W gruncie rzeczy moje życie niczym się nie wyróżnia.
Nie!
Tata był przystojnym rozgrywającym,
a mama klasową prymuską.
I wcale nie stoczyli się po szkole.
Nie powiem jej tego,
ale lubię swoją siostrę.
W zeszłym roku pod wpływem telewizji
uznała, że zostanie kucharką.
W efekcie testuje wszystko na nas.
Ostre?
Rany boskie.
Mam też przyjaciół.
Z dwojgiem znam się od zarania dziejów.
Czy tam od przedszkola.
Trzecia doszła niedawno, ale czuję się, jakbym znał ją od zawsze.
Jak każda paczka,
pijemy za dużo mrożonej kawy.
oglądamy kiepskie filmy, obżeramy się słodyczami i rozmyślamy o studiach.
208 DNI DO KOŃCA SZKOŁY
Jak już mówiłem,
jestem całkiem jak wy.
Wiodę zwyczajne, pospolite życie.
Tyle tylko, że coś ukrywam.
Dzień dobry!
Nie wiedziałem, że się dotykasz.
Boki zrywać.
Twoja siostra robi na dole jakieś fikuśne placki.
Wypada spróbować.
Zaraz zejdę.
Jak skończysz oglądać zdjęcia Gigi Habib
w samej bieliźnie?
Hadid.
Nie wiedziałem, że chodzicie.
Kończ.
Wpadłem.
Cześć.
Siadaj, Simon.
Zjedz śniadanie.
Tylko nie ta śpiewka, że to najważniejszy posiłek dnia. Poniżasz się.
Reguluje też poziom cholesterolu
i zapobiega wahaniom glukozy, a w efekcie cukrzycy.
Pas.
Świetnie ci wyszły.
Kukurydziane naleśniki z musem z jagód.
Nie są dość kruche.
Dla mnie - idealne.
Wcinaj, Bieber.
To nara.
Wróć przed siódmą na film!
Dzień dobry!
Jestem Simon, mieszkam tu!
Fajne buty!
Pa!
Kurna.
TWÓJ SIMON
Siema!
Miałem taki zryty sen.
Ty masz same zryte sny.
Byłem w jaskini albo w kosmosie.
David Beckham miał czerwone
i niebieskie szkła kontaktowe,
jak przystojny Morfeusz.
Nie miałem pojęcia, co zrobić.
Wchodziliście na CreekSecrets?
Ty znowu o tym blogu?
Podobno Becca Peterson
zjeżdżała Ryanowi na ręcznym w basenie.
Dlatego go opróżnili.
Dajcie cieciowi podwyżkę.
I szczepionkę na HPV!
Miałem zryty sen!
Żadnego opowiadania snów przed kawą, pamiętasz?
Cztery mrożone kawy.
Dla Abby - z mlekiem.
A ty kto, barista?
Dziwne, że wiem, co lubi?
Dzięki.
Cześć!
Dzięki, jestem ledwo żywa.
Śniło mi się, że wsadziłem sobie złe soczewki.
Kolejny sen?
Jesteś jak syn Freuda i Ronalda.
Dzięki.
Potykam się w jaskini
o własne nogi, a potem... się budzę.
I tyle?
No.
Może masz coś przed nosem,
ale tego nie dostrzegasz.
Co na przykład?
Bo ja wiem.
Przebierzmy się za seksowne pokemony.
Zaklepuję zdzirowatego Charmandera.
Fajny szalik.
Oby ci nie wpadł do szparki.
A ty masz świetne bojówki.
Jakby wydymali cię w TK Maxxie.
Spadaj, cioto.
Robię to z palcem w nosie.
Buce.
Ethan sam się prosi.
U nas wyjaśniliby to sobie na noże.
Dzieńdoberek, uczniowie!
Gaście komórki, reszta świata czeka!
Spójrzcie sobie w oczy!
Daruj, nie jesteś taki piękny.
To na razie.
Siema, Simon!
Gdzie dorwałeś te buty?
Ja też chcę.
Nie pamiętam.
Zdradź mi markę,
będziemy braćmi!
Znów te komórki! Wiecie, kto je zabierze?
Do odebrania w gabinecie!
Tylko dwa tygodnie, by wbańczyć cały tekst?
Sally mogłaby zamknąć dziób.
Wolę być beztalenciem.
Obczaj to.
Mam lekko w roli
”pracownika numer 8”.
No, no... Toż to moi koledzy ze sceny!
Cześć, Martin.
Cześć. Abby...
Siema.
Nie mogę się doczekać próby.
Wiedzieliście,
że Kabaret to adaptacja sztuki Jestem aparatem,
którą oparto na książce Pożegnanie z Berlinem
Christophera Isherwooda, opowiadającej
o jego wczesnych latach w Berlinie?
Ekstra. Spadam.
Cześć.
Chyba ją zaciekawiłem.
Pa.
Cześć, wielkoludzie.
Suraj, chodź.
Wiesz, co robić.
Olśniło mnie. A może The Affair?
To nie jest rodzinny serial.
- Bo? - Bo to sam seks!
Kochający się ludzie, zgroza.
To oznaka frustracji.
Żadnych terapii! Jesteśmy twoją rodziną,
- nie pacjentami. - Fakt.
Oni nie mają takich kompleksów.
- Ładnie, kochanie. - Dzięki.
Nie widzieliśmy
ostatniego Kawalera do wzięcia.
Jak wybrali tego typa?
A co?
Widać, że to gej.
- Nieprawda. - Czyżby?
Poszedł z babką robić własne perfumy!
- Producenci mu kazali! - Straszny laluś.
Facet to jednoosobowa parada!
Bardziej leci
na prowadzącego niż na te panienki.
Potem coś ci pokażę.
Obejrzyjmy Zawód: Amerykanin.
Słyszę to co tydzień.
W tym roku sami robimy prezenty na rocznicę,
by były bardziej od serca, czy coś.
Ja wymyśliłem coś takiego.
Przed tobą film produkcji Jacka Spiera.
20. ROCZNICA
Czekaj...
Patrz teraz.
Rewelacja.
Albo teraz.
Co jest?
To wasza 20. rocznica, więc będę z tobą szczery.
To jak praca czwartoklasisty.
I to przeciętnego czwartoklasisty,
nie jakiegoś geniusza.
Co ty gadasz? Jest super.
Przejścia są śliczne.
- To cudo! - Wstań.
Pomogę ci. Zaufaj mi.
Można to odratować.
Trzeba wstawić jakieś domowe nagrania i lepszy podkład.
Dawniej ludzie to uwielbiali!
Billa Cosby'ego też.
Cześć.
Widziałeś nowy wpis?
Nie, a co?
Nie wejdę do basenu.
Nie, o tym skrytym geju.
Co?
Wejdź i przeczytaj.
Jak myślisz, kto to?
Pewnie ten z drugiej klasy, w okularach.
A może...
Parker O'Malley?
Gość uwielbia Nędzników.
Szlag, spadam! Bieber nafajdał na podłogę.
O rany.
Oddzwonię!
”Czasami czuję się jak na diabelskim młynie.
W jednej chwili sięgam chmur, w drugiej - dna.
I tak przez cały dzień.
Mam wspaniałe życie, ale nikt nie wie, że jestem gejem.
Smutny”.
Odpisz
Wybierz nazwę
Smutny... Dobra.
Drogi Smutny. Znam to uczucie.
Moje życie niczym się...
Tata był przystojnym rozgrywającym, a mama klasową prymuską.
Nie stoczyli się...
Nie powiem jej tego, ale lubię swoją siostrę.
Mam też przyjaciół.
Jak każda paczka,
pijemy za dużo...
Jak pisałem, jestem całkiem jak ty.
Wiodę zwyczajne, pospolite życie.
Tyle tylko, że coś ukrywam.
Jacques.
Wyślij
Cześć.
Witaj na swoim profilu
Nic.
Skupmy się na obliczeniach.
Kto wie, ile wynosi d od y
dzielone przez d od x?
Czy ktoś...? Tak, Simon?
Mogę do łazienki?
Proszę.
Dzięki.
Brak wiadomości
Simon?
Dasz parę frytek?
Tak.
Tygrysy grają tak dobrze,
bo golą nogi.
Ja nie zamierzam.
Mniejsze opory powietrza.
Możemy więcej ćwiczyć.
Jak chcesz.
Znalazłam tipsa w sałatce!
Debbie.
Dlaczego tu nie ma zasięgu?
Na litość boską.
Simon!
Co robisz? Mówiłem, że jest zakaz pisania na korytarzu!
Tylko mnie wolno siać postrach na Tinderze.
Jasne.
Powaga.
Umówiłem się dziś na randkę z taką jedną. Cudna jest!
”Fuj, wice dyro na randce? Ohyda!”
Też jesteśmy ludźmi.
Też lubimy się spotykać i bzykać. Czaisz?
Pewnie.
Ja widzę w panu człowieka.
Dzięki, miło mi.
- Naprawdę. - Proszę.
Serio.
- Dostałbym...? - Nie.
Zostaje u mnie do końca próby.
Później go sobie odbierzesz. Obiecuję.
Jak wam idzie?
Co u pani Albright?
W porządku.
Dała mi kosza, wiesz?
Nie biję mocniej, bo ręce mi wysiadają.
Dobrze.
To było...
Cal, ratuj.
- Zawsze coś? - Właśnie: coś.
Coś.
Miałam słuszne obawy, gdy pan Worth
kazał mi włączyć do obsady
każdego chętnego, bez względu na talent.
Oj miałam.
To tyle. Cała mowa.
Proszę pani?
To był największy gniot, jaki tu wystawiono,
a Rob i Brianne stale się migdalili.
Widziałam.
Całować to się można za kulisami.
Trwa wojna. Jesteście nazistami. Bądźcie źli.
A ty nie udawaj, że trąbka to twój wacek!
Dajesz.
Jest wynajęta.
Oto, jak kończy statystka z Króla lwa.
Która jest?
Dopiero co pytałeś. Idź.
Raz, dwa, trzy, cztery!
Zabiję.
- Panie Worth? - Co tam, ziomek?
Ja po komórkę.
Jasne, jasne.
Jak się żyło bez niej?
Świetnie.
No nie?
To żadne życie. Trzeba się odpiąć.
Przypięty... odpięty.
Wiem, że dałem ci w kość.
Ale to dlatego, że widzę w tobie siebie.
Nie powiedziałbym.
Ależ to oczywiste.
Wiem, że masz mętlik w głowie.
Pewnie masz sporo pytań. Chcesz mi jakieś zadać?
Nie.
Jak brzmi moja dewiza?
Otwarte drzwi, otwarte uszy.
Nic mi nie powiesz?
- Nie. - Na pewno?
Tak.
Świetny plakat.
Nie pisz za kółkiem jak ten, co zabił mi kota.
Żartuję, nie mogę mieć kotów! Mam astmę!
Nowa wiadomość
Ukrywasz coś?
To samo co ja?
Kiedy byłeś pewien?
Mówiłeś komuś? Smutny.
No już!
Nie, nie mówiłem nikomu.
W sumie nie wiem dlaczego.
Rodzina na pewno by mnie przyjęła.
Co się rymuje z ”patriarchat”?
Zjadłaś drugie ”R”.
Kurna.
Trudno o bardziej liberalną matkę,
a ojciec też nie jest typem twardziela.
Nasz dyżurny gej nie ma żadnych problemów.
Nikt się nim nie przejął.
Muszę wam coś wyznać. Jestem gejem.
Serio? Fajowo.
Nie gadaj.
Nie miałam pojęcia!
Co za niespodzianka!
Przegięłaś.
Moje wątpliwości
rozwiało kilka rzeczy.
Na przykład, że w kółko śnił mi się Daniel Radcliffe.
Noc w noc, przez okrągły miesiąc.
Szalałem za Panic! at the Disco.
Ale słodziak.
Jak Jezusek z czekolady!
Patrz tylko!
I raczej nie chodziło o muzykę.
Była i pierwsza dziewczyna.
Chyba cię kocham.
Dzięki. Zaraz wracam.
Nie byłem z siebie dumny.
Odbierzcie mnie, piją alkohol.
O matko! Już jadę.
A ty jak się dowiedziałeś?
Pozdrawiam ciepło, Jacques.
Pozdrawiam, Jacques.
Jacques.
Nie łam się.
Każdy w gimnazjum robił coś,
z czego nie jest zbytnio dumny.
Mnie upewniła Gra o tron.
Wszyscy kumple chcieli
zobaczyć cycki smoczej księżniczki,
a ja leciałem na Jona Snowa.
Nikt nie wiedział o mojej fazie na Radcliffe'a,
więc jesteśmy kwita.
Swoją drogą,
Jon Snow to świetny kandydat.
Czyli muszę wypatrywać
na korytarzu maniaka Gry o tron.
JESTEM W NOCNEJ STRAŻY
Kojarzysz mi się z utworem
Reunion M83.
Pewnie objedziesz mój gust.
Mam go po ciotce, która uwielbia motywy z seriali.
Jesteś pierwszym, któremu mówię
o sobie z takimi szczegółami.
Z jakiegoś powodu chcę się otworzyć.
Trochę mnie to przeraża.
Chyba przebiorę się na Halloween za Jona Snowa.
Ty już masz kostium?
Nie przebieram się. Dla mnie liczą się
tylko Oreo z tęczowym lukrem.
Patrzcie, jaki uśmiechnięty!
Chyba ci wesoło.
Bez szaleństw.
Tak?
U mnie też.
Dlaczego?
Wczoraj miałem tamtą randkę.
Nie podszedłem jej.
Ani trochę.
No weźcie!
Ten dzwonek to lipa.
Na razie.
- Dzięki za pomoc, Fräulein. - Proszę.
Ćwiczę akcent do roli. Do widzenia.
Moje panie...
Co masz dla mnie, Internecie?
Spalone ziemniaki, bo nie masz gustu.
Zielony banan, bo lubisz ohydztwa.
- Dziwacy z was. - Istne kantońskie bliźnięta.
- Syjamskie. - No.
Jeden pies.
Chyba nie w tym przypadku.
Właśnie.
Jak chcecie.
Oreo!
Uwielbiam te halloweenowe.
Dobre wieści.
Chłopak ciotki gwizdnął jej brykę i całą biżuterię.
Fatalnie!
Wiem, ale to już trzeci taki.
Kobieta ma straszny gust.
Matka jedzie do niej do Orlando,
więc robię imprezę na Halloween.
Odlot!
Dzięki, durna ciotko!
Będzie odjazdowo.
Wezmę maszynę do karaoke.
Wbijajcie w piątek!
Impreza u Brama!
- To się doigrałeś. - No nie?
- Te, chudy! - Ja?
Wpadaj w piątek do Brama.
Wystraszysz go.
Chłopak ma dziewięć lat.
Dobrze, że lubisz te same Oreo,
bo mogło być kiepsko.
Odbiegając teraz na chwilę od ciasteczek...
Czy to dziwne, że nie wiem, jak wyglądasz, ale...
bardzo chcę cię pocałować?
Simon?
Simon.
Patrz na kartkę.
Nie przeszkadzajcie sobie,
też bym tak chciała.
Co ja widzę?
Wygląda prawie jak prawdziwy niemiecki burdel.
Nie pytajcie, skąd wiem.
Farba jest do malowania, nie do wąchania.
Nie polecam.
Powinnam się ufarbować do swojej roli?
- No. - Kojarzą mnie po włosach.
Idę po colę.
Wy coś chcecie?
Nie.
Ohyda.
Simon!
Cześć, Martin.
Korzystałem z komputera tuż po tobie.
Wszedłem na Gmaila i wyskoczyło twoje konto.
Przeczytałem parę wiadomości.
Wiem, że nie wypada, ale co zrobić.
Zaciekawi cię, że mój brat jest gejem?
Nie, w ogóle mnie to nie ciekawi.
Nikomu nie pokażę.
Czego?
Wydrukowałeś te maile, czy co?
Nie...
Zrobiłem screeny.
Moich maili?
Chodź na słówko.
- Pani Bradley! - Witaj.
- Czy to pasemka? - Nie.
Ładnie.
Dobry dział.
Rany.
Co ci do łba strzeliło?
Kumplujesz się z Abby Susso.
Tak, i co z tego?
Powiedz mi, jak z nią gadać...
co z nią robić i tak dalej.
Dlaczego miałbym?
Ty mnie szantażujesz?
No już, nie unoś się.
Cześć, Tyler.
Kamizelka od Patagonii? Niezła.
Git. Lecę na nią.
A ty mógłbyś mi pomóc.
A jeśli odmówię?
Powiesz o mnie całej szkole?
Wrzucisz te maile na CreekSecrets?
Mówię tylko, że obaj możemy na tym skorzystać.
Zastanów się.
Fajnie się gadało.
Nie wiedziałem, że papryka to warzywo.
- Ale to ma sens. - Kolendra pasuje.
Daje meksykańską nutkę.
Ciekawe danie.
Papryka ci nie smakuje?
Skąd, jest super.
Idę się przewietrzyć.
Muszę ci coś wyznać, Jacques.
Gdy spytałeś, za kogo się przebiorę,
odparłem, że za nikogo.
To kłamstwo.
Nie chcę ci tego zdradzić,
żebyś mnie nie poznał.
Czuję się bezpiecznie, pisząc te maile.
Nie chcę, by świat stanął na głowie.
Liczę, że rozumiesz.
Tak, rozumiem.
Nie jedz tego, bo ci nie pomogę.
Czyli pomożesz?
Tak.
To wspaniałe wieści!
Jesteśmy sobie pisani.
Czyżby?
Wygląd to nie wszystko.
Jasne. Poleci na to, że jesteś szantażystą?
- Dokąd idziemy? - Do ciebie.
Może tam się opanuję i cię nie walnę.
Ale mam dziś basen.
Odwołaj!
Tylko spytam matki.
Bez jej zgody cię nie wpuszczę.
Zapraszam.
Proszę. Jesteśmy.
To tu odprawiają się czary.
Poprawka.
Tu się odprawiają.
Trenuję proste iluzje.
Abby lubi magików?
Nie wydaje mi się.
Niewiele trzeba,
by zacząć śmiać się z kogoś, a nie z kimś.
Ty stoisz na granicy.
Jeśli Abby ma cię dostrzec,
musisz się jej zaprezentować...
Z seksownej strony?
Nie ma sprawy.
Ty wolisz facetów. Co ci się we mnie podoba?
- Spadaj. - No weź.
- Nie powiem ci. - Bo jeśli bary,
to je odsłonię.
Rada numer jeden.
Paker.
Laski nie lubią ciuchów z napisami.
Tu się nie zgodzę.
Ile tego masz?
Mógłbyś? Przestań!
Nie chcę, żebyś mnie zmieniał...
tylko sprawił, by Abby mnie polubiła.
Słuchaj.
W sobotę jest impreza u Brama.
Chcesz się z nami zabrać?
Tak!
Łatwizna.
Dlatego mówią ci ”Łatwy Simon”.
Nie mówią.
Nie przenocujesz?
Nie.
Witamy.
Siema!
Nieźle, co?
Spoko?
Przeszedłeś w lenistwie samego siebie.
No co ty. Jestem Ronaldo.
Nie chciało ci się pokolorować liter?
Chodź tu. Dawaj to.
Wredna jesteś.
Nie mów tak o Yoko, stary,
bo cię wykopię z kapeli.
Kim macie być?
Johnem Lennonem i Yoko Ono.
Myślałem, że laską z The Ring i Jezusem.
Na co Jezusowi biały gajer?
Mnie pytasz?
Ty się odstrzeliłeś jak on.
Chodź tu.
Odwróć się.
Odwróć.
Lepiej?
O wiele.
Tylko ta fryzura...
Zaczeszemy?
Moich nie zaczeszesz.
Wonder Woman na kwadracie!
Brakowało hasła, to wymyśliłam.
Inaczej ”w okolicy”.
Świetnie wyglądasz.
Dzięki.
No, wystrzałowo.
Idę rozmrozić pizzę.
A ja pomogę.
Powaga, fajny kostium.
- Dzięki... Ronaldo? - Zgadłaś.
Pamiętasz nasze Aniołki Charliego?
Rany, tak.
Nickowi wyszły jajka, gdy kucnął ze spluwą.
Tęsknisz za słodyczami?
Czy wolę stać w hałasie,
udawać, że lubię piwo, i wstydzić się tańczyć?
Czego się wstydzisz?
W szkole nie ma nikogo fajniejszego.
Chyba tylko według ciebie.
Dzięki.
Kto to?
Zaprosiłem Martina.
- Addisona? - Po co?
Akcja ”spełniamy marzenia”?
Jest spoko.
Odstrzeliłeś się!
- Cześć. - Co to za strój?
Nie widać?
Freudowskie przejęzyczenie.
Abby to Wonder Woman.
No wybierz coś!
Weź mnie nie poganiaj.
Nie mogę się zdecydować.
Jak ze mną i Netflixem.
Chcę coś wybrać i nie wiem,
czy mam ochotę na Apatowa, czy na Billy'ego Wildera.
Puść Drake'a.
Drake jest już całkiem ograny.
Nie da się ograć boga rapu.
Raz, że nim nie jest,
a dwa, że szukam Beyoncé,
tylko nie ma Lemonade.
Mam ciekawe pytanko.
- Lubię Beyoncé. - Co wywołuje w was nostalgię?
Tak?
Zresztą kto nie lubi?
Bo ja - winogronowe picie.
Że co?
Co wspominasz?
Abby?
Będziesz miała najlepszy kostium.
Dzięki.
Nie ma za co.
Co jest grane?
Dlaczego Nick do niej zarywa?
Nie wiem. Może było nie zakładać kiecki.
Jakby drag queen wpadł do beczki ze słowami.
Abby?
Gdybyś chciała dolewkę, będę twoim barmanem.
Nic się nie martw.
Chloe, chodź!
John Lennon?
- Brawo. - Super.
I Nick...
- Jako Nick? - Nie, Ronaldo.
- No jasne. - Nie widać?
Ty kim jesteś?
Obamą na emeryturze.
Wypoczywam na Hawajach, piszę biografię
i trzymam kciuki, by Trump wszystkiego nie sknocił.
Gites.
Dzięki. Chodźcie się napić.
Wznieśmy mały toast.
Ja prowadzę, a on nie pije.
Piję, spoko.
- Dajesz. - Serio?
Nie chciałeś nawet koszernego wina.
Halloween to co innego, stary.
Racja.
Zdrówko.
Żyjesz?
W życiu nie widziałem ponętniejszej Wonder Woman.
Ta...
Dałbym się jej złapać na lasso.
Jasne, stary. Niech mnie wiąże!
Lecisz na nią?
Nie.
Znaczy, jest ładna,
ale nie w moim typie.
Nie przez rasę.
Uwielbiam czarne kobiety.
To jest, nie same czarne, tylko wszystkie.
Umówię się z nią.
Nie.
- Nie? - Nie.
Nie wolno ci.
Dlaczego?
Nie mówiła ci o Jonathanie?
- Nie mówiła? - Nie.
Jest starszy.
Studiuje.
Ma doświadczenie.
Bzykałem się raz.
Wiem.
Nikt nie mówi o tym, że będzie
tak ciemno i ślisko.
Myślisz, że robisz dobrze, a robisz źle.
Pójdę się zatkać żarciem.
- Wybacz. - Nie przejmuj się.
Simon!
Rzucamy do kubków?
Jasne.
Ale potrzeba czworo.
Ty i ja...
na Abby i Martina.
- Spoko. - Martin.
Abby.
Gramy.
- Nie chcę. - No chodź.
Dawaj. Fajnie będzie.
Współzawodnictwo!
- Gotów? - Tak.
Rzucamy?
Tak.
Grałeś w to kiedyś?
No jasne.
Super. Dwie rundy, bez dmuchania,
a dwie piłeczki to trzy kolejki.
Spoko.
To myślałem o czym innym.
Załapiesz w trakcie.
Jasne.
- Gotów? - Lepiej zdejmij.
- Żebyś lepiej widział. - Racja.
- Dajesz. - Leci!
Trafiłeś!
Czyli ja piję?
Duszkiem!
A ty podasz mi rękę?
Traf chociaż raz, to podam.
Lecisz.
Pij, pij!
Git!
Cześć, Bram, to ja, Jacques.
Bram, jestem Jacques.
Barack, to ja, Jacques.
Musiał być Jacques?
Spoko.
Myślałem, że to łazienka.
Wybacz.
Daruj, zmęczony jestem.
Serio? Serio?
Sorki.
No weź!
- Co ty robisz? - Nie wiem.
Powaga?
Ojej.
Chodź, idziemy do domu.
Prawie jesteśmy.
O kurna!
Co jest?
Rodzice nie śpią.
Szlag.
Dobra tam, chodź.
Pomyśl o czymś smutnym.
Jak ten dokument o wielorybach.
Za smutne!
Dobra, to lepiej nic nie mów.
Zarzyganą koszulę oddam ci jutro.
Mów jak najmniej, dobra?
Cześć!
Chodźcie do nas.
- Jak było? - Fajowo.
- Tak? - No.
W dechę.
Dzięki za gościnę.
Nocujesz od 10 lat.
Nie dziękuj.
Dzięki.
Cicho.
John Lennon w babskim sweterku.
Pijany.
- Ano. - Co my na to?
Nie jechał samochodem i wrócił na czas.
Dobrze. Tak myślałem, że to.
Ja też.
Dobrzy z nas rodzice, nie?
Pokój się nie kręci.
Jest ci czasem dziwnie?
Dziwnie?
No.
Ja czuję się, jakbym stała na uboczu.
W sensie?
Jak dziś.
Bawiłam się na imprezie, ale...
miałam uczucie, jakbym oglądała ją spod ściany.
Jakbym stała za niewidzialną barierą
i nie mogła jej przekroczyć.
Też mi się zdarza.
Raczej nie dziś.
Starałem się.
Czasem żałuję,
że nie umiem się napić i zacząć się lizać z pierwszą lepszą osobą.
Chyba mam pecha.
Pecha?
Dlaczego?
Bo nie jestem taka swobodna.
Tylko jaka?
Chyba jest mi pisane
wzdychać do kogoś tak mocno, że prawie mnie to zabije.
Mnie też.
Późno już.
Simon?
Tak?
Dobranoc.
Drogi Smutny. Moja koleżanka leci na kolegę,
a ten niczego się nie domyśla. Każdy coś ukrywa.
Myślałem nad tym, dlaczego się nie przyznałem.
Chyba nie pasuje mi, że oczekuje się tego tylko od gejów.
A tamci, to co?
Muszę wam coś wyznać.
Mamo, coś ci powiem.
Pogadamy?
Jestem hetero.
Przykro mi.
Wolę laski.
Lecę na facetów.
Masz to po tacie.
Kocham się w Nicku.
Nie poznaję swojego dziecka!
Prawda?
Jestem hetero.
Boże, dopomóż!
Może nie jestem pewien tego, co czuję?
A może wolę, by wszystko zostało po staremu,
bo nie chcę niczego zmieniać tuż przed końcem szkoły?
Otworzę się na bycie gejem,
gdy już wyjadę na studia do Los Angeles.
No, bez przesady.
Nie wiem, komu to obiecuję.
Będę myślał dalej.
Twój Jacques.
Wysłano
Szlag!
Popływamy z delfinami, a potem sylwester w Saint Martin.
Kto jeszcze ma Gwiazdkę na Karaibach?
Ja zostaję.
Grzanki na słodko w Wigilię to rodzinna tradycja.
Ja jadę do chłodnego domku na zadupiu.
Też rodzinna tradycja.
Żyjesz?
Zaciąłem się.
Wyluzuj.
Wiesz, gdzie są opatrunki?
Jasne, w schowku.
Pokażesz mi?
Zaraz wracam.
Istny pielęgniarz!
Wcale się nie zaciąłem.
Wiem, grasz jak noga!
Bawi cię to?
Nie chcę pokazywać twoich maili, ale to zrobię.
Nie mieszaj w to Smutnego.
Przerazi się, jeśli to zobaczy, i już się do mnie nie odezwie.
Raczej nie. Internet to pokręcone miejsce.
Zakręcony piątek!
Śmieszny film!
Bardzo śmieszny.
Świry.
Też się pocięłam tymi kartkami.
Martin chciał przećwiczyć kwestie.
Może pójdziemy potem do Waffle House?
Serio?
Chętnie.
Wchodzę w to.
Brawo, Spier.
Goń się.
Idę o zakład, że pisałeś ostatniego maila po pijaku.
Spoko, podobał mi się.
Rozumiem, dlaczego chciałbyś czekać do studiów,
ale natchnąłeś mnie.
Dziś powiem swoim bliskim. Dzięki.
Twój Smutny.
Madame.
Simon.
Próbę czas zacząć.
Cześć.
Co podać?
Kojarzycie Lyle'a? Chodzę z nim na łacinę.
Niezbyt.
Jak leci?
Rok temu mieliśmy razem biologię.
- Tak? - Simon, prawda?
Tak. Wybacz, ale...
Była pełna sala, ale mam pamięć do twarzy.
Co chcecie?
Trochę tu zabawimy,
więc zaczniemy od czegoś małego.
Trochę boczku, jakąś kiełbaskę...
”Słusznie! Jestem zbyt przedziwna!
I zbytnio cię kłopoczę!”
I ty w niczym nie grałaś?
Nie. Wróćmy do...
Jesteś ze stolicy?
Tak. Daj nową kwestię.
Dlaczego się wyniosłaś?
Rodzice się rozwiedli
i ciotka znalazła nam lokal.
Czemu?
A bo co? Piszesz o dzieciach rozwodników ze stolicy?
No?
Miałam ojca za najfajniejszego faceta świata...
ale okazało się, że jest żałosnym frajerem,
który nie znosi swojej pracy, chla piwsko i zdradza żonę,
by to sobie wynagrodzić.
Przykro mi.
Należy ci się lepszy.
Wiesz co?
Należy ci się superbohater.
Dzięki. Wracajmy do...
Powiedz to.
Co?
Powiedz:
”Ja, Abby Susso, jestem wspaniałą kobietą
i należy mi się superbohater”.
Zapomnij.
Dobra.
Będę powtarzał do skutku.
Co ty...?
Szanowni państwo!
Przepraszam na chwilę.
Chciałem tylko powiedzieć, że Abby Susso to wspaniała kobieta...
która zasługuje na superbohatera!
Jeszcze raz! Abby Susso!
- Wspaniała kobieta! - Jestem Abby Susso!
I zasługuje na...
Superbohatera.
Superbohatera!
Ekstra.
Mamy przełom!
Nie przeszkadzajcie sobie.
Siadaj.
Wróćmy do...
Idę na przerwę.
”Mamy zaszczyt przedstawić piękną Angielkę”.
Zaraz wracam.
”Przed państwem Sally Bowles”.
Byłeś na tej lekcji, jak uczyli nas rozpoznawać liście?
Joel zjadł trujący bluszcz.
Bo Doug wmówił mu, że to zielsko.
Biedak.
Bardzo chce, żeby ktoś go polubił.
Widziałeś, że nosi całą paczkę długopisów?
Tylko czeka, aż ktoś spyta, czy mu pożyczy.
Jest zawsze gotowy,
żeby ci go dać.
Nic ci nie umknie.
Czy ja wiem.
”Simon” znaczy ”słyszący”, a ”Spier” - ”widzący”,
więc chyba los chciał,
żebym wtykał nos w cudze sprawy.
Muszę wracać szorować gofrownice.
- Praca wzywa. - Właśnie.
To na razie.
Cześć.
Ojciec przylatuje dziś na Chanukę.
Jeśli myślisz, że to dopiero za miesiąc,
masz rację.
Tak wygląda życie z rodzicami po rozwodzie.
Bierze urlop, kiedy może,
i nocuje w zapyziałym motelu, w którym
odprawiamy nasz obciachowy rytuał.
Zapalamy menorę i modlimy się, by spryskiwacze jej nie zgasiły.
Zrobiły tak już dwa razy.
Dasz wiarę, że chcę dolać oliwy do ognia
i na domiar złego jeszcze się przyznać?
Masz mnie za świra?
Nie, nie oszalałeś.
Myślę, że jesteś szalenie odważny.
Martin wkurzał mnie jak diabli,
ale wychodzi, że jest całkiem spoko.
Miałem spytać o twoich rodziców,
ale nie wiedziałem, czy chcesz o tym gadać przy stole.
Rzadko o nich mówię.
Zepsułabym sobie wizerunek.
Jaki?
Dziewczyny, która cieszy się na ostatni rok w nowej szkole.
Która wcale nie jest zła i smutna, że jej życie dobiegło końca
i teraz zaczyna je od nowa.
Która nadal wierzy w miłość.
Weź. Na pewno wierzysz.
Może.
Ty byłeś zakochany?
Chyba tak.
Abby?
No?
Jestem gejem.
Aha.
Tylko nikomu ani słowa.
Nie chcę, by ktoś się dowiedział.
Spoko, nie powiem.
Dziwisz się?
Nie.
Czyli wiedziałaś?
Też nie.
Ale się nie dziwisz.
Powinnam?
Nie wiem.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Zostaw migacz, nikt nie jedzie.
Nie zaszkodzi.
Drogi Smutny. Liczę, że ojciec cię zrozumie.
Natchnąłeś mnie dziś, bym wyznał wszystko przyjaciółce.
Bez ciebie nie dałbym rady.
Może pojedźmy na tej fali i zdradźmy swoje imiona?
Bardzo chcę cię poznać. Twój Jacques.
Powiedziałem ojcu.
Było strasznie dziwnie, ale do przeżycia.
I odwrotnie:
to ty natchnąłeś mnie.
Wybacz,
ale nie jestem gotów, by się zdradzić.
Twój Smutny.
Frytka.
- Co jest? - Frytkowy rekin!
- Smaczne. - Zdolny z ciebie rekin.
- Dzięki. - Dobre.
Zaskoczyłeś mnie.
Jaki mamy dzień?
- Jaki? - Frytorek!
Wreszcie ktoś mnie kocha!
Jak się nazywa czarny żyd?
- Jak? - Mużydek.
Wstydź się.
Simon?
Od kiedy Abby śmieje się z jego żartów?
Dziwne, nie?
Do chrzanu z tym.
Powiem jej, że mi się podoba.
I myślę,
że to nic, że nie mam doświadczenia.
Ćwiczyłem trochę w domu. Kupiłem sobie taką ręczną...
Abby woli Martina.
Sama mi powiedziała.
Ale to Martin.
Wiem.
Chrzanić.
- Spróbuję. - Czekaj.
A co z Leah?
Właśnie?
Stary.
Ona się w tobie kocha.
Wcale nie.
Nie gadaj.
Widzę, jak na ciebie patrzy
i jak jest zazdrosna o Abby.
Stale rumieni się na twój widok.
Serio. Z Abby...
nie masz szans.
Ale z Leah... to może wypalić.
Co jest?
Słuchaj tylko.
Nick chce ze mną iść na kolację.
To nie tak.
Podbił i spytał, czy pójdziemy coś zjeść.
Ja na to, czy ty i Abby też, a on:
”Liczyłem, że będziemy sami. Jak na randce”.
W dechę.
Tak?
No.
Daj spokój.
Wiem, że na niego lecisz.
Co?
Po imprezie u Brama mówiłaś,
że wzdychasz do kogoś tak mocno, że ledwo żyjesz.
Ten ktoś to Nick.
Czyli mam się z nim umówić?
Tak!
Dobra.
Daję słowo, że nie pożałujesz.
Pokażcie pazurki, niedźwiadki!
Simon?
Ten rozgrywający to taki ogier.
Już możemy o tym gadać.
Ja chyba jeszcze nie umiem.
Powaga?
To poćwiczmy. Simon?
- No? - Też myślisz, że gość...
wygląda bosko w tych trykotach?
Całkiem, całkiem.
Źle!
Bosko. Wczuj się.
Bosko!
Brawo!
Dzięki.
Patrz, to ten z Waffle House.
Aha.
- Lyle? - Nie wiem. Możliwe.
Też jest...?
Nie wiem.
Zagadaj. Idę po kawę.
Poradzisz sobie.
Dasz radę.
Cześć.
Toż to mój ulubiony kelner.
I facet, który widzi wszystko.
No...
Nie spodziewałem się ciebie.
Ja tylko po kawkę.
Patrzcie go! Tylko cappuccino i piłka mu w głowie.
Fajnie, że jesteś.
Tak?
Tak.
Chciałem cię o coś spytać.
Miałem już wtedy, ale stchórzyłem.
Kręcisz z Abby?
Często widzę was razem. Chodzicie ze sobą?
Nie.
Przyjaźnimy.
Nie wytrzymałbym z taką laską.
Tja.
Nie ma lekko.
Lecę. Na razie.
Ej!
Ty!
Podobno lecisz na miśków!
To ja.
Ja jestem maskotką.
No jasne.
Dzięki.
Nie schlebiam ci.
Wiem, co powiedzieć Abby.
Powinszować.
Chciałem spytać, co myślisz.
Nie, Martin. Słuchaj.
Mam dość tego,
jak mieszasz w życiu moich kumpli.
Zrób to samo, co w Waffle House.
Tam się sprawdziło.
Mam iść na całość? To spory gest.
Wszystko albo nic!
Dzięki, stary! Zmotywowałeś mnie!
Ale będzie!
Jazda!
Załatwimy was!
Pazurami!
Ethan?
Też lubisz futbol?
Raczej te obcisłe gacie.
Nie wiesz, że nieładnie łapać się za siurka przy ludziach?
Zanurz tę marcheweczkę w hummusie.
Morda.
- Cześć. - Co tam?
Jak kolacja?
Dobrze.
Poszliśmy na pierożki.
Ja ci poleciłam ten lokal.
Wiem.
Spytaj Martina, pójdziemy wszyscy.
Na co tam Martin?
Do hymnu - powstań.
Dedykuję to wykonanie uchodźcom...
i pani od muzyki, Monice Lewis.
Czego tu?!
Wybacz.
Siema, przepraszam.
Przerywamy hymn?
Hymn chowa się przy tym,
co zaraz powiem.
Bez urazy, ojczyzno.
Abigail Katherine Susso!
Gdy przeniosłaś się do tej szkoły
zaledwie trzy i pół miesiąca temu,
nie zawitałaś tylko do nowej szkoły,
ale i do nowego serca.
Mojego serca. Tego tutaj.
Bez względu na to, czy graliśmy w beer ponga,
czy darliśmy się w Waffle House,
naszych 135 300
wspólnych minut minęło mi bardzo miło.
Wybacz.
Już 135 301 minut.
Wiem, że jesteś bystra, zdolna
i na wskroś doskonała...
a ja - zapocony, brudny i przebrany za niedźwiedzia.
Ale jak mawiał Bogart,
to szalony, pokręcony świat.
Dobra, Abby.
Kawa na ławę:
chcesz ze mną chodzić?
Za wysokie progi, lamusie!
Przepraszam.
Zgódź się.
Martin...
Strasznie mi przykro...
ale nie myślę tak o tobie.
Nie?
Nie.
Ale lubię z tobą gadać.
Możemy dalej być przyjaciółmi?
Ta...
To gołębie?
Suraj, nie!
Dostałem kosza! Zostaw!
Miała na niego lecieć.
Liczyłem, że wylecą w nieco innej atmosferze,
ale przynajmniej są wolne.
Wesołego meczu.
Brawo, Martin, spróbowałeś! No nie?
Ale kaszana.
Zapomną za parę tygodni.
MIŁOSNA WTOPA
NIEDŹWIEDŹ ATAKUJE
Mówi Donald Trump.
Martin Addison nie może odebrać.
Cześć, tu znowu Simon.
Chciałem spytać, jak się masz,
bo wiem, że nie było lekko od... Wiesz od kiedy.
Słuchaj.
Oddzwoń, dobra? Daj znać, że wszystko gra.
Co tam robisz?
Serio?
Pomożesz to rozsupłać?
Słabe. Zaraz zejdę.
- Co słabe? - Zaczekaj.
Że zaglądasz mi przez okno!
Dalej cię widzę.
Teraz już nie. Wesołych.
Jacques,
szykuję się z ojcem do wyjazdu nad jezioro Rabun.
Zdjęcie znajdziesz na Wikipedii, pod hasłem ”Zadupie”.
Zadupie.
Jadę do chłodnego domku na zadupiu.
O szlag!
Nie ma tam prądu ani zasięgu,
więc zniknę na jakiś czas.
Czeka nas niezły sprawdzian.
Ojciec i syn-gej udający,
że lubią wędkować i rozmawiać.
Bez ciebie to będą zabójcze dwa tygodnie. Twój Smutny.
Potrzebujesz tylko dobrej muzy.
Wysyłam ci siedem najlepszych gwiazdkowych kawałków wszechczasów.
Na liście znaleźli się David Bowie
i Smokey Robinson & The Miracles,
ale największy szlagier
może brzmieć nieco ckliwie.
Łączę
Widziałeś?
Co?
CreekSecrets.
Siadaj do komputera, i to już.
Drodzy koledzy ze szkoły. Simon Spier jest gejem i pisze po kryjomu
z drugim facetem.
Chętni mogą się z nim ustawić na dymanie,
ale paniom dziękujemy.
To o wiele ciekawsze od tamtej wpadki Martina Addisona -
dla porównania całkiem słodkiej i romantycznej.
Z poważaniem, anonim.
I co? Czytałeś?
Nie mogę teraz.
- Czekaj! - Lecę.
Widziałam to.
Zgłosiłam wpis i go zdejmą.
Po ptakach. Ludzie już przeczytali.
Mniejsza z tym.
To prawda.
Jestem gejem.
Co teraz zrobisz?
Nie wiem.
Wyprzesz się?
Niby dlaczego miałbym? Nie wstydzę się.
Nigdy nic nie mówiłeś.
No i co?
Co to ma do rzeczy?
O co ci chodzi?
Wybacz.
Wiem, że dowiesz się
dopiero po powrocie, ale wpadliśmy.
Poznasz moją tożsamość.
Nie świruj,
ale ujawnili nasze maile. Proszę cię.
Obiecaj mi, że nie znikniesz.
Przejdziemy się?
Proszę, zadzwoń.
Otwieram swój prezent.
Tak sugeruję, byś zaczął się golić.
A ty dalej będziesz gotować?
Zrobię coś dzisiaj.
Na co to?
Na to, geniuszu.
Co to?
Słuchawki.
- Mogą być czarne? - Jasne.
Bo są inne kolory.
Pasują mu.
Mam paragon.
Spoko.
Właściwie to chciałbym o czymś pogadać.
Słuchamy.
Niech zgadnę.
Zapłodniłeś kogoś.
Nie, ciebie zapłodnili.
- Zgadłeś. - Wiedziałem!
Miał to w oczach.
Nie.
Jestem gejem.
Kochanie...
Nie myślcie o mnie inaczej.
To nadal ja.
Pewnie, że tak.
Serio?
Która obrzydziła ci dziewczyny?
Ta z wielkimi brwiami?
Jezus Maria.
- Cicho bądź, tato! - Żartuję.
To nie jest śmieszne!
Otwórz prezent.
W porządku.
To dla ciebie, Nora.
Trzymaj, to ode mnie.
Mikser.
Świetny. Dziękuję.
Szczęśliwego nowego roku.
Jak się noszą geje
Nie odzywasz się,
więc pewnie wciąż nie masz zasięgu.
Przyznałem się przed całą rodziną.
Nie poszło zbyt gładko.
Z różnych powodów unikałem wszystkich swoich znajomych.
Zmiany są męczące.
Nie wiem, dokąd przed nimi wszystkimi uciec.
Tęsknię za tobą.
Napisz do mnie,
jak tylko złapiesz zasięg.
Burrito?
Dzięki.
Si.
Usiądź z nami.
Spóźnię się.
Cześć.
Pogadajmy, Simon.
Spotkaliśmy się z Abby w sylwestra i...
chodzimy ze sobą.
To świetnie!
No.
I wiemy, dlaczego wcześniej nie wyszło.
Po co zmyśliłeś, że chodzę z jakimś Jonathanem?
Martin napisał o mnie na stronie.
Miał zdjęcia maili
i miesiącami mnie szantażował.
Ale co nam do tego?
Groził, że mnie zdradzi, jeśli nie wyswatam go z Abby.
Chciałem was rozdzielić.
I stąd te kłamstwa?
Kazałeś mi iść na randkę z Leah,
żebym zostawił Abby?
Ćwiczenie roli w Waffle House i gra w beer ponga u Brama...
Wszystko, bym zbliżyła się do Martina?
Nie jestem workiem mięsa.
Wiesz, jak trudno było mi zacząć od nowa.
Zaufałam ci.
Chodź, odprowadzę cię.
Leah, słuchaj. Proszę cię.
Wiem, że nawaliłem. Ale skoro kochasz Nicka,
- myślałem, że... - Przestań!
Ty skończony matole.
Nie kochałam się w nim, tylko w tobie!
Ale... my to my.
Cóż...
przykro mi.
Chciałam ci to wyznać.
Wtedy, gdy u ciebie nocowałam.
Wiesz, co jest najgorsze?
Przez te wszystkie lata łudziłam się,
że nie chciałeś innych dziewczyn, bo czułeś coś do mnie.
Gdy kazałeś mi umówić się z Nickiem,
pojęłam, że nigdy tak na mnie nie spojrzysz.
Przeżyję, że jesteś gejem.
Ale to okrutne, swatać mnie z Nickiem,
wiedząc, że pęknie mi serce.
Wszystko gra?
Trzymam się.
Tak swoją drogą.
Gdy mówiłem, że wiele nas łączy,
miałem na myśli co innego.
Spoko.
- Gwoli ścisłości. - Jasne.
Cześć.
Chodziłeś ze mną, bo wyglądam jak facet?
Nie. Zerwałem z tobą, bo nie wyglądasz.
Aha. Dzięki.
Proszę.
Siema, Creekwood!
To dla ciebie, Spier!
Cześć, Ethan.
Lubisz tak, co?
Simon mówi: ”Mocniej!”
Coś wam nie pasuje?
Coś nie pasuje?!
- Zostaw ich mnie. - Dobry.
Żadne ”dobry”!
Nie będziemy malować pazurków jak psiapsióły.
Jazda ze stołu,
wy spocone, napalone prawiczki.
Pójdziecie do kozy na tak długo,
że wyjdziecie stamtąd jako dwa grube, łyse zera
z nijakimi posadami i nieszczęśliwymi małżeństwami.
Nie wolno pani tak mówić!
Pewnie, że wolno.
To wy jesteście palantami,
którzy właśnie wydurniali się przed całą szkołą.
I wiecie co?
Nikt nie żałuje palantów. Ja na pewno nie.
Marsz do gabinetu pana Wortha.
Zabieram.
Sprzedam i podwiążę sobie jajniki.
O czym chce z nami gadać?
Darujmy to sobie.
Wybacz, Ethan.
Z tobą nie było takiego cyrku.
Dwóch gejów to już zbrodnia, nie wiedziałeś?
Mogłeś coś powiedzieć.
Myślałem, że za mało nas łączy.
Odezwał się!
Mnie też nie kręci twoja kolekcja bluz.
Sam nie wiem.
Może ci zazdrościłem.
Przyznałeś się, mając 16 lat.
Dla ciebie to takie proste.
Proste?
Żartujesz?
Matka co niedziela przechwala się dziadkom,
z iloma dziewczynami naraz chodzę.
Twierdzi, że tak jest łatwiej,
bo są zbyt starzy i pobożni.
Może i tak.
Ale wiesz, jakim głosem to mówi?
Dobra, chodźcie.
Stańcie tutaj.
Wstawać.
Ci dwaj mają wam coś do powiedzenia.
Przepraszamy.
Właśnie. Czego uczy nasza szkoła?
Tolerancji.
Uszanujcie to, że Simon i Ethan są razem.
Nie są.
Jak zwał, tak zwał. To nic złego.
Nazywamy to dwójką ludzi, którzy nic do siebie nie czują.
Jasne, bez zobowiązań. Czaję.
Pogadamy?
Nie mamy o czym.
Proszę cię. Daj się przeprosić.
Myślałem, że ludzie już tak nie robią.
Narobiłem sobie obciachu
i chciałem zmienić temat.
Myślałem, że to nic.
Mam gdzieś, że według ciebie moja orientacja to ”nic”.
To nie twoja sprawa.
Ja miałem zdecydować, kiedy, gdzie,
komu i w jaki sposób się przyznam.
To powinna być moja chwila! A ty mi ją odebrałeś!
Odwal się ode mnie, dobra?
Widziałem posty. Wiem, kim jesteś.
”Jacques a Dit” to po francusku ”Simon mówi”.
Cwane.
Wybacz, ale dłużej tego nie zniosę.
- Błagam. - Wybacz.
Nie zostawiaj mnie. Wszystko się posypało.
Wiadomość niedostarczona
Niewłaściwy adres
To do zobaczenia.
Pa.
Cześć.
Cześć, Simon.
To ty?
Ty jesteś Smutny?
Nie, pudło. Przykro mi.
Wiem, że ci ciężko. Pogadamy o tym?
Nie, nieważne. Głupio, że pytam.
Dam ci spokój.
Wiedziałaś?
Wiedziałam, że coś ukrywasz.
Dawniej byłeś taki beztroski.
Ale w ostatnich latach coraz bardziej...
czułam, że dusisz coś w sobie.
Spytałabym cię, ale...
nie chciałam być wścibska.
Może powinnam była.
Nie, mamo.
Nie mam ci nic za złe.
Orientacja to sprawa osobista.
Złości mnie to, ale niestety musisz to przetrawić sam.
Gdy się przyznałeś, stwierdziłeś, że dalej jesteś sobą.
Też ci to mówię.
Nadal jesteś sobą.
Tym samym synkiem, któremu dokuczam...
i na którym ojciec polega w niemal każdej sprawie.
Tym samym bratem,
który zawsze chwali potrawy siostry - nawet te okropne.
Wreszcie możesz odetchnąć.
I poczuć się sobą po raz pierwszy od...
bardzo dawna.
Należy ci się to, czego pragniesz.
Mój synku.
Cześć, Leah.
Co tam?
Co robisz?
Wyszedłem pobiegać,
jak co dzień.
Jak nigdy.
Bzdura.
W jeansach?
Te są do biegania.
Zaraz padniesz.
Dobra, nie biegam.
Posłuchaj mnie.
Rozumiem.
Nie chciałeś, by się wydało.
Nie tylko.
Zakochałem się.
W tym gościu,
z którym pisałem.
Wiedziałem, że się wystraszy, jeśli Martin nas wyda.
Przykro mi.
Wiem, że źle zrobiłem.
Jesteśmy przyjaciółmi.
To dlaczego najpierw powiedziałeś Abby?
Tak było łatwiej.
Ją znam pół roku,
a ciebie - 13 lat.
Wiedziałem, że tak bym wszystko zmienił.
A chciałem, by było po staremu.
Opowiedz o tym kochasiu.
Na pewno?
Tak.
Wtedy hetero-Simon zginie do reszty.
Nie morduj go.
Za późno.
Właśnie rąbię go w myślach maczetą.
Niech będzie.
Nazywa się ”Smutny”.
Synu?
No?
Od dawna wiedziałeś?
Zaczęło się,
gdy miałem jakieś...
13 lat.
Cztery lata. Cztery lata
jadłem z tobą obiad, chodziłem do kina
i wyprowadzałem psa.
Wybacz, że mi to umknęło.
Tato, weź.
Te durne żarty...
Nie obrażam się.
Nieważne. Przeoczyłem to.
Ale...
Jeśli w to zwątpiłeś...
wiedz, że dalej cię kocham.
I jestem z ciebie dumny.
Niczego bym w tobie nie zmienił.
Tato, weź.
Nie rycz.
Staram się!
Chodź.
Jak ten filmik dla mamy?
Dobrze.
Wyeksportowałeś?
Pomożesz mi?
Chodź.
Zapiszemy się razem na Grindra?
Chyba nie wiesz, co to jest.
Taki Facebook dla gejów.
Otóż nie.
Szanowni państwo, oto 20 lat czystego szczęścia.
To wasza robota?
Moja i Simona.
Głównie moja.
Jasne.
Serio?
Nie do wiary.
A ja zgłupiałam i kupiłam ci zegarek.
W porządku.
Potem dasz mi coś innego.
Wstyd!
Oglądajcie!
Patrzcie.
Mały Bieber.
Jaki słodziak!
Patrz tylko!
Drodzy koledzy ze szkoły.
Każdy z przyzwoitym łączem mógł niedawno
przeczytać na tej stronie, że jestem gejem.
Mam uwagi co do formy, ale nie wypieram się tego.
Jestem gejem.
Choć od dawna próbowałem to zataić.
Wmawiałem sobie, że to niesprawiedliwe,
że nie lubię zmian, ale zwyczajnie się bałem.
Myślałem, że dotyczy to tylko gejów,
jednak z czasem pojąłem,
że nikt nie chce obnażać się tak przed światem
z obawy, że ten go odtrąci.
Robiłem wszystko, by dochować tajemnicy.
Zraniłem najważniejszych ludzi
w moim życiu i przepraszam.
Kończę ze strachem.
Kończę z życiem jako ktoś inny.
Też zasługuję na miłość.
Zaraz zrobi się strasznie ckliwie,
więc jeśli was to mierzi,
wracajcie do quizu lub pornosa, który przerwaliście.
Po co ci drabina?
Mój ukochany napisał kiedyś, że czuł się jak na diabelskim młynie:
raz sięgał chmur, a raz - dna.
Tak czuję się dziś.
Mam wspaniałych znajomych
i kochającą rodzinę,
ale chciałbym wiedzieć, że nie jestem sam.
Smutny...
Nie wiem, jak się nazywasz i jak wyglądasz...
ale znam cię.
Jesteś zabawny, życzliwy
i zawsze starannie dobierasz słowa.
Udawałeś od tak dawna,
że trudno będzie ci z tym skończyć.
Rozumiem to.
Jak mówiłem na początku,
jestem całkiem jak ty.
Słuchaj.
Będę czekał o 22, po piątkowej sztuce. Wiesz gdzie.
Nie oczekuję, że przyjdziesz, ale trzymam kciuki.
Też zasłużyłeś na wielką miłość.
Twój Simon.
Zamieszczono
Za mało mi płacą.
Cześć!
- Rany! - Byłaś super.
- Obłęd. - Dzięki!
- Co tam? - Kochanie!
Simon?
Idziesz z nami do wesołego miasteczka?
Tak.
Tak!
Chodź do nas!
Tulu!
Czekamy tutaj.
Dajesz!
Starczy na trochę.
Rany, patrzcie.
Pewnie czeka na tego drugiego.
Dana oszaleje.
Brawo! Jesteśmy dumni!
Jazda!
Start!
Kochamy cię!
Daj spokój.
To była ostatnia rundka.
Zaraz!
Simon.
Smutny to ja.
Kocham cię.
W życiu.
Racja, ale...
nie mogę na to patrzeć.
Zróbmy tak.
Mam tu trochę... Ile się należy?
- Cztery dolce. - Masz.
Ja stawiam!
Super.
Ktoś jeszcze wsiada?
Nie wyrobię.
Koszmar.
Zjazd.
Chwila.
Można?
Czekam na kogoś.
Wiem.
To Bram!
To ty.
No.
Ale tamtej nocy...
Byłem pijany i nie ogarniałem.
Skończyliśmy minutę później.
I jesteś żydem.
W porządku.
Czarny, żyd.
no i gej.
Obłęd, co?
Myślałem, że nie przyjdziesz.
Ja też.
Do końca myślałem, że się na to nie zdobędę.
Zawiodłeś się?
Nie.
17 DNI DO KOŃCA SZKOŁY
Widziałeś stronę?
Sześć nowych, podpisanych wyznań.
Słuchaj.
”Rodzice nie przyszli na Kabaret,
bo nie chcą, bym została aktorką.
Chyba nigdy nie będą dumni”. Taylor Metternich.
Zacząłeś nową modę.
A teraz wsiadaj i jedźmy.
Dzień dobry.
- Cześć. - Siema, młody.
Co to?
- Specjał Nory. - Z kokosem?
Dobrze wyglądasz.
Miłego dnia!
- Dobre? - Pyszne.
- Nara. - Nie jesz?
Pa.
Siema.
- Cześć. - Jak tam, Leah?
Nieźle, nieźle.
Siema.
Wsiadłaś?
Tak.
Jest tak ładnie,
że przejedziemy się nieco dalej.
Tak!
Tego mi było trzeba!
Wycieczka!
KONIEC
Tłumaczenie: Piotr Kacprzak