Posłuchajcie tego tłumu.
Londyn wstrzymuje oddech, to historyczne wydarzenie.
Co za napięcie!
Co to był za mecz!
Te emocje. Niesamowity pokaz umiejętności.
Ci zawodnicy są w szczytowej formie.
Ich talent jest niewiarygodny. I dali z siebie wszystko.
Od początku do końca.
Wynik wciąż bezbramkowy, ale coś musi się zmienić.
Może nawet w tej chwili.
Szerokie zagranie, podanie i zaraz będzie strzał.
O nie! Ręka! Inni zawodnicy są wściekli.
Rzut wolny.
- A kto będzie strzelał? - Nie zawiedź nas!
Najwspanialszy gracz w dziejach.
- Legenda, czyli Maradona? - Dobra, załatw to.
Ustawia piłkę, na stadionie zaległa cisza.
- Cały świat w oczekiwaniu. - Niech stanie pięciu.
Wydaje się, że nic go nie powstrzyma, ale spójrzcie na te talenty.
Jest tam Messi. Och, i David Beckham.
Duży Messi,
mini Messi
i klasyczny Messi z Barcelony.
- A na bramce stoi... Alfie! - Ustawcie się!
- Maradona kontra Alfie. - Głowy do góry!
Podbiega, kopnięcie lewą nogą...
Co za obrona!
Kto to zakończy? Ja!
Podaj piłkę!
- Chcecie piłkę? Dobra. - Oddaj nam piłkę.
- Oddaj piłkę. - No daj.
- Co ty robisz? - Podaj piłkę!
- Proszę bardzo. - Oddawaj!
Hej! Oddaj piłkę, kolego!
- To ten, o którym ci mówiłem. - Wstawaj!
Dawaj, bramkarzu!
No nie! Wracaj na bramkę. Patrz i ucz się!
- Co ty wyprawiasz? - Dawaj.
- Co za finezja. - To fakt.
Tak! A to był Vinny!
Hej! Co ty wyprawiasz?
- Mark, luz! - Co jest?
Nie wydurniaj się na treningu dzieci.
O czym ty mówisz?
Z młodymi się tego nie robi. To mój syn.
Dziecko. Będzie miał traumę.
Traumę? Ty tak serio?
- Ja się tym zajmę. - Kim pan jest?
On jest z panem?
Pomóż Kevinowi przy piłkach.
- Co, do...? - Kevin, przy piłkach. No idź.
Mal Bradley.
Legenda!
- Czy... - Jestem na emeryturze.
Widział pan, jak gra mój syn? Tak?
Chodź tu.
Co pan o nim myśli?
Ma szansę zostać zawodowcem?
- Jak ci na imię? - Rory.
Jesteś bardzo szybki, ale brakuje ci wyczucia sytuacji.
Głowa w górze i rozglądaj się.
I znajdź sobie innego idola.
Słyszałeś? Głowa w górę.
Ile razy ci mówiłem?
No właśnie...
Dzień dobry, drużyno marzeń. Jest OK. Poza tobą, Nathan.
Mam je tu zostawić?
Tak. Dzięki...
Vinny.
Vinny...
Walker.
Poznajcie Vinny’ego Walkera. Ma niezłe umiejętności.
- Cześć. - Miło cię poznać.
- Grasz tu dla kogoś? - Nie. Już nie.
Powinieneś. Jesteś dobry.
Kiedy gram przeciw dzieciom.
Jesteśmy drużyną międzynarodową.
- Jaką konkretnie? - Angielską.
Są bardzo utalentowani. Mogą sporo osiągnąć.
Cal!
- Aldar! - Podnieś się!
Im więcej razem grają, tym są silniejsi.
- O nie! - Kevin!
Tak?
Tak!
Kevin jest świetnym bramkarzem.
Trudno to stwierdzić, kiedy tak wujowo strzelają.
Mówić to jedno. Co innego strzelić gola.
To nie żart. Jak mam strzelić, jeśli tam stoisz?
- Chłopaki! - Spróbujesz?
Czemu nie?
Czekaj.
- Nieźle! - To edukacja.
- Mam to powtórzyć? - Tak!
To nie edukacja.
- Co za ruch! - Imponujące.
Dobry jesteś.
Będę o tym pamiętał w Rzymie. Tak, jedziemy do Rzymu.
Gelateria, pizzeria.
Wieża Eiffla.
- Wieża Eiffla jest w Paryżu. - Baran!
Zagramy w międzynarodowym turnieju futbolowym.
Co roku zabieram drużynę. Ta będzie dwunasta.
- Wygraliście? - Nie chodzi o wygraną.
- Chcesz wygrać. - Nie mam nic przeciwko.
Ale z nimi?
Nie wygracie.
Po treningu idziemy coś zjeść. Dołącz, jeśli masz ochotę.
Chłopcy!
Widzieliście, jak podbiegł i...
Kevin!
Jason, Aldar, Cal, Nathan! Chodźcie.
Stolik jest gotowy.
Nowa twarz!
Świetnie.
Bardzo miła twarz.
Wygramy puchar!
Dalej, chłopcy. Do dzieła!
- Gdybyśmy mieli takiego napastnika. - Mamy napastnika.
Ale ty jesteś inny.
Dochodzi szósta. Macie gdzie spać?
Jeśli zostajecie, zameldujcie się przed 18.
- Zapisany. - Tak.
- Ja też. - Tak.
- To dobrze. - Ja jadę do mamy.
Ale musisz gdzieś przenocować.
Zawody w ulicznej piłce nożnej.
Po czterech. Szybka gra.
Kilku świetnych zawodników. Sami bezdomni.
Bezdomni?
Tak. Wszyscy.
Mistrzostwa Świata Osób Bezdomnych.
Przyjadą zawodnicy z całego świata.
REPUBLIKA POŁUDNIOWEJ AFRYKI
Od Kapsztadu po Kopenhagę.
Kilku świetnych sportowców.
Inni ledwo kopią piłkę. Ale to nic,
bo kiedy piłka jest w grze...
wszyscy wariują.
- Samson. - Dalej!
- Cześć. - Pojedziesz z nami do Rzymu.
Będziesz reprezentował RPA.
Wygrajcie to, dobra?
Każdy zawodnik ma swoją historię.
Carla!
Wzruszającą, niespodziewaną, ekscytującą.
Wybrali mnie!
Opowiadają te historie w jednym uniwersalnym języku.
Lecę do Rzymu!
Taki jest futbol.
Ludzie zapomniani, zagubieni.
Ich duma, ich marzenia.
Te mistrzostwa łączą nas wszystkich.
To szansa, druga szansa,
by być częścią zespołu.
Tanroh, Shusaku.
Jedziecie do Rzymu!
To są najlepsi zawodnicy w Anglii.
I jadą do Rzymu.
MOTYWACJA DLA POCZĄTKUJĄCYCH
„Dajecie”?
Noś to na szczęście.
Dajecie.
Lecę do Rzymu!
Dajecie... Dajecie!
Jedź z nami.
Zamiast kogo?
Jesteś najlepszym piłkarzem, jakiego widziałem.
Oprócz tych w TV.
- Jestem... - Świetnym napastnikiem.
Mamy świetnego napastnika. Mnie. Mal wybrał nas wszystkich...
Ja odpadam.
Bo to mistrzostwa bezdomnych.
A ja nie jestem bezdomny.
Przykro mi.
- Myśleliśmy... - Mam samochód i pracę.
Pracę gdzie?
W logistyce.
Powodzenia.
Głupia sprawa.
Myśleliśmy, że to bezdomny,
a to jakiś ciul.
Ale wciąż jesteśmy najlepszą drużyną na świecie.
Ale nam nawciskał.
Logistyka.
Praca, samochód. Żona i dzieci?
Tak. Jestem zajęty. Przepraszam.
- Pytałem, czy masz gdzie... - To tutaj.
To mój wóz.
Rozumiem.
Powodzenia.
Dzięki.
RZECZY VINNY’EGO
Vinny.
Jedź do Rzymu.
Co? Nie mogę.
Myślę, że możesz.
To mój numer.
Muszą przejść przez środek boiska.
Biegnie.
To dotychczas najsłabsza obrona...
Podanie do przodu.
Ładne podanie.
Czy wytrzyma?
Tak.
Przechodzi na drugą stronę.
W końcu się udało!
Hammers przełamali opór Nuneaton.
Cześć, mamo.
Tak sobie pomyślałem,
bo wyjeżdżam,
że może...
Nie rób mi tego, Nathanie.
Ustaliliśmy, że nie możesz tu przychodzić.
- Ale wyjeżdżam... - Może kiedy wrócisz.
Przechodźcie. Takie są zasady.
- W porządku? - Chodź.
- Kevin. Jak się masz? - Hej.
- Ja wysiadam. - Zapomniałem.
Później o tym pogadamy.
Przepraszam, będę musiał to zrobić.
Przykro mi, Chiaro.
Jest.
Znalazłem.
Przepraszam.
- Proszę. - Miłego dnia.
- Dzień dobry. - Cześć.
- Hej. - Tylko herbatę?
- Tak. A czy mogę dostać klucz? - Tak.
- Proszę. - Dziękuję.
Nie ma za co.
- Dzień dobry. - Vinny.
Odbiór.
Nic dla ciebie nie mam, Vinny.
Ani na kilka następnych dni.
Powiesz, że tu jestem, jakby kogoś potrzebowali?
W poniedziałek po szkole?
Dobrze.
Skaner.
- Możesz mi oddać skaner? - Jasne. Dziękuję.
Na razie.
Już jest!
Przepraszam za spóźnienie.
Urwanie głowy w pracy.
Cześć, Wiewiórko.
Mów, co u ciebie.
Mamy specjalny apel.
I co?
I wygłaszam przemowę.
Przemowę? O rety. O czym?
O kimś, kogo podziwiam.
Dbasz o siebie? Źle wyglądasz.
Gdzie mieszkasz?
- O kim będziesz mówić, Evie? - O Zendayi.
Możesz przyjść.
Wiesz, że Zendaya jest trochę Szkotką? Przyjdziesz?
Oczywiście.
Na pewno przyjdziesz?
- Tak powiedziałem. - OK.
Bo jeśli nie, to powiedz. Nie zawiedź jej.
Powiedz, że nie.
Będzie cię wyczekiwała, zamiast myśleć o swojej przemowie.
To dla niej ważny dzień. Powiedz to.
Nieważne, co powiesz. Skłam.
Kiedy to? W następny piątek?
- Wiewiórko. - Tak?
Bardzo mi przykro,
ale nie mogę być na apelu.
- Wyjeżdżam. - Dokąd?
Do Rzymu.
Do Rzymu?
Tak. Do Rzymu.
Muszę jechać do Rzymu,
ale mamusia mi to nagra.
Wiewiórko, pokaż, jak wysoko wejdziesz.
- A możesz wyżej? - Tak.
Tak!
Nie cierpiałem ich robić do pracy, prawa jazdy czy paszportu.
Wygląda się na nich 10 lat starzej.
Ale dziś czuję się, jakbym wygrał los na loterii.
Nie musisz mówić.
Doskonale, Aldar.
Nie!
Jeszcze nie, Aldar. Siadaj.
- Bez uśmiechu. - Staram się nie uśmiechać, Mal.
Ale szczerze mówiąc, to ekscytujące.
Chciałem powiedzieć, że wywalam cię z drużyny.
Jasne, że jedziesz.
Cal, mówiłem „bez uśmiechu”, ale wyglądasz jak samobójca.
Po prostu jestem skupiony, Mal.
Co robisz, synu?
Nie wiem. Ten flesz mnie denerwuje.
Jest...
idealnie.
Nie tak źle, jak się zdaje.
Mal, nie piję od dwóch lat. Trenowałem do tego.
Jak my wszyscy. Stanowimy zespół. O nim nic nie wiemy. Kto to?
Cal, słowo daję, Vinny zasługuje na miejsce w drużynie.
Skup się na strzelaniu goli, a resztę zostaw mnie.
Wiesz, co dalej?
Rzym, stolica Włoch.
Leży 1445 km stąd na południowy wschód.
Stanowisko 23.
Słucham? Tak. Cześć.
Zaczekaj. Nathan.
- Halo? - Nathan?
- Mamo! - W porządku?
Tak, dojechałem na czas.
- Dziękuję za... - Odwróć się.
Co?
Nie mogłam cię puścić bez...
Ty pewnie jesteś Vinny.
Dużo mi o tobie opowiadał. Opiekuj się nim, dobrze?
To robota Mala. Ja jestem od strzelania goli.
Wiem, ale jesteście drużyną.
Wyglądasz na dobrego człowieka.
Dzięki.
- No idź. - Dobrze.
Chłopcy, zanim przejdziecie, chcę wam coś dać.
Będziecie reprezentować swój kraj.
To oficjalne prezenty od FA.
Nosząc te koszulki,
nosicie historię pięknego sportu.
Całego jego trudu i chwały.
I pamiętajcie, dobry zawodnik to dobry człowiek.
Czyli ty. I ty. Nawet ty.
Chodźmy.
Lecimy do Rzymu!
Witamy w Rzymie, Wiecznym Mieście.
Jako jedna z założycieli tego konkursu
mam przyjemność powitać was
na 20. Mistrzostwach Świata Osób Bezdomnych.
Benvenuti!
Przybyliście tu z całego świata,
by reprezentować swoje kraje.
Ale przede wszystkim,
reprezentować bezdomnych z całego świata.
Pokazujecie światu,
jak nadzieja może odmienić nasze życie.
Jesteście inspiracją dla nas wszystkich.
A teraz powitajmy Meksyk!
Nigerię!
Szwecję!
Niemcy!
Argentynę! Kenię! Austrię!
Brazylię! Pakistan! Ukrainę!
I brawa dla drużyny gospodarzy, zdecydowanych faworytów, Włochów!
Z Ameryki przybył Team USA!
I debiutująca na Mistrzostwach Świata Osób Bezdomnych...
Japonia!
To jak prawdziwe mistrzostwa w piłce nożnej.
Myślałem, że wyraziłem się jasno.
To jest na poważnie.
Możesz przyjechać tu tylko raz, więc dobrze to wykorzystaj.
A teraz powitajmy w Rzymie Anglię!
Z polotem, proszę.
I wreszcie powitajmy gorąco Afganistan!
Reprezentujecie szansę na zmianę.
Ogromny potencjał sportu
w tworzeniu lepszego świata.
Śmiało.
Niech Rzym wie, że tu jesteście!
Niech świat wie, że tu jesteście!
Zagrajmy w futbol!
To szaleństwo.
Jesteśmy tu!
Jak się masz?
Cześć.
- Anglia? - Anglia, tak.
- To wasze przepustki. - Dziękuję.
Nathan i Vinny będą w pokoju 23,
a pozostali w pokoju 24. W porządku?
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Dziękuję.
- Gdyby moja mama to widziała. - No proszę.
Będzie fajnie. Wspólny pokój.
- Można korzystać z prysznica? - Myślę, że to podstawa.
To wam się spodoba!
Chłopaki, zobaczcie!
Specjalność Jasona!
- Ktoś zapomniał okularów? - Co to?
Kupiłeś i zapłaciłeś
wędzonego torfem, ekologicznego dzikiego łososia firmy Kyle of Lochals?
Przekąska. Na rozpoczęcie.
Powinienem cię za to odesłać.
Nigdy nie byłem na lotnisku. Każą ci przejść przez sklep.
Myślałem, że zaraz dojdę do kasy. A tu Rzym.
Jason, zajmę się tym w drodze powrotnej.
I dam ci jeszcze jedną szansę...
- A piątek? - Piątek jest wolny.
Oto ona.
Możemy używać tych ręczników?
Przepraszam!
To Nathan. Przepraszam za niego.
Anglio, współczuję wam.
Dwanaście mistrzostw, a nic nie wygraliście.
Wiecie, kto jest w grupie?
Tak. Japonia. Nigdy tu nie grali. Tre punti.
- Portugalia. - Znów trzy punkty.
I ulubieńcy Mala...
RPA.
RPA was zniszczy.
Ale prawdziwi mistrzowie pokazują swoją wartość w porażce.
- Alex Ferguson. - Mal ma spore doświadczenie.
Trudne zwycięstwo to wielka radość.
- Pelé. - Zgadza się.
- A o czym mówisz? - O ćwierćfinałach w Rio.
Bardzo dyskusyjny rzut karny.
- Jeśli wygracie, postawię ci kolację. - Jak miło.
Ale nie wygracie.
Dziewczyna!
To zawodowa znajomość.
Serio, Mal?
Ale będzie świetnie.
Będzie super.
Czym jest logistyka?
- Co? - Twoja praca.
Podobno zajmujesz się logistyką.
Co robisz?
To metadon.
Długo brałem heroinę.
Widziałeś, ile mamy gratisów?
Mal, to jakiś żart?
Nie mówiłeś, że będę dzielić pokój.
W dodatku z ćpunem.
- Każdy ma powód, by tu być. - Ja przyjechałem grać w piłkę.
Tak jak Nathan.
Napastnik.
Świetnie panuje nad piłką.
ELLIE: ZARAZ PRÓBA PRZED APELEM. W RZYMIE WSZYSTKO DOBRZE?
Dzień dobry, przyjaciele.
Witamy w pierwszym dniu mistrzostw.
- Nie wrócił? - Nie.
Głupotą było go zabierać.
- Nie spał w swoim łóżku? - Nie.
Mówiłem, że nie wrócił.
Ale dziś zaczynamy.
Jak przyjdzie, to dobrze.
Nieważne. Musimy trenować.
Zaczynajmy.
To będą ciekawe mecze.
Na początek pierwszy mecz Grupy A: Anglia – RPA.
Tak, Cal. Tak.
- Podaj. - Jason, skup się.
- Przepraszam. - Szybciej.
Cal.
Tak.
- W porządku, Aldar? - Aldar.
- Jeszcze raz. - Do mnie.
Chłopaki, przyszedł.
Mal!
- Myśleliśmy, że wróciłeś. - Rozczarowany?
Mówiłem, że z wami zagram,
a nie, że będę z wami spał.
- Następny mecz za 10 minut. - Szybciej!
- Zawodników zapraszamy na boisko. - Skup się na piłce.
W pierwszym meczu Grupy A powitamy Anglię i RPA.
ANGLIA – RPA
Cały rok na to pracowaliście.
Po roku ciężkiej pracy i poświęceń nadeszło
14 minut prawdy.
Pamiętajcie, to szybka gra.
- Na nikogo nie czeka. Gotowi? - Tak.
Reprezentujemy nasz kraj
dobrym krawiectwem – to ja –
i świetnym futbolem.
Chodźcie tu.
- Wygrajmy ten mecz. - Tak!
Engerland!
Nie możemy znaleźć RPA.
RPA jest na dole Afryki, tuż pod Botswaną i Zimbabwe.
Ona mówi o drużynie futbolowej.
Wyjechali, ale nie dotarli.
Chcesz powiedzieć...
że ten mecz...
- Czyli nie gramy? - Macie trzy punkty.
Paskudnie.
To znaczy...
Mamy trzy punkty
Mamy trzy punkty w kieszeni!
- Mamy trzy punkty w kieszeni! - Jesteśmy rozczarowani.
Oczywiście.
Dostaliście trzy punkty za nic.
Dogoń ich. To twoi koledzy.
Następny będzie mecz w Grupie B. Szkocję i Indie zapraszamy na boisko.
Chyba lubi gry zespołowe.
Nie można mieć wszystkiego.
Anglia, trzy punkty. RPA nie pojawiła się.
RPA
A więc, proszę pani.
Jestem siostrą. Zakonnicą, nie panią.
To, oczywiście, nie są zakonnice.
To drużyna piłkarska z RPA,
reprezentująca kraj na mistrzostwach międzynarodowych.
On nie jest z RPA, tylko z Zimbabwe.
Jest uchodźcą.
To dlaczego reprezentuje RPA?
Bo nasz piękny kraj przyjął go z otwartymi ramionami,
kiedy on tego potrzebował.
I teraz chce nam podziękować, wygrywając mistrzostwa świata.
Proszę pani, on nie może wyjechać z RPA z tą wizą.
Nawet nie ma pozwolenia na pobyt w RPA.
Więc go deportujcie.
Do...
Do Włoch.
Ma bilet do Rzymu. Tak będzie łatwiej.
Pozostali mogą lecieć. Problemem jest ten pan.
Nie ma „pozostałych”.
Jesteśmy zespołem, tak?
Albo wszyscy, albo nikt.
A teraz przepraszam.
Proszę pani?
Okej.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Nie dziękowałam pani,
tylko jemu, że panią oświecił.
Drużyno, idziemy.
Z Bogiem.
Kiedyś tak wyglądało moje życie.
Wyjazdy za granicę, zwiedzanie.
- A potem wszystko... - Stracił to. Prawda?
- Z własnej winy. - Blackjack, poker, ruletka.
Miałem firmę budowlaną. Raz wziąłem kredyt na wypłaty.
Nim dojechałem, połowy nie było.
Kombinowałem, żyłem w strachu.
Ulżyło mi, gdy wszystko się wydało.
Nigdy nie byłem szczęśliwszy.
Jeśli Portugalia się nie pojawi, też dostaniemy trzy punkty?
ANGLIA – PORTUGALIA
Vinny i Nathan – na ławkę. Cal, Aldar, Jason, Kevin – wychodzicie.
Chcę, żebyście wygrali, ale z godnością, sportowym duchem i dyscypliną.
- Zróbmy to. - Tak!
- Chodź, Vin! - Jose.
- Boa sorte. - Obrigado, Mal. Powodzenia.
Powodzenia.
W porządku, Vinny?
Zaczynajmy!
Szybko! Musicie dobrze zacząć!
- Podaj! - Tutaj!
ANGLIA – PORTUGALIA
Dalej!
- Dalej! - Dobra.
- Jazda! - Tak!
- Jazda, chłopcy! - Odbierz!
Jason, ostro! Tutaj!
Tutaj!
Spokojnie, chłopcy.
Sędzia!
- Widziałeś to? - Nie.
Sędzia też nie. Oczu nie masz?!
Ale za to słyszy!
Szkoda, że nic nie widzisz!
- Proszę z boiska. - To miejsce zbrodni!
- To było przestępstwo. - Prosiłem.
Genialnie. Co za niespodzianka.
Proszę opuścić boisko.
- To ten duch sportu? - I dyscyplina.
Mal Bradley, czerwona kartka.
Wchodzisz, synu.
- Do mnie mówił? - Zamknij się.
Co robisz?
Gram.
Zmiana zawodnika.
Numer siedem, Vinny,
za Cala, z ósemką.
Kev, dawaj! Do mnie!
Szybko!
Dalej, Vinny! Strzelaj!
Tak!
- Vinny! - Dalej!
Tak!
Dalej!
Tak!
Dalej, Anglio! Biegnij na niego, Jason!
Dajesz, Aldar!
PRZERWA ANGLIA – PORTUGALIA
Ciąg dalszy po pięciominutowej przerwie.
Spójrzcie.
Zagrzewa ich do walki.
Jesteście gównianą drużyną.
Ale gówniana drużyna wygra, jeśli ma dobry plan gry.
Tak. Z planem czuję się pewniej.
- Jaki jest plan? - 4-4-2. To zawsze działa.
Klasyczne, proste 4-4-2.
Nas jest czterech.
No dobra.
Gdziekolwiek jesteś na boisku, weź piłkę i podaj mi ją.
- Chyba że jestem w lepszej sytuacji. - Podajesz do mnie.
- Dobra, chłopaki. Chodźmy. - Wygrajmy to!
Tak, Cal!
Podaj!
Tak!
Zdobyłem gola!
Tak! Dobrze!
Jazda!
- Vinny! - Tak!
- Vinny!
- Tak! - Nie!
Tak!
- Tak! - Udało się!
Anglia!
- Tak! - Tak!
ANGLIA – PORTUGALIA
ANGLIA: 3 PUNKTY
ANGLIA: 6 PORTUGALIA, JAPONIA: 0, RPA –
Dalej, Japonio!
Dajecie!
Jesteśmy tu, by przynieść zaszczyt krajowi.
Byśmy mogli być z siebie dumni.
Dlatego walczcie!
Walczcie.
Lojalność!
Lojalność.
Zaangażowanie!
Zaangażowanie.
I gole. Mnóstwo goli!
Zgadza się?
Dajecie!
JAPONIA – PORTUGALIA
Trójka, obudź się.
Za pierwszym razem moi dostali łomot 9:0 w Glasgow.
Ból z czasem przechodzi.
Chociaż to nieprawda. Wciąż budzę się z krzykiem.
Tak.
Przepraszam. Ja tylko...
Nie macie dumy. Ani honoru.
Musimy ciężej trenować. Dwa razy ciężej.
Zawiedliście mnie.
Za mało na was naciskałam.
Totalnie upokarzające...
Będziemy trenować i będziemy z siebie dumni.
Powtarzajcie za mną. Wygramy.
Drugi mecz w Grupie C.
Powitajcie, proszę, drużyny USA i Austrii.
Dalej!
No przejmij!
Tak!
Zdobyła najwięcej bramek.
Numer dziewięć.
Dajecie!
- Hej, dziewiątko. - Tak?
- Jesteśmy z Anglii. - Tak.
- Masz w sobie Anglika? - Co? Nie.
A chcesz?
Co?
ANGLIA
FINAŁ
Dalej, USA!
NAPASTNICZKA
BARDZO MOCNE
MEKSYK
UWAGA!
Forza, Italia!
WŁOCHY
KAPITAN
FAWORYCI!
TUREK
PORTUGALIA
JAPONIA – ZBYT ŁATWA
Chwila. Wolno nam obklejać ścianę?
I coś takiego Aldar ma w głowie? Geniusz.
RPA – ZA PÓŹNO!
Dotarliśmy.
Naprawdę tu jesteśmy.
Protasia.
Gabriella!
Dotarliście. Serdecznie wszystkich witamy.
Sprawdzę, czy wszystko jest gotowe.
Spokojnie. Cieszymy się, że tu jesteśmy.
Jedyne, czego chcemy, to zagrać z Anglią.
- Wiem. - Dobra, chłopcy.
Która drużyna jest na czele Grupy A Mistrzostw Świata Osób Bezdomnych,
z sześcioma punktami na sześć?
- My. - Tak!
- A dzięki komu? - Wszystkim. Jesteśmy drużyną.
Bardzo śmieszne.
O rany.
Staram się być dobrym kolegą z drużyny.
Lubi mieć własną przestrzeń.
Mieliśmy dzielić pokój. Ani razu tam nie spał.
- Dzięki, bracie. - Co za zawodnik!
Mógłbyś grać zawodowo.
Anglia.
Mal pewnie bardzo żałował,
że nie mogliśmy z wami zagrać.
Pewnie był zawiedziony,
że nie mieliście okazji zagrać z najlepszą drużyną.
Ale macie szczęście, bo byśmy wygrali.
- Nie sądzę. - Moja drużyna też jest zawiedziona.
Podobno nie można już nic zrobić,
byśmy wzięli udział w zawodach.
Przykro nam,
ale Bóg zesłał mi ciebie.
Powiedziałam mu:
„Potrzebuję zawodnika, który kocha ten sport
i zechce zagrać przeciwko nam”.
I oto jesteś.
- O czym pani mówi? - Nie chcecie wygrać walkowerem.
Chcecie wygrać, bo jesteście sportowcami.
Tak, to prawda, ale...
Alleluja! Wiedziałam.
Chodź tutaj.
Dziękuję. Bardzo ci dziękuję.
Jesteśmy ci wdzięczni.
Bóg też jest wdzięczny, bo kibicuje RPA.
Ma bilet na wszystkie mecze. Możesz już iść.
Jak ci na imię? Ach, Vinny!
Vinny-o!
Vinny-Vinny! Do zobaczenia na boisku!
Fajny chłopak. O mój Boże.
Hej, Bóg jest dobry za każdym razem.
Gdzie Mal?
Jeden z twoich mówił mojej zawodniczce
o swoim penisie.
Nie, skąd. Nie chciałem, żeby to tak zabrzmiało.
A co on powiedział o swoim...
- Penisie? - Dzięki.
Spytał, czy ma w sobie Anglika. Odpowiedziała, że nie, a on...
Wiemy, co było dalej.
- Ale nie chodziło mi... - Jason, bądź cicho.
Chłopcy, dajcie nam chwilę.
- „Masz w sobie Anglika”? - Przestań.
Wiesz, że moje dziewczyny przeszły piekło.
Dopiero zaczynają się dobrze czuć i to jest cud.
A ten cud nazywa się „szacunek”.
Chłopak żartuje, a one słyszą brak szacunku.
Już dostał ostrzeżenie.
- Co mu jest? - To co zwykle.
Trzy domy dziecka, młodociany przestępca, bez nikogo.
- To nie wytłumaczenie. - Załatw to z nim.
Musi wiedzieć, że to poważna sprawa.
Wybacz. Myślałem, że jest gotowy.
Jak jesteś na ulicy,
nikt z tobą nie gada.
Więc nie powiesz nic złego.
Tym razem powiedziałeś coś złego. „Masz w sobie Anglika?”
Muszę ją przeprosić.
Po prostu ją przeproś.
Naprawdę mi się podoba.
No to powiedz:
„Przepraszam.
Podobasz mi się”.
Mam dla ciebie prezent.
Rybę?
Ekologiczną, ze Szkocji. Samo białko, zero tłuszczu.
Daję ci to, bo szanuję cię jako sportowca.
I żeby przeprosić.
Dziękuję.
- Pistacjowe były dobre. - To klasyk!
- Myślisz, że będziemy mieli kłopoty? - Nie!
Ja... My...
Nie. Ja będę mówić.
To międzynarodowe zawody piłkarskie.
Zabrałam was tutaj, żebyście poczuli się dumni.
Przeżyli coś pozytywnego i pięknego.
Ale zawiodłam was.
Znaleźliście tylko upokorzenie.
Ale widzieliśmy wiele pięknych rzeczy.
Dzięki tobie.
Rozumiesz, co robimy?
RPA to dobra drużyna.
Nieważne. Przyjechali za późno.
To 8 418 kilometrów.
Z Rzymu do Kapsztadu.
Długa droga.
- Hej. - Hej.
- Ciao. - Ciao. Cześć.
Jestem Joram, kapitan Włochów.
Słyszeliśmy, że zaginęły wam koszulki.
W duchu rywalizacji... to dla was.
Dziękuję.
O mój Boże!
Jakie piękne!
Chłopcy, spójrzcie!
Dostali nowe stroje.
- Dziękuję. - Podobają się?
Dzieją się takie piękne rzeczy.
RPA wciąż śpiewa?
Buongiorno, Vinny.
Dzień dobry, Vinny.
Tam, gdzie śpisz, jest lepiej?
Tak.
Straciłeś wczoraj grilla.
- Dzień dobry. - Buongiorno.
W imieniu Mistrzostw Świata Osób Bezdomnych
chciałbym wam bardzo podziękować.
Jesteśmy wzruszeni.
Naprawdę?
Zgodziliście się zagrać z RPA. To cudowne.
Gratuluję. Uwolniłeś ducha rywalizacji.
Zgodziłeś się na mecz z nimi?
- Nie pytał? - Tak.
No nie...
nie wprost.
Ale przecież nie musiał,
bo przyjechaliśmy pokazać piękny sport.
A to jest...
piękne.
Wykracza poza futbol.
Nie chcemy wykraczać poza futbol. Chcemy wygrać.
No to wygrajmy.
Słuchajcie, chłopcy. Jutro, grając z RPA,
pamiętajcie, że jesteście drużyną.
Nie taką złą drużyną. Możemy wygrać te zawody.
Tak!
Jeszcze nigdy nie powiedziałeś „nie taką złą”.
„Idioci”. Tak nas nazywałeś.
- „Bezużyteczni idioci”. - „Bezużyteczni kretyni”.
„Idiotyczni, bezużyteczni kretyni”.
Nie pierdol.
Co to miało znaczyć?
- Że się boisz. - Co?
- Nic. Przepraszam. - Nie, mów dalej.
- Mówiłem, że się boisz. - Czego? Was?
Nie.
Siebie.
Co?
Na boisku jesteś genialny.
Ale kiedy mecz się kończy,
unikasz nas i odchodzisz.
Mal nie zabrał cię tu, byś strzelał gole.
A po co mnie tu zabrał?
No mów.
Mam siedzieć i gadać o sobie?
I to jest problem z wami.
Nic nie rozumiecie.
Nie angażujecie się.
Nic a nic!
Możesz kwestionować ich umiejętności i taktykę,
nawet zdrowie psychiczne, ale nie ich zaangażowanie, jasne?
Mówię tylko, że...
Aldar nie jest z Anglii.
Jest z Afrin, kurdyjskiej części Syrii.
Miasto zbombardowano. Stracił rodzinę.
Nie ma do kogo ani dokąd wracać.
Jeśli wróci do Syrii, to go zabiją.
Zmaga się z tym i gra dla Anglii,
bo to jedyne miejsce, które może nazywać domem.
Angażuje się.
Przepraszam za tamto.
Ale rozmowy naprawdę pomagają.
Kiedy brałem heroinę, przekonałem się, że kiedy...
Sportowcy nie biorą heroiny.
Znów wyszedł. Nie powinienem był nic mówić.
Daj spokój.
Potrafi o siebie zadbać.
Mój kumpel Fergus...
Wyszedł kiedyś z odwyku
i więcej nie wrócił.
- Poszukam go. - Czekaj, Nathan.
Jeśli to ci poprawi nastrój, razem go poszukamy.
- Dobra. - Tak?
Tak.
A jeśli on wróci?
No to my będziemy go szukać,
a ty tu zostań, w razie gdyby wrócił.
Dziękuję.
Chodźmy.
- Jason, chodź. - Vinny nawet nas nie lubi.
- Pójdziemy też na lody. - Słowo?
W Rzymie najbardziej lubię to,
że kiedy patrzę w górę,
nie widzę bomb.
Myślicie, że te zakonnice zagrają z nami?
To księża, Jason.
Księża.
Widzicie tę wilczycę? Pod nią jest dwoje dzieci.
- Nie minęliśmy Koloseum. - Tędy?
Piękne.
Vinny!
Nigdy go nie znajdziemy.
Escusi.
Więc to tutaj śpisz?
Naprawdę nas nienawidzisz.
Śpisz tutaj, choć masz czyste łóżko i ciepłą wodę w kranie.
Jak nie masz dumy, to co masz?
Posłuchaj. Zrobiłem coś. Dawno temu.
Zmieniłem się.
Ale muszę to udowodnić.
Co zrobiłeś?
W porządku.
Mój synek.
Zostawiłem go samego i poszedłem zapić.
Jak długo był sam?
Czterdzieści osiem godzin.
Miał cztery latka.
Tak, wiem.
Wiem.
Czasem musisz pogodzić się z faktem, że dziecku będzie lepiej bez ciebie.
Nie. Zmieniłem się.
Spędzam z nim dwie godziny w tygodniu.
Dwie godziny pod nadzorem.
Gdyby udało mi się to zmienić na „bez nadzoru”...
Myślisz, że futbol ci pomoże?
Oczywiście.
Co się dzieje?
Przyszedłem z Calem. Nie chciałem przeszkadzać.
- Możecie już iść... - Tu jest!
Rewelacja.
- Jeszcze ktoś? - Fajna miejscówka.
- Świetny widok. - Wszyscy cię szukaliśmy.
Vinny i ja właściwie próbowaliśmy pogadać, ale...
- To jest jak Mroźna noc. - Co?
Nie znasz tego. To książka. Percy, strażnik parku, leży w łóżku.
Na zewnątrz pada śnieg. Do drzwi puka łasica.
Jakby pukała, dostałbyś zawału.
Tak. I łasica mówi...
Gadająca łasica? Chryste, ale miałbym pietra.
Łasica mówi...
To wiewiórka.
Co?
Percy otwiera drzwi, a na progu stoi wiewiór.
„Zaraz odmrożę sobie orzeszki,
taki śnieg pada. Wpuścisz mnie?”
Percy jest miękki. Mówi: „Możesz spać tu ze mną”.
Układają się w łóżku, kiedy znów ktoś puka do drzwi.
Króliki.
Percy mówi: „OK, możecie spać ze mną i wiewiórem”.
Ale wieść się rozeszła.
Potem zjawiły się lis, borsuk, parę kaczek i jeż.
Szaleństwo. Wszyscy stłoczeni. Brakuje miejsca.
Aż nagle doszedł ich dźwięk spod podłogi.
Zwierzęta zaczęły panikować.
Pochowały się w szufladzie na skarpety, w kapeluszu, kieszeni.
A odgłosy były coraz głośniejsze.
Nagle wychodzi kret
i mówi: „Cześć. Znajdzie się miejsce dla jeszcze jednego?”.
A Percy na to: „Pewnie”.
Wszystkie zwierzęta zostały w kryjówkach,
przytulnych.
A Percy i kret przytulili się w łóżku
i zasnęli szczęśliwi.
Pytanie.
Jaki jest morał
tej opowieści?
Morał jest taki: Zrób jeden dobry uczynek,
np. zagraj z RPA, kiedy nie musisz, a...
Tak trzeba.
Serio?
Myślę, że fair play to dobry pomysł.
Taki bardzo... angielski.
Jeśli Vinny myśli, że możemy wygrać,
to ja się piszę.
Czas do łóżek. Jutro ważny mecz.
Chodźcie. Nathan będzie czekał.
Chłopiec czy dziewczynka?
Nie zamierzam z tobą o niej rozmawiać.
Czyli dziewczynka.
Tak.
Mała dziewczynka.
Grazie.
Wszystko inne się zmienia,
ale tutaj
wciąż może być 1983 rok.
I pewnie dlatego
przypadkiem... celowo kupiłem ci espresso.
Przydadzą mi się oba, bo gramy z RPA dzięki Vinny’emu Walkerowi.
Nie wiem, ile do ciebie dociera, ale on naprawdę umie grać.
Gotowy ich pokonać?
Nie zdobyłem gola.
Napastnicy mają strzelać.
W takich zawodach jest trudno. Mamy mało miejsca.
Trzeba stworzyć przestrzeń. Chodź do mnie.
- Widzisz? - Co? Jak to zrobiłeś?
To się nazywa zwód Cruyffa.
Johan Cruyff go wymyślił, a ja udoskonaliłem.
Pokażę ci.
Widzisz? Odwracasz się i strzelasz.
Twoja kolej.
Stary, no weź.
Było blisko. Musisz owinąć stopę dookoła.
Zademonstrowali prawdziwego angielskiego ducha.
Powitajmy więc Anglię i RPA.
Anglia!
Sprytne posunięcie. Mamy fanów.
- Co się dzieje? - Śpiewają dla nas.
Kochają nas.
Bo zgodziliśmy się zagrać z RPA. Dalej, chłopcy!
Mnóstwo ludzi. Wcześniej tak nie było.
- To pomaga się skupić. - Skądś to znasz?
Muszę ci coś powiedzieć. Posłuchałem twojej rady.
Nathan, skup się na grze.
Anglia!
Wiedziałem, że zagramy.
Przegracie.
Dalej, chłopcy!
Śmiało, Nathan!
Dawaj!
- Uważaj! - Tak!
- Nathan! - Co robisz, chłopie?
- Obudź się! - Przepraszam, Vinny.
Sędzia!
Dalej, Samson!
Tak!
ANGLIA – RPA
Tak, Samson!
- Co ty wyprawiasz? - Przepraszam.
Co robisz?
Co on wyprawia?
- W porządku? - Co jest?
- Gra nie czeka. Dalej. - Chodźcie.
Aldar, jeszcze możemy wygrać!
Zmiana zawodnika.
Za Nathana, numer trzy, wchodzi Aldar z piątką.
Dobra, dalej!
- Bierz piłkę. - Tutaj!
Co się stało z Nathanem?
Cokolwiek to jest, Mal się tym zajął.
Martwmy się o mecz z Japonią.
Vinny!
Vinny-Vinny!
Dziękuję.
Dobrzy z was chłopcy. Zagraliście, choć nie musieliście.
Dlatego strzeliliśmy tylko trzy gole.
Później, Japonii, strzeliliśmy o wiele więcej.
Aldar,
ile zdobyli w meczu z Japonią?
Dwanaście.
Czyli aby przejść do fazy pucharowej,
musimy wygrać ośmioma punktami.
W ostatnim meczu grupy A Anglia zagra z Japonią.
Drużynę Japonii prosimy na boisko.
Jesteśmy tu, by tworzyć radosne wspomnienia.
I tylko to się liczy.
Co się stało?
Jeśli strzelimy jednego gola,
będziemy mieli radosne wspomnienie.
Dobra! Chcę, żebyście wrócili do domu z radosnymi wspomnieniami.
Bądźcie dumni.
Głowy do góry.
Idźcie tam i strzelcie gola.
Tak zróbmy!
Dajecie!
JAPONIA – ANGLIA
Kocham was!
Bardzo ich kocham.
To fajnie.
Odwróć się. Szybko!
Tak! Jason! Dajesz!
Co robisz?
Kryj go!
Serio, co się dzieje?
Obudzicie się?
Jeszcze jeden!
Wracajcie! Skupcie się!
Szybko! Gra nie czeka!
Dalej, chłopcy! Dalej, Vinny!
- Jeszcze jeden! - Kev, już!
Vinny, jeszcze jeden!
Zrób to, Vinny!
- Tak! - Tak!
JAPONIA – ANGLIA KONIEC MECZU
Wchodzimy do ćwierćfinałów!
- Ćwierćfinały czekają na nas! - Tak!
Ćwierćfinały czekają na nas!
Zagramy w tych ćwierćfinałach głównie dzięki mnie.
Nathan leci do domu.
Co takiego? Nie.
Zabieram go na lotnisko.
Mama go odbierze.
Nie może wrócić. Jesteśmy drużyną.
- Co się dzieje? - Zapomniał wziąć metadon.
Przecież chodził na spotkania. Jak mógł zapomnieć?
Nie może go wziąć teraz?
Mal, możemy jechać?
Nathan denerwował się tym wyjazdem.
Obiecaliśmy, że jeśli będzie chciał wrócić, to wróci.
Nathan, bez ciebie by nas tu nie było.
Bezpiecznej podróży.
Cześć, Nathan.
Dzięki za wszystko.
- Pomóż nam, Cal. - Dobra.
Hej.
Nathanowi nic nie będzie?
Przestał brać metadon.
Co to znaczy?
Bez niego
czuje się przytłoczony.
Lepiej mu będzie w domu. Pójdzie na spotkania.
Jego mama tam jest.
Nie powinien się z nią widywać, ale nie ma nikogo innego...
Słaba ta rozgrzewka.
Ale może się nie rozgrzewasz, tylko czekasz na mnie.
Nie. Nie szpieguję cię ani nic.
Jasne.
Zjadłyśmy rybę.
Była dziwna.
O rany, wybacz.
Ale mi smakowała.
Tam u was to normalne? Przepraszacie rybą?
To był mój pomysł.
Dobra. Przyjmuję twoją rybę
i przeprosiny.
To świetnie, bo chciałem powiedzieć...
Nic więcej nie mów.
Bo znów coś chlapniesz i będę musiała ci wybaczać.
Pobiegajmy, jak chcesz.
Spokojnie. Jesteś spięty.
Tu... Tak...
Jestem marzycielką.
Ja też. Ciągle wyglądam przez okno.
No nie.
Nie. To takie określenie w USA.
Przyjechaliśmy do Stanów nielegalnie.
Moich rodziców deportowano. Ja mogę zostać, ale nie na zawsze.
Jeśli tu wygram,
będę miała szansę zostać w USA.
Wiesz, jaką lubię pizzę?
Z ananasami. Hawajską.
Ananasy?
Na pizzy?
Nie wszyscy ją lubią, ale warto spróbować.
Ananas na pizzy
i rybne przeprosiny?
Co jest nie tak z Anglią? Nie odpowiadaj. Chodź.
Biegnijmy. Muszę wygrać.
Rodzina ma być ze mnie dumna.
Złoty medal? Miejsce w finale?
Chodź, rybaku!
W pierwszym meczu półfinałów
powitajmy USA i RPA.
Gramy!
Kryjcie ich!
Dalej!
Jeszcze raz!
Dalej, Samson!
Samson, dawaj!
Tak!
Podaj!
Samson, co się dzieje?
- Zmiana zawodnika. - Kontuzja?
Za Samsona z siódemką wchodzi piątka, Dylan.
USA – RPA
- Dalej! - W porządku.
Dawaj! Do bramki!
Ich napastniczka zdobyła najwięcej goli,
ale USA nie weszły do finału.
Przeszła drużyna RPA. Tymczasem...
my pokonaliśmy Meksyk.
Teraz gramy z faworytami, Włochami, o miejsce w finale.
Tak.
Szkoda, że Nathan jest 1445 km stąd.
- Po co wiedzieć takie rzeczy? - By wypełnić czymś mózg.
Zapełniam mózg dobrymi rzeczami
i nie ma w nim miejsca na te złe.
Gdyby Nathan nie był 1445 km stąd,
nie byłoby mi tak trudno powiedzieć,
że nie zagram dziś z wami przeciwko Włochom.
- Co? - Co?
Powiedziałeś, że nie grasz?
Tak.
W półfinale?
- Tak, bo jestem Kurdem. - Mówiłeś, że jesteś z Syrii.
Pochodzę z syryjskiej części Kurdystanu.
I co? Kurdowie nienawidzą Włochów?
Joram, kapitan drużyny włoskiej, jest tureckim Syryjczykiem.
W Syrii trwa teraz wojna domowa.
Wytłumaczę wam.
Po I wojnie światowej, gdy upadło Imperium Osmańskie,
Aldar.
- Po... - Aldar.
Może w tych okolicznościach przyjmiemy ich upadek na słowo.
Nie martw się,
wygramy ten mecz.
Wygramy go dla ciebie
i dla Nathana.
Za chwilę okaże się, kto zagra w finale z RPA.
Powitajmy Anglię i drużynę gospodarzy.
PÓŁFINAŁ ANGLIA – WŁOCHY
Każda drużyna, która straci zawodnika,
może wypożyczyć kogoś innego.
- Mamy okno transferowe? - Właśnie.
Fajnie.
To Roberto z Argentyny.
Znasz Messiego?
Cieszę się, że z wami zagram.
Jestem dobry w karnych.
Roberto, numer trzy!
Vinny!
Roberto!
Dobrze!
Dawaj, Vin!
Vin! Vinny!
Hej!
Sędzia!
Dasz radę?
Strzelaj, Roberto! Dasz radę!
Ty tak poważnie?
Nikt nie może być aż taki słaby!
- Co to było? - Vinny...
- Co to znaczy? - Vinny!
Faul? On jest w naszej drużynie!
- Rzut wolny? - Jest w naszej drużynie!
- Dwie minuty. - To żart!
O co chodzi?
Odsyłasz mnie, ale jego zostawiasz?
Dwie minuty.
Numer siedem, Vinny, żółta kartka.
Mal Bradley, czerwona kartka.
Tak, Aldar! Dawaj!
Dalej, Aldar!
Dobrze! Dokończ to!
Kevin, trzymaj piłkę!
Sędzia!
Co robisz? W co ty pogrywasz?
Chwila! Sędzia, ile jeszcze?
Sprawdź, ile.
Postaraj się, synu.
ANGLIA – WŁOCHY
Cal, tutaj.
- Tak! - Tak!
Vinny!
Podaj piłkę!
Wykończ ich!
KONIEC MECZU
Karne przeciwko Włochom.
Co może pójść nie tak?
O finale zdecydują rzuty karne.
ANGLIA – WŁOCHY
Dawaj, Aldar!
- Tak! - Tak!
Super, Aldar!
Pinza!
Tak!
- Tak! - I o to chodzi!
Strzelaj, Cal!
Dajesz!
Forza, Italia!
ANGLIA – WŁOCHY
Vinny!
Dalej, Vinny!
Vinny!
Gratulacje dla Włochów, drugiego finalisty Mistrzostw Świata Osób Bezdomnych!
- Przegraliśmy, ale gdzie jesteśmy! - Nie w finale.
Zagramy o trzecie miejsce.
Trzecie na świecie.
To oznacza medale. Jestem z was dumny.
Może nie wygraliśmy, ale posłuchajcie tego.
Anglia!
Byliśmy blisko.
Vinny wszystko spieprzył.
Zamknij się, Jason. Cal też.
Przez ciebie odszedł Nathan.
Co?
Byliście razem w pokoju.
Miałeś się nim zająć. Dbamy o siebie nawzajem.
Ale nie ty.
Co noc znikasz, zostawiasz go samego.
Wiesz, co powiedział tuż przed wyjazdem? Powiedz mu, Mal.
Cal.
„Przeproś ode mnie Vinny’ego”.
Myślał, że cię zawiódł,
Czy to nie smutne?
Jak możesz tak mówić?
- Nie zaczynajcie. - Nie.
Nie ja porzuciłem dzieciaka.
- Nie przegrałem domu i małżeństwa. - Dość.
Nie jestem ćpunem ani złodziejem.
Ani...
Albo...
Ani fryzjerem.
Co?
Opowiadasz, kim ludzie byli, zanim tu przyjechali.
Ja byłem golibrodą.
A dziś chcę wam podziękować. Jesteście dla mnie jak rodzina.
Pytanie brzmi zatem...
Kogo pięknie ogolić?
Mnie by się to przydało.
Nie.
Ja pierwszy.
U nas robota fryzjera jest niebezpieczna.
Ludzie przychodzą do zakładu i mówią.
Czasem mówią za dużo, mówią złe rzeczy.
Kiedyś, gdy sytuacja się poprawi, znów będę fryzjerem.
I będzie właśnie tak.
Zwyczajnie. O tak.
Słucham?
- Cześć, tato. - Wiewiórka.
Co u ciebie? To moja córka.
- Jak apel? - OK.
- A twoje wystąpienie? - Mówiłam o tobie.
Co?
Miała być Zendaya, ale mówiłam o tobie.
Że pojechałeś wygrać Mistrzostwa Świata Osób Bezdomnych.
- Mistrzostwa Świata? - Wygracie?
Daj mamę.
Mistrzostwa Świata Osób Bezdomnych?
Powiedziała klasie, że tata jest bezdomny?
Upokorzyła mnie.
I siebie.
- Dzieci... - Jesteście w gazetach. Kibicują wam.
Wszyscy wiedzą.
Mal, to twoja wina.
Namówiłeś mnie na przyjazd tutaj,
a teraz moja córka myśli, że jestem nieudacznikiem, jak oni.
Mam tego dość. Uważasz się za lepszego, bo umiesz kopać piłkę?
- To nie tak. - Lepiej gra.
- Nie jestem lepszy od was? - Nie.
Stary.
Byłem piłkarzem.
Grałem w West Ham.
Miałem kontrakt z West Ham United.
Tak.
Oto kim jestem.
U nich grał Bobby Moore, kapitan reprezentacji.
I Geoff Hurst, hattrick w finale Pucharu Świata.
Oto kim jestem.
No właśnie. A teraz jestem tu z wami.
Jestem prawdziwym piłkarzem.
Prawdziwym.
Oto kim jestem.
Vinny Walker, przyszła legenda futbolu.
Co za debiut w West Ham United.
Nie powstrzymają go.
Nie powstrzymają. Patrzcie. Minął jednego.
Drugiego!
Tak jest, Vin.
Co za strzał!
Tak jest!
Kolacja miała być, jeśli wygramy. Nie wygraliśmy.
Wiem.
Porozmawiamy o czymś innym niż futbol?
Jasne.
Jesteś pięknie ogolony.
Twoja kolej.
No dobrze.
W Rzymie spędziłem z Chiarą miesiąc miodowy.
Dziwnie jest tu wrócić?
Dziwnie, ale... miło.
Twój chłopak
strzela dużo goli, ale charakterek ma jak jego trener.
Ja nie mam charakterku.
Z wyjątkiem
boiska i jego okolic.
- Vinny musi tu być. - Tak?
A może chodzi ci o wygraną?
Czy on w ogóle jest bezdomny?
Od miesięcy mieszka w aucie.
Ale chciał tu przyjechać?
Nie ściągnąłem Vinny’ego, bo chciałem wygrać.
Ściągnąłem go...
bo chciałem coś zmienić.
To znaczy?
Przez jakiś czas Vinny był zawodowcem. Grał w West Ham.
Ty go odkryłeś?
Tutaj jest.
- Vincent Walker. - Tak, Vinny.
Vinny Walker.
- Dwanaście lat. - Dwanaście...
Odkryty przez West Ham.
West Ham United.
Drużyna pełna legend.
Szybki,
sprawny,
zadziorny.
- Najlepszy zawodnik w historii! - Świetna lewa stopa.
- Idzie na całość! - Widzisz ten mały zawijas?
Stawiałem go, kiedy sądziłem, że widzę iskrę.
Niepowstrzymany.
On miał iskrę.
Był genialny.
Wszyscy myśleliśmy, że daleko zajdzie.
Tak, Vinny!
Co za gol!
Tak!
I co się stało?
Chyba jak wielu innych
nie był dość dobry.
Nie dość dobry.
Właśnie. Jesteś nie dość dobry.
Myślał, że ma wszystko.
- Właśnie! - A został z niczym.
Vinny Walkerze, jesteś nie dość dobry.
Taki właśnie jestem.
Nigdy nie byłem dość dobry.
I nigdy nie będę.
Nie dość dobry dla nikogo.
Wszystkim jest lepiej beze mnie. Beznadziejny.
Bezwartościowy. Bezdomny.
Oto, kim jesteś.
Oto kim jestem.
Nigdy nie spotyka się tych, którym się nie udało.
Vinny jest pierwszy.
To odmieniło bieg jego życia.
Nigdy nie odnalazł drogi powrotnej.
Pogubił się.
Dlatego ściągnąłem go tutaj.
Rozmawiałaś z nim o tym?
Nie.
Nie wiedziałem jak.
Musisz.
Musisz mu pomóc
odnaleźć swoją drogę.
Poproś Chiarę.
Nadal czasem z nią rozmawiasz, prawda?
Pogadaj z nią.
Pewnie powie ci, że mam rację.
Tak myślę.
Dziękuję, Chiaro.
Znów wiedziałaś.
Jak długo tu siedzicie?
Twoja zawodowa znajoma powiedziała, że możesz tu być.
Nie wiedzieliśmy, co robisz.
Siedzę w jednym z najpiękniejszych kościołów w Europie.
Po co niby tu przyszedłem? Na zumbę?
Chodźcie. Chcę wam coś pokazać.
Podobno jeśli rzucisz monetą i pomyślisz życzenie,
to tutaj wrócisz.
Zrobiłem to z Chiarą.
Moją żoną.
W podróży poślubnej. Nigdy tu nie wróciliśmy.
- Więc to nie działa. - Chryste, Jason.
Przepraszam.
- Mam nadzieję, że kiedyś wróci. - Ona nie żyje.
- Czyli to by nie było dobre. - Jasne, że wróci.
Będzie wam dziś kibicować.
No to...
MECZ O TRZECIE MIEJSCE
ANGLIA – USA
A Vinny?
Przyjdzie.
Witamy w ostatnim dniu turnieju.
Zaczniemy od meczu o trzecie miejsce.
Jeśli się nie pojawi, będziemy upokorzeni.
Powitajmy Anglię, która będzie walczyć o trzecie miejsce z USA.
Przyjdzie.
USA!
Dawajcie!
- Raz, dwa, trzy... - Anglia!
Tak, Jason. Tak, Cal!
Co?
Dawajcie!
Jestem zawodnikiem. Patrz.
Od samego gwizdka.
Muszę grać.
Anglia.
- Zawodnik. - Jazda!
Jestem bezdomny.
Jestem bezdomny!
- Piłka! - Dalej, Aldar!
Cal, bierz piłkę! Dalej!
Uważaj z tyłu.
Rosita, skarbie, wybacz!
Biegnij za nią!
Aldar!
Kryj ją!
ANGLIA – USA
Kev!
Biegnij!
Aldar, do piłki!
- Tak! - Do mnie!
Tak, Aldar! Tak!
- Dalej, Aldar! - Do mnie!
- Tak, Aldar! - Dajesz!
ANGLIA – USA
- Tak, Kev! - Jason!
- Wybacz!
Jason, do mnie!
Dalej, Cal!
Dajesz, Cal!
Strzelaj! Tak!
Zrób to!
Strzelaj!
Tak!
Dobrze!
Tak!
ANGLIA – USA
Dalej!
Tak!
- Tak! - Tak!
Tak!
Kocham was!
Tak!
Engerland!
Sorki, wygraliśmy...
O rany.
Ty płaczesz.
Spodobałam się.
Co? To znaczy...
Tak.
Uniwersytet Kolorado.
Mieli tu człowieka.
Jadę do Kolorado.
Żeby grać w piłkę.
To świetnie.
Super.
Dziękuję, Boże, za tego człowieka.
Dziękuję.
Vinny-Vinny.
Potrzebuję cię.
Biedny Samson.
Jest kontuzjowany i nie może zagrać w finale.
Ale mam pozwolenie, by zaprosić kogoś do drużyny.
Kogo zechcę.
A chcę tylko ciebie.
Nie. Skończyłem.
Nie.
Masz pasję.
Kreatywność.
I jesteś nieprzewidywalny.
Chcę nieprzewidywalności.
Jesteś naszą drugą szansą.
My będziemy twoją.
Słońce co dnia wschodzi jak nowe.
Każdego dnia pojawia się kolejna szansa.
Grasz całe życie,
a nie zauważyłeś, że każdy mecz ma dwie połowy?
Nikt sam sobie nie pomoże.
Pomagamy sobie nawzajem.
Vinny.
Włóż to dla mnie, proszę.
Co?
On tu jest. Gra.
Vinny!
Dalej! Chłopcy, no już!
- Dalej, Vinny! - Vinny!
- Dawaj, Vinny!
Vinny!
FINAŁ
WŁOCHY – RPA
Szybciej!
Tak!
To dla ciebie, bracie.
Po prawej!
Vinny!
Dawajcie!
- Dalej, Vinny! - Za nim!
O tak!
Tak jest!
RPA – WŁOCHY
- Za nim. Kończ! - Dalej!
Tak!
Dalej, Vinny!
- Vinny! - Tak!
Szybciej! Kryj go!
Dajesz!
RPA – WŁOCHY
Forza, Italia!
Bramkarz!
- Co robisz? Dalej! - Do niego!
Linia!
Podaj! Kończ!
Tak!
Vinny!
W końcu wiesz, jak wygrywać.
Wystarczy, że chłopcy grają dla różnych krajów.
Rozmawiałeś z nim?
Mam zamiar.
To dobrze.
Dziękuję.
Hej.
Widzimy się za rok?
Co za tydzień!
Gratuluję wam wszystkim.
Brawo, Włochy!
Macie srebrny medal.
Rzym jest z was dumny.
Molto bene!
Bravi!
Anglio, awansowaliście do półfinału.
To pokazuje, że wszystko jest możliwe.
Brawo!
A teraz
wręczymy nagrodę
dla najlepszego zawodnika.
Jest nią zawodniczka USA,
Rosita Hernandez!
Tak!
Rosita!
Brawo!
I wreszcie
powitajcie
zwycięzców Mistrzostw Świata Osób Bezdomnych,
Republikę Południowej Afryki!
Bravi!
Vinny.
Mal, tak mi przykro.
Ciężko z tobą.
Wiem.
To dla ciebie.
Dziękuję.
Dziękuję, że zagrałeś, Vinny.
Ten jest dla Nathana?
Tak.
Coś ci pokażę.
Widzisz?
To ty.
Ty mnie odkryłeś?
Wiem, że nie wyszło.
Przykro mi.
Chciałbym ci tyle powiedzieć...
To niesamowite.
Mal Bradley mnie odkrył.
„Vinny Walker.
Szybki, sprawny, zadziorny.
- Świetna lewa stopa”. - Tak.
Więc byłem dobry.
Byłeś wspaniały.
Wciąż jesteś.
Vinny!
Chodź, stary.
Chłopaki, patrzcie, kto wrócił!
W górę go!
Nie!
Vinny!
Tak!
Przez ostatni rok byłem w rozsypce.
Mal dał mi szansę.
Skorzystałem z okazji i zagrałem.
Zagrałem i zdobyłem medal.
Ale nie o to tutaj chodziło.
Nie gra się dla medali.
Gramy dla zespołu.
Jesteśmy częścią czegoś.
Należymy do czegoś.
Te mistrzostwa sprawiają,
że znów do czegoś należymy.
To dla Nathana.
Przekażę mu.
A ty idź.
Ucieszy się, widząc cię w gazetach.
A jeśli się pogubisz...
ROK PÓŹNIEJ
...drużyna zawsze cię odnajdzie.
Tak jak ja, wy też możecie być częścią czegoś.
To wasza szansa.
Wasza druga szansa.
Skorzystajcie z niej.
To prawda, co kiedyś usłyszałem.
„Sami sobie nie pomożemy.
Pomagamy sobie nawzajem”.
Pokażę wam, jak to się robi.
PIĘKNA GRA
Dalej!
O to właśnie mi chodzi.
NA PODSTAWIE PRAWDZIWYCH HISTORII
KOLORADO
Mistrzostwa Świata Osób Bezdomnych powstały w 2011 r.
Stały się globalnym fenomenem,
w którym uczestniczy 70 krajów.
Odmieniły życie ponad miliona osób bezdomnych,
a wielu z nich pomogło stworzyć ten film.
Dzięki sile
i miłości
do tego pięknego sportu.
I znów mu się udało. To będzie piękny gol.
Kolejna dobra akcja bramkarza.
Mamy punkt!
Tak!
Vinny!
Dajesz!
Strzelaj!
Tak!
Bierz piłkę!
Zaczynamy!
Aldar, skup się. Tak! Skupcie się!
Kocham Rzym.
1993, Man United. Co się stało?
Jedno słowo. Eric Cantona.
To dwa słowa.
Tak.
Dalej!
Zagrajmy w futbol!
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka