Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ŚWIĄTYNIA WUDANG POŁUDNIOWE CHINY, ROK 1262
Li Jinbao.
Mongołowie.
Zniszczyli świątynię na północnym szczycie.
Co z zakonnicami?
Są w klasztorach na wschodzie.
Pamiętaj o przysiędze. Walczymy do końca.
Życie i śmierć to jedno.
Będę strzegł zwojów.
Li Jinbao!
Nie zabijać go.
Tego chan będzie chciał żywego.
Jaki mnich potrafi własnoręcznie pokonać 25 mongolskich żołnierzy?
Czy to za sprawą jakiejś magii praktykowanej w twojej świątyni?
Nigdy się nie dowiesz.
Co powiedziałeś?
Zniszczyłeś świątynię i wszystkie starożytne zwoje,
zawierające odpowiedź na to pytanie.
Wy, mnisi, dawaliście schronienie moim wrogom z południowych Chin.
Żadne miejsce nie opiera się chanowi.
Zapytam cię ponownie. I albo rozwiążesz język, albo ci go wyrwę.
Cóż to za sekretna sztuka walki skrywana w świątyni?
Sztuka pokoju.
Skręcasz karki żołnierzom, podrzynasz im gardła,
patroszysz jak dzikie świnie i nazywasz to pokojem?
Ty niszczysz świątynię i nazywasz to przeznaczeniem?
Dawni królowie nie okazaliby ci łaski.
Ja,
kiedy atakuję miasto,
darowuję życie rzemieślnikom.
Zaprzęgam ich do pracy i żyją.
Tutaj.
Przekażesz te chińskie tajniki moim ministrom wojny.
Mam przekazać chińskie tajniki, by służyły zabijaniu Chińczyków.
Dowiedź swej użyteczności, a będziesz żył.
Zlekceważ moje prawa, a zginiesz śmiercią bardziej okrutną
niż ta, która zabrała mnichów razem z ich zwojami.
Bawi cię moja decyzja?
Najwyższy kat jest tylko jeden.
A ci, którzy próbują zająć jego miejsce,
są jak dzieci próbujące rzeźbić w drewnie niczym wprawny stolarz.
Większość kaleczy sobie ręce.
Nie boisz się śmierci?
Nie upieram się przy życiu.
To różnica.
Zabrać go.
Ten zapaśnik zwany jest Dzikiem Brunatnym.
To więzień pojmany w Syrii.
Wiesz, dlaczego nazywany jest Dzikiem?
Z uwagi na uderzające podobieństwo.
Nosi takie imię, bo wielokrotnie pokonał te zwierzęta gołymi rękoma.
Dzik zbliży się do ciebie.
I cię pochwyci.
Ty zademonstrujesz, jak uwolnić się z jego uchwytu.
Zasłaniacie mi oczy.
Czy to sprawiedliwe?
Wielki Chan chce wiedzieć, jak sobie poradzisz.
Jest kapryśnym głupcem.
Gdybyście nie byli tchórzami, powiedzielibyście mu to samo.
Zamilcz, mnichu!
Generał, którego zabiłeś, był synem Subotaja.
Słyszałeś o nim, mnichu?
Nie.
To największy dowódca wojskowy, jaki walczył w służbie Czyngis-chana.
Uśmierciłeś jego syna.
To zbrodnia nad zbrodniami.
Ale...
jak powiadasz, nie upierasz się przy życiu.
Śmierć nic nie znaczy.
Co chan ma począć?
Kiedyś pewien kupiec ofiarował mi żurawia białego z Armenii Małej.
Rzadki okaz ptaka wodnego,
bo przyszedł na świat cały czarny.
Czarny żuraw biały.
Wiedziałem, że ten niezwykły ptak przyniesie mi szczęście, ale...
nie chciał pozostać na moim jeziorze.
Bez przerwy odlatywał.
Po prostu zew natury.
Zatem...
zadbałem o niego i swoje szczęście...
obcinając mu jedno skrzydło.
Zgodnie z wolą Wielkiego Chana...
Dlaczego kazałem ci walczyć z przepaską na oczach?
Bo jestem kapryśnym głupcem?
Czy aby sprawdzić, jak przysłużą ci się taoistyczne sztuczki w ciemności?
Niech tak się stanie.
Kiedy mi cię przedstawiono,
wiedziałem, że nie będziesz jak posłuszny malarz,
zrezygnowany astrolog, szlachetny poeta, którego zadowoli szklanica wina.
Ty odmówiłbyś służby dla Imperium Mongolskiego.
Aż do dzisiaj
ten czarny żuraw biały mieszka na moim jeziorze.
Jest mój.
I jest kochany.
Czy teraz jesteś gotów nauczać moich ministrów wojny?
Herbata dla mnicha.
Nie bierz mnie za jednego ze swoich uświęconych buddystów.
Wino.
Zostałeś ukarany za zabicie syna Subotaja.
- Nigdy o tym nie zapominaj. - Nie zapomnę.
Mnisi ze świątyni Wudang całe życie poszukują prawdziwej pustki.
Mędrzec osiąga Tao tylko wtedy, gdy zwalczy samego siebie.
To największa ze wszystkich tajemnic.
I dar, który mi ofiarowałeś.
Ślepy?
Teraz widzę świat za pomocą stu oczu.
Dolejcie mu wina.
Zabrałem ci konia.
Wiem.
Wiedz zatem i to,
że w górach Wudang nadal stoją cztery świątynie taoistyczne.
Za dwa tygodnie moje wojska doszczętnie je spalą.
Na mój rozkaz twoja religia może zniknąć z powierzchni ziemi.
Ale może też przetrwać,
rozwijać się,
rozkwitać,
o ile dowiedziesz mi jej wartości.
Szkoląc twoich ministrów?
I jeszcze kogoś.
Zapewne to ty jesteś księciem.
Zwą mnie Ałtaj.
W jakim celu przybyłeś?
Na lekcje.
A czego chcesz mnie nauczyć na tych lekcjach?
Jestem tu, by cię nauczyć, że nawet syn Wielkiego Chana
jest zdolny do pokory i chętny do zdobywania wiedzy.
Zatem weź szczotkę i zamieć podłogę.
Dobra odpowiedź.
Gdybyś tylko w nią wierzył.
Jesteś źdźbłem trawy wędrującym po ogrodzie świata.
Chcą, byś wyrósł na kwitnące drzewo.
Która część takiego drzewa jest najważniejsza?
Liczne gałęzie i kwiaty.
Mam na myśli spuściznę.
Dziękuję, że wyjaśniłeś mi tę subtelną metaforę.
Zaczniemy od korzeni.
Mogę zadać pytanie?
Proszę.
Jeśli chcesz coś napisać na ścianie, czemu nie wezwiesz kaligrafa, który widzi?
Nie możesz odczytać znaku?
To symbol ognia.
Co ci się nie podoba?
- Jest odwrócony. - Właśnie.
W kung-fu to znak cierpliwości i opanowania.
Zapamiętaj na przyszłość:
nigdy nie daj się ponieść gniewowi.
Sifu?
Czy nie uczyłem cię o zachowaniu ciszy?
Zakończyliśmy dzisiejszą lekcję, moja Promienna Wysokość.
Wiem, że tego nie widzisz.
Zapewniam jednak, że prace nadzorował znamienity chiński architekt.
Salę wykonano z najcenniejszych gatunków drewna, skór i...
Kretyn.
Ktoś namalował znak ognia do góry nogami.
To ja.
W dniu Nowego Roku
ustanawiam to miejsce Salą Czwartego Skarbu.
Tobie nadaję imię Stuoki.
I mianuję ministrem wojny.
A jako mnicha z Wudang proszę cię
o nadanie mojemu synowi chińskiego imienia.
Od zarania dziejów było pięciuset mężów,
którzy nosili tytuł cesarza Chin, Syna Niebios.
Choć mieli szlachetną krew,
niektórzy bardziej nadawali się do przerzucania łajna,
niż rządzenia największym imperium na świecie.
Byli też tacy jak srebro, metal mniej szlachetny, ale wart bicia monet.
Byli też inni,
zimni jak głaz,
którzy swoją potęgę i szacunek dla tytułu
budowali na strachu.
Więzy krwi są niczym.
To serce i duch czynią człowieka mędrcem.
Dlatego
nadaję temu chłopcu imię Jingim.
Prawdziwe złoto.
Niechaj tak będzie.
Wyjdzie stąd z tym imieniem
i poniesie je jako swoje ku przyszłości, którą znają jedynie wyrocznie.
Co do ciebie, mnichu,
świątynia jest twoja.
SEZON DRUGI - LATO 2016