NIESAMOWITE HISTORIE
SZCZELINA
Już niedługo wyjedziemy z tej dziury.
Trochę poszperałam
i znalazłam coś fajnego w Burlington.
Mają świetne zoo.
Oddaj mi telefon i porozmawiaj ze mną.
Nazywa się Columbian Park Zoo
i jest jednym z najlepszych w Indianie.
Przeprowadzamy się do San Diego.
Jestem pewien, że ich zoo przebija Columb...
tamto.
Szukałam jakichś zajęć na pobyt tutaj
i wiem, że uwielbiasz zoo.
Nie bez taty.
Cóż...
ja też.
Cholera. Przegapiłam skręt.
GPS nie ma zasięgu.
Elijah, podasz mi mapę Ohio?
Powinna być w torebce.
Co to jest? „Jefferson”.
Nic takiego.
- Jak to? - Podasz mi tę mapę, proszę?
- Jest tam. - Nie mogę przeczytać?
Zawrócę.
Jest tam moje imię.
Tylko nie dzwoń po gliny.
To moja nowa szkoła w San Diego?
Mary Ann, dlaczego nie odpowiadasz?
Mary Ann.
Mogę zobaczyć list?
Elijah, nie teraz.
- Jesteś cały? - Tak. O Boże.
O mój Boże!
Co to jest?
Elijah, czekaj!
Patrz!
Numer alarmowy. W czym mogę pomóc?
Rozbił się samolot.
Jest w rzece obok drogi.
Jesteśmy na drodze numer 24 w okolicy Dayton.
- Ktoś jest w kokpicie. - To mały samolot.
Pilot jest w środku.
- Oddycha? - Sprawdzę.
- Masz, trzymaj. Czekaj tu. - Nie.
Pali się! Uciekaj!
Proszę, Mary Ann!
Odsuń się!
Uciekaj!
Ruchy!
- Okej, no dalej. - Uciekaj! Proszę!
Okej.
W porządku. Chodź.
Musimy iść.
Uciekaj stamtąd!
Mam cię.
Uciekaj stamtąd, Mary Ann!
- Czekaj! - Chodź!
Dzięki Bogu. Okej.
Dziękuję.
Porucznik Theodore Cole, drugi szwadron.
Jesteście ekspatriantami?
Brytyjczycy? Holendrzy?
Jesteśmy Amerykanami.
Co robicie w Birmie?
Nie jesteśmy w Birmie tylko w Ohio.
To Rangun. Właśnie toczyłem bitwę...
nad tymi górami.
Nad...
Usiądziesz...
„Dayton”.
Dorastałem niedaleko Dayton.
Już dobrze.
Będzie dobrze. Zawieziemy cię do szpitala.
Masz telefon?
Wszystko będzie dobrze.
Panno Whitaker? Szeryf Parker.
Dzień dobry.
Jak pani trafiła na miejsce?
Jechaliśmy ze wschodu
do domu siostry mojego męża w Indianie.
I nagle... Bum.
Pilot powiedział coś, co wskazuje, kim jest?
Był w szoku.
Powiedział, że...
zestrzelono go w Rangun.
Podczas II wojny światowej.
- To niemożliwe, prawda? - Nie.
- Przepraszam. - Widziałem to już.
Faceci z urazem głowy przekonani, że są Jezusem.
Co z samolotem?
Możecie go sprawdzić. Pewnie wiele ich nie zostało.
W tym problem. Nie ma numerów.
Moi ludzie naprawili pani samochód.
Zaczynam nową pracę w Kalifornii...
Nowe szyby dzięki uprzejmości policji Bradford.
Dziękuję.
Mary Ann, chce mi się pić.
Dasz mi pieniądze do automatu?
Tak.
Sprawdź, czy przyjmą kartę.
- Dzięki. - Tak.
„Mary Ann”.
Mówi pani po imieniu?
Tak się robi na wschodzie?
Tak się robi, jak się jest macochą.
„Dayton, Ohio”.
Gdzie jestem? Dlaczego mnie pilnują?
Myślą, że jesteś zły.
Jesteś?
Nie, walczyłem z tymi złymi.
Co to za miejsce?
Ohio. Chyba Bradford.
Jesteś żołnierzem?
Tak, mały.
Bradford?
Przywieźli mnie do domu?
Co się stało? Przegapiłem Święta?
Jest wrzesień.
Wrzesień? Nieprawda.
Jest 24 grudnia, Wigilia, 1941 rok.
Muszę stąd wyjść.
Nie wypuszczą cię, bo nie wiedzą, kim jesteś.
Już mówiłem, kim jestem!
Porucznik Theodore Cole, Pierwsza Amerykańca Grupa Ochotnicza.
Musisz mi pomóc się stąd wydostać.
Nie. Daj spokój.
- Przepraszam. Wystraszyłem... - Próbuję pomóc!
Wiem, że próbujesz.
W kieszeni kurtki jest coś na pojednanie.
Sprawdź.
Widzisz?
Żona mi to dała. Na szczęście.
Żeby mi się nic nie stało podczas lotu.
Myśli, że słodycze przynoszą szczęście.
„Batonik Whiz”.
To jakieś hipsterskie słodycze?
Co? Nie, to czekolada.
Mówi się, żeby nie brać słodyczy od nieznajomych.
Więc go zatrzymam, ale później zapytam macochę.
- Mogę o coś prosić? - Hej! Ty!
Szeryfie!
- Hej. - Otwórz drzwi.
Posłuchaj uważnie.
- Jesteśmy w Bradford? - Tak.
Znam szeryfa.
Może pomóc. Nazywa się Simmons.
- Otwieraj. - Idź na Main Street.
Tam jest posterunek.
Znajdź go i powiedz,
że porucznik Cole ma kłopoty.
Obiecuję.
Dzieciakowi nic nie jest.
Nic mu nie zrobiłem.
Hej!
To nic osobistego.
Powiedział, że są Święta w 1941 roku.
To robią wariaci. Mówią zwariowane rzeczy.
- A jeśli mówi prawdę? - Cóż...
Sprawdziłem batoniki Whiz. I wiesz co?
Nie produkują ich od 30 lat.
Wziąłeś słodycze od wariata?
Nie jest wariatem.
Może jest, ale jest żołnierzem.
Jestem tego pewien.
I potrzebuje pomocy.
Pojedź na Main Street. Tam jest posterunek.
Powinniśmy być u cioci na kolacji
i jesteśmy spóźnieni.
No weź. Dlaczego tak nam się śpieszy?
Musimy mu pomóc.
A jeśli ma rodzinę?
Nie powinien być sam.
A niech to szlag. Elijah.
Dobra. Ruchy!
Jesteśmy na miejscu wypadku. Nie wypuszczajcie pilota.
Niech nikt z nim nie gada.
Mamy siedem godzin, więc bez pomyłek.
Bill Kaminski, NTSB.
Laweciarz, zostaw ten samolot.
Droga jest zamknięta do odwołania.
Proszę o ewakuowanie ludzi w promieniu 16 km od tego miejsca.
Badaj, ile chcesz. Zrobiliśmy to wiele razy.
Odpowiedzi tam nie ma.
Te naukowe przyrządy nie powiedzą nam nic nowego.
Kluczem jest pilot.
To po niego jedź.
Szesnaście kilometrów? Jak to chcą blokady?
To nie ma sensu.
Federalni?
I na to idą podatki.
- Tak. - Dzień dobry.
Szukamy komendanta Simmonsa.
Nie ma tu Simmonsa. Jestem komendant McClarty.
A był kiedyś Simmons?
Nie, odkąd ja tu jestem. A jestem tu długo.
Jasne. Okej.
Mogę w czymś pomóc?
Nie, chyba nie.
Dziękuję i przepraszam za kłopot.
Elijah, idziemy.
Mary Ann, zaczekaj.
Nic tu po nas.
Hej, młody, uważaj.
Tę piłkę podpisał Johnny Bench.
- Jasna... - Elijah.
Co jest?
Przepraszam. Ma ciężki dzień.
- Chodź tu. Idziemy. - Witam w klubie.
Co ty wyprawiasz?
Spójrz.
- Ukradłeś zdjęcie? - Spójrz.
Z posterunku?
To on.
- Widzisz? - To nie on.
Popatrz, rok 1938. To nie on.
To niemożliwe.
OCHRONIARZ
Panie Woodrow, jest pan gotowy...
To nic osobistego.
Nie potrzeba aż tylu ludzi.
Mamy to pod kontrolą.
Z całym szacunkiem, ale mogą iść do domu. Przejmujemy sprawę.
OCHRONIARZ
Gdyby szanowała pani władzę, wykonywałbym swoją pracę.
To już nie jest pańska praca.
Proszę mnie skontaktować z szefem jednostki
- i to wyjaśnimy. - Szef nie jest facetem
i zaczyna tracić cierpliwość.
Chwila.
Nie wiem, jak upadła.
To było dziwne, bo zadzwoniła i powiedziała:
„Jestem w wannie zawinięta w zasłonę, zadzwoń po karetkę”.
Stwierdziłam: „Okej”.
Parking.
To mój motocykl!
Przeskanujcie to.
Nie w tym miejscu.
Mamy anomalię.
Oczywiście, że mamy. To wszystko to anomalia.
Racja.
Hej.
Wiem, że musimy absolutnie wszystko przesłać.
Ale na szkoleniu nie mówili, co będzie, jeśli nie prześlemy.
Wszystko było „ściśle tajne”...
Ale jesteśmy w terenie
i jak jeden urzędnik do drugiego,
jakie będą konsekwencje, jeśli wszystkiego nie prześlemy?
Po prostu napraw samolot.
To nie może być on. To pewnie jego dziadek.
Nie, to on.
Tak działają podróże w czasie. Trafiasz tam, gdzie twoje miejsce.
To jak przeznaczenie.
Zaczekaj w aucie.
Moja nowa szkoła to podstawówka Jefferson?
W Burlington?
Tam mieszka ciocia Julie.
Myślałem, że jedziemy do Kalifornii.
Tak.
Ty jedziesz do Kalifornii.
Zostawiasz mnie?
Nie zostawiam cię.
Ciocia Julie powiedziała, że to dobra szkoła.
W Kalifornii są świetne szkoły.
Dlaczego nie mogę być z tobą?
Zawsze byłeś najważniejszy dla taty
i obiecałam mu, że zawsze będę robić to, co dla ciebie najlepsze.
To jest najlepsze?
Było dobrze...
odkąd...
Sprawiam za dużo kłopotów?
Nie.
Nie. Nie sprawiasz.
Okej? Posłuchaj...
Nie chodzi o ciebie.
Muszę dać ci najlepszą szansę.
A ona nie jest ze mną.
Proszę, nie kłóć się ze mną.
Okej.
Elijah, wszystko będzie dobrze.
Ciocia się tobą zaopiekuje i to się liczy.
A kto zaopiekuje się tobą?
Wiem, że nie sypiasz. Słyszę, że płaczesz.
Opiekowanie się mną to nie twoje zadanie.
Mary Ann!
Boże! Nic ci nie jest?
To znowu ty.
- Jesteś cała? - Mówiłem!
To musi być znak.
Wpadł na nas dwa razy!
Okej.
- Szlag. - Znaleźliśmy zdjęcie.
- To ty? - Daj spokój.
Skąd to masz? To ja. A to jest Simmons.
Weber, zaciągnął się po Pearl Harbor.
O’Hora, Bragdon, Kelly...
- Nie. - Widzisz? Jest żołnierzem.
Skąd to masz?
- Musimy jechać. - Potrzebuje pomocy!
Dobra. Dokąd jechałeś?
Do domu. Muszę się dostać do żony.
Nie wie, co się stało. Muszę się z nią zobaczyć.
Proszę.
- Wsiadaj. - Do auta. No już!
Szybko!
Przy tej ulicy.
Jeszcze 1,5 km za...
Wszystko się zmieniło.
Tam.
- Tam. To mój dom. - Okej.
Zatrzymaj się. To tutaj.
Pauline?
Jest tu kto?
Pauline? Jest ktoś w domu?
W czym mogę pomóc?
Szukam Pauline.
Jestem jej mężem.
Mężem? Nie jest pan za młody na jej męża?
O co chodzi?
Mój przyjaciel miał wypadek i...
To stary znajomy Pauline.
Naprawdę? To miłe.
Rzadko ktoś ją odwiedza, odkąd dzieci się wyprowadziły.
Chce się pan przywitać?
Ona żyje?
Oczywiście.
Jestem jej pielęgniarką.
Pauline jest na zajęciach z garncarstwa, ale zaraz wraca.
Możecie zostać.
- Przygotuję herbatę. - Dziękuję.
Oczywiście.
Zaczekam na zewnątrz.
O co chodzi?
To jego nekrolog.
MIEJSCOWY PILOT ZABITY W BIRMIE
Rozbił się w Birmie i został zastrzelony, gdy unikał pojmania.
Katastrofa spowodowała opóźnienia we wszystkich kierunkach,
a władze rozpoczęły poszukiwania.
- Pilot z II wojny... - Jesteśmy w TV.
...rekonstruktor Clarence Woodrow...
O co chodzi? Dzwonię na policję.
Nie.
- Ktoś jedzie. - Po ciebie. Uciekaj!
- Pogadajmy z nimi! - Uciekaj!
Tyłem.
Poruczniku Cole, proszę wyjść z domu.
Poruczniku Cole, proszę natychmiast wyjść.
Idźcie.
W środku.
Poruczniku Cole.
Proszę się uspokoić i mnie posłuchać.
Jesteśmy tu, by to naprawić i by dostał się pan tam, gdzie ma być.
To drgania sejsmiczne spowodowane tym, że jest pan tutaj, tym, co się stało.
Trafił pan tu przez coś zwane Szczeliną.
Co?
Krótko mówiąc, przeniósł się pan w przyszłość.
Chce pan wrócić i zobaczyć żonę? Wrócić do tego, co było?
Może pan, ale musimy się śpieszyć.
O czym pan mówi?
Szczelina jest wciąż otwarta.
- Możemy pana odesłać do Pauline. - Nie!
- Jakby nic się nie stało. - Stój!
Nie! Umarłeś w Birmie. Widzieliśmy nekrolog. Uciekaj!
- Poruczniku! - Wsiadaj.
- Opuścić broń. - Elijah, nie!
Musisz nam zaufać!
Wsiadaj!
- Wsiadaj. - Elijah, wracaj.
- No dalej! - Elijah.
Chcemy wszystko naprawić. Poruczniku, otwórz drzwi!
Nie możecie go zastrzelić! Elijah, wysiądź.
- Czemu są tylko dwa pedały? - Bo teraz jest inaczej!
- Nie wiem, co robić! - Nadepnij!
Elijah, wysiądź...
Jedź!
Nie strzelać!
Załatwcie kogoś w powietrzu! Już!
Doganiają cię! Jedź!
- Jedź! - Jadę.
Trzymaj się.
Cole!
Uważaj!
- Cole! - Zaufaj mi.
Dokąd jedziesz?
Jest stara droga, która prowadzi do rzeki Millers.
Nie widzę drogi!
Zaufaj mi.
Trzymaj się.
Udało się! Tak!
- Nie! - No dalej!
Jesteś cały?
To było mega!
Szansa jedna na milion, a my uciekliśmy.
Miałem dobrego drugiego pilota.
- Coś nie tak? - Nie.
Zaraz za rzeką. Chyba wciąż tam jest.
Chodź!
Co to jest?
Miejsce, gdzie ostatni raz tańczyłem z żoną, nim wyjechałem.
Tam grał Artie Shaw.
Ale to nie ma znaczenia.
Już po wszystkim.
Nawet się nie pożegnałem.
Co?
Głupi przesąd.
Myślałem, że jeśli się nie pożegnam, to znaczy, że nie wyjechałem.
Że nic mi się nie stanie.
Zawsze działało... aż przestało.
Co w nim było? W nekrologu.
Co mi się stało?
Rozbiłeś się, a potem cię zastrzelono, gdy uciekałeś przed pojmaniem.
I chcą mnie odesłać?
Może powinienem im pozwolić.
To nie moje miejsce.
A ty powinieneś być z mamą.
Z macochą. Ale ona mnie nie chce.
Chce mnie zostawić u ciotki.
Obaj nie mamy dokąd iść.
Chodź.
Musimy się ruszać, żeby nas nie znaleźli.
Po co mam tu zostawać?
Pauline żyła dalej.
Przeżyła całe, szczęśliwe życie z kimś innym.
Ale nie możesz umrzeć.
Może muszę.
Nie. Nie możesz!
Czemu to dla ciebie takie ważne? Nie możesz odpuścić?
Mój tata.
Też zginął na wojnie.
W Afganistanie w kwietniu zeszłego roku.
Przykro mi, mały.
Naprawdę.
Ale nic tu dla mnie nie ma.
Co...
A jeśli jest sposób, byś odzyskał życie z Pauline?
To, które zabrał ci ktoś inny?
Daj spokój, mały.
Nie.
A jeślibyś wrócił przez Szczelinę, ale nie został zabity?
Jeśli zmienimy przeszłość?
Co, jeśli po katastrofie źli ludzie cię nie zabiją?
Gdybyś miał lepszą broń. Albo kevlar.
Kev... co?
To kamizelka kuloodporna.
Tata mi o tym opowiadał.
Możemy ci taką załatwić.
O to chodzi.
Dlatego Szczelina cię tu sprowadziła,
żeby dać ci drugą szansę.
Co my tu robimy?
Nie powinniśmy szukać Elijah? Przeszukiwać miasta?
Szukamy, ale jest szybszy sposób i pani nim jest.
Ten żołnierz jest w nie swoich czasach, a pani syn to jego szansa na ucieczkę.
I tylko pani zna dzieciaka.
Więc jeśli ktoś go znajdzie, to pani.
Nie pomogę wam. Jesteście kłamcami.
Wyślecie żołnierza na śmierć.
Choć mu współczuję,
musi mi pani zaufać bardziej niż porucznikowi,
bo stawka jest dużo wyższa.
Spędziłam z nim trochę czasu. To dobry człowiek.
Czego o panu nie powiem.
To nadszedł czas, by mnie lepiej poznać.
Mamy czas, jeśli chcesz... zobaczyć się z żoną...
gdyby...
Plan był zły?
Zadziała, ale na wypadek...
Nie. Dzięki, mały.
Nie chcę się z nią widzieć.
Bo jest ryzyko, że na ciebie czekają?
Bo zapomniała o mnie.
Wyczytałeś to z kilku zdjęć?
Jak możesz być pewien?
Na pierwszą randkę zabrałem ją do kina.
Drapieżne maleństwo.
Kupiłem jej popcorn.
W pudełku była nagroda, mała przypinka z czterolistną koniczyną.
Wiesz, co symbolizuje?
Szczęście?
Tak.
Powiedziała, że to znak, że zawsze będziemy mieć szczęście
i że zawsze będziemy razem.
Wzięliśmy ślub, kupiliśmy ten dom
i gdy tylko do niego weszła, przybiła tę przypinkę do gzymsu kominka.
Sprawdziłem, gdy tam byłem.
Nie było jej.
Pewnie ją wyciągnęła dawno temu.
Nie chce mnie pamiętać.
Co oni robią?
Remontują samolot, żeby mógł latać
i żebyśmy mogli odesłać pilota.
Czemu? Przeszłości nic nie jest.
Historia się nie zmieniła.
Nie chodzi o zmienianie historii.
Spójrz na to.
1971.
Sylmar, Kalifornia.
Trzęsienie Ziemi o sile 6,5 w skali Richtera
zabija 65 osób i powoduje straty w wysokości pół miliarda.
Szczelina.
Katastrofa w rafinerii Cataño w 2009 roku.
Eksplozja o promieniu 80 km zniszczyła miasto.
Znowu Szczelina.
Katastrofy w historii,
które sądziła pani były wypadkami,
spowodowało takie samo wydarzenie, jakie sprowadziło pilota.
Jeśli odstawimy to, co przeszło we właściwym czasie,
Szczelina się zamyka i nikt nie ucierpi.
Co z pani chłopcem?
Ma mój telefon.
Mały, zwolnij. Co to za miejsce?
To demobil.
Powinno tu być wszystko, czego ci trzeba.
Kevlar, noktowizor...
Noktowizor?
Żebyś widział w nocy.
Nazwa zdradza. Macie teraz takie rzeczy?
Nie masz pojęcia.
Umiesz otwierać zamki?
Wyglądam ci na włamywacza?
Mogę spróbować go otworzyć.
To stal, mały.
Ile mieliście takich przypadków?
Więcej niż ludziom byłoby komfortowo wiedzieć.
A ile razy się wam nie udało?
Więcej niż ludziom byłoby komfortowo wiedzieć.
Bill uważa, że coś przegapiliśmy,
guzik z koszuli, spinkę, coś małego.
Chwila. Jeśli nie chodzi o odesłanie ich, tak jak przybyli...
To nie zawsze działa.
A co pani myśli?
Że Szczelina ma wolną wolę.
Że to, co robi, robi nie bez powodu.
Zawsze trudno nam wyśledzić osobę, która przeszła.
Zajmuje to trzy godziny, pięć, siedem.
A Szczelina jest zawsze otwarta 11 godzin.
Czyli coś powinno się w tym czasie stać?
Coś musi się stać.
Co? Co Cole ma zrobić?
Nie mam pojęcia.
Chodź! Szybko!
Biegiem!
Ruchy!
Ostrożnie.
Kto to?
Widzę cel. Posadź ją.
Biegiem!
- Są. - Chwila.
Pogadam z nim. Boi się i ma moje dziecko.
Idź.
Mary Ann, nie! Nie rozumiesz, co robimy!
Nie, to wy nie rozumiecie. Żaden z was.
Rozumiem. Chcą, żebym wrócił i chcę wrócić.
Ale mam warunki.
Potrzebuję broni, czegoś do ochrony...
- Kevlaru! - Właśnie.
Jestem wojownikiem.
- Pokonam to. - Cole, nie możesz.
Nie możesz walczyć. Nie wolno ci.
To coś wydarzyło się wcześniej.
Mówią, że jeśli nie wrócisz, tak jak przyszedłeś...
to umrze wszystko w promieniu 16 km.
To znaczy, że nie możesz nic zabrać.
Nie możesz nic zmienić.
Nie.
Nie, okłamują cię!
- Hej. - Na pewno!
Wiem, że chciałeś go ocalić.
Ja też.
Ale tak musi być.
Musisz wrócić. Przykro mi.
Tak mi przykro.
Przeznaczenie to suka.
Zaczekaj.
- Może być coś jeszcze. - Słucham?
To coś cię tu ściągnęło, nie tylko do tych czasów,
ale ściągnęło cię do domu.
A co jeśli Szczelina, albo ktokolwiek ją stworzył,
co jeśli ona to robi nie bez powodu?
A jaki mógłby być powód?
Chyba wiem.
Pięć minut.
Cześć, Pauline.
To ja, Pauline.
Teddy?
Tak.
Co...
Przepraszam.
Przepraszam, że pozwoliłem przesądowi mną zawładnąć.
Przepraszam, że się nie pożegnałem.
Wiem, że o mnie zapomniałaś.
Ale chcę, byś wiedziała...
że cię kocham.
Zawsze kochałem i zawsze będę.
Teddy.
Wybacz. Nie mam wiele czasu.
Muszę iść.
Teddy.
Pauline.
Zatańczmy ostatni raz.
Co ty na to?
- Nie mogę już tańczyć. - Nie szkodzi. Trzymam cię.
Trzymam cię.
Żegnaj, Pauline.
Cole.
Hej, mały.
Masz łeb na karku. Dasz sobie radę.
Jasne?
Dziękuję za wszystko.
Pogadam chwilę z twoją macochą.
Kalifornia? Ładne miejsce.
- Tak. - Szkoliłem się w Riverside w ’39.
To duży stan.
Można się poczuć samotnie.
Powiedział ci.
Powiedział, że odstawiasz go do Indiany.
Nie mogę.
Po tym, jak straciłam Steve’a...
Nie potrafię zająć się sobą.
Jak mam się zająć...
Gdy patrzę na Elijah, widzę jego.
Kojarzysz to, że to wszystko dzieje się nie bez powodu?
Tak.
W połowie masz rację, że wróciłem tu, bo Pauline tu jest,
ale jestem w tych czasach, bo ty jesteś.
O czym ty mówisz?
Pomyśl.
Pilot zabity w walce spotyka kobietę, która straciła pilota.
To nie jest przypadek, Mary Ann.
To wiadomość od twojego męża.
Ja miałem pożegnać się z Pauline.
- A co ja mam zrobić? - Tego ci nie powiem.
Ale jestem pewien, że wiesz, co mówi ci mąż.
Gotowy, poruczniku?
Tak jest.
Powinno się udać.
To wszystko, co przeszło z tobą.
Powodzenia.
Rety. Chwila.
Hej, mały.
Przykro mi, ale muszę odzyskać batonik.
Żartujesz?
- Dałeś mu coś? - To tylko baton.
Dawaj, mały.
- W porządku. Daj mu go. - Nie mamy czasu.
W drodze powrotnej... zrobiłem się głodny.
Potrzebujemy wszystkiego?
Okej, to pakujemy się i ewakuujemy...
Nie, już za późno.
Nie zdążymy wyjechać na bezpieczną odległość.
Będzie dobrze.
Polecę. Uda się.
Szczelinie nie chodzi o jakiś batonik.
Zrobiłem to, co chciała, i ty też zrobisz.
Nie martwcie się. Uda się.
Pięć minut do zamknięcia.
Oczyśćcie teren.
Dziękuję.
Nie.
Dwie minuty.
Dziewięćdziesiąt sekund.
Minuta.
Będzie dobrze.
Kocham cię.
Wszystko będzie dobrze.
Jesteś cały? Udało mu się.
WITAMY W KALIFORNII
Napisy: Agnieszka Otawska