Wiem, co sobie myślicie.
Samotny jeździec.
Dystopijny świat.
Zniszczona kraina.
Jak mogło do tego dojść?
Wszystko zaczęło się 500 lat temu.
Kumandra.
Kiedyś wyglądała tak.
Nasz kraj nie był podzielony, a my żyliśmy w harmonii...
ze smokami.
Magicznymi stworzeniami, które dały nam wodę, deszcz i pokój.
To był raj.
Ale potem przybyły Druuny.
Bezmyślna plaga rozprzestrzeniająca się niczym pożar.
Pochłaniała żywe istoty i zamieniała wszystkich w kamień.
Smoki walczyły i robiły, co mogły...
ale to nie wystarczyło.
Wtedy potężna Sisudatu,
ostatni smok, przelała całą swoją magię w kamień i...
unicestwiła Druuny.
Przemienieni wrócili do dawnej postaci.
Z wyjątkiem smoków.
Po Sisu pozostał jedynie kamień.
Jej wielkie poświęcenie
powinno nas zjednoczyć.
Ale ludzka natura jest niezmienna.
Zaczęliśmy walczyć o resztkę smoczej magii.
Wyznaczono granice, Kumandra się podzieliła.
Staliśmy się wrogami, a kamień trzeba było ukryć.
Jednak to nie tak świat się rozpadł.
Tak naprawdę stało się to dopiero 500 lat później,
kiedy pojawiłam się ja.
RAYA I OSTATNI SMOK
Ktoś tu próbuje być sprytny.
No, Tuk Tuk, pokażmy im, co to spryt.
Tuk Tuk!
No już!
Skup się!
Dziękuję.
To było niesamowite. Przybij.
Hop.
Chwileczkę.
To zbyt łatwe.
Wódz Benja.
Wiem, że masz mnie powstrzymać,
ale ci się nie uda.
Nie myl hartu ducha z umiejętnościami.
Twoja stopa nie postanie w wewnętrznym kręgu Smoczego Kamienia.
Nawet jednym palcem.
Lepiej dobądź miecza. Będziesz go potrzebował.
Nie dziś.
Pyk.
Jak mówiłem, nawet jednym palcem.
Przegrałaś, Raya.
Czyżby?
Raya...
Mogłem powiedzieć dwoma stopami.
Nie zadręczaj się, wodzu.
Dałeś z siebie wszystko.
Nie będę. A ty zwracaj się do mnie „ojcze” lub „Ba”.
Dobrze się spisałaś, kropelko. Zdałaś test.
Duch Sisu.
Nasza rodzina strzeże kamienia od wielu pokoleń.
Dzisiaj dołączasz do tego dziedzictwa.
Rayo, księżniczko Serca, moja córko,
od teraz jesteś Strażniczką Smoczego Kamienia.
Ktoś tu się cieszy.
No pewnie!
Jeśli ktoś połasi się na kamień, będzie musiał się zmierzyć
z dwoma najlepszymi szermierzami wszystkich krain.
Dobrze, że jesteś gotowa,
bo mam ci do powiedzenia coś ważnego.
Przedstawiciele innych krain właśnie do nas jadą.
Naprawdę?
Okej.
Damy radę. Jestem gotowa.
Wiem, jak ich powstrzymamy.
Naprawdę? Co wiesz o innych krainach?
Pierwsza to Ogon.
Spalona słońcem pustynia, dom podstępnych i chytrych najemników.
Druga - Szpon.
Pływający targ, na którym można ubić szybki interes i równie szybko zginąć.
Trzecia - Grzbiet.
Mroźny bambusowy las,
strzeżony przez wielkich wojowników, dzierżących ogromne topory.
Czwarta to Kieł. Nasz najgorszy wróg.
Kraina chroniona przez wściekłych zabójców i ich jeszcze wścieklejsze koty.
Dobrze,
będziemy potrzebowali kusz i katapult...
I płonących strzał.
A może pasty krewetkowej z Ogona,
trawy cytrynowej ze Szponu, pędów bambusa z Grzbietu,
chili z Kła i cukru palmowego z Serca?
Otrujemy ich?
Nikogo nie otrujemy, nie będziemy też z nimi walczyć.
Zjemy z nimi posiłek.
-Co takiego? -Zaprosiłem ich.
Ale to nasi wrogowie.
Są nimi,
bo myślą, że magia Smoczego Kamienia przynosi nam dobrobyt.
Bez sensu. Przecież tak nie jest.
Oni zakładają, że jest. Tak jak my zakładamy rzeczy o nich.
Nie bez powodu każda z krain została nazwana po częściach smoka.
Kiedyś byliśmy zjednoczeni. Byliśmy jednym krajem.
Kumandrą.
To stare dzieje.
Wcale nie musi tak być.
Jeśli znowu nie nauczymy się sobie wzajemnie ufać,
prędzej czy później doprowadzimy do naszej zagłady.
Nie chcę, żebyś żyła w takim świecie.
Wierzę, że znów możemy być Kumandrą.
Ale ktoś musi zrobić pierwszy krok.
Zaufaj mi.
Wyglądają na spiętych, ba.
Bez obaw, zacznę od dowcipu.
Tylko nie to.
Żartuję.
Mieszkańcy Ogona, Szponu, Grzbietu i Kła...
witajcie w Sercu.
Od wielu lat jesteśmy wrogami, ale dziś możemy to zmienić.
Znów możemy być Kumandrą.
Niezła gadka, wodzu Benja.
Dlaczego naprawdę tu jesteśmy? Chcesz nas okraść?
Okraść? Kraina Serca ma już wszystko.
Łatwo mówić o Kumandrze,
gdy się posiada tak potężną broń.
Kamień nie jest bronią. To święta relikwia.
Kumandra! To jakiś żart!
Szliśmy taki kawał, żeby wysłuchiwać bajek.
Co za bzdura!
Mam coś do powiedzenia.
Kto jest głodny?
Śmiało. Idź.
Jestem Namaari, z Kła.
Cześć, Namaari. Jestem Raya.
Czy to Sisu?
Wybacz, mam lekkiego fioła na punkcie smoków.
To ja mam na sobie naszyjnik wielbicielki Sisu.
Chodźmy.
Jadłaś już?
Poważnie? Twoja mama tak powiedziała?
Masakra. Następne pytanie.
Piąchy czy miecze?
-Zawsze miecze. -Ja też.
Strój szykowny czy swobodny?
Tylko potwór mógłby chodzić w tym na co dzień.
Ryż czy gulasz?
Zawahałaś się.
Już od bardzo dawna nie jadłam ryżu.
Naprawdę?
Kieł może wygląda na zdrowy z zewnątrz,
ale w środku ma niejedną dziurę.
Wybacz. Nie chciałam cię zdołować.
Na czym skończyłyśmy?
Wychowują nas samotni rodzice z fatalnym poczuciem humoru.
Obie jesteśmy wojowniczkami, które nie lubią się stroić.
I jesteśmy fankami Sisu.
Tak.
Nasza legenda głosi, że ona wciąż żyje.
Sisu? Żartujesz, prawda?
Pokazać ci coś?
Możesz to mieć?
Nie.
Według tego,
po tym, jak potężna Sisu unicestwiła Druuny,
wpadła do wody i popłynęła w dół rzeki.
Legendy mówią, że teraz śpi na jej końcu.
Ale której rzeki? Są ich setki.
Nie wiem.
Wyobrażasz sobie, co by było, gdybyśmy ją znalazły?
Powrót smoka.
Rozwiązałoby to tyle problemów.
Tak.
Może naprawdę moglibyśmy znów być Kumandrą.
Weź to.
Serio?
Od jednej maniaczki smoków dla drugiej.
Chodź ze mną, dep la. Chcę ci coś pokazać.
Duch Sisu. Czuję go.
To wszystko, co zostało ze smoczej magii.
Rozumiem, czemu tak pilnie go strzeżecie.
Dziękuję, dep la. Byłaś bardzo pomocna.
W innym świecie może mogłybyśmy się zaprzyjaźnić,
ale muszę dbać o dobro Kła.
Królowo Virano, cieszę się, że Kieł przyjął zaproszenie.
Nie pozwolę ci zabrać kamienia.
Wybacz. Teraz należy do Kła.
Wasze stopy nie postaną w wewnętrznym kręgu Smoczego Kamienia.
Co się dzieje?
Co to ma znaczyć?
Kieł chce zwinąć kamień!
Grzbiet powinien go dostać!
My pierwsi!
Po moim trupie.
Posłuchajcie mnie!
Mamy wybór.
Możemy się tu pozabijać
albo zacząć współpracować i zbudować lepszy świat.
Jeszcze nie jest za późno.
Nadal wierzę, że znów możemy być Kumandrą.
Ba!
Z drogi!
Kamień należy do Grzbietu!
Oddawaj!
Nie...
Druuny.
Wciąż jest w nich magia!
-Brać kawałki! -Nie!
Ba! Chodź, musimy uciekać!
Boją się wody.
Szybko! Do rzeki!
Wstawaj!
Proszę, musimy iść.
Wstawaj!
Ba! Nie mamy czasu!
Wstań! Pomogę...
Posłuchaj mnie. Jesteś Strażniczką Smoczego Kamienia.
Dlaczego mi to mówisz?
Wciąż jest w tym światło. Jest nadzieja.
Nie! Razem damy radę.
Nic ci nie jest.
Raya. Nie spisuj ich na straty.
Kocham cię, kropelko.
Ba?
Nie!
Ba!
Ba.
OGON 6 LAT PÓŹNIEJ
Proszę, niech to będzie tutaj.
Co robisz, futrzaku?
Skup się.
Patrz przed siebie, Tuk Tuk.
Grzeczny robaczek.
Tak łatwo cię rozkojarzyć.
Trochę za bardzo ci się urosło.
Sześć lat szukania, a na końcu stary wrak.
Chyba lepsze to niż nic.
Sisudatu...
Nie wiem, czy słuchasz.
Przeszukałam każdą rzekę, by cię znaleźć.
Ta jest już ostatnia.
Niewielu nas zostało.
Bardzo potrzebujemy twojej pomocy.
Jeśli mam być szczera,
ja potrzebuję twojej pomocy.
Popełniłam błąd.
Zaufałam złej osobie
i świat popadł w ruinę.
Sisudatu...
tak bardzo chcę odzyskać mojego ba.
Proszę.
Ostatnia szansa.
Suvaa de draa sim
Mandra de draa lim
Bavaa de draa Tomben
Wiem, kolego, nie zapomniałam...
Ojej... Gdzie ja jestem?
Pengu? Amba? Pranee? Jesteście tutaj?
Potężna Sisu.
Kto to powiedział?
Jest tu kto?
Halo?
Wybacz. Nie zauważyłam cię.
Trochę się pobrudziłaś. Zaraz otrzepiemy.
Sisu?
Ty jesteś Sisu?
A ty jesteś ludziem.
Jak masz na imię?
Jestem Raya.
Nie jesteś z kamienia, czyli...
Udało się!
Hura!
Słyszałeś, Pengu? Zadziałało!
Nie schrzaniłam!
To jedzenie?
Przez ratowanie świata zapomniałam dzisiaj o śniadaniu.
Dzisiaj?
Myślisz, że kiedy jest to dzisiaj?
Jest wtorek.
To znaczy...
co to za przysmak?
Owocowa suszonka. Własnej roboty.
Gratulacje dla kucharza. Dokończysz za mnie, kolego?
Sisu, jest kilka rzeczy, o których musisz wiedzieć.
Jakich?
Zniszczyliście świat?
Niedobrze. Bardzo niedobrze.
Spałam 500 lat,
sprowadziliście Druuny,
nie ma mojego rodzeństwa.
Dlaczego ich nie ma?
Nie wiem.
I stłukliście kamień!
Został mi duży kawałek.
To ma mnie pocieszyć?
Jeśli zgubisz psiaka, a ja powiem,
że mam jego kawałek,
poprawi ci to nastrój?
Nie możesz zrobić kolejnego?
Nie, nie mogę.
Ale jesteś smokiem.
Dobra, będę szczera.
Nie najlepszy ze mnie smok.
Przecież uratowałaś świat.
Tak. Zgadza się.
To trochę jak w szkole,
gdy ktoś się nie przykłada,
a na koniec i tak dostaje dobrą ocenę.
Nie ja stworzyłam kamień.
Po prostu go oddałam.
Promieniejesz.
Dziękuję.
Z aloesu i szlamu robię...
Nie. Spójrz!
To magia mojej młodszej siostry Amby. Mam blask!
Młodszej siostry?
Każdy smok ma unikalną magię.
Jaka jest twoja?
Doskonale pływam.
Czekaj, dotknęłaś kamienia i dostałaś moc.
Wiesz, co to znaczy?
Że nie potrzebuję lampki nocnej?
Co? Nie!
Masz więź z magią kamienia.
Możesz jej użyć, żeby uratować świat.
Jeśli zbierzemy kawałki,
można je złożyć
i przepędzić Druuny!
I odmienić tatę?
Całą Kumandrę.
Księżniczko Namaari, tu się roi od Druunów.
Córka Benji na pewno jest już kamieniem.
Nie warto ryzykować życia dla jakiegoś zwoju.
Ktoś jeszcze kwestionuje cel wyprawy?
Sytuacja wygląda tak.
Kiedy kamień się stłukł, wódz każdej z krain wziął po kawałku.
Kieł, Serce, Grzbiet, Szpon i Ogon.
Tu właśnie jesteśmy.
Rety. Mam tyle pytań.
Dlaczego mnie w to ubrałaś?
Nie chcemy zwracać na siebie uwagi.
To ten kapelutek jest w sam raz.
I tu jest wódz Ogona?
Ktoś musiał zastawić te pułapki.
Bez sensu.
Nie powstrzymają Druunów.
Mają za zadanie powstrzymać ludzi.
Co?
Czemu tak patrzysz?
Nic.
Nie przywykłam do smoków.
Robię wrażenie, co? A jak pomykam grzbietowym.
Plum do wody na zawody.
Bosko pływam, nie ukrywam.
Śmigam w wodzie jak miś w miodzie.
Znaczy się, bardzo dobrze pływam. I rymuję.
Chciałam przez to powiedzieć...
No, dobry pływak ze mnie...
Dobra, chodźmy dalej.
-O nie! -Co się stało?
Nie mamy podarku dla wodza Ogona.
Że jak? Podarku?
Podarek mówi: „Możesz mi zaufać. A czy ja mogę tobie?”.
Cześć, malutki.
Jaki ładny zadek.
Uważaj. To odwłokobum.
Dlaczego...
Kumam. Ma to sens.
Ale przyznaj, że śliczne mają te odwłoczki.
Oto przywódczyni Ogona.
Co jej się stało?
Wygląda na to,
że strzegąc kamienia stała się ofiarą własnych pułapek.
Podziwiam zaangażowanie.
Okej. Trzymaj się.
A, mieliśmy się bujnąć!
Sorki. Mój błąd.
Zaraz temu zaradzimy.
Sisu...
Nie dotykaj.
Mamy dwa. Zostały trzy.
Zmieniłam się w ludzia!
Smoki tak potrafią?
Moja siostra Pranee tak robiła.
Mam ludziowe łapy i ludziową buźkę.
I tyłek mam blisko głowy.
Nie będę musiała się ukrywać.
Łatwo znajdziemy pozostałe.
Z tym poszło łatwo, ale pozostałe są w posiadaniu
paskudnych binturi.
Binturi?
Nieładnie tak mówić o starej przyjaciółce.
Namaari.
Co słychać, dep la?
W końcu masz nową koleżankę.
A martwiłam się, że zostaniesz starą kociarą...
jak ja.
Chyba się nie kumplujecie.
Dlaczego wykradasz kawałki Smoczego Kamienia?
Co mogę powiedzieć? Lubię świecidełka.
Jeszcze kilka miesięcy temu
myślałam, że jesteś kamieniem.
Aż ktoś ukradł nasz smoczy zwój.
Dlatego mnie ścigasz?
A ja myślałam, że za mną tęskniłaś.
Naprawdę szukasz Sisu?
To bujda dla dzieci.
Właściwie to szukałam Sisu.
I wiesz co? Znalazłam ją.
Przywitaj się, Sisu.
Cześć!
Miło cię poznać.
Fajna fryzurka. I kotki.
Brać je.
Biegiem!
Na dwóch nogach!
No tak!
Turlamy się stąd!
Skacz!
Co to za jedna?
Namaari.
Zdradliwa binturi, co zniszczyła świat.
Te kotki są naprawdę szybkie.
Co łączy koty i Druuny?
Nie mają dusz?
I nie znoszą wody.
Trzymaj się!
Jest tu ktoś?
Witajcie w słynnej Planecie Krewecie.
Jestem Boun. Będę waszym kelnerem.
Opowiedzieć o daniach dnia?
Poproszę!
Krewetki i congee.
Nasze krewetkowe congee wymiata.
Gdzie jest kapitan?
Już po niego lecę.
Uszanowanko.
Jestem kapitan Boun,
właściciel, kucharz i dyrektor finansowy w Planecie Krewecie.
W czym pomóc?
Ja jestem Sisu i...
Musimy dostać się do Szponu.
Planeta Kreweta to nie wodna taksówka.
Kasiorka!
Połowa teraz, połowa na miejscu. Zgoda?
Trzymajcie się misek.
Dzisiejsze danie dnia jest...
na wynos.
Kapitanie Boun?
A da się szybciej?
Ściga was Kieł?
Kurs podrożał!
Ja się tym zajmę.
Co ona wyprawia?
Co się dzieje?
Koleżanka dobrze pływa.
Żegnaj, binturi.
Jeśli szukają fragmentów kamienia,
płyną do Szpona.
Nie ścigamy ich.
Wracamy do Kła.
Muszę pomówić z królową.
Sisu?
Wracaj już na łódź.
Jestem wodnym smokiem.
A to woda. Lubię ją.
Dołączysz?
Ktoś cię zobaczy.
Kto? Nasz król funku?
Nie wyzwie mnie na bitwę taneczną.
Widziałam, jak ludziom odbija na widok Smoczego Kamienia.
A co dopiero prawdziwego smoka?
Jesteś nam potrzebna.
Musisz pozostać człowiekiem, dopóki nie zdobędziemy reszty.
Proszę cię.
Masz problemy z zaufaniem.
Mój ojciec ślepo ufał ludziom
i teraz jest kamieniem.
Odzyskamy twojego ba.
Luz, mała. Jestem twoim smokiem.
Znaczy człowiekiem. Pozostanę w tej postaci, aż...
Kumasz.
Kto jest głodny?
Ja.
Dwa dania dnia. Przyprawiamy?
Ostro, ostrzej, płonąca japa?
-Na maksa! -Nie.
Raczej nie.
Co robisz?
Nie znamy go. Może jest zatrute.
Dlaczego miałby nas otruć?
Właśnie, dlaczego?
Żeby zwinąć mi sakiewkę,
ukraść miecz
lub porwać mojego Tuk Tuka.
Słuszne powody, ale jeśli to trucizna...
umrzecie szczęśliwe.
Dzięki, ale mamy własną szamę.
Pycha.
Bez trucizny.
Ale jest...
Jest ostre. Ależ pali!
Potrzebuję wody.
Kapitanie Boun? Woda, migiem!
Wiem, kolego.
Za dnia
można zapomnieć, że tu są.
Ale nocą...
Dlatego nie opuszczam łodzi.
Bystry z ciebie dzieciak.
Czym są Druuny?
Plagą zrodzoną z ludzkiej niezgody.
Zawsze tu byli.
Czekali na chwilę słabości, żeby zaatakować.
Są przeciwieństwem smoków.
Zamiast przynosić życiodajną wodę,
są jak pochłaniający wszystko ogień
zostawiający po sobie jedynie popiół i kamienie.
Odebrali mi moją rodzinę.
Moją też.
Jesteśmy na miejscu.
A dokąd udajecie się później?
Bo może ja w tym samym kierunku.
Oczywiście za opłatą.
Oczywiście.
SZPON
Sprytny sposób na Druuny.
Domy na wodzie.
Tu mieszkają geniusze.
Na pozór jest tu ładnie,
ale to siedlisko kieszonkowców i oszustów.
Na szczęście mam puste kieszenie!
Dobre wieści:
wiem, gdzie szukać kawałka,
a złe,
że strzeże go cieszący się złą sławą wódz Szponu...
Dang Hai.
Brak stylu nadrabia brakiem manier.
Kumam.
No to uśmiechy na twarz.
Czas na podarek.
Może bezpieczniej będzie, jeśli zostaniesz na łodzi.
Co?
Bez ciebie nie złożymy kamienia.
Ale chcę pomóc.
Wiem. I pomożesz.
Nie narażając się.
Szybko wrócę.
Jeśli spotkasz jakichś głodomorów, wyślij ich do mnie.
Jasna sprawa, kapitanie.
Tam jest dom Dang Haia.
Nie zbaczamy z drogi, póki nie zdobędziemy kamienia.
A to co?
No dobra.
Cześć, bobo, bobasku...
czy jak to zwał.
Jest bardzo późno. Co ty tu robisz?
Gdzie są twoi rodzice?
Czyje to dziecko...
Co? Ongisy?
Zostawcie to!
Nawet maluchy tu kradną?
Mam złe przeczucia.
Wodza Dang Haia nie da się ugłaskać słowami.
A Raya nie wzięła podarku.
To jest to. Idę na zakupy.
Moment. Nie mam pieniędzy.
Jesteś dorosła.
Weź coś na kredyt.
A co to jest?
Coś jak obietnica.
Bierzesz, co ci trzeba, i obiecujesz zapłacić później.
Płacę później?
Super sprawa.
Dzięki, kapitanie.
Biorę to na kredyt.
To się wodzowi spodoba!
Na kredyt, proszę.
Śliczny. Biorę na kredyt.
Uwielbiam kredyt!
Hej, ty!
Zamierzasz za to zapłacić?
No tak. Nie, to wszystko na kredyt.
Zapłacę za to później.
Później? W ogóle cię nie znamy.
Nie dostaniesz kredytu.
-Zapłać teraz. -Teraz?
Nie mam pieniędzy, ale kiedy znajdę Rayę...
Ma miecz, suszone żarcie,
kawałki Smoczego Kamienia.
Żartuję. Wcale nie.
Dawaj kasę, binturi.
Nie ma darmochy.
Za kogo ty się masz?
Zostawcie ją!
Nie widzicie, że nie jest stąd?
Chodź, złotko. Nie bój się.
Już dobrze.
Uważaj sobie!
Pa!
Pielucha!
Dzięki.
Nie moja sprawa,
ale kradzież na słodkiego bobaska
to już przesada.
Gdzie twoja rodzina?
No tak.
Hej.
Chcecie uczciwie zarobić?
Dobra, Dang Hai, oddawaj Smoczy Kamień.
Nie jestem Dang Hai.
Jestem Chai, kwiaciarz.
To gdzie on jest?
Tam.
Co? Kto ma jego kamień?
Najpodlejszy wódz w historii Szponu.
Ci ludzie byli szaleni.
Chciałam tylko przynieść Dang Haiowi podarek.
To jego szukasz, skarbie?
Już ja wiem, gdzie on jest.
Naprawdę?
Zaprowadzę cię.
Właśnie to próbowałam powiedzieć Rai.
A ona wciąż: „Nikomu nie ufaj”.
„Z nikim nie rozmawiaj”.
„Jem tylko swoje paskudne suszonki”.
Chodź, złotko.
Wódz Dang Hai jest tuż za miastem,
za bramą.
Z dala od wody?
Naprawdę lubi życie na krawędzi.
Cześć, Dang Hai.
Jestem Sisu.
Przyszłam podarować ci...
A teraz powiesz mi,
gdzie znajdę pozostałe fragmenty Smoczego Kamienia
albo zostawię cię tu samą z tym czymś.
Wybieraj.
Zaufałam ci.
Wielki błąd.
Decyduj się szybko.
Wygląda na głodnego.
Nie!
Raya!
Zatrzymać ją!
Miałaś zostać na łodzi.
Przepraszam!
Potrzymasz?
Mgła?
Tak. To magia mojego brata Jagana.
Mamy trzy. Zostały dwa.
Kapitanie, kurs na Grzbiet...
Dzięki za klientów!
Obiecałam, że mogą zjeść, ile tylko zechcą.
To trochę z nami zostaną,
bo ongisy mają dziewięć żołądków.
Ups.
Nie wierzę.
Ta staruszka chciała mnie skrzywdzić.
Przykro mi, Sisu, tak teraz wygląda świat.
Nikomu nie można ufać.
Czy to dotyczy dzieci?
-No... -Jest taka słodka.
Spójrz na te policzki.
Cześć, jestem Sisu.
Lubi moją buzię.
Uważaj, żeby nie ukradła ci zębów.
Zdejmę ją.
Taka słodziutka.
Aż za bardzo.
Za dużo tej słodyczy!
KIEŁ
Kończy nam się miejsce, Virano.
Musimy budować na lądzie.
A co z Druunami, generale Atitayo?
Bez odpowiedniej ochrony skazywalibyśmy ludzi na śmierć.
Mogę mieć rozwiązanie, matko.
Moja poranna mgiełka,
jak dobrze, że wróciłaś.
Znalazłam Rayę. Kradnie fragmenty kamienia.
Co?
Wezmę królewską armię i złapię ją w Grzbiecie.
Jeśli tam się wybiera,
niewiele zostanie do złapania.
Jest zdolniejsza, niż myślisz.
Musimy ją powstrzymać.
Chodź ze mną.
Rozejrzyj się.
Osiągnęliśmy to, podejmując mądre decyzje, bez emocji.
Jesteśmy bezpieczni.
Kanał chroni nas przed tymi potworami.
Nierozsądnie jest niepotrzebnie ryzykować.
Słyszałaś, co mówiła generał.
Kończy nam się miejsce. Potrzebujemy lądu.
Gdybyśmy mieli wszystkie fragmenty, moglibyśmy to zrobić bezpiecznie.
Masz rację.
To nie emocjonalna decyzja.
Jedyna słuszna, by zapewnić nam przyszłość.
Stajesz się przywódczynią, na którą cię wychowałam.
Generał Atitayo, przygotować armię dla mojej córki.
Dziękuję, matko. Nie zawiodę cię.
Hej! Koniec wyżerki!
Wybacz. Załatwię to.
Rzuciłeś we mnie krewetką?
To nawet nie jest jadalne!
-Hej! -Nie patrz tak...
-Halo. -...pożeraczu.
Pobawimy się w chowanego?
W porządku. Gotowi?
Jeden.
Dwa.
Dzięki.
Dwa i pół.
Trzy.
Nigdy nie chcę mieć dzieci.
Trudno jest być ludziem.
Tak.
Sześć.
Siedem.
Macie małe głowy.
Żadnych ogonów.
Kłamiecie, żeby coś zdobyć. Jak przywódczyni Szponu.
Świat jest zepsuty.
Nikomu nie można ufać.
A może właśnie dlatego taki jest?
Mówisz jak mój ba.
Mądry człowiek.
Owszem.
Naprawdę chciałam mu wierzyć.
Naprawdę chciałem wierzyć, że znów możemy być Kumandrą.
Bo możemy.
Tysiące ludzi obróconych w kamień miałoby inne zdanie.
I tak powinnaś próbować.
Próbowałam. I wiesz, co się stało?
Dostałam podarek, a potem kopa w plecy.
Rozejrzyj się.
Jesteśmy światem sierot, bo ludzie nie mogli przestać walczyć o kamień.
Wiesz, czemu inne smoki nie wróciły?
Bo ludzie na nie nie zasługują.
Możesz to zmienić.
Mam dość próbowania.
Kumandra to bajka.
Ja chcę tylko odzyskać ojca.
Oto Grzbiet.
Sisu!
Moje congee!
Zostańcie tu. Zaraz wrócę.
GRZBIET
Sisu! Wracaj! Proszę!
Co ty wyprawiasz?
Pokażę ci, że się mylisz!
Dając się zgnieść na miazgę przez bandę szajbusów?
Nie.
Jeśli chcesz zdobyć czyjeś zaufanie,
sama musisz je okazać.
Zostaw...
Może się troszkę pospieszyłam...
Kto jest głodny?
Nikt? Już jestem cicho.
Gdzie my jesteśmy?
Interesujący wystrój.
Chyba jesteście niespełna rozumu,
jeśli sądzicie, że zdołacie ukraść nasz Smoczy Kamień.
Kamień?
A kogo interesują kamienie?
Na pewno nie nas.
Trochę wychodzę przez to na kłamcę.
Przez kłamanie wychodzisz na kłamcę.
Z czego on się śmieje?
Wasz słodki strach
jest pokarmem dla mojej duszy.
Pychota.
Smakuje jak mango.
Uwielbiam mango.
Oczywiście, że tak!
Tylko kmiot bez smaku by nie go lubił.
Ups.
Już dawno nie patrzyłem w oczy drżącemu ze strachu wrogowi.
Tak dawno.
Jak ten czas leci.
Wydaje się samotny.
Nie jestem samotny!
Jestem wojownikiem Grzbietu.
Urodziłem się, by robić tylko jedną rzecz.
Wzbudzać strach i miażdżyć czaszki moich wrogów!
To dwie rzeczy.
Ale masz minę.
Co chcesz z nami zrobić?
Coś okropnego.
Przerażającego!
Dwa tygodnie będę po tym sprzątał.
Nie masz pojęcia, prawda?
Nieprawda.
Właśnie układam sobie w głowie ten makabryczny plan...
Na samą myśl o nim mną trzęsie.
Tylko poczekajcie.
Przecież i tak wam to wisi.
Niezłe, co?
Bobas?
Czad!
Dobra robota.
-Kieł! -Co?
Mieszkańcy Grzbietu, szukamy Rai,
uciekinierki z Serca.
Oddajcie ją albo wchodzimy!
Tylko ty tu jesteś?
Moi wojownicy dzielnie walczyli z Druunami...
ale polegli.
Dobra.
Oni przyszli po mnie, nie po was.
Jeśli odwrócę ich uwagę, będziecie mogli uciec.
Będziesz walczyć z armią?
Będę grać na zwłokę.
Wiem, jak wbić Namaari szpilę.
Jak już was nie będzie, ucieknę.
Jak masz na imię?
Wołają na mnie Tong.
Nie znasz mnie, a ja ciebie, Tong,
ale na pewno wiesz o jakimś tylnym wyjściu.
Moim przyjaciołom nic nie może się stać.
Bardzo cię proszę, pomożesz nam?
Proszę.
Dobra.
Najważniejsze to...
nie umrzeć.
Podpalić fort.
Księżniczka zadziorny fryz.
Co tu robisz?
Oddaj kawałki i idziemy.
Mój miecz mówi co innego.
Tak, sama nie dałabyś mi rady.
Bez wsparcia jesteś nikim.
Opuśćcie kusze.
To nie potrwa długo.
Potrzebowałaś tego?
Nie.
Ktoś tu ostatnio trenował.
Dlaczego kradniesz kamienie?
Chcę uzbierać komplet.
Masz ze sobą wasz fragment?
Nie? Nieważne.
Wpadnę i wezmę go później.
To mi się spodoba.
Tak, ona jest smokiem.
Chodźmy.
No już!
Krewetkami rzucacie?
Czemu nie mówiłaś, że to Sisu?
Ściśle rzecz biorąc, wiedzieliście, że to Sisu.
Dajcie spokój.
Dlaczego tu jesteś,
boski wodny smoku?
To oczywiste, wielkoludzie.
Chcemy z kumpelą naprawić świat.
Wszystkich odmienić.
Wszystkich?
Chcę pomóc.
Wybacz, ale nie mogę ci na to pozwolić.
To zbyt niebezpieczne.
Nie tylko ty straciłaś przez Druuny rodzinę.
Proszę.
Pozwól mi pomóc.
Też chcę się przyłączyć do kopania tyłków Druunów.
Magia mojego starszego brata Pengu.
Kapitanie Boun. Kurs na Kieł.
Się robi!
Dobra, oto nasz plan.
Ostatni fragment jest w Kle,
w najsilniej strzeżonej z pięciu krain.
Od lądu oddziela ich
sztuczny kanał.
Można się tam dostać
tylko drogą wodną.
Na szczęście mamy magicznego wodnego smoka.
W pałacu będzie się roić od żołnierzy.
Żeby ich ominąć...
Moja kolej.
Wezmę ich na klatę.
Potem Tong łupnie im toporem.
Później wparuje bobas na rozpędzonych ongisach...
i rzuci kamień do potężnej Sisudatu.
I pa, pa, binturi.
Czadowy plan, co?
Chyba raczej zaczadzony.
Zgadzam się.
Teraz mój pomysł.
Wejdziemy,
staniemy przed Namaari
i damy jej coś ładnego, mówiąc...
Hej! Pomożesz nam ocalić świat?
Brakuje już tylko ostatniego kawałka.
Tak długo czekałam, aż ktoś o niego poprosi!
Proszę bardzo!
Psiapsióły na zawsze!
Chyba wolę plan Bouna.
Że jak?
Tak!
Dlaczego?
To Kieł.
Specjalizują się we wbijaniu noża w plecy.
To wszystko przez nich.
Są okropni.
Jeśli będziemy z nią szczerzy...
W głębi duszy ona też chce naprawić świat.
Nie było cię, kiedy mnie zdradziła.
Trzymamy się mojego planu.
Po co znowu ulewa?
Chodź! Muszę ci coś pokazać.
To co robimy?
Nie wiem.
Dokąd mnie zabierasz?
SERCE
Dlaczego mnie tu przyprowadziłaś?
To tutaj się zaczęło.
Tak, wiem.
-Byłam przy tym. -Nie.
Miałam na myśli 500 lat temu.
Poznaj moje rodzeństwo.
Prawdziwe potężne smoki.
Tęsknię za nimi.
Nie wiedziałam, że tu są.
Widzisz tę dystyngowaną?
To Amba. Po niej mam blask.
A to jest Pranee. Zmiennokształtna.
Jagan, mgła.
I Pengu.
Nasz najstarszy brat.
On przynosi deszcz.
Byliśmy ostatnimi smokami.
Wszystkie inne zamieniły się w kamień.
Otaczało nas morze Druunów.
Ale mój najstarszy brat Pengu nie godził się na porażkę.
To wtedy postanowiliśmy...
połączyć moce.
Jeden po drugim
połączyli swoją magię
i stworzyli Smoczy Kamień.
Nie wiem, dlaczego mnie wybrali.
To mógł być każdy z nas.
Wiem tylko,
że ja ufałam im,
a oni mnie.
I wtedy...
Ich zaufanie sprawiło,
że poczułam się silna jak nigdy dotąd.
Tak samo może być z Namaari.
Naprawdę chciałabym w to wierzyć.
Kiedyś myślałam, że będziemy przyjaciółkami.
Może po wszystkim
będziecie mogły nimi być.
Nawet jeśli zechce nam pomóc,
jak mogłabym jej zaufać?
Gdybyś to zrobiła, nie tylko odzyskałabyś tatę,
ale też jego marzenie.
Kumandrę.
Myślisz, że mnie w rozpozna?
Tyle się zmieniło.
Oczywiście, że rozpozna.
Przypominasz mi go.
Siła? Uroda? Nienaganna fryzura?
Pełna nadziei.
Jak w ogóle rozmawiać z Namaari po wszystkim, co się stało?
To może wydawać się niemożliwe, ale czasem
trzeba zrobić pierwszy krok, zanim się jest na niego gotowym.
Zaufaj mi.
Dobrze. Zrobimy, jak mówisz.
Co? Działamy według mojego planu?
Tak.
Super!
Nie pożałujesz.
Teraz tylko podarek.
Co ona lubi? Koty? Noże?
Koty z nożami? Noże w kotki?
Dobrze wiem, co możemy jej dać.
I właśnie tak nasza kraina rozkwitła,
pomimo chcących nas zniszczyć potworów.
Jesteśmy mądrzy, wytrwali
i troszczymy się o siebie nawzajem.
Matko! Musimy porozmawiać.
Księżniczka Namaari!
Zmykajcie, kociaczki.
Muszę pomówić z księżniczką.
Nie uwierzysz, co widziałam.
Widziałaś smoka.
Generał Atitaya powiedziała,
że nie zdobyłaś fragmentów kamienia.
To była Sisu.
Może naprawić, co zniszczyliśmy.
Wszystkich odmienić.
I to mnie przeraża.
Jak myślisz, po kogo wtedy przyjdą?
Zapominasz,
że za wszystko obwiniają nas.
Nie chcieliśmy, żeby ktoś ucierpiał.
Tak, ale gdybyśmy mieli smoka
i fragmenty kamienia,
wybaczyliby nam.
Moglibyśmy ocalić świat.
Ale co ważniejsze, nasz lud pozostałby bezpieczny.
Raya nie odda nam Sisu.
Nie damy jej wyboru.
Co zamierzasz zrobić?
To już nie twoje zmartwienie, kochana.
Zrobiłaś swoje.
Jeśli odmówi pomocy,
cała nasza taktyczna przewaga
-pójdzie w kanał. -Wiem.
Nie ma powodu, by nam pomagać.
Wiem!
Do kitu ta suszonka.
Wiem!
Naprawdę sądzisz, że maluchom się uda?
Nie wiem.
Za dużo przypraw.
Nie. Za dużo bambusa.
Masz kubki smakowe przerośniętego bobasa.
A ty ubierasz się jak bobas.
Dawaj chochlę. Teraz ja!
Wyluzuj, olbrzymie. Ja tu jestem zawodowcem.
Mogę?
Dobre.
Mój ba mnie tego nauczył.
Przepis na suszonkę też masz od niego?
Nie, ja ją wymyśliłam.
Miło będzie znów z nim zjeść.
Rozumiem cię.
Mam nieznośną siostrę, co zawsze mnie czochra.
Za nią tęsknię najbardziej.
Kiedy już wygramy,
chciałbym cieszyć swoje oko
widokiem mojej wioski znowu pełnej mieszkańców.
A ty, Noi, wrócisz do rodziców.
Jak ją nazwałeś?
Noi. Tak ma na imię.
Jest napisane na kołnierzyku.
Nie sprawdziliście?
I to ja niby jestem nieokrzesany?
Co to znaczy?
Że czas działać.
Sisu,
obiecaj mi, że póki nie będziemy pewni, że Namaari jest z nami,
pozostaniesz w ukryciu.
Widzę, że dostałaś mój podarek.
Nie sądziłam, że to jeszcze zobaczę.
Cóż...
Dobrze o niego dbałam.
Nie tylko ty jesteś fanką smoków.
Ostatni kawałek.
Czas sprowadzić wszystkich z powrotem.
Sisu i kamienie idą ze mną.
-Sisu! -Nie podchodźcie!
Głupotą było zaufać komuś z Kła!
Nie zbliżać się!
Namaari,
nie musi tak być.
Nie mam innego wyboru.
Zostaw to mnie.
Wiem, że nie chcesz nikogo skrzywdzić.
Co robisz?
Chcesz, by świat był lepszy.
Jak my wszyscy.
Sisu...
Ufam ci, Namaari.
Nie!
Sisu!
Nie...
Co się dzieje?
Nie wiem.
Odszedł ostatni smok, a wraz z nim woda.
Teraz nic nie powstrzyma Druunów.
Nic.
Raya?
Gdzie jest Raya?
Namaari!
Dokończmy to, binturi.
Raya!
Nie widzi nas.
Raya jest zaślepiona gniewem.
Moce kamienia zanikają!
Druuny pożrą tych ludzi, jeśli nie pomożemy.
Wskakujcie! Wszystko będzie dobrze.
Z drogi, głupie Druuny!
Pędem!
Hopla!
Szybko!
Biegnijcie do wody! Szybko!
Szybko!
Nie chciałam, żeby do tego doszło.
Kłamiesz!
Nie dbam o to, czy mi wierzysz.
Sisu wierzyła.
A ty jej nie ufałaś.
Dlatego walczymy.
Rób, co chcesz.
Śmierć Sisu to również twoja wina.
Tong, jeszcze tam są!
Szybko! Mamy mało czasu!
Jasne!
Wyłaźcie i chodźcie ze mną!
To już wszyscy.
Leć! Jesteśmy tuż za tobą.
Tuk Tuk!
Na co czekasz? Idź!
Raya!
To ta, co zabiła Sisu!
Raya!
Magia już prawie wyczerpana!
Nie odpuszczają!
Są wszędzie!
Nie wiem, dlaczego mnie wybrali.
To mógł być każdy z nas.
Wiem tylko, że im ufałam,
a oni mnie.
I wtedy...
Dajcie mi kamienie.
Możemy je poskładać.
To wciąż może zadziałać.
Sisu odeszła, Raya! Nie mamy jej magii!
Tu nie chodzi o jej magię, ale o zaufanie.
Co?
Dlatego jej się udało. Dlatego nam też się uda.
Wystarczy zrobić to, czego chciała Sisu.
Czego chciał mój ba.
W końcu sobie zaufać i wszystko naprawić.
Ale musimy się zjednoczyć.
Proszę.
Po tym, co zrobiła?
Nigdy jej nie zaufamy!
Więc ja zrobię pierwszy krok.
Raya! Nie!
Zadziałało!
Tuk Tuk!
Pranee! Amba!
Jagan!
Pengu!
Tak!
Raya.
Sisu.
Ależ jestem głodna.
Mam suszonkę.
Nie aż tak.
Sisu!
Jak dobrze znowu poczuć smoczy smród.
Uznam to za komplement.
-Mamiś! -Córeczko!
Mamo, spójrz. Boun!
To Boun!
Ba?
Kropelka?
Ba!
To naprawdę ona?
Możesz być dumny z córki, wodzu Benja.
Jeśli to nie kłopot, przyprowadziła przyjaciół.
Ba?
Witamy w Kumandrze.
Tekst - Krzysztof Wollschlaeger, Deluxe