NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W poprzednich odcinkach:
Discovery to teraz jedyny statek Floty
z napędem zarodnikowym.
Wstrzyknął sobie DNA niesporczaka.
- Zjedz coś. - Jak się nazywasz?
Porucznik Ash Tyler.
Odebrałbyś jedzenie jedynym osobom, które stoją między tobą a śmiercią?
Pewnie.
Zmierzamy do raidera?
Nie!
- Wstawaj, żołnierzu. - Spowalniam cię.
Idź.
Dziennik personalny, specjalista Michael Burnham.
Czas gwiezdny 2136,8.
Pomimo wcześniejszych obaw
wydaje się, że odnalazłam swoje miejsce na Discovery.
Na statku zapanowała rutyna,
której uległam nawet ja.
Mam przyjaciół.
A przynajmniej jednego.
Praca dodaje mi otuchy.
Statek szybko stał się najważniejszą bronią w arsenale Federacji
w wojnie z Klingonami.
To dzięki niemu szala się przechyliła.
Dzięki nam wygrywamy.
Zdolność porucznika Stametsa do pilotowania statku
dała mu dostęp nie tylko do całego kosmosu,
lecz także do nieznanych zakamarków swojej osobowości.
Wypełniając codzienne obowiązki,
przyznaję, że niektórzy członkowie załogi są bardziej interesujący niż inni.
Porucznik Tyler tyle wycierpiał, a wciąż ma w sobie godność i dobroć.
Uważam, że jest intrygujący.
Ale obawiam się, że moja historia przeszkadza mi w nawiązywaniu relacji.
Jestem wśród innych, ale odrębna.
Pragnę wyjść ze strefy komfortu, ale nie wiem jak.
Wieczorem zmierzę się z jednym z największych wyzwań.
Dziś mamy imprezę.
Raz, dwa, trzy, dalej.
Gdzie muzyka?
- Co z tobą? - Statki mają redundacje.
- Nie powinno tak migotać. - Nie chodzi o pracę. Mówię o... nim.
Byliście na dwóch randkach. Co się dzieje? Chcę szczegółów.
Kalibrowałam z nim karabiny pulsacyjne w zbrojowni
i zjedliśmy razem lunch, bo akurat kończyliśmy zmianę.
Musisz dać mu sygnał, że jesteś zainteresowana.
Albo stracisz swoją szansę.
Odnotowałam na wypadek randki, której jeszcze nie było.
Co o nim sądzisz?
Jak się plasuje względem twoich poprzednich facetów?
- A względem twoich? - Zawsze wybierałam wyłącznie żołnierzy,
ale teraz przechodzę fazę muzyków.
Hej, wszyscy! Mamy szczęście, że tu jesteśmy,
wśród towarzyszy i towarzyszek broni, śmiejąc się i tańcząc.
Ale nie zapominajmy o poświęceniach tych,
- którzy ciągle z nami służą... - Zdrowie.
i tych, którzy oddali życie, byśmy kontynuowali walkę.
Racja.
Dziesięć tysięcy osób odeszło,
- ale nigdy ich nie zapomnimy. - Nigdy.
Znowu wolę żołnierzy.
Burnham.
- Hej, Tilly. Co tam? - Już stąd idę.
Bawcie się dobrze.
- Subtelna ta twoja przyjaciółka. - Bardzo niestosowna.
Specjalistka naukowa Burnham i porucznik Tyler,
prosimy zgłosić się na mostek.
Uratowani od horroru towarzyskiej rozmowy.
Zaczekaj, nie...
Żeby było jasne, nie chciałam być niegrzeczna.
Mam ograniczone doświadczenie z imprezami.
- Rozumiem. - Z lewej, przepraszam.
Wolkanie nie imprezują? A Shenzhou? Służyłaś tam siedem lat.
Ze względu na moją rangę takie spoufalanie było... niestosowne.
To już nie wymówka. Czemu wciąż chowasz się po kątach?
Przepraszam, poruczniku. Przepraszam, doktorze.
Dlaczego przepraszasz za przypadkowy akt interakcji fizycznej?
To właśnie momenty, które czynią życie tak olśniewająco nieprzewidywalnym.
Jesteś bardzo wysoki.
Poznał już pan porucznika Tylera. To nowy szef ochrony.
Muszę powiedzieć, że jesteś niesamowicie opanowany,
przeżywszy siedem miesięcy tortur.
Przepraszam za mojego partnera. Ostatnio jest... inny.
Mówiąc o inności, spójrzcie na cybernetyczne rozszerzenie,
- które zbudował mój geniusz. - Próbujemy sprawić, by łączenie
- z napędem było wygodniejsze. - Zawsze o mnie dbasz.
Nawiasem mówiąc, co jest grane między wami?
- Nic. - Burnham nie chce być niestosowna.
- Idziesz, Burnham? - Co miał na myśli?
Uwaga oficerowie stażyści.
Prosimy zgłosić się do swoich przełożonych...
- Co miałeś na myśli? - Już dobrze.
Niezidentyfikowany sygnał, który monitorowałem, jest przed nami.
Żółty alarm, Saru.
- Włączyć osłony. Fazery w gotowości. - Przyjąłem.
Skanery identyfikują obiekt jako biologiczny.
Klasyfikacja - gormagander. W nie najlepszym stanie zdrowia.
ALARM
Odwołaj żółty alarm, Saru.
Myślałem, że polowano na nie aż do wyginięcia.
Polowania nie spowodowały spadku liczebności.
Stało się tak z powodu ich zachowań rozrodczych, a raczej braku tychże.
Całe życie żywią się cząstkami alfa wiatrów słonecznych.
Są tym tak pochłonięte, że ignorują inne instynkty,
włącznie z reprodukcyjnym.
To najsmutniejsza cecha, o jakiej słyszałem. Sterniku, kurs.
Gormagander należy do zagrożonych gatunków.
Protokół wymaga, by go przenieść do placówki ksenologicznej.
Więc zaczynajcie.
Słyszałem, że mamy gormagandera. Zagubione szczenię czy stara wdowa?
Nieważne, kim jest, jest samotna.
- Mamy stworzenie. Gotowi do transportu. - Aktywacja.
No dobrze, ślicznotko.
Może uda nam się określić, co ci się stało.
Zaczekajcie. Nieprawidłowe odczyty z wnętrza zwierzęcia.
Trafił mnie!
Daj im znać, że ktoś tu strzela!
Zadzwoń na mostek!
Burnham wzywa mostek. Obcy na pokładzie. Oddano strzały. Pomocy.
- Intruz, pokład szósty. - Macie go zamknąć.
- Burnham? - Nietknięta.
- Zgłosiła cztery ofiary. - Niech się nie angażuje.
Uwięziliśmy go.
Kimkolwiek jesteś, rzuć broń.
To już koniec.
Tęskniłeś za mną jak ja za tobą?
Mudd.
Naprawdę myślałeś, że zostawisz mnie w więzieniu Klingonów
i nie dosięgnie cię kara?
Gdy tylko się dowiem, co takiego wyjątkowego kryje twój statek,
sprzedam go Klingonom. Słyszysz, kapitanie?
Sprzedam twój statek twemu śmiertelnemu wrogowi.
A tym samym
odbiorę Federacji szansę na wygranie tej wojny.
Kiedy zostawiłeś mnie z Klingonami,
odebrałeś mi moją drogą, słodką Stellę.
Jedyną kobietę, którą kochałem.
Zemszczę się.
Zabiję cię tyle razy, ile zdołam.
Nie sądzę, żebyś odebrał mój statek.
Nie tym razem.
Ale mam wszystkie dane na kolejny raz, więc...
do zobaczenia później.
A raczej... wcześniej.
- Saru. - Czujniki wykrywają
- eksplozję anicium i yurium. - Kadłub uszkodzony na pokładzie szóstym.
Piątym. Czwartym.
Teraz trzecim.
Nie opanujemy tego.
Dziesięć tysięcy osób odeszło, ale nigdy ich nie zapomnimy.
Nigdy!
Znowu wolę żołnierzy.
- Burnham. Hej, Tilly. Co tam? - Już stąd idę.
Bawcie się dobrze.
- Subtelna. - Bardzo niestosowna.
Specjalistka naukowa Burnham i...
Żeby było jasne, nie chciałam być niegrzeczna.
Mam ograniczone doświadczenie z imprezami.
- Rozumiem. - Z lewej, przepraszam.
Wolkanie nie imprezują? A Shenzhou? Służyłaś tam siedem lat.
Ze względu na moją rangę takie spoufalanie było niestosowne.
To już nie wymówka.
Czemu wciąż chowasz się po kątach?
Czasem na takie pytania nie ma prostych odpowiedzi.
A czasem są.
- Tyler. Czekaj. - Stamets?
Burnham. Oboje. Posłuchajcie. Nie mamy czasu.
- A raczej mamy. Aż za dużo. - Zwolnij.
Nie mogę. Nie widzisz, co się dzieje?
Już tu byliśmy. Wszyscy.
Nie mogę być jedyną osobą, która to dostrzega.
Paul. Bardzo was przepraszam. Za dużo gadasz.
Wszyscy spokojni ludzie, musicie zacząć mnie słuchać.
Czekajcie.
Wszystko zaczyna się od gormagandera, jasne?
- Czym jest gormagander? - Kosmiczny wieloryb.
To wiele wyjaśnia.
Żółty alarm.
- Żółty alarm. - Miło, że przyszliście.
Saru, co się przed nami chowa?
To nie statek wroga. Tylko organiczna forma życia.
Gormagander.
Na litość boską.
Odwołać żółty alarm. Sterniku, spróbuj go jakoś ominąć.
Skany wykazują, że jego biowyniki są niestabilne.
Zgodnie z regulacjami powinniśmy przenieść go...
- Odwołać. - Odradzam, kapitanie.
Ustawa o gatunkach zagrożonych mówi jasno.
Zignorowanie powinności to pogwałcenie obowiązujących praw,
przez które kapitan może być sądzony.
Umieśćmy go w hangarze i odstawmy do najbliższego schroniska.
Chciałabym przejąć zadanie. Jako specjalista naukowy
- najlepiej zajmę się tym stworzeniem. - Mam to gdzieś. Załatwcie to.
Chciałbym nadzorować bezpieczeństwo operacji.
Wciąż mam to gdzieś. Idźcie.
Skąd porucznik Stamets wiedział, że napotkamy gormagandera?
W ciągu ostatnich dziesięciu lat doszło tylko do 57
takich przypadków. Prawdopodobieństwo jest nikłe.
Słyszałem, że mamy samotnego gormagandera.
Tak.
Aktywować transporter.
Myślicie, że wieloryb jest uzbrojony?
Medyczne odczyty nieprawidłowe. Reszta normalna.
Zrobię odczyty z bliska.
Masz coś?
Ledwie.
Wzorzec energetyczny.
Jak wiązka teleportacyjna.
Czarny alarm.
- Czarny alarm. - Dlaczego skaczemy?
Aktywowano napęd sporowy.
- Nie rozkazałem skoczyć. - Nie aktywowałam skoku.
- Komputer, pokaż maszynownię. - Odmowa wykonania.
Tyler, do maszynowni. Szybko.
DOSTĘP ZASTRZEŻONY
Zamknięte. Awaryjna przepustka ochrony nie działa.
Krytyczne przeciążenie napędu za trzy minuty.
Witajcie, dzieciaki. Rozgośćcie się. Tak jak ja.
Jak wyszedłeś z więzienia?
Pamiętacie wielonogiego Stuarta? Wykonaliśmy magiczną sztuczkę,
która zawstydziłaby największego magika od ucieczek.
Niestety, po oswobodzeniu odszedł. Robaki. Bez lojalności.
- Znasz tego człowieka? - Kolega z celi.
Odsuń się i ręce do góry! Nie zapytam ponownie.
Zapytasz. Ale wpierw powiedz mi, jak operować kontrolerami?
Rozumiem, że to system napędowy jest w tym statku wyjątkowy.
- Cofnij się albo strzelę. - Nie rozumiem...
...do czego służą te ustrojstwa. I z czym się łączą.
Uwaga! Krytyczne przeciążenie napędu za 60 sekund.
Możemy przejść do momentu, gdy mówisz, jak to uruchomić?
Niecierpliwi Klingoni czekają. Spieszcie się.
Zbliżamy się do punktu...
- Komputer, przenieś go do aresztu. - Stworzyłem pole ograniczające.
Myślisz, że zapomniałbym przejąć komputer?
Uwaga! Krytyczne przeciążenie napędu.
- Jesteś szalony. - Nie.
Jestem Mudd.
A teraz któreś z was powie mi, jak operować tym systemem?!
To wyjątkowo dziwny dzień.
Stamets, napęd.
Wiem. Wierzcie mi.
Uwaga! Krytyczne przeciążenie napędu za 20 sekund.
Już przez to przechodziliśmy.
Właściwie to wiele razy.
Wolałbym tego nie mówić,
ale jeszcze nie znalazłem sposobu na zakończenie korzystne dla nas.
Uwaga! Krytyczne przeciążenie napędu.
Do zobaczenia wkrótce.
Stamets, czekaj!
Chciałem poprosić cię do tańca.
Specjalistka naukowa Burnham i porucznik Tyler,
prosimy zgłosić się na mostek.
W samą porę.
Przepraszam.
- Gdzie jest Burnham? - Nie wiem.
Gormagander jest gatunkiem zagrożonym.
Zaczynajcie.
Burnham, nic nie mów.
Statek jest zagrożony. Wpadliśmy w pętlę czasową.
W kółko powtarzamy te same 30 minut.
Statkowi grozi zniszczenie.
Jeśli 30 minut nie wygaśnie, zaczyna się od nowa.
Każda sekunda twojego zwątpienia zbliża nas do śmierci.
Rozumiesz?
Musisz iść do ambulatorium.
- To pewnie efekty... - Kontaktu z obcym DNA.
- Nie wzięliśmy pod uwagę... - Nie wzięliśmy pod uwagę...
Tak. Przestań mówić. Chodź ze mną. Wszystko ci wyjaśnię.
- Czy ryba jest już na pokładzie? - To nie ryba, a raczej...
- Łączność z hangarem idealna. - Dobrze.
Kapitanie, wiadomość od dr. Culbera.
Prosi pana do ambulatorium, chodzi o Stametsa.
- To pilne. - Ambulatorium. Bezpośrednio.
Cel anulowany.
- Ciężki. - Mudd?
- Komputer, czerwony alarm. - Przejmuję, drogi komputerze. Chodź.
Co ty, do diabła, wyprawiasz na moim statku?
Zadajesz mi to pytanie za każdym razem. Wiesz o tym, prawda?
- Oczywiście, że nie. Odsuń się. - Co?
Ruchy!
Nie mogę ci tego znowu opowiadać od początku.
Wiadomość od doktora nie była prawdziwa.
Chciałem tylko spędzić z tobą chwilę.
Jest tu obszar, do którego nie mam dostępu.
Mam nadzieję, że tam kryjesz sekret napędu.
Nie wiem, o czym mówisz. Ale jeśli sądzisz, że ci pomogę,
jesteś bardziej szalony, niż pamiętam.
Jest wiele sposobów na wysadzenie statku. To wada projektu.
Komputer, dostęp do programu samounicestwienia.
- Dostęp umożliwiony. - Twoja piłka, kapitanie.
Mudd używa technologii, która pozwala mu
powtarzać te same 30 minut.
Próbuje uruchomić napęd zarodnikowy i sprzedać statek Klingonom.
W jaki sposób funkcjonujesz poza tą pętlą czasową?
Niesporczak to wielowymiarowe stworzenie.
To musi być efekt uboczny połączenia jego DNA z moim.
- Więc wszystko pamiętasz. - Tak.
Coraz trudniej to ogarnąć.
Nie mogę sam go powstrzymać. A prędzej czy później zorientuje się,
że czegoś w napędzie brakuje.
Mnie.
- Jak Mudd tworzy pętlę czasową? - Nie wiem.
Tyler może coś wiedzieć, bo byli razem w celi.
Wspomniał coś o tym, nim postrzeliłem Mudda.
Musisz porozmawiać z Tylerem.
W tej pętli kończy się czas.
Zdradź mi sekret.
Coś, co od razu udowodni, że już o tym rozmawialiśmy.
Czego nigdy nikomu nie wyznałaś.
Obiecuję, że nikomu nie powiem.
Przykro mi.
Gdzie jest Mudd?
Zazwyczaj o tej porze zabija kapitana.
Okej.
Podoba mi się, jak urządziłeś to miejsce, Gabe.
Nie ma tu nic dla ciebie. To miejsce moich prywatnych badań.
Czemu nie mówiłeś, że masz tyle wspaniałych zabawek?
Ciekawe, co to robi.
Myślę, że rozpuszcza mózgi. Czy to prawda?
Jeśli zabijesz kapitana, zamkną cię na całe życie. Wiesz o tym.
Wiesz, ile razy miałem przyjemność odebrania ci życia?
Pięćdziesiąt trzy. Ale kto by liczył?
Nigdy się nie znudzi.
Niech to. Kończy się czas.
Prędzej czy później odkryję, jak działa twój mały silnik.
Mam tyle czasu, ile trzeba.
A w międzyczasie wciąż nie wiemy, do czego to służy.
Dowiedzmy się.
Gdzie muzyka?
- Co z tobą? - Statki mają redundacje.
- Nie powinno... - Zauważyłem tam przystojniaka,
który gra w zespole.
- Baw się dobrze. - Nie myślałam, że to coś dla ciebie.
Nigdy nie byłaś zakochana.
- Czemu tak mówisz? - Ponieważ potrzebuję pomocy.
Twierdziłaś, że ta informacja udowodni, że mówię prawdę.
Tkwimy w pętli czasowej i tylko ja o tym wiem.
Widziałem, jak ty, Lorca
i Tyler giniecie z ręki przestępcy, Harry’ego Mudda,
który próbuje przejąć statek. Muszę wiedzieć, że mi wierzysz,
bo jeśli znów będę musiał to wyjaśniać, wyskoczę przez śluzę powietrzną.
...o poświęceniach tych, którzy ciągle z nami...
- Wierzę ci. - Dobrze.
Porozmawiaj z Tylerem i dowiedz się, czy wie o czymś,
co pomoże powstrzymać Mudda.
- A jeśli nie będzie chciał rozmawiać? - Będzie. Podobasz mu się.
Nadchodzi.
Ksenoantropolog w kącie. Czekaj, nie mów mi.
- Badasz zwyczaje godowe. - Nie.
- Chciałem poprosić cię do tańca. - Nie mamy czasu.
To znaczy...
Specjalistka naukowa Burnham i porucznik Tyler,
prosimy zgłosić się na mostek.
W samą porę.
Jestem w tym kiepska.
Tak. Powinnaś pójść z nim na mostek.
Jeśli mówisz prawdę,
Tyler i ja nie będziemy sami do kolejnego resetu.
Zaprzepaściłam jedną szansę, by to naprawić.
Lubisz go.
- To komplikuje sprawę. - Czuję się niezręcznie.
Zatańcz ze mną.
Dla nauki.
Muszę sprawdzić, co mam do dyspozycji.
Powiedzmy, że chciałabym wyjść ze swojego kąta.
Jak ludzie nawiązują relacje?
Hugh i ja zakochaliśmy się w sobie, kiedy kazałem mu spadać.
- To nie ma sensu. - Miłość nie jest logiczna.
Dasz mi prowadzić?
Byłem w cudownej kafejce na Alfa Centauri,
a trzy miejsca obok ktoś zaczął okropnie nucić.
Słyszałaś, żeby ktoś nucił operę kasseeliańską?
Niestety nie.
Powiedziałem mu, żeby się przymknął albo usiadł gdzie indziej.
A on... usiadł przy mnie.
I tak już zostało.
Po tak nieprzyjemnej wymianie zdań
czemu to zrobił?
Powiedziałem mu, co czuję.
On zrobił to samo.
To nam się spodobało.
Potrafię być szczera.
Nie kryj tego, kim jesteś. Tylko tak funkcjonują relacje.
Nie mamy czasu.
Musimy dowiedzieć się, jak resetuje pętlę.
Następnym razem pójdzie ci lepiej.
Musi.
- Cześć. - Hej.
Szedłem do ciebie... Chcesz zatańczyć?
Myślałam, że nie spytasz.
Poprowadzisz?
Tak.
Słyszałam, że siedziałeś w klingońskiej celi z Harrym Muddem.
Bez zbędnej gadki, co?
Nigdy tego nie rozumiałam.
Ale teraz już wiem...
że związki polegają na szczerości.
Więc proszę. Harry Mudd tu jest.
Za kilka minut przejmie statek.
Chce sprzedać go Klingonom.
- Uwięził nas w pętli czasowej. - Harry Mudd?
Czy to wolkański humor?
Chciałabym.
- Czemu Stamets nie przyszedł do mnie? - Próbował w poprzednich pętlach.
Pomyślał, że szybciej zaufasz mnie.
Dlaczego?
Bo podobasz mi się.
Myśli, że ja tobie też.
Ta noc robi się dziwna.
Ale bardzo interesująca.
Jeśli czas się zapętla, to to nie ma znaczenia.
To było miłe.
Specjalistka naukowa Burnham i porucznik Tyler,
prosimy zgłosić się na mostek.
Zignoruj to.
- Musimy. - Okej.
Jak mogę pomóc?
Czy Mudd kiedyś wspomniał o dostępie do sprzętu,
z którym może dokonać czegoś takiego?
Tak. Chwalił się, że obrobił bank Betazoidów.
Chroniony i ufortyfikowany. Zmienne szyfrowanie.
Molekularne zamki.
Codziennie inne hasło DNA.
Mudd twierdził, że zapamiętał schematy ochronne.
Myślałem, że to jedno z jego kłamstw.
Ale jeśli miał nieskończoną liczbę podejść...
Powiedział, jak to zrobił?
Coś o niestabilnym stanie materii.
Kryształ czasu.
Uczyliśmy się o nich na Wolkańskiej Akademii.
Ale tempo rozpadu ich sieci jest nieprzewidywalne.
Żaden gatunek Federacji nie zdołał ich ustabilizować.
Z pewnością czterowymiarowa rasa opracowała technologię, a teraz on ją ma.
Może znajdziemy Mudda i sprawdzimy, czy ma kryształ?
Wiesz, gdzie może być?
Chodźmy.
- Czy ryba już jest na pokładzie? - To nie ryba, a raczej...
Gdzie, do diabła, są Burnham i Tyler?
- Panie Saru? - Mam zablokowany układ sterowania.
Komputer.
- Komputer, odpowiedz. - Pozwólcie, że pomogę.
Komputer, ścisz, żebyśmy mogli normalnie porozmawiać.
- Tak jest, kapitanie Mudd. - „Kapitanie Mudd”?
Nie sądziłem, że to powiem, ale mam już dość chełpienia się.
W każdym razie to mój statek.
- Twój statek? Nie bardzo nim jest. - Koniec przedstawienia.
- Wracaj do swojej nory. - Do aresztu.
Nie wiem, jak przejąłeś kontrolę, ale pogwałciłeś...
Paragraf: 7.5.3.
Mówiłeś to wiele razy.
Powiedz mi, tyczko, widziałeś kiedyś coś takiego?
Spośród 823 sposobów na śmierć w kosmosie
ten jest ponoć najbardziej bolesny.
Znalazłem je w męskiej jaskini waszego byłego kapitana.
Czarna materia jako broń
rozrywa molekuły na poziomie subatomowym.
Jeśli któreś z was ma zamiar zostać bohaterem,
włącznie z tobą, przypadkowy oficerze od komunikacji,
to dowiecie się, że wiem prawie wszystko.
A teraz siedź spokojnie.
Trochę zaboli.
KOMUNIKACJA
Mudd!
Chyba chybiłeś.
To coś nowego.
Nie traćmy już nikogo.
- Proszę. - Tralala. Słuchajcie.
Jedno z was nauczy mnie, jak działa ten napęd,
albo ta tyczka zginie, krzycząc.
Jak mam uruchomić silnik?
Zdezintegruję każdego z was,
będziecie krzyczeć w agonii,
jeden po drugim, a zacznę od ciebie.
Przestań!
Nie mogę już patrzeć, jak zabijasz kolejnych ludzi.
Potrzebuje mnie, by działać.
Przepysznie.
Przejdziemy do maszynowni? Komputer...
podkręć głośność.
Miejsce docelowe, maszynownia. Do zobaczenia.
Tilly, gdzie jesteś?
Czy ja też umarłam?
Wszyscy umarliśmy wiele razy.
Ale teraz Mudd ma to, czego chce. Jeśli go nie zatrzymamy, Discovery
wróci do biegu czasu i zostanie sprzedany.
Martwi pozostaną martwymi. A Gwiezdna Flota przegra wojnę.
Zauważyłam, że Mudd nosi na nadgarstku kryształ.
Ale jest zbyt mały, by generować energię do przesunięcia czasu.
- Musi istnieć większe źródło energii. - Okej.
Mam coś.
Wysyłam ci to.
Biedactwo. Nic dziwnego, że źle się czujesz.
Mudd ukrył statek w zwierzęciu, a w statku kryształ.
Kryształ ma ortogonalne wskaźniki identyczne jak ten na jego nadgarstku.
Możemy przenieść go na pokład i dezaktywować?
Nie, Mudd kontroluje wszystkie krytyczne systemy.
Kończy się nam czas.
Mudd już wie, jak operować napędem sporowym,
więc jedyny sposób to sprawić, że sam zrobi reset czasu.
Mówiłaś, że nie ma już powodu. Ma wszystko, czego chcą Klingoni.
Nie, nie ma.
Dziennik kapitana, data gwiezdna 2137,2.
Nagrywa kapitan Harcourt Fenton Mudd.
Zaraz dokonam transakcji tysiąclecia.
Wejść.
Zadomowiłeś się. Powinieneś był zostać kapitanem.
Nie lubię wypełniać rozkazów ani ich wydawać.
Słoneczny wiatr to moja kochanka, podążam tam, gdzie się skłania.
- A co ze Stellą? - Co?
Tak. Stella.
Miłość mojego życia. Stella.
Wojna mi ją odebrała.
Los dwóch dusz jeszcze nigdy nie był tak pogmatwany.
Romantyczne? Tak.
Tragiczne? Jeszcze bardziej.
Ale najlepsze romanse zawsze takie są, czyż nie?
Skończyłeś?
Prawie. Komputer, wyślij nasze położenie do statku Klingonów
- z pozdrowieniami od Harry’ego Mudda. - Współrzędne wysłane.
- Teraz skończyłem. - Klingoni zapłacą, żeby wygrać wojnę.
Ale jest coś, za co zapłacą więcej.
Naprawdę?
Za mnie. Zabiłam T’Kuvmę, klingońskiego mesjasza.
To absurd. Sprawdziłem listę oficerów na pokładzie.
Jesteś nikim.
Nie jestem oficerem. Jestem Michael Burnham.
- Komputer, potwierdź. - Potwierdzam.
- Kapitanie, statek obcych woła... - Cisza.
Dostaniesz masę pieniędzy za statek. Ale ile ja byłabym warta?
O tak.
Więcej.
O wiele więcej.
Czemu mi o tym mówisz?
Co z tego masz?
Porucznika Tylera.
Porucznik Tyler nie żyje.
- Nie na długo. - Nie.
- Kapitanie... - Cholera.
Klingoni nas wywołują.
Sukin...
PROTOKOŁY OCHRONNE
Kapitan Mudd.
TAKTYKA
Co to?
Twój fotel.
Co się dzieje?
Oszukiwałeś.
Wysyłałeś liściki, by ocalić przyjaciół.
Cokolwiek wymyśliłeś,
obejdę to. Będę resetował czas, dopóki ci się nie uda.
Nikt nie pokona Mudda.
Porucznik Stamets pokazał nam, że twój sukces jest pewny.
Wykorzystując metody naukowe.
To musi się zakończyć dla dobra wszystkich.
Harcourcie Fentonie Mudd,
U.S.S. Discovery jest twój.
Tak jak i ja.
Wygrałeś.
Nie oszukujcie oszusta.
Nie robię tego. Negocjuję z biznesmenem.
Mam prostą ofertę.
Życie załogi w zamian za...
Burnham, statek i Stametsa.
Czemu kapitan Federacji zrobiłby coś takiego?
Nie powtórzę błędów... z Buran.
Zrobimy wszystko, czego zażądają nowi właściciele,
jeśli obiecasz, że darujesz załodze życie.
Twoje słowo, Mudd.
Nigdy nie zaglądałem darowanemu kapitanowi w zęby. Masz moje słowo.
Wspaniale.
- Komputer. - Działam.
Wyślij nasze współrzędne do oczekujących Klingonów
z pozdrowieniami od Harry’ego Mudda.
Wysyłam, kapitanie Mudd.
To... wasza ostatnia szansa, by mnie powstrzymać.
Macie 30 sekund, zanim powrócimy do biegu czasu
i nie będzie odwrotu.
Kapitanie, wykryto sygnaturę warpu.
Nie sądziłem, że ucieszę się na widok kolcogłowych drani.
Patrzcie na to. Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Kapitanie Mudd, Klingoni nas wywołują.
- Wspaniale. Powitaj gości na pokładzie. - Przyjęto.
Dwoje do teleportacji.
Aktywować, gdy dotrę do transporterowni.
Chodźcie. Poznajcie nowych panów.
Nie ty, staruchu.
Lorca, będzie mi brakować zabijania ciebie.
- Wyglądasz na szczęśliwego. - Słuchaj, Petunio.
Robiono mnie w konia od urodzenia. Zasługuję na to.
Czyli nie chodziło o Stellę? Zawsze chodziło o ciebie.
Mówisz o tym, jak straciłeś ją przez wojnę,
ale jej ojciec handluje bronią i zbił na niej fortunę.
Znalezienie ich nie powinno być trudne,
- chyba że nie chcesz. - Nie mówiłem o Barronie Grimesie.
Nie, ale archiwa Discovery nie są krytycznym systemem.
Powinieneś je także rozbroić. Nie masz już kryształu czasu.
- Nie wyciągniesz nauczki z tego błędu. - Okazuje się, że Stella cię szukała.
Tak usilnie, że jej ojciec wyznaczył nagrodę.
Nie goniłeś za Stellą.
Tylko przed nią uciekałeś.
Zwiałeś od córki Barrona z posagiem.
Była zbyt kuszącym kąskiem, nie mogłeś się oprzeć.
Obrobienie jej ojca to ryzykowny ruch.
Nic dziwnego, że chciałeś umowy z Klingonami.
- Musiałeś zniknąć. - Prawie ci się udało,
ale nie ze mną, bo funkcjonuję poza normalnym biegiem czasu.
Myślisz, że jesteś sprytny.
Zapomniałeś, że Klingoni właśnie tu się teleportują?
Możecie zapomnieć o obietnicy danej Lorce.
Geniusze, właśnie skazaliście załogę na życie w niewoli.
Harry... Klingoni nie zjawią się.
Zmieniłem okablowanie w fotelu kapitana.
Kolejny niekrytyczny system.
Nie wysłałeś współrzędnych kupcom.
Wysłałeś je do Stelli...
i jej tatusia.
Czyli można oszukać oszusta.
Chodźmy.
- Komputer, anuluj teleportację. - Odmowa wykonania.
Harcourt.
Gdzie byłeś?
Tak się o ciebie martwiłam.
Mam za sobą burzliwy rok.
Nawet nie wiem, gdzie zacząć.
Spróbuj.
Tak.
Oczywiście.
Wiesz, ile dla mnie znaczyłaś. Znaczysz.
Ile dla mnie znaczysz.
Ale jeśli mam być szczery,
wiodłem życie naznaczone... Jak to powiedzieć?
Złymi wyborami, długami.
Skazami na reputacji.
Nie mogłem się z tobą złączyć z takimi ujmami w charakterze,
więc postanowiłem się ich pozbyć. Ale mój plan zboczył z toru.
Harry, zawsze wiedziałam, kim jesteś.
I nie dbałam o to.
Mogliśmy razem zmierzyć się z tymi problemami...
a tatuś zająłby się resztą.
Uznajmy, że masz teraz tylko jeden dług u jednego pożyczkodawcy.
Zrobiłbym wszystko dla córki,
a ona, na dolę i niedolę, bardzo cię lubi, Mudd.
Dzięki akcji tych oficerów
możesz w końcu ją poślubić.
Jeśli chodzi o Gwiezdną Flotę, nie chcę być dłużnikiem tej organizacji.
Jak mogę się odpłacić?
Proszę upewnić się, że pan Mudd spędzi życie u boku córki
z dala od Gwiezdnej Floty.
Załatwione.
Chodź, Harcourt, ty łobuzie.
- Hej. - Hej.
Stamets powiedział, że w poprzedniej pętli...
Obsługa, do śluzy powietrznej nr 1.
...tańczyliśmy.
Tak.
Mnie też o tym powiedział.
I podobało mi się.
Nie wyobrażam tego sobie.
Dlaczego?
Świetnie tańczę.
- Nie miałam... - Spokojnie.
Rozumiem.
Ładownia, przygotować się do szybkiej dekompresji.
To, co czuję...
jest skomplikowane...
i dziwne.
To nic.
Nigdzie się nie wybieram.
O co chodzi?
Smutno mi, bo przegapiliśmy nasz pierwszy pocałunek.
Dziennik personalny.
Tak jak powtarzanie umacnia powtarzanie,
zmiana powoduje zmianę.
Prawda jest taka, że nie wiemy, co się stanie.
Czasem jedyny sposób na znalezienie miejsca
to wyjście poza rutynę.
Ponieważ czasem twoje miejsce...
przez cały czas czekało tuż obok.
Napisy: Inez Girek