NIESAMOWITE HISTORIE
CENTRUM OPIEKI ŚW. LICCI
Czarna, dwa słodziki.
Wymiatasz!
Sprawdziłeś oddział?
Jak spacer po grządce warzywnej.
Hej.
Kochanie? Długo byłaś w śpiączce.
Wszystko będzie dobrze.
Słuchaj mojego głosu. Miałaś okropny wypadek.
- Idziemy. - Wszystko dobrze, Saro.
Sześć lat to długo.
Przenosimy cię do skrzydła neurobiologii.
Co to było?
Dziękuję.
SYSTEM BLUEBIRD
BŁĄD SIECI
Miałem wrażenie, że was znam.
Nie wchodzisz tak po prostu.
Ostatnio z nim gadałam...
Hej.
Przykro mi, ale przez awarię zasilania przyjmujemy tylko gotówkę.
Czym jest gotówka?
Za rogiem przy Peachtree jest bankomat.
Nie, spoko. Serio.
Skoczymy do banku i... To żaden problem.
Nie. Jedno z was musi zostać.
- Biegiem! - O nie!
Świetnie.
...za nami.
- Mam obcasy. - Szybciej.
Zapomnieliście czegoś?
- Jaja sobie robisz? Daj mi... - Nie.
Płać albo kup sobie nową torebkę.
A może powiem kierownikowi, że ją ukradłaś?
Spokojnie.
Co się dzieje, Archie i Veronico?
- Nie mieszaj się. - Może zapłacicie?
Nie musisz mnie ratować.
Ja nie ratuję ciebie, tylko ich.
Zgadza się. Wyświadczam wam przysługę.
Bo Alia skopie wam tyłki,
zanim zdążycie zadzwonić do rodziców po pomoc.
To może po prostu jej zapłaćcie?
To do kasy, a to dla ciebie.
Pójdziesz ze mną na bal maturalny?
Poradziłabym sobie. Nie potrzebowałam pomocy.
Pewnie tak. Kwestia przyzwyczajenia.
Ale było super. Pewnie wyciągnęlibyśmy z nich więcej.
Cieszę się, że mnie nie zwolniono.
A nawet jeśli? Nie będziesz potrzebowała tej pracy.
- Serio? - Tak, serio. Spójrz.
Popatrz.
Przyjaciel Gusa, Stevie, sprzedaje to maleństwo za 1700 dolców.
Żeby się dostać do LA, trzeba wyglądać jak LA.
Tak, to i 3200 dolców,
a mamy 2673.
W najlepszym wypadku
wyjedziemy za jakieś dziesięć tygodni?
Ktoś inny go kupi.
To poczekamy na następny.
- O mój Boże. - Potrzebujemy planu.
Dlaczego zawsze chcesz czekać?
Chcę, by to był dobry moment.
Taki nigdy nie nadejdzie.
Ale to będzie jakiś początek.
Halo.
Naprawdę dobrze.
- Ściśnij. - Mamo.
Mamo.
To ja.
Alia?
- Co z nią? - Ona nie...
- Nie poznaje mnie. - Chodź. Porozmawiajmy.
Utrata pamięci jest normalna.
Ale mówi. Uznajmy to za dobry znak.
To tak naprawdę cud.
Cud.
Gdy przywieziono twoją matkę sześć lat temu,
uszkodzenie było nieodwracalne.
A tutaj widać, że to się naprawiło.
Czyli wyzdrowieje?
Nigdy niczego takiego nie widziałam, ale...
Proszę mówić szczerze. Wyzdrowieje? Jak długo to potrwa?
Alio, posłuchaj.
Czasem mózg potrafi sam się naprawić.
- Zadzwoń. - Ale mogą minąć miesiące...
Muszę zadzwonić.
Okej, Saro. Do kogo?
Muszę zadzwonić.
Do kogo musisz zadzwonić?
Masz numer?
404-555-0169.
Halo.
Do kogo chcesz zadzwonić?
- Mamo? - Alio...
Pamięć to skomplikowana sprawa. Trzeba to zrobić powoli.
Dziś jest dobry dzień. Twoja matka wróciła.
Ho, ho, ho, ho! Wesołej Bożonoarodzeniokwanzochanuki!
O Boże. Nowy zestaw EV3? Dziękuję, mamo!
Pewnie, skarbie. Kto by powiedział, że jesteś takim nerdem?
Hej. Dostałaś filmiki, które wysłałam.
- Cześć. Tak. - Wow.
Pomagają. Dzięki.
Czas na badania.
Przygotujemy cię, okej?
Gdzie położyłam twoje buty?
Zostawiłaś je pod krzesłem obok okna.
Widzisz?
Mówisz po hiszpańsku?
Chyba tak.
Świetnie, Saro. Przyśpieszę trochę.
Zielony.
Zły.
Dwadzieścia siedem.
Mężczyzna, kobieta, chłopiec, dziewczynka.
Zgadza się. Jaka jest między nimi relacja?
Ojciec, matka...
Otrzymałam idealny wynik według skali JFK i Glasgow.
To wystarczy, by mnie wypisać.
Saro, to cud, że wyzdrowiałaś.
Chcemy zrozumieć dlaczego,
choć niektóre wspomnienia wracają, wciąż jest tyle luk.
Mówiła pani, że obecność rodziny
pomaga ćwiczyć część mózgu odpowiedzialną za stare wspomnienia.
Proszę mi pozwolić wrócić do domu z córką.
Może wtedy zacznę sobie przypominać.
Nie przypomina starego domu, ale najem opłacam z napiwków.
Masz ojca?
Tak się robi dzieci.
Wiem, jak się robi dzieci, Alio.
Przepraszam. Racja.
Nigdy go nie poznałam.
Zawsze byłyśmy we dwie. Podobało nam się tak.
Zdenerwowałam cię.
To nic takiego.
Jesteś gotowa wyjść?
Doktor Koh stara się pomóc.
Zrobiła wszystko, co mogła.
Chcę, byś wyzdrowiała. Po co się śpieszyć?
Nie mogę tu dłużej siedzieć. Idę popływać.
To nie jest moja mama. Niby jest, a jej nie ma.
Myślałam, że będę tłumaczyć jej, jak się robi dzieci.
A wcześniej mówiła po hiszpańsku.
Mówiła po hiszpańsku?
A dziwniejsze jest to, że mówi mi „Alia”.
- Ja... - Nie nazywała mnie po imieniu.
Zawsze to była nazwa zwierzątka.
Przed wypadkiem to był „Chrząszcz”.
Mogę coś powiedzieć?
Jej wspomnienia nie są odpowiedzią.
Nie?
Nawet gdyby dziś wróciły, wciąż byście się nie znały.
Przemyśl to.
Nie jesteś inną osobą, niż byłaś sześć lat temu?
To, co czujesz, to nie problem medyczny.
To dwie osoby, które muszą się na nowo poznać.
Pomaga, prawda? Woda.
Po tym, co przeszłaś,
to zbawienie dla sztywnych stawów.
Widziałam cię na stołówce.
Otrzymałem twój telefon.
Co tak długo?
Szukałem Stone. To pierwsze, co zrobiłem.
Myślisz, że gdyby mieli, to bym to ukrywał?
Hej, mamo.
Dr Koh powiedziała, że wypis będzie gotowy rano.
Przyjadę po ciebie.
Alio, to jest Wayne. To...
Stary znajomy.
Z zespołu tanecznego?
Nie, z rodzinnego miasta.
Chicago? Nie brzmi pan.
Dziękuję, młoda damo. Ciężko pracowałem, by pozbyć się akcentu.
Fajnie, że pan wpadł. Na jak długo pan zostaje?
Zależy od pracy.
Może się spotkamy, zanim pan wyjedzie?
Chętnie dowiem się czegoś o mamie.
Przyjdę zaopatrzony w kompromitujące opowieści.
Do zobaczenia o 9, okej?
Mądra dziewczyna.
Będzie problemem?
Poradzę sobie.
Beznadziejne, ale to tylko chwilowe.
Przynajmniej taki jest plan.
Przepraszam, jest...
Jest w porządku.
Nie musisz iść do szkoły?
Nie, już skończyłam.
Jesteś głodna? Zrobiłam kanapki z serem i pimento.
Twój preferowany przepis. W sumie to jedyny. Nie byłaś kucharką.
Siadaj.
- Może to ja jestem kiepską kucharką? - Nie, po prostu są... mocne.
- W sensie pikantne? - Tak. Pikantne.
Wybacz. Zawsze zalewałaś wszystko ostrym sosem.
- Zrobię coś innego. - Nie trzeba. Nie jestem głodna.
Ale zdrzemnęłabym się.
Przygotowałam ci sypialnię.
Będę spać na kanapie, póki nie wymyślimy, co dalej.
TARGI NAUKOWE PIERWSZE MIEJSCE
WAYNE – NIE WIEM, ILE JESZCZE DAM RADĘ.
MUSZĘ SIĘ STĄD WYDOSTAĆ.
NIE MARTW SIĘ. JUŻ NIEDŁUGO.
U-235 jest wzbogacony od jednego do trzech procent...
i wykorzystywany w procesie rozszczepienia jądrowego.
W procesie...
U-235 jest wzbogacony od jednego do trzech procent,
by spowolnić proces rozszczepienia.
Wolno poruszający się neutron bombarduje atom U-235 i atom się rozszczepia.
Była tancerką, a nie fizykiem jądrowym.
Zawsze to podkreślała.
Ja byłam mądra, ona zabawna. To był jej tekst.
Posłuchaj. Gdy miała wypadek,
wiesz, dokąd jechała, co robiła?
Brała jedzenie na wynos.
Tak powiedziała.
Cody, przestań.
Mówię tylko, że rodzice ukrywają rzeczy przed dziećmi.
Jak mój tata. „Podróż służbowa” była kodem dla:
„Mam inną rodzinę, którą wolę od was”.
A potem zniknął na dobre.
Moja mama taka nie jest.
Chcę cię tylko chronić.
Ostatni raz ją widziałaś, gdy miałaś 12 lat?
Co tak naprawdę wiedziałaś?
Może kupowała jedzenie, gdy uderzyło w nią auto.
A może to było coś innego.
To wariactwo. Jej mózg jest wykończony. Muszę sprawić, by sobie przypomniała.
Co to jest?
Menu degustacyjne.
Siadaj.
Źle się do tego zabierałam.
Zmuszanie cię, byś sobie przypomniała, to za duża presja.
Czuję się jak pani Danvers i przepraszam.
Pani Danvers?
Straszna gospodyni z...
Zamiast fiksować się na starych wspomnieniach, stwórzmy nowe.
Byśmy mogły się teraz poznać.
Cześć. Jestem Alia Jordan.
Mam 18 lat. Typ osobowości INTJ. Ravenclaw.
Lubię wiedzieć, jak co działa.
Lubię ważki i programy o remontach domów.
Jestem fanką Drake’a.
Sara.
Nie wiem, co lubię.
To wsuwaj. To podstawowe grupy jedzenia.
Spaghetti, pizza, kanapka z masłem orzechowym, naleśniki, hot dogi.
Ziemniaczki.
- Dobre. - Nie. Nie kupuję tego.
Spróbuj tego.
Chwila. Zasmakowało ci.
- Nie. - Spróbuj jeszcze raz.
Dobra, jest smaczne.
Nikt nie kłóci się z bekonem.
A do tego pasuje do naleśników, jeśli chcesz trochę pomieszać.
To jest naprawdę wspaniałe, ale muszę iść na spotkanie grupy wsparcia.
Jesteś w grupie wsparcia?
Tak.
Myślałam, że to pomoże.
Tak. To super.
Okej. Wrzucę to do lodówki i szykuję się do pracy.
Może zjemy kolację z Wayne’em.
Dostaję darmowe jedzenie.
Dzwonił. Musiał wyjechać. Coś z pracy.
Cholera. Okej.
- Dasz sobie radę sama? - Tak, mam rozkład pociągów.
Dziękuję, Alio. To było miłe z twojej strony.
Tak, oczywiście.
Może odwiedzimy twój dawny zespół taneczny?
Co?
Mają próby do nowego przestawienia, a kiedyś chodziłyśmy ich oglądać.
Na pewno nam pozwolą.
I może byłoby dobrze, gdybyśmy razem wyszły.
Prawda?
Mam trop. Sprawdźmy go.
To tutaj?
Tak.
ZAKAZ WSTĘPU TYLKO AUTORYZOWANY PERSONEL
Nie będzie łatwo.
Od tego mam ciebie.
TERAZ GRAMY RETURN TO A STRANGE LAND
Hej!
Przyjechałaś.
Nie sądziłam, że znowu tu będziemy.
Mogę?
Cieszę się.
Tancerki były jednocześnie wolne i połączone ze sobą.
Nie wiedziałam, że ciała tak potrafią. Moje jest jak pułapka.
Twoje też tak potrafiło. Może uda się znowu.
A ty? Tańczysz?
Nie. Nie chcesz tego widzieć. Jestem łamagą.
Cieszę się, że poszłyśmy.
To najpiękniejsze, co widziałam, odkąd się obudziłam.
O co chodzi?
Ktoś tam jest. Słyszę go.
- Skąd wiesz? - Stań za mną.
Klucze.
Jezu, Cody. Co tu robisz? Co się stało?
Odbieraj telefon, to będziesz wiedzieć. Gdzie byłaś?
Cody, to jest Sara... moja mama.
To jest Cody.
Cześć. Miło panią wreszcie poznać.
Powiesz mi, co się stało?
Dam wam trochę prywatności.
Musimy wyjechać z miasta.
Co zrobiłeś? Co się, do diabła, stało?
Próbowałem zarobić kasę na auto.
Co zrobiłeś?
Sprzedawałam zioło dla takiego gościa. Nic wielkiego.
Teraz to coś wielkiego. Kto cię zaatakował?
Nie wiem, ale je zabrali. Było tego dużo.
Nigdy mu nie oddam tej kasy. Musimy spadać.
Jeśli nie oddam Jasperowi forsy,
nie wiem, co zrobi.
- A to? - To nie wystarczy.
Nie wezmę tego od ciebie. Potrzebujemy ich. LA, koniec z zimami.
Cody, nie mogę zostawić mamy.
- W sensie Jasona Bourne’a? - Przestań.
Wybacz, ale coś jest nie tak.
To ja cię wspierałem.
Teraz przydałoby mi się twoje wsparcie.
Cody, proszę.
Naprawdę każesz mi wybierać?
Bo wiesz, że nie potrafię.
To ci to ułatwię.
Dlaczego tak na mnie patrzysz?
Tak, jestem nieletnia i się upijam. To ja.
Próbuję zrozumieć.
Zależy ci na nim,
ale nie chciałaś z nim wyjechać, nawet gdy mnie nie było.
Podsłuchiwałaś?
Nie masz pojęcia, przez co przeszłam.
Cody mnie zna. Rozumie.
Przepraszam, że podsłuchiwałam.
W porządku.
Nie jestem tym, kim myślisz. Już nie.
Nic nie myślę.
Nie jestem dziewczyną z tymi planami z nagrań.
Skłamałam. Nie skończyłam szkoły.
Byłam na stypendium w St. Alban.
Szlag. Najlepsza szkoła w stanie.
Ale mnie wyrzucili.
Dlaczego?
Bo byłam samotna i zła,
a tam było dużo bogatych dzieciaków, których rzeczy kradłam.
A Cody...
wziął na siebie winę za mnie.
Mówił, że to mnie czeka przyszłość, ale i tak to robiłam.
Pewnie nie tego oczekiwałaś, gdy poświęciłaś życie,
by genialna córka mogła iść na studia.
Nie uważasz, że rozumiem, co przeszłaś,
i tak naprawdę nie...
Wiem, jak to jest być samotną.
Wiem, jakie to uczucie.
Tak się czułaś, będąc w śpiączce?
Czy było coś przed tym?
Coś, czego mi nie mówiłaś?
Powiedzmy, że...
nim się pojawiłaś w moim życiu, byłam samotniczką.
Ale to, że jesteś sama nie znaczy, że masz się trzymać złej osoby.
Cody jest tą złą osobą?
Źle robi, jeśli odciąga cię od bycia dziewczyną z planem.
Plan jest do bani. Nigdy nie zostanę inżynierem mechanikiem.
Tego nie wiem. To ty mówiłaś, że jesteś mądra.
Coś wymyślisz. To nie jest zapisane w gwiazdach.
Ty to kontrolujesz.
Nie Cody...
Nikt inny.
Dzięki, mamo.
Ten odcinek prezentuje Cloudspun.
Cloudspun stworzono w jednym celu:
by zapewnić dobry sen za rozsądną cenę.
T: NIE WIEM, ALE JEST NA SILNYCH ŚRODKACH USPOKAJAJĄCYCH.
G1: JEST CICHO. NIC SIĘ TU NIE DZIEJE.
G2: WIEM. NIE WIADOMO, CZEGO PILNOWAĆ.
G1: WCIĄŻ SŁYSZĘ „A. STONE”, ALE NIE WIEM, CO TO ZNACZY.
Okej. Dokąd idziesz?
Wayne.
ZNALEZIONO NUMER TELEFONU
- Tak? - Czy mieszka tu Wayne Wilkes?
Szukasz Wayne’a?
Powiedział, że jest przyjacielem mojej mamy z Chicago.
Chicago?
Całe życie mieszkał w Anniston.
Na pewno?
Dorastaliśmy razem. Król i królowa balu rocznik ’95.
Świetnie go znałam.
Do momentu, aż spadł z drabiny.
Uderzył się w głowę. Pękła czaszka.
Zapadł w śpiączkę.
Chwila. Był w śpiączce?
Powiedzieli, że doszło do śmierci mózgu. Był warzywem.
Ale odwiedzałam go codziennie.
A potem pięć miesięcy później nagle się obudził.
To był cud. Poza jedną rzeczą.
- Tak? - Obudził się... inny.
Jak inny?
Nie był sobą.
Zaczął mówić przez sen,
jakieś równania matematyczne, rzeczy, których wcześniej nie znał.
Nie był Wayne’em.
Mój Wayne mnie kochał.
A ten Wayne...
Ten Wayne co?
Po dwóch tygodniach uciekł z jakąś laską poznaną w barze.
Lexą, Lexi. Nie wiem.
Ta kobieta, Lexa? Lexi? Wie pani coś o niej?
Nie. Nic.
Szukałem Stone. To pierwsze, co zrobiłem.
Alexandra.
Alexandra Stone.
KOBIETA Z ZATOKI SAN FRANCISCO BUDZI SIĘ PO TRZECH LATACH ŚPIĄCZKI
Masz coś?
Przenoszą ją.
Dziś.
To nasza szansa.
Czas, byś zrobiła swoje.
Co robiłeś w CDC, gdy ją złapano?
Zbierałem informacje. Jak zawsze.
To koniec. Program jest zagrożony.
Zabieramy ją i spadamy. Dziś ją przenoszą.
To za wcześnie. Nie mam dostępu. Jestem za słaba.
To nie to. Chodzi o dziewczynę.
Rozumiem. Wiesz, że miałem żoną.
Wiem, że to, co robimy, jest skomplikowane.
Trudno jest odciąć się od tych uczuć, ale...
musisz.
Gdzie byłaś?
Na grupie wsparcia.
A potem...
Poszłam na chwilę do Legacy Mutual.
Masz.
Kupiłaś polisę na życie? Po co?
Różne rzeczy się dzieją i chcę, byś była bezpieczna...
gdyby coś mi się stało.
Gdybyś nagle zniknęła?
Wiem o Waynie.
Nie wyjechał. Widziałam, jak wsiadasz do jego auta.
Alio.
Okłamywałaś mnie.
Wiesz rzeczy, o których nie powinnaś. Gadasz przez sen.
Co się dzieje, mamo?
- Powiedz. - Posłuchaj mnie.
Kobieta, na którą liczysz, że wróci, zniknęła.
Śpiączka wiele zmieniła. Przykro mi, ale to prawda.
Ona nie wróci. Rozumiesz?
Nic nie rozumiem.
Przykro mi, ale musisz to zaakceptować i żyć dalej.
Żyć dalej?
Jesteś dorosła. Nie potrzebujesz matki.
Masz rację.
Nie potrzebuję.
Potrafię sama o siebie zadbać. Robię to od dawna.
Alia? Co jest?
Zróbmy to. Jedźmy. Możemy wciąż kupić to auto?
Zwolnij. A co z twoją mamą?
Myślałem, że z nią teraz trzymasz.
Miałeś rację. Kłamała.
A ja byłam głupia, bo wierzyłam, że będzie jak dawniej.
Co się stało?
To nieważne. Lepiej mi było wcześniej.
Słuchaj, przepraszam. Już dobrze.
Słyszysz? Wszystko będzie dobrze.
Chodźmy po auto. Koniec z zimami.
Miałaś się nie przywiązywać.
Żadnych wrogów.
Przesyłka zabezpieczona.
Jedźcie tą drogą do miejsca spotkania.
Uważajcie.
Przyjąłem.
Skontaktujemy się, gdy przewieziemy przesyłkę.
Jadą. Dobrze. Do roboty.
Ruchy!
Nie ruszać się! Ręce nad głowę!
Tylko kilka minut. Znikniemy, gdy pojawią się poranne wiadomości.
Jesteś cała?
Podali mi coś. To ciało źle na to reaguje.
Zaczynają nadawać na żywo. Teraz.
Mamy tylko kilka minut, nim okno się zamknie i utkniemy.
Panie przodem.
A co z nieprzywiązywaniem się?
Chodziło mi o ludzie z tego świata.
Trele morele.
Do zobaczenia po drugiej stronie.
Szybko. Nie przeżyjesz długo w tej atmosferze.
Nie oddycha.
To, co się stało, zawsze miało się stać. Wiesz o tym.
Ale to ciało żyło, gdy tu trafiłam.
Ledwie.
Te ciała nie były niczym innym poza pustymi powłokami,
które żyły, bo ludzie nie chcieli odpuścić.
Dlatego je wybraliśmy.
Chodź. Wracajmy do siebie.
Nie.
Co robisz?
Mogą nas odebrać przez kolejne dwie minuty.
Nie powstrzymuję cię.
Nie jesteś Sarą. Nie jesteś matką.
Dziewczyna się domyśli. Przestań udawać i wracaj do domu.
Może już nie chcę tego robić.
Nie możemy zostawić śladu. To wbrew zasadom.
Dlatego cię wysłali.
Zostaję.
Nie mamy na to czasu. Musimy iść.
Nie.
Nie zostawią cię w spokoju. Wiesz o tym.
Zostaniesz, to przyjdą po ciebie i dziewczynę.
To im powiedz, że będę walczyć.
Saro, nie mamy czasu!
Kurwa mać.
Mówiłaś, że znasz kod.
Znam. Zaczekaj.
Musimy iść. Chodź!
Hej!
To twoja dziewczyna?
Tak. A ty to kto?
To mnie twój chłopak wisi kasę.
Daj spokój. No co ty?
Przynieś tu tę torbę. No już!
Zostaw ją w spokoju.
Co, do diabła?
Nie jesteś moją mamą, prawda?
Alio...
Mamo, trzymaj się. Proszę.
Przepraszam, Alio.
Nie, proszę. Nie zostawiaj mnie.
Proszę. W środku są elektrody. Za szkłem. Idź po nie.
Alio.
Nie.
Okej.
No dalej.
- To nie zadziała. - Nie!
Chrząszcz?
Mama.
Co się dzieje?
Mamo.
Mamusiu.
Patriots, Eagles. Patriots, Broncos. Patriots, Seahawks.
Ron i Hermiona.
To było przed twoim wypadkiem.
Dobra. Nie oceniaj. Czytałam czwarty tom.
Podpiszesz?
To podanie o powtórzenie ostatniej klasy w publicznej szkole.
- To nie St. Alban, ale... - Hej.
Jesteś wspanialsza, niż mogłabym sobie wymarzyć.
Dzięki, mamo.
Kiedy to było?
Podczas prób. Kilka tygodni temu.
Co wystawili i czy mi się podobało?
Return to a Strange Land. I tak, podobało ci się.
Napisy: Agnieszka Otawska