‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎เหรียญของเรเดเนีย
‎เมลิเทเล
‎ข้าทำให้ท่านผิดหวัง
‎ยกโทษให้ข้าด้วย
‎คนพวกนี้ตามล่าซิริ
‎อาวุธของข้าล่ะ
‎ข้าต้องไปตามหานาง
‎เจ้าต้องให้ข้าทำแผลให้เจ้าต่างหาก
‎มันแตกได้อย่างไร
‎นางทำแบบนั้นกับสิ่งต่างๆ
‎หากที่เจ้าพูด ‎เรื่องพลังของเด็กผู้หญิงคนนั้นเป็นเรื่องจริง
‎เจ้าช่วยนางไม่ได้หรอก
‎ข้าจะไปหาอาวุธของข้าเอง
‎ข้าหมายความว่า
‎ตอนนี้ซิริต้องการมากกว่าที่เจ้าให้นางได้
‎ข้าสาบานเอาไว้ว่าจะปกป้องนาง
‎เนนเนเก
‎ข้าจะไม่นั่งเฉยๆ แล้วรอ
‎ให้สิ่งที่เลวร้ายกว่าผู้วิเศษอันธพาล ‎กับเจตนาแอบแฝงเกิดขึ้นกับนาง
‎เจ้าเชื่อว่าเยนเนเฟอร์ตั้งใจจะทำร้ายนางรึ
‎ข้าหวังว่าเยนเนเฟอร์จะรู้ ‎เรื่องความสมดุลที่ท่านพูดถึง
‎มากกว่าที่ท่านรู้ว่าข้าหวัง
‎แต่ข้าได้บทเรียน ‎เรื่องเยนเนเฟอร์และความหวังแล้ว
‎บางครั้งเราก็คิดว่ามันจะเลวร้ายที่สุด
‎เพราะเรากลัวที่จะหวัง
‎ข้าจะช่วยเจ้าได้อย่างไรบ้าง
‎ข้าอยากให้ท่านเปิดประตูมิติ
‎โซลา
‎เจ้าเคยมาที่นี่รึ
‎ผู้หญิงที่อยู่ที่นี่ต้อนรับข้า นางใจดีกับข้า
‎ความฝัน
‎ตอนที่ข้าได้ยินชื่อท่านครั้งแรก
‎เกิดขึ้นในบ้านหลังนี้
‎วันเดียวกับที่เกรอลท์พบข้า
‎ประตูมิติถึงได้พาเรามาที่นี่ มันรู้สึกปลอดภัย
‎ให้ลองอีกครั้งไหม พาเรากลับไปหาเกรอลท์
‎ไม่ น่าประทับใจมาก แต่ไม่
‎อย่ารนหาที่ตายกันเลย
‎- ตอนนี้พวกเขาอยู่ไหน ‎- คงไปกันแล้ว
‎ศึกซอดเดนเกิดขึ้นใกล้ๆ พวกเขาอาจหนีไป
‎อาจจะใช่
‎ไอ้งั่งคลั่งไฟ
‎นั่งก่อนเถอะ
‎ไม่
‎ข้าไปจากที่นี่หลายเดือนแล้ว
‎ไม่มีใครรู้ว่าข้าเคยมาที่นี่ ไม่มีเลย
‎ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าข้ายังมีชีวิตอยู่
‎นอกจาก…
‎คิดว่าเขาทำงานให้นิล์ฟการ์ดไหม
‎ถ้าเขาเล่นงานเกรอลท์ไปแล้วล่ะ
‎เกรอลท์แข็งแกร่ง
‎เขาปกป้องตัวเองได้แน่
‎ฟังดูไม่มั่นใจเลยนะ เยนเนเฟอร์
‎ถ้านิล์ฟการ์ดเล่นงานเขาได้ ถ้านะ…
‎พวกเขาจะไว้ชีวิตเกรอลท์เพื่อให้ช่วยตามหาเจ้า
‎- พวกเขาจะจับเขาไว้เพื่อล่อเจ้าไปที่นั่น ‎- ที่ไหน
‎ด่านหน้าที่ใกล้ที่สุด
‎ซินทรา
‎ข้าเคยจินตนาการว่ากลับไป
‎ตามหาอัศวินดำและเอาดาบแทงคอเขา
‎จนขนนกของเขาเปียกโชกไปด้วยเลือด
‎แต่เกรอลท์ไม่อยากให้ข้าไป
‎เขาอยากให้ข้าหลีกเลี่ยงอันตราย
‎เกรอลท์จะต้านทานไว้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้
‎เราต้องไปซินทรา ด้วยกัน
‎เยนเนเฟอร์ เดี๋ยวก่อน
‎ท่านเห็นแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ‎กับคนที่พยายามช่วยข้า
‎ข้าต้องไปคนเดียว
‎ซิริ ข้าจะไม่ทิ้งเจ้าไป
‎หากเกิดอะไรขึ้นกับเจ้า ‎เกรอลท์ไม่มีวันยกโทษให้ข้าแน่
‎เราต้องรีบแล้ว
‎ใช่แล้ว
‎พานางมา
‎พลังโกลาหลจะเป็นของเจ้า
‎เจ้าใส่เสื้อผ้าหลายชิ้นเกินไปนะ
‎กลับมาที่เตียงเถอะ
‎เป็นอะไรไป
‎ไม่มีอะไร
‎เจ้าเป็นคนรักของข้า
‎มีปัญหาอะไรก็บอกข้าได้นะ
‎ตำแหน่งใหม่ที่มีอำนาจของเรา ‎หมายถึงความรับผิดชอบใหม่
‎ข้าไม่อยากเป็นภาระให้เจ้า
‎ตำแหน่งใหม่ที่มีอำนาจของเรา ‎ไม่ได้เปลี่ยนความจริงที่ว่าข้ารักเจ้า
‎ความทุกข์ของเจ้าคือความทุกข์ของข้า
‎เรามีแขกที่ไม่คาดคิด
‎ใคร
‎ดิจก์สตรา
‎เรเดเนียคงมีแผนอะไรบางอย่าง
‎เจ้าแน่ใจได้อย่างไร ‎ว่าเรเดเนียแอบส่งสายลับมา
‎เพราะถ้าเป็นข้าจะทำเช่นนั้น
‎ตอนแรกก็พวกเอลฟ์ ต่อมาก็พวกลูกครึ่ง
‎ตอนนี้ก็พวกคู่รัก ผู้เห็นอกเห็นใจ
‎หลั่งไหลเข้ามาทุกวัน ‎โดยไม่ได้รับการตรวจสอบเลย
‎โอกาสง่ายๆ จากความเอื้อเฟื้อของเจ้า
‎เราต้องสร้างกองทัพใหม่
‎ใช่ ข้าเห็นด้วย
‎แต่มาทำอย่างฉลาดกันเถอะ
‎ถ้าจะเอาคนนอกเข้ามา ‎เราต้องมั่นใจว่าพวกเขาจงรักภักดี
‎เมื่อเช้าเอลฟ์ครึ่งหนึ่งไม่ได้โผล่หัวมาฝึก
‎พวกเขาฉลองการเกิดของเด็กกันจนดึกดื่นน่ะ
‎เยี่ยมเลย นี่เราสั่งสมเจ้าพวกหูแหลม ‎ที่ดื่มไม่รู้จักยั้ง ทำตามคำสั่งไม่เป็นเอาไว้สินะ
‎- ข้าจะไปคุยกับพวกเขา ‎- เจ้าไม่ใช่ผู้นำของพวกมัน
‎นางควรจำเอาไว้นะ
‎ฟรินจิลลา เขาพูดถูกนะ
‎พวกนายพลรู้ว่าสิ่งนี้ไม่ยั่งยืน ‎และเอเมียร์จะมาถึงพรุ่งนี้
‎ข้าจะไม่ยอมให้เขาพบกับ ‎ความวุ่นวายและการไม่เชื่อฟัง
‎บอกแล้วไง
‎ว่าข้าจะจัดการเอง
‎พูดถึงความภักดี ‎ทำไมข้าถึงสงสัยพวกนายพลที่สุดนะ
‎ข้าควรนับรวมเจ้าด้วยไหม เคียร์
‎ทุกอย่างที่ข้าทำก็เพื่อเปลวเพลิงสีขาว
‎แล้วเจ้าคิดว่าข้าทำอะไรอยู่
‎ฟรินจิลลา
‎หากข้าไม่เห็นด้วยกับเจ้า ‎คิดหรือว่าข้าจะบอกเรื่องทั้งหมดนี้กับเจ้า
‎เจ้าจะให้ข้าทำอะไร
‎ถ้าพวกเอลฟ์ไม่ยอมรับใช้ ‎ข้าขอจัดการพวกมันเอง
‎พวกนายพลจะยำเกรงการใช้กำลัง
‎เอเมียร์ก็เช่นกัน
‎เจ้าพยายามจะทำลายประตูปราสาท
‎ข้าหาอาหารอยู่
‎ข้าไม่ใช่สายลับ
‎- เจ้าจะลงไปเองหรือจะให้ข้าผลัก ‎- ขอร้องล่ะ
‎ข้าแค่หาอะไรกิน ไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
‎ขอร้องล่ะ นายหญิง!
‎ให้ตายสิวะ
‎โปรดเมตตาด้วย!
‎เจ้ากล้าเรียกตัวเองว่าผู้นำงั้นรึ
‎เดินทางมานานเหลือเกิน
‎บนถนนที่ไม่นำไปสู่ที่ใด
‎ด้วยความหวังและความฝัน
‎ที่ผุพังเสมอ
‎บางครั้งก็ต้องใช้ห้องขัง
‎กลเม็ดและเรื่องราวที่คนทรยศบอกเล่า
‎เพื่อช่วยให้ท่านได้เห็นว่าอิสรภาพ
‎คือสิ่งเดียวที่ท่านมี
‎ดังนั้นจงขังข้าไว้
‎และทำร้ายข้า
‎และโยนกุญแจทิ้งไป
‎ไปตายเสียเถอะ ไอ้ลูกกะหรี่
‎เพราะเจ้ากวนประสาทข้าสำเร็จแล้ว…
‎ร้องพร้อมกันเลย!
‎จงขังข้าไว้และทำร้ายข้า
‎โยนกุญแจทิ้งไป
‎ไปตายเสียเถอะ ไอ้ลูกกะหรี่
‎เพราะเจ้ากวนประสาทข้าสำเร็จแล้ว!
‎ขอบคุณ…
‎ขืนร้องอีกคำ ข้าตัดลิ้นเจ้าทิ้งแน่
‎หยาบคายจัง
‎เจ้าหนู พวกเจ้าร้องประสานเพี้ยนไปหน่อยนะ
‎กอร์ดอน เจ้าเยี่ยมมาก
‎คนเก่งย่อมดูคนเก่งออก อีกรอบนะ สาม สี่…
‎- จงขังข้าไว้… ‎- พอกันที ไปขี้ดีกว่าโว้ย
‎และโยนกุญแจทิ้งไป
‎ไปตายเสียเถอะ ไอ้ลูกะหรี่
‎เพราะเจ้ากวนประสาทข้าสำเร็จแล้ว!
‎ให้ตายสิวะ! รู้อะไรไหม ‎เราพยายามซ้อมกันอยู่ในนี้นะ!
‎ทุกท่าน ข้าขอโทษจริงๆ ขอเวลาสักครู่
‎ข้าต้องจัดการความไร้มารยาทของผู้คุมคนนี้หน่อย
‎ท่านสุภาพบุรุษ ท่านจะไม่รู้จักพรสวรรค์เลย ‎หากข้าไม่… เกรอลท์
‎ช่างแม่งวะ
‎ข้าก็คิดถึงเจ้าเช่นกัน
‎- มาทำอะไรที่นี่ ‎- ไม่มีเวลาแล้ว เราต้องไปแล้ว
‎- แน่ใจรึ ‎- แน่ใจ
‎ครั้งสุดท้ายที่เราเจอกัน ‎ท่านบอกให้ข้าไสหัวไปนะ
‎จำได้ไหม และท่านทิ้งข้าไว้บนภูเขา
‎เห็นรองเท้าคู่นี้ไหม
‎ข้านี่แทบจะไถลลงมา
‎จากเนินเขานั่นกลับไปที่เคนกอร์นเลย
‎- แจสเคียร์… ‎- ไม่ต้องมาเรียกชื่อข้า
‎ข้าพูดกับท่านอยู่ มันต้องเป็นเช่นนี้แหละ
‎ข้ามีเรื่องให้เจ้าช่วย
‎ได้
‎แต่ก่อนอื่น
‎ทุกท่าน ที่ผ่านมาเป็นเกียรติมาก
‎อะไรเล่า
‎ข้ามีเพื่อนใหม่แล้ว ทำใจซะเถอะ
‎ขี้อิจฉานะ
‎ช้าหน่อยดีไหม ถ้าม้าตาย เราจะแย่
‎ยิ่งใช้เวลานาน ข้าก็ยิ่งมีเวลาคิด ‎ว่าพวกมันทำอะไรเขาอยู่
‎เจ้าสองคนดูผูกพันกันมากนะ
‎เขาเป็นคนอารมณ์ร้อนที่สุด
‎มารยาททางสังคมก็ย่ำแย่ราวกับหมูป่า แต่เขา…
‎เขาเป็นผู้พิทักษ์ของเจ้า
‎เขาเป็นพ่อที่ข้าไม่เคยมี
‎เวลาอยู่กับเขา ข้าไม่รู้สึกโดดเดี่ยวอีกต่อไป
‎ข้าเข้าใจที่เจ้าพูด
‎ท่าน…
‎ท่านกับเกรอลท์เป็นอะไรกัน
‎ความปรารถนา
‎ความเสียใจ
‎ความหวัง
‎และความกลัว
‎ข้าว่าข้าตอบครบเลยนะ
‎แปลว่าท่านก็รักเขาเช่นกัน
‎ไปกันเถอะ
‎ข้าชอบชื่อคานเวนมาตลอด
‎ไม่ได้เด็ดขาด
‎ข้ามีลูกพี่ลูกน้องชื่อคานเวน
‎นางกินผมตัวเอง
‎ลูกชื่อฟิโอน่า
‎สง่างาม
‎หรือลิเซิร์น
‎ทรงพลังและกล้าหาญ
‎- มานี่สิ ‎- ขอบใจ ดาร่า
‎ชื่อลิเซิร์นไพเราะดีนะ
‎มีสิ่งบันเทิงใจแสนวิเศษเช่นนี้
‎ข้าเชื่อว่าเจ้าคงไม่รู้ ‎ว่าเมื่อเช้านักสู้ของเจ้าไม่ไปฝึก
‎- ข้ารู้แล้ว ‎- งั้นข้าก็เชื่อว่า
‎เจ้าจะไม่ปล่อยให้เกิดขึ้นอีก
‎หนึ่งวันแปลว่าเมาค้าง
‎สองวันแปลว่าปลุกระดม
‎- พวกเราหลายคนเปลี่ยนใจแล้ว ‎- งั้นเจ้าก็ต้องเปลี่ยนกลับมา
‎ข้าไม่เคยคิดจะสู้เพื่อนิล์ฟการ์ดนะ
‎ฟรานเชสก้าเคยเกลี้ยกล่อมให้ข้าสู้
‎แต่ตอนนี้นางทำให้ข้ามีเหตุผลที่ดีกว่ามาก
‎ที่จะไม่สู้
‎ถึงเวลาที่เราต้องกลับคืนสภาพเดิมแล้ว
‎กลับมาแข็งแกร่งอีกครั้ง
‎เจ้าลืมไปแล้วรึว่าใครทำให้เด็กคนนั้นได้เกิดมา
‎- ใครทำให้ซินทราปลอดภัยสำหรับเอลฟ์ ‎- เราซาบซึ้งใจนะ
‎แต่ถึงเวลาแล้วที่เราต้องเพิ่มจำนวนคนของเรา
‎ไม่ใช่ตายในสงครามของคนอื่น
‎สงครามของเราคือสงครามของเจ้า
‎ฟรินจิลลา
‎ในฐานะเพื่อน ข้าต้องขอถาม
‎ว่านี่เป็นคำพูดของเจ้าหรือของเคียร์
‎ฟรานเชสก้า
‎ข้อตกลงที่เราทำกันในกระท่อมนั้น
‎มันได้ผล
‎เจ้ามีลูกแล้ว
‎และข้าก็ได้รับการยกย่องจากเอเมียร์
‎ทุกอย่างเป็นเช่นนี้ต่อไปได้
‎หาก…
‎ความสัมพันธ์ของเราแข็งแกร่งดังเดิม
‎อย่างที่บอก
‎เราเป็นเพื่อนกัน
‎ข้าให้เกียรติความสัมพันธ์ที่เรามี
‎แต่ครอบครัว
‎เลือด
‎เป็นสายสัมพันธ์เดียวที่จะไม่มีวันขาด ‎และนั่นคือสิ่งที่ข้าต้องปกป้อง
‎นึกว่าเจ้าจะอยากฟังข่าวทันที
‎มันแย่กว่าที่ข้ากลัวเสียอีก
‎ไม่ได้เป็นแค่ทารกเอลฟ์นะ ‎แต่เป็นลูกของผู้วิเศษด้วย
‎มีแต่เจ้าเท่านั้นที่เห็นภัยคุกคาม ‎ในขณะที่คนอื่นเห็นทารก
‎เราไม่ได้มีเอลฟ์เป็นจุดอ่อน ‎เหมือนเจ้าทุกคนนะ ทิซเซอา
‎นางเป็นประธานร่วมในสภานี้ ‎นางไม่มีจุดอ่อนหรอก
‎งั้นรึ
‎อีกอย่าง มันไม่ใช่แค่ทารก มันคือสัญลักษณ์
‎ไฟสัญญาณ
‎นี่ยังไม่พูดถึงคนที่อาจเป็นศัตรู ‎ที่จะอยู่ไปอีกหลายศตวรรษ…
‎ซึ่งตอนนี้เป็นพันธมิตรกับศัตรูอีกฝ่ายของเรา
‎เราอาจอยู่ในสงครามอีกครั้งก่อนที่เราจะรู้ตัว
‎ไม่เหมือนตำแหน่งของเจ้า อาร์โทเรียส
‎เราเลิกทำตามอคติและข่าวลือที่ไม่มีมูลแล้ว
‎ข้าถึงได้คิดว่ามันยากเหลือเกินที่จะเชื่อว่า
‎เจ้ามาที่นี่เพียงเพื่อจะบอกเล่าเรื่องซุบซิบ
‎ในสายงานของข้า
‎เรื่องซุบซิบในวันนี้คือข่าวในเดือนหน้า
‎อย่างเช่น ข้าได้ยินว่า ‎ศิษย์เก่าคนหนึ่งของเจ้ากลับมา
‎ผู้วิเศษของฟอลเทสท์ใช่ไหม
‎ทริซ เมริโกลด์ใช่ไหม
‎ทริซอยู่ที่นี่รึ
‎นางล้มป่วยที่เทเมอเรีย
‎และมาที่นี่เพื่อพักฟื้น
‎มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับโรคกระเพาะแปลกๆ ‎มากมายในฤดูใบไม้ผลินี้
‎แต่ทุกคนมาจากบนภูเขานะ
‎ฝากความระลึกถึงถึงนางด้วย
‎ได้เลย
‎หากเจ้ารับฝากความระลึกถึง ‎ไปให้กษัตริย์วิซิเมียร์
‎สำหรับข้อมูลเรื่องเด็กทารกที่น่ารำคาญใจนี้
‎จะมีอะไรอีกไหม
‎ดิจก์สตรา
‎ทันทีที่ซิริลาหายตัวไป ‎ข้าก็รู้ว่าข้าหมดโอกาสแล้ว ข้าจึงหนีมา
‎หนีรึ
‎แน่นอนว่าข้าได้รับความช่วยเหลือ
‎ข้าไม่เหลือเวลาและพลังจะเปิดประตูมิติเองได้
‎งั้นรึ
‎อืม
‎เขาไม่ได้มาที่นี่หลายวันแล้ว
‎เขาบอกว่าจะมา
‎และเจ้าบอกว่าข้าจะได้พบเขา
‎หากเจ้าพาเด็กผู้หญิงมา
‎เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับเจ้า
‎หรือขึ้นอยู่กับเจ้า
‎เจ้าอาจไม่ได้มีอิทธิพล ‎กับเขามากอย่างที่เจ้าคิดก็ได้
‎ไม่ มันเป็นส่วนหนึ่งของแผนของเขา
‎การแสดงละคร
‎สิ่งที่ทำให้ไขว้เขว
‎ก็ได้ นังบ้า ข้าให้เจ้าก็ได้
‎เอาเลย ลองทดสอบดู
‎ถ้ามันได้ผล เจ้านายเจ้า ‎จะมาที่นี่ทันที ข้ารับรองได้
‎เจ้าคิดเช่นนั้นรึ
‎การแกะรอยเลือดนั้นง่ายมาก
‎ผู้วิเศษฝึกทำมาตลอดหลายศตวรรษ
‎แต่ข้ายอมรับนะ
‎ว่าสัตว์ทดลองของข้ามักจะ…
‎ตาย
‎ถูกต้อง
‎โอ้ น้ำทิพย์ศักดิ์สิทธิ์
‎ข้าไม่ได้อาบน้ำมานานทีเดียว
‎ตัวข้าเริ่มจะเหม็น ‎เหมือนไข่ของชาวนิล์ฟการ์ดแล้ว
‎เพราะฉะนั้นขอตัวก่อนนะ ฝากถือหน่อย
‎ข้าตั้งตารอสิ่งนี้มานานแล้ว!
‎พระเจ้า หนาวชะมัด
‎หัวนมข้าแข็งจนแขวนรูปภาพได้เลยนะเนี่ย
‎ท่านเป็นผู้เชี่ยวชาญ ‎ต้องซักคราบเลือดอย่างไรรึ
‎เยนเนเฟอร์ไปทำอะไรที่ออกซ์เซนเฟิร์ท
‎- นางช่วยชีวิตข้าไว้ ‎- อะไรนะ
‎ใช่ ข้ารู้ ข้าก็ประหลาดใจพอๆ กับท่าน
‎เพราะว่าข้าก็ไม่ไว้ใจนาง ‎จนแทบจะบีบคอนางได้เลย
‎แต่มันเป็นเรื่องจริง
‎นางเสี่ยงชีวิตเพื่อข้า
‎ข้ารู้มาตลอดว่ามีความรู้สึกที่ลึกซึ้งกว่านั้นให้กับข้า
‎ภายใต้ความเกรี้ยวกราดและ… เส้นผม ‎นางผมเยอะนะ ผู้หญิงคนนั้น
‎นางมีจุดประสงค์อะไร
‎ไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไหร่
‎นางกำลังหนี นางสูญเสียเวทมนตร์ไปแล้ว
‎นางทำตัวพอคบได้เลยละ
‎- นางสูญเสียเวทมนตร์รึ ‎- ใช่ อึ้งเนอะ
‎มันยอดมาก
‎เว้นแต่ว่านางจะโกหก
‎เพิ่งคิดได้ตอนนี้เลยว่านางอาจจะโกหก
‎บ้าเอ๊ย!
‎โอ๊ย แจสเคียร์ เจ้าโง่เอ๊ย!
‎เพราะถ้านางไม่ได้โกหก
‎อยู่ๆ นางจะหายวับไปอย่างมหัศจรรย์
‎ตอนที่นางถูกขังไว้ในซ่องได้อย่างไร
‎เล่ามาซิว่าเกิดอะไรขึ้นที่ออกซ์เซนเฟิร์ทกันแน่
‎ตอนที่ผู้คุมของเรเดเนียจับนางไป
‎นางพูดพึมพำอะไรสักอย่างเกี่ยวกับป่า
‎และเทวี และฮัท
‎แล้วอยู่ๆ นางก็หายตัวไป…
‎"หันหลังให้กับป่า ฮัท ฮัท"
‎"หันหน้าให้กับข้า ฮัท ฮัท" ใช่ นางพูดแบบนั้น
‎นางร่วมมือกับเทวีผู้เป็นอมตะ
‎ฟังดูเหมือนคนตลกนะ
‎ใครคือเทวีผู้เป็นอมตะรึ เกรอลท์
‎โวเล็ธแมร์
‎วิทเชอร์กลุ่มแรกถูกจ้างให้ขังนางไว้
‎พวกเขาฝังศพนางไว้ในกระท่อม
‎แต่มีใครบางคนไปเปิดประตู
‎และคนคนนั้น…
‎นางไม่ทำหรอก
‎นางทำแน่
‎อะไรล่ะ สังเวยเด็กจากกฎแทนคุณของท่าน ‎เพื่อเอาเวทมนตร์คืนมารึ
‎พนันด้วยกล้ามแขนของท่านได้เลยว่านางทำแน่
‎โวเล็ธแมร์เป็นปีศาจ ‎ที่กินความเจ็บปวดเป็นอาหาร
‎เราต้องไปซินทรา
‎ทำไม ที่ซินทรามีอะไร
‎มีคนไม่ชอบเสื้อข้าอย่างแรงเลยนะเนี่ย
‎ยาร์เปน ซิกริน
‎เจ้าเล็งเป้าได้ห่วยมาก
‎มาได้อย่างไรเนี่ย ‎ไอ้หมาป่าสีขาวกับไอ้ปากมาก
‎วางอาวุธลงซะ เจ้าพวกโง่
‎นี่คือเพื่อนเก่า
‎เพื่อนๆ สิ สองคนเนอะ
‎- จูเลียน อัลเฟรด แพนครัตซ์ ไวเคานต์… ‎- เออ!
‎ข้ารู้น่ะ
‎รู้นะ ดี
‎แล้วมาทำอะไรกลางป่ากลางเขารึ เจ้าพ่อมด
‎ข้าก็อยากถามเจ้าเช่นนั้นเหมือนกัน
‎เจ้าควรจะเป็นเจ้าขุนมูลนาย ‎ของเมืองขึ้นในเคนกอร์นไม่ใช่รึ
‎การเป็นเจ้าขุนมูลนาย ‎เหมาะสำหรับพวกอวดดีและไร้ค่า
‎ตอนนี้เราดูแลถนนให้เฮนเซลต์ ‎คอยคุ้มกันขบวนของเขา
‎รายได้ดีกว่า
‎- จำคนของข้าได้ไหม ‎- จำได้สิ ดีใจที่ได้เจอกันอีกนะ
‎ข้าจำคนพวกนี้ไม่ได้เลยสักคน
‎เจ้าบื้อ
‎ลูคัส คอร์โตอยู่ไหนรึ
‎- เขาติดเงินข้าอยู่ ‎- เจ้าความจำดีนะ
‎ลูคัส คอร์โตแต่งงานและตั้งรกรากอยู่ที่มาฮาคัม
‎และแยกตัวไปจากพวกเรา เจ้าคนโง่
‎เจ้าไม่ได้คิดจะมาอยู่กับเราหรอกใช่ไหม
‎ยินดีให้เจ้าเป็นคนที่หกของเรานะ ‎แม้เจ้าจะตัวเหม็นอย่างกับขี้ก็ตาม
‎ตอนนี้ไม่ได้หรอก ยาร์เปน
‎และข้าต้องการม้า ข้าจะ…
‎จ่ายให้สองเท่าพร้อมดอกเบี้ยทันทีที่ข้าหาเงินได้
‎ปกติข้าจะบอกให้เจ้าไปขี้สองรอบแล้วตายซะ
‎แต่เราอยู่บนทางเคดเวน
‎และเราไม่ปฏิเสธที่จะช่วยใครบนเส้นทางนี้
‎ม้าตัวนี้ใหญ่เกินไปสำหรับพวกเราอยู่แล้ว
‎ขอถามได้ไหมว่าเจ้าทำภารกิจอะไรอยู่
‎ไม่ได้
‎ภารกิจลับ
‎ของชอบเลย
‎เจ้าไม่ใช่ม้าแบบที่ข้าชอบ
‎แต่ก็ใช้ได้
‎ไปกันเถอะ ทุกคน!
‎กษัตริย์รอได้
‎เราจะไปผจญภัยกัน
‎สะพานถล่ม
‎เราจะข้ามทางไหนได้อีก
‎ต้องขี่ม้าครึ่งวัน เราไม่มีเวลาขนาดนั้น
‎เราต้องทิ้งม้าไว้
‎แต่มันมีวิธีนะ
‎บทเรียนที่สอง
‎มาดูกันว่าพลังโกลาหลของเจ้าทำอะไรได้บ้าง
‎เจ้าอาจแข็งแกร่งเกินกว่าจะล้มเหลว ‎หรืออ่อนแอเกินกว่าจะพยายาม
‎เจ้าทำได้ ซิริ
‎ข้าเชื่อในตัวเจ้า
‎พูดตามข้านะ
‎[ภาษาบรรพบุรุษ]
‎อย่างนั้นแหละ พูดอีกทีสิ
‎[ภาษาบรรพบุรุษ]
‎อย่าเค้น จงเชื่อมั่นในพลังของเจ้า
‎พอได้แล้ว
‎ข้าทำได้
‎เราจะหาเส้นทางอื่น
‎เดี๋ยวก็เจ็บตัวหรอก
‎ซิริ หยุด!
‎หยุด!
‎บ้าเอ๊ย!
‎วิธีนี้ก็ใช้ได้เหมือนกัน
‎ขอโทษจริงๆ ข้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎เวลาที่เจ้ามีพลังเช่นนี้
‎จงอย่าขอโทษ
‎ได้ยินไหม
‎เสียงนกเดินดง กำลังเรียกหากัน
‎ตอนที่ข้าไปวังครั้งแรก ข้าคิดถึงเสียงนั้นมาก
‎ตอนเด็กๆ เจ้าชอบเอาเมล็ดพืชวางไว้ที่หน้าต่าง
‎พยายามจับพวกมันมาเป็นสัตว์เลี้ยง ‎สำเร็จครั้งหนึ่ง
‎ข้าไม่รู้เลยว่าท่านจะบีบคอใครก่อน ข้าหรือนก
‎ตอนที่เจ้าถูกเรียกตัวไปกะทันหัน ‎ข้าไม่รู้ว่าเจ้าจะไปทำอะไร
‎เจ้าควรรู้ไว้
‎ว่าข้าเคยเห็นซิริลาแห่งซินทราที่ซอดเดน
‎อะไรนะ
‎นางอยู่ที่นั่นกับวิทเชอร์ผมขาว
‎ตอนนั้นข้าไม่รู้ว่านางเป็นใคร ‎แต่ตอนนี้มันสมเหตุสมผลแล้ว
‎- พวกเขาตามหา… ‎- เยนเนเฟอร์
‎ใช่
‎พวกเขาเชื่อว่านางตายแล้ว
‎ข้อมูลที่เจ้าบอกข้าเกี่ยวกับซิริ
‎เรื่องที่เจ้าเห็นตอนที่เจ้าทำโดลดูร์ชา
‎มีใครรู้อีกบ้าง
‎วิทเชอร์คนอื่นๆ และท่าน
‎ข้าไม่ไว้ใจใครอื่นแล้ว
‎ทริซ!
‎ไม่ บอกแล้วไง ‎ว่าข้าจะเรียกหาท่านเมื่อนางพร้อม
‎ข้าอยากรู้ทุกอย่างเดียวกับเด็กคนนั้น เดี๋ยวนี้
‎ท่านบอกเขา
‎ข้อมูลนี้จะรู้กันแค่เราไม่ได้ ‎เดิมพันหลายอย่างเกินไป
‎ฟังนะ นี่เป็นเรื่องสำคัญ
‎ข้าอยากให้เจ้าบอกข้าทุกอย่าง ทริซ
‎ทริซ
‎นางยังไม่พร้อม
‎เพราะอย่างนี้ไง ข้าถึงไม่อยากบอกท่าน
‎นี่ไม่ใช่เกมนะ ทิซเซอา
‎หากสิ่งที่นางพูดเป็นเรื่องจริง
‎เด็กคนนี้มีศักยภาพที่จะยุติสงครามทั้งหมดได้
‎ตลอดไป
‎เว้นแต่ว่านางจะตกไปอยู่ในมือคนชั่ว
‎และหากเป็นเช่นนั้น ‎เราก็ต้องรับผิดชอบผลที่ตามมา
‎ข้าไม่สนผลที่ตามมาหรอก
‎เพราะข้าสัญญากับทริซไว้
‎และข้าจะไม่ยอมเอาสาวๆ ของข้า ‎ไปเสี่ยงโดยไม่จำเป็นอีกต่อไป
‎ข้าคงไม่ขอร้องเจ้าหรอกหากว่ามันไม่จำเป็น!
‎ข้าคิดว่าเจ้าเป็นคู่หูที่เท่าเทียมกันมาตลอด
‎เป็นคู่คิดที่ข้าไว้ใจที่สุด
‎ข้าอยากพิสูจน์ให้เจ้าได้เห็นนะ
‎ว่าข้าก็คู่ควรจะเป็นเช่นนั้น
‎ยังกล้ามาเสนอหน้าอีกรึ
‎หลังจากโกหกที่การประชุมลับ ‎โจมตีเราที่ซอดเดน!
‎ดูเหมือนประตูมิติของข้า ‎จะทำให้สัญญาณเตือนภัยดังนะ
‎- ข้ามีเวลาไม่มาก ‎- งั้นก็ว่ามาเลย
‎ครั้งนี้นิล์ฟการ์ด ‎อยากให้เจ้าทำอะไรให้พวกเขาล่ะ
‎ข้าไม่ได้มาเพื่อพวกเขา
‎หรือในฐานะผู้วิเศษ
‎แค่มาในฐานะหลานท่าน
‎ข้าอาจต้องออกจากนิล์ฟการ์ด
‎อย่างรวดเร็ว
‎อะไรเปลี่ยนไปรึ
‎กษัตริย์จะมาถึงพรุ่งนี้ ‎ด้วยความคาดหวังอันยิ่งใหญ่ ข้า…
‎ข้าพาเอลฟ์เข้าไปที่นั่นเพื่อให้สู้เพื่อเรา ‎แต่พวกเขาเปลี่ยนใจแล้ว
‎แปลว่าการเกิดของเอลฟ์มีประโยชน์กับเรา ‎มิใช่เป็นภัยคุกคาม
‎ทิซเซอาพูดถูก
‎- ข้าไม่สนเรื่องการเมืองของกลุ่มภราดร… ‎- แต่ข้าสน
‎ทริซ เมริโกลด์กลับมากะทันหันโดยไม่มีคำอธิบาย
‎- เจ้าพอจะรู้อะไรบ้างไหม ‎- ไม่
‎ท่านอา
‎ท่านเป็นสายเลือดของข้า
‎และนั่นคือสายสัมพันธ์ ‎ที่แข็งแกร่งกว่าสายสัมพันธ์อื่นใด
‎ได้โปรด
‎ข้ากำลังขอให้ท่านช่วยนะ
‎ช่วยข้าสักครั้งได้ไหม
‎ข้าน่าจะยืนหยัดเพื่อเจ้า ‎ที่งานเลี้ยงคืนนั้นที่อะเร็ททูซา
‎ข้าขอโทษ
‎มาพูดกันตรงๆ ดีกว่า
‎อะไรก็ตามที่ก่อตัวข้างนอกนั่น ‎กลุ่มภราดรภาพต้องการกำลังเสริมในนี้
‎หากเจ้าจะกลับมา
‎เจ้าต้องแก้ต่าง
‎และต้องขอโทษด้วย
‎ที่ไปเข้าร่วมกับนิล์ฟการ์ดรึ
‎ได้สิ
‎ที่เชื่อว่าเจ้าอาจส่งผลกระทบใดๆ ‎ต่อที่นั่นได้ หลานรัก
‎โลกนี้มีคนที่หมกมุ่นกับการค้นหาอำนาจ
‎และมีคนที่รู้จักประมาณตน
‎เจ้ารู้ว่าเจ้าเป็นแบบไหน ขอบคุณทวยเทพ
‎หากเจ้าไม่รู้ ก็คงไม่กลับมาที่นี่หรอก
‎แน่นอนว่าข้ากังวล
‎ตอนเด็กๆ ข้าดูทหารของซินทรา ‎ฆ่าเผ่าพันธุ์ของข้า
‎และตอนนี้ข้ากำลังดูนิล์ฟการ์ดทำแบบเดียวกัน
‎เพียงแต่ตอนนี้ข้าสมคบคิดด้วย
‎พวกเขาตามหาข้าอยู่
‎เอลฟ์กำลังถูกฆ่าตายเพราะข้าอยู่ที่นี่ ‎ทำการสอดแนม
‎แต่มันมีอะไรมากกว่านั้น
‎เมื่อคืน
‎การได้เห็นคนของข้าร้องเพลงและเต้นรำ
‎เห็นเด็กอยู่ในอ้อมแขนแม่…
‎ข้าไม่สนเรื่องเรเดเนีย
‎หรือซิริลาแห่งซินทราเลย
‎เชิญพวกเขาเข่นฆ่ากันตามสบาย
‎จากนี้ไป
‎ข้าอยากให้ความสำคัญ ‎กับการรักษาความหวังของเอลฟ์ไว้
‎บอกดิจก์สตรานะว่าข้าถอนตัว
‎ข้าสงสัยเรื่องฟรินจิลลามาตลอด
‎เอเมียร์ให้ผู้วิเศษมาสั่งเราเนี่ยนะ ไม่มั้ง
‎เปลวเพลิงสีขาวจะมองดูหายนะครั้งนี้ ‎และปรับเปลี่ยนผู้มีอำนาจ
‎หากพรุ่งนี้เช้าหัวนางยังอยู่บนบ่า ข้าคงตกใจมาก
‎เจ้ากินช้านะ
‎มีอะไรรึ
‎เราควรจะอยู่ข้างเดียวกัน
‎ตามหาเจ้าหญิงซิริลา
‎นางยังมีชีวิตอยู่
‎ข้ารู้
‎แล้วเราจะหานางเจอ
‎ทันทีที่เราเอาคนไร้ประโยชน์ ‎ของฟรินจิลลาออกไป
‎หากหานางไม่เจอ หัวเราทุกคนได้หลุด…
‎ข้าไม่พอใจการฝึกที่อะเร็ททูซาของข้าอย่างมาก
‎จนข้าลืมไป
‎ว่ามันก็มีข้อดีอยู่
‎เช่น วิชาพฤกษศาสตร์ เป็นต้น
‎แล้วข้าจะไปเรียนรู้คุณสมบัติที่ทำให้เป็นอัมพาต ‎ของผักไนท์เชดได้ที่ไหนอีก
‎หรือวิธีซ่อนมันในแก้วเหล้าน้ำผึ้ง
‎แต่บทเรียนที่มีค่าที่สุดของข้า
‎เกิดขึ้นในคืนสุดท้ายที่นั่น
‎ตอนที่เยนเนเฟอร์แห่งเวนเกอร์เบิร์ก
‎แย่งตำแหน่งในเอเดิร์นที่เป็นของข้าไป
‎และนั่นสอนข้าว่า
‎เมื่อใดที่คนที่ต่ำต้อยกว่า ‎พยายามขโมยสิ่งที่เป็นของเราไป
‎จงอย่านั่งเฉยๆ และยึดมันมา
‎อำนาจของเจ้า…
‎คว้ามันมา
‎เราต้องทำ
‎ทุกอย่าง
‎ที่จำเป็น…
‎ไม่ใช่ในฐานะคนสอพลอที่แสนเชื่อง
‎เพื่อยึดเกาะ
‎สิ่งที่เราสมควรได้รับไว้
‎มันมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร เคียร์
‎ข้าอาจไม่มีทางรู้ได้
‎ว่าเจ้าวางแผนจะโค่นข้าหรือไม่
‎แต่สิ่งหนึ่งที่ข้ารู้คือ
‎ข้าจะไม่มีวันกลับไปที่คุกใต้ดินนั่นอีก
‎ข้าขอ
‎เอามีดเล่มนี้แทงตาตัวเอง
‎และจบทุกอย่างดีกว่า
‎เอเมียร์ต้องได้ยินเรื่องการทรยศที่ข้าเพิ่งค้นพบ
‎และเขาต้องการให้นายพลที่เขาไว้ใจที่สุด
‎บอกเขาว่าข้ามีเหตุผล
‎ดังนั้นเมื่อเขามาถึงพรุ่งนี้…
‎จงยกย่องข้า
‎ดาร่าสายลับหนุ่มน้อยของเราเปลี่ยนใจแล้ว
‎เรามีข้อมูลทั้งหมดที่ต้องการแล้ว
‎เด็กคนนั้นจะทำให้ท่าน ‎มีสิทธิ์อันชอบธรรมในซินทรา
‎และนั่นจะทำให้เรเดเนีย ‎เป็นอาณาจักรที่ทรงอำนาจที่สุดในมหาทวีป
‎หรือนิล์ฟการ์ด ถ้าพวกเขาได้ตัวนางไปก่อน
‎แล้วอะเร็ททูซาล่ะ
‎เจ้าไม่ได้ไปที่นั่นเพื่อ
‎อะไรบางอย่างรึ
‎มีตัวแปรลึกลับอยู่ในอะเร็ททูซา
‎ทิซเซอารู้ว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นมีตัวตน ‎หม่อมฉันมั่นใจ
‎แต่นางเก็บข้อมูลนี้ไว้ไม่บอกใครเลย
‎แม้แต่วิลเกอฟอท์ซ
‎ที่นางช่วยให้ได้รับตำแหน่ง ‎และห่วงใยอย่างเห็นได้ชัด
‎- ใครนะ ‎- ผู้นำคนใหม่ของกลุ่มภราดรภาพ
‎แต่จะเป็นได้นานแค่ไหนไม่มีใครหยั่งรู้ได้
‎ทิซเซอาทำตัวเป็นกลาง
‎แต่นางปล่อยให้ความสัมพันธ์ ‎ทำให้นางตัดสินใจได้ไม่เฉียบคม
‎สเตรกอบอร์จะใช้ประโยชน์จากมัน ‎หากหม่อมฉันเป็นนักพนัน…
‎หาก…
‎เจ้าเป็นนักพนัน เจ้าจะเดิมพันด้วยเงินของข้า
‎ข้าจ่ายเงินให้เจ้าแก้ปัญหา ดิจก์สตรา
‎ไม่ใช่ให้เอาข่าวร้ายมาสุมหัวข้า
‎ไม่ใช่ข่าวร้าย ฝ่าบาท
‎ความโกลาหลต่างหาก
‎และหากเป้าหมายของเรา ‎คือการทำให้มหาทวีปสั่นคลอน
‎ความโกลาหลเท่ากับข่าวดี
‎ใช่ หวังว่าจะเป็นเช่นนั้นนะ ดิจก์สตรา
‎เชื่อใจหม่อมฉันได้ ฝ่าบาท
‎จะมีสายลับเอลฟ์หรือไม่ ‎เราก็อยู่ในสถานะที่แข็งแกร่ง
‎และหม่อมฉันเตรียมแผนการไว้อีกมากมาย
‎นี่ ข้าเข้าใจนะ
‎ว่ายัยปีศาจชั่วร้ายอะไรนั่น ‎อยากกินเด็กจากกฎแทนคุณของท่าน
‎และข้ายินดีช่วยปกป้องนาง
‎แต่ท่านไม่เคยต้องการ ‎เด็กคนนี้เลยในตอนแรก แต่ตอนนี้…
‎ตอนนี้เหมือนนางทำให้ ‎โลกทั้งใบของท่านกลับตาลปัตรไปหมด
‎ข้าคิดว่า
‎สิ่งที่ข้ากำลังจะถามท่านจริงๆ คือ
‎นี่คือสิ่งที่ท่านต้องการรึ
‎ข้าเคยคิดว่าการเพิกเฉย ‎ต่อการมีอยู่ของซิริจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น
‎ข้าคิดผิด
‎แล้วเยนเนเฟอร์ล่ะ
‎หากนางฆ่าซิริ ข้าอาจต้องฆ่านาง
‎ไม่นะ เดี๋ยว แน่นอนว่าเราจะฆ่านาง ‎เราจะฆ่านางแน่ๆ
‎ข้าแค่ยังไม่เจอแท่งไม้ที่ดีพอที่จะใช้แทง
‎แต่ถ้านางก็เปลี่ยนไปเหมือนกันล่ะ
‎คนเราทำอะไรโง่ๆ ‎เวลาคิดว่าตัวเองจนมุมนะ เกรอลท์
‎และพวกเขาพูดอะไรโง่ๆ
‎นั่นคือสิ่งที่เพื่อนทำ
‎พวกเขากลับมา
‎เรื่องนี้ไม่เหมือนกัน
‎และข้าขอโทษนะ แจสเคียร์
‎ท่านนี่อ่อนไหวมากตลอดเลยนะ
‎คือบางทีท่านก็เอาแต่พล่ามๆๆ
‎"โอ้ แจสเคียร์ ข้าเศร้าและสับสนเหลือเกิน"
‎- หุบปากซะ แจสเคียร์ ‎- ท่านสิหุบปาก
‎จะว่าไป นั่นเป็นการเลียนแบบที่เหมือนมาก
‎มันยังดูเหมือนเดิมได้อย่างไร
‎ในเมื่อทุกคนที่ข้าเคยรู้จักได้ตายไปแล้ว
‎เคยมีเสาหินอยู่ตรงนั้น
‎สเตลลาไซต์ที่ดำที่สุด
‎เกิดอะไรขึ้นกับมัน
‎ข้าเอง
‎นั่นฝีมือเจ้ารึ
‎ซิริ
‎สัญญาอะไรกับข้าอย่างสิ หากเราแยกจากกัน
‎จงจำสิ่งที่เจ้ามีไว้
‎เวทมนตร์
‎มันฝังอยู่ในตัวเจ้า ‎เหมือนลูกธนูที่แทงเข้าไปตัวเจ้า
‎มันทำให้เจ้าบาดเจ็บ อย่างมาก
‎แต่มันเป็นความเจ็บปวดอันแปลกประหลาด
‎ที่มาพร้อมกับ
‎ความสุข
‎เชื่อข้าสิ
‎มันคือสิ่งเดียวที่เจ้าจะต้องการ
‎มันคือทุกอย่าง
‎ข้าอยากเชื่อท่านนะ
‎อยากเชื่อจริงๆ แต่
‎ตอนที่ท่านมีเวทมนตร์
‎ท่านควบคุมพลังโกลาหลได้
‎แต่นี่มันควบคุมข้า
‎ไม่เคยมีใครสอนให้ข้าใช้มันได้
‎และ
‎ข้ากลัว เยนเนเฟอร์
‎ใกล้มากแล้ว…
‎ทำสิ่งที่เจ้าต้องทำเพื่อคว้าโชคชะตาของเจ้าไว้
‎พาข้าไปยังประตูสีดำที่แตกละเอียด
‎โชคชะตา
‎โชคชะตาของเจ้า
‎หากเจ้ากลัว จงหันหลังกลับ
‎ประตูบานนั้นต้องไม่ถูกเปิดออก ท่านรู้ดี
‎ข้ารู้
‎แต่ท่านก็ยังจะพาข้าไปที่นั่น
‎หากเจ้ากลัว จงหันหลังกลับไป
‎เจ้ายังมีเวลาให้หันหลังกลับ ยังไม่สายเกินไป
‎แล้วท่านล่ะ
‎มันสายไปแล้วสำหรับข้า
‎ข้าไม่มีทางเลือก
‎พลังโกลาหลของข้า ข้านึกว่าข้าต้อง…
‎ข้าขอโทษจริงๆ ซิริ
‎อย่าไปนะ
‎ตอนนั้นข้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นใคร
‎ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นอะไรกับเขา
‎ข้าต้องไปหาเขา
‎เขาไม่อยู่ที่นี่
‎เขาไม่ได้อยู่ตั้งแต่แรก
‎ผู้วิเศษคนนั้นที่เมลิเทเล
‎เขารู้จักท่าน
‎ไม่
‎ท่านพาเขามาหาเรา
‎ไม่ใช่นะ
‎เรามีปัญหาและต้องการความช่วยเหลือ ‎และท่านหักหลังเรา
‎ข้ามันโง่
‎และข้าก็เห็นแก่ตัว
‎เจ้าต้องไปกับข้านะ
‎เดี๋ยวนี้
‎ข้าไม่ไว้ใจท่าน
‎เปิดสัญญาณเตือนภัย!
‎ไปที่ม้า
‎ไปที่ม้าเดี๋ยวนี้
‎จับเด็กผู้หญิงมา!
‎ดูเหมือนเจ้าจะเสียม้าไปแล้วนะ
‎มานี่!
‎เยนเนเฟอร์!
‎คิดจะสู้รึ!
‎เจ้าเด็กเหลือขอ!
‎จับนางไว้!
‎เร็วเข้า กวี!
‎มานี่เลย เจ้า…
‎หยุดนะ นั่งลง!
‎นี่!
‎เจ้าทำเช่นนี้ได้อย่างไร
‎ข้าขอโทษจริงๆ
‎ยาร์เปนกับคนของเขาจะพาเจ้าออกไปจากที่นี่
‎แจสเคียร์ พานางไปที่เคียร์มอเรนห์
‎ซิริรู้เส้นทาง
‎ไม่ ข้าจะอยู่กับท่าน
‎ไม่ได้
‎ทำไมล่ะ ท่านจะไปไหน
‎ไปฆ่าสัตว์ประหลาด
‎ข้าจะรีบไปหาเจ้า ข้าสัญญา
‎ก็ได้
‎เด็กจากกฎแทนคุณ ข้าได้ยินมามาก…
‎ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ
‎เด็กผู้หญิงคนนั้น
‎ลูกเจ้ารึ
‎ลูกข้า
‎ลูกข้า ซิกริน
‎พูดสิ
‎สยบต่อเทวีแห่งป่า
‎เทวีผู้เป็นอมตะ
‎อยู่ในห้วงฝัน
‎หันหลังให้กับป่า ฮัท ฮัท
‎หันหน้าให้กับข้า
‎ฮัท ฮัท
‎นางไปแล้ว
‎ก่อนหน้านี้ได้ผลทุกครั้ง
‎วิทเชอร์กลุ่มแรกขังนางไว้ในกระท่อมนี้ชั่วนิรันดร์
‎นางไม่ควรจะหนีไปได้
‎เว้นแต่ว่า…
‎อะไร
‎เว้นแต่ว่านางจะได้กิน
‎ความเจ็บปวดและความสิ้นหวังจนอิ่ม
‎มันจะทำให้นางมีชีวิตใหม่
‎เพื่อทำอะไร
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล