(สัญญาณแห่งชีวิต)
(ศูนย์ดูแลผู้ป่วยเซนต์ลิจจิ)
กาแฟดำ น้ำตาลเทียมสองซอง
เลิศ
ตรวจห้องคนไข้แล้วเหรอ
เหมือนเดินผ่านแปลงผักเลย
คุณคะ
คนไข้คะ คนไข้ คุณอยู่ในอาการโคม่ามานาน
แต่ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วค่ะ
ฟังให้ดีนะคะ คุณประสบอุบัติเหตุร้ายแรง
- ไปเร็ว - ไม่เป็นไรนะคะ ซาร่า
หกปีถือว่านานทีเดียว
เราจะย้ายคุณไปที่ แผนกประสาทวิทยานะคะ
เกิดอะไรขึ้น
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณครับ
(บลูเบิร์ดซิสเตมส์)
(เครือข่ายล้มเหลว)
ฉันว่าฉันรู้จักพวกนาย
- อี๋ - นายไม่ได้แค่เดินเข้ามา
ล่าสุดที่ฉันคุยกับเขา...
นี่ ทุกคน
โทษทีนะ แต่ไฟตกเมื่อกี้ ทำเครื่องรูดรวน เรารับได้แต่เงินสด
เงินสดอะไร
ที่ร้านขายเหล้า แถวหัวมุมถนนพีชทรีมีตู้กดเงินอยู่
ไม่ ไม่ต้องห่วง จริงๆ นะ
เราจะไปธนาคาร แล้วก็... ไม่เป็นไร ไม่มีปัญหาเลย
ไม่ได้ๆ ต้องมีสักคนอยู่ที่นี่
- วิ่งเร็ว - ไม่นะ
เยี่ยมเลย
ตามมาให้ทัน
- ก็พยายามอยู่ ฉันใส่ส้นสูงนะ - วิ่งเร็วเข้า
ลืมอะไรหรือเปล่า
- พูดเป็นเล่น เอามา... - ใครจะให้
จ่ายก่อน ไม่งั้นก็ ไปซื้อกระเป๋ากะหลั่วใบใหม่
ถ้าฉันฟ้องผู้จัดการเธอ ว่าเธอขโมยไปล่ะ
ใจร่มๆ
มีเรื่องอะไรกัน อาร์ชี่กับเวโรนิก้า
- ไม่ต้องมายุ่งเลย - ไม่ยุ่งได้ไง ทำไมนายไม่จ่ายไป
โคดี้ ไม่ต้องมาช่วยฉันเลย
ช่วยเธอที่ไหนกัน ฉันช่วยพวกนั้นต่างหาก
ถูกต้องแล้ว นี่ฉันช่วยนายอยู่นะ
เพราะอลิยาคนนี้จะเล่นงานนาย
ก่อนที่นายจะทัน โทรเรียกพ่อแม่ให้มาช่วย
ฉะนั้นฉันแนะนำ ให้จ่ายเงินเธอซะดีๆ ดีไหม
นี่สำหรับเครื่องคิดเงิน และนี่สำหรับเธอ
ทีนี้ ไปงานพรอมกับฉันได้ไหม
เอาจริงๆ ฉันจัดการเองได้ ไม่ต้องให้นายมาช่วยหรอก
คือฉันว่ามันคงเป็น ความเคยชิน อะไรก็ช่างเถอะ
แต่เมื่อกี้สุดยอดเลยนะ เราอาจแกล้งพวกนั้นได้หนักกว่านี้อีก
ดีที่พวกนั้นไม่ทำให้ฉันโดนไล่ออก
ถ้าทำแล้วยังไง เธอไม่ได้จำเป็น จะต้องทำงานที่นี่นานอยู่แล้ว
- งั้นเหรอ - ใช่สิ ดูนี่
ดูนี่นะ
เพื่อนกัสที่ชื่อสตีวี่ จะขายรถสุดจ๊าบแค่ 1,700 เหรียญ
ทางเดียวที่จะเข้าแอลเอได้ คือต้องดูเป็นแอลเอ
นั่นก็ใช่ บวกกับเงิน 3,200 เหรียญ
ซึ่งตอนนี้เรามี 2,673
ดังนั้นอย่างไวที่สุด
ฉันว่าเราน่าจะได้ไปใน... ไม่รู้สิ อีกสิบอาทิตย์มั้ง
ป่านนั้นคนอื่นคงสอยมันไปแล้ว
เราก็รอซื้อคันอื่นสื
- ให้ตายสิ - เราต้องวางแผนตามความเป็นจริง
ทำไมเธอถึงเอาแต่รอตลอดเลย
ฉันแค่อยากให้มันถึงเวลาที่เหมาะสม
ไม่มีเวลาที่เหมาะสมหรอก
แต่มันจะเป็นการเริ่มต้น
สวัสดีค่ะ
ดูดีมากๆ
- ลองบีบดูซิ - แม่
แม่คะ
นี่หนูเอง
อลิยา
อลิยาเหรอ
- แม่เป็นอะไรคะ - เธอไม่...
- แม่จำหนูไม่ได้ด้วยซ้ำ - มาทางนี้ค่ะ ฉันขอคุยด้วยหน่อย
ความสับสน การสูญเสียความทรงจำ แบบนี้เป็นเรื่องปกติค่ะ
แต่เธอพูดได้ ถือว่าเป็นสัญญาณที่ดี
อันที่จริงมันเหมือน เป็นปาฏิหาริย์เลยทีเดียว
ปาฏิหาริย์
หกปีก่อน ตอนที่แม่คุณถูกนำตัวมาที่นี่
คุณจะเห็นตรงนี้ ว่ามันเสียหายเกินเยียวยา
ส่วนทางนี้คุณจะเห็นว่า... ความเสียหายบางส่วนได้รับการฟื้นฟู
หมายความว่าแม่จะหายดีใช่ไหมคะ
คือว่าฉันไม่เคยเห็น อะไรแบบนี้มาก่อน แต่...
บอกมาตรงๆ เถอะค่ะ มันเป็น การฟื้นตัวแบบไหน ใช้เวลาเท่าไหร่
อลิยา ฟังนะคะ สมองน่ะ
บางครั้งมันก็สามารถ จัดระบบตัวเองใหม่ได้
- โทรเลยตอนนี้ - แต่อาจใช้เวลาเป็นเดือนๆ ก่อน...
ฉันต้องโทรศัพท์
ได้ค่ะ ซาร่า โทรหาใครคะ
ฉันต้องโทรศัพท์
คุณต้องโทรหาใครคะ
แม่มีเบอร์หรือเปล่า
สี่ ศูนย์ สี่ ห้า ห้า ห้า ศูนย์ หนึ่ง หก เก้า
สวัสดีค่ะ
แม่จะโทรหาใครเหรอ
- แม่คะ - อลิยา...
ระบบความจำเป็นสิ่งที่ซับซ้อน อย่าเพิ่งรีบร้อนเลยค่ะ
แล้ววันนี้ก็เป็นวันดีที่จะเริ่มต้น แม่ของคุณกลับมาแล้วนะ
โฮ่ๆ โฮ่ๆ สุขสันต์ วันคริสต์มาส ฮานุกกะห์ ควานซา
ไม่น่าเชื่อ ตัวต่ออีวีทรีรุ่นใหม่ ขอบคุณค่ะ แม่
ก็ควรนะ ยัยหนูของแม่ ใครจะรู้ว่าลูกแม่น่ะเนิร์ดขนาดนี้
ไงคะ ได้วิดีโอที่หนูส่งให้แล้วสินะ
- ว่าไง ได้แล้วล่ะ - โอ้โฮ
มันพอช่วยได้ ขอบใจนะ
ได้เวลาประเมินพัฒนาการของแม่แล้ว
มาเตรียมตัวให้คุณกัน ดีไหมคะ
ทีนี้ ฉันเอารองเท้าคุณไปไว้ไหนกันนะ
คุณวางมันไว้ใต้เก้าอี้ข้างหน้าต่าง
มองเห็นไหมคะ
พูดภาษาสเปนได้เหรอเนี่ย
แม่พูดภาษาสเปนด้วยเหรอ
คงจะอย่างนั้น
เยี่ยมมากค่ะ ซาร่า ฉันจะเร่งอีกหนึ่งระดับนะคะ
สีเขียว
โมโห
ยี่สิบเจ็ด
ผู้ชาย ผู้หญิง เด็กผู้ชาย เด็กผู้หญิง
มันก็ถูก แต่ความสัมพันธ์ ระหว่างพวกเขาคืออะไร
พ่อ แม่...
ฉันได้เต็มในแบบประเมินความรู้สึกตัว ทั้งของเจเอฟเคและกลาสโกว์
มันมากเกินพอที่จะให้ฉัน เป็นผู้ป่วยนอกได้แล้ว
ซาร่า คุณฟื้นสภาพ ได้อย่างปาฏิหาริย์จริงๆ
เราแค่พยายามทำความเข้าใจว่าทำไม
ทั้งๆ ที่คุณจำอะไรได้มากมาย แต่มันกลับมีช่องว่าง... บางอย่าง
คุณบอกว่าการอยู่กับคนในครอบครัว
จะช่วยให้วงจรในสมอง ที่จัดการกับความจำระยะยาวได้ทำงาน
ให้ฉันกลับบ้านไปกับ... ลูกสาวฉัน
บางที... ฉันอาจจะเริ่มจำได้ก็ได้
มันไม่เหมือนที่เก่าของเรา แต่จะจ่ายค่าเช่าก็ต้องพึ่งทิปน่ะนะ
เธอมีพ่อหรือเปล่า
เด็กจะเกิดได้ก็ต้องมีพ่ออยู่แล้ว
ฉันรู้ว่าเด็กเกิดมาได้ยังไง อลิยา
โทษที แน่อยู่แล้ว
หนูหมายถึง... หนูไม่เคยได้รู้จักเขา
เรามีกันอยู่สองคนมาตลอด แล้วเราก็ชอบที่มันเป็นแบบนั้น
ฉันทำเธอเซ็ง
ช่างมันเถอะค่ะ
ว่าแต่แม่แน่ใจนะ ว่าพร้อมออกจากโรงพยาบาลแล้ว
คือว่า ดร. โกแค่พยายามจะช่วยแม่
หมอเขาทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว
หนูแค่อยากให้แม่ดีขึ้น จริงๆ นะแม่ จะรีบร้อนไปทำไม
ฉันทนอยู่ในนี้ไม่ได้แล้ว ฉันจะไปว่ายน้ำ
เธอไม่ใช่แม่หนู เหมือนตัวเธออยู่ แต่ใจเธอเปล่า
หนูนึกว่าหนูต้องสอน แม่ตัวเองเรื่องเพศศึกษา
แถมก่อนหน้านี้ยังพูดภาษาสเปนด้วย
พูดภาษาสเปนเหรอ
ใช่ ซึ่งนั่นยังไม่พิลึก เท่าการเรียกหนูว่า "อลิยา"
- ฉัน... - แม่ไม่เคยเรียกชื่อจริงหนู
แม่จะเรียกด้วยชื่อหมาๆ แมวๆ เสมอ
อย่างก่อนเกิดเรื่อง แม่ติดเรียก "จูนบั๊ก"
อลิยา ฉันขอพูดอะไรบ้างได้ไหม
ความทรงจำของแม่คุณไม่ใช่คำตอบ
ไม่ใช่เหรอ
ถึงความทรงจำทั้งหมดจะกลับมาในวันนี้ คุณก็ยังจะเป็นคนแปลกหน้าอยู่ดี
คิดดูสิคะ
ตัวคุณเองก็เปลี่ยนไป จากหกปีที่แล้วโดยสิ้นเชิงไม่ใช่เหรอ
สิ่งที่คุณกำลังรู้สึก ไม่ใช่ปัญหาทางสุขภาพ
แต่เป็นการที่มนุษย์สองคน ได้มาทำความรู้จักกันอีกครั้ง
ช่วยได้ใช่ไหมล่ะ น้ำน่ะ
หลังจากสิ่งที่คุณเจอมา
มันเหมือนน้ำทิพย์จากสวรรค์ มาหล่อเลี้ยงข้อฝืดๆ จริงไหม
ก็ว่าหน้าคุ้นๆ ที่โรงอาหาร
ใช่สิ ก็คุณโทรมานี่
แล้วคุณมัวทำอะไรอยู่
แน่นอน สิ่งแรกที่ผมทำคือไปหาสโตน
คิดว่าถ้าพวกนั้นมีข้อมูล ผมจะไม่บอกคุณเหรอ
เป็นไงคะ แม่
ดร. โกบอกว่าเอกสาร ส่งตัวกลับบ้านจะได้พรุ่งนี้เช้า
พรุ่งนี้หนูจะมารับนะ
อลิยา นี่คือเวย์น เขา...
ฉันเป็นเพื่อนเก่าของแม่เธอน่ะ
จากคณะเต้นเหรอคะ
ไม่ ไม่ใช่ คนบ้านเกิดเดียวกันน่ะ
ชิคาโกเหรอ สำเนียงคุณไม่ใช่นี่
ขอบใจนะ สาวน้อย ฉันพยายาม หนักมากที่จะสลัดสำเนียงนั้นทิ้ง
เยี่ยมไปเลยที่คุณแวะมา คุณจะอยู่แถวนี้นานแค่ไหนคะ
ก็แล้วแต่ว่างานเสร็จเมื่อไหร่
เราน่าจะนัดเจอกันอีก ก่อนคุณไปจากเมือง
หนูอยากรู้ว่าแม่เป็นยังไง ตอนแม่อายุเท่าหนู
ฉันคงต้องพกเรื่องน่าอาย ของแม่เธอไปเล่าเยอะเลยสิเนี่ย
เก้าโมงเจอกัน ดีไหมคะ
เป็นเด็กสาวที่หัวไวทีเดียว
เธอจะเป็นตัวปัญหาหรือเปล่า
ไม่มีอะไรที่ฉันจัดการไม่ได้
มันกระจอกไปหน่อย แต่ก็แค่อยู่ชั่วคราวน่ะนะ
อย่างน้อยหนูก็วางแผนไว้อย่างนั้น
โทษทีนะแม่ มัน...
ไม่เป็นไร
แค่ว่า... เธอไม่ต้อง ไปโรงเรียนหรือยังไง
ไม่ค่ะ หนูเรียนจบแล้ว
แม่หิวไหม หนูทำ แซนด์วิชใส่ชีสพิเมนโตไว้
สูตรประจำของแม่ ที่จริงแม่ก็ มีอยู่สูตรเดียว แม่ไม่ค่อยทำกับข้าว
นั่งสิคะ
- หรือหนูอาจจะทำได้ห่วย - ไม่ มันแค่... เข้มข้นมาก
- แม่หมายถึง... เผ็ดเหรอ - ใช่ เผ็ด
ขอโทษที สงสัยจะใส่ ซอสพริกหนักมือจนชิน
- หนูทำอย่างอื่นให้กินดีกว่า - ไม่เป็นไร ฉันไม่หิว
แต่นอนพักหน่อยน่าจะดี
หนูจัดที่นอนไว้ให้แม่แล้ว
หนูจะไปนอนโซฟา จนกว่าเราจะคิดได้ว่าจะเอาไงต่อ
(การประกวดโครงงานวิทยาศาสตร์ รางวัลชนะเลิศ)
(เวย์น - ฉันไม่รู้ว่าจะทำแบบนี้ ไปได้อีกนานแค่ไหน)
(ฉันต้องไปจากที่นี่)
(ไม่ต้องห่วง อีกไม่นานหรอก)
ยูเรเนียม-235 ถูกเสริมสมรรถนะ เป็นหนึ่งถึงสามเปอร์เซ็นต์...
และนำไปใช้ในกระบวนการ สร้างปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชัน
ภายในกระบวนการ...
ยูเรเนียม-235 ถูกเสริมสมรรถนะ เพื่อใช้ในมัดเชื้อเพลิงนิวเคลียร์
เพื่อหน่วงกระบวนการฟิชชัน
นิวตรอนที่เคลื่อนที่ช้าจะเข้าชน อะตอมยูเรเนียม-235 ทำให้อะตอมแตกออก
แม่เป็นนักเต้น ไม่ใช่นักนิวเคลียร์ฟิสิกส์บ้าบอ
คือแม่อธิบายได้ถูกต้องครบถ้วนเลย
ฉันเป็นเด็กฉลาด ส่วนแม่เป็นคนตลก มันเป็นงานถนัดของแม่
ฟังฉันนะ ตอนแม่เธอ ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์
เธอรู้ไหมว่าแม่เธอ กำลังไปไหนหรือทำอะไร
แม่ไปซื้ออาหารกลับบ้าน
นั่นเป็นสิ่งที่แม่เธอบอก
โคดี้ หยุดเลย
ที่ฉันจะบอกก็คือพ่อแม่น่ะ มักจะมีความลับกับลูกๆ
อย่าง "ทำงานนอกสถานที่" ของพ่อฉัน ตีความได้ว่า
"ฉันมีอีกครอบครัวหนึ่ง ที่ฉันอยากอยู่ด้วยมากกว่าแก"
จากนั้นเขาก็จากไปถาวร
แม่ฉันไม่ได้เป็นแบบนั้น
ฟังนะ ฉันแค่พยายามปกป้องเธอ
ครั้งสุดท้ายที่เธอเจอแม่ คือเมื่อไหร่ อายุ 12 ใช่ไหม
เธอรู้อะไรจริงๆ บ้าง
บางทีตอนแม่เธอโดนรถชน แม่เธออาจกำลังไปซื้ออาหาร
หรืออาจกำลังทำอย่างอื่น
นั่นมันบ้าชัดๆ สมองแม่ไปหมดแล้ว ฉันต้องทำให้แม่กลับมาจำให้ได้
นี่มันอะไรกัน
เมนูชวนชิมค่ะ
นั่งลงสิคะ
หนูทำทุกอย่างผิดไปหมดเลย
ที่พยายามยัดเยียดให้แม่จำให้ได้ ว่าตัวเองเคยเป็นใคร มันกดดันเกินไป
เหมือนหนูเป็นคุณนายแดนเวอร์ส และหนูขอโทษ
คุณนายแดนเวอร์สเหรอ
แม่บ้านสุดหลอนจาก...
แม่คะ แทนที่จะยึดติดความทรงจำเก่าๆ เราน่าจะมาสร้างความทรงจำใหม่ๆ กัน
จะได้ทำความความรู้จัก ตัวตนปัจจุบันของกันและกัน
สวัสดีค่ะ หนูชื่ออลิยา จอร์แดน
อายุ 18 ราศีกันย์ บุคลิกภาพแบบนักออกแบบ บ้านเรเวนคลอ
ชอบเรียนรู้ว่าสิ่งต่างๆ เป็นไปยังไง
ชอบแมลงปอและชอบดูรายการแปลงโฉมบ้าน
เป็นแฟนคลับเดรกตัวยง
ฉันชื่อซาร่า
ฉันไม่รู้ว่าฉันชอบอะไร
งั้นก็ลุยเลย ตรงหน้านี้ มีกลุ่มอาหารพื้นฐานของแม่
มีสปาเกตตี พิซซ่า แซนด์วิชเนยถั่ว แพนเค้ก คุกกี้ ฮอตดอก
มันบดทอด
- อันนี้อร่อย - ไม่จริง หนูไม่เชื่อ
ลองอันนี้
เดี๋ยวนะ อันนั้นแม่เคยชอบ
- ไม่นะ - ลองกัดอีกคำ
ก็ได้ มันอร่อยจริงแฮะ
มันเป็นประตูไปสู่เนื้อชนิดอื่นๆ ไม่มีใครต้านทานเบคอนได้
แถมกินคู่แพนเค้กก็แจ่มมาก จะเอาไปปั่นรวมกันยังได้...
นี่มันวิเศษมาก แต่ฉันต้องไป เข้ากลุ่มช่วยเหลือผู้ป่วยโคม่า
แม่... เข้ากลุ่มช่วยเหลือเหรอ
ใช่
ฉันคิดว่ามันน่าจะช่วยได้
นั่นสิ มัน... ยอดไปเลย
โอเค งั้นหนูควรเก็บอาหารเข้าตู้เย็น แล้วเตรียมตัวไปทำงาน
เราไปทานมื้อค่ำกับเวย์น เพื่อนแม่ก็ได้นะ
ที่ร้านหนูให้กินฟรี...
เขาโทรมาแล้ว บอกว่า ต้องไปไวกว่ากำหนด เรื่องงานน่ะ
แย่จริง ก็ได้
- แม่แน่ใจนะว่าอยู่คนเดียวได้ - ได้สิ ฉันมีตารางรถไฟแล้ว
ขอบคุณมากนะ อลิยา เธอใจดีมากเลยที่ทำอะไรแบบนี้ให้
ค่ะ ไม่มีปัญหา
ถ้าเราไปดูคณะเต้นเก่าของแม่ล่ะ
อะไรนะ
พวกเขากำลังซ้อมการแสดงใหม่ แล้วเราก็เคยเข้าไปดูกัน
เขาต้องยอมให้เราเข้าไปแน่
และการได้ไปข้างนอกด้วยกัน มันคงจะดีสำหรับเรา
จริงไหมคะ
มีที่น่าสงสัยที่เราต้องไปดูหน่อย
คือที่นี่เหรอ
ถูกต้อง
(บุคคลที่ไม่ได้รับอนุญาตห้ามเข้า)
คงไม่ง่ายแน่
ผมถึงได้พาคุณมาไง
(การแสดงวันนี้ รีเทิร์นทูอะสเตรนจ์แลนด์)
(โคดี้)
ทางนี้
แม่มาจนได้
หนูไม่คิดเลยว่าจะได้มาที่นี่อีก
สักรูปนะแม่
ตื่นเต้นจังเลย
พวกนักเต้นน่ะ พวกเขาเหมือน มีอิสระและเชื่อมโยงกันในขณะเดียวกัน
ไม่ยักรู้ว่าร่างกายคนทำแบบนั้นได้ ตัวฉันแข็งเป็นหินเลย
แต่ร่างกายแม่เคยทำแบบนั้นได้นะ สักวันมันอาจกลับมาทำได้อีก
แล้วเธอล่ะ เธอเต้นหรือเปล่า
ไม่ค่ะ ไม่ๆ อย่าดูหนูเต้นเลย เดี๋ยวฝันร้ายเอาซะเปล่า
ฉันดีใจที่เราไปดู
เป็นสิ่งสวยงามที่สุดที่ฉัน เคยเห็นที่นี่ ตั้งแต่ฟื้นขึ้นมา
อะไรคะ
มีคนอยู่ข้างใน ฉันได้ยินเสียง
- แม่รู้ได้ไงคะ - อยู่ข้างหลังฉันไว้
ขอกุญแจ
คุณพระช่วย โคดี้ นายมาทำอะไรที่นี่ เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
ถ้ารับโทรศัพท์เธอก็คงรู้ เธอไปอยู่ไหนมา
โคดี้ นี่ซาร่า... แม่ฉัน
นี่โคดี้ค่ะ
หวัดดีครับ ดีใจที่ในที่สุดก็ได้เจอคุณ
ทีนี้บอกได้หรือยังว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันจะให้พวกเธอคุยกันส่วนตัว
นี่ ฟังนะ เราต้องไปจากเมืองนี้
อะไรนะ นายไปก่อเรื่องอะไรมา เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
ฉันแค่พยายามหาเงินมาซื้อรถ โอเคไหม
นายทำอะไร
ฉันขายกัญชาให้คนคนนึง ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
แต่ตอนนี้ใหญ่แล้ว โดนใครเล่นงานมาล่ะ
ฉันไม่รู้ แต่มันเอาไปเกลี้ยง ซึ่งมันเยอะมาก
อลิยา ฉันไม่มีปัญญา หาเงินไปจ่ายเขาได้ เราต้องหนี
คนที่ชื่อแจสเปอร์เนี่ย ถ้าฉันไม่เอาเงินไปให้เขา
ฉันไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรฉันบ้าง
- แล้วนี่ล่ะ - มันไม่พอ
แล้วฉันก็ไม่เอาเงินเธอหรอก เราต้องใช้ไปแอลเอ พอกันทีฤดูหนาว
โคดี้ ฉันทิ้งแม่ฉันไม่ได้
- เจสัน บอร์น ที่ความจำเสื่อมน่ะนะ - หยุดเลย
ขอโทษที่พูด แต่หล่อนน่ะไม่ปกติ
ฉันเป็นคนที่อยู่ข้างเธอเสมอมา
แล้วฉันก็หวังว่าเธอจะอยู่ข้างฉัน
โคดี้ ขอร้องเถอะ
จะให้ฉันต้องเลือกตอนนี้จริงๆ เหรอ
นายก็รู้ว่าฉันเลือกไม่ได้
งั้นฉันเลือกให้ก็แล้วกัน
ทำไมแม่มองหนูแบบนั้น
เออ หนูอายุไม่ถึง แล้วยังดื่มจนเมา นี่แหละตัวหนู
ฉันพยายามทำความเข้าใจอยู่
เธอห่วงใยหมอนั่น
แต่เธอก็ไม่ได้อยากไปกับเขา ถึงจะไม่มีฉันอยู่ก็เถอะ
แม่แอบฟังเหรอ
ฟังนะ แม่ไม่รู้หรอก ว่าหนูผ่านอะไรมาบ้าง
โคดี้รู้จักหนู เขาเข้าใจหนู
ฉันขอโทษที่แอบฟัง
ไม่เป็นไรค่ะ แค่...
หนูไม่ใช่คนที่แม่คิดว่าหนูเป็น ไม่ใช่อีกต่อไป
ฉันไม่ได้คิดอะไรเลย
หนูไม่ใช่เด็กผู้หญิงเปี่ยมฝัน ในวิดีโอพวกนั้น
ที่บอกว่าเรียนจบ หนูก็โกหก
หนูได้ทุนเรียนที่เซนต์อัลบันส์
แบบว่าเป็นโรงเรียน ที่ดีที่สุดในรัฐเลย
แต่หนูโดนไล่ออก
ทำไมล่ะ
เพราะหนูโดดเดี่ยวและคับแค้นใจ
แล้วที่โรงเรียนก็มี ลูกคนรวยเยอะแยะให้ขโมยของ
และโคดี้...
เขารับผิดแทนหนู
เขาบอกว่าหนูเป็นคนมีอนาคต แต่หนูดันขโมยไม่เลิก
คงไม่ใช่สิ่งที่แม่คาดหวังสินะ ทั้งที่แม่เสียสละทั้งชีวิต
เพื่อให้ลูกสาวอัจฉริยะ ได้เข้ามหาวิทยาลัย
ฉันรู้ว่าเธอไม่คิด ว่าฉันเข้าใจสิ่งที่เธอเผชิญมา
ซึ่งฉันก็ไม่เข้าใจ ไม่เชิงนะ...
แต่ฉันรู้ว่า การอยู่โดดเดี่ยวเป็นยังไง
ฉันรู้ว่าคนเราโดดเดี่ยวได้แค่ไหน
อาการโคม่าทำให้รู้สึกแบบนั้นเหรอคะ
หรือ... ว่ามีอะไรก่อนหน้านั้น
อะไรที่แม่ไม่เคยบอกหนู
เอาเป็นว่า...
ก่อนที่จะมีเธอเข้ามาในชีวิต ฉันค่อนข้างเป็นคนสันโดษ
แต่แค่เพราะเธอโดดเดี่ยว ไม่ได้ แปลว่าเธอควรไปสุงสิงกับคนที่ไม่ใช่
รู้ได้ยังไงว่าโคดี้ไม่ใช่สำหรับหนู
เขาไม่ใช่ ถ้าเขาทำให้เธอ ยิ่งไกลห่างจากฝันของตัวเอง
ฝันนั่นเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว หนูไม่มีทางได้เป็นวิศวกรเครื่องกล
ใครจะไปรู้ เธอบอกเอง ว่าเธอเป็นคนมีสมอง
เดี๋ยวเธอก็หาทางได้ มันไม่ใช่สิ่งที่ฟ้ากำหนดมา
อำนาจอยู่ในมือเธอ
ไม่ใช่โคดี้...
ไม่ใช่ใครทั้งนั้น
ขอบคุณค่ะ แม่
(เดอะ โคไลเดอร์ตรอน)
รายการตอนนี้นำเสนอโดยคลาวด์สปัน
คลาวด์สปันถูกคิดค้นขึ้น ด้วยเป้าหมายหนึ่งเดียว
ให้คุณนอนหลับอย่างเป็นสุข ในราคาที่น่าทึ่ง
(เอ สโตน)
(ที - ไม่รู้สิ แต่ตอนนี้พวกเขา กดประสาทเธออย่างหนัก)
(จี หนึ่ง - เงียบทุกคืนเลยว่ะ แถวนี้ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นเลย)
(จี สอง - ฉันเข้าใจ นี่ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามาเฝ้าอะไร)
(จี หนึ่ง - ฉันได้ยินแต่ "เอ สโตน" แต่ไม่รู้ว่าหมายความว่าไง)
ไหนดูซิ แม่จะไปไหน
เวย์น
(รายการที่ตรงกับหมายเลขโทรศัพท์)
(เวย์น วิลค์ส - 4728 ถนนคอลลินส์ แอนนิสตัน แอละแบมา)
- มีอะไร - เวย์น วิลค์ส อยู่ที่นี่หรือเปล่า
เธอมาหาเวย์นเหรอ
เขาบอกว่าเขา เป็นเพื่อนแม่หนู จากชิคาโก
ชิคาโกเหรอ
เขาอยู่แอนนิสตันมาตลอดชีวิต
แน่ใจนะคะ
เราโตมาด้วยกัน ราชากับราชินีงานพรอม ประจำปี 1995
ฉันรู้จักเขาถึงตับไตไส้พุง
กระทั่งเขาขึ้นไปซ่อมหลังคา แล้วร่วงตกบันไดลงมา
หัวเขากระแทก แตกออกเกือบเห็นกะโหลก
ไร้การตอบสนองโดยทันที
เดี๋ยวนะ เขาเคยโคม่าเหรอคะ
ใช่ พวกเขาบอก ว่าสมองเขาตาย นอนเป็นผัก
แต่ฉันก็ยังไปเยี่ยมเขาทุกวัน
จากนั้นห้าเดือนต่อมา เขาก็ฟื้นขึ้นมาเฉย
ปาฏิหาริย์ชัดๆ ยกเว้นอยู่เรื่องเดียว
- อะไรคะ - เขาฟื้นขึ้นมา... แต่ไม่เหมือนเดิม
ไม่เหมือนเดิม ไม่เหมือนเดิมยังไง
เหมือนกับเขาไม่ใช่คนคนเดิม
เขาเริ่มละเมอพูดออกมา
พวกสมการคณิตศาสตร์ไร้สาระ อะไรที่ ก่อนหน้านี้เขาไม่รู้หรือไม่เคยสน
เขาไม่ใช่เวย์นเลย
เวย์นของฉันรักฉัน
เวย์นคนนี้...
เวย์นคนนี้ทำไม
กลับบ้านมายังไม่ถึงสองอาทิตย์ ก็ออกไปกับยัยสำส่อนที่เจอในบาร์แล้ว
เล็กซ่า เล็กซี่ ชื่ออะไรสักอย่าง
ผู้หญิงที่ชื่อเล็กซ่าเล็กซี่เนี่ย คุณรู้อะไรเกี่ยวกับเธอบ้างไหม
ไม่ ไม่รู้เลย
แน่นอน สิ่งแรกที่ผมทำคือไปหาสโตน
อเล็กซานดร้า
อเล็กซานดร้า อเล็กซานดร้า สโตน
(อเล็กซานดร้า สโตน)
(เบย์แอเรีย หญิงสาวฟื้นจาก อาการโคม่าสามปีอย่างน่าอัศจรรย์)
ได้เรื่องอะไรไหม
เธอจะถูกส่งตัว
คืนนี้
นั่นแหละโอกาสของเรา
ถึงเวลาที่คุณต้องทำหน้าที่แล้ว
คุณไปทำอะไรที่ศูนย์ควบคุมโรค ตอนที่เธอถูกจับได้
รวบรวมข้อมูลตามปกติ
ตอนนี้มันจบแล้ว แผนการนี้รั่วไหล
ชิงตัวเธอมาแล้วเราไปกัน พวกนั้นจะย้ายเธอคืนนี้นี่นะ
มันเร็วเกินไป ฉันยังเข้าถึงข้อมูล ไม่ทั้งหมด ฉันไม่แข็งแกร่งพอ
ไม่ใช่เพราะเรื่องนั้นหรอก เพราะเด็กนั่นสินะ
ฟังนะ ผมเข้าใจ ผมเองก็มีภรรยา
และผมรู้ว่าสิ่งที่เราทำมัน... ยากจะอธิบาย
ความรู้สึกเหล่านี้ ไม่ใช่ว่า อยู่ๆ จะตัดทิ้งไปได้ แต่...
คุณก็ต้องทำ
แม่ไปไหนมาคะ
กลุ่มช่วยเหลือไง
หลังจากนั้น...
ฉันก็ไปสำนักงานเลกาซีมูชวลแป๊บนึง
นี่
แม่ไปทำประกันชีวิตมาเหรอ ทำทำไม
เรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นได้เสมอ อลิยา และฉันไม่อยากให้เธอเดือนร้อน
เผื่อว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับฉัน
เช่นว่าจู่ๆ แม่อาจจะหายไปใช่ไหม
หนูรู้เรื่องเวย์นแล้ว
เขาไม่ได้ไปจากเมือง หนูเห็นแม่ขึ้นรถไปกับเขา
อลิยา
แม่โกหกหนูมาตลอด
แม่รู้เรื่องที่ไม่น่าจะรู้ ตอนนอน แม่ส่งเสียงเหมือนวิทยุสมัครเล่น
มันคืออะไร เกิดอะไรขึ้น แม่
- บอกหนูสิ - ฟังฉันนะ อลิยา
ผู้หญิงที่เธอหวัง จะให้กลับมานั้นจากไปแล้ว
อาการโคม่ามันเปลี่ยนสิ่งต่างๆ ขอโทษด้วย แต่มันเป็นแบบนั้น
และเธอคนนั้นจะไม่กลับมา เธอเข้าใจไหม
หนูไม่เห็นเข้าใจอะไรเลย
ฉันขอโทษจริงๆ แต่ฉันแค่ อยากให้เธอยอมรับมันและตัดใจซะ
ตัดใจเหรอ
เธอโตแล้วนะ เธอไม่จำเป็นต้องมีแม่
คุณพูดถูก
ไม่ต้องมีก็ได้
หนูดูแลตัวเองได้ เหมือนอย่างที่เคยทำมานาน
อลิยา อะไรวะเนี่ย
เราไปกันเถอะ ไปกันเลย เรายังซื้อรถคันนั้นทันไหม
ใจเย็นๆ อะไรกัน แล้วแม่เธอล่ะ
ฉันนึกว่าแม่เธอจะ ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเธอ
นายพูดถูก แม่ฉันโกหก
ฉันโง่มากที่คิดว่าอะไรๆ จะกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อน
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
มันไม่สำคัญ ไม่มีอะไรสำคัญเลย ก่อนหน้านี้มันดีอยู่แล้ว
นี่ ฟังนะ ฉันเสียใจด้วย ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร
ได้ยินไหม เดี๋ยวมันก็ดีขึ้น
ไปเอารถนั่นกันเถอะ ไม่เอาหน้าหนาวแล้ว
บอกแล้วไงว่าอย่าเอาใจไปพันผูก
ไม่มีผู้ประสงค์ร้าย
ได้รับของแล้ว
กำลังมุ่งหน้าตามเส้นทาง ไปยังจุดนัดพบที่ระบุ
เตรียมตัวให้พร้อม
รับทราบ
เราจะติดต่อไปเมื่อของถูกถ่ายโอนแล้ว
พวกนั้นเคลื่อนไหวแล้ว ดีเลย ไปปะทะกัน
ไป เร็วเข้าๆ
หยุดอยู่ตรงนั้น เอามือวางไว้บนหัว
อีกไม่กี่นาที เราก็จะได้ไปจากที่นี่ พร้อมการถ่ายทอดข่าวรอบสามทุ่ม
คุณโอเคหรือเปล่า
พวกนั้นใช้สารบางอย่าง ที่ร่างกายนี้ตอบสนองได้ไม่ดี
เริ่มการแพร่สัญญาณแล้ว ตอนนี้แหละ
เอาละ เรามีโอกาสแค่ไม่กี่นาที และเมื่อหมดเวลา เราจะติดอยู่ที่นี่
ฉะนั้น คุณผู้หญิงก่อนเลย
ไหนว่าอย่าผูกสัมพันธ์
คุณก็รู้ว่าผมหมายถึงคนบนโลกนี้
ไม่ได้ต่างกันเลย
เจอกันที่อีกฟากหนึ่ง
เร็วเข้าเถอะ บรรยากาศแบบนี้คุณอยู่ได้ไม่นาน
เธอไม่หายใจ
สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นสิ่ง ที่จะต้องเกิดอยู่แล้ว คุณเองก็รู้
แต่ตอนฉันมา ร่างนี้ยังมีชีวิตอยู่
สภาพร่อแร่
ร่างเหล่านี้ก็ไม่ต่าง จากภาชนะที่ว่างเปล่า
ที่ถูกยื้อเอาไว้โดย คนที่ทำใจปล่อยไปไม่ได้
เราถึงได้เลือกพวกเขา
มาเถอะ กลับไปยังที่ของเรา
ไม่
คุณจะทำอะไร
มันมีเวลาแปลงสัญญาณเรา อีกประมาณสองนาทีเท่านั้น
ฉันก็ไม่ได้ห้ามคุณนี่
คุณไม่ใช่ซาร่า ไม่ได้เป็นแม่คน
สุดท้ายเด็กนั่นก็จะรู้ ดังนั้นจงหยุดเสแสร้งแล้วกลับบ้าน
ฉันคงไม่อยากทำ สิ่งที่ทำอยู่อีกต่อไปแล้ว
คุณก็รู้ว่าเราทิ้งร่องรอย ไว้ไม่ได้ มันผิดกฎ
พวกเขาถึงได้ส่งคุณมา
ฉัน... จะอยู่ที่นี่
เราไม่มีเวลา มาทำแบบนี้ เราต้องไปแล้ว
ไม่
พวกเขาไม่ปล่อยคุณไว้แน่ คุณรู้ใช่ไหม
ถ้าคุณอยู่ พวกเขาจะมาเอา ทั้งคุณแล้วก็เด็กคนนั้นไป
งั้นไปบอกพวกเขา ว่าคงทำแบบนั้นไม่ได้ง่ายๆ
ซาร่า เราไม่มีเวลาแล้วนะ
สารเลวเอ๊ย
ไหนเธอบอกว่ารู้รหัสไง
ฉันรู้ รอหน่อยสิ
เราต้องไปแล้ว เร็วเข้า
เฮ้ย
นี่แฟนนายเหรอ เพื่อนฝูง
ใช่ นายเป็นใคร
ฉันคือคนที่แฟนเธอติดหนี้อยู่น่ะสิ
ไม่เอาน่า พวก นี่มันอะไรกัน
เอาถุงนั่นมาที่นี่สิ เดี๋ยวนี้
อย่ายุ่งกับเธอ
แม่งอะไรวะเนี่ย
คุณไม่ใช่แม่หนูใช่ไหม
อลิยา...
แม่ อดทนไว้นะ ขอร้อง อดทนไว้
ฉันขอโทษจริงๆ อลิยา
ไม่ ได้โปรด อย่าทิ้งหนูไป อย่าทิ้งหนูๆ
ข้างในมีเครื่องกระตุ้นหัวใจ ในตู้กระจก ไปเอาให้ที
อลิยา
ไม่
ไม่นะ ไม่
มาแล้ว
โอเค เอาละ
ขอร้องเถอะ
- ฉันไม่คิดว่ามันจะได้ผล - ไม่
จูนบั๊ก
แม่
มันเกิดอะไรขึ้น
แม่
แม่คะ
เพเทรียตส์ อีเกิลส์ เพเทรียตส์ บรองโกส์ เพเทรียตส์ ซีฮอกส์
รอนกับเฮอร์ไมโอนี่
โอเค นั่นมัน ก่อนแม่เกิดอุบัติเหตุตั้งนาน
ก็ได้ อย่ามาว่ากันนะ แม่ถึงแค่เล่มสี่อยู่เลย
เซ็นนี่ให้หน่อยได้ไหมคะ
ใบสมัครเข้าเรียนปีสุดท้าย อีกรอบในโรงเรียนรัฐ
- ไม่ใช่เซนต์อัลบัน แต่... - นี่
ลูกในวันนี้เป็นมากกว่า ที่แม่เคยนึกฝันถึงแล้ว
ขอบคุณค่ะ แม่
นี่มันตั้งแต่เมื่อไหร่
ตอนซ้อมการแสดง เมื่อสองสามอาทิตย์ก่อน
ตอนนั้นมีแสดงเรื่องอะไร แล้วแม่ชอบไหม
เรื่อง "รีเทิร์นทูอะสเตรนจ์แลนด์" และใช่ค่ะ แม่ชอบมันมากเลย
คำบรรยายโดย พฤกษา รุ่งศิริทิพย์