rose'un erkek arkadaşı.
- Selam. - Merhabalar.
Çöpler lavabonun altına atılıyor.
Şimdi de sıra, en önemli şeye geldi.
Oyun alanı.
Buraya bayılıyorum, en yakındaki ev gölün öbür tarafında ta.
Mahremiyetin tamamen sana ait.
- Ne düşündüğünü biliyorum? - Neymiş?
Yapma be, anladım ben.
Beyaz aile, siyahi hizmetçiler... Resmen klişe.
- O noktaya çekmeyecektim. - Gerek yoktu zaten, emin ol.
Neyse işte. Georgina'yla Walter'ı...
...annemle babamın bakımına yardımcı olmaları için tuttuk.
Onlar öldükten sonra da işten çıkarmaya gönlüm el vermedi.
Yani, eyvah eyvah.
- Dışarıdan böyle görünmesini sevmiyorum. - Ne demek istediğini anladım.
Bu arada, seçimlere tekrar katılsa Obama'ya üçüncü kere de oy veririm.
Hayatım boyunca gördüğüm en iyi başkandı, tartışmasız.
- Katılıyorum. - Öyle.
Annenle baban ne iş yapar Chris?
Babam hiç ortalıkta yoktu, annem de ben on bir yaşlarındayken vefat etti.
- Başın sağ olsun, nasıl öldü? - Biri çarpıp kaçtı.
- Berbat bir durum. - Bunu duyduğuma üzüldüm.
- Çok küçükmüşsün. - O zamanları pek hatırlamıyorum, yani...
Önemli değil, bu konuları konuşmak zorunda değiliz.
Sigara mı içiyorsun Chris?
- İleride çok acısını çekersin. - Bırakacağım zaten.
- Baba, bu yüzden kimseyi davet etmiyorum. - Önemli değil canım, yargılamıyoruz.
- Yargılar gibi miydim? - Kötü bir alışkanlık ama.
- Missy derdinle ilgileniversin. - Nasıl?
Hipnozla. Bir yöntem geliştirdi. Benden söylemesi, öyle böyle işe yaramıyor yani.
- Bilemedim şimdi. - Bazıları, yabancıların akıllarını kurcalamasını istemeyebiliyor.
Dinle bak, başta ben de tamamen palavra sanmıştım.
On beş sene boyunca sigara içtim.
İçime çektiğim her bir dumandan zevk aldım.
Missy bir kez hipnotize ettikten sonra sigara görmek bile midemi bulandırıyor.
- Tamam, bırak artık Dean. - Sunduğumuz bir hizmet bu.
Ben böyle iyiyim ama yine de sağ olun.
Sigaralı da, sigarasız da, toplanmamıza katılmana her türlü sevindik.
- Öyle. - Durun biraz. Ha siktir, o bu haftasonu muydu?
- Evet. - Evet, bu haftasonu.
- Toplanma derken? - Yok artık ya!
Sağ ol Georgina. Rose'un büyükbabasının partisi.
Babam senede bir eğlence düzenlerdi.
Bütün arkadaşlarıyla toplanır, bocce, badminton falan oynarlardı.
- Bekle biraz, bana niye söylemediniz? - Her sene aynı gün sonuçta tatlım.
- Hayır, değil. - Öyle. - Evet, öyle.
- Gerçekten mi? - Evet.
- Yanılıyorsun yani. - Evet, biz de devam ettirdik.
Onlar öldükten sonra, bu sayede bize yakınlıklarını hissederiz dedik.
- Georgina! - Çok ama çok üzgünüm.
Önemli değil. Sen gidip uzansana, biraz dinlen.
- Evet, biraz dinleneceğim sanırım. - Güzel.
- Şey yüzünden olsa gerek... - N'aber ailem?
- Selam Jeremy canım. - Selam tatlım.
Kapıya bakan kimse yok mu buralarda yahu?
N'aber Rosie?
- Niye yalan söyleyeyim ki? - Bayıldım!
- Ayak tırnağı koleksiyonundan bahsetti mi? - Yok artık!
- Ne? - Aman Tanrım!
Ağzıyla koparır, ağzında gezdirir, sonra mücevher kutusunda saklardı.
Hayır, yapmadım. Neden bahsettiğini bilmiyorum.
- İğrenç bir şey bu. Çok iğrenç hem de. - Hayır!
- Senden nefret ediyorum lan! - Tamam, şöyle yapalım.
Sahneyi kafanda kurmanı sağlayayım, lisede üçüncü senemiz.
Rose, Connor Garfield denen bir çocuğa sırılsıklam aşık.
- Hayır. - Connor Garfield mı?
- Olmaz, anne! - Biliyorum, Jeremy yeter.
Bunlar güzel yahu, güzel hikâyeler. Dinlemezsek olmaz.
Rose ayıp ediyorsun, konuğumuz hikâyeyi duymak istiyor.
Lütfen ama. Teşekkürler.
Connor bizim lakros takımından, tamam mı?
Devasa çocuk, 1.90 falan var. Bayağı da salak.
- Biz de bir parti düzenledik. - Sen düzenledin.
Bizimkiler Yunanistan'da mıydı, neydi? İçki dolabına girdik, herkes zom oldu.
- On beş kişi falanız. - Yok artık, doğru değil de bana Rose.
İşimiz bittiğinde içkinin yerine şişelere su doldurduk.
Peki, devam et bakalım. Meraklandım şimdi.
Neyse, ben üst kattayım.
Sınıfın en seksi kızı Jane'le takılıyoruz, tamam mı?
- Tanrı aşkına! - Tam bir pislik gibi göründüğünün farkındasın, değil mi?
Sonra Connor birden banyonun kapısına vurup durmaya başlıyor.
Kapıyı açıyorum. Ağzından kan fışkırıyor.
Bağıra bağıra "kıs kağdesin dilimi kopağdı" diyor.
- Isırdın mı herifi? - Tamam be tamam.
Doğruya doğru, ilk öpücüğümdü ve çocuk dilini çok kullanıyordu.
Ben de bunu beklemiyordum. Refleks olarak yaptım.
Özür dilerim. O refleksten artık kurtulmuş bulunuyorum.
- Dikkatli ol. - Evet, tamam. Bundan böyle dikkatli olacağım.
Ben gidip tatlıları getireceğim, Dean sen de muhabbeti biraz düzelt sana zahmet.
Chris, hangi sporu yapıyorsun? Amerikan futbolu mu, beyzbol mu?
- Çoğunlukla basketbol, evet. - MMA sever misin?
- Yapma dostum. - Ne olmuş "dostum"?
- Ne oldu be? - Jeremy, mikrofonu artık başkasına versek.
Sen ablamla çıkıyorsun, değil mi?
Adam, ablamla çıkıyor. Sen sıranı savdın.
Adamı tanımaya çalışmak da mı yasak yani?
- UFC falan mı yani? - Evet.
Yok ya, bana çok sert geliyor onlar.
- Çocukken kavgaya karıştığın oldu mu? - Okuldan sonra judo yapardım.
Birinci sınıfta. O zamanlar görecektin.
Judo mu?
Sendeki yapıyla ve genetiğinle...
...bedenini sağlam zorlasan...
...laga luga yapmadan tam manasıyla egzersiz yapsan yani...
...şimdi canavar gibi olurdun lan.
Havuçlu kek geldi. Merhabalar!
- Merhaba! - Kek geldi!
Ne kaçırdım?
- Hiçbir şey kaçırmadın aslında. - Spordan konuşuyorduk.
- Değil mi? - Öyle.
Jiujitsu olayında da şöyle bir şey var...
...gücün hiçbir önemi yoktur. Bütün olay burada yatar.
Bir strateji oyunudur. Satranç misali.
Tamamen iki, üç, dört hamle ileriyi görmektir mesele.
İyiymiş.
- Kalksana, bir kalk. - Jeremy, yemek masasında karate yapma.
- Karate değil anne. - Benim bir kuralım vardır, sarhoşlarla şakasına dövüşmem.
- Sadece şöyle... - Jeremy!
Canını yakmayacaktım.
Seni kaldırıp kafa kilidine alacaktı yahu!
Derdi ne yahu? Hiçbir sevgilime böyle davranmamıştı, hem de hiçbirine.
Tanrım, bir de babamın şu "adamım" muhabbetleri var.
Adamım da adamım. Kesin ne duymuş, ne başkasına hitap etmiştir bu şekilde.
Şimdi de başka kelime çıkmıyor ağzından.
- Evet. - Annemin de Georgina'ya kabalığı yok mu?
O neydi öyle arkadaş? Çok garipti.
Şu polisten farkları ne yani?
En üzen tarafı da bu zaten.
"Hıhı" haricinde eklemek istediğin bir şey yok mu?
Sana söylemiştim.
Söylemen gerekirdi dedim ama söylemedin. Böyle oldu.
- Yanılmayı sevmiyorum. - Orasını fark ettim.
- Ama özür dilerim. - Yok canım, gel buraya.
- Gel buraya. - Özür dilerim. Çok kötü oldu.
- Ne? Niye özür diliyorsun? - Seni buraya getirdim ya...
...ayrıca hepsiyle kan bağım var. - Hayır, önemli değil.
- Öyle mi? - Evet.
- Nasıl böyle sakin kalabiliyorsun? - Doğrusu, bunlar hiçbir şey.
Böyle ırkçılık savaşçısı hâline bürününce bayılıyorum sana.
- Yaptığım bu mu yani? - Aynen öyle.
- Savaşçı mıyım yani? - Aynen öylesin.
- Tamam, şimdi şu parti olayı. - Tam havamdayım.
Çok beyazlar ama. Yani öyle böyle değil.
- Önemli değil. - Öyle mi? - Öyle.
"Bendeki genetik varken ne olursa olsun."
"Canavar gibiyim. Canavar!"
Sigara içmenin ne kadar tehlikeli bir şey olduğunun farkında mısın?
- Evet. - Gel de otur benimle.
Lütfen, sadece bir süreliğine.
Lütfen?
Teşekkür ederim.
- Odanız rahat, değil mi? - Harika, sağ olun.
Ne demek.
Nasıl yapıldığını öğrenmek ister misin?
İnsanın gözünün önünde cep saati sallıyorsunuz, öyle değil miydi?
- Çok televizyon izlemişsin sen. - Çocukken izlerdim.
"Şu anda uykun geliyor."
Bazen yüksek etkilenebilirlik durumuna yönlendirmek için...
...kişiye görsel odak noktaları sunduğumuz oluyor tabii.
- Yüksek etkilenebilirlik durumu mu? - Öyle, aynen öyle.
Kızımın yanında sigara içiyor musun?
- Bırakacağım, söz veriyorum. - O benim çocuğum ama, anlıyor musun?
Peki ya senin annen?
- Ne olmuş ona? Nereye varmaya... - O öldüğünde neredeydin?
Bu konuyu düşünmek istemiyorum.
- Televizyon izliyordum. - Sesini duyabiliyor musun?
- Ne duyuyorsun? - Yağmur sesi.
Yağmur! Yağmur mu yağıyordu?
Yağmur sesini duyuyor musun?
Duyuyor musun? Bul o sesi.
Bulduğunda söyle bana.
Aramıza dön Chris, bana bak.
- Buldum. - Annen neredeydi?
Annem... Annem eve gelmeye çalışıyordu.
- Evde değildi o sırada. - İşten mi dönüyordu?
Peki sen o sırada ne yapıyordun?
- Hiçbir şey. - Hiçbir şey mi?
- Orada öylece oturuyordum. - Kimseyi aramadın mı?
- Hayır. - Niye peki?
Bilemiyorum, ben...
...birilerini ararsam kafamdaki gerçeğe dönüşür diye düşündüm.
Çok korkuyorsun.
Hepsi senin suçunmuş gibi geliyor.
Şimdi nasıl hissediyorsun?
Kıpırdayamıyorum.
- Kıpırdayamıyorsun. - Niye kıpırdayamıyorum?
Felç geçirmiş gibisin. Tıpkı hiçbir şey yapmadığın o gün gibi.
Hiçbir şey yapmadın.
Şimdi de...
...zemine gömül. - Dur biraz, bekle!
Gömül.
Şimdi Gömülü Dünya'dasın.
SID SARHOŞ OLDU!
Nasıl gidiyor dostum?
Seni fena çalıştırıyorlar ha?
Yapmak istemediğim bir şey yaptırmıyorlar ya.
Öyledir.
Seninle böyle yüzyüze tanışma fırsatımız olmamıştı. Ben Chris.
Kim olduğunu biliyorum.
- Çok hoş bir kız, değil mi? - Rose mu?
- Evet, öyle. - Eşsiz, en iyisi.
Evlenilecek kız değil mi cakasını satayım?
Peki.
- Dün gece için kusura bakmayın. - Ne?
Egzersiz yapıyordum. Maksadım sizi korkutmak değildi.
Evet, doğru.
- İşe yaradı mı peki? - İşe yarayacak olan ne?
Bayağı uzun bir süre Bayan Armitage'ın ofisinden çıkmadınız da.
Doğru ya.
Dün gece çok içmişim galiba, hiçbirini hatırlayamıyorum.
Benim şimdi işime dönmem gerek.
Kendi işime bakayım.
Galiba annen dün beni hipnotize etti.
Ne? Ne zaman?
Dün gece biraz hava almaya çıkmıştım...
...onunla karşılaştık, sonrasını neredeyse hiç hatırlamıyorum...
...ama sigaranın düşüncesi bile midemi bulandırıyor şimdi.
Aman Tanrım!
Özür dilerim. Sana böyle bir şey yaptığına inanamıyorum.
- Çok garip rüyalar gördüm. - Ne gördün rüyanda?
Yeraltında bir delikteydim. Kıpırdayamıyordum.
- Şey gibi... - Yok artık, korkunç bir şey!
Kusura bakma.
- Walter'ın olayı ne? - Olayı derken?
Demin konuştuk da çok saldırgan bir tavrı vardı.
Bir şey mi söyledi?
Mesele söyledikleri değil, söyleme tarzı.
Belki senden hoşlanıyordur. Belki kıskanmıştır falan.
- Dalga mı geçiyorsun benimle? - Hayır.
Onunla bir şansım var mı yani sence?
- Dalga geçiyorsun yani, ciddiye alma hiç. - Tamam.
- Süper, bir şey demiyorum. - Babamla konuşurum bunu.
- Pek de... - Babanla konuşma. Sıkıntı yok, mesele değil.
Önemli değil, unut gitsin. Tamamdır.
Peki.
Eyvah eyvah.
Yok artık.
Haftasonu başladı. Buna hazır mısın?
- Evet, hazırım. - Hayır, değilsin.
- Nasıl gidiyor? - Nasılsınız?
- Sadece gülümse. - Peki.
- Önceden yaptın mı bunu? - Sadece gülümsemen yeter.
İşte böyle, aynen devam.
Baksana Greene ailesi. Gordon ve Emily, bu Chris.
Chris, bunlar da Gordon ve Emily Greene.
- Memnun oldum, ben Chris. - Memnun olmak ne kelime Chris.
- Sağlam bir tokalaşmaydı. - Teşekkür ederim, siz de.
- Golf oynar mısın hiç? - Yıllar önce bir kez oynadım, beceremem.
Gordon yıllar boyu profesyonel olarak golf oynadı.
- Gerçekten mi? - Kalçamı eskisi gibi hareket ettiremiyorum artık ama.
Tiger'ı tanırım bu arada.
- Harikaymış. - Muhteşem.
- Gordon, Tiger'a bayılır. - Gördüğüm en iyi oyuncu.
Hem de en iyisi, tartışılmaz.
Chris, duruşunu bir görelim.
- Bunlar Nielsson'la Annalisa. - Merhabalar, nasılsınız?
Ne kadar yakışıklıymış yahu bu!
Yakışıklı mısın gerçekten?
Oldu o zaman.
Fena değilmiş. Sence de öyle değil mi Nielsson?
Dedikleri doğru mu?
Yoksa dediklerinden de mi iyi?
- Vay be! - Yok artık!
Açık renkli tenler yüzlerce yıldır tercih edilen şeydi.
Şimdiyse sarkaç tersine döndü. Siyah moda oldu.
Müsaadenizle, ben gidip birkaç fotoğraf çekeceğim.
Tabii canım.
İşte orada.
Burada bir siyahi kardeşimizin daha olduğunu görmek güzel oldu.
Merhaba. Evet, öyle tabii.
Bir sorun mu vardı?
İşte buradasın!
- Şunu bir yere koysana. - Tabii, tabii.
Merhabalar, ben Philomena. Peki sizin isminiz neydi?
- Chris, Rose'un erkek arkadaşıyım. - Fevkalade.
- İkiniz çok şirin bir çift olmuşsunuz. - Teşekkürler.
Ne kadar da ayıp ettim yahu. Ben de Logan, Logan King.
Chris de benim burada olmam sayesinde daha rahat hissettiğini söylüyordu.
Ne güzel.
Logan, seni alıp kaçırmış gibi olmak istemiyorum ama tatlım...
...Wincott ailesi seni soruyordu.
Tanıştığımıza memnun oldum Chris.
Güle güle.
Neler dönüyor burada yahu?
Cahiller.
- Kim? - Hepsi.
Niyetleri iyi olsa da gerçek insanların neler çektiğinden haberleri yok.
- Jim Hudson. - Chris.
Kim olduğunuzu biliyorum.
İşinizin hayranlarından biriyim. Harika bir gözünüz var.
Durun biraz, Jim Hudson mı? Hudson Galeri'sinden mi?
İnanın, kör bir sanat simsarı olmamın ironisi aklımdan çıkmıyor.
Nasıl yapıyorsunuz?
Asistanım, eseri ayrıntılı bir biçimde tarif ediyor bana.
Sende yetenek var. Yakaladığın anlar çok sert.
Çok melankolik.
- Güçlü eserler bence. - Teşekkür ederim.
Eskiden ben kendim de fotoğrafçılıkla uğraşırdım, çoğunlukla doğa.
National Geographic'e on dört kere başvurdum.
Sonradan o "gözün" bende olmadığını fark ettim.
Sanat simsarlığına başladım, arkasına da gözlerim siktir olup gitti.
- Lanet olsun. - Biliyorum.
Hayat çok acımasız şakalar yapabiliyor.
Bir gün, karanlık odada fotoğrafları tab ederken...
...ertesi gün gerçekten karanlıkta uyanıyorsun.
- Genetik rahatsızlıktan. - Hayat adil değil be dostum.
Tam üstüne bastın, hiç adil değil hem de.
Gelsene şöyle.
- Nasıl beni orada öyle bırakırsın? - Şuna baksana.
- Telefonumun fişini çekmiş. - Kim?
Georgina. Rod'la konuşacağım diye odaya geldim, hiç şarjım yok.
Sana göre de bunu yapmasının sebebi tam olarak ne oluyor?
Belki de hoşuna gitmiyordur...
...seninle olmam yani.
- Gerçekten mi? - Oluyor böyle şeyler.
Yani o kadar seksisin ki, insanlar geçerken telefonunun fişini çekiyor.
- Unut gitsin o zaman. - Hayır, yapma hemen öyle.
- Yapma şöyle. - Sorun yok, özür dilerim. Her şey yolunda, tamam mı?
- Seni vitrinde gibi gösteriyorlar ha? - Her şey çok garip be dostum.
Onlar için çalışanlar haricinde, hiç siyahi birini görmemişler gibi davranıyorlar.
- Evet, girdin işte artık. - Saçmalık.
- Sana söylemeyecektim aslında. - Ne oldu?
- Dün gece hipnotize edildim. - Abi siktir git şuradan!
Tamam öyle de, sigarayı bırakmak için sadece.
Rose'un annesi psikiyatrist, sıkıntı yok yani.
İsterse kralı gelsin, umurumda olmaz tamam mı?
Benim hayatımı düzeltmeye çalışamaz, benim beynime giremezsin canım.
Beni zayıf anımda yakaladı ama sıkıntı yok.
Çünkü işe yaradı, tedavi oldum.
Kanka bu nasıl korkutmuyor yahu seni? Sana saçma sapan şeyler yaptırabilirlerdi.
Köpek gibi havla derlerdi, ya da güvercin gibi uçururlardı...
...rezil hâllere girerdin. Olmadı, bunu biliyor musun bilmem ama...
...beyazlar insanları seks kölesi falan yapmaya bayılıyorlar.
Sapık seks meraklısı ailelerden olmadıklarına emin sayılırım.
Jeffrey Dahmer, zencilerin kafasını yiyordu lan, anladın mı?
Üstelik o kafaları önce siktikten sonra. Sence bunu tahmin edebilirler miydi?
Tabii ki hayır. Anladın mı?
Bir-iki sik yalarım, taşaklarıyla falan oynarım diye geliyorlardı...
...ama bir şeyle oynayamadılar, çünkü kafaları vücutlarından ayrıldı.
Yine yaladılar o siki ama kafaları olmadan.
Kafa koparma muhabbeti garip. Orası Jeffrey Dahmer'ı ilgilendirir.
- Olayı kafama soktuğun için sağ ol. - Yalanım yok lan, A&E'de izledim.
- Gerçek bunlar. - Siyahlar da var burada.
- Sanki hiçbiri devrimi görmemiş gibi. - Hipnotize edilmişlerdir de ondan.
Ben noktaları birleştiriyorum kardeşim, sadece senin söylediklerinle konuşuyorum.
Tamam mı? Şunu söyleyim, bence annesi herkesi transa sokuyor...
...sonra sabaha kadar sikiyor. - Sağ olasın Rod, bay bay.
- Merhabalar. - Selam.
Size bir özür borçluyum.
Size sormadan eşyalarınıza dokunmam kabalıktı.
Yok canım, önemli değil. Sadece biraz kafam karışmıştı.
Sizi temin ederim, ardında yatan bir sebep yoktu.
Müsaadenizle açıklayayım...
...şifonyeri silmek için cep telefonunuzu kaldırmıştım...
...yanlışlıkla kablosu çıktı. - Söylemiştim...
Zararın neresinden dönersek kârdır diyerek olduğu gibi bıraktım.
Nasıl bir şapşallık etmişim yahu?
Mühim değil.
- İspiyonlamak değildi amacım. - İspiyon derken?
Gammazlamak.
- Şikâyet etmek yani. - Evet.
Endişe etmenize gerek yok. Sizi temin ederim...
...kimseye hesap vermek zorunda değilim. - Tabii.
Sadece bazen...
...mekânda çok fazla beyaz insan olunca endişeleniyorum.
Hayır. Hayır, hayır.
Hayır, hayır, hayır, hayır.
Sen yok musun sen!
Benim deneyimim öyle olmadı, hem de hiç.
Armitage ailesi bize o kadar iyi davranıyor ki.
Bize aileden biri gibi davranıyorlar.
Delirmiş bu sürtük yahu.
Deli resmen.
Chris, seni birkaç arkadaşımla tanıştırmak istiyordum.
Bunlar David ve Marcia Wincott.
Ronald ve Celia Jeffries.
Hiroki Tanaka, Jessika ve Fredrich Walden.
Hatırlayamayacağım kadar çok isim geçti ama merhabalar.
Sence çağdaş dünyada Afroamerikan olmanın...
...avantajı mı çok yoksa dezavantajı mı?
Zor bir soru.
Orasını pek bilemiyorum.
Dostum gelsene.
Bana Afroamerikan olarak deneyimlerimi soruyorlardı, bu soruyu sen devralsan?
Bence, şimdiye kadarki Afroamerikan deneyimim...
...çoğunlukla iyi oldu.
Gerçi ayrıntıya pek giremeyeceğim...
...bir süredir hiç dışarı çıkmayı arzu etmedim.
- Ev kuşu olduk çıktı. - Öyle, evet ama şehirde bile...
...hiç çıkasım gelmedi. Angaryalarda buldum huzuru...
Hay sikeyim!
- Git buradan. - Kusura bakma dostum.
- Git buradan! - Hayır!
- Şimdi! - Sakin ol!
- Sakin ol, sakin olsana dostum! - Siktir git buradan!
Sakin ol!
Böyle nöbetler anksiyeteye neden olur, bu da saldırganlığa yol açabilir.
- Rastgele birilerine saldırması ama? - Rastgele değildi.
Onu bu nöbete sokan telefonunun flaşıydı.
- Durumu nasıl? - Çok daha iyi.
Sanırım hepinize bir özür borçluyum.
Yok canım, hiç olur mu! Tekrar kendine geldiğine sevindik sadece.
Evet, geldim.
Beni sakinleştirebildiğiniz için de Tanrıya şükrediyorum.
Hepinizi bir hayli korkutmuş olabileceğimi biliyorum.
- Özellikle de seni Chris. - Hayır.
Ben özür dilerim. Flaştan haberim yoktu.
- Tabii ki, nereden bilebilirdin ki? - İçkiyi de fazla kaçırmamalıydın.
Evet.
Gecenin kalanını benim muhteşem zekâmdan mahrum geçirmek zorunda kalacaksınız.
Bütün bu mesele beni bir hayli yordu.
Logan git de biraz dinlen.
- Seninle tanışmak güzeldi Chris. - Evet.
- Ortamı yumuşatacak bir şeyler. - Evet!
Evet, şu partiyi tekrar rayına sokalım.
Köpüklü şampanyayla tombalaya ne dersiniz?
Biz biraz yürüyüşe çıkacağız.
Emin misin?
Biz gidelim mi?
Kuzenimin epilepsisi var, bu nöbet falan değildi, tamam mı?
Babam beyin cerrahı, o nöbet diyorsa...
...ben ona güvenirim. - O nöbet değildi.
- Neydi o zaman? - O adamı ne zamandır tanıyorsun?
Bugün tanıştık, ne oldu ki?
Bu kulağa garip gelecek ama...
...bana saldırdığında...
...onu tanıyormuşum gibi hissettim.
- Logan'la önceden tanışmış gibi mi? - Logan'ı değil, saldıran adamı tanıdım.
Sanırım annen aklımla oynadığı için.
- Aklıma girdi. - Evet, işe de yaramadı mı?
Hayır, hiç de bile. İşe yaradığı falan yok.
Annen beynimle oynadı, şimdi de normalde düşünmeyeceğim garip şeyleri düşünüyorum.
Ne gibi?
Benim gitmem gerek.
Gitmek istiyorsun.
- Bensiz. - İstediğin buysa.
Sana annemin öldüğü geceyi anlatmıştım.
Ne polisi aradığımı, ne aramaya çıktığımı.
- Evet. - Bir saat geçti üstünden...
...sonra iki, üç.
Ben orada öylece oturdum.
Oturup televizyon izledim sadece.
- Yapabileceğin bir şey yoktu. - Sonradan öğrendim ki...
...çarpmanın hemen ardından hâlâ hayattaymış.
Yolun kenarında, kanlar içinde yatıyormuş.
Soğukta, bir başına.
Annem böyle öldü işte. Sabahın ilk saatlerinde, soğukta, bir başına.
Bense hâlâ televizyon izliyordum.
- Zaman vardı, zaman vardı. - Küçücük bir çocuktun daha.
Zaman vardı ama, zaman vardı.
Zaman vardı. Birileri onu arıyor olsaydı, yeterli zamanları vardı.
Ama kimse yoktu onu arayan.
O yüzden buradan sensiz gitmeyeceğim. Seni burada terk edip gitmeyeceğim.
- Gitmeyecek misin? - Hayır, hayır, hayır.
Tanrım, korkuttun beni!
- Haydi eve dönelim. - Ne?
Eve dönelim. Berbat bir parti bu.
Berbat burası, eve gidelim. Ben bir şeyler uydururum.
- Seni seviyorum. - Ben de seni seviyorum.
İyi geceler Chris. Seninle tanışmak güzeldi.
Göt herif.
- N'aber? - Dre o.
- Dre mi? - Andre Hayworth.
- Eskiden Veronica'yla takılırdı. - Hangi Veronica, şu...
Theresa'nın kız kardeşi. Sekizinci Cadde'deki sinema salonunda çalışan.
Evet lan!
Evet, bu o! Valla o! Ama dur biraz, dur!
Çok saçma şeyler dönüyor!
- Abi, adam farklı! - Valla mı!
- Niye öyle giyinmiş? - Sadece o değil, her şeyi.
Partiye beyaz bir kadınla geldi, kadın otuz yaş falan büyük.
Seks kölesi olmuş lan! Ha siktir!
Chris, kaç git oradan! Eyes Wide Shut muhabbetine sokacaklar!
- Topuklasana amına koyduğum! - Hayır.
Dayayacaklar yoksa... Alo?
Chris! Ha siktir, şarjı bitti kesin.
N'aber yakışıklı? Eşyalarını topladın mı?
Rose, gitmemiz gerek. Hem de hemen.
- Tamam. - Tamam.
- Her şey yolunda mı? - Arabada anlatırım ama hemen gitmeliyiz.
- Uyar mı sana? - Tamam, olur.
- Gidip çantamı alayım. - Tamam.
Hay sikeyim!
Hazır mısın?
Evet, fotoğraf makinemi arıyorum hâlâ.
Burada.
Anahtarlar sende mi? Şu eşyaları bagaja koyayım.
Tamam. Burada bir yerde olacaktı.
Bulmam biraz sürecek ama. Sen iyi misin?
- Evet, iyiyim. - Peki.
Biraz zaman vermen gerekecek. İşte.
- Anahtarları bulamıyor musun? - Yok, tek seferde hiç bulamam zaten.
- Yolda ara madem. - Peki.
- Nerede? - Anahtarlara bak.
- Of be dostum. - Nereye? Parti yeni başlıyordu.
Çantaları arabaya koyacağız dostum.
- Çay isteyen var mı? - Yok, sağ olun. Biz de çıkıyorduk.
- Gerçekten mi? Niye, bir sorun mu var? - Rose!
Köpeği çok hastalanmış da sabahtan veterinere gitmesi gerek.
- Evet, hasta. - Ah canım, yazık olmuş.
- Rose, anahtarlar? - Bakıyorum hâlâ.
Rose?
Amacın nedir Chris?
Ne?
Hayattaki diyorum, amacın nedir?
Şu anda...
...şu anahtarları bulmak.
Ateş...
...kendi faniliğimizin bir yansıması gibi.
- Doğuyor, nefes alıyor ve ölüyoruz. - Rose?
Bakıyorum.
Güneş bile bir gün ölecek.
Bizler yüceyiz.
- Bizler kozasına hapsolmuş tanrılarız. - Rose?
- Nerede olduklarını bilmiyorum? - Rose?
Rose! Rose, ver şu anahtarları!
Rose, şu anahtarları...
Ver şu anahtarları. Rose, hemen şimdi!
Hemen ver şu anahtarları!
- Sakin ol dostum. - Ne oluyoruz amına koyayım?
- Ben hiçbir şey yapmadım. - Neler oluyor burada?
Nerede o anahtarlar Rose?
Sana anahtarları veremeyeceğimi bal gibi biliyorsun, değil mi bebeğim?
Haydisene.
- Ha siktir be! - Yaralandı mı?
- Düşüşünü gördün mü? - Evet, gördüm.
Jeremy, bacaklarından tutup aşağı götür lütfen. Dean, sen de ona yardım et.
- Kendim de götürebilirim. - Olmaz, yeterince zarar verdin zaten.
Tamam be tamam.
Pekâlâ.
- Tamam mı? - Başına dikkat edin.
Sakin olun.
- Düşürme sakın. - Düşürmem.
Bana öyle bak... Tamam, bu benim hatamdı.
En sevdiklerimden biriydin sen.
Duydun mu Chris? Ha?
Ben Chris, ya telefona cevap veremiyorum ya da konuşmak istemiyorum. Selametle.
Chris?
Ben Chris, ya telefona cevap veremiyorum ya da konuşmak istemiyorum. Selametle.
Evet, ben de.
Zihin, boşa harcanmayacak kadar değerlidir.
Milyonlarca Amerikalı buna ihtiyaç duyuyor...
Andre Hayworth'a ne oldu? Brooklynli Evergreen Hallow'da kayboldu.
Brooklyn sakini kayboldu. Caz müzisyeni Hayworth kayıp.
Ha siktir.
Gün doğumundan daha güzel bir şey var mıdır?
Merhabalar, bendeniz Roman Armitage.
Şu anda bunu izliyorsanız neler olduğunu merak ediyorsunuzdur.
Endişeye mahal yok. Gelin şöyle bir yürüyelim.
Hayatınız boyunca keyfini sürdüğünüz...
...fiziksel özellikleriniz nedeniyle seçildiniz.
Sizin doğal yetenekleriniz ve bizim azmimizle...
...ikimiz de daha büyük bir şeyin birer parçası olabiliriz.
Mükemmel bir şeyin.
Koagüla Operasyonu...
...insan eliyle yapılmış bir mucize gibi.
Topluluğumuz yıllardır geliştirme aşamasındaydı.
Yakın bir zamana değin de mükemmelliğe erişememişti.
Kendi kanımdan olan insanlar sayesinde.
Ailemle birlikte bu topluluğa...
...hizmet etmekten onur duyuyoruz.
Mücadele etmeye çalışarak gücünüzü boşa harcamayın.
Kaçınılmaz olanı durduramazsınız. Hem kim bilir...
...belki gün gelir, siz de bu ailenin...
...birer üyesi olmaktan zevk duyarsınız.
Karşınızda...
...Koagüla.
KARŞINIZDA KOAGÜLA
Ne oluyoruz amına koyayım?
- Merhaba Bay... - Williams, Rod Williams.
- Güvenlik görevlisi misiniz? - Evet efendim.
Ulaştırma Güvenlik İdaresi'yle ilgili mevzuların yetkililere bildirilmesi gerekir.
Evet efendim ama bu ulaştırmayla ilgili değil.
Bana "efendim" demeyin, yoksa yıldızımız buluşmaz hiç.
Size nasıl yardımcı olabilirim Ulaştırma Güvenlik'ten Rod Williams?
Tamam, mesele şöyle.
- Yavrum Chris iki gündür kayıp. - Oğlunuz mu kayıp?
Yok, hayır. Oğlum değil, dostum. Yirmi altı yaşında.
Adı Chris, Chris Washington.
Cuma günü, kız arkadaşı Rose Armitage ile ayrıldı.
Kız beyaz.
- Pekâlâ, devam edin. - Chris'in Pazar günü dönmesi lazımdı.
Ben de o gelene kadar köpeği Sid'e bakıyordum.
- Sid bu yani. - Sevimli, değil mi?
Chris, sevgilisinin ailesinin evindeyken bana bu fotoğrafı gönderdi.
Bakın, bu Andre Hayworth. Zamanında tanışıklığımız olan birisi.
Anlaşılan altı ay önce zengin banliyölerinden birinde kaybolmuş.
- Bana pek kayıp gibi görünmedi. - Bulduk da ondan, tamam mı?
- Chris, adamın garip davrandığını söyledi. - Nasıl garip?
Brooklyn'de yaşıyor bu herif, hayatta böyle giyinmez.
Eskiden böyle giyinirlerdi.
Üstelik iki katı yaşında beyaz bir kadınla birlikteymiş.
Bu elbiseleri açıklar, tamam.
Aman Yarabbi, Ulaştırma Güvenlik'ten Rod Williams.
Tamam, biliyorum, biliyorum. Anlatmak istediğim yere getireyim.
Şimdi söyleyeceklerim deli zırvası gibi gelebilir...
...hazır mısın? - Peki. Dene bakalım.
Bence bu insanlar siyahları kaçırıyor...
...beyinlerini yıkayıp seks kölesi tarzı boktan işler yaptırıyorlar.
Boktan dedim, kusura bakmayın. Pardon.
Biraz bekleyin.
Sonra bana garip bir fotoğraf gönderdi, dedim "Bu Andre Hayworth."
Herif altı aydır kayıp, tamam mı? Gittim, araştırmamı yaptım.
Çünkü şimdi siz dedektifsiniz ya, Ulaştırma Güvenlik'te aynı eğitimi aldık.
Yerine göre daha bilgili bile olabiliriz, terör olayları da bizde çünkü.
Neyse orası başka hikâye.
Gidip dedektiflik yapıyorum, tamam mı?
Parçaları birleştirmeye başladım, şöyle bir şey çıktı ortaya...
...muhtemelen siyahları kaçırıp beyinlerini yıkıyorlar...
...köle yapıyorlar, seks kölesi ama normal köle mantığı değil...
...seks kölesi falan yapıyorlar. Hipnoz olayı yüzünden mi...
...köle oluyorlar bilmiyorum.
Tek bildiğim, haberimiz olan iki kardeşimizi kaçırdıkları...
...ve şimdiye kadar sürüyle kaçırmış olabilecekleri.
Şimdiki hamlemiz nedir?
Sizin için bir şey yapmadığımı söylemeyin bir daha bak!
Beyaz kızlar yok mu! Beyaz kızlar hep kurbanını bulur.
Sihir diye bir şey yok ki.
Hiçbiri mantıklı gelmiyor.
Alo? Chris?
Rose, ben Rod.
Selam.
- Chris nerede? - İki gün önce gitti.
- Gitti mi? - Evet.
İyice paranoyaklaştı, sonra paniklemeye başladı.
Sonra bir taksi tuttu, telefonunu da burada unuttu.
- Dur biraz, sen onu görmedin mi? - Hayır, dönmedi buraya!
- Aman Tanrım! - Bak, of be!
Telefonunu birkaç kez aradım, polise falan da gittim.
- Ne dedin? - Kayboldu dedim sadece.
İyi etmişsin, iyi olmuş.
Sana bir şey soracağım.
Oradan giderken hangi taksi şirketini kullandı?
Tanrım! Hiç bilemiyorum ki.
Galiba... Sanki...
Buralardan bir tane olabilir, Uber çağırmış da olabilir.
Dur biraz, kafam çok karıştı.
Siktir, kafan... Ha siktir!
Tamam, var ya! Benim de kafam karıştı şu an.
- Biraz bekleyebilecek misin? - Peki.
Tamam, bekle biraz.
Yalancı sürtük seni! Yalanın amına koyuyor kız!
Bana yutturamazsın. Ulaştırma Güvenlik kafası çalışıyor.
Kesin yalan söylüyor bu orospu çocuğu!
Yakalayacağım seni, kaydedeceğim konuşmamızı.
Kaydın amına koyacağım. Bir şey mi diyecektin, konuş bakalım.
Kayıt.
Hoparlöre al. Sesi aç.
Rose?
Chris'le en son görüştüğümüzde annenin onu hipnotize ettiğini söylemişti.
- Rod, yeter artık. - Ne?
- Niye aradığını biliyorum? - Niyeymiş o?
- Belli etmiyor musun sence de? - Neyi?
- Aramızda bir şeyler olduğunu. - Hayır, ne diyorsun sen be kızım?
- Ben Chris için aradım. - Hayır Rod.
Ne zaman birlikte dışarı çıksak bana baktığını hissedebiliyorum.
Ne diyorsun lan sen? Hayır, Chris can dostum benim.
- Nasıl lan? Ona bir şey yaptın. - Beni sikmeyi düşündüğünü biliyorum Rod.
Sikmeyi düşünen falan yok. Ne sikime konuşuyorsun be sen?
Seni şerefsiz! Hayır, siktir git oradan!
Sikmeyi isteyen falan yok!
Hay sikeyim!
Kız resmen... Dâhi lan bu kız!
Bekle biraz, bekle, bekle.
Merhaba Chris. Nasıl gidiyor dostum?
Cevap verebilirsin. Odada mikrofon var.
- Rose nerede? - Seni hınzır seni.
Şanslı olanlar sizsiniz, emin ol.
Jeremy'nin tartışma yöntemleri çok daha nahoş gibi.
Şu ana değin aklında oluşan sorulara, endişelere cevap vermem gerekiyormuş.
Anlaşılan süreci ikimizin de anlaması...
...operasyonun başarılı olma ihtimalinde olumlu bir etkide bulunuyormuş.
Sikinde bile değil, değil mi? Peki.
O zaman bırak sana olayı anlatayım.
Hipnotizma olayı ilk aşamaydı.
Seni öyle uyuşturuyorlar. İkinci aşama, şu anki durumumuz.
Zihnen hazırlanma. Teknik olarak psikolojik anestezi.
- Anestezi mi? - Sonra üçüncü aşama.
Nakil.
Kısmi nakil olacak aslında.
Beyninin sinir sistemine bağlı olan kısmı durmak zorunda.
O hassas bağlantıların sabit kalması gerekiyor.
Yani gitmiş olmayacaksın.
Tamamen değil yani. Küçük bir kısmın hâlâ orada olacak.
Bir yerlerde. Sınırlı bir bilinçle.
Vücudunun neler yaptığını...
...hâlâ görebilecek ve duyabileceksin ama varlığın...
...bir yolcu mahiyetinde olacak.
- Seyirci olarak yaşayacaksın... - Gömülü Dünya'da.
Şimdi Gömülü Dünya'dasın.
Evet. Adına öyle diyor.
Motor fonksiyonlarını kontrol ettiğim için, ben...
Ben olacaksın.
Sen, ben olacaksın.
Güzel, güzel. Çabuk çözdün, tebrikler.
Neden biz, ha?
Niye siyahiler?
Kim bilir?
İnsanlar değişiklik istiyor. Kimi daha güçlü olmak istiyor...
...kimi daha hızlı...
...kimi de daha havalı. - Siyah moda oldu.
Ama beni onlarla bir tutma lütfen.
Hangi ırka mensup olduğun sikimde bile değil.
Benim istediğim daha derin.
Ben sendeki "gözü" istiyorum dostum.
Görmeni sağlayan şeyleri istiyorum.
Delilik bu.
Tamam, işim bitti.
Hayır, hayır, hayır!
Jeremy.
Orospu çocuğu!
Amına koyduğum!
Sikeceğim belanı!
Bir saniye, iki saniye...
...üç saniye, dört saniye...
ÜMİT VAADEDEN NCAA OYUNCULARI
- 911, acil durumunuz nedir? - Armitage ailesinin evindeyim.
- Benim adım Chris. - Pardon bayım, tekrar eder misiniz?
Şeydeyim, Armitage evindeyim...
Hayır, yapma böyle bir şey. Sakın yapma.
Yapayım deme amına koyduğum!
Büyükanne.
Hayatımı mahvettin!
Yakala onu büyükbaba.
Lanet olsun sana!
Bana ver, ben yapayım.
Chris.
Çok özür dilerim. Benim.
Seni seviyorum. Seni çok seviyorum.
Seni seviyorum.
Yardım edin. Yardım edin bana.
Yardım edin!
HAVAALANI GÜVENLİĞİ
Ha siktir!
Chris!
Sana o eve gitme demiştim ama.
Beni nasıl buldun?
Ulaştırma Güvenlik'tenim ben amına koyayım.
Meselelerle biz ilgileniriz, işimiz bu.
Bu durumu icabına bakıldı bil.
Çeviri: Zafer BAYRAKTAR (ghost_rider_96)